Kimyon, Caraway, Kümmel, Carum carvi

[igokcek]

KİMYON


İki-çok yıllık | 0,3-1m | 6-8 Aylar | Ca,Na | Tohumu ve Yağı

Kimyon, Kümmel, Carum carvi
Karaman Kimyonu
Şifalı Kimyon
Arap Kimyonu
Frenk Kimyonu

Familyası: Maydanozgillerden, Doldengewâchse, Apiaceace

Drugları: Kimyon meyvesi: Carvi fructus
Kimyon eter yağı: Carvi aetheroleum
Kimyonun tohumları çay, baharat ve natürel ilaç, eter yağı (sadece yağı olarak geçer) ise Aroma tedavisi ve baharat olarak kullanılır.

Giriş: Günümüzde Mısır Kimyonu olarak bilinen Carum carvi'nin 25 alt türü mevcuttur ve Türk Kimyonu olarak bilinen Cuminum cyminum'un ise yetiştiği yöreye göre Polatlı, Eskişehir, Sivrihisar ve Konya Kimyonu diye türleri mevcuttur. Arap Kimyonunun M.Ö 3000 yıllarından beri Mısırlılar tarafından kullanıldığı yapılan kazılarda n anlaşılmıştır. Mısırlılar medeniyeti Sümerler'den, yani Türkler'den almıştır. Bütün medeniyetlerin kaynağı Sümerler yani Türkler dayanır. Sümerlerde bu degerleri Orta Asyadaki ANUA Türk Medeniyetinde Ortadoğuya taşımışlardır. Ortadoğu havzasından dünyaya yayıldığı tahmin edilen Kimyonun Frenk Kimyonu diye anılması yanlıştır. Bir Alman bir Türk'e şaka yapmak için veya alay etmek için olsun Kümmel Türk yani Kimyoncu Türk der. Türklerde Almanlara Kartoftel Deutsche yani Patatesçi Alman gibi lakaplarla bazen şaka bazen de alay etmek için konuşulurdu. Bu da Türklerin eskiden beri yemeklerinde mutlaka Kimyon bulundurduğunu ve Almanlarında patatesçi olduğunu gösterir.

Botanik: Bitki gebelikle 2 yıllık olup, 30-100 cm boyuna ulaşır ve havuç kökü gibi kökü vardır fakat beyaz renktedir. Altta Rozet yaprakları oldukça büyük uzun bir sap üzerinde kanat yapraklardan oluşur ve kanat yapraklar yine kanatlardan meydana gelir. Gövdedeki yapraklar sapsız yani direk oturmuştur. Rozet yaprakları çok hafif geniş iken en üstteki yaprakları ince ve ipliğimsidir. Çiçekleri oldukça küçük, beyaz, nadiren pembe veya kırmızımsı renkte ve yumurta şeklindeki 5 adet taç yaprak-tan meydana gelir. Bir şemsiyecikte 10-20 çiçek bulunur ve 7-15 şem-siyecik bir şemsiye meydana getirir. Bir meyve kapsülünde iki tohum bulunur ve 4-6 mm uzunluğunda üzerinde boydan boya uzanan yay şek-linde çıkıntılar bulunur ve genellikle esmer renkte ve orak şeklindedir.

Yetiştirilmesi: Türkiye'nin hemen her yöresinde yetiştirmek mümkündür ve zaten yetiştirimektedir.

Hasat zamanı: Olgunlaşması Haziran'dan Eylül'e kadar sürer zira ana şemsiyeler olgunlaşırken henüz yan şemsiyeler olgunlaşmamıştır. Bu nedenle hasatı belli sürelerle devam eder. Maydanozgiller birbirine çok benzerler ve bu nedenle de yanlışlıkla zehirli bitkilerin toplanarak Kimyon hasatına karıştırılmaması çok önemlidir.

Birleşimi: Birleşimindeki maddeleri önemine göre şöyle sıralayabiliriz;
a) eter yağı türevleri %3-7 arasında olup bunu %50-65'ini S-(+)-Carvon ve %30-45 R-(+)-Limonen içerir ve geriye kalan çok az miktar ise; Sabinen, 3-Caren, β-Pinen, Myrcen, α-Phellandren, Dihydrocarvon, Carveol ve dihydrocarveol'dan oluşur.
b) Sabit yağlar %10-15 arasında olup en önemlileri; Petroselinasit %35-50, Oleik asit %20-30 ve az miktarda Palmitasit ve Steariasit içerir.
c) Flavonitler ve Flavonitglikozitler %0,05-0,1 arasında olup Quercetin ve Kâmpferol ve bunların glikozitlerinden; Quercetin-3-0-β-0-glikozit (Isoquercitrin) ve Kâmpferol-3-0-β-0-glikozit (Astragalin) içerir.
d) Fenolasitlerden; Kafleeasit, Ferulaasit, Syrinasit, Vani,llinasit içerir.
e) Cumarinlerden (Kumarinler); Bergapten ve Nanthotoxin içerir.

Tesir şekli: Karminatif (gaz söktürücü), krampları (spazm) çözücü, bal-gam söktürücü, annelerin sütünü artırıcı, bakterileri öldürücü, mantarları yok edici, mideyi kuvvetlendirici ve bağırsakları teskin ettiricidir.

Araştırmalar:
1) Azerbaycan'da Kimyon yağı ile G.G.İbrahimov ve ekibi 1985'de bir tedavi denemesi yapmışlardır. Bu deney sonucunda Kimyon yağının Nsytatin'de daha etkili bir mantar yok edici öldürücü özelliğe sahip olduğunu tespit etmişlerdir. (Azer. Med. 62.44.1985)
2) Kimyon tohumunu veya yağının (Eter yağı) gaz söktürürcü özelliğinin ise belgelenmeye ihtiyacı yoktur. Hemen hemen herkes tarafından bu özelliği bilinir.
3) H.B.Forster, H.Nikas ve S. Lutz'un kobaylar üzerinde yaptıkları araş-tırmalar sonucunda Kimyon tohumu ve yağının krampları çözücü olduğunu belgelemişlerdir. (Planta Med.40(4) 309-319)

Kullanılması:
a) Araştırmalara göre bağırsak mantarı, şişkinliğe karşı ve kramp çözücü olarak kullanılır.
b) Komisyon E'ye göre; Alman Sağlık Bakanlığı'na bağlı olarak çalışan Komisyon E 22a No'lu ve 01.02.1990 tarihli Monografisi'ne (Bildirisine) göre; Kimyon tohumu ve yağı dispepsi (sindirim yetersizliği) rahatsızlıklarından; hafif kramplı mide ve bağırsak rahatsızlıkları, şişkinlik e hazımsızlığa karşı kullanılır.
c) Aroma tedavisinde Kimyon yağı şişkinlik krampları ve bağırsaklarda kokuşma ve iştahsızlığa karşı kullanılır.
d) Halk arasında mide zafiyeti, mide krampı, karaciğer ve safra rahat-sızlıkları, bağırsak bozuklukları, sinirsel kalp ve mide rahatsızlıkları, ağız kokusu ve bebeklerde sindirim zorluğu gibi rahatsızlıklara karşı ve annelerin sütünü artırmak için kullanılır. Şayet bebek ve küçük çocuklardaki şişkinlik ve hazımsızlığa karşı sadece rezene tohumundan çay yapılır ve verilir ise bu çay bebeklerin ve çocukların süt dişlerini çürütür ve bu nedenle Kimyon, Papatya çiçeği, Anason ve Kakule tercih edilir.

Çayı: Kimyon tohumunun çayı yapılmadan hemen önce öğütülmesi veya öğütülmeden çayının yapılması tavsiye edilir. Öğütülmüş olarak satılan kimyonun (tozu) kalite bakımından düşüktür ve hoş olmayan bir kokuya sahiptir. Kimyon tohumu öğütüldükten 24 saat sonra kullanılmaz ise birleşimindeki sabit yağlar bozularak aromasını bozar. Bir kahve kaşığı taze öğütülmüş (günlük öğütmek gerekir) veya hafif ezilmiş Kimyon tohumu demliğe konur ve üzerine 300-500 ml kaynar su ilave edilerek 5-10 dk demlenmesi beklenir ve sonra süzülerek içilir.

Çay Harmanları;

Gökçek Mide ve Bağırsak çayı(şişkinlik,tıkanma ve sinirsel mide ağrısı)
>30 gr Anason tohumu
>30 gr Kimyon tohumu
>30 gr Rezene tohumu
>10 gr Tarçın kabuğu

Gökçek Stres çay;
>30 gr Kediotu kökü
>20 gr Oğul otu yaprağı
>20 gr Çarkıfelek otu
>20 gr Nane yaprağı
>10 gr Meyan kökü

Gökçek Mide-bağırsak çayı;
>25 gr Kimyon tohumu
>25 gr Rezene tohumu
>25 gr Kantaron otu
>25 gr Papatya çiçeği
>25 gr Kaz otu

Gökçek Şişkinlik çayı;
>20 gr Kimyon tohumu
>20 gr Rezene tohumu
>20 gr Kakule
>20 gr Papatya çiçeği
>20 gr Oğul otu yaprağı

Gökçek Safra çayı;
>20 gr Mübarek otu
>20 gr Nane yaprağı
>20 gr Pelin otu
>20 gr Devedikeni tohumu
>20 gr Kimyon tohumu

Gökçek Mide ve Bağırsak çayı (tıkanma, şişkinlik)
>30 gr Rezene tohumu
>30 gr Kimyon tohumu
>30 gr Melek otu kökü
>10 gr Tarçın kabuğu

Gökçek Şişkinlik çayı;
>20 gr Melek otu kökü
>20 gr Anason tohumu
>20 gr Rezene tohumu
>20 gr Kimyon tohumu
>20 gr Kakule

Gökçek Mide çayı;
>20 gr Nane yaprağı
>20 gr Kantaron otu
>20 gr Civanperçemi otu
>20 gr Kimyon tohumu
>20 gr Papatya çiçeği

Gökçek Bebek Gaz çayı;
>20 gr Kimyon tohumu
>20 gr Rezene tohumu
>20 gr Anason tohumu
>20 gr Oğulotu yaprağı
>15 gr Isırgan otu
>5 gr Kılıç otu

Gökçek Karaciğer ve Safra çayı;
>20 gr Devedikeni tohumu
>20 gr K.hindiba otu
>20 gr Zerdeçal kökü
>20 gr Kırlangıçotu
>10 gr Kimyon tohumu
>10 gr Nane yaprağı

Gökçek Mide asidi yetersizliK çay;
>20 gr Papatya çiçeği
>20 gr Kantaron otu
>20 gr Pelin otu
>20 gr Zencefil kökü
>20 gr Kimyon tohumu

Gökçek Mide ve Bağırsak çayı (şişkinlik,tıkanma)
>30 gr Anason tohumu
>30 gr Rezene tohumu
>15 gr Kişniş tohumu
>15 gr Kimyon tohumu
>10 gr Ebe gömeci çiçeği

Gökçek Stres çayı;
>20 gr Kediotu kökü
>20 gr Oğul otu yaprağı
>20 gr Çarkıfelek otu
>20 gr Kılıç otu
>10 gr Kimyon tohumu
>10 gr Meyan kökü

Gökçek Uyku çayı;
>20 gr Oğul otu
>20 gr Kediotu kökü
>20 gr Kılıç otu
>20 gr Kimyon tohumu
>10 gr Rezene tohumu
>10 gr Ihlamur

Gökçek Bebek ve küçük çocuklara şişkinlik çayı;
>30 gr Anason tohumu
>30 gr Kimyon tohumu
>20 gr Kakule
>10 gr Papatya çiçeği
>10 gr Rezene tohumu

Gökçek Mide-Bağırsak çayı(şişkinlik ve hazımsızlığa karşı);
>40 gr Kişniş tohumu
>30 gr Rezene tohumu
>20 gr Kimyon tohumu
>10 gr Oğul otu yaprağı

Gökçek Bebeklerdeki şişkinliğe karşı çay;
>25 gr Anason tohumu
>25 gr Rezene tohumu >25 gr Kimyon tohumu
>15 gr Isırgan otu
>10 gr Papatya çiçeği

Bah: Kimyon tohumu ve Eter yağı başka her türlü sulu,etli yemekler ve çorbalara, sebze, patates, peynir, salata, ekmek ve özellikle de lahanalı yemeklere katılır. Lahanalı yemekler şişkinlik yapabilir, işte bu durumda yemeğe bir miktar Kimyon tohumu7 katılır ise şişkinlik giderilebilir.

Ar: Kimyon tohumu su buharı ile damıtılarak (destilasyon) Eter yağı elde edilir. Bu Eter yağından 2-3 damla yemek ve çorbalara katılır. Eter yağı da başta; antidepresif (depresyonu önleyici), krampları çözücü, şişkinliği giderici, safra artırıcı, iştah açıcı ve hafif cinsel gücü artırıcı özelliklere sahiptir. 2-3 damla bir kesme şekere veya bir parça ekmeğe damlatılarak alınabilir.

Yan tesirleri: Tarife uyulduğunda bilinen bir yan tesiri yoktur fakat Eterik yağı çok etkili olduğundan 2-3 damla kullanılmalıdır. H.Ş. Peygamber Efendimiz “Sizlere Sinameki, Tereyağı, Bal ve Kimyonu tavsiye ederim, zira bunlar Sâm'dan başka her derde devadır” buyurmuşlardır. Sâm2ın ne olduğu sorulduğunda; ölüm demiştir.

B)Mısır Kimyonu, Kreuzkümmel, Cuminum cyminum
Bu Kimyonun asıl vatanı Mısır olup buradan diğer ülkelere yayılmıştır ve günümzde genellikle Türkiye, İran, Fas, Hindistan, Pakistan, Çin, Endo-nezya gibi ülkelerde yetiştirilmektedir. Tohumları 4-6 mm uzunluğunda, 1-1,5 mm eninde açık grimsi sarı renkte ve üzeri hafif tüylüdür. Bir-leşiminde %3-6 oranında Eter yağı bulunur ve en önemlileri %25-40 Cuminaldehid, 8-Terpinen 15-20, β-Pinen 10-20 ve diğerinden oluşur. Görüldüğü gibi bileşimindeki Eter yağı çok farklı bir yapıya sahiptir. Su buharı destilasyonu ile damıtılarak elde edilen Eter yağıda aynı Şifalı Kimyon yağı gibi kullanılır. Tohumları da aynı Kimyon tohumu gibi kul-lanılırsa da daha az oranda alınması tavsiye edilmektedir.

[igokcek]

doi: 10.1211/jpp.58.8.0014. Kimyonun (Carum carvi L.) sıçan kolon karsinojenezinde doku lipid peroksidasyonu ve antioksidan profili üzerindeki doz-yanıt etkinliği

Muthaiyan Kamaleeswari ¹, Namasivayam Nalini
üyelikler yıkılmak üyelik

• ¹Biyokimya Bölümü, Annamalai Üniversitesi, Annamalainagar, 608 002, Tamilnadu, Hindistan.

• PMID: 16872560
• DOI: 10.1211/jpp.58.8.0014

Soyut


Kolon kanseri, kansere bağlı ölümlerin önde gelen nedenlerinden biridir ve önlenmesi tüm dünyada büyük ilgi görmektedir. Bu çalışma, farklı dozlarda diyet kimyonunun (Carum carvi L.) sıçan kolon karsinojenezinde doku lipid peroksidasyonu (LPO) ve antioksidan profili üzerindeki etkinliğini incelemek için yapılmıştır. Wistar erkek ratlar 6 gruba ayrıldı ve 30 hafta boyunca modifiye pelet yemle beslendi. Kolon kanserini indüklemek için, sıçanlara ilk 15 hafta boyunca 20 mg kg-1 (vücut ağırlığına göre) dozunda haftalık deri altı 1,2-dimetilhidrazin (DMH) enjeksiyonu verildi. Kimyon, toplam 30 hafta boyunca farklı sıçan gruplarına 30, 60 ve 90 mg kg-1 dozlarında oral olarak her gün eklendi. 30 hafta sonunda tüm ratlar sakrifiye edildi, kolonlar kitleler açısından görsel olarak incelendi ve daha sonra histolojik olarak değerlendirildi. Sonuçlar, konjuge dienler (CD), lipid hidroperoksitler (LOOH) ve tiyobarbitürik asit reaktif maddeleri (TBARS) ve ayrıca antioksidanlar süperoksit dismutaz (SOD), katalaz (CAT) gibi bağırsak, kolonik ve sekal LPO ürünlerinin seviyelerinin azaldığını gösterdi. DMH ile tedavi edilen sıçanlarda azalmış glutatyon (GSH) ve glutatyon redüktaz (GR), kimyon ilavesinde önemli ölçüde tersine döndü (P <0.05). Ayrıca, karsinojenle tedavi edilen sıçanlarda bağırsak, kolonik ve sekal glutatyon peroksidaz (GPx), glutatyon S-transferaz (GST) ve kolonik askorbik asit ve alfa-tokoferol seviyelerinde artış gözlendi ve bu, önemli ölçüde (P<0.05) azaldı. kimyon takviyesi. Böylece,

[igokcek]

Oral mukozitte Carum carvi L.'nin hidroalkolik özü: erkek altın hamsterlarda klinik bir çalışma

M Mardani ¹, SM Afra ², N Tanideh ³, Bir Andisheh Tadbir ⁴, F Modaresi ⁵, O Koohi-Hosseinabadi ⁶, Bir Iraji ⁷, M Sepehrimaneş ⁸
üyelikler yıkılmak üyelikler

• ¹Ağız Hastalıkları Anabilim Dalı, Diş Hekimliği Fakültesi, Şiraz Tıp Bilimleri Üniversitesi, Şiraz, İran.
• ²Öğrenci Araştırma Komitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Şiraz Tıp Bilimleri Üniversitesi, Şiraz, İran.
• ³Transgenik Teknoloji Araştırma Merkezi, Şiraz Tıp Bilimleri Üniversitesi, Şiraz, İran.
• ⁴Oral Patoloji Anabilim Dalı, Diş Hekimliği Fakültesi, Şiraz Tıp Bilimleri Üniversitesi, Şiraz, İran.
• ⁵Mikrobiyoloji ve Viroloji Anabilim Dalı, Kerman Tıp Bilimleri Üniversitesi, Kerman, İran.
• ⁶Laboratuvar Hayvanları Merkezi, Şiraz Tıp Bilimleri Üniversitesi, Şiraz, İran.
• ⁷Merkez Laboratuvarı, Şiraz Tıp Bilimleri Üniversitesi, Şiraz, İran.
• ⁸Gastroenterohepatoloji Araştırma Merkezi, Şiraz Tıp Bilimleri Üniversitesi, Şiraz, İran.

• PMID: 26407909
• DOI: 10.1111/odi.12375

Soyut

Amaç: Çeşitli çalışmalar oral mukoziti (OM) önlemeyi veya iyileştirmeyi denemiş ancak henüz nitelikli bir tedavi üretememiştir. Bu çalışma, altın hamsterlarda 5-fluorourasil (5-FU) kaynaklı OM'de geleneksel tıbbi bitkilerden biri olan Carum carvi L. (kimyon) hidroalkolik özütünün (CHE) etkilerini değerlendirmektedir.

Gereçler ve yöntemler: 54 erkek altın hamsterda 5-FU ve yanak kese kaşıma ile OM indüklendi. 12. günden itibaren günde 500 ve 1000 mg kg(-1) topikal CHE uygulandı. Kese histopatoloji skoru, malondialdehit ve indirgenmiş glutatyon içerikleri ve miyeloperoksidaz artı yanak kesesinin mikrobiyal kültürlerinin aktivitesi, CHE'nin antimikrobiyal özellikleri ve uçucu yağ bileşenleri değerlendirildi.

Bulgular: Sırasıyla 1000 ve 500 mg kg-1 topikal CHE ve kontrol gruplarında daha düşük histopatoloji skoru (0, 1 ve 2) ve malondialdehit düzeyi, daha yüksek indirgenmiş glutatyon düzeyi ve miyeloperoksidaz aktiviteleri saptandı (P < 0.001) ). CHE, Staphylococcus epidermidis ve Streptococcus intermedius'a karşı daha güçlüydü. γ-Terpinen (%37.2) uçucu yağın ana bileşeni olarak belirlendi.

Sonuç: CHE'nin topikal formda kullanımı, OM yoğunluğunun azalması ile ilişkili olabilir. Bunun nedeni uygun antibakteriyel aktivite ve terpinen içeriği olabilir.

Anahtar Kelimeler: 5-fluorourasil; Carum carvi L.; histopatoloji skoru; oral mukozit; oksidatif stres.

© 2015 John Wiley & Sons A/S. John Wiley & Sons Ltd. tarafından yayınlandı.

[igokcek]

Carum carvi'nin etanol ekstraktının kobayın dağınık bağırsak düz kas hücreleri üzerindeki gevşetici etkisi

Muhammed K Al-Essa ¹, Yanal A Shafagoj , Faysal Muhammed , Fatma U Afifi
üyelikler yıkılmak üyelik

• ¹Ürdün Üniversitesi Tıp Fakültesi, Fizyoloji ve Biyokimya Anabilim Dalı, Amman, Ürdün.

• PMID: 20645759
• DOI: 10.3109/13880200903046161

Soyut


Bu çalışma, Carum carvi L. (Apiaceae) etanol ekstraktının kobayların dağılmış bağırsak düz kas hücreleri (SMC) üzerindeki doğrudan etkilerini araştırmaktadır. Bitki ekstraktının SMC üzerindeki ve asetilkolinin (Ach) ekstrakt ön işleme tabi tutulmuş SMC üzerindeki etkileri mikrometrik tarama tekniği ile ölçüldü. Üç farklı özüt konsantrasyonu (2.5 mg/mL, 250 kupa/mL ve 25 kupa/mL) kullanıldı. C. carvi'nin etanol ekstraktı, dağılmış SMC'nin Ach'a tepkisini önemli ölçüde azalttı. SMC'nin en yüksek konsantrasyonda C. carvi etanol ekstresi (2.5 mg/mL) ile ön işleme tabi tutulması, SMC'nin Ach'ye tepkisini önemli ölçüde engellemiştir. Elde edilen veriler, Ach tarafından indüklenen kasılmanın doza bağımlı bir inhibisyonunu göstermektedir. Bu yanıt, kısmen, açıklayabilir

[igokcek]

Güneydoğu Fas'ta (Errachidia eyaleti) hipertansiyon ve diyabetin geleneksel tedavisinde kullanılan bitkilerin etnofarmakolojik araştırması

Bir Tahravi ¹, J El-Hilaly , ZH İsrail , B Lyoussi
üyelikler genişletmek

• PMID: 17052873
• DOI: 10.1016/j.jep.2006.09.011

Soyut


Bu araştırma, arteriyel hipertansiyon ve diabetes mellitus tedavisinde halk hekimliğinde kullanılan ana şifalı bitkilerin envanterini çıkarmak için Fas'ın güneydoğusundaki Errachidia eyaletinde yapılmıştır. İlin farklı bölgelerinde şifalı bitkileri bilen ve/veya bu hastalıkları tedavi eden şifalı bitkiler kullanmış olan 400 kişiyle görüşülmüştür. Tıbbi bitkilerin envanteri, bitkinin bilimsel, yöresel ve yaygın adını, ekolojik dağılımını, bitkinin kısımlarını ve kullanılan müstahzarı ve terapötik endikasyonu içeren bir sinoptik tabloda özetlenmiştir. Kapsamlı araştırmalar 33 familyaya ait 64 şifalı bitkiyi gün ışığına çıkardı; Bunlardan 45'i diyabet, 36'sı hipertansiyon ve 18'i her iki hastalık için kullanılıyor. Bu bitkilerden, %34'ü vahşi doğada yetişiyor, %44'ü ekiliyor ve %22'si bölgeye özgü değil ve Fas'ın diğer bölgelerinden veya ülke dışından getiriliyor. Araştırma, hastaların %78'inin bu şifalı bitkileri düzenli olarak kullandığını gösteriyor. Bu bölgede diyabet tedavisinde en sık kullanılan bitkiler arasında Ajuga iva, Allium cepa, Artemisia herba-alba, Carum carvi, Lepidium sativum, Nigella sativa, Olea europaea, Peganum harmala, Phoenix dactylifera, Rosmarinus officinalis ve Zygophyllum gaetulum ve hipertansiyonu tedavi edenler arasında Ajuga iva, Allium cepa, Allium sativum, Artemisia herba-alba Asso, Carum carvi, Nigella sativa, Olea europea, Rosmarinus officinalis, Origanum majorana, Peganum harmala ve Phoenix dactylifera bulunur. Yöre halkı zehirli bitkileri tanımakta ve Citrullus colocynthis gibi bitkileri kullanırken çok dikkatli davranmaktadır. Datura stramonium, Nerium zakkum, Nigella sativa, Peganum harmala ve Zygophyllum gaetulum. Araştırmamız, güneydoğu Fas popülasyonundaki geleneksel tıbbın sadece hayatta kalmayıp kültürler arası ortamda ve birçok etnik gelenek ve inancın karışımında geliştiğini gösteriyor.

[igokcek]

Carum roxburghianum tohum ekstraktının kan basıncını düşürme, damar genişletici ve kardiyak modülatör potansiyeli

Munasib Han ¹, Arifullah Han , Najeeb-ur-Rahman , Anwarul-Hassan Gilani
üyelikler çöküş üyelik

• ¹Doğal Ürünler Araştırma Birimi, Biyolojik ve Biyomedikal Bölümü, Fen Bilimleri, Aga Khan Üniversitesi Tıp Fakültesi, Karaçi, Pakistan.

• PMID: 24785464
• DOI: 10.3109/10641963.2014.913602

Soyut


Mevcut çalışmada, Carum roxburghianum tohumunun kan basıncını (BP) düşürücü, endotele bağımlı ve bağımsız vazodilatör ve kardiyo-düzenleyici etkilerini açıklıyoruz. C. roxburghianum tohumunun (Cr.Cr) ham ekstraktı, anestezi uygulanmış sıçanların arteriyel KB'sinde doza bağımlı (10-100 mg/kg) düşüşe neden oldu. İzole tavşan aortunda Cr.Cr (0.3-10 mg/mL), verapamil ve papaverin gibi yüksek K+ (80 mM) ve fenilefrin (PE, 1 uM) kaynaklı kasılmaları inhibe etti. Endotel-intakt sıçan aort preparatlarında, Cr.Cr ile Nω-nitro-L-arginin metil ester hidrokloride duyarlı vazodilatör aktivite gözlendi, bu da endotelyumdan arındırılmış aort dokularını da gevşetti. Gine domuzu atriyumunda, Cr.Cr başlangıçta hafif kardiyak stimülasyona neden olmuş, bunu papaverin ile gösterildiği gibi inhibisyon izlemiştir. Bu sonuçlar, C'nin kardiyovasküler etkilerini ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler: Kardiyoaktif; carum roxburghianum; hipotansif; damar genişletici.

[igokcek]

Carum carvi L. ekstraktlarının ham ve fraksiyonlarının anti-oksidan ve sindirim enzimleri inhibitör bazlı anti diyabetik aktivitesi

Mehwish Vajidi ¹, Faiyaz Hm Vaid ¹, Gazala H Rizwani ², Ambreen Faiyaz ³, Hüma Şerif ⁴, Arfa Ekrem ⁵, ateka ahmet ¹
üyelikler yıkılmak üyelikler

• ¹Farmasötik Kimya Anabilim Dalı, Eczacılık ve Eczacılık Bilimleri Fakültesi, Karaçi Üniversitesi, Pakistan.
• ²Karaçi Üniversitesi, Eczacılık ve Eczacılık Bilimleri Fakültesi, Farmakognozi Anabilim Dalı, Karaçi, Pakistan.
• ³Tıp Fakültesi, Temel Tıp Bilimleri Bölümü, Kral Saud Bin Abdul Aziz Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Cidde, KSA.
• ⁴Farmakognozi Bölümü, Farmasötik Bilimler Enstitüsü, Jinnah Sindh Tıp Üniversitesi, Karaçi, Pakistan.
• ⁵Farmasötik Kimya Bölümü, Eczacılık Fakültesi, Federal Urdu Sanat, Bilim ve Teknoloji Üniversitesi, Karaçi.

• PMID: 31969303

Soyut

Mevcut çalışmada, Carum carvi L. tıbbi bitkisinin ham etanolik ekstraktı ve çeşitli fraksiyonları (etil asetat, heksan ve sulu), bir in vitro model kullanılarak a-amilaz ve a-glukosidaz inhibisyonu açısından incelenmiştir. Her iki sindirim enzimi de sığır ve yeşil gramdan ekstrakte edildi. Ham ekstrakt ve fraksiyonları ayrıca DPPH ve Nitrik oksit aktivitesi ile antioksidan potansiyelleri açısından incelenmiştir. Fenol ve flavonoid içeriklerinin kantitatif değerlendirmesi de tahmin edildi. _{Ham ekstrakt ve fraksiyonları, IC50} ile farklı konsantrasyonlarda a-amilaz ve a-glukosidaza karşı yüksek in vitro enzim inhibe edici aktivite sergiledi.her ekstrakt için sırasıyla 421,4±7,8 ila 810±5,71 ve 72±8,81 ila 307,0±11,42μg/mL arasında değişmektedir. Bitki, ekstraktın 29.5±0.49 ila 112.5±0.36mg/g Gallik asit arasında değişen en yüksek toplam fenolik içeriği gösterirken, toplam flavonoid içeriğinin 3.08±0.02-85.4± 0.12mg/g Quercetin arasında olduğu tahmin edildi. _{Tüm ekstraktların IC 50} değerleri cinsinden ölçülen antioksidan aktiviteleri 53.05±1.98 ile 211.5±31.06μg/mL aralığındaydı. Nitrik oksit süpürme yeteneği IC _{50'lerini sergiledi}26,3±5,51 ila 121,3±5,32μg/mL arasındaki değerler. Etanolik ham ekstrakt, tüm bu fraksiyonlar arasında mükemmel sonuç göstermiştir. Carum carvi L'nin etanolik ekstraktının GCMS analizi, monoterpenler, doymamış yağ asitleri, furan türevleri, fenolik ve flavonoid içerikler gibi çeşitli fitokimyasalların varlığını göstermiştir.

[igokcek]

Carum carvi L. (Kimyon) özü ve uçucu yağın sıçanlarda TNBS kaynaklı kolit üzerindeki etkileri

A. Keshavarz , ¹ M. Minaiyan , ^{1, *} A. Ghannadi , ² ve P. Mahzouni ³
Yazar bilgileri Makale notları Telif hakkı ve Lisans bilgileri Sorumluluk Reddi
¹ Farmakoloji ve Toksikoloji Anabilim Dalı ve İsfahan Eczacılık Bilimleri Araştırma Merkezi, Eczacılık ve Eczacılık Bilimleri Fakültesi, İsfahan Tıp Bilimleri Üniversitesi, İsfahan, İRAN
² Farmakognozi Bölümü ve İsfahan Eczacılık Bilimleri Araştırma Merkezi, Eczacılık ve Eczacılık Bilimleri Fakültesi, İsfahan Tıp Bilimleri Üniversitesi, İsfahan, IRIran
³ Klinik Patoloji Bölümü, Tıp Fakültesi, İsfahan Tıp Bilimleri Üniversitesi, İsfahan, IRIran
^* Sorumlu yazar: M. Minaiyan, bu makale Pharm.D tez No. 387423 Tel'den alınmıştır. 0098 311 7922623, Faks. 0098 311 6680011. E-posta: ri.ca.ium.mrahp@nayianim
Git: Soyut


carum carviL. (Apiaceae familyası) veya kimyon, İran da dahil olmak üzere dünyanın her yerinde yetişen yaygın bir ev bitkisidir. Kimyon meyveleri, yiyecek ve içeceklerde aroma maddesi olarak kullanılır ve etnotıpta çeşitli geleneksel kullanımlara sahiptir. Kimyonun antiinflamatuar, spazmolitik, antimikrobiyal, antioksidan, gaz giderici ve immünomodülatör özellikleri, inflamatuar bağırsak hastalığı (IBD) üzerinde yararlı etkiler gösterebileceğini düşündürmektedir. Bu nedenle, bu çalışma, trinitrobenzen sülfonik asit (TNBS) ile indüklenen sıçanlarda kolitin immünolojik bir modelinde kimyon hidroalkolik ekstraktının (CHE) ve uçucu yağının (CEO) etkilerini araştırmak için yapıldı. Farklı CHE (100, 200, 400 mg/kg) ve CEO (100, 200, 400 µl/kg) dozları oral (po) ve ayrıca CHE (100, 400 mg/kg) ve CEO (100, 400 mg/kg) dozları uygulandı. 400 µl/kg) intraperitoneal (ip ) ayrı erkek Wistar sıçan gruplarına (n=6). Dozların uygulanması, kolit indüksiyonundan 6 saat sonra başladı ve birbirini takip eden 5 gün boyunca günlük olarak devam etti. Yaş kolon ağırlık/uzunluk oranı ölçüldü ve doku hasarı skorları ile kolit indeksleri hem makroskobik hem de histopatolojik olarak değerlendirildi. Test edilen tüm dozlarda CHE ve CEO, kolon dokusu lezyonlarını ve kolit indekslerini azaltmada etkiliydi ve farklı bitki fraksiyon dozları po veya ip olarak uygulandığında etkinlik hemen hemen aynıydı. Prednizolon (po, 4 mg/kg), Asacol® ( referans olarak mesalazin mikrogranülleri, po, 100 mg/kg) ve hidrokortizon asetat (ip, 20 mg/kg) kolon doku yaralanmalarını azaltmada da etkili olmuştur.

Anahtar Kelimeler: Kolit, Carum carvi L., Hidroalkolik ekstrakt, Uçucu yağ, Trinitrobenzen sülfonik asit (TNBS), Sıçanlar
Git: GİRİİŞ


Enflamatuar barsak hastalıkları (IBD), esasen iki farklı ancak yakından ilişkili durumu, Crohn hastalığı ve ülseratif koliti ifade eder. IBD'nin etiyolojisi belirsizliğini korusa da, kolitin başlaması ve ilerlemesi ile ilgili olan immün, genetik ve çevresel faktörleri içerdiğine dair kanıtlar vardır (1 ) . İntestinal mukozal inflamasyon, IBD'nin karakteristik bir özelliği olarak, T-yardımcı hücrelerin önemli bir rol oynadığı bazı mukozal immün hücrelerin aktivitesinde artışla indüklenir ( 2 ). Gerçekten de, bağırsak iltihabı ile sonuçlanan bağışıklık hücrelerinin homeostazının kaybıdır ( 3 ). IBD'nin başlıca güncel tedavileri, çeşitli yollarla kullanılan aminosalisilat türevleri ve kortikosteroidlerdir ( 4) .), ancak birkaç yan etki ve/veya tam etki eksikliği, mevcut düzenli tedavilerin yaygın sorunlu özellikleridir. Bu nedenle, birkaç yıldır İBH hastalarında alternatif ve geleneksel tedaviler büyük ölçüde dikkate alınmaktadır ( 5 , 6 ). Apiaceae familyasından önemli bir tıbbi bitki olan Carum carvi L. ( C. carvi , Caraway), Avrupa'nın kuzeyi ve merkezinde, Mısır'da, Avustralya'da, Çin'de ve İran'da uzun süredir yetiştirilmektedir (7 ) . Geleneksel olarak yiyecek ve içeceklerde bir baharat olarak ve dispepsi ve çeşitli spazmodik durumlar, şişkinlik, ishal ve şişkin kolikte dahil olmak üzere GI rahatsızlıkları için alternatif bir bitkisel ilaç olarak kullanılır ( 8). İdrar söktürücü ve balgam söktürücüdür, anne sütünü arttırmak ve dismenore için kullanılır ( 9 , 10 ). Kimyon, STZ ile indüklenen diyabetik sıçanlarda hem anti-hiperglisemik hem de anti-hiperlipidemik aktivitelere sahiptir ( 11 ). Uçucu yağı muhtemelen sepsisin ileri evrelerinde oksidatif hasara karşı böbrek dokusunda koruyucu bir role sahiptir ( 12 ) ve sıçanlarda karbon tetrakloridin neden olduğu karaciğer toksisitesine karşı hepatoprotektiftir ( 13 ).

Kimyon ayrıca bronkopulmoner bozukluklarda öksürük ilacı ve yatıştırıcı olarak kullanılmıştır ( 14 ). Kimyon tohumlarından elde edilen buharın, bel ağrısı ve romatizma şikayeti olan hastalarda ağrı ve iltihabı hafifletmede etkili olduğu bildirilmiştir ( 15 ). Ayrıca Helicobacter pylori'nin neden olduğu gastrit ( 16 ) gibi gastrointestinal bozuklukların tedavisi ve kimyonun etanol ekstraktının kobayın izole edilmiş bağırsak düz kas hücreleri üzerindeki gevşetici etkisi ( 17 ) hakkında çok sayıda çalışma vardır. Bu yanıt, kısmen, kimyonun dispepsi ile ilişkili gastrointestinal semptomları hafifletmedeki yararlı etkilerini açıklayabilir ( 18) .). Kimyonun iki önemli doğal bileşiği olan karvon ve limonen, duodenal peptik ülser ve gastroduodenit üzerinde mukoprotektiftir ve antiülserojenik etkiye sahiptir ( 19 ). Kimyonun antiülserojenik ( 20 ), antioksidan ( 21 ), antispazmodik ( 22 ) ve immünomodülatör ( 23 ) özellikleri nedeniyle , IBD durumları için yüksek bir terapötik potansiyele sahip olduğu ileri sürülmektedir.

Bu çalışmada, deneysel TNBS ile indüklenen kolitin hayvan sıçan modelinde C. carvi meyvelerinin özü ve uçucu yağının çeşitli dozlarda ve iki uygulama yolu ile antikolitik etkilerini değerlendirdik .

Git: MALZEMELER VE YÖNTEMLER

Bitki materyali
İstanbul, Türkiye'den temin edilen C. carvi L.'nin meyveleri , Ekim 2008'de İran, Meşhed'deki Meşhed Eczacılık Okulu tarafından bağışlanmıştır.

Ekstraktın hazırlanması ve analizi
C. carvi meyveleri (300 g) havada kurutuldu ve ince bir şekilde toz haline getirildi, 1 saat boyunca yeterli hacimde etanol:su (70:30) içinde ıslatıldı ve tam bir özütlemenin gerçekleştirilmesi için 48 saat süreyle muhafaza edilen süzülme aparatı kullanılarak özü çıkarıldı. Ekstrakt çalkalandı, süzüldü ve yarı katı bir ekstrakt elde edilene kadar azaltılmış basınç altında bir döner buharlaştırıcıda buharlaştırıldı ( 7 , 24 ). British Pharmacopoeia'ya göre konsantre ekstrakt, kuru toz halinde bir ekstrakt elde etmek için dondurularak kurutuldu. Test dozları sonunda bu kurutulmuş ekstraktın su içinde sulandırılmasıyla hazırlandı ( 25 , 26 ).

Uçucu yağın hazırlanması ve analizi
Kimyon esansiyel yağı, Iran Herbal Pharmacopoeia tarafından açıklanan yönteme göre hidro-distilasyon yöntemiyle elde edildi. Uçucu yağ daha sonra ince tabaka kromatografisi (TLC) ile analiz edildi. _{Analiz, silika jel 60 F 254} ön kaplamalı plakalar üzerinde gerçekleştirildi , katman kalınlığı: 250 μm (Merck, Darmstadt, Almanya) ve Toluen:EtOAc'nin (93:7) en yüksek çözünürlüğü verdiği farklı sistemlerde geliştirildi. Lekeler UV aydınlatması ve vanilin/H2S04 _reaktifi ( 7 ) ile _{görüntülendi} .

Hayvanlar
İsfahan Eczacılık Fakültesi hayvan barınağında yetiştirilen 200 ± 20 g ağırlığındaki erkek Wistar sıçanları, oda sıcaklığında ve ortam neminde, normal sıçan yemi ve su ile ad libitum beslenerek, her kafeste üçer adet tel tabanlı kafeslerde barındırıldı . Deneyler, ancak sıçanlar yukarıdaki ortama alıştıktan sonra yapıldı. Her hayvan, deneyler için yalnızca bir kez kullanıldı. Tüm deneyler, Guide for the Care and Use of Laboratuar Hayvanlarında ( 27 ) özetlenen uluslararası kılavuza uygun olarak gerçekleştirilmiştir .

Kimyasallar
Prednizolon ve hidrokortizon asetat Iran Hormone Pharmaceutical Co.'dan (Tahran, İran) satın alınmıştır. Asacol® (mesalazin mikrogranülleri), İran Darou Co.'dan (Tahran, İran) temin edildi. Trinitrobenzen sülfonik asit (TNBS), Sigma'dan (St. Louis, MO) satın alınmıştır. Organik çözücülerin tamamı analitik saflıkta ve Merck marka (Darmschtdat, Almanya) idi.

Referans ilaçların süspansiyonu ve kimyon özü veya esansiyel yağ emülsiyonunu içeren test numuneleri, oral (po) ve intraperitoneal (ip) uygulama için araç olarak damıtılmış suda %0.2 tween 80 kullanılarak taze olarak hazırlandı.

Gruplama
On yedi hayvan grubu rastgele olarak en az 6 sıçandan oluşan sahte (normal), negatif kontrol, test ve referans (pozitif kontrol) gruplarına aşağıdaki şekilde atandı:

Kolit indüksiyonu olmaksızın araç po (5 ml/kg) ve ip (2 ml/kg) ile tedavi edilen sahte gruplar.

Kolit indüksiyonundan sonra araç po (5 ml/kg) ve ip (2 ml/kg) ile tedavi edilen negatif kontrol grupları.

100, 200 ve 400 mg/kg dozlarında C. carvi hidroalkolik özü (CHE) ile oral olarak ve 100 ve 400 mg/kg dozlarında intraperitoneal olarak tedavi edilen ekstrakt grupları .

Esansiyel yağ grupları, C. carvi esansiyel yağı (CEO) ile 100, 200 ve 400 μl/kg dozlarında ve intraperitoneal olarak 100 ve 400 μl/kg dozlarında tedavi edildi.

Sırasıyla prednizolon (4 mg/kg, po), Asacol® (mesalazin mikrogranüller, 100 mg/kg, po) ve hidrokortizon asetat (20 mg/kg, ip) ile tedavi edilen referans grupları.

Tüm tedavilere kolit indüksiyonundan 6 saat sonra başlandı ve 5 gün boyunca her gün devam edildi.

Kolit indüksiyonu
Sıçanlar, kolit indüksiyonundan önce suya serbest erişim ile 36 saat aç bırakıldı. Hayvanların sağlığı doğrulandığında, sıçanlara dietileter ile hafifçe anestezi uygulandı. Dış çapı 2 mm olan esnek bir plastik kauçuk kateter rektal olarak kolona yerleştirildi; ucu anüse 8 cm proksimalde tutuldu. %50 etanol (v/v) içinde çözülmüş TNBS (100 mg/kg) kauçuk kateter (0.5 mi) yoluyla kolon lümenine akıtılırken, kontrol olarak normal salin damlatıldı (28 ) .

Kolonik hasarın değerlendirilmesi
Sıçanlar, altıncı günde aşırı doz eter anestezisi kullanılarak ötenazi edildi. Karın açıldı ve 8 cm uzunluğunda ve anüsün 3 cm proksimalindeki kolon eksize edildi ve uzunlamasına kesildi ve normal salinle yıkandı. Daha sonra ıslak kolon tartıldı ve her numune için ağırlık/uzunluk oranı belirlendi. Makroskopik mukozal hasar, Morris ve arkadaşlarına göre onaylanmış derecelendirme ölçeği kullanılarak değerlendirildi ( 29 ). Skorlar: 0=ülser yok, 1=sadece mukozal eritem, 2=hafif mukozal ödem, hafif kanama veya hafif erozyon, 3=orta derecede ödem, kanamalı ülserler veya erozyonlar, 4=ciddi ülserasyon, erozyonlar, ödem ve doku nekrozu ve/veya perforasyon ^{Ülser alanı 3M ®} kullanılarak belirlendihafif ve şeffaf bir tabaka üzerine sabitlenmiş, ölçekli cerrahi şeffaf bant. Bant üzerindeki her hücrenin alanı 1 mm2 idi ^ve her örnek için ülsere alanların ölçülmesi için hücre sayısı sayıldı. Ülser indeksi, her kolon için ülser skoru ve ülser alanı toplanarak ölçüldü ( 30 , 31 ).

Histolojik inceleme için, kolon dokuları tek tek %10 formalinde sabitlendi, işlendi (kurutuldu, temizlendi, parafinle emprenye edildi, bloke edildi, 4 mikron kalınlığında dilimler halinde kesildi) ve hematoksilen ve eozin (H&E) ile boyandı. Cooper ve arkadaşları ( 32 ) ve Dieleman ve arkadaşları ( 33 ) tarafından açıklanan onaylanmış bir skorlama sisteminin bir modifikasyonu kullanılırken, enflamasyonun şiddeti ve kapsamı ile kript hasarı H&E ile boyanmış ve kodlanmış bölümlerde değerlendirildi. Toplam kolit indeksi, 3 alt skorun (iltihabın şiddeti, iltihabın boyutu, kript hasarı) toplanmasıyla ölçüldü. İş arkadaşı patolog, tedavilerden habersiz, makroskobik ve histolojik yaralanmalar kaydetti. Sony ^{® ile donatılmış bir Zeiss ®} mikroskobu kullanılarak uygulanmıştır.dijital görüntüleme için renkli video kamera.

İstatistiksel analiz
Verilerin analizi SPSS (versiyon 10) istatistik yazılımı ile yapıldı. Parametrik olmayan veriler Kruskal-Wallis ve Mann-Whitney U testleri ile analiz edildi. Sonuçlar ortalama ± ortalamanın standart hatası (SEM) olarak ifade edildi. Gruplar arasındaki farklılıklar, post hoc testi olarak Scheffe ile tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılarak belirlendi. Minimum anlamlılık düzeyi P <0.05'te tanımlandı .

Git: SONUÇLAR

Ekstraktın verim değeri
Konsantre ekstrakt %14 w/w verdi ve dondurularak kurutulmuş CHE %7 verdi.

Esansiyel yağın analizi
Bitki meyveleri, taze hoş kokulu soluk sarımsı bir esansiyel yağın %2.9'unu (v/w) verdi. CEO'nun en önemli parçası olan Carvone, TLC kromatogramının ortasında sıcak kırmızı nokta gösterdi (Rf ₌ 0.5). İran Bitkisel Farmakopesinde belirtildiği gibi, kimyon yağını tanımlamak ve standart hale getirmek için ana parametredir ( 7 ). Makroskopik değerlendirme


gösterildiği gibiŞekil 1Vetablo 1, makroskobik doku hasarı parametreleri şiddetli iltihaplanma gösterdi; kolit kontrol gruplarında hemoraji, ülser, nekroz ve kolon duvarında kalınlaşma, sham gruplarına göre hiçbir değişiklik gözlenmedi.

Şekil 1
Sıçanlarda TNBS kaynaklı kolitin makroskopik sunumu. A) Şam, araçla tedavi edilen normal kolon, 2 ml/kg; B) Araçla tedavi edilen kontrol koliti, 2 ml/kg; C) Kimyon hidroalkolik özü ile işlenmiş kolit, 400 mg/kg; D) Kimyon esansiyel yağı ile işlenmiş kolit, 400 ul/kg; E) Prednisolon ile tedavi edilen kolit, 4 mg/kg. tablo 1


Carum carvi hidroalkolik ekstraktının ve uçucu yağın sıçanlarda TNBS ile indüklenen kolitin makroskobik parametreleri üzerindeki etkileri .


Artan CHE ve CEO dozları ile tüm tedaviler, kontrol gruplarına kıyasla kolon örneklerinde ağırlık/boy oranını ve ülser indeksini (ülser alanı + ülser şiddeti) azaltmada etkili olmuştur (en az P <0.05) (tablo 1). CHE ve CEO ayrıca hem PO hem de IP uygulama yollarından sonra ülser özelliklerini azalttı.

Öte yandan, prednizolon ve Asacol®, PO uygulamasından sonra kolitli sıçanlarda makroskobik skorları ve ağırlık/boy oranını önemli ölçüde ( P <0.001) azaltmıştır. Hidrokortizon asetat intraperitoneal olarak kolit lezyonlarının makroskobik özellikleri üzerinde de istenen etkiye sahipti ( P <0.001).

histolojik değerlendirme
Sham gruplarında histolojik hasar gözlenmedi. Kontrol gruplarında, mikroskobik değerlendirmeler, mukus ve alt mukozal katmanlarda oldukça şiddetli inflamasyon ve beyaz kan hücrelerinin infiltrasyonunu ortaya çıkardı (İncir. 2). Prednizolon ve Asacol® ile parenteral hidrokortizon asetat ile PO tedavisinin tümü, yaralı kolonlarda (en az P <0.05) toplam kolit indeksini (iltihap şiddeti + iltihap boyutu + kript hasarı) azaltmak için etkiliydi (en az P <0.05 ) (Tablo 2). CEO (100-400 µl/kg) ve CHE (100-400 mg/kg) dozlarının kontrol gruplarına göre arttırılması ile benzer bulgular elde edilmiş ve test dozları ve/veya farklı yollardan uygulanan bitki fraksiyonları arasında anlamlı bir fark görülmemiştir. ( P > 0.05).

İncir. 2
Sıçanlarda TNBS kaynaklı kolitin mikroskobik sunumu. A) Şam, araçla tedavi edilen normal kolon, 2 ml/kg; mukus tabakası ve kriptler normaldir ve lökosit infiltrasyonu yoktur. B) Araçla tedavi edilen kontrol koliti, 2 ml/kg; mukozal ve submukozal inflamasyonun yanı sıra kript hasarı ve lökosit infiltrasyonu belirgindir; C) Kimyon hidroalkolik özü ile işlenmiş kolit, 400 mg/kg; D) Kimyon esansiyel yağı ile işlenmiş kolit, 400 ul/kg; E) Prednisolon ile tedavi edilen kolit, 4 mg/kg. Düşük güçte H&E boyama. Tablo 2


Carum carvi hidroalkolik ekstraktının ve uçucu yağın sıçanlarda TNBS ile indüklenen kolitin histopatolojik parametreleri üzerindeki etkileri .


Git: TARTIŞMA


Deneysel kolitin TNBS modelinin, antikolitik aktiviteye sahip ilaçların taranmasında faydalı olduğu ve insan ülseratif kolitinin patolojik ve klinik özelliklerine birçok benzerliği olduğu açıklanmıştır ( 34 ).

CHE ve CEO, gastrik ülserde CHE için antiülserojenik aktivite bildiren önceki çalışmaya göre hem makroskobik hem de patolojik olarak ülseratif lezyon indeksini inhibe etti ( 35 ). Khayyal ve çalışma arkadaşları, farklı CHE'lerin, mukus salgılanması ve prostaglandin E2 salımı artarken, mide asidi çıkışında ve lökotriens sentezinde azalmanın eşlik ettiği indometasin kaynaklı mide ülserine karşı anti-ülserojenik etki ürettiğini gösterdi. Bu, CHE ve CEO'da bulunan bileşiklerin radikal süpürücü, spazmolitik ve immünomodülatör özelliklerine bağlandı ( 20 ).

Sonuçlarımız, kimyon testi fraksiyonlarının aktivitesinin uygulama yollarından ve dozdan bağımsız olduğunu gösterdi. CHE ve CEO'nun daha düşük dozları, fraksiyonlar içinde yüksek etkili bileşenleri gösteren daha büyük olanlar gibi etkiliydi. Bu nedenle, kimyonun pazarlama için bir dozaj formu olarak düşünülmesi ve tasarlanması için değerli bir aday olduğu görülmektedir. Düşük doz etkinliği aynı zamanda kimyonda daha fazla bulunan bileşenlerin bu faydalı etkilerden daha fazla sorumlu olacağını da göstermektedir. Örneğin kimyon CEO'sunda; karvon en baskın ve önemli bileşendir ( 36 ).

Mevcut çalışmanın sonuçları, uygulama yolunun CHE ve CEO'nun terapötik etkinliği ve aktivitesi üzerinde önemli bir etki göstermediğini gösterdi. Bu bulguyu açıklamak için iki öneri sunulabilir; İlk olarak, hayvanlara 5 günlük bir süre boyunca kimyon fraksiyonlarının PO uygulaması ile yapılan tedavinin, parenteral yolla karşılaştırılabilir şekilde, sistemik absorpsiyon ve aktif bitki bileşenlerinin mevcudiyeti için uygun bir koşul sağladığı varsayılmaktadır. İkincisi, CEO'nun uçucu yağ bileşenlerine benzer şekilde yüksek lipid çözünürlüğüne sahip olan CHE'nin aktif bileşenleri, GI kanaldan kolayca emilebilir ve intraperitoneal olarak uygulandıktan sonra bile kolit üzerinde etkilidir.

Bu çalışmada, referans ilaçların uygulanmasından sonra tüm makroskopik ve mikroskobik lezyon parametreleri iyileştirildi. IBD'deki glukokortikoidler, inflamatuar sitokinlerin (IL-1, TNF-α) ve kemokinlerin (IL-8) sentezini inhibe eder ve fosfolipaz A2, siklooksijenaz ve NF-kappa B aktivitesini azaltır. Bu nedenle, glukokortikoidler, IBD patogenezinde yaygın olarak yer alan inflamatuar mediatörler olarak lökoteriyenlerin, prostaglandinlerin ve TNF-α'nın üç formunu da azaltır; ( 1 , 4 , 37). Oral olarak uygulanan Asacol®, TNBS'nin neden olduğu kolitte benzer şekilde etkiliydi (glukokortikoidlerle karşılaştırıldığında), önemli bir radikal süpürücü mekanizma, doğal öldürücü hücrelerin (NKC), makrofajların ve mukozal lenfositlerin inhibisyonu gibi bazı daha moleküler ve/veya hücresel mekanizmaların dahil olduğunu düşündürür ( 1 , 37 ). Ayrıca Asacol, kortikosteroidlere benzer şekilde araşidonik asit metabolizmasının siklooksijenaz ve 5-lipoksijenaz yolaklarını inhibe edebilir; burada ikinci mekanizma IBD patolojisinde daha önemli görünmektedir, ancak Asacol®'un tam mekanizması belirsizdir (1 , 4 ) .

Kimyonun terpenoid, flavonoidler, yağ asitleri, triasilgliseroller, polisakkaritler, lignin ve poliasetilenik bileşikleri, glukokortikoid mekanizmasına benzer şekilde enflamatuar sitokinleri ve kemokinleri azaltabilir ( 38 ). Kimyonun insan polimorfonükleer lökositlerinde prostaglandin E2 üretimini azaltması ve lökotrien B4 üretimini artırması ile antikolit olduğu görülmektedir ( 39 ).

Bir anti-inflamatuar ajan olarak bilinen C. carvi'nin en çok bulunan bileşeni karvondur. Carvone, 5-lipoksigenaz ve siklooksijenaz aktivitesini inhibe ederek lökotrienlerin ve prostaglandinlerin biyosentezini azaltabilir. Ek olarak karvon, voltaja bağlı Ca2 kanallarının bir blokeri olarak hareket eder ve bu aktif bileşiğin muhtemelen spamolitik ve anti-inflamatuar etkilerine yol açar ( 7 , 40 ). C. carvi'nin faydalı aktivitesi, kimyon fenolik bileşiklerinin antioksidan özelliklerine de bağlanabilir ( 41 ). Kimyon, içeriğindeki karvakrol nedeniyle güçlü antioksidan ve antibakteriyel aktiviteye sahiptir ( 42). Başka bir çalışma, kimyondaki karvon ve limonenin antioksidan aktivitesini göstermiştir ( 13 ). Kimyonda bulunan başlıca bileşiklerin karvakrol, karvon, α-pinen, limonen, γ-terpinen, linalool, karvenon ve p -simene, karveol, camfen, fenchen olduğu ortaya çıkmıştır ( 43 , 44 ). Ayrıca Kimyon meyveleri, karvon ve limonen gibi monoterpenlerin tanımladığı immünomodülatör aktiviteye sahiptir ( 45 ). Bir grup bileşik arasındaki veya içindeki bir sinerjinin, IBD tedavisi veya önlenmesi için kimyonun yararlı aktivitelerinden sorumlu olabileceğini varsaymak mantıklıdır.

Git: ÇÖZÜM
Sonuç olarak, sonuçlarımız, CHE ve CEO için IBD koşulları için bir anti-inflamatuar ve anti-ülseratif tıbbi bitki olarak avantajlı bir terapötik aktivite önermektedir. Bu, bu bitkinin IBD koşulları için alternatif bir çare olarak ve/veya tekrarının önlenmesi için kullanımını güçlendirir; özellikle düşük dozlarda bile etkili olduğunda ve her iki uygulama yolunda da, oral ve intraperitoneal olarak. İlgili mekanizmaları ve faydalı farmakolojik etkilerinden gerçekten sorumlu olan aktif bileşenleri belirlemek için daha fazla çalışma şiddetle tavsiye edilir.

Git: TEŞEKKÜR
387423 numaralı bu araştırma projesinin tamamı, İsfahan, İran'daki İsfahan Tıp Bilimleri Üniversitesi Araştırma Konseyi tarafından desteklenmiştir. Meşhed Eczacılık Okulu Farmakognozi Bölümü'nden Dr. Javad Asili'ye kimyon meyvelerini sağladığı için teşekkür ederiz.

Git: REFERANSLAR
1. Sellin JH, Pasricha PJ. İnflamatuar barsak hastalıklarının farmakoterapisi. İçinde: Brunton LL, Lazo JS, Parker KL, editörler. Goodman & Gilman, terapötiklerin farmakolojik temelidir. 10. baskı New York: McGraw-Hill şirketleri; 2006. sayfa 1009–1011. [ Google Akademik ]
2. Bouma C, Strober W. İnflamatuar barsak hastalığının immünolojik ve genetik temeli. Nat Rev İmmunol. 2003; 3 :521–533. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
3. Murata Y, Ishiguru Y, Itoh J, Munakata A, Yoshida Y. Ülseratif kolit patogenezinde proinflamatuar ve immün düzenleyici sitokinlerin rolü. J Gasteroenterol. 1995; 30 :56–60. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
4. McQuaid KR. Gastrointestinal hastalıkların tedavisinde kullanılan ilaçlar. İçinde: Katzung BG, editör. Temel ve klinik farmakoloji. 10. baskı New York: McGraw Hill Şirketi; 2007. sayfa 1029–1035. [ Google Akademik ]
5. Jagtap AG, Shirke SS, Phadke AS. Poliherbal formülasyonun deneysel enflamatuar barsak hastalıkları modelleri üzerindeki etkisi. J Etnofarmakol. 2004; 90 :195–204. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
6. Yuan G, Wahlqvist ML, He G, Yang M, Li D. Doğal ürünler ve anti-enflamatuar aktivite. Asia Pac J Clin Nutr. 2006; 15 :143–152. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
7. Salehi Surmaghi MH, Amin GhR, Kaveh Sh. İran bitkisel farmakopesi. 1. baskı Tahran: İran Sağlık ve Tıp Eğitimi Bakanlığı Yayınları; 2002. Carvi fructus. İçinde: İran bitkisel farmakope bilim kurulu; sayfa 419–424. [ Google Akademik ]
8. Johri RK. Cuminum cyminum ve Carum carvi : Bir güncelleme. Pharmacogn Rev. 2011; 5 :63–72. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
9. Lahlou S, Tahraoui A, İsrailli Z, Lyoussi B. Normal sıçanlarda Carum carvi ve Tanacetum vulgare'nin sulu ekstrelerinin diüretik aktivitesi . J Etnofarmakol. 2007; 110 :458–463. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
10. Phillipson JD, Czygan FC, Frohne D, Holtzelc NA, Pfander HJ, Willuhn GB. Stuttgart: Med Pharm Scientific; 1994. Bitkisel ilaç ve fitofarmasötikler. [ Google Akademik ]
11. Haidari F, Seyed-Sadjadi N, Taha-Jalali M, Mohammed-Shahi M. Streptozosin ile indüklenen diyabetik sıçanlarda Carum carvi'nin oral uygulamasının ağırlık, serum glikozu ve lipid profili üzerindeki etkisi . Suudi Med J. 2011; 32 :695–700. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
12. Dadkhah A, Fatemi F. Kimyon özleri ile tedavi edilen septik farelerde kalp ve böbrek oksidatif stres durumu. Eczacı Biol. 2011; 49 :679–686. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
13. Samojlik I, Lakić N, Mimica-Dukić N, Daković-Svajcer K, Bozin B. Kişniş ( Coriandrum sativum L.) ve kimyon ( Carum carvi L.) (Apiaceae) esansiyel yağlarının antioksidan ve hepato koruyucu potansiyeli J Agric Gıda Kimyası 2010; 58 :8848–8853. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
14. Joshi SG. 1. baskı Delhi: Oxford ve IBH Publishing Co; 2000. Şifalı bitkiler: Aile Apiaceae. [ Google Akademik ]
15. Sivarajan VV, Balachandran I. Yeni Delhi: Oxford ve IBH Yayını; 1994. Ayurvedik İlaçlar ve Bitki Kaynakları. [ Google Akademik ]
16. Mahady GB, Pendland SL, Stoia A, Hamill FA, Fabricant D, Dietz BM, et al. Helicobacter pylori'nin gastrointestinal bozuklukların tedavisi için geleneksel olarak kullanılan botanik özlere in vitro duyarlılığı . Fitoterapi Arş. 2005; 19 :988–991. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
17. Al-Essa MK, Shafagoj YA, Mohammed FI, Afifi FU. Carum carvi'nin etanol ekstraktının kobayın dağınık bağırsak düz kas hücreleri üzerindeki gevşetici etkisi. Eczacı Biol. 2010; 48 :76–80. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
18. Thomson Coon J, Ernst E. Sistematik inceleme: Ülser olmayan hazımsızlık için bitkisel tıbbi ürünler. Beslenme Pharmacol Ther. 2002; 16 :1689–1699. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
19. Zheng GQ, Kenney PM, Lam LK. Anethofuran, carvone ve limonene: dereotu otu yağı ve kimyon yağından potansiyel kanser kemopreventif ajanlar. Bitki Med. 1992; 58 :338–341. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
20. Khayyal MT, el-Ghazaly MA, Kenawy SA, Seif-el-Nasr M, Mahran LG, Kafafi YA, et al. Bazı gastrointestinal etkili bitki özlerinin ve bunların kombinasyonlarının antiülserojenik etkisi. Arzneimittelforschung. 2001; 51 :545–553. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
21. Lado C, Then M, Varga I, Szoke E, Azentminalyi K. Uçucu yağların antioksidan özelliği demir indirgeme yeteneği ile belirlenir. Z Naturforsch. 2004; 59c :354–358. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
22. Al-Essa MK, Shafagoj YA, Mohammed Fi, Afifi FU. Carum carvi'nin etanol ekstraktının kobayın dağınık bağırsak düz kas hücreleri üzerindeki gevşetici etkisi. Eczacı Biol. 2010; 48 :76–80. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
23. Raphael TJ, Kuttan G. Doğal olarak oluşan monoterpenler karvon, limonen ve perillik asidin immünomodülatör aktivitesi. İmmünofarmakol İmmünotoksikol. 2003; 25 :285–294. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
24. Sadraei H, Ghannadi A, Tak-Bavani M. Zataria multiflora ve Carum carvi esansiyel yağlarının ve Passiflora incarnata , Berberis integerrima ve Crocus sativus'un hidroalkolik özlerinin sıçan izole uterus kasılmaları üzerindeki etkileri . Int J Aromater. 2003; 13 :121–127. [ Google Akademik ]
25. Londra: Kırtasiye Ofisi; 2001. İngiliz Farmakopesi; sayfa 1782–1783. [ Google Akademik ]
26. Minaiyan M, Ghannadi A, Etemad M, Mahzouni P. Cydonia oblonga Miller'ın (Ayva) sıçanlarda TNBS'nin neden olduğu ülseratif kolit üzerindeki etkileri üzerine bir çalışma. Arş Ecz. Sci. 2012; 7 :103–110. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
27. Washington DC: Ulusal Akademiler Basını; 2010. Laboratuar Hayvanlarının Bakımı ve Kullanımı Kılavuzunun Güncellenmesi Komitesi, Ulusal Araştırma Konseyi. Laboratuvar hayvanlarının bakımı ve kullanımı için kılavuz. [ Google Akademik ]
28. Minaiyan M, Ghannadi A, Afsharipour M, Mahzouni P. Rosmarinus officinalis L. ekstraktının ve esansiyel yağının sıçanlarda TNBS kaynaklı kolit üzerindeki etkileri. Arş Ecz. Sci. 2011; 6 :13–21. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
29. Morris GP, Beck PL, Herridge MS, Depew WT, Szewczuk MR, Wallace JL. Sıçan kolonunda hapten kaynaklı kronik enflamasyon ve ülserasyon modeli. Gastroenterol. 1989; 96 :795–803. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
30. Minaiyan M, Ghannadi A, Karimzadeh A. Zencefilin ( Zingiber officinale Roscoe) farelerde sisteamin kaynaklı duodonal ülser üzerindeki antiülserojenik etkileri. Daru. 2006; 14 :97–101. [ Google Akademik ]
31. Minaiyan M, Ghannadi A, Mahzouni P, Nabi-Meibodi M. Sıçanlarda asetik asit kaynaklı akut kolit üzerinde zencefilin ( Zingiber officinale Roscoe rizom) hidro-alkolik ekstraktının antiülserojenik etkileri . Arş Ecz. Sci. 2008; 3 :79–86. [ Google Akademik ]
32. Cooper H, Murthy S, Shah R, Sedergran D. Dekstran sülfat sodyum deneysel murin kolitinin klinikopatolojik çalışması. Laboratuvar Yatırımı 1993; 69 :238–249. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
33. Dieleman L, Palmen M, Akol H, Bloemena E, Pena A, Meuwissen S. Dekstran sülfat sodyum (DSS) tarafından indüklenen kronik deneysel kolit, Th1 ve Th2 sitokinleri ile karakterize edilir. Clin Exp Immuno. 1998; 114 :385–391. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
34. Torres MI, Garcia-Martin M, Fernandez MI, Nietro N, Gil A, Rios A. Trinitrobenzen sülfonik asidin neden olduğu deneysel kolit: ultrastrüktürel ve histokimyasal bir çalışma. Dig Dis Sci. 1999; 44 :2523–2529. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
35. Borrelli F, Izzo A. Ülser önleyici ilaçların kaynağı olarak bitkiler krallığı. Fitoterapi Arş. 2000; 14 :581–591. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
36. Seidler-Lozykowska K, Baranska M, Baranski R, Krol D. Kimyon ( Carum carvi L.) tek meyvelerinin Raman analizi. Uçucu yağ içeriğinin ve bileşiminin değerlendirilmesi. J Tarım Gıda Kimyası 2010; 58 :5271–5275. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
37. Varshozaz J, Emami J, Fassihi A, Tavakoli N, Minaiyan M, Ahmadi F. Sıçanlarda asetik asit kaynaklı kolite karşı yeni bir budesonid ön ilacı olarak budesonid-süksinat-dekstran konjugatının etkinliği. Int J Kolorektal Dis. 2010; 25 :1159–1165. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
38. Ngo-Duy C, Destaillats F, Keskitalo M, Arul J, Angers P. Apiaceaae tohum yağlarının triasilglerolleri: yağ asitlerinin bileşimi ve bölgesel dağılımı. Eur J Lipid Sci Technol. 2009; 111 :164–169. [ Google Akademik ]
39. Mahadevan U, Loftus EV, Jr, Tremaine WJ. İnflamatuar bağırsak hastalığında seçici siklooksijenaz-2 inhibitörlerinin güvenliği. Ben J Gastroenterol. 2002; 97 :910–914. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
40. Aevang Y. New York: John Wiley and Sons; 1996. Gıda, ilaç ve kozmetikte kullanılan yaygın doğal içeriklerin ansiklopedisi; s. 66–67. [ Google Akademik ]
41. Kähkönen MP, Hopia AI, Vuorela HJ, Rauha JP, Pihlaja K, Kujala TS, et al. Fenolik bileşikler içeren bitki özlerinin antioksidan aktivitesi. J Tarım Gıda Kimyası 1999; 47 :3954–3962. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
42. De Martino L, De Feo V, Fratianni F, Nazzaro F. Uçucu yağların ve bileşenlerinin kimyası, antioksidan, antibakteriyel ve antifungal aktiviteleri. Nat Ürün Komün. 2009; 4 :1741–1750. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
43. Seidler-Lozykowska K, Baranska M, Baranski R, Krol D. Kimyon (Carum carvi L.) tek meyvelerinin Raman analizi. Uçucu yağ içeriğinin ve bileşiminin değerlendirilmesi. J Tarım Gıda Kimyası 2010; 58 :5271–5275. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
44. Reiter B, Lechner M, Lorbeer E. Farklı Umbelliferae tohum yağlarının yağ asidi profilleri - petroselinik ve cis-vaksenik asit dahil. Fett/Lipid. 1998; 100 :498–502. [ Google Akademik ]
45. Raphael TJ, Kuttan G. Doğal olarak oluşan monoterpenler karvon, limonen ve perillik asidin immünomodülatör aktivitesi. İmmünofarmakol İmmünotoksikol. 2003; 25 :285–294. [ PubMed ] [ Google Akademik ]

[maturidi]

Carum carvi L.'nin Anksiyolitik ve Antidepresan Benzeri Özelliklerine ve Antioksidan Aktivitesiyle İlişkilerine Bir Bakış

Imane Es-safi , ¹ Hamza Mechchate , ^{1, *} Amal Amaghnouje , ¹ Fatima Zahra Jawhari , ¹ Omkulthom Mohamed Al Kamaly , ² Hamada Imtara , ³ Andriy Grafov , ⁴ Amina Bari , ¹ ve Dalila Bousta ¹
Raffaele Capasso, Akademik Editör
Yazar bilgileri Makale notları Telif hakkı ve Lisans bilgileri Sorumluluk Reddi
¹ Biyoteknoloji, Çevre, Tarımsal Gıda ve Sağlık Laboratuvarı, Sidi Üniversitesi Mohamed Ben Abdellah, FSDM-Fez 30050, Fas; am.ca.abmsu@1ifasse.enamI (IE-s.); am.ca.abmsu@ejuonhgama.lamA (AA); am.ca.abmsu@irahwaj.arhazamitaF (FZJ); am.ca.abmsu@irab.anima (AB); am.ca.abmsu@atsuob.alilad (DB)
² Eczacılık Bilimleri Bölümü, Eczacılık Fakültesi, Princess Nourah Bint Abdulrahman Üniversitesi, Riyad 11564, Suudi Arabistan; as.ude.unp@ilamklamo
³ Fen-Edebiyat Fakültesi, Arap Amerikan Üniversitesi Filistin, Jenin 240, Filistin; ude.puaa@aratmi.adamah
⁴ Kimya Bölümü, Helsinki Üniversitesi, 00100 Helsinki, Finlandiya; if.iknisleh@vofarg.yirdna
^* Yazışma: am.ca.abmsu@etahchcem.azmaH ; Tel.: +212-602-083-601 İlişkili Veriler

Veri Kullanılabilirliği Bildirimi
Git: Soyut


Depresyon ve anksiyete, hastaların sosyal ve mesleki yaşamları üzerindeki sonuçları giderek daha tehlikeli ve şiddetli hale gelen yaygın hastalıklardır. Çalışmanın amacı, Carum carvi'nin polifenolik ekstraktının antidepresan benzeri ve anksiyolitik aktivitesini keşfetmektir.L. ve son zamanlarda ilişkilendirildikleri şekliyle antioksidan gücü. Prediktif antidepresan aktivitesi, antidepresan ilaçların etkinliğini belirlemek için yaygın olarak kullanılan bir preklinik davranış modeli olan farelerde zorla yüzme ve kuyrukta asılı kalma testi kullanılarak değerlendirildi. Anksiyolitik benzeri aktiviteye gelince, hayvanın kaygı derecesini ölçmek için aydınlık/karanlık oda testi ve hem anksiyolitik hem de lokomotor aktiviteyi değerlendirmek için açık alan testi olmak üzere iki model kullanıldı. Test sonuçları, C. carvi'nin polifenolik fraksiyonunun ağızdan uygulanmasından sonra dikkate değer bir antidepresan ve anksiyolitik benzeri etki göstermektedir.ve ilginç antioksidan özelliği. Ekstrede, HPLC analizi ile tanımlanan polifenollere ait 6 molekülün varlığı doğrulanmıştır. Bu çalışma, ekstraktın geleneksel kullanımını onaylar ve teşvik eder ve etki mekanizmasını anlamak için daha ileri çalışmalara başvurur.

Anahtar Kelimeler: antidepresan benzeri, anksiyolitik, antioksidan, Carum carvi L., polifenoller, kuyruk süspansiyon testi, aydınlık-karanlık oda testi, zorunlu yüzme testi, açık alan testi, DPPH testi, FRAP testi
Git: 1. Giriş


21. yüzyıl, insanoğlu için yaşam biçimleri, ritimler ve talepler açısından köklü bir değişimi temsil etmektedir. İnsanlar daha sonra yüzleşmeleri gereken yeni durumlara maruz kalırlar. Sonuç olarak, çoğu anksiyete, depresyon veya stresten şikayet eder [ 1 ]. Alternatif tedaviler şu anda terapötik stratejide önemli bir yere sahiptir [ 2 ].

Bitki kaynaklı anksiyolitik ve antidepresan ilaçların geliştirilmesi, etnofarmakolojik, fitokimyasal ve farmakolojik düzene ilişkin çeşitli araştırmaları içerir. Ayrıca, farmakolojik bir çalışma için uygun bir bitkinin seçimi en önemli adımlardan biridir ve dikkate alınması gereken çeşitli indeksler, geleneksel uygulama, kimyasal bileşim ve toksisiteyi içerir [3 ] .

Şu anda kullanılan terapötik ajanların yaklaşık %50'si doğal kaynaklardan gelirken, bitki türlerinin %10'dan azı biyolojik özellikleri açısından incelenmiştir. Bu yüzdeler, tıbbi bitkiler üzerinde yeni terapötik keşiflerin hala açıklanabileceğini göstermektedir [ 4 ].

Aromatik bitkiler temel bir doğal zenginlik oluştururlar ve bu zenginlik, bilimsel olarak geliştirilebilen fiziksel ve kimyasal özelliklerin mükemmel bir şekilde anlaşılmasını gerektirir [ 5 ]. Bitkilerin özellikleri, farklı kimyasal ailelere ait çeşitli biyoaktif moleküllerin varlığına bağlıdır.

Fas, coğrafi konumu itibariyle zengin ve çeşitli bir bitki örtüsüne sahiptir. Çoğu istismar edilmeyen yaklaşık 4200 türe sahiptir [ 6 ]. Bu çalışma için Apiaceae familyası türlerinden biri olan ve geleneksel tıpta en çok kullanılan tıbbi bitkilerden biri olarak kabul edilen Carum carvi L. seçilmiştir [ 6 ]. Carum cinsi, Apiaceae familyasındaki en popüler cinsler arasındadır ve Avrupa, Kuzey Afrika ve Asya'dan yaklaşık 20-30 türe sahiptir [ 7 ]. Bu cinsin en iyi bilinen türü Carum carvi L.'dir. Kimyon tohumları, hoş tatları sayesinde geleneksel olarak çeşni veya baharat olarak kullanılmıştır [ 2 ].

Ayrıca yüksek antioksidan ve antimikrobiyal güce sahip baharat ve ekstraktların önemli bir kaynağı olarak kullanılmıştır. Bu bitki aynı zamanda kimyon esansiyel yağının ana bileşenlerinden biri olan ve depolanan patates ve soğanların çimlenmesini engelleyen karvonu çıkarmak için de kullanılmıştır [8 ] .

Şu anda birçok araştırma, polifenoller, flavonoidler, tanenler vb. gibi ikincil metabolitlerdeki zenginlikleri nedeniyle şifalı bitkilerle ilgilenmektedir. Antioksidan ve antimikrobiyal aktiviteler, anti-enflamatuar, antikanser ve diğerleri dahil olmak üzere her derde deva terapötik erdemlere sahiptirler [9 ] . . Bu bağlamda, çalışmamız, Carum carvi L.'nin (PCC) fenolik ekstraktlarının farelerde deneysel olarak indüklenen anksiyete ve depresyondaki farmakolojik aktivitesini, geleneksel olarak bu amaç için kullanıldığı bildirildiği üzere [ 10 ] ve bunun ile korelasyonunu değerlendirmeyi amaçlamaktadır. DPPH (2,2-Difenil-1-pikrilhidrazil) ve FRAP (Ferrik indirgeyici antioksidan güç) testi kullanılarak bitkinin antioksidan özellikleri.

Git: 2. Sonuçlar ve Tartışma

2.1. Ekstrakt Biyokimyasal Analizi


Şekil 1HPLC (Yüksek performanslı sıvı kromatografisi) analiz kromatogramını gösterir vetablo 1ana bileşiklerin ayrıntılarını temsil eder. Gallik asit [ 11 ], kersetin [ 12 ], kateşin [ 13 ], mirisetin [ 14 ] ve kafeik asit [ 15 ] gibi tanımlanan bileşenlerin neredeyse tamamı anksiyolitik ve antidepresan benzeri etkileri açısından araştırıldı .

Şekil 1
PCC'nin HPLC kromatogramı. tablo 1


PCC'nin HPLC sonucu.

PCC	Ferulik asit	21.020	21.039	27.70
gallik asit	6.614	6.645	9.17
mirisetin	22.231	22.278	7.50
kateşin	12.295	12.777	6.80
kafeik asit	17.627	17.336	6.77
kuersetin	23.168	23.350	4.77

Ayrı bir pencerede aç
Ferrulik asit antidepresan benzeri aktivite, antioksidan [ 16 ] ve anti-enflamatuar özellikleri [ 17 ] ile ilgili farklı çalışmalarda değerlendirildi , metabolizma enerjisini güçlü bir şekilde teşvik ediyor, artmış nörotrofik, ATP ve katekolamin seviyeleri ve azalmış glikojen seviyesi limbik sistem [ 18 ]. Bu bileşik ayrıca, farelerde [ 19 ] alkol yoksunluğunun neden olduğu anksiyetede anksiyolitik bir etki göstermiştir, bu da NMDA (N-metil-D-aspartat) reseptörünün [ 20 ] kısmi tutulumunun potansiyel etki mekanizması olduğunu düşündürmektedir . 2.2. C. carvi'nin Polifenolik Fraksiyonunun Anksiyolitik Aktivitesinin Değerlendirilmesi


2.2.1. Aydınlık ve Karanlık Oda


Bulduğumuz sonuçlara göre (şekil 2), 1 mg/kg'da bromazepam, kontrol grubuyla karşılaştırıldığında (1. günde 63.2 ± 3.367; 1. günde 122.2 ± 3.760; 21. günde 146.6 ± 1.068; 1. günde 63.2 ± 3.367; 75.8 ±) farelerin ışık bölmesinde geçirdiği süreyi önemli ölçüde artırdı 21. günde 4.352). 50 ve 100 mg/kg PCC (1. günde 85.4 ± 9.626; 21. günde 269 ± 9.055) (1. günde 94 ± 6.107; 265 ±) uygulamasıyla ışık bölmesinde geçirilen sürede önemli bir artış gözlendi. 21. günde 7.21) sırasıyla kontrole kıyasla.

şekil 2
Aydınlık ve karanlık oda testinde aydınlık odada geçirilen süre. Aydınlık ve karanlık oda testinde aydınlık odada geçirilen süre. Veriler ortalama ± SEM olarak görüntülenir. Verileri analiz etmek için Dunnett post hoc testi ile tekrarlanan ölçümler için iki yönlü bir varyans analizi (ANOVA) kullanıldı. *: Kontrol ile farklı grupların karşılaştırmasını temsil eder (*** p < 0,001, ** p < 0,01) ≠: Farklı grupların bromazepam ile karşılaştırmasını temsil eder (≠≠≠ p < 0,001, ≠≠ p < 0,01 ) , ≠ p < 0,05).

Figür 350 mg/kg dozunda PCC ile tedavi edilen farelerin ve 100 mg/kg dozunda tedavi edilen farelerin geçişlerinin önemli ölçüde arttığını gösterir (1. günde 2,00 ± 0,707; 21. günde 11,40 ± 1,166) (1. günde 3,00 ± 0,548) ; 21. günde 16.00 ± 0.430) kontrol ile karşılaştırıldığında (1. günde 9.80 ± 1.241; 21. günde 10.00 ± 0.837). Kontrole kıyasla 1 mg/kg bromazepam (1. günde 13.800 ± 0.735; 21. günde 12.00 ± 0.949) ile tedavi edilen farelerde geçişlerde önemli bir artış kaydedildi.

Figür 3
Aydınlık ve karanlık oda testindeki geçiş sayısı. Veriler ortalama ± SEM olarak görüntülenir. Verileri analiz etmek için Dunnett post hoc testi ile tekrarlanan ölçümler için iki yönlü bir varyans analizi (ANOVA) kullanıldı. *: Kontrol ile farklı grupların karşılaştırmasını temsil eder (*** p < 0,001, ** p < 0,01, * p < 0,05) ≠: Farklı grupların bromazepam ile karşılaştırmasını temsil eder (≠≠≠ p < 0,001, ≠ p < 0,05).

Kontrole kıyasla PCC ekstraktı ile tedavi edilen farelerde ışıklı odada geçirilen sürenin arttığını fark ettik. Ayrıca, kontrol farelerine kıyasla geçiş süresindeki artışı kaydettik. Bu, kimyonun polifenolik fraksiyonunun anksiyolitik benzeri profilini vurgular.

Aydınlık ve karanlık oda testinde farelerde kaygı düzeyini ölçmek için iki parametre kullanıldı: kaygı düzeyiyle orantılı olan karanlık odada geçirilen süre ve bir bölmeden diğerine geçiş sayısı olan anksiyoliz düzeyi ile nispeten orantılıdır [ 21 ].

Bir anksiyolitik bileşiğin, hayvanın ışıklı alanda geçirdiği süreyi arttırdığı gerçeğine dayanarak, karanlık bölgede daha fazla zaman geçiren bir farenin daha yüksek kaygı düzeyi gösterdiğini varsayıyoruz. Endişeli bir hayvan bu nedenle karanlık alanda daha fazla zaman geçirecektir.

Sonuçlarımıza göre, 50 mg/kg C. carvi polifenolik ekstrakt dozu önemli bir anksiyolitik benzeri etki göstermektedir. Doz 100 mg/kg'a çıkarıldığında bu etkinin azaldığını not ediyoruz. Bu, bu dozun neden olduğu sedasyon ile açıklanabilir. Diğer çalışmalar, kişnişin hidro-etanolik ekstraktının 50, 100 ve 200 mg/kg dozlarında anksiyolitik aktivitesini değerlendirmek için aydınlık/karanlık oda testini kullanmıştır. 200 mg/kg [ 22 ].

Son araştırmalarda [ 23 , 24 ] ve psikolojik stres [ 25 , 26 ] oksidatif stres ve duygudurum bozuklukları arasında bir ilişki bildirilmiştir . Bu, olası antioksidan kullanımıyla birlikte anksiyete ve depresyon tedavisi ve/veya önlenmesi için yeni olasılıklar açar. Desrumaux ve ark. [ 27 ], fare beyinlerindeki E vitamini eksikliğinin, farelerde oksidatif stresin ve kaygı uyandıran aktivitenin temel belirteçlerini önemli ölçüde iyileştirdiğini buldu. Benzer şekilde, C vitamini ile beslenen fareler yakın zamanda bu bileşiğin kuyruk süspansiyon testinde antidepresan etkiye sahip olduğunu göstermiştir [ 28 ]. Polifenollerin güçlü antioksidan potansiyeli iyi bilinmektedir [ 29] ve kullanımları anksiyete ve depresyon tedavisinde ilginç bir yaklaşım olabilir. Polifenolik fraksiyonun (PCC) anksiyolitik aktivitesi, ekstraktımızın antioksidan aktivitesine bağlanabilir. Çok sayıda çalışma, polifenollerin merkezi sinir sistemi (CNS) üzerinde farmakolojik etkiler gösterebilen ilginç doğal antioksidan maddeler olduğunu göstermiştir [ 30 , 31 ]. Polifenoller, benzodiazepin reseptörlerinde, onlara etkileyici bir anksiyolitik güç sağlayan kısmi agonist özellikler gösterir [ 32 ].

2.2.2. Açık alan


Sonuçlarımız, tedavi edilen farelerde (PCC) kesinti süresinin bromazepam ve kontrol grubuna kıyasla önemli ölçüde azaldığını göstermektedir.Şekil 450 mg/kg ve 100 mg/kg (1. günde 100.8 ± 12.64; 21. günde 161.25 ± 15.705) (günde 34 ± 12.07) PCC ile tedavi edilen gruplarda çapraz karo sayısında bir artış olduğunu gösterir 1; 21. günde 167.25 ± 10.39) kontrol ile karşılaştırıldığında (1. günde 148.4 ± 3.44; 21. günde 167.25 ± 10.39).

Şekil 4
Açık alan testinde kesişen karelerin sayısı. Veriler ortalama ± SEM olarak görüntülenir. Verileri analiz etmek için Dunnett post hoc testi ile tekrarlanan ölçümler için iki yönlü bir varyans analizi (ANOVA) kullanıldı. *: Kontrol ile farklı grupların karşılaştırmasını temsil eder (*** p < 0,001, ** p < 0,01) ≠: Farklı grupların bromazepam ile karşılaştırmasını temsil eder (≠≠≠ p < 0,001, ≠≠ p < 0,01 ) , ≠ p < 0,05).

Ayrıca merkezde geçirilen sürenin 50 mg/kg ve 100 mg/kg (1. günde 15.8 ± 2.551; 21. günde 34 ± 2.121) (3 ± 0.837) ile tedavi edilen farelerde (PCC) önemli ölçüde arttığını bulduk. 1. gün; 21. günde 27.25 ± 1.652) kontrol ile karşılaştırıldığında (1. günde 16.8 ± 1.241; 21. günde 17.6 ± 1.077) (Şekil 5).

Şekil 5
Açık alan testinde merkezde geçirilen süre. Veriler ortalama ± SEM olarak görüntülenir. Verileri analiz etmek için Dunnett post hoc testi ile tekrarlanan ölçümler için iki yönlü bir varyans analizi (ANOVA) kullanıldı. *: Kontrol ile farklı grupların karşılaştırmasını temsil eder (*** p < 0,001, ** p < 0,01, * p < 0,05) ≠ Farklı grupların bromazepam ile karşılaştırmasını temsil eder (≠≠≠ p < 0,001).

Kontrole kıyasla 50 mg/kg PCC ekstraktı ile tedavi edilen farelerin orta kısmında harekette önemli bir artış kaydettik. Ek olarak, periferik kısımda lokomosyonda bir azalma kaydettik. Kontrol farelerine kıyasla 50 mg/kg ile tedavi edilen farelerde hareketsizlik süresi azaldı.

Çalışmamızda, farelerde kaygıyı değerlendirmek için açık alan testini kullandık. Fareler, karanlık ve kapalı bir ortama alışık olan gece hayvanlarıdır. Bununla birlikte, bu testin merkezi açık ve parlak olduğundan, hayvan için en az stresli alanı sunan alanın çevresine karşı hayvan için en endişeli alandır. Sonuç olarak, kontrol hayvanları, en kaygı uyandıran bölge olarak kabul edilen merkezden ziyade çevrede daha fazla zaman geçirme eğilimindedir [ 33 ].

Çevrede çok aktif olan ve açık alanın merkezinde çok aktif olmayan bir hayvanın yüksek kaygı düzeyine sahip olduğu kabul edilir [ 34 ]. Hayvanın kaygı düzeyini değerlendirmek için ölçülen değişkenler şunlardır: (i) çevredeki ve merkezdeki aktivite dağılımı, (ii) her bölgede (çevre ve merkez) geçirilen süre, farelerin kaygı düzeyini gösterir ve (iii) keşif faaliyetinin seviyesini (alışkanlık) gösteren geri kazanım sayısı. Açık alandaki hareket, zamanın bir fonksiyonu olarak (toplam karo sayısı) periferik kısımdaki ve merkezi kısımdaki hareket indeksi ölçülerek değerlendirildi.

50 mg/kg ve 100 mg/kg'daki polifenolik ekstrakt, merkezde geçirilen süredeki ve çapraz karo sayısındaki önemli artış nedeniyle anksiyolitik bir etki üretti. Mahendra ve ark. 50, 100, 200 mg/kg'da Coriandrum sativum'un hidro-etanolik ekstraktı üzerinde 200 mg/kg'lık dozun anksiyolitik benzeri bir aktiviteye sahip olduğunu gösterdi. İkincisi muhtemelen flavonoid içeriği ile ilişkilidir. C. sativum'un anksiyolitik benzeri aktivite sergilediği etki mekanizması, flavonoidler ve diazepam yapısal olarak özdeş olduğundan ((GABA) reseptör kompleksi aracılığıyla etki eden) diazepamınkine benzer olabilir. Flavonoidlerin anksiyolitik olarak etkileri, tıpta kullanılan birçok bitki türünde gözlemlenmiştir [ 22 ]. 2.3. C. carvi'nin Polifenolik Fraksiyonunun Antidepresan Aktivitesinin Değerlendirilmesi


2.3.1. Zorla Yüzme


Şekil 6zorunlu yüzme testinden geçen 50 ve 100 mg/kg kimyonun polifenolik ekstraktı ile tedavi edilen kontrol farelerinde ve farelerde hareketsizlik sürelerindeki değişimi gösterir. Sonuçlarımızda, 50 ve 100 mg/kg (1. günde 81 ± 3.055; 21. günde 0 ± 0.00) (1. günde 48.66 ± 4.631; 0 ±) PCC ile tedavi edilen farelerde hareketsizlik süresinin önemli ölçüde azaldığını bulduk. 21. günde 0.00) kontrol farelerine kıyasla (1. günde 149.66 ± 2.603; 21. günde 172.33 ± 8.686).

Şekil 6
Zorunlu yüzme testinde kesinti. Veriler ortalama ± SEM olarak görüntülenir. Verileri analiz etmek için Dunnett post hoc testi ile tekrarlanan ölçümler için iki yönlü bir varyans analizi (ANOVA) kullanıldı. *: Kontrol ile farklı grupların karşılaştırmasını temsil eder (*** p < 0,001) ≠ Paroksetin ile farklı grupların karşılaştırmasını temsil eder (≠≠≠ p < 0,001).

Zorunlu yüzme testi, kemirgenlerde antidepresanların potansiyel etkinliğini değerlendirmek için deneysel bir yaklaşım olarak onaylanmıştır ve sıçan veya farenin kaçamayacağı ve hareketsizlik, yani davranışsal umutsuzluk ürettiği, tiksindirici bir stresli durumu temsil eder [35 ] . Sonuçlarımız, C. carvi'nin polifenolik ekstraktının antidepresan etkisini göstermektedir., hareketsizlik süresinde azalma ve yüzme ve tırmanma gibi aktif davranışlarda artış ile tercüme edilir. Deneysel olarak tahmin edilen antidepresan maddelerin %94'ü geleceğin antidepresan molekülleri olduğundan, FST tahlilinde tahmin edilen antidepresan aktivitesi ile klinik olarak ortaya çıkan antidepresan profili arasında mükemmel bir korelasyon vardır. Hareketsizlikteki bu azalma, yüzme süresinin veya tırmanma süresinin artmasını sağlayabilir. Ağırlıklı olarak noradrenerjik ve/veya dopaminerjik yükselme üreten antidepresanlar, tırmanma süresini artırarak hareketsizliği azaltır [ 36 ]. Tersine, yüzmeyi artırarak hareketsizliği azaltanlar daha merkezi serotonin nörotransmisyonunu içerir [ 37 ].

Sonuçlarımızı literatürdeki sonuçlarla karşılaştıran araştırmacılar, örneğin Apiaceae familyasından Foeniculum vulgare'nin metanolik özü gibi çeşitli bitki özlerinin antidepresan etkinliğini değerlendirmek için zorunlu yüzme testini kullandılar. Bu çalışmanın sonuçları, F. vulgare ekstraktının oral uygulamasının, kontrol grubuyla karşılaştırıldığında doza bağlı bir şekilde 250 ve 500 mg/kg'lık bir dozda antidepresan aktivite ürettiğini göstermiştir [ 38 ]. Apiaceae familyasından Pimpinella anisum'un sulu ve etanol ekstraktı üzerine yapılan diğer çalışmalar, P. anisum'un zorunlu yüzme testinde 100 ve 200 mg/kg dozlarda antidepresan aktiviteye sahip olduğunu göstermiştir [ 39 ].

Carum carvi'nin polifenolik ekstraktının antioksidan aktivitesi, PCC'nin antidepresan aktivitesine bağlanabilir. Çalışmalar, polifenollerin referans antidepresanlardan daha düşük dozlarda antidepresanlara [ 30 , 31 ] benzer etkilere sahip olduğunu göstermiştir. Depresif hastaların ruh halini dengelemek için kullanılabilirler.

2.3.2. Kuyruk Süspansiyon Testi


Carum Carvi L.'nin polifenolik özü, tedavinin ilk gününde hareketsizlik süresinde ortalama bir azalma gösterdi, ancak tedavinin 7, 14 ve 21. gününde önemli ölçüde azaldı.

Tedavi edilen gruplar, standart paroksetininkine neredeyse benzer olan hareketsizlik süresinde önemli bir azalma gösterdi.

Testin 1. gününde, paroksetin, PCC 50 mg/kg ve PCC 100 mg/kg gruplarında hareketsizlik süresi sırasıyla 99 ± 2,06, 123,8 ± 4,10 ve 112 ± 2,81 s idi ve bu, kontrol grubuna kıyasla anlamlıydı. hareketsizlik süresi 161.67 ± 5.96 s idi.

Testin 7. gününde paroksetin, PCC 50 mg/kg ve PCC 100 mg/kg gruplarında hareketsizlik süresi sırasıyla 101,67 ± 2,62, 103,16 ± 2,45 ve 100,33 ± 2,56 s idi ve bu kontrol grubuna kıyasla önemli ölçüde azaldı burada kesinti süresi 147,16 ± 4,95 s idi.

Testin 14. gününde, paroksetin, PCC 50 mg/kg ve PCC 100 mg/kg gruplarında hareketsizlik süresi sırasıyla 92,33 ± 2,17, 102,33 ± 1,33 ve 95,5 ± 4,04 s idi ve bu da yine öncekine kıyasla önemli ölçüde azaldı. kontrol (198,16 ± 5,95 sn).

Benzer şekilde testin 21. gününde paroksetin, PCC 50 mg/kg ve PCC 100 mg/kg gruplarında hareketsizlik süresi sırasıyla 102 ± 4,45, 97,83 ± 4,19 ve 83,83 ± 2,73 s iken 145,5 ± 1,99 s idi. kontrol grubu için not edildi (Şekil 7).

Şekil 7
Kuyruk süspansiyon testinde hayvanların bekleme süresi. Veriler ortalama ± SEM olarak görüntülenir. Verileri analiz etmek için Dunnett post hoc testi ile tekrarlanan ölçümler için iki yönlü bir varyans analizi (ANOVA) kullanıldı. *: Kontrol ile farklı grupların karşılaştırmasını temsil eder (*** p < 0,001) ≠: Paroksetin ile farklı grupların karşılaştırmasını temsil eder (≠≠ p < 0,01). 2.4. Antioksidan Aktivite


Bir bileşiğin antioksidan işlevi, oksidasyonu önleme kapasitesini ifade eder. Çeşitli aromatik bitki özleri, mükemmel bir antioksidan molekül kaynağı olarak kabul edilir. Bu bağlamda, kimyonun (tohum) polifenolik ekstraktının antioksidan aktivitesini DPPH ve FRAP yöntemleri kullanarak değerlendirdik.

2.4.1. DPPH (2,2-Difenil-1-pikrilhidrazil) Antioksidan Aktivite


DPPH yöntemi, DPPH'nin serbest radikal form stabilitesi ve analizin basitliği nedeniyle, genellikle antioksidan aktivitenin hızlı ve doğrudan değerlendirilmesi için en yaygın kullanılan yöntemdir. Polifenolik ekstraktın antioksidan aktivitesi, metanolik bir DPPH (%0.004) çözeltisi kullanılarak değerlendirildi. Taze hazırlanmış DPPH solüsyonunda 517 nm'de optimum absorpsiyona sahip koyu mor bir renk görülmektedir. Ortamda bir antioksidan aktif olduğunda, bu renk normalde kaybolur. Böylece DPPH serbest radikalleri, antioksidan moleküller tarafından nötralize edilebilir (hidrojen atomları sağlayarak veya elektronlar sağlayarak) ve sarı renkli bir maddeye dönüşerek emilimde azalmaya neden olabilir.

Şekil 8pozitif kontrol olarak kullanılan BHT'nin (Bütillenmiş hidroksitoluen) yanı sıra incelenen polifenolik ekstraktın antioksidan aktivitesinin (%) gelişimini göstermektedir. Serbest radikal nötralizasyon yüzdesinin ekstrakt konsantrasyonuyla orantılı olduğu görülmektedir.

Şekil 8
Kimyon polifenol konsantrasyonlarının bir fonksiyonu olarak antioksidan aktivite.

Kimyonun polifenolik özü, çalışılan tüm konsantrasyon aralığında antioksidan aktivite gösterir. Gerçekten de, 1 µg/mL'lik konsantrasyon DPPH'nin %55,94'ünü inhibe eder. %50 inhibisyon sağlayan konsantrasyon (IC50) kalibrasyon eğrisinden hesaplanmıştır (PCC ve BHT sırasıyla 0,267 µg/mL ve 0,024 µg/mL'dir). Ayrıca IC50 değerleri ne kadar düşükse, antioksidan gücü o kadar güçlüdür. PCC ekstraktımız için hesaplanan IC50 değeri, numunenin DPPH'ye reaktivitesini doğruladı.

Standart antioksidan BHT (IC50 = 0,024 μg/mL) ile karşılaştırıldığında, PCC ekstraktı daha az aktifti. Genel olarak, incelenen bitki için ilginç bir antioksidan aktiviteye sahibiz (IC50 = 0,267 μg/mL).

2.4.2. FRAP Yöntemi


Ekstrakt maddelerimizin ferrik demiri (Fe ³⁺ ) ferro demire (Fe ²⁺ ) indirgeme kabiliyetini ölçmenin bir yöntemidir. Hızlı, kolay ve tekrarlanabilir bir tekniktir [ 40 ].

Bir bileşiğin indirgeme kapasitesi, potansiyel antioksidan aktivitesinin önemli bir göstergesi olabilir. Önceki çalışmalar, bazı bitkilerde antioksidan aktiviteler ile bileşenlerin indirgeme gücü arasında doğrudan bir ilişki olduğunu göstermiştir [ 41 ]. Absorbanstaki bir artış, test edilen ekstraktın indirgeme kabiliyetindeki bir artışa karşılık gelir [ 42 ].

Çalışmamızda, numunelerle aynı koşullar altında absorbansı ölçülen pozitif kontrol (BHT) ile kimyonun polifenolik ekstraktını FRAP yöntemiyle test ettik. Demir indirgenmesi için elde edilen sonuçlar, her ekstrakt için eğriler (DO = f (konsantrasyon)) çizmemize izin verdi.

Şekil 9PCC ve BHT'nin indirgeme gücünü gösterir. Görüldüğü gibi demir indirgeme kapasitesi PCC konsantrasyonundaki artışla orantılıdır. Ekstrakt doza bağımlı bir aktiviteye sahiptir. Bununla birlikte PCC, BHT'den daha düşük bir indirgeme gücüne sahiptir. BHT'nin, aynı konsantrasyon için yaklaşık 0,67'lik bir OD sunan PCC'ye kıyasla, 1 mg/mL'lik bir konsantrasyonda maksimum optik yoğunluğu 0,87 olan demiri azaltmak için önemli bir aktiviteye sahip olduğunu not ediyoruz.

Şekil 9
Carum Carvi L' nin polifenolik fraksiyonunun gücünü azaltma.

%50 etkili konsantrasyon (EC-50), 0.5 nm'lik bir absorbans elde etmek için gereken antioksidan konsantrasyonuna karşılık gelen kalibrasyon eğrisinden hesaplandı. PCC, 0,56 mg/mL'lik %50 etkili konsantrasyonu ve 0,09 mg/mL'lik BHT'yi temsil eder.

Git: 3. Malzemeler ve Yöntemler

3.1. çıkarma


Carum carvi L. tohumları Taounat (Fez, Fas) bölgesinden toplanmıştır. Tanımlama ve doğrulama (BPRN15) tam olarak bir botanikçi, Profesör Amina Bari tarafından LBEAS, FSDM laboratuvarında yapıldı.

Bitkisel malzeme 500 mL'lik bir şişede 20 g kimyon tozu 200 mL hekzan'a eklenerek (1 saat maserasyon üç kez tekrarlanarak) delipide edilir. Süzüldükten ve kurutulduktan sonra, elde edilen tortu, 35 kHz'lik bir frekansta 40 dakika boyunca bir ultrason destekli özütleme aparatında (sonikatör) %70 metanol ile yeniden özümlendi. Bundan sonra öz, Whatman filtre kağıdı No. 5 kullanılarak süzüldü. Süzüntü kurutuldu ve bir döner buharlaştırıcı kullanılarak konsantre edildi.

Kuru ekstrakt, distile su ile seyreltildi ve daha sonra kalan pigmentlerden ve manitolden kurtularak ekstraktın daha temiz bir solüsyonunu elde etmek için iki kez kloroform ve diklorometan (v:v) ile yıkandı. Bu son adımda, bulunan polifenoller konsantre edildi ve daha sonra kullanılmak üzere saklandı (nihai verim %2.7). 3.2. Hayvanlar


İsviçre albino fareleri, FSDM'deki (Fez, Fas) laboratuvar hayvan evinden (LBEAS) temin edildi. 5'erli gruplar halinde standart kafeslere yerleştirildiler ve herhangi bir deneye başlamadan önce 14 günlük adaptasyon süresine tabi tutuldular. Bu süre zarfında hayvanların yiyecek ve suya sınırsız erişimi vardı ve 23 ± 2 °C'lik sabit bir sıcaklıkta ve 12/12 saatlik bir aydınlık/karanlık döngüsünde tutuldular.

İki bitki özü dozu (50 ve 100 mg/kg) test edildi. Anksiyete testleri için pozitif kontrol olarak bromazepam (1 mg/kg) ve depresyon testleri için paroksetin (11.5 mg/kg) kullanılmıştır. Gruplara 21 gün subakut tedavi uygulandı ve 1., 7., 14. ve 21. günlerde değerlendirildi [ 43 ]. Tedaviler, mideye enjekte etmek için paslanmaz çelik bir ampulle donatılmış bir sonda iğnesi kullanılarak intragastrik sondayla hayvanlara ağızdan verildi. Protokol (07#12/2019/LBEAS) kurumsal hayvan etik kurulu tarafından kabul edildi. 3.3. Antidepresan Aktivitesi


Hayvanlarda Depresyon İçin Öngörü Testi: Porsolt Testi veya Zorla Yüzme Testi


Zorunlu yüzme testi veya Porsolt'un modeli [ 44], bir molekülün antidepresan etkinliğini öngören farmakolojik bir testtir. Bu test, yeni moleküllerin potansiyel antidepresan özelliklerini vurgulamak için yaygın olarak kullanılmaktadır. Hayvanların, kaçma olasılığı olmayan 12 cm su yüksekliğinde kapalı bir muhafaza içinde yüzmeye zorlanmasından oluşur. Bu derinlik, hayvanın arka ayaklarını silindirin dibine koymasına izin vermez. Birkaç dakika sonra, yüzerek geçirilen süre hareketsizlik davranışı lehine azalır, yani hayvan pasif olarak yüzer, sadece kafasını sudan çıkarmak için gerekli hareketleri yapar. Hareketsizlik süresi, hayvanın sözde depresif veya boyun eğmiş durumunun bir göstergesidir. Çoğu geleneksel antidepresanın uygulanması onu azaltır. Testin toplam süresi 6 dakikadır. Bu test için her biri beş fareden oluşan toplam dört parti kullanıldı, 3.4. Anksiyolitik Aktivite


3.4.1. Kuyruk Süspansiyon Testi


Hayvan kuyruğundan (kutunun ucundan 2 cm (50 × 25 × 50 cm) 6 dakika) asıldı. Bir hayvan herhangi bir boğuşma eylemi yapmakta zorlanırsa ve hareketsiz bir şekilde pasif olarak asılırsa, buna intihar denir. aktivite ve hareketsizlik süresi olarak not edilir (bu test için sadece son 4 dakika kaydedildi) [ 45 ].

3.4.2. Açık alan


Kaygı, keşif ve hareket testi olarak kullanılır. Oral olarak dört grup (her biri beş hayvan), negatif kontrol (NaCl %9), bromazepam (1 mg/kg) ile tedavi edilen pozitif kontrol ve günde bir kez 50 ve 100 mg/kg PCC ile tedavi edilen diğer iki grup 21 gün oldu. Altmış dakikalık tedavi uygulamasından sonra, arenayı keşfetmek için her bir fare merkez kareye yerleştirilerek test gerçekleştirildi ve bir dijital video kamera kullanılarak bir dizi ambulasyon, şahlanma ve merkezi karelerin geçişleri kaydedildi. Fareler tarafından geçilen toplam karelerin ve merkezi karelerin çaprazlarının ortalama sayısı, farelerin dört ayağıyla merkezi karelere girme sayısıdır [46 ] .

3.4.3. Aydınlık ve Karanlık Oda


44 cm × 21 cm × 21 cm boyutlarında bir ahşap kutu kapaklı siyah bölme ve kapaksız beyaz bölme olmak üzere iki bölmeye ayrılmıştır. İki bölme, zemin yüzeyinde ortasında 7 cm x 7 cm'lik bir delik bulunan bir tahta parçasıyla ayrılmıştır. Fareler üç gruba ayrıldı (her biri beş hayvandan oluşuyor), 21 gün boyunca günde bir doz normal salin (%9), bromazepam (1 mg/kg) ve PCC (50 ve 100 mg/kg) aldı. 60 dakikalık tedaviden sonra, her fare kara kutunun merkezine yerleştirilerek 5 dakikalık bir test yapıldı, her bölmede geçirilen süre bir dijital video kamera ile kaydedildi [47 ] . 3.5. Antioksidan Aktivite


Ekstrenin test edilen antioksidan gücü, DPPH testi ve indirgeme gücü testi (FRAP) olmak üzere iki test kullanılarak in vitro olarak değerlendirildi.

3.5.1. DPPH Testi (1,1-Difenil-2-pikrihidrozil)


DPPH radikal testi, Tepe tarafından 2005 yılında açıklanan yöntem izlenerek gerçekleştirilir [ 48 ]. Test, 975 μL metanolik DPPH (%0,004) çözeltisinin 100 μL numune ile karıştırılmasıyla gerçekleştirilir. Laboratuvar sıcaklığında 30 dakika inkübe edildikten sonra optik yoğunluğun 517 nm olduğu tahmin edilmektedir. Negatif kontrol için, numune metanol ile ikame edilir. Aşağıdaki Denklem (1), DPPH'nin inhibisyon yüzdesini belirler:
IP (%) = (A0 - A/A0) × 100
(1)
IP: engelleme yüzdesi; A0: ekstrakt yokluğunda (negatif kontrol) serbest radikal solüsyonunun (DPPH) optik yoğunluğu; A: ekstrakt varlığında serbest radikal solüsyonun (DPPH) absorbansı.

3.5.2. Demir İndirgeme Gücü Testi (FRAP)


Bu çalışma Moattar tekniği kullanılarak yapılmıştır [ 49 ]; 500 uL fosfat tamponu (0,2 M; pH = 6,6) ve 500 uL %1 potasyum ferrisiyanit (K3Fe ₍ CN) ₆ ), metanol içinde hazırlanan numunelerin çeşitli konsantrasyonlarının 100 uL'sine eklenir. 50 °C'deki su banyosunda 20 dakika inkübasyondan sonra reaksiyon ortamına 500 μL %10 TCA solüsyonu, 100 μL FeCl3 _{( %0,1) ve 0,5 mL distile su eklenir.} Test örneğinin yokluğunda, daha sonra tüm reaktifleri içeren bir köre karşı 700 nm'de absorbans ölçülür. Bulgular, 0.5 nm'lik bir absorbansa ulaşmak için gereken antioksidan konsantrasyonunu temsil eden yüzde 50 etkili konsantrasyon (EC-50) olarak ifade edilir. 3.6. HPLC Analizini Çıkarın


C. carvi ekstraktı analizi için , 1260 infinity II yüksek performanslı sıvı kromatografi (HPLC) sistemi (Agilent Technologies, Santa Clara, CA, ABD) kullanıldı. Bir dörtlü pompa ile donatılmış aparat, bir UV detektörü ile birleştirilmiştir. Mobil faz iki çözücüden oluşuyordu: A: yüzde 0.1 asitleştirilmiş su ve B: asetonitril. Ayırma için bir C18 Zorbax tutulması artı C18 _kolonu (5 um, 4.6 x 150 mm) kullanıldı. Sütun fırınının sıcaklığı 35 °C'ye ayarlandı. Numune enjeksiyon hacmi ve akış hızları 10 μL (100 μg/mL numune konsantrasyonu) ve 1 mL/dk olarak ayarlandı. Konsantrasyon, her bir bileşiğin alıkonma süresine (RT) ve spektral uygunluğuna bağlı olarak aşağıdaki Denklem (2)'ye göre hesaplandı:
Konsantrasyon (μg/mL) = (Alan (numune)/alan (standart)) × 100
(2)
3.7. Sonuçların İstatistiksel Analizi


Analiz sonuçları, Windows için Graph Pad Prism 7 programı (Microsoft, Albuquerque, NM, ABD) kullanılarak ortalama ± ortalamanın standart hatası (SEM) olarak ifade edildi. Veri analizi yapmak için iki yönlü bir varyans analizi (ANOVA) ve ardından bir Dunnett post hoc testi kullanıldı. Önemli sonuçlar, p < 0.05 olduğunda kabul edildi .

Git: 4. Sonuçlar


Anksiyete ve depresyonun birçok biçimini tedavi etmek için kullanılan geleneksel tedavilerin istenmeyen yan etkileri vardır. Çeşitli alternatif tedavi stratejileri hayati öneme sahip olmaya devam etmektedir. Bu bağlamda şifalı bitkiler bu rahatsızlıklara yeni çareler bulmak için iyi birer kaynaktır. Ucuz ve yan etkileri olmayan alternatif bir tedavi arayışında, bu araştırma, kimyon polifenolik fraksiyonunun endişeli ve yalancı depresif farelerde doğal anksiyolitik ve antidepresan etkisini incelemek için yapılmıştır. Sonuçlarımız, oral olarak uygulanan PCC'nin, özellikle 50 mg/kg dozunda ilginç anksiyolitik ve antidepresan benzeri etkiler gösterdiğini göstermektedir. Bu çalışma ayrıca, bu bitkinin tam etki şeklini ve kullanım sınırlamasını ortaya çıkarmak için daha ileri çalışmaları teşvik etmektedir.

Git: teşekkürler


Yazarlar, Fast-Track Research Funding Program aracılığıyla bu araştırmaya verdiği destek için Princess Nourah bint Abdulrahman Üniversitesi Bilimsel Araştırma Dekanlığına müteşekkiriz. Yazarlar ayrıca Avrupa projesi Horizon 2020 MSCA-RISE-2016-734759-VAHVISTUS'a şükranlarını sunarlar.

Git: Yazar Katkıları


Kavramsallaştırma IE-ler. ve HM; metodoloji, AA; yazılım, Merhaba; doğrulama, AG; resmi analiz, AA ve FZJ; veri iyileştirme, FZJ ve AG; yazma—orijinal taslak hazırlama, IE-s. ve HM; denetim, AB ve DB; yazma—inceleme ve düzeltme, OMAK Tüm yazarlar makalenin yayınlanan sürümünü okumuş ve kabul etmiştir.

Git: Finansman


Bu araştırma, Fast-track Research Funding Program aracılığıyla Princess Nourah bint Abdulrahman Üniversitesi Bilimsel Araştırma Dekanlığı tarafından finanse edildi.

Git: Kurumsal İnceleme Kurulu Beyanı


Çalışma, Helsinki Deklarasyonu yönergelerine göre yürütüldü ve Fez, Fas Fen Fakültesi Kurumsal İnceleme Kurulu tarafından onaylandı (07#12/2019/LBEAS ve 23 Aralık 2019).

Git: Bilgilendirilmiş Onam Beyanı


Uygulanamaz.

Git: Veri Kullanılabilirliği Bildirimi


Veriler makul talep üzerine sağlanır.

Git: Çıkar çatışmaları


Yazarlar herhangi bir çıkar çatışması beyan etmemektedir.

Git: Dipnotlar




Yayıncının Notu: MDPI, yayınlanan haritalardaki ve kurumsal bağlantılardaki yetki iddiaları konusunda tarafsız kalır.



Git: Referanslar

1. Yoon J.-H., Kang M.-Y., Jeung D., Chang S.-J. Duyguları Bastırma ve İşyerinde Depresyon ve Anksiyete Belirtileri Deneyimiyle İlgili Şikayetçi Müşterilerle İlgilenme: Ülke Çapında Kesitsel Bir Çalışma. Sağlık. 2017; 55 :265–274. doi: 10.2486/indhealth.2016-0069. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
2. Es-Safi I., Mechchate H., Amaghnouje A., El Moussaoui A., Cerruti P., Avella M., Grafov A., Bousta D. Fas'ta Bitki İlaçlarının ve Takviye Edici Gıdaların Pazarlaması ve Yasal Durumu. J. Tamamlayıcı. bütünleşik Med. 2020 doi: 10.1515/jcim-2020-0168. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
3. Fajemiroye JO, da Silva DM, de Oliveira DR, Costa EA Anksiyete ve Depresyon Tedavisi: Geçmişe Bakışta Şifalı Bitkiler. Fundam. klinik Eczane. 2016; 30 :198–215. doi: 10.1111/fcp.12186. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
4. Pan S.-Y., Zhou S.-F., Gao S.-H., Yu Z.-L., Zhang S.-F., Tang M.-K., Sun J.-N. , Ma D.-L., Han Y.-F., Fong W.-F., et al. Bitkisel İlaçlardan İlaçların Nasıl Keşfedileceğine İlişkin Yeni Perspektifler: CAM'ın Modern Terapötiklere Olağanüstü Katkısı. bariz. Bazlı Tamamlayıcı. Altern. Med. 2013; 2013 : 1–25. doi: 10.1155/2013/627375. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
5. Fennane M., Rejdali M. Fas'ın Aromatik ve Tıbbi Bitkileri: Zenginlik, Çeşitlilik ve Tehditler. Universite Mohammed V-Agdal Institut Scientifique; Rabat, Fas: 2016. [ Google Scholar ]
6. Fennane M., Tattou MI Statistiques and Commentaires sur L'inventaire Actuel de la Flore Vasculaire du Maroc. Boğa. Enst. bilim 2012; 34 :1–9. [ Google Akademik ]
7. Watson MF Umbelliferae Cinsleri: Bir Adlandırıcı. MG Pimenov ve MV Leonov. Londra: Kraliyet Botanik Bahçeleri, Kew ve Moskova Üniversitesi Botanik Bahçesi, Rusya. 1993. 156 Sf. ISBN 0 947643 58 3. 12,00 £ (Ciltsiz) Edinb. J.Bot. 1995; 52 :92–93. doi: 10.1017/S0960428600001955. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
8. Johri R. Cuminum Cyminum ve Carum Carvi: Bir Güncelleme. Eczacılık. Rev. 2011; 5:63 . doi: 10.4103/0973-7847.79101. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
9. Miraj S., Kiani S. Thymus Vulgaris'in Farmakolojik Etkisinin İncelenmesi: Bir Gözden Geçirme. eczane Letonya 2016; 8 :315–320. [ Google Akademik ]
10. Amaghnouje A., Slighoua M., Es-safi I., El Jaoudi R., Elyoubi A., Bousta D., Grafov A. Fez-Meknes'te Depresyon ve Anksiyetenin Geleneksel Tedavisinde Kullanılan Tıbbi Bitkilerin Etnobotanik Araştırması Bölge. Fitoterapi. 2020; 18 :220–229. doi: 10.3166/phyto-2020-0225. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
11. Dhingra D., Chhillar R., Gupta A. Stressiz ve Stresli Farelerde Gallik Asidin Antianksiyete Benzeri Aktivitesi: Nitrierjik Sistemin Olası Katılımı. nörokimya Res. 2012; 37 :487–494. doi: 10.1007/s11064-011-0635-7. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
12. Bhutada P., Mundhada Y., Bansod K., Ubgade A., Quazi M., Umathe S., Mundhada D. Farelerde Kortikotropin Serbest Bırakma Faktörünün İndüklediği Anksiyete ve Depresyon Benzeri Etkinin Quercetin tarafından Tersine çevrilmesi. Prog. Nöropsikofarmakol. Biol. Psikiyatri. 2010; 34 :955–960. doi: 10.1016/j.pnpbp.2010.04.025. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
13. Rai A., Gill M., Kinra M., Shetty R., Krishnadas N., Rao CM, Sumalatha S., Kumar N. Catechin, Oksidatif Stresi Azaltarak Kronik Öngörülemeyen Hafif Strese Maruz Kalan Sprague Dawley Farelerinde Depresif Belirtileri İyileştiriyor . Biyomed. 2019 ; 11 :79–84. doi: 10.3892/br.2019.1226. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
14. Ma Z., Wang G., Cui L., Wang Q. Myricetin, Tekrarlanan Kısıtlama Stresine Maruz Kalan Farelerde Depresan Benzeri Davranışı Azaltır. Int. J. Mol. bilim 2015; 16 :28377–28385. doi: 10.3390/ijms161226102. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
15. Mudgal J., Mallik SB, Nampoothiri M., Kinra M., Hall S., Grant GD, Anoopkumar-Dukie S., Davey AK, Rao CM, Arora D. Effect of Coffee Constituents, Caffeine and Caffeic Acid on Anxiety ve Farelerde Lipopolisakarit Kaynaklı Hastalık Davranışı. J. İşlev. yiyecekler. 2020; 64 :103638. doi: 10.1016/j.jff.2019.103638. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
16. Lenzi J., Rodrigues AF, de Rós AS, de Castro BB, de Lima DD, Magro DDD, Zeni ALB Ferulic Acid Chronic Treatment Exerts Antidepresan-like Effect: Role of Antioxidant Defence System. Metab. Beyin Dis. 2015; 30 :1453–1463. doi: 10.1007/s11011-015-9725-6. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
17. Singh T., Kaur T., Epilepside Depresyon Yönetimi için Goel RK Ferulik Asit Takviyesi. nörokimya Res. 2017; 42 :2940–2948. doi: 10.1007/s11064-017-2325-6. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
18. Sasaki K., Iwata N., Ferdousi F., Isoda H. Ferulik Asitin Enerji Metabolizması Aktivitesini Destekleme Yoluyla Antidepresan Benzeri Etkisi. Mol. Nutr. Gıda Res. 2019; 63 :1900327. doi: 10.1002/mnfr.201900327. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
19. Kotwal S., Upaganlawar AB, Mahajan M., Upasani C. Ferulik Asitin Farelerde Alkol Yoksunluğundan Kaynaklanan Anksiyete ve Depresyonda Koruyucu Etkileri. Malaylar. J.Med. Biol. Res. 2017; 4 :71–78. doi: 10.18034/mjmbr.v4i1.427. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
20. Lorigooini Z., Nouri A., Balali-Dehkordi S., Bijad E., Dehkordi SH, Soltani A., Amini-Khoei H. Ferulic Acid via Mitigation of NMDA Reseptor Pathway Exerts Anxiolytic-like Effect in Mouse Model of Maternal Ayrılık Stresi. J. Temel Klinik. Fizyol. Eczane. 2020; 1 doi: 10.1515/jbcpp-2019-0263. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
21. Çocuk Davranışı Kontrol Listesi/4-18 ve 1991 Profili için Achenbach TM Kılavuzu. Psikiyatri Bölümü, Vermont Üniversitesi; Burlington, VT, ABD: 1991. [ Google Scholar ]
22. Mahendra P., Bisht S. Farklı Deneysel Kaygı Modelleri Kullanılarak Değerlendirilen Coriandrum Sativum'un Anti-Anksiyete Etkinliği. Hintli J. Pharmacol. 2011; 43 :574. doi: 10.4103/0253-7613.84975. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
23. Jung JW, Lee S. Lee, S. Quercetin'in Anksiyolitik Etkileri: GABAerjik Sistemin Katılımı. J. Life Sci. 2014; 24 :290–296. doi: 10.5352/JLS.2014.24.3.290. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
24. Çam M., Hışıl Y., Durmaz G. Sekiz Nar Suyunun Dört Yöntemle Ölçülen Antioksidan Kapasitesine Göre Sınıflandırılması. Gıda Kimyası 2009; 112 :721–726. doi: 10.1016/j.foodchem.2008.06.009. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
25. Ebrahimzadeh MA, Nabavi SM, Nabavi SF, Bahramian F., Bekhradnia AR Antioksidan ve H. Officinalis, L. Var. Angustifolius, V. Odorata, B. Hyrcana ve C. Speciosum. Pak. J. Ecz. bilim 2010; 23 :29–34. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
26. Hinneburg I., Dorman HD, Hiltunen R. Seçilmiş Mutfak Otları ve Baharatlarından Ekstraktların Antioksidan Aktiviteleri. Gıda Kimyası 2006; 97 :122–129. doi: 10.1016/j.foodchem.2005.03.028. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
27. Desrumaux C., Risold P.-Y., Schroeder H., Deckert V., Masson D., Athias A., Laplanche H., Le Guern N., Blache D., Jiang X.-C. Fosfolipid Transfer Protein (PLTP) Eksikliği Farelerde Beyin E Vitamini İçeriğini Azaltır ve Kaygıyı Artırır. FASEB J.2005; 19 :1–16. doi: 10.1096/fj.04-2400fje. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
28. Bilici M., Efe H., Köroğlu MA, Uydu HA, Bekaroğlu M., Değer O. Major Depresyonda Antioksidatif Enzim Aktiviteleri ve Lipid Peroksidasyon: Antidepresan Tedavilerle Değişiklikler. J. Etki. Uyuşmazlık 2001; 64 :43–51. doi: 10.1016/S0165-0327(00)00199-3. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
29. Kuloğlu M., Atmaca M., Tezcan E., Üstündağ B., Bulut S. Panik Bozukluğu Olan Hastalarda Antioksidan Enzim ve Malondialdehit Düzeyleri. Nöropsikobiyoloji. 2002; 46 :186–189. doi: 10.1159/000067810. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
30. Takeda H., Tsuji M., Miyamoto J., Matsumiya T. Rosmarinik Asit ve Kafeik Asit, Koşullu Korku Stresine Maruz Kalan Farelerin Savunmacı Donma Davranışını Azaltır. Psikofarmakoloji. 2002; 164 :233–235. doi: 10.1007/s00213-002-1253-5. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
31. Machado DG, Bettio LEB, Cunha MP, Santos ARS, Pizzolatti MG, Brighente IMC, Rodrigues ALS Farelerde Schinus molle L.'den Etanolik Ekstrakttan İzole Edilen Rutin'in Antidepresan Benzeri Etkisi: Serotonerjik ve Noradrenerjik Etkiye İlişkin Kanıt Sistemler. Avro. J. Pharmacol. 2008; 587 :163–168. doi: 10.1016/j.ejphar.2008.03.021. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
32. Priprem A., Watanatorn J., Sutthiparinyanont S., Phachonpai W., Muchimapura S. Sıçanlarda Kuersetin Lipozomlarının Kaygı ve Bilişsel Etkileri. Nanomed. Nanoteknoloji Biol. Med. 2008; 4 :70–78. doi: 10.1016/j.nano.2007.12.001. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
33. Elizalde N., Gil-Bea FJ, Ramírez MJ, Aisa B., Lasheras B., Del Rio J., Tordera RM Uzun Süreli Davranışsal Etkiler ve Farelerde Kronik Hafif Stresin Neden Olduğu Tanıma Bellek Eksikliği: Antidepresan Tedavinin Etkisi . Psikofarmakoloji. 2008; 199 :1–14. doi: 10.1007/s00213-007-1035-1. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
34. Martin EI, Ressler KJ, Binder E., Nemeroff CB Anksiyete Bozukluklarının Nörobiyolojisi: Beyin Görüntüleme, Genetik ve Psikonöroendokrinoloji. psikiyatri klinik N Am. 2009; 32 :549–575. doi: 10.1016/j.psc.2009.05.004. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
35. Borsini F., Meli A. Zorunlu Yüzme Testi Antidepresan Aktiviteyi Açığa Çıkarmada Uygun Bir Model mi? Psikofarmakoloji. 1988; 94 :147–160. doi: 10.1007/BF00176837. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
36. López-Rubalcava C. Sıçan Zorla Yüzme Testinde Antidepresan İlaçların Davranışsal Etkilerinde Gerinim Farklılıkları. Nöropsikofarmakoloji. 2000; 22 :191–199. doi: 10.1016/S0893-133X(99)00100-1. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
37. Detke MJ, Lucki I. Sıçan Zorunlu Yüzme Testinde Serotonerjik ve Noradrenerjik Antidepresanların Saptanması: Su Derinliğinin Etkileri. Davranış Beyin Res. 1995; 73 :43–46. doi: 10.1016/0166-4328(96)00067-8. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
38. Jamwal NS, Kumar S., Deneysel Hayvan Modellerinde Foeniculum Vulgare (Rezene) Meyvelerinin Metanolik Ekstraktının Rana AC Antidepresan Aktivitesi. J. Uygulama eczane bilim 2013; 3 :65–70. [ Google Akademik ]
39. Shahamat Z., Abbasi-Maleki S., Motamed SM Pimpinella Anisum Meyvesinin Sulu ve Etanolik Ekstrelerinin Farelerde Antidepresan Benzeri Etkilerinin Değerlendirilmesi. Avicenna J. Phytomed. 2016; 6 :322–328. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
40. Karagözler AA, Erdağ B., Emek Y.Ç., Uygun DA Dorystoechas Hastata'dan Yaprak Ekstraktlarının Antioksidan Aktivitesi ve Prolin İçeriği. Gıda Kimyası 2008; 111 :400–407. doi: 10.1016/j.foodchem.2008.03.089. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
41. Yıldırım A., Mavi A., Kara AA Rumex Crispus L. Ekstraktlarının Antioksidan ve Antimikrobiyal Aktivitelerinin Belirlenmesi . J. Agric. Gıda Kimyası 2001; 49 :4083–4089. doi: 10.1021/jf0103572. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
42. Singleton VL, Rossi JA Fosfomolibdik-Fosfotungstik Asit Reaktifleriyle Toplam Fenoliklerin Kolorimetrisi. Am. J.Enol. Vitik. 1965; 16 :144–158. [ Google Akademik ]
43. Amaghnouje A., Mechchate H., Es-safi I., Alotaibi AA, Noman OM, Nasr FA, Al-zharani M., Cerruti P., Calarco A., Fatemi H., et al. Anksiyolitik, Antidepresan Benzeri Özellikler ve Origanum Majorana L.'nin Hidro-Etanol Ekstraktının Fareler Üzerindeki Hafızası Üzerindeki Etkisi. Uygulama bilim 2020; 10 :8420. doi: 10.3390/app10238420. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
44. Porsolt RD, Le Pichon M., Jalfre M. Depresyon: Antidepresan Tedavilere Duyarlı Yeni Bir Hayvan Modeli. Doğa. 1977; 266 :730–732. doi: 10.1038/266730a0. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
45. Yan B., Wang D., Xing D., Ding Y., Wang R., Lei F., Du L. Serebral İskemi Reperfüzyona Maruz Kalan Farelerde Radix Puerariae Etanol Ekstraktının Antidepresan Etkisi. Eczane. biyokimya Davranış 2004; 78 :319–325. doi: 10.1016/j.pbb.2004.04.010. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
46. Walsh RN, Cummins RA Açık Alan Testi: Eleştirel Bir İnceleme. Psikolog. Boğa. 1976; 83 :482–504. doi: 10.1037/0033-2909.83.3.482. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
47. Malmberg-Aiello P., Ipponi A., Bartolini A., Schunack W. Fare Açık/Koyu Kutu Testi, Histamin H1 Reseptörlerinin Aktivasyonuyla Anksiyojenik Benzeri Etkiler Gösteriyor. Eczane. biyokimya Davranış 2002; 71 :313–318. doi: 10.1016/S0091-3057(01)00691-8. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
48. Tepe B., Daferera D., Sökmen A., Sökmen M., Polissiou M. Salvia tomentosa Miller (Lamiaceae) Gıda Kimyasının Esans Yağı ve Çeşitli Ekstraktlarının Antimikrobiyal ve Antioksidan Aktiviteleri. 2005; 90 :333–340. doi: 10.1016/j.foodchem.2003.09.013. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
49. Shams Moattar F., Sariri R., Yaghmaee P., Giahi M. Calamintha Officinalis Moench Ekstraktlarının Enzimatik ve Enzimatik Olmayan Antioksidanları. J. Uygulama Biyoteknoloji 2016 ; 3 :489–494. [ Google Akademik ]

[maturidi]

Carum carvi esansiyel yağının Candida albicans'ta ERG6 gen ekspresyonu ve virülans faktörleri üzerindeki etkisi

Samira Nasiri , ¹ Masoomeh Shams Ghahfarokhi , ^1* ve Mehdi Razzaghi Abyaneh ²
Yazar bilgileri Makale notları Telif hakkı ve Lisans bilgileri Sorumluluk Reddi
Git: Soyut

Geçmiş ve Amaç:


Bu çalışma, Carum carvi esansiyel yağının (EO) Candida albicans'ta mantar büyümesi ve bazı önemli virülans faktörleri ile ilgili olarak ERG6 gen ekspresyonuna karşı inhibe edici etkilerini araştırmak için yapılmıştır .

Malzemeler ve yöntemler:
C. carvi EO'nun C. albicans'a karşı minimum inhibe edici konsantrasyonu (MIC) , 20-1280 μg/ml konsantrasyon aralığında Clinical and Laboratory Standards Institute M27-A4 yöntemiyle belirlendi. Ayrıca, ERG6 geninin ekspresyonu, gerçek zamanlı polimeraz zincir reaksiyonu kullanılarak C. carvi EO'nun 0.5x MIC konsantrasyonunda incelenmiştir . C. albicans'ın proteinaz ve fosfolipaz aktiviteleri, hücre yüzeyi hidrofobikliği (CSH) ve hücre zarı ergosterol (CME) içeriği de onaylanmış yöntemler kullanılarak bitki EO'sunun 0.5 x MIC konsantrasyonunda değerlendirildi. Ayrıca kontrol antifungal ilaç olarak flukonazol (FLC) kullanıldı.

Sonuçlar:
Sonuçlar, C. carvi EO'nun C. albicans büyümesi için MIC ve minimum fungisidal konsantrasyonunun sırasıyla 320 ve 640 μg/ml olduğunu göstermiştir. Fungal ERG6'nın bir mRNA düzeyinde ekspresyonu ve maya hücrelerinin ergosterol içeriği, hem C. carvi EO (640 μg/ml) hem de FLC (2 μg/ml) tarafından önemli ölçüde azaltılmıştır. Proteinaz ve fosfolipaz aktiviteleri de C. carvi EO'da sırasıyla %49.82 ve %53.26 oranında azalırken, FLC ile muamele edilmiş kültürlerde sırasıyla %27.72 ve %34.67 oranında inhibe edildi. Ayrıca CSH, EO ve FLC ile muamele edilmiş kültürlerde sırasıyla %12.75 ve %20.80 oranında inhibe edilmiştir.

Çözüm:
Bulgularımız, C. carvi EO'nun C. albicans'a karşı etkili bir antifungal ajanın geliştirilmesinde potansiyel bir doğal bileşik olarak kabul edilebileceğini ortaya koydu .

Anahtar Kelimeler: Antifungal aktivite, Candida albicans , Carum carvi , ERG6 , Virülans faktörleri
Git: Giriş


Candida türlerine bağlı enfeksiyonların prevalansı , özellikle bağışıklık sistemi baskılanmış durumda olanlar ve AIDS, doku nakli, antibiyotik tedavisi ve malignite hastalıkları gibi farklı durumları olan hastalarda son otuz yılda artmıştır [ 1 ]. Candida albicans , hifal geçişini, yüzey tanıma moleküllerini, fenotipik geçişi ve virülans faktörleri olarak atfedilen hücre dışı hidrolitik enzim üretimini teşvik ederek insan vücudunun çeşitli bölgelerini derinlemesine istila eden önemli bir patojenik ajandır [ 2 , 3 ]. Fosfolipazlar ve salgılanan proteinazlar gibi hücre dışı hidrolitik enzimler, yapışmayı, doku penetrasyonunu ve konak istilasını kolaylaştırır [ 2 - 4 ].

C. albicans'ın konakçı hücrelere yapışması, hücre yüzeyi hidrofobikliği (CSH) ile ilgili mantar enfeksiyonunda önemli bir erken adımdır [ 2 , 5 ]. Candida albicans ayrıca tıbbi cihazların yüzeylerine yapışabilir ve biyofilmler oluşturabilir. Virulans derecesi ile enfeksiyon oluşturma yeteneği arasında pozitif bir ilişki olduğu iyi bir şekilde belgelenmiştir [ 6 ]. ERG6'nın ergosterol biyosentezi için varsayılan bir yapısal gen olduğu ve mantar hücre zarının normal işleyişi için gerekli olduğu bildirilmiştir [ 7 ] .

Birçok çalışma , kandidiyazın teşhisini, tedavisini ve önlenmesini kolaylaştırmak için Candida türlerindeki patojenik faktörleri ele almıştır [ 8-11 ] . Antifungal aktiviteye sahip bitkisel ajanlar, yüksek üretim maliyeti ve çok sayıda yan etkisi olan sentetik antifungal ilaçların sınırlamaları açısından kimyasal ilaçlar için ideal bir alternatif oluşturmaktadır [ 8 ]. Buna göre, birçok bitki türünün antibakteriyel ve antifungal etkileri son yirmi yılda geniş çapta araştırılmıştır [ 12-17 ] .

Carum carvi L. (kimyon), Umbelliferae familyasına ait tek yıllık otsu bir bitkidir. Bitki, İran'ın bazı belirli bölgelerine özgüdür ve gıdalarda ve bitkisel ilaçlarda kullanılmaktadır [ 18 ]. Carum carvi , hem geleneksel hem de modern tıpta güçlü bir antifungal ve antimikrobiyal bileşik olarak belgelenmiştir [ 19-21 ] . Bu çalışma, C. carvi esansiyel yağının (EO) C. albicans'ın büyümesi, proteinaz ve fosfolipaz aktiviteleri, CSH ve hücre zarı ergosterol (CME) içeriği üzerindeki potansiyel etkisini araştırmak için yapılmıştır . Bu çalışma aynı zamanda C. carvi EO'nun ERG6 üzerindeki etkisinin değerlendirilmesini de içermektedir.gerçek zamanlı polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) deneyi kullanılarak gen ekspresyonu.

Malzemeler ve yöntemler
Mantar suşu ve Carum carvi esansiyel yağı
Çalışmanın amacı doğrultusunda, C. albicans standart suşu ATCC10231, İran Pasteur Enstitüsünün Patojenik Mantar Kültürü Koleksiyonundan (//fa.pasteur.ac.ir/VisitDetails.aspx?Id=1311) elde edildi . Suşlar, 37°C'de 48 saat boyunca Sabouraud dekstroz agarda (Merck, Almanya) kültürlendi. Ayrıca piyasadan C. carvi tohumları satın alınmıştır. Bitki materyalleri, tam bir cam aparat içinde 90 dakika süreyle buharla damıtıldı. EO ayrıca sterilize edilmiş tohumların Clevenger tipi bir aparat kullanılarak 4 saatlik bir süre boyunca hidrodistilasyonuyla hazırlandı. EO verimi yaklaşık %0.25 idi ve 4°C'de tutuldu [ 21 ].

Antifungal duyarlılık testi
Antifungal duyarlılık analizi, Ulusal Klinik Laboratuvar Standartları Komitesi CLSI M27-A4 yönteminin [ 22 ] kılavuzlarına göre yapılmıştır. Kısaca, C. albicans ,  3-(N-morfolino) propansülfonik asit ortamı kullanılarak RPMI-1640'ta (Sigma-Aldrich, ABD) 0.5-2.5x103 CFU/mL'lik bir nihai konsantrasyona ayarlandı ve daha sonra bir 96'ya ^eklendi . -kuyu plakası. Stok solüsyonu hazırlamak için C. carvi EO, 100 mg/ml'lik nihai bir konsantrasyon elde etmek üzere dimetil sülfoksit (Sigma-Aldrich, ABD) içinde çözüldü. Daha sonra, 20-1280 ug/ml'lik nihai konsantrasyonları elde etmek için RPMI içinde EO'nun iki kat seri dilüsyonları hazırlandı.

Flukonazol için, metanol (Merck, Almanya) içindeki bir flukonazol stok çözeltisinden (Sigma-Aldrich, ABD) 0.5-256 ug/ml'lik seri iki kat konsantrasyonlar hazırlandı. Plakalar, 35°C'de 24-48 saat süreyle inkübe edildi. C. carvi EO ve flukonazolün minimum inhibe edici konsantrasyonu (MIC), görsel tahlil ile 96 oyuklu mikroplakalarda mantar büyümesinin %100 inhibisyonu olarak tanımlandı. Minimum fungisidal konsantrasyonu (MFC) belirlemek için, görsel mantar gelişimi olmayan MIC üzerindeki her kuyucuğun içeriğinin 50 ul'si Sabouraud dekstroz agar (SDA) plakalarına aktarıldı ve 72 saat 35°C'de inkübe edildi. MFC, SDA plakalarında üremeye neden olmayan minimum EO ve flukonazol konsantrasyonu olarak tanımlandı. Tüm testler, üç ayrı deneyde üç kopya halinde gerçekleştirildi.

Proteinaz aktivite testi
Proteinaz aktivitesinin belirlenmesi, Dabiri ve arkadaşlarına göre değerlendirildi. [ 11 ]. Kısaca, 10 ul 18 saatlik bir maya süspansiyonu (106 hücre/ml), dekstroz (%2), MgS04 (%0.05), KH2PO4 (%0.1) ve agar içeren sığır serum albümini (%1) ortamı üzerine aşılandı. (%2) C. carvi EO (160 μg/ml) ve flukonazolün (2 μg/ml) 0,5 MİK konsantrasyonu ile. Petri kutuları 35oC'de 5 gün inkübe edildi ve trikloroasetik asit (TCA, %20) ile fikse edildi. Maya kolonilerinin etrafındaki proteoliz bölgesi, Price ve arkadaşlarına göre ölçüldü. [ 23 ].

fosfolipaz aktivite testi
Fosfolipaz üretimi, Samaranayake ve arkadaşlarına göre mantar kolonisi etrafındaki çökelme bölgesi tarafından belirlendi. biraz değiştirilmiş bir yöntem kullanarak [ 24 ]. Yumurta sarısı agar ortamı, SDA (13 g; Merck, Almanya), NaCl (11.7 g), CaCl2 (0.111 g) ve %10 steril yumurta sarısından oluşuyordu. Bu nedenle, 10 ul maya süspansiyonu (106 hücre/ml), C. carvi EO (160 ug/ml) ve flukonazol (2 ug/ml) ile yumurta sarısı ortamına aşılanmıştır . Mantar kolonisi etrafındaki çökelme bölgesi, 35ºC'de 72 saat inkübasyondan sonra ölçüldü.

Hücre yüzeyi hidrofobikliğinin belirlenmesi
C. carvi EO'nun C. albicans CSH üzerindeki etkisi , bifazik hidrokarbon-sulu faz yöntemiyle [ 11 ] ölçüldü. Kısaca, 10 ul maya süspansiyonu (106 hücre/ml), C. carvi EO (160 ug/ml) ve flukonazol (2 ug/ml) içeren Sabouraud dekstroz sıvı ortamına aşılandı ve 35°C'de 48 saat inkübe edildi. Daha sonra steril cam test tüplerine 5 ml hücre süspansiyonu eklendi. Ek olarak süspansiyon ortamından bir test ve işlenmemiş bir kontrol hazırlandı ve kör olarak kullanıldı. Bir sonraki aşamada, her test süspansiyonuna 1 ml ksilen ilave edildi.

Test ve kontroller, dengelenmesi için 10 dakika süreyle 35°C'deki su banyosuna yerleştirildi ve ardından 30 saniye vortekslendi ve 30 dakika daha su banyosuna döndürüldü. Alt sulu faz dikkatli bir şekilde temiz bir test tüpüne aktarıldı. 520 nm'de absorbans, istenmeyen agregatları askıya almak için 5 saniye karıştırıldıktan sonra ölçülmüştür. Negatif kontrol olarak ksilen içermeyen süspansiyon kullanıldı. Hidrofobiklik, kontrol süspansiyonuna kıyasla test süspansiyonunun optik yoğunluğundaki azalma yüzdesi olarak tanımlandı. Hidrofobiklik yüzdesi şu şekilde hesaplandı:

Hidrofobiklik (%)=[1−(A ₁ /A ₀ )] × 100

Hücre zarı ergosterol içeriğinin tahlili
CME içeriği Jahanshiri ve ark. [ 7 ]. Candida albicans (106 ^{hücre /ml),} C. carvi EO (160 ug/ml) ve flukonazol (2 ug/ml) içeren Sabouraud dekstroz sıvı besiyerine aşılandı ve ardından 35ºC'de 72 saat inkübe edildi. Mantar hücreleri 5,000 rpm'de 5 dakika santrifüjleme ile toplandı, distile su ile yıkandı, oda sıcaklığında kurutuldu ve tartıldı. Sonraki aşamada her pelete 3 mL %25 alkollü potasyum hidroksit ilave edildi ve 1 dakika vortekslendi.

Süspansiyon cam tüplere aktarıldı ve 90°C'de 1 saat su banyosunda inkübe edildi ve oda sıcaklığında soğutuldu. Daha sonra 1 mL distile su ve 3 mL n-heptan ilave edilerek 3 dakika kuvvetlice vortekslendi. 30 dakika sonra heptan tabakası şeffaf cam tüplere aktarıldı ve -20°C'de 24 saat saklandı. Daha sonra 1 mL sterol alikotu, %100 etanol içinde 5 kat seyreltildi ve ultraviyole görünür spektrofotometre (Shimadzu, Japonya) kullanılarak 230-300 nm'de tarandı. Ekstrakte edilen numunede ergosterol ve geç sterol ara ürünü 24(2*) DHE'nin varlığı, karakteristik bir dört tepeli eğri ile sonuçlandı. Ergosterol içeriği, aşağıdaki hesaplama kullanılarak hücrenin ıslak ağırlığının yüzdesi olarak hesaplandı:

% ergosterol + % 24(28) DHE=[(A281.5/290) × F] /mantar peleti ağırlığı

%24(28) DHE=(A230/518) × F / mantar pelet ağırlığı

% ergosterol=% ergosterol + % 24 (28) DHE - % 24 (28) DHE

burada F, etanol içinde seyreltme faktörüdür ve sırasıyla 290 ve 518, kristalli ergosterol ve 24(28) DHE için belirlenen E değerleridir.

ERG6 gen ifadesinin belirlenmesi
C. carvi EO'nun C. albicans'ta ERG6 ekspresyonu üzerindeki etkisini değerlendirmek için, C. carvi EO (160 μg/ml) ve flukonazolün (2 μg/ml) RNX-Plus kiti (Sinacolon, Iran). Ayrıca Jahanshiri ve ark. [ 25 ]. Bu çalışmada kullanılan primerler arasında F: 5'GTGGTGTAGGTGGTCCTGGT 3' ve R: 5' CAATGGCATAAACAGCATCG 3' (ERG), ayrıca F: 5' CCA GCT TTC TAC GTT TCC 3' ve ters: 5' CTG TAA CCA CGT yer almaktadır. TCA GAC 3' (ACT1) [ 26 ]. Gerçek zamanlı kantitatif PCR sistemini kalibre etmek için C. albicans'ın seri dilüsyonlarının (10−1 ila 10−4) standart eğrisi şablon olarak cDNA ile çizilmiştir. Gerçek zamanlı PCR, 10 µl ana karışım (2X), 1 µl primerler (10 mM), 1 µl toplam cDNA numunesi dahil olmak üzere 20 µl'lik son hacimde SYBR yeşil ana karışımı (Applied Biosystems) kullanılarak gerçekleştirildi. ve her reaksiyon için damıtılmış su. Her numune, şablonun miktarı için ẞ-aktin seviyesine normalleştirildireferans gen olarak Deneyler, her numune için üç kopya halinde tekrarlandı. PCR koşulları, ABI PRISM 7500 termal döngüleyici tarafından 95°C'de 10 dakika süreyle bir ilk inkübasyonun yanı sıra 95°C'de 15 saniye, 60°C'de 1 dakika ve 72°C'de 15 saniyelik 40 döngüden oluşuyordu. (Uygulamalı Biyosistemler). ERG6 ifadesinin seviyesini belirlemek için numunelerin ve kalibratörün eşik döngüsü (CT) arasındaki farklar aşağıdaki formül kullanılarak hesaplandı:

(2 ^−ΔΔCT )
istatistiksel analiz
Tüm veriler, ANOVA testi kullanılarak GraphPad Prism yazılımı, sürüm 6.0'da (Sandiego, CA) analiz edildi ve karşılaştırıldı. 0.05'ten küçük bir p değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi.

Git: Sonuçlar
Antifungal duyarlılık testi
C. carvi EO'nun MIC ve MFC değerleri belirlendi ve daha sonra C. albicans'ın standart klinik izolatına karşı flukonazolünkilerle karşılaştırıldı (tablo 1). Sonuçlara göre bitki EO'nun C. albicans'a karşı MIC ve MFC değerleri sırasıyla 320 ve 640 μg/ml idi. Flukonazol için bu değerler sırasıyla 4 ve 8 μg/ml olarak bildirilmiştir. tablo 1


Candida albicans için Carum carvi esansiyel yağı ve flukonazolün (μg/ml) minimum inhibitör konsantrasyonu ve minimum fungisit konsantrasyonu değerleri

Esans	20-1280	320	640
flukonazol	0,5-256	4	8

Ayrı bir pencerede aç
MIC: minimum inhibitör konsantrasyon, MFC: minimum fungisidal konsantrasyon

Proteinaz ve fosfolipaz aktivitelerinin belirlenmesi

Proteinaz ve fosfolipaz üretimi, C. carvi EO ve flukonazol ile işlenmiş kültürde azalmıştır (rakamlar 1veve 2). bu2). C. carvi EO'da proteinaz ve fosfolipaz aktiviteleri sırasıyla %49.82 ve %53.26 oranında azalırken, flukonazol ile muamele edilmiş kültürlerde sırasıyla %27.72 ve %34.67 oranında inhibe edildi (Tablo 2). Bu değişken açısından tedavi edilen ve kontrol grubu arasında anlamlı bir fark gösterildi ( P <0.05). Sonuçlar, C. carvi EO'nun hem proteinaz hem de fosfolipaz üretimini azaltmada flukonazol kadar etkili olduğunu ortaya koydu.

Şekil 1
Carum carvi esansiyel yağı (a) ve flukonazol (b) ile tedavi edilen Candida albicans'ta kontrol (c) ile karşılaştırıldığında proteinaz aktivitesi


şekil 2
Carum carvi esansiyel yağı (a) ve flukonazol (b) ile tedavi edilen Candida albicans'ta kontrol (c) ile karşılaştırıldığında fosfolipaz aktivitesi Tablo 2


Carum carvi esansiyel yağı ve flukonazol ile muamele edilmiş Candida albicans'ta proteinaz ve fosfolipaz üretimi, hücre yüzeyi hidrofobikliği ve hücre zarı ergosterol içeriğinin belirlenmesi

C. carvi EO ile işlenmiş	1,43±0,07	49.8	0,93±0,02	53.26	12.75	0,084±0,01	25.74
Flukonazol ile işlenmiş	2,06±0,05	27.72	1,30±0,08	34.67	20.80	0,064±0,01	43.36
Kontrol (İşlem görmemiş)	2,85± 0,15	00.00	1,99±0,10	00.00	38.98	0,113±0,01	00.00

Ayrı bir pencerede aç
Her biri üç nüsha olan iki deneyin ortalama±SD'sinin sonuçları.

CSH: hücre yüzeyi hidrofobikliği, CME: hücre zarı ergosterol

Hücre yüzeyi hidrofobikliğinin belirlenmesi
C. carvi EO ve flukonazol ile tedavi edilen C. albicans'ın CSH'si,Tablo 2. Sonuçlara göre, C. carvi EO ve flukonazol ile tedavi edilen C. albicans'ın CSH'si, tedavi edilmeyen kontrole kıyasla sırasıyla %12.75 ve %20.80 azaldı. Bu konuda tedavi edilen ve kontrol grupları arasında anlamlı bir fark gösterildi ( P <0.05).

Hücre zarı ergosterol içeriğinin belirlenmesi
C. carvi EO- ve flukonazol ile işlenmiş kültürlerdeki C. albicans'ın CME içerikleri sırasıyla 0.084 ve 0.064 µg/g olarak ölçüldü (Tablo 2), tedavi edilen ve kontrol grupları arasında önemli bir fark olduğunu gösterir ( P <0.05). CME, C. carvi EO ve flukonazol ile muamele edilmiş kültürlerde sırasıyla %25.74 ve %43.36 oranlarında inhibe edildi. Sonuçlar, flukonazolün C. albicans'ın ergosterol içeriğini azaltmada C. carvi EO'dan daha etkili olduğunu gösterdi .

ERG6 gen ifadesinin belirlenmesi
Ergosterol biyosentezi için bir aracı olarak ERG6 geninin ifadesi, 0.5 x MIC C. carvi EO (160 μg/ml) ve flukonazol (2) ile işlenmiş C. albicans'ta spesifik primerler kullanılarak kantitatif PCR yoluyla incelenmiştir. mg/ml). Amplifikasyon ürünleri ayrıca agaroz jel elektroforezi ile de analiz edildi (Figür 3). ERG6'nın bağıl gen ifadesi , [2 ^−ΔΔCT ] formülüne göre ölçüldü . C. carvi EO- ve flukonazol ile muamele edilmiş örneklerdeki ERG6 gen ekspresyonu , mRNA seviyesinde yaklaşık 2 kat azaltılmıştır ve bu, muamele edilmemiş kontrol ile karşılaştırıldığında anlamlıdır (Şekil 4; P <0.05). Bu nedenle, hem bitki EO'su hem de flukonazol benzer şekilde ERG6 ekspresyonunu inhibe etti. Bu nedenle, ERG6 ekspresyonunun inhibisyonu açısından EO ve flukonazol ile tedavi edilen numuneler arasında anlamlı bir fark yoktu ( P >0.05).

Figür 3
Tamamlayıcı DNA bantlarının varlığını gösteren gerçek zamanlı polimeraz zincir reaksiyonu ürünü elektroforezi; 1) Carum carvi esansiyel yağı uygulanmış örnek, 2) negatif kontrol (DW), 3) flukonazol uygulanmış örnek, 4) referans gen ACT1 ve 5) DNA merdiveni (100 bp)


Şekil 4
Carum carvi esansiyel yağı (160 μg/ml) ve flukonazol (2 μg/mL) ile tedavi edilen Candida albicans'ta mRNA düzeyinde ERG6'nın ifadesi ( P <0.05)

Git: Tartışma

Candida albicans , bağışıklığı baskılanmış bireylerde artan sayıda yaşamı tehdit eden enfeksiyonlara neden olan fırsatçı bir mantardır [ 1 , 2 , 27 ]. Fosfolipaz ve proteinaz üretimi ve hidrofobikliğin, C. albicans'ın patogenezi ve virülansında önemli roller oynayabileceği gösterilmiştir [ 3 , 7 , 28 ]. Günümüzde mantar hastalıklarının tedavisinde alternatif olarak kullanılabilecek güçlü antifungal etkilere sahip yeni doğal ürünlerin bulunmasına yönelik birçok araştırma yapılmaktadır. Birçok organik ve doğal bileşiğin C. albicans'a karşı antifungal etkilerini ele alan birkaç çalışma vardır.[ 13 - 17 , 20 , 29 ]. Carum carvi , İran'da 'Kara Zira' olarak bilinir ve geleneksel tıpta birçok terapötik amaç için kullanılmıştır [ 12 , 18 , 19 ].

Bu çalışmanın amacı, C. carvi EO'nun proteinaz ve fosfolipaz üretimi, CSH, hücre zarı ergosterol içeriği ve ergosterol biyosentezi için bir aracı olarak ERG6 geninin ekspresyonu gibi bazı virülans faktörlerine karşı inhibitör etkilerinin araştırılmasıdır . C. albicans . EO'lar, oldukça farklı konsantrasyonlarda çok sayıda bileşenden oluşan karmaşık doğal karışımlardır. Bu nedenle, antifungal aktiviteyi bu ürünün belirli bir bileşenine bağlamak zordur.

Carvone (%44.5-95.9) ve limonen (%1.5-51.3) C. carvi EO'nun ana bileşenleri olarak bildirilmiştir . Diğer bileşenler arasında β-mirsen (%0-0,4), trans-dihidrokalkon (%0-0,5), trans-caveolae (%0-0,2), α-pinen, sabinen, n-oktanal, trans-β-ocimene, ve y-terpinen. Ayrıca cuminaldehyde (%22.08), c-terpinene (%17.86), c-terpinene-7-al (%15.41), p-cymene (%7.99), miristisin ve dillapiol C. aureus'un önemli bileşenleri olarak belirlenmiştir . carvi EO [ 21 , 30 , 31 ].

C. carvi EO'nun antifungal aktivitesi, çok çeşitli mantarlara karşı incelenmiştir [ 20 , 32-37 ] . Carum carvi EO'nun Candida krusei ATCC 6258, Candida parapsilosis ATCC 22019, Aspergillus niger, Aspergillus flavus ve Aspergillus fumigatus'a karşı olağanüstü antifungal aktiviteye sahip olduğu ve C. krusei büyümesine karşı etkili bir inhibisyona (42 mm inhibisyon bölgesi) sahip olduğu bulundu [ 32 ]. carum carvibildirildiğine göre A. parasiticus'ta aflatoksin üretiminin bir inhibitörü olarak hareket eder. Ancak, en yüksek konsantrasyonda bile (1000 μg/ml) mantar büyümesi üzerinde hiçbir etki göstermedi [ 21 ].

Sonuçlarımız , 320 μg/ml konsantrasyonda C. carvi EO'nun C. albicans'ın büyüme oranını %50 oranında azalttığını gösterdi. Ancak 640 μg/ml konsantrasyonunda bu ürün mantar gelişimini tamamen engellemiştir. Flukonazolün MİK değerleri (4 μg/ml) ile ilgili olarak, C. carvi EO'nunkinden 80 kat daha fazla bir etkiye sahipti ; karışık bir saflaştırılmamış bitki EO'sunun MIC'si. Bu, flukonazolün MİK'si C. carvi EO'nun inhibitör biyoaktif bileşeninin MİK'si ile karşılaştırıldığında bir karşılaştırmanın daha doğru olacağı anlamına gelir .

Carum carvi EO, mantar hücre zarının bütünlüğünü etkileyen, karvon ve limonen gibi zengin oksijenli bileşikler içerir. Düşük moleküler ağırlıklara sahip oksijenli bileşikler içeren serbest terpen hidrokarbonların, lipofilik moleküller ile birleştikten sonra hücre zarından geçebildikleri gösterilmiştir [ 36 ]. Ayrıca OH grubu ve aromatik yapıya sahip fenolik bileşiklerin fungal enzimlerin deaktivasyonuna katkıda bulunduğu tespit edilmiştir [ 36 ]. Bulgularımız, C. carvi EO'nun C. albicans'ta hücre dışı proteinaz ve fosfolipaz aktivitelerini başarılı bir şekilde inhibe edebildiğini ortaya koydu.. Ayrıca kanıtlara göre proteinaz ve fosfolipaz aktiviteleri C. albicans'ın adezyon ve doku invazyonunda da yer almaktadır [ 4 , 10 ]. Proteinaz ve fosfolipaz aktivitelerinin azalması, bu enzimlerin aktif bölgelerinin C. carvi EO tarafından hedef alınmasının bir sonucu olarak kabul edilebilir .

Patel ve ark. ham bir Dodonaea viscosa özütünün, C. albicans'ta proteinaz ve fosfolipaz aktivitelerini inhibe edemediğini gözlemledi . Bununla birlikte, ekstrakttaki fitosterol ve tanenlerin varlığı, hücre duvarı hasarı da dahil olmak üzere kapsamlı hücresel hasara neden olmuş olabilir [ 9 ]. Bir mantarın bir EO'nun antifungal aktivitesine duyarlılığının veya direncinin, ana bileşiklerinin kapasitesine bağlı olduğu ortaya çıktı. Bu çalışmada, C. carvi EO'nun (0.5×MIC) varlığı flukonazole benzer şekilde CSH'de önemli bir azalmaya neden olmuştur.

Ergosterol, mantar hücre zarının ana parçalarından biridir ve mantar önleyici ilaçlar için ana hedef olduğu bildirilmektedir. Ergosterol biyosentezine, ERG6'nın önemli bir gen olduğu ERG gen ailesi aracılık eder. Bu gen, ergosterol biyosentez yolunda zimosterol'ü fekosterole dönüştüren C-24 metiltransferazı kodlar. ERG6 geni, C. albicans'ta hücre zarının normal işlevi için gereklidir ; bu nedenle, bu genin mutasyonu ilaçların antifungal aktivitelerini inhibe edebilir [ 37 ]. Mevcut çalışmada, C. carvi EO'nun (160 μg/ml) 0,5 kat MİK konsantrasyonunda CME içeriği %25,74'e düşürülmüştür . Ayrıca ERG6 ifadesiaynı konsantrasyonda mRNA düzeyinde yaklaşık 2 kat azalmıştır.

İşlevsel bir sterol metiltransferazın yokluğu, eksojen bileşiklere karşı hücre aşırı duyarlılığını indükleyebileceğinden, ERG6 gen ekspresyonunun inhibisyonu, yeni veya mevcut antifungallerin gücünü artırabilir. Bu nedenle, mevcut çalışmada tanıtılan C. carvi EO gibi ERG6 gen ürününün doğal inhibitörleri, kandidiyazisin daha düşük bir dozajda daha güvenli bir şekilde klinik tedavisine izin verir [ 26 ]. Öte yandan, C. carvi EO'nun , azol antifungal ajanların [39] hepatotoksik etkilerinden sorumlu olan sitokrom P450 1A1'in (CYP1A1) transkripsiyon seviyesinde [ 38 ] ekspresyonunu baskıladığı gösterilmiştir [ 39 ].

Git: Çözüm

Bulguların gösterdiği gibi, C. carvi EO , C. albicans'ta ergosterol biyosentezinde çok önemli bir gen olan ERG6 genini baskılayabilir ve ekzoenzimler , hücre zarı hidrofobikliği ve CME içeriği dahil olmak üzere mantarın ana hastalık oluşturma faktörlerini etkili bir şekilde inhibe edebilir. C. carvi EO'nun ana antifungal bileşenleri, C. albicans'ın neden olduğu mantar enfeksiyonlarını yönetmek için mantar önleyici ilaç formülasyonları için doğal alternatifler olarak yararlı olabilir .

Git: Teşekkür

Bu çalışma, Tahran, İran'daki Tarbiat Modares Üniversitesi Araştırma Görevlisi tarafından finansal olarak desteklenmiştir. Yazarın katkısı MSG projeyi yönetti ve el yazmasının ilk taslağını yazdı, MRA mantar suşu ve EO'yu hazırladı ve deneyleri SN gerçekleştirdi. Tüm yazarlar makalenin son halini onayladı.

Yazarın katkısı
MSG projeyi yönetti ve el yazmasının ilk taslağını yazdı, MRA mantar suşu ve EO'yu hazırladı ve deneyleri SN gerçekleştirdi. Tüm yazarlar makalenin son halini onayladı.

Çıkar Çatışması: Herhangi bir çıkar çatışması beyan edilmemiştir. Mali açıklama: Bu el yazmasının malzemesiyle ilgili herhangi bir mali çıkar beyan edilmemiştir.

Mali açıklama: Bu el yazmasının malzemesiyle ilgili herhangi bir mali çıkar beyan edilmemiştir.

Git: Referanslar

1. Costa-de-Oliveira S, Rodrigues AG. Candida albicans antifungal direnci ve kan dolaşımı enfeksiyonlarında tolerans: üçlü maya-konakçı-antifungal. mikroorganizmalar. 2020; 8 (2):E154. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
2. Chin VK, Lee TY, Rusliza B, Chong PP. Candida albicans enfeksiyonunu C. albicans virülansı açısından incelemek ve konak-patojen etkileşimi üzerine omik yaklaşımlar: Bir Gözden Geçirme. Int J Mol Sci. 2016; 17 (10):E1643. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
3. Sardi JC, Scorzoni L, Bernardi T, Fusco-Almeida AM, Mendes Giannini MJ. Candida türleri: mevcut epidemiyoloji, patojenite, biyofilm oluşumu, doğal antifungal ürünler ve yeni terapötik seçenekler. J Med Microbiol. 2013; 62 (Bölüm 1):10–24. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
4. Sadeghi G, Mousavi SF, Ebrahimi-Rad M, Ardakani E, Eslamifar A, Shams-Ghahfarokhi M, et al. Kutanöz kandidiyazisten izole edilen Candida albicans suşlarının in vivo ve in vitro patogenezi ve virülans faktörleri. İran Biomed J. 2020; 25 :257–66. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
5. Yu Q, Zhang B, Ma F, Jia C, Xiao C, Zhang B ve diğerleri. Candida albicans büyümesine ve morfogenezine karşı sürfaktanların yeni mekanizmaları. Chem Biol Interact. 2015; 227 :1–6. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
6. Marcos-Zambrano L, Escribano P, Bouzaa E, Guineaa J. Candida ve Candida olmayan türlerle biyofilm üretimi. fungemiye neden olan izolatlar: biyokütle üretiminin ve metabolik aktivitenin karşılaştırılması ve kesme noktalarının geliştirilmesi. Int J Med Microbiol. 2014; 304 (8):1192–8. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
7. Jahanshiri Z, Shams-Ghahfarokhi M, Asghari-Paskiabi F, Saghiri R, Razzaghi-Abyaneh M. α-Bisabolol, ergosterol biyosentez yolunda çok önemli bir enzim olarak mikrozomal ∆24-sterol metiltransferazı etkileyerek Aspergillus fumigatus Af239 büyümesini inhibe eder. Dünya J Microbiol Biotechnol. 2017; 33 (3):55. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
8. Khan M, Ahmad I. Candida albicans biyofilmlerine karşı belirli bitki bileşiklerinin antibiyofilm aktivitesi ve bunların flukonazol ile sinerjisi. J Antimikrob Kemoterapi. 2012; 67 (3):618–21. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
9. Patel M, Gulube Z, Dutton M. Dodonaea viscosa var. Candida albicans proteinaz ve fosfolipaz üretimi ve oral epitel hücrelerine yapışma üzerindeki angustifolia. J Etnofarmakoller. 2009; 124 (3):562–5. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
10. Consolaro ME, Gasparetto A, Svidzinski TI, Peralta RM. Üç farklı klinik durumda hastaların vajinal ortamından izole edilen Candida albicans suşlarının virülans faktörlerine pepstatin A'nın etkisi. Mikopatoloji. 2006; 162 (2):75–82. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
11. Dabiri S, Shams-Ghahfarokhi M, Razzaghi-Abyaneh M. Klinik örneklerden izole edilen Candida türlerinde proteinaz, fosfolipaz, hidrofobiklik ve biyofilm oluşturma yeteneğinin karşılaştırmalı analizi. J Mycol Med. 2018; 28 (3):437–42. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
12. Razzaghi-Abyaneh M, Shams-Ghahfarokhi M, Rai M. İran'ın antifungal bitkileri: Bitkilerden Antifungal Metabolitlerde ekoloji, kimya ve moleküler biyolojiye bir bakış. Berlin: Springer; 2013P. 27-57. [ Google Akademik ]
13. Shams-Ghahfarokhi M, Shokoohamiri MR, Amirrajab N, Moghadasi B, Ghajari A, Zeini F, et al. Bazı patojenik mayalara ve dermatofitlere karşı Allium cepa, Allium sativum ve ketokonazolün in vitro antifungal aktiviteleri. Fitoterapi. 2006; 77 (4):321–3. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
14. Alves M, Gonçalves MJ, Zuzarte M, Alves-Silva JM, Cavaleiro C, Cruz MT, et al. İki iberya kekiği esansiyel yağının antifungal potansiyelini ortaya çıkarmak: C. albicans mikrop tüpü ve önceden oluşturulmuş biyofilmler üzerindeki etki. Ön Eczacılık. 2019; 10 :446. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
15. Serra E, Hidalgo-Bastida LA, Verran J, Williams D, Malic S. Candida albicans'a karşı ticari uçucu yağların ve biyositlerin antifungal aktivitesi. patojenler. 2018; 7 (1):E15. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
16. Freire JC, Júnior JK, Silva DF, de Sousa JP, Guerra FQ, de Oliveira Lima E. Uçucu yağların diş protezi kullanıcılarından izole edilen Candida albicans suşlarına karşı antifungal etkinliği. Kanıta Dayalı Tamamlayıcı Alternatif Med. 2017; 2017 :7158756. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
17. Hassanpour P, Shams-Ghahfarokhi M, Razzaghi-Abyaneh M. Öjenolün Cryptococcus neoformans biyolojik aktivitesine ve Cxt1p gen ekspresyonuna karşı antifungal aktivitesi. Curr Med Mycol. 2020; 6 (1):9–14. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
18. Baharatlar ve çeşniler (yetiştirme, işleme ve ekstraksiyon) hakkında Panda H. El Kitabı. Yeni Delhi, Hindistan: Asia Pacific Business Press Inc; 2010. [ Google Akademik ]
19. Grigore A, Colceru-Mihul SV, Paraschiv I, Nita SU, Christof RA, Iuksel RA, et al. Yerli tıbbi türlerin uçucu yağlarının kimyasal analizi ve antimikrobiyal aktivitesi. Roman Biyoteknoloji Lett. 2012; 17 (5):7620–7. [ Google Akademik ]
20. Nasiri S, Shams-Ghahfarokhi M, Razzaghi-Abyaneh M. Carum carvi esansiyel yağlarının Candida albicans'ın büyümesi üzerindeki inhibitör etkisi. Sci J Mikrob. 2014; 3 (7):74–7. [ Google Akademik ]
21. Razzaghi-Abyaneh M, Shams-Ghahfarokhi M, Rezaee MB, Jaimand K, Alinezhad S, Saberi R, et al. Carum carvi L. , Thymus vulgaris ve Citrus aurantifolia esansiyel yağlarının kimyasal bileşimi ve antiaflatoksijenik aktivitesi. Gıda Kontrolü. 2009; 20 (11):1018–24. [ Google Akademik ]
22. Klinik ve Laboratuvar Standartları Enstitüsü. Mayaların et suyu dilüsyon antifungal duyarlılık testi için referans yöntemi. CLSI standardı M27-A4. 4. baskı Wayne, PA: Klinik ve Laboratuvar Standartları Enstitüsü; 2017 . [ Google Akademik ]
23. Fiyat MF, Wikinson Kimliği, Gentry LO. Candida albicans'ta fosfolipaz aktivitesinin saptanması için plaka yöntemi. Sabouraudia. 1982; 20 (1):7–14. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
24. Samaranayake YH, Dassanayake RS, Jayatilake JA, Chgeung BP, Yau JY, Yeung KW, et al. Fosfolipaz B enzimi, insan immün yetmezlik virüsü enfeksiyonu olan hastalardan izole edilen Candida albicans izolatlarında diğer virülans özellikleri ile ilişkili değildir. J Med Microbiol. 2005; 54 (6):583–93. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
25. Jahanshiri Z, Shams-Ghahfarokhi M, Allameh A, Razzaghi-Abyaneh M. Aspergillus parasiticus'ta öjenolün aflatoksin B1 üretimi üzerindeki inhibitör etkisi, toksin biyosentetik yolundaki ana genlerin ekspresyonunu aşağı doğru düzenleyerek. Dünya J Microbiol Biotechnol. 2015; 31 (7):1071–8. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
26. Jensen-Pergakes KL, Kennedy MA, Lees ND, Barbuch R, Koegel C, Bard M. Candida albicans sterol metiltransferaz (ERG6) geninin sekanslanması, bozulması ve karakterizasyonu: ERG6 mutantlarında ilaç duyarlılık çalışmaları. Antimikrob Ajanlar Chemother. 1998; 42 (5):1160–7. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
27. Razzaghi-Abyaneh M, Shams-Ghahfarokhi M, Rai M. Tıbbi mikoloji: mevcut eğilimler ve gelecekteki beklentiler. Florida: CRC Basın; 2015. S. 442. [ Google Scholar ]
28. Pakshir K, Zomorodian K, Karamitalab M, Jafari M, Taraz H, Ebrahimi H. Candida türlerinin fosfolipaz, esteraz ve hemolitik aktiviteleri. onikomikoz ve oral liken planus lezyonlarından izole edilmiştir. J Mycol Med. 2013; 23 (2):113–8. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
29. Razzagh-parast A, Shams Ghahfarokhi, Yadegari MH, Razzaghi Abyaneh M. Allium cepa ve bazı azollerin bozulmamış formlarda ve birbirleriyle kombinasyon halinde patojenik mayalara karşı antifungal etkileri. Kowsar Med J. 2008; 13 (2):103–13. [ Google Akademik ]
30. Nehiri M, Aouane EM, Tarfaoui K, Choukri S, Chaib Y, Inekach S, et al. Carum Carvi L.essential yağının antibakteriyel aktivitesinin değerlendirilmesi. Am J Innovat Res Appl Sci. 2017; 5 (6):67–70. [ Google Akademik ]
31. Razzaghi-Abyaneh M, Yoshinari T, Shams-Ghahfarokhi M, Rezaee MB, Nagasawa H, Sakuda S. Aspergillus parasiticus'ta aflatoksin G1'in biyosentezinin spesifik inhibitörleri olarak dillapiol ve apiol. Biosci Biotechnol Biochem. 2007; 71 (9):2329–32. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
32. İbrahim GS, Kiki MJ. Bazı baharat esansiyel yağlarının kimyasal bileşimi, antifungal ve antioksidan aktivitesi. Int J Life Sci İlaç Arş. 2020; 10 (1):L43–50. [ Google Akademik ]
33. Iacobellis N, Cantore P, Capasso F, Felice S, Cuminum cyminum L. ve Carum carvi esansiyel yağlarının antibakteriyel aktivitesi. J Tarım Gıda Kimyası 2005; 53 (1):57–61. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
34. Begum J, Bhuiyan MN, Chowdhury JU, Hoque MN, Anwar MN. Carum carvi tohumlarından elde edilen uçucu yağın antimikrobiyal aktivitesi ve bileşimi. Bangladeş J Microbiol. 2008; 25 (2):85–9. [ Google Akademik ]
35. Siripornvisal S, Thawornluk P, Rungprom W. 6 Umbelliferae'den elde edilen ham özlerin antifungal aktivitesi ve aktif bileşenleri için tarama. Agric Sci J. 2011; 42 (2):361–4. [ Google Akademik ]
36. Ben Salha G, Herrera Díaz R, Lengiz O, Abderrabba M, Labidi J. Serbest terpen hidrokarbon esansiyel yağlarının kimyasal bileşiminin antifungal aktivite üzerindeki etkisi. moleküller. 2019; 24 (19):E3532. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
37. Sanglard D, Ischer F, Parkinson T, Falconer D, Bille J. Candida albicans mutasyonları ergosterol biyosentetik yolunda ve birkaç antifungal ajana direnç. Antimikrob Ajanlar Chemother. 2003; 47 (8):2404–12. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
38. Naderi-Kalali B, Allameh A, Rasaee MJ, Bach HJ, Behechti A, Doods K, et al. Kimyon (Carum carvi) özlerinin, sıçan H4IIE hücrelerinde sitokrom P450 1A1'in 2, 3, 7, 8-tetrakloro-dibenzo-p-dioksin bağımlı gen ekspresyonu üzerindeki baskılayıcı etkileri. Vitro'da toksikol. 2005; 19 (3):373–7. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
39. Korashy HM, Shayeganpour A, Brocks DR, El-Kadi AO. Ketokonazol ve itrakonazol tarafından sitokrom P450 1A1 indüksiyonu, ancak murin ve insan hepatom hücre hatlarında flukonazol tarafından değil. Toksikol Sci. 2007; 97 (1):32–43. [ PubMed ] [ Google Akademik ]

[maturidi]

Carum kaynaklı hipotiroidizm: ilginç bir gözlem ve deney

Seyde Meryem Nagibi , Muhammed Ramezani , Narjess Ayati ,ve Seyed Rasoul Zakavi
Yazar bilgileri Makale notları Telif hakkı ve Lisans bilgileri Sorumluluk Reddi
Nükleer Tıp Araştırma Merkezi, Tıp Fakültesi, Meşhed Tıp Bilimleri Üniversitesi, Meşhed, İran
Farmasötik Araştırma Merkezi, Buali Araştırma Enstitüsü, Meşhed Tıp Bilimleri Üniversitesi, Meşhed, İran
Seyede Maryam Naghibi, E-posta: ri.ca.smum@158mibihgan .
Katılımcı Bilgileri .
Sorumlu yazar.

Git: Soyut
Carum carvi , uzun yıllardır geleneksel tıpta gıda katkı maddesi ve ilaç olarak kullanılan yaygın olarak bulunan bir bitkidir. Potansiyel biyolojik etkileri analjezik, antiinflamatuar, anti-anksiyete ve antispazmodik aktiviteleri içerir. Levotiroksin tedavisi gören ve Carum carvi alımıyla TSH seviyesinde artış yaşayan papiller tiroid karsinomlu bir hastayı sunuyoruz . Levotiroksin dozunda değişiklik yapılmadan TSH düzeyi 60.3 mIU/L'ye yükseldi ve Carum carvi kesildikten sonra normal aralığa indi.. Carum alımı ile TSH seviyesindeki bu dramatik değişimi gözlemleyerek, carum carvi kapsülleri üretildi ve araştırmacıdan biri ilacı 40 mg/kg/gün dozunda kendi kendine denedi. Hipotiroidizm öyküsü vardı ve 100 ugr/gün levotiroksin alıyordu. TSH, Carum carvi alımından 2 hafta sonra belirgin şekilde arttı ve kesildikten 5 ay sonra normal aralığa döndü. Bu vaka raporu, levotiroksin ile tedavi edilen hipotiroid hastalarda Carum carvi tüketiminin TSH düzeyini artırmadaki etkisini göstermektedir. Carum carvi'nin kesin etki mekanizması bilinmemektedir.

Anahtar Kelimeler: Tiroid, Carum carvi, TSH, Hipotiroidizm
Git: Arka plan
Şifalı bitkiler vücudumuzdaki çeşitli fizyolojik ve patolojik süreçlerde anahtar rol oynar ve keşfedilmeyi bekleyen birçok etkisi vardır. Apiaceae familyasından Carum carvi (siyah zeera), ishal, kolik ve astım gibi bağırsak ve solunum yollarının hiperaktivite bozukluklarında kullanımına farmakolojik temel sağlayan analjezik, antiinflamatuar, anti-anksiyete ve antispazmodik aktiviteler gibi çeşitli biyolojik etkilere sahiptir . - 9 ]. Günlük hayatımızda yaygın olarak kullanılan güvenli bir gıda katkı maddesi gibi görünse de tiroid hormonları üzerindeki etkisi bilinmemektedir.

Bu çalışmada, Carum carvi alımından sonra yüksek TSH seviyeleri gösteren, levotiroksin tedavisi gören hipotiroidizmli iki hastayı bildiriyoruz. Bu, levotiroksin ile tedavi edilen hastalarda karumun tiroid hormonları düzeyi üzerindeki etkisine ilişkin ilk rapordur.

Git: Dava sunumu
İlk vaka, totale yakın tiroidektomi, boyun ve mediastene eksternal radyoterapi ve son 1 yılda tekrarlanan radyoiyot tedavisi öyküsü olan, ilerlemiş papiller tiroid kanserli (T4N1bM1) 24 yaşında bir kız çocuğuydu (ağırlık: 44,2 kg). 17 yıl. Bilateral akciğer metastazları vardı ve tedavisi sırasında 34.4 GBq I-131 aldı. 100 μg/gün levotiroksin ile baskılayıcı tedavi alıyordu. Kalsiyum karbonat 1000 mg/gün ve kalsitriol 0,25 μg/gün alıyordu. İzlemde TSH düzeyi 0,07-0,3 mIU/L arasında olup subklinik hipertiroidizm ile uyumluydu. Son takibinde TSH ve T3RIA düzeyi sırasıyla 60,3 μU/L ve 135,9 ng/ml olarak bulundu. Padyab Teb kitleri, TSH (testler arası CV = %8,21, Test içi CV = %5,41, Padyab Teb, IRI) ve T3RIA (testler arası CV = %5,56, tahlil içi CV = %5,45). Laboratuvar sonuçları tekrarlandı ve TSH ve T3RIA düzeyi sırasıyla 60,72 mIU/L ve 150,2 ng/ml idi. Bilateral akciğer metastazı nedeniyle ara sıra olan öksürük ve nefes darlığı dışında şikayeti yoktu. Biyokimyasal olarak hipotiroid olarak kabul edildi. Levotiroksin tüketimi sırasında yüksek TSH seviyesinin arkasındaki nedeni bulmak için eksiksiz bir görüşme yapıldı. Hasta yeni ilaç almıyordu ve son 6 aydır ilaç rejimi değişmemişti. Aldığı tek yeni gıda katkı maddesi Levotiroksin tüketimi sırasında yüksek TSH seviyesinin arkasındaki nedeni bulmak için eksiksiz bir görüşme yapıldı. Hasta yeni ilaç almıyordu ve son 6 aydır ilaç rejimi değişmemişti. Aldığı tek yeni gıda katkı maddesi Levotiroksin tüketimi sırasında yüksek TSH seviyesinin arkasındaki nedeni bulmak için eksiksiz bir görüşme yapıldı. Hasta yeni ilaç almıyordu ve son 6 aydır ilaç rejimi değişmemişti. Aldığı tek yeni gıda katkı maddesiCarum carvi tohumu ve civanperçemi. Levotiroksin dozu değiştirilmedi ve Carum carvi ve civanperçemi tüketimi kesildi. Carum carvi ve civanperçemi tüketiminin kesilmesinden 2 ay sonra aynı laboratuvarda aynı kitler kullanılarak tiroid hormonu ölçümü yapıldı. Yeni TSH ve T3RIA seviyeleri ötiroid durumunu gösteren sırasıyla 1.75 mIU/l ve 166.07 ng/ml idi. Bu gözlem Naranjo nedensellik indeksi ile değerlendirildi ve "olası bir advers ilaç reaksiyonu" (skor 3) bulundu, WHO-UMC nedensellik ölçeği kullanılarak "olası" bir ADR olarak kabul edildi. Bu Vaka raporunun ve beraberindeki görüntülerin yayınlanması için hastadan yazılı bilgilendirilmiş onam alınmıştır.

Carum alımıyla TSH seviyesindeki dramatik değişiklik göz önüne alındığında, 200, 400 ve 800 mg toz Carum carvi içeren Carum carvi kapsülleriEczacılık Fakültesi'nde üretilmiş ve hipotiroidizm öyküsü olan araştırmacılardan biri onun üzerinde test etmeye çalışmıştır. 24 yaşında bir kız çocuğuydu (ağırlık = 45 kg), 5 yıldır hipotiroidizm öyküsü vardı ve 100 μg/gün levotiroksin tedavisi görüyordu. Tıbbi kayıtlarında TSH düzeyi 2,5-3,7 mIU/l arasındaydı. İlk vizitte tüm klinik belirti ve bulgular değerlendirildi ve hipotiroidi belirtilerinin hiçbiri gözlenmedi. Nabız sayısı 76/dk ve kan basıncı 90/70 mmHg idi. Fizik muayenede ağrısız, ele gelen nodül veya adenopati olmayan küçük bir guatr vardı. Başka ilaç kullanmıyordu ve annesinde de hipotiroidizm öyküsü vardı. Carum carvi'ye başlamadan önceki ilk TSH seviyesi 2,3 mIU/L idi, bu da ötiroidizmi gösteriyor. 1800 mg/gün (40 mg/kg) 3 doza bölünerek carum almaya başlandı. 40 mg/kg'lık doz, maksimum güvenli dozun %1'iydi.Sıçanlarda carum carvi . Levotiroksin sabahın erken saatlerinde aç karnına alındı ve her öğünden (kahvaltı, öğle ve akşam yemeği) sonra carum kapsülleri kullanıldı. 2 hafta sonra TSH düzeyi 26 mIU/l idi ve tiroid hormon düzeyleri hipotiroidi durumunu gösterecek şekilde azaldı (Tablo 1). Hayati belirtiler normal aralıkta kaldı (PR: 80 ve BP: 90/70). Fizik muayenesinde yeni bir değişiklik izlenmedi ancak cilt kuruluğu ve soğukluğu mevcuttu. Kabızlık şikayeti başlayınca 4 hafta daha carum kapsül kullanmaya devam etti. Aynı zamanda TSH düzeyi 110 mIU/L'ye yükseldi ve tiroid hormon düzeyi daha da azaldı (Tablo 1). Tiroid muayenesi hipotiroid durumdayken hem biyokimyasal hem de klinik olarak değişmedi. Carum carvi kesildi ve 2 hafta sonra tiroid değerleri ölçüldü ve TSH düzeyi 25 mIU/L olarak bulundu. Levotiroksin dozu değiştirilmedi ve Carum carvi kesildikten 6 hafta sonra tiroid değerleri tekrar ölçüldü . TSH seviyesi daha da düşerek 11 mIU/l'ye ve T4RIA seviyesi 9 ng/L'ye yükseldi (Tablo 1). İki ay sonra, subklinik hipotiroid durumunu gösteren herhangi bir müdahale olmadan TSH daha da 7 mIU/l'ye düşürüldü. Hasta, Naranjo nedensellik algoritmasında (muhtemel ADR) 7 puan aldı ve WHO-UMC skorunda “kesin ADR” olarak kategorize edildi.

tablo 1
Carum alımından ve kesilmesinden sonra farklı zaman noktalarında hormonal seviyeler

TSH (mIU/L)	2.3	26	110	25	11
T4RIA (ng/L)	11	12	3.7	4.6	9
T3RIA (ng/L)	148	106	57	90	143
T3RU (%)	30	31	26	24	30

Ayrı bir pencerede aç
TSH = Tiroid uyarıcı hormon, T4RIA = T4 Radyo-immüno-deney, T3RIA = T3-Radyo-immüno-deney, T3RU = T3 Reçine alımı.

Git: Tartışma
Bu çalışmada, hipotiroidili hastalarda Carum carvi tohumunun oral uygulamasının TSH seviyesi üzerindeki dramatik etkisini gözlemledik. Bir hastamızda foliküler tiroid kanseri, diğerinde otoimmün tiroidite bağlı hipotiroidizm olmasına rağmen, her iki hasta da levotiroksin almakta ve carum tohumu alımından sonra TSH seviyesinde belirgin yükselme göstermiştir.

Carum carvi geleneksel olarak kabul edilebilir bir gıda katkı maddesi olarak kullanılmıştır ve diyare, kolik ve astım tedavisinde faydalı etkisi bildirilmiştir. Antispazmodik aktivitesi nedeniyle gastrointestinal bozukluklarda ve hiperaktif hava yollarında bronkodilatatör olarak kullanılmıştır [ 1 , 6 ]. Ayrıca çalışmalar, kimyon yağının sepsis hastalarında muhtemelen kalp ve böbrekte koruyucu bir antioksidan rolüne sahip olduğunu göstermiştir [ 10 ]. Carum carvi'nin hastalarımızdaki etki mekanizması bilinmemektedir. Birinci hastamız carum ve civanperçemi alırken, ikinci hastamız sadece carum alıyordu. Etki her iki hastada da benzer olduğundan, carum etkisinin civanperçemi olası herhangi bir etkisinden daha belirgin olduğu görülmektedir.

Bazı bitkisel ürünlerin tiroid metabolizmasını değiştirdiği bildirilmiştir. Soya tüketimi, hayvan çalışmalarında artan iyot metabolizmasının yanı sıra hipotiroidizm, guatr ve otoimmün tiroid hastalığı gibi tiroid bozuklukları ile ilişkilidir, ancak hipotiroidizmden sorumlu olabilecek kesin moleküler mekanizmalar belirsizdir [11 ] . Hastalarımızda her iki hasta da levotiroksin kullandığından hipotiroidi iyot metabolizması ile ilişkili bulunamadı. Mangifera indica , Citrullus vulgaris ve Cucumis melo'nun kabuk özütlerinin hem T3 hem de T4 seviyelerini artıran tiro-uyarıcı olduğu bulundu , bu da bu kabuk özlerinin hipotiroidizmi iyileştirmedeki rolünün bir göstergesidir [ 12 , 13 ].]. Bu yararlı rolün olası nedenleri, kabuk ekstraktlarının flavonoidlerin, fenolik bileşiklerin ve askorbik asit içeriğinin varlığına bağlanabilir [ 12 , 14 ]. Hem uçucu yağ hem de tohum ekstraktının tam fitokimyasal analizi, uçucu yağda birçok mono ve seskiterpenin ve tohum ekstraktında çeşitli flavonoidler, izoflavonoidler, flavonoid glikozitler, monoterpenoid glukozitler, ligninler ve alkaloidler ve diğer fenolik bileşiklerin varlığını göstermiştir [ 13 , 15 - 17 ] . Bununla birlikte, bu bileşiklerin hiçbiri, TSH yükselmesinin açıklanabileceği bir mekanizmaya özel olarak bağlanmamıştır.

Hastamızda TSH yükselmesinin mekanizması levotiroksinin barsakta emilimini engellemesi ve/veya reseptör düzeyindeki etkisine bağlanabilir. Deneme vakamızda Carum carvi tüketimi ile T4 ve T3 seviyeleri düştüğü için, en makul açıklama levotiroksin emilimine müdahale olacaktır. Bu hipotez, hipotiroidizmin giderek şiddetli hale geldiği ve hipotiroidizm semptomlarının deneyin sonunda daha belirgin olduğu gözlemiyle de desteklenmektedir. İlginç bir şekilde, hipotiroidizm semptom ve bulguları deneyden hemen sonra hastamızda belirgin değildi, bu da hormonun periferik etkisinin iyi korunduğunu düşündürür. Ayrıca bu bulgu, Carum'un hipofizde T4'ten T3'e dönüşümü bloke etmede daha belirgin etkilere sahip olabileceğini düşündürebilir.

Advers ilaç reaksiyonunun değerlendirilmesinde birçok nedensellik skorlama sistemi kullanılmıştır. Hastalarımızda Naranjo skoru ve WHO-UMC kullandık ve bu kategorilere göre sırasıyla “olası” ve “kesin” ADR idi [ 18 ].

Karam tohumlarının tüketimi, 40 mg/kg [ 3 ] dozunda değerlendirilen belirti ve semptomlara dayalı olarak gözlemlenebilir herhangi bir toksisite üretmedi . Ancak tohumların 40 mg/kg dozunda güvenli olduğundan emin olmak için daha kapsamlı toksisite değerlendirmeleri gereklidir.

Git: Çözüm
Bu vaka raporu , Carum carvi tüketiminin hipotiroidi hastalarında levotiroksin etkisini bozduğunu ve TSH'yi belirgin şekilde artırdığını göstermektedir. Carum carvi'nin kesin etki mekanizması bilinmemektedir. Carum carvi'nin TSH yükselmesi üzerindeki olası etkileşimi hakkında hastaların ve hekimlerin bilgilendirilmesi yararlı olacaktır.

Git: Teşekkür
Yazarlar, çalışmanın gerçekleştirilmesindeki yardımları için Bayan Fateme Khani'ye teşekkür etmek isterler. Yazarlar bu çalışma için herhangi bir hibe veya mali destek almamışlardır.

Git: Kısaltmalar
Git: Dipnotlar
Rekabet eden faiz
Yazarlar, rakip çıkarları olmadığını beyan ederler.

Yazar katkıları
SMN: Çalışma tasarımı, verilerin elde edilmesi ve makale taslağı. MR: Çalışma tasarımı, ilaçların hazırlanması ve makalenin kritik revizyonu. NA: Çalışma tasarımı, takip ve makale taslağının hazırlanmasına yardımcı olma. SRZ: İlk fikir, çalışma tasarımı, verilerin elde edilmesi, makalenin analizi ve kritik revizyonu. Tüm yazarlar taslağı okudu ve onayladı.


Git: Katılımcı Bilgileri
Seyede Maryam Naghibi, E-posta: ri.ca.smum@158mibihgan .
Mohamad Ramezani, E-posta: ri.ca.smum@minazemar .
Narjess Ayati, E-posta: ri.ca.smum@nitaya .
Seyed Rasoul Zakavi, E-posta: ri.ca.smum@rivakaz .

Git: Referanslar

1. Khan M, Khan AU, Najeeb u R, Gilani AH. Carum roxburghianum'un bağırsak ve hava yolları gevşetici etkileri. J Etnofarmakol. 2012; 141 :938–46. doi: 10.1016/j.jep.2012.03.039. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
2. Saghir MR, Sadiq S, Nayak S, Tahir MU. Carum carvi (siyah Zeera) tohumlarının sulu ekstraktının diyete bağlı hiperlipidemik sıçanlarda hipolipidemik etkisi. Pak J Eczacılık Sci. 2012; 25 :333–7. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
3. Rezvani ME, Roohbakhsh A, Mosaddegh MH, Esmailidehaj M, Khaloobagheri F, Esmaeili H. Erkek sıçanlarda Carum copticum tohumlarının sulu özlerinin antikonvülsan ve depresan etkileri. Epilepsi Davranışı. 2011; 22 :220–5. doi: 10.1016/j.yebeh.2011.07.017. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
4. Sadiq S, Nagi AH, Shahzad M, Zia A. Kemirgenlerde streptozotosin kaynaklı diyabetik nefropatide Carum carvi (siyah zeera) tohumlarının sulu ekstraktının reno-koruyucu etkisi. Suudi J Böbrek Dis Nakli. 2010; 21 :1058–65. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
5. Hejazian YS, Dashti RM, Mahdavi SM, Qureshi MA. Carum Copticum ekstraktının izole sıçan ileumunda asetilkolin kaynaklı kasılma üzerindeki etkisi. J Akupunktur Meridian Stud. 2009; 2 :75–8. doi: 10.1016/S2005-2901(09)60019-4. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
6. Boskabady MH, Alizadeh M, Jahanbin B. Carum copticum'un astımlı hastaların hava yollarında bronkodilatör etkisi. Terapi. 2007; 62 :23–9. doi: 10.2515/terapi:2007007. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
7. Dashti-Rahmatabadi MH, Hejazian SH, Morshedi A, Rafati A. Carum copticum ekstraktının ve morfinin farelerde fazik ağrı üzerindeki analjezik etkisi. J Etnofarmakol. 2007; 109 :226–8. doi: 10.1016/j.jep.2006.07.035. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
8. Lemhadri A, Hajji L, Michel JB, Eddouks M. Normal ve streptozotosin diyabetik sıçanlarda kimyon meyvelerinin kolesterol ve trigliseritleri düşürme aktiviteleri. J Etnofarmakol. 2006; 106 :321–6. doi: 10.1016/j.jep.2006.01.033. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
9. Gilani AH, Jabeen Q, Ghayur MN, Janbaz KH, Akhtar MS. Carum copticum tohum ekstraktının antihipertansif, antispazmodik, bronkodilatör ve hepatoprotektif aktiviteleri üzerine araştırmalar. J Etnofarmakol. 2005; 98 :127–35. doi: 10.1016/j.jep.2005.01.017. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
10. Dadkhah A, Fatemi F. Kimyon özleri ile tedavi edilen septik farelerde kalp ve böbrek oksidatif stres durumu. Eczacı Biol. 2011; 49 :679–86. doi: 10.3109/13880209.2010.539618. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
11. Tran L, Hammuda M, Wood C, Xiao CW. Soya özleri, iyot alımını bastırdı ve sıçan tirositlerinde otoimmünojen üretimini uyardı. Uzman Biol Med (Maywood) 2013; 238 :623–30. doi: 10.1177/1535370213489488. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
12. Parmar HS, Kar A. Sıçanlarda Mangifera indica, Cucumis melo ve Citrullus vulgaris meyvelerinin kabuk özleri ile aterojenik diyete bağlı dislipidemi, hipotiroidizm ve hipergliseminin olası iyileştirilmesi. Biyofaktörler. 2008; 33 :13–24. doi: 10.1002/biof.5520330102. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
13. Parmar HS, Kar A. Kimyasal olarak indüklenen hipotiroidizmde Mangifera indica, Cucumis melo ve Citrullus vulgaris kabuğu ekstraktlarının koruyucu rolü. Chem Biol Interact. 2009; 177 :254–8. doi: 10.1016/j.cbi.2008.11.006. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
14. Parmar HS, Kar A. Erkek farelerde Citrus sinensis kabuğu ekstraktının antiperoksidatif, antitiroidal, antihiperglisemik ve kardiyoprotektif rolü. Fitoterapi Arş. 2008; 22 :791–5. doi: 10.1002/ptr.2367. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
15. Ishikawa T, Takayanagi T, Kitajima J. Kimyonun suda çözünen bileşenleri: monoterpenoid glukozitler. Chem Pharm Bull (Tokyo) 2002; 50 :1471–8. doi: 10.1248/cpb.50.1471. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
16. Matsumura T, Ishikawa T, Kitajima J. Kimyonun suda çözünen bileşenleri: aromatik bileşik, aromatik bileşik glukozit ve glisitler. fitokimya. 2002; 61 :455–9. doi: 10.1016/S0031-9422(02)00288-1. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
17. Kimyon meyvesinden Takayanagi T, Ishikawa T, Kitajima J. Seskiterpen lakton glukozitler ve alkil glikozitler. fitokimya. 2003; 63 :479–84. doi: 10.1016/S0031-9422(03)00103-1. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
18. Belhekar MN, Taur SR, Munshi RP. Advers ilaç reaksiyonlarının nedensellik değerlendirmesi için Naranjo algoritması ile WHO-UMC kriterleri arasında bir uyum çalışması. Hintli J Pharmacol. 2014; 46 :117–20. doi: 10.4103/0253-7613.125192. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google S

[maturidi]

Carum carvi L. ve Coriandrum sativum L. Esansiyel Yağlarının Tek Başına ve Kombinasyon Halinde Antimikrobiyal, Antioksidan, Anti-Asetilkolinesteraz, Antidiyabetik ve Farmakokinetik Özellikleri

Hafedh Hajlaoui , ¹ Soumaya Arraouadi , ^{2, 3} Emira Noumi , ^{4, 5} Kaïss Aouadi , ^{6, 7} Mohd Adnan , ⁴ Mushtaq Ahmad Khan , ^{8, *} Adel Kadri , ^{9, 10} ve Mejdi Snoussi ^{4, 11}
Deok-Chun Yang, Akademik Editör ve Ramya Mathiyalagan, Akademik Editör
Yazar bilgileri Makale notları Telif hakkı ve Lisans bilgileri Sorumluluk Reddi
¹ Araştırma Birimi Kaynak Kullanımının Değerlendirilmesi ve Optimizasyonu (UR16ES04), Sidi Bouzid Bilim ve Teknoloji Fakültesi, Kairouan Üniversitesi, Tarım Şehri Kampüs Üniversitesi, Sidi Bouzid 9100, Tunus; moc.liamg@hdefah.oib
² Bölgesel Tarımsal Araştırma Merkezi (CRRA) Sidi Bouzid, Gafsa Road Km 6, PB 357, Sidi Bouzid 9100, Tunus; moc.liamg@ayamuos.oib
³ Ulusal Kırsal Mühendislik, Su ve Ormancılık Araştırma Enstitüsü (INRGREF), Kartaca Üniversitesi, 10 Street Hédi Karray, Manzeh IV, Ariana 2080, Tunus
⁴ Biyoloji Bölümü, Fen Fakültesi, Hail Üniversitesi, PO Box 2440, Ha'il 81451, Suudi Arabistan; rf.oohay@imuon_arime (EN); moc.liamg@nandadhomrd (MA); rf.oohay@idjemns (MS)
⁵ Biyolojik Kaynak Laboratuvarı—Bütünleyici Biyoloji ve Geri Kazanım, Yüksek Biyoteknoloji Enstitüsü, Monastir Üniversitesi, Monastir 5000, Tunus
⁶ Kimya Bölümü, Fen Fakültesi, Qassim Üniversitesi, Buraidah 51452, Suudi Arabistan; moc.liamtoh@idauoa_ssiak
⁷ Monastir Fen Fakültesi, Çevre Caddesi, Monastir Üniversitesi, Monastir 5019, Tunus
⁸ Mikrobiyoloji ve İmmünoloji Bölümü, Tıp ve Sağlık Bilimleri Fakültesi, BAE Üniversitesi, Al Ain 17666, Birleşik Arap Emirlikleri
⁹ Baljurashi'deki Fen ve Sanat Fakültesi, Albaha Üniversitesi, PO Box 1988, Albaha 65731, Suudi Arabistan; rf.oohay@ledakul
¹⁰ Kimya Bölümü, Sfax Fen Fakültesi, Sfax Üniversitesi, BP 1171, Sfax 3000, Tunus
¹¹ Genetik, Biyoçeşitlilik ve Biyolojik Kaynakların Değerlendirilmesi Laboratuvarı, Monastir Yüksek Biyoteknoloji Enstitüsü, Monastir Üniversitesi, Avenue Taher Hadded BP 74, Monastir 5000, Tunus
^* Yazışma: ea.ca.ueau@nahk.qathsum İlişkili Veriler

Veri Kullanılabilirliği Bildirimi
Git: Soyut

Otlar ve baharatlar, antik çağlardan beri beslenme ve sağlık özellikleri nedeniyle ve ayrıca birçok hastalığın önlenmesi ve tedavisi için geleneksel ilaçlarda kullanılmıştır. Bu nedenle, bu çalışma Carum carvi ( C. carvi ) ve Coriandrum sativum ( C. sativum ) tohumlarından elde edilen uçucu yağların (EO'lar) kimyasal analizini gerçekleştirmeyi ve bunların antioksidan, antimikrobiyal, anti-asetilkolinesteraz ve antidiyabetik aktivitelerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. tek başına ve kombinasyon halinde. Sonuçlar, EO'ların temel olarak C. carvi'de bulunan ana bileşenler olan γ-terpinen (%31.03), β-pinen (%18.77), p-simen (%17.16) ve karvon (%12.20) ile monoterpenleri oluşturduğunu gösterdi .C. sativum EO'da EO ve linalool (%76,41), γ-terpinen (%5,35) ve a-pinen (%4,44) . Standartlarla karşılaştırıldığında, istatistiksel analiz, C. carvi EO'nun C. sativum EO'dan yüksek ve önemli ölçüde farklı ( p < 0.05) antioksidan aktivite gösterdiğini , ancak karışımdan daha düşük olduğunu ortaya koydu. Ayrıca karışım, karşılık gelen referanslardan iki kat daha fazla ferrik iyon azaltıcı antioksidan güç (FRAP) (IC ₅₀ = 11,33 ± 1,53 mg/mL) ve eş potansiyel şelatlama gücü (IC ₅₀ = 31,33 ± 0,47 mg/mL) sergiledi ve ayrıca 2,2-difenil-1-pikrilhidrazil (DPPH) (IC ₅₀ = 19.00 ± 1.00 mg/mL), β-karoten (IC _{50) karşı güçlü aktivite}= 11,16 ± 0,84 mg/mL) ve süperoksit anyonu (IC50 ₌ 10,33 ± 0,58 mg/mL) tahlilleri. Antimikrobiyal veriler, tek ve karışım EO'ların bir patojenik mikroorganizma paneline karşı aktif olduğunu ve karışımın, tek başına her bir EO'dan daha fazla bakteri suşunu öldürme yeteneğine sahip olduğunu ortaya koydu. Ek olarak, anti-asetilkolinesteraz ve α-glukosidaz inhibitör etkisi ilk kez incelendi ve AChE'nin C. carvi (IC ₅₀ = 0.82 ± 0.05 mg/mL) ve özellikle C. sativum tarafından yüksek inhibisyon etkisi vurgulandı ( IC50 = 0,68 ± 0,03 mg/mL) ve karışım (IC50 _{= 0,63 ± 0,02 mg /} mL) referans ilaçla karşılaştırıldığında önemsiz derecede farklı ( p> 0,05). Tek başına her bir EO'dan yaklaşık dokuz kat daha yüksek olan standart ilaç akarboz ile karşılaştırıldığında, karışım için yüksek ve eşdeğer etkili bir antidiyabetik aktivite gözlendi (ICso _{= 0.75 ± 0.15 mg/mL).} Ayrıca, farmakokinetik analiz, bir C. carvi ve C. sativum EO karışımına dayalı olarak, uygun ilaç benzerliği ve güvenlik profillerine sahip yeni ilaçların tasarlanması konusunda bazı yararlı bilgiler sağlar . Özetle, bu çalışmanın sonuçları, bu EO'ların kombinasyonunun daha fazla gıda, terapötik ve farmasötik uygulamalar için önerilebileceğini ve çeşitli hastalıkları inhibe etmek için ilaç olarak kullanılabileceğini ortaya koydu.

Anahtar Kelimeler: Carum carvi , Coriandrum sativum , uçucu yağ, antioksidan, antimikrobiyal, anti-asetilkolinesteraz, antidiyabetik, farmakokinetik
Git: 1. Giriş

Bitki esansiyel yağları (EO'lar) ve bitkilerden ve baharatlardan ekstrakte edilen biyoaktif bileşenleri, ilaç, kozmetik ve gıda endüstrileri gibi birçok farklı alanda yeni doğal alternatifler olarak artan bir ilgi görmüştür [1 , 2 ] . Görünüşte güvenli yapıları, potansiyel etkinlikleri ve iyi bilinen antioksidan kapasiteleri ile birlikte insanlığa çeşitli hastalıklara karşı çareler sağlamaya yardımcı olur [ 3 , 4]. İnsan vücudunun serbest radikaller (ROS/RNS) gibi farklı tipte reaktif türlere maruz kalması, lipid peroksidasyonuna, protein glikasyonu/oksidasyonuna ve nitrasyonuna, enzim inaktivasyonuna ve DNA hasarına yol açan oksidatif stresi indükler. sırayla endojen veya eksojen antioksidan sistemlerin varlığıyla nötralize edilebilen diabetes mellitus (DM) ve nörodejeneratif hastalıklar gibi çeşitli patolojik durumlar [ 5 , 6 , 7 ]. Ek olarak, artan antibiyotik direncine bağlı olarak ortaya çıkan bulaşıcı ve kronik hastalıklar, feci sonuçları olan birçok salgın ve pandemiden sorumludur ve bu nedenle halk sağlığı için ciddi bir tehdit oluşturmaktadır [ 8 , 9]. Tüketicilerin çeşitli rahatsızlıkları tedavi etmek için doğal ajanların kullanımına yönelik büyük ölçüde artan ilgisinin yanı sıra, genellikle sağlık hizmetlerinin çok önemli bir ayağı olarak kabul edilen mutfak bitkilerinden elde edilen EO'ları kullanmanın yararlı etkilerini tanımlayan çok sayıda rapor bulunmaktadır. ve hiçbir yan etkisi yoktur [ 10 ]. EO'lar ve molekülleri, akut veya kronik inflamatuar yanıtlar sırasında aşırı aktive olan veya aşağı regüle edilen farklı sinyal yollarını modüle edebilir [ 11 ].

Kişniş ( Coriandrum sativum L.), Umbelliferae ( Apiaceae ) familyasına ait , tipik olarak Akdeniz ve Orta Doğu bölgeleri gibi dünyanın birçok yerinde bulunan ve en büyük üreticisi Hindistan olan otsu ve tüysüz bir tıbbi ve aromatik bitkidir. , tüketici ve ihracatçı [ 12 ]. Bu bitki, Akdeniz bölgesinde anoreksiya ve ishal gibi mide-bağırsak rahatsızlıklarının tedavisinin yanı sıra spazmları, mide şikayetlerini, bronşiti ve gutu hafifletmek için yaygın olarak kullanılmaktadır [13] .]. Tunuslular bu çeşniyi tatlandırıcı ve yardımcı madde olarak ve/veya yetersiz süt, doğum sonrası ve egzama gibi farklı hastalıkların tedavisi için geleneksel ilaçlar olarak yaygın şekilde kullanıyor. Kişnişin antioksidan, antimutajenik, antidiyabetik, sedatif hipnotik, antihelmintik, antikonvülsan, diüretik, antifungal, anksiyolitik, antikanser, hepatoprotektif vb. dahil olmak üzere geniş bir terapötik etki yelpazesine sahip olduğu bildirilmiştir [14 ] . Kişnişin EO'su, parfümü ve antioksidan potansiyeli nedeniyle başlıca gıda ve kozmetik endüstrilerinde kullanılan birçok biyoaktif molekülden oluşur [ 15 ]. Kimyon ( Carum carvi L.), Apiaceae familyasına ait aromatik, iki yılda bir şemsiye şeklinde bir bitkidir.aile. Bu bitki, geleneksel olarak uzun bir süredir gaz dahil sindirim rahatsızlığı, iştahsızlık, şişkinlik, mide ekşimesi ve ayrıca mide ve bağırsakların hafif spazmları gibi çeşitli tıbbi reçeteler için kullanılmıştır [16 ] . Geleneksel olarak kimyon yağı, insanların balgamdan kaçınmasına, kabızlığı gidermesine ve idrara çıkma kontrolünü sağlamasına yardımcı olmak için kullanılmıştır. Emziren anneler, anne sütünün akışını artırmak için kimyon kullanırlar [ 17 ]. Kimyon tohumlarının anti-konvülsan, antimikrobiyal, analjezik, anti-enflamatuar, anti-anksiyete, anti-hiperglisemik ve anti-spazmodik özellikleri gibi birçok farmakolojik gücü kanıtlanmıştır ve hazımsızlık, şişkin hazımsızlık için bir tedavi olarak kullanılmıştır. , ishal ve histeri [ 18]. Kimyon meyveleri çeşitli geleneksel sistemlerde sindirim bozuklukları, fonksiyonel dispepsi, tiroid hormonları gibi farklı rahatsızlıkların tedavisi için şifalı bitkiler olarak ve ayrıca hazımsızlık, zatürree, gaz giderici, iştah açıcı ve galaktagog tedavisi için bir ilaç olarak kullanılmaktadır [ 19 , 20 , 21 ]. Ayrıca, Unani geleneksel tıbbında [ 22 ], normal ve streptozotosin sıçanlarında plazma trigliseritlerini ve kolesterol seviyelerini düşürmek için büyük ölçüde kullanılan obezite karşıtı ilaçlarda önemli bir bileşen olarak kullanılmıştır [ 23 ].

Bu iki baharat, dünya çapında birçok hastalık için geleneksel halk tıbbında çare olarak geniş çapta kullanılmıştır. EO'larının bir kombinasyonu, daha iyi ilaçlar oluşturmak ve daha da fazla fayda sağlayan sinerjistik bir karışım oluşturmak için yeni bir alternatiftir.

Potansiyel doğal terapötik ajanları [ 24 , 25 , 26 , 27 , 28 , 29 , 30 , 31 , 32 , 33 ] keşfetmeye yönelik araştırmamızın devamında , bu çalışma C. carvi ve C. sativum'un kompozisyonunu araştırmayı amaçladı.GC-MS analizi ile EO'lar. Farmakoterapötik erdemlerini aydınlatmak için antioksidan ve antimikrobiyal aktivitelerini değerlendirdik ve ilk kez anti-asetilkolinesteraz ve antidiyabetik inhibitör etkilerini tek başına ve kombinasyon halinde bildirdik. Bu aktivitelerin potansiyelini ve keşfini arttırma çabamızın bir parçası olarak, bir farmakokinetik çalışması yapılmıştır.

Git: 2. Sonuçlar

2.1. C. carvi ve C. sativum EO'larının Kimyasal Bileşimi

Bu çalışmada, hidro-distilasyon yöntemiyle hazırlanan C. carvi ve C. sativum EO'ları kuru ağırlık bazında sırasıyla %1,32 ve %0,83 ( v / w ) verime sahiptir . EO'lar, alev iyonizasyon dedektörleri (GC-FID) ve kütle spektrometrisi (GC-MS) ile birleştirilmiş gaz kromatografisi ile karakterize edildi ve C. carvi EO için toplam yağ bileşiminin %99,1'ini temsil eden 28 uçucu bileşiğin tanımlanmasıyla sonuçlandı. başlıca bileşikler y-terpinen (%31.03), β-pinen (%18.77), p -simen (%17.16) ve karvondur (%12.20). Bu arada, C. sativumEO, yüksek seviyelerde linalool (%76,41) ile %99,46'yı temsil eden 27 bileşeni vurguladı, ardından sırasıyla γ-terpinen (%5,35) ve a-pinen (%4,44) geldi (tablo 1). Sonuçlarımız, C. carvi EO'nun diğer kökenlerinde daha önce bildirilenlerden farklıydı ve esas olarak γ-karvon (%45-95) ve ardından γ-limonen (%1.5-51) tarafından domine edildiğini gösterdi [ 19 , 34 ]. Üç Tunus ekotipinden elde edilen EO'ların, karvon (%76.8-80.5) ve limonen (%13.1-20.3) tarafından domine edildiği bildirilmiştir [ 35 ]. Çin kimyon tohumu EO, ana bileşenler olarak limonen (%43.5), karvon (%32.6) ve apiol (%15.1) içerir [36], ancak sadece karvon (%65.77 ila %78.8) ve limonen (%19.38 ila %31.64) çok bol miktarda bulunur diğer EO'larda [ 37 ]. C. carvi'den yetiştirilen EOUttarkand Himalayalarının yüksek tepelerinde esas olarak karvon (%44,5–95,9), limonen (%1,5–51,3), β-mirsen (%0–0,4), trans-dihidrokarvon (%0–0,5) ve trans-karveol bulunur. (%0-0,2) [ 38 ]. Farklı ekotiplerden C. carvi EO'nun kimyasal bileşiminin sonuçlarına dayanarak , kimyon yağlarının ana bileşenlerinin karvon (%61,6–77,4) ve limonenin (%16,2–29,1) olduğu bulunmuştur. Alman kimyonu EO esas olarak karvon (%77,3) ve limonen (%16,2) içerirken, diğer Tunus kemotipleri için karşılık gelen değerler %76,3 ve %19,5 idi. Carvone (%61.6), limonen (%29.1), β-mirsen (%3.9) ve a-selinen (%10.9), Mısır kemotipinin ana bileşenleriydi [39 ] . tablo 1

İki Tunus baharatı C. carvi ve C. sativum'un tohumlarından izole edilen EO'ların kimyasal bileşimi (%) .

1	α-thujene	921	927	0,34	tr	UR,MS
2	α-pinen	932	935	0,62	4.44	RI, MS, CS
3	kampen	946	950	-	0.40	UR,MS
4	Sabinen	969	974	-	0.21	UR,MS
5	β-pinen	979	981	18.77	0,66	UR,MS
6	Myrcene	992	991	1.00	0,56	UR,MS
7	sekizli	1004	1002	-	tr	UR,MS
8	α-felendin	1002	1006	0,22	-	UR,MS
9	δ-3-carene	1011	1011	0,06	-	UR,MS
10	α-terpinen	1014	1018	0,16	tr	RI, MS, CS
11	p -cymene	1027	1026	17.16	1.74	UR,MS
12	limonen	1032	1034	0.42	1.23	UR,MS
13	γ-terpinen	10.599	1064	31.03	5.35	RI, MS, CS
14	cis-linalool oksit	1072	1076	-	0,5	UR,MS
15	oktanol	1070	1085	-	0.30	UR,MS
16	linalool	1095	1089	tr	76.41	RI, MS, CS
17	cis-sabinen hidrat	1098	1099	0,25	-	UR,MS
18	Trans-allo-ocimene	1128	1141	tr	-	UR,MS
19	kafur	1146	1151	-	2.20	UR,MS
20	Citronellal	1148	1153	-	0.49	UR,MS
21	p-mentha-1,5-dien-8-ol	1166	1158	tr	-	UR,MS
22	trans-pinokarveol	1145	1161	0.19	-	UR,MS
23	Borneol	1169	1179	0,18	0.23	UR,MS
24	terpinen-4-ol	1177	1193	-	0.23	UR,MS
25	α-terpeniol	1195	1204	-	.026	UR,MS
26	kripton	1193	1195	0.41	-	UR,MS
27	mertenal	1196	1204	tr	-	UR,MS
28	Dekanal	1205	1227	0.12	-	UR,MS
29	sitronellol	1230	1243	-	0,58	UR,MS
30	Carvone	1242	1247	12.20	-	UR,MS
31	cuminaldehit	1247	1254	-	0.90	UR,MS
32	sardunya	1265	1261	-	0,15	RI, MS, CS
33	1-fenilbütanol	-	1289	3.29	-	UR,MS
34	Dekanol	1277	1287	-	0.10	UR,MS
35	Safrol	1285	1293	-	0,27	UR,MS
36	Bornil asetat	1292	1298	12.84	-	RI, MS, CS
37	(E) -anet deliği	1282	1302	tr	-	UR,MS
38	ondekanal	1308	1305	-	tr	UR,MS
39	δ-elemen	1334	1330	tr	-	UR,MS
40	α-terpenil asetat	1346	1350	-	0,14	UR,MS
41	geranil asetat	1379	1382	0,14	1.81	UR,MS
42	α-kopen	1385	1383	0,15	-	UR,MS
43	trans-karyofilen	1417	1425	0.10	-	UR,MS
44	γ-selin	-	1437	tr	-	UR,MS
Toplam tanımlama				99.10	99.46

Ayrı bir pencerede aç
^{bir RI = Adams, 2007 [} 44 ] 'e göre HP-5MS sütununda literatür tutma indeksleri ; ^b RI = HP-5MS kolonunda bir C6–C28 n -alkan karışımına göre hesaplanan deneysel tutma indeksi ; % = uçucu yağ bileşenlerinin yüzde pik alanı; - = algılanmadı; tr = izler (<0,1%); MS = kütle spektrumu; CS = gerçek standartla birlikte enjeksiyon.

Aynı organdan C. sativum'un EO bileşimi geniş çapta incelenmiştir ve literatür taraması, tespit edilen ana bileşiklerin linalool (%55.59), γ-terpinen (%7.47), a- olduğu uçucu yağ bileşiminde büyük bir değişkenlik göstermiştir. pinene (%7.14) ve kafur (%5.59) [ 40 ], çalışmamızda elde edilene benzer. Gil ve ark. [ 41 ] Arjantin ve Avrupa kişnişinde bulunan ana bileşenlerin linalool (%72,3 ve %77,7), ardından a-pinen (%5,9 ve %4,4), γ-terpinen (%4,7 ve %5,6), kafur olduğunu bildirmiştir. (%4,6 ve %2,4) ve limonen (sırasıyla %2,0 ve %0,9). Ayrıca, Yeni Zelanda'dan gelen EO'da linalool (%65.8), α-pinen (%6.8), γ-terpinen (%6.1) ve kafur (%5.1) bulundu [ 42]. Benzer şekilde, Rus kişniş tohumu EO'su linalool (%68.0) tarafından domine edildi [ 43 ]. Sonuç olarak, tüm dünyada çok sayıda yabani kişniş tohumu EO'sunda linalool'un baskın varlığı sonucuna varabiliriz. 2.2. Antioksidan Aktivite Değerlendirmesi

Antioksidan aktivite beş testin ardından değerlendirildi: DPPH, süperoksit anyon, indirgeme gücü, şelatlama gücü ve β-karotenler. Sonuçlar (Tablo 2), C. carvi EO (IC ₅₀ = 34.00 ± 3.46 mg/mL) ve C. sativum EO'nun (IC ₅₀ = 38.83 ± 0.70 mg/mL) orta düzeyde DPPH süpürme aktivitesi gösterdiğini ve karşılaştırıldığında önemli ölçüde farklı olduğunu ( p < 0.05) ortaya çıkardı en güçlü antioksidan aktiviteyi sergileyen ancak referans ilaçtan yaklaşık iki kat daha zayıf olan karışım EO'ya (IC50 _{= 19.00 ± 1.00 mg/mL).} Süperoksit anyon ve β-karoten tahlilleri, DPPH tahlilleriyle aynı eğilimi izledi, ancak daha az etkili oldu. Buna karşılık, karışım için güçlü ve önemli ölçüde farklı ( p < 0.05) antioksidan aktivite kaydedildi (EC ₅₀= 11,33 ± 1,53 mg/mL), test edilen standarttan (EC ₅₀ = 23,00 ± 1,00 mg/mL) iki kat daha yüksek olan FRAP testinde, EO bileşenleri arasındaki sinerjizmin yüksek etkisini gösterir. Bununla birlikte, C. sativum EO , kontrole eşdeğer ve önemsiz derecede farklı ( p > 0.05) indirgeme gücü sergiledi ve C. carvi EO'dan daha az güçlüydü, ancak istatistiksel olarak farklıydı ( p < 0.05). C. sativum'un şelatlama aktivitesinin C. carvi'den önemli ölçüde farklı olduğu ( p < 0.05) bulundu., karışım ve EDTA. Sonuçlarımız, yiyeceğe kimyon ve kişniş eklenmesinin, antioksidan ve antiinflamatuar bileşiklerin varlığından dolayı gıdanın antioksidan içeriğini arttırdığı bulgusunu haklı çıkardı [45 , 46 , 47 , 48 , 49 , 50 ] . Tablo 2

İki EO'nun ( C. carvi ve C. sativum ) ve bunların karışımının DPPH testi, süperoksit anyon radikal yakalama aktivitesi, azaltma gücü, şelatlama gücü ve β-karoteninin gerçek standartlarla (BHT ve EDTA) karşılaştırılması.

C sativum	38,83 ± 0,76 bir	37.00 ± 1.73 bir	24.00 ± 1.53 bir	70,00 ± 0,81 bir	25,70 ± 1,02 bir
C. karvi	34.00 ± 3.46 b	28.00 ± 7.00 b	18.00 ± 1.00 b	36,33 ± 4,10 b	19.00 ± 2.16 b
karışım	19.00 ± 1.00c	10,33 ± 0,58 c	11,33 ± 1,53 c	31,33 ± 0,47 b	11,16 ± 0,84 c
BHT	11,5 ± 0,62 gün	1,60 ± 0,20 gün	23.00 ± 1.00 bir	-	4,60 ± 1,60 gün
EDTA'lı	-	-	-	32,50 ± 1,32 b	-

Ayrı bir pencerede aç
^a–d : her değer 3 tekrarın ortalamasını temsil eder. Aynı harfin takip ettiği araçlar (üç kopya), p < 0.05'te önemli ölçüde farklı değildir .

Yukarıdaki verilerden, C. carvi ve C. sativum EO'larının ve bunların karışımlarının yüksek antioksidan potansiyeli, yüksek terpen içeriklerinden kaynaklanmaktadır (tablo 1). Pre-aromatik bir monoterpen hidrokarbon olarak fenolik olmayan bileşik, γ-terpinen, antioksidan aktivite göstermiştir ve ayrıca lipid peroksidasyonunu inhibe edebilmektedir [ 51 ]. γ-terpinen açısından zengin EO'nun yenilebilir lipitlere eklenmesi, E vitamininin yanı sıra oksidatif stabilite ve raf ömründe büyük artışlar elde etmek için alternatif veya tamamlayıcı bir strateji sağlayabilir [52 ] . Önceki çalışmalara benzer şekilde, C. sativum'un yüksek serbest radikal yakalama yeteneği, aynı zamanda yüksek seviyede karvon varlığına bağlanabilir, çünkü karvon konjüge çift bağa sahiptir ve bu nedenle yüksek antioksidan aktiviteye sahiptir [53 ] . Ayrıca, karvonun lipit peroksidasyonuna karşı koruyucu bir madde olduğu gösterilmiştir.54 ]. C. sativum EO'da baskın bileşen olan alkol linalool, tek bir antioksidandan ziyade bir sinerji bileşeni olarak EO'ların aktivitesinde önemli bir rol oynar [ 53 ]. p -simen, bir monoterpen olarak, karmaşık doğal karışımların yüksek antioksidan aktivite bileşeni olarak kabul edilmiştir [ 53 ]. P -cymene'in güçlü antioksidan gücü, diğer monoterpenlerle etkileşimleri yoluyla kanıtlanmıştır ve bu, çalışmamızda EO karışımının güçlü antioksidan etkisini kısmen açıklayan sinerjistik etkileşimlere yol açmaktadır. 2.3. Antimikrobiyal Aktivite Değerlendirmesi

Antimikrobiyal potansiyel sonuçları, tek başına ve kombinasyon halinde C. carvi ve C. sativum EO'larının IZ (inhibisyon bölgesi), MIC, MBC ve MFC değerlerinin belirlenmesi yoluyla rapor edilir. Ayrıca, on sekiz insan patojen suşuna karşı antibiyotikler de bu çalışmada standart olarak kullanılmıştır ve ana hatlarıylaTablo 3VeTablo 4.Tablo 3IZD'lerin C. carvi EO için 11.00 ± 00 mm ila 25.00 ± 0.00 mm, C. sativum EO için 8.33 ± 0.57 mm ila 21.66 ± 1.15 mm, karışım için 12.00 ± 1.00 mm ila 25.66 ± 0.57 mm aralığında olduğunu göstermiştir. , ve standartlar (tetrasiklin ve gentamisin) için 17,00 ± 1,00 mm ila 32,67 ± 0,58 mm. Tablo 3

Büyümenin inhibisyon bölgeleri (IZ mm ± SD), standart antibiyotiklere (gentamisin ve tetrasiklin) kıyasla iki EO'nun ( C. carvi ve C. sativum ) ve bunların insan patojenik bakterilere karşı karışımlarının niteliksel antibakteriyel aktivitesini gösterir.

gram pozitif bakteri				gentamisin
S. epidermidis CIP 106510	16,33 ± 0,57 cC	14.00 ± 1.00 deD	18,66 ± 0,57 bcdB	21,33 ± 0,58 fghA
S. aureus ATCC 25923	15,66 ± 0,57 cdC	11,66 ± 0,57 fD	18,00 ± 0,00 bcdB	32,67 ± 0,58 aA
M. luteus NCIMB 8166	25,00 ± 0,00 aB	21,66 ± 1,15 aC	25,66 ± 0,57 aB	27,67 ± 1,53 ba
E. feacalis ATCC 29212	16,33 ± 0,57 cC	12,33 ± 0,57 fD	18,33 ± 0,57 bcdB	26,00 ± 1,00 cA
B. cereus ATCC 11778	18,33 ± 0,57 bC	16.00 ± 1.00 cD	20,66 ± 0,57 bcB	26,00 ± 1,00 cA
B. cereus ATCC 14579	19.00 ± 1.00 bC	17,33 ± 0,57 bD	22,33 ± 0,57 abB	28,00 ± 0,00 bA
gram negatif bakteriler
E. coli ATCC 35218	12.00 ± 1.00 ghC	13,00 ± 0,00 efC	14,66 ± 0,57 sabitB	22,00 ±1,00 efgA
L. monocytogenes ATCC19115	15,33 ± 0,57 cdC	12.00 ± 0.00 fD	18.00 ±0.00 efB	23.00 ± 0.00 deA
P. aeruginosa ATCC 27853	9,66 ± 1,15 iC	8,33 ± 0,57 gC	12,00 ± 1,00 fB	17,00 ± 1,00 iA
S. typhimurium LT2 DT104	11,00 ± 0,00 hC	9,33 ± 1,15 gD	14,33 ± 1,15 sabitB	20,33 ± 0,57 hA
Vibrio suşları				tetrasiklin
V. parahaemolyticus ATCC17802	13,33 ± 0,57 efC	12,33 ± 0,57 fC	16,66 ± 0,57 cdeB	18,33 ± 0,57 iA
V. alginolyticus ATCC 33787	14,66 ± 0,57 deB	12.00 ± 1.00 fC	15,66 ± 0,57 sabitB	20,67 ± 0,57 ghA
V. proteolyticus ATCC15338	11.00 ± 1.00 hC	9,66 ± 1,54 gC	13,00 ± 1,54 efB	18,00 ± 1,00 iA
V. mobilya ATCC 35016	14,33 ± 0,57 deC	12,66 ± 0,57 efD	16,33 ± 0,57 cdefB	22,67 ± 0,57 defA
V. taklit ATCC 33653	12,33 ± 0,57 fgC	9,66 ± 0,57 gD	15,33 ± 0,57 sabitB	21,00 ± 0,00 ghA
V. natrijenler ATCC 14048	13,33 ± 0,57 efC	12.00 ± 1.00 fD	11,33 ± 9,81 cdeB	23,67 ± 0,57 dA
V. carhiaccae ATCC 35084	14,66 ± 1,15 deC	13.00 ± 1.00 efD	18,33 ± 0,57 bcdB	23,33 ± 0,58 deA
V. fluvialis ATCC 33809	14,33 ± 0,57 deC	14,66 ± 0,57 dC	18,66 ± 0,57 bcdB	23,67 ± 0,57 dA

Ayrı bir pencerede aç
SD = standart sapma; IZ = gentamisin ve tetrasiklin için 10 μL uçucu yağ ve 10 μg/disk ile emprenye edilmiş disklerin (6 mm) etrafındaki inhibisyon bölge çapı (mm); ^{a–i, A–D} = her değer 3 tekrarın ortalamasını temsil eder. Aynı harflerin izlediği ortalamalar , Duncan'ın çoklu aralık testine göre p = 0.05'te önemli ölçüde farklı değildir . Farklı suşlara sahip EO araçlarını karşılaştırmak için küçük harfler kullanılırken, aynı suş için EO'lar arasındaki araçları karşılaştırmak için büyük harfler kullanılır. Tablo 4

Büyümenin inhibisyon bölgeleri (IZ mm ± SD), iki EO'nun ( C. carvi ve C. sativum ) kalitatif antifungal aktivitesini ve standart bir antifungal (Amfoterisin B) ile karşılaştırıldığında insan patojenik mantar suşlarına karşı karışımlarını gösterir.

C. albicans ATCC 90028	15,33 ± 0,57 abB	12,33 ± 0,57 abC	18,00 ± 0,00 aA	18,00 ± 0,00 aA
C. glabrata ATCC 90030	14,66 ± 1,15 bB	13,33 ± 0,57 aB	17,66 ± 0,57 aA	16,33 ± 0,57 bA
C. parapsilosis ATCC 22019	14.00 ± 1.00 bC	11,66 ± 0,57 bD	15,66 ± 1,15 bB	17,33 ± 0,57 aA
C. krusei ATCC 6258	16,66 ± 1,15 aA	12,00 ± 0,00 bB	17.00 ± 1.00 abA	16,00 ± 0,00 bA
S. cerevisae	13,66 ± 0,57 bC	12.00 ± 1.00 bD	16,00 ± 0,00 bB	18,00 ± 0,00 aA

Ayrı bir pencerede aç
SD = standart sapma; IZ = Amfoterisin B için 10 μL uçucu yağ ve 20 μg/disk ile emprenye edilmiş disklerin (6 mm) etrafındaki inhibisyon bölgesi çapı (mm); ^{a,b, A–D} = her değer 3 tekrarın ortalamasını temsil eder. Aynı harflerin izlediği ortalamalar , Duncan'ın çoklu aralık testine göre p = 0.05'te önemli ölçüde farklı değildir . Farklı suşlara sahip EO araçlarını karşılaştırmak için küçük harfler kullanılırken, aynı suş için EO'lar arasındaki araçları karşılaştırmak için büyük harfler kullanılır.

Ek olarak, C. carvi güçlü bir antifungal aktivite sergilemiştir (Tablo 4) tüm suşlara karşı C. sativum ile karşılaştırıldığında ( C. glabrata ile eşdeğer aktivite hariç ), ancak karışım, tüm suşlar için tek başına C. carvi ve C. sativum ile karşılaştırıldığında daha güçlü aktivite göstermiştir. Kombine EO'lar, C. parapsilosis ve S. cerevisae suşları dışında referans ilaçla aynı IZD'leri gösterdi . Test edilen tüm mikroorganizmaların (bakteri ve maya) karşılaştırması anlamına gelen IZD'ler, karışımın tek başına iki yağa kıyasla en yüksek aktiviteye ( p < 0.05) sahip olduğunu gösterdi. Ayrıca, maya suşları için karışım IZD'leri, C. parapsilosis ve S. cerevisiae dışında amfoterisin B'ye benzerdi .

Tüm suşlara karşı MIC ve MBC değerlerinin sonuçları 0,059 mg/mL ( M. luteus, E. feacalis ) ile 1,875 mg/mL ( P. aeruginosa, V. natrigens ) ve 0,234 mg/mL ( M. luteus ) ile C. carvi EO için 3,750 mg/mL ( P. aeruginosa , V. parahaemolyticus, V. furnisii, V. mimicus, V. natrigens ) ve 0,234 mg/mL'den ( S. aureus , M. luteus , V. parahaemolyticus ) 1,875 mg/mL ( P. aeruginosa, V. alginolyticus, V. proteolyticus, V. furnisii, V. mimicus, V. natrigens, V. carhiaccae ) ve 0,938 mg/mL ( S. aureus , M. luteus, E. feacalis ) ila 7.500 mg/mL (C. sativum EO için V. alginolyticus, V. furnisii, V. mimicus, V. carhiaccae ) . İlginç bir şekilde, EO karışımı durumunda, MIC ve MBC değerleri düşürüldü ve 0,029 mg/mL ( S. epidermidis ) ila 0,469 mg/mL ( P. aeruginosa, V. natrigens ) ve 0,059 mg/mL ( M. luteus ) ila 0,938 mg/mL ( P. aeruginosa, V. mimicus, V. natrigens ) kullanılan antibiyotiklere çok yakındır.

EO'ların bakteri ve mantar hücrelerini (bakterisidal ve fungisidal) veya basit büyüme inhibisyon etkilerini (bakteriyostatik ve fungistatik) yok etme kapasitesinin altını daha iyi çizmek için, her suş için MBC/MIC ve MFC/MIC oranları belirlenmiştir (Tablo 5VeTablo 6). Gösterildiği gibi, C. carvi EO'nun E. faecalis , V. alginolyticus ve V. furnisii hariç tüm suşlara karşı bakterisidal olduğu ve yalnızca C. glabrata ve C. parapsilosis'e karşı fungisidal olduğu bulunmuştur . Bu arada, C. sativum sadece V. parahaemolyticus ve V. fluvialis'e karşı bakteriyostatik ve C. krusei'ye karşı fungistatik etki göstermiştir . Ek olarak, karışımın bazı bakteri suşlarını öldürmede tek başına her bir EO'dan daha etkili olduğu ve hatta özellikle B. cereus'a karşı standart ilaçlardan daha etkili olduğu bulundu. Tablo 5

Standart antibiyotiklere (gentamisin ve tetrasiklin) kıyasla iki EO'nun ( C. carvi ve C. sativum ) ve bunların insan patojenik bakterilere karşı kantitatif antibakteriyel aktivitesini gösteren minimum inhibisyon konsantrasyonu (MIC), minimum bakterisidal konsantrasyon (MBC) ve MBC/MIC oranı ).

S. epidermidis CIP 106510	0,117	0,469	4 (Bakterisidal)	0,469	1.875	4 (Bakterisidal)	0,029	0,117	4 (Bakterisidal)	0,009	0,039	4
S. aureus ATCC 25923	0,117	0,469	4 (Bakterisidal)	0,234	0,938	4 (Bakterisidal)	0,059	0,234	4 (Bakterisidal)	0,004	0,019	4
M. luteus NCIMB 8166	0,059	0,234	4 (Bakterisidal)	0,234	0,938	4 (Bakterisidal)	0,015	0,059	4 (Bakterisidal)	0,004	0,019	4
E. feacalis ATCC 29212	0,059	0,469	8 (Bakteriyostatik)	0,469	0,938	2 (Bakterisidal)	0,117	0,234	2 (Bakterisidal)	0,004	0,019	4
B. cereus ATCC 11778	0,117	0,469	4 (Bakterisidal)	0,938	1.875	2 (Bakterisidal)	0,059	0,117	2 (Bakterisidal)	0,004	0,039	8
B. cereus ATCC 14579	0,117	0,469	4 (Bakterisidal)	0,938	1.875	2 (Bakterisidal)	0,059	0,234	4 (Bakterisidal)	0,004	0,039	4
E. coli ATCC 35218	0,469	1.875	4 (Bakterisidal)	0,938	3.750	4 (Bakterisidal)	0,117	0,469	4 (Bakterisidal)	0,009	0,039	4
L. monocytogenes ATCC19115	0,469	1.875	4 (Bakterisidal)	0,938	1.875	2 (Bakterisidal)	0,059	0,234	4 (Bakterisidal)	0,019	0,078	4
P. aeruginosa ATCC 27853	1.875	3.750	2 (Bakterisidal)	1.875	7.500	4 (Bakterisidal)	0,469	0,938	2 (Bakterisidal)	0,019	0,15	4
S. typhimurium LT2 DT104	0,234	0,938	4 (Bakterisidal)	0,938	1.875	2 (Bakterisidal)	0,059	0,117	2 (Bakterisidal)	0,019	0,039	2
V. parahaemolyticus ATCC17802	0,938	3.750	4 (Bakterisidal)	0,234	1.875	8 (Bakteriyostatik)	0,117	0,234	2 (Bakterisidal)	0,039	0,078	2
V. alginolyticus ATCC 33787	0,234	1.875	8 (Bakteriyostatik)	1.875	7.500	4 (Bakterisidal)	0,059	0,469	8 (Bakteriyostatik)	0,019	0,078	4
V. proteolyticus ATCC15338	0,469	1.875	4 (Bakterisidal)	1.875	3.750	2 (Bakterisidal)	0,117	0,469	4 (Bakterisidal)	0,009	0,039	4
V. mobilya ATCC 35016	0,469	3.750	8 (Bakteriyostatik)	1.875	7.500	4 (Bakterisidal)	0,117	0,469	4 (Bakterisidal)	0,009	0,039	4
V. taklit ATCC 33653	0,938	3.750	4 (Bakterisidal)	1.875	7.500	4 (Bakterisidal)	0,234	0,938	4 (Bakterisidal)	0,039	0,078	2
V. natrijenler ATCC 14048	1.875	3.750	2 (Bakterisidal)	1.875	3.750	2 (Bakterisidal)	0,469	0,938	2 (Bakterisidal)	0,019	0,039	2
V. carhiaccae ATCC 35084	0,938	1.875	2 (Bakterisidal)	1.875	7.500	4 (Bakterisidal)	0,117	0,234	2 (Bakterisidal)	0,039	0,078	2
V. fluvialis ATCC 33809	0,469	1.875	4 (Bakterisidal)	0,469	3,75	8 (Bakteriyostatik)	0,117	0,469	4 (Bakterisidal)	0,019	0,039	2

Ayrı bir pencerede aç Tablo 6

Minimum inhibisyon konsantrasyonu (MIC), minimum fungisidal konsantrasyon (MFC) ve MFC/MIC oranı, iki EO ( C. carvi ve C. sativum ) için antifungal aktivite ve bunların standart antifungallere (Amfoterisin B) kıyasla insan patojenik mantarlara karşı karışımını gösterir. MIC ve MBC değerleri mg/mL cinsinden ifade edilir.

C. albicans ATCC 90028	0,059	0,469	8 (fungistatik)	0,469	1.875	4 (Fungisidal)	0,029	0,117	4 (Fungisidal)	0,078	0.31	4 (Fungisidal)
C. glabrata ATCC 90030	0,059	0,234	4 (Fungisidal)	0,234	0,938	4 (Fungisidal)	0,029	0,117	4 (Fungisidal)	0,009	0,078	9 (fungistatik)
C. parapsilosis ATCC 22019	0,059	0,234	4 (Fungisidal)	0,469	0,938	2 (Mantar öldürücü)	0,029	0,117	4 (Fungisidal)	0,039	0,078	2 (Mantar öldürücü)
C. krusei ATCC 6258	0,059	0,469	8 (fungistatik)	0,234	1.875	8 (fungistatik)	0,029	0,117	4 (Fungisidal)	0,009	0,019	2 (Mantar öldürücü)
S. cerevisae	0,029	0,234	8 (fungistatik)	0,234	0,938	4 (Fungisidal)	0,015	0,117	8 (fungistatik)	0,009	0,039	4 (Fungisidal)

Ayrı bir pencerede aç
İstatistiksel analize göre, tüm suşların IZD'lerinin ortalamalarının karşılaştırılması, Gram pozitif (Gram+) bakterilerin Gram negatif (Gram-) bakterilerden daha duyarlı olduğunu göstermiştir. Ayrıca, HCA (Şekil 1) bu bakteri suşlarının (Gram+ ve Gram-), MIC ve MBC değerlerine dayalı olarak tüm EO'lara verdikleri yanıtlara göre, bu lekeleri üç kümede sınıflandırmamıza izin verdi. İlki (C1), değerlendirilen EO'ya karşı tepkilerinde benzerlik gösteren tüm Gram+ bakterileri, özellikle S. typhimurium ve L. monocytogenes'i yeniden gruplandırır. Gram suşları ise C2 ve C3 olarak iki grupta kümelendi ve Ward kümeleme yöntemine göre C2'nin C3'ten çok C1 ile ilişkili olduğu bulundu.

Şekil 1
MIC ve MBC değerlerine dayalı olarak tüm EO'lara verdikleri yanıtlara göre bakteri suşlarının hiyerarşik küme analizi (HCA). Kümeleme koğuş yöntemine göre kurulmuştur.

Gösterildiği gibi, Gram-negatif bakterilerin Gram-pozitif bakterilere kıyasla yüksek direnci, hücre duvarlarının kalın bir peptidoglikan tabakasına sahip olması nedeniyle olabilir, bu da antimikrobiyal ajanların geçmesini zorlaştırır ve böylece onlara sertlik kazandırır. hücreler [ 55 ]. Antibakteriyel ilaçların %75'inin terpen olduğu daha önce belirtilmişti [ 9 ]. EO'ların antimikrobiyal aktivitesi, TO tipine ve kullanılan mikroorganizmaya göre değişebilir. Bu çalışmada, esas olarak monoterpenlerin zenginliğinden dolayı karışım için özellikle güçlü antimikrobiyal aktivite gözlemlendi. Bunların arasında, karvonun bakteri ve mantarların büyümesini engelleme potansiyeli olduğu rapor edilmiştir [ 56 ]. Ayrıca, carvone'un güçlü inhibitör aktiviteye sahip olduğu bilinmektedir.E. coli ve S. typhimurium [ 9 ]. Lavanta EO'sundan membran bozulmasıyla ekstrakte edilen linaloole, dirençli K. pneumoniae'ye karşı antimikrobiyal aktivite göstermiştir [ 57 ]. Giweli ve ark. [ 58 ] , C. carvi'de yüksek oranda elde edilen y-terpinenin güçlü antimikrobiyal aktivitesini gösterdi . 2.4. Enzimler İnhibe Edici Aktivite Değerlendirmesi

2.4.1. Kolinesteraz İnhibisyonu

Asetilkolinesteraz, asetilkolini kolin ve asetata hidrolize ederek bu nörotransmitterin kolinerjik sinapslardaki etkisini sonlandırır. Bu nedenle, kolinesteraz enzimlerinin (anti-AChE) inhibisyonunun, AD gibi nörolojik ve nörodejeneratif bozuklukların tedavisinde umut verici olduğu düşünülmektedir. Bu çalışmada ilk kez EO'ların antikolinesteraz aktivitesini tek başına ve kombinasyon halinde değerlendirdik. Sonuçlar (Tablo 7) C. carvi (IC50 ₌ 0.82 ± 0.05 mg/mL) ve C. sativum'un (IC50 ₌ 0.68 ± 0.03 mg/mL) tek başına ve kombinasyon halinde (IC50 ₌ 0.63 ± 0.02 mg/mL) EO'lar gösterdiğini gösterdi ), referans ilaç galantamin ile karşılaştırıldığında asetilkolinesteraz enzimini önemli ölçüde inhibe etti (IC50 ₌ 1.05 ± 0.05 mg/mL). İstatistiksel analiz, karışımın ve C. sativum'un , önemli ölçüde farklı olmayan ( p > 0.05) benzer şekilde güçlü inhibisyon potansiyelini gösterir. Bununla birlikte, C. carvi'nin inhibe edici etkisi, C. sativum'unkinden önemli ölçüde farklıydı ( p < 0.05).ve standart galantamin. Bulgumuz , terpenler açısından zengin EO'nun, özellikle y-terpinen (IC50 = 181 μg/mL) olmak üzere yüksek AChE inhibe edici aktivite gösterdiğini bildiren _Öztürk [ 59 ] tarafından desteklenmiştir . Tnidis ve ark. [ 60 ], benzer bir çalışmada, Stachys lavandulifolia Vahl'dan ( Lamiaceae ) elde edilen terpenlerin AChE'yi inhibe etme kabiliyetini bildirmiştir. Menichini ve ark. [ 61 ] , terpen açısından zengin olan Pimpinella anisoides bitkisinin AChE'ye karşı enzim inhibisyonu sergilediğini belirtti . Yağlarımızda yüksek oranda elde edilen β-pinen ve linalool içeren Salvia lavandulaefolia Vahl EO'larının anti-AChE aktivitesi de doğrulanmıştır [62 ]. Çalışma, kombine terpenlerin gücünü doğruladı. Başka bir çalışmada, linalool'ün yüksek AChE inhibisyonu doğrulanmıştır [ 63 ]. Tablo 7

İki EO'nun ( C. carvi ve C. sativum ) asetilkolinesteraz ve a-glukosidaz inhibitör aktiviteleri ve bunların karışımı, otantik standartlarla (Galanthamine, Acarbose) karşılaştırıldı.

C sativum EO	0,68 ± 0,03 c	6,24 ± 0,86 bir
C. carvi EO	0,82 ± 0,05 b	6,83 ± 0,76 bir
karışım	0,63 ± 0,02 c	0,75 ± 0,15 b
akarboz	-	0,73 ± 0,10 b
Galantamin	1,05 ± 0,05 bir	-

Ayrı bir pencerede aç
^a–c : her değer 3 tekrarın ortalamasını temsil eder. Aynı harfin takip ettiği araçlar (üç kopya), p < 0.05'te önemli ölçüde farklı değildir .

2.4.2. Antidiyabetik İnhibisyon

T2DM, ciddi komplikasyonları olan kalıcı hiperglisemi ile karakterize metabolik bir hastalıktır. α-glukosidaz, nişastayı ve disakkaritleri glikoza parçalayarak uzun zincirli karbonhidratların yapısökümüne katılan enzimlerden biridir. Kandaki yüksek glikoz seviyelerini azaltmak için enzim inhibitörleri bir anahtardır. C. carvi, C. sativum ve a-glukosidaz inhibitörleri olarak her iki EO'nun bir karışımını test etmek için ilk kez bir anti-diyabetik biyotahlil gerçekleştirildi . C. carvi (IC ₅₀ = 6,83 ± 0,76 mg/mL) ve C. sativum'un (IC ₅₀ = 6,24 ± 0,86 mg/mL) EO'larının standart ilaçtan yaklaşık dokuz kat daha düşük olan benzer antidiyabetik aktivite gösterdiği açıktı. , akarboz (IC ₅₀= 0,73 ± 0,10 mg/mL); bununla birlikte, EO karışımı (IC50 ₌ 0.75 ± 0.15 mg/mL) akarboza eş potansiyel aktivite gösterdi. Bulgularımız, DM'deki oksidatif yükü azaltmada kişniş tohumlarının artan diyet alımını haklı çıkarır. Terpenler, antidiyabetik potansiyelleri için sağlanmıştır. Harita cheirifolia L., Majouli ve ark . [ 64 ], aktif monoterpenler arasında, p-simene ve y-terpinenin güçlü inhibe edici etkiler gösterdiğini bildirmiştir. En güçlü a-glukosidaz inhibisyon etkisi, yüksek seviyelerde β-pinen (%32.2) içeren Sideritis galaktik EO tarafından da gösterildi ve aktivite, yüksek seviyede monoterpen hidrokarbonlara bağlandı. 2.5. C. carvi ve C. sativum EO'larından Belirlenen Ana Bileşenlerin Farmakokinetik Profili

Tanımlanmış ana bileşiklerin farmakokinetik profili, ilaç geliştirmenin erken aşamalarında dikkatle değerlendirilecek olan absorpsiyon, dağılım, metabolizma, atılım ve toksisite (ADMET) özelliklerini tanımlar ve başarısız olan bileşiklerin sayısında önemli bir azalmaya yol açar. klinik çalışmalarda. tasvir edilen verilerTablo 8log BB değerlerinin tüm bileşenler için 0,818 ila 0,478 aralığında olduğunu, bunların kan-beyin bariyerini orta derecede geçme yeteneklerini ve yüksek oranda dağılacağını gösterir. Ayrıca log Papp değerleri > 0.90 cm/s ile ifade edilen yüksek Caco-2 geçirgenliği de gösterdiler. Dağılım hacmi (VDss), bir ilacın eşit kan plazması seviyesindeki dolaşımı hakkında bir gösterge verir. Sonuçlar, test edilen bileşikler arasında yalnızca a-pinen, β-pinen ve linalool'ün >0.45 VDss değerleri sergilediğini gösterdi; bu da bunların plazma yerine dokuda daha fazla dağılmış olabileceklerini düşündürür. Test edilen tüm bileşiklerin, ilaç metabolizmasında yer alan insan sitokrom P450 (CYP) izoformlarının (CYP2D6, CYP3A4, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6 ve CYP3A4) bir substratı veya inhibitörü olmadığı tahmin edilmiştir. Aday bir bileşiğin OCT2 ile transferi, onun klerensi ve potansiyel kontrendikasyonları hakkında yararlı bilgiler verir. Hiçbiri OCT2 substratı değildir. AMES testi, insan eter-a-go-go ile ilgili gen (hERG), hepatotoksisite ve cilt duyarlılığını içeren toksisite profili, seçilen tanımlanmış bileşiklerin herhangi bir toksisiteye sahip olmadığını ortaya koydu (Tablo 8). Tablo 8

Belirlenen ana bileşenlerin farmakokinetik profilleri.

Emilim
Su çözünürlüğü	-3,941	-4.191	-4.081	-2,324	-2,612	-3,733
Kako 2 geçirgenliği	1.414	1.385	1.527	1.413	1.493	1.38
bağırsak emilimi	96.219	95.525	93.544	97.702	93.163	96.041
Cilt geçirgenliği	-1.489	-1,653	-1,192	-2,145	-1,737	-1,827
Pg substratı	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR
Pg I/II inhibitörü	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR
Dağıtım
VDSs (insan)	0,412	0,685	0,697	0,179	0,152	0,667
Kesir ilişkisiz	0.42	0,35	0,159	0,53	0,484	0,425
BBB geçirgenliği	0,754	0,818	0,478	0,588	0,598	0,791
MSS geçirgenliği	-2.049	-1,857	-1,397	-2,478	-2,339	-2.201
Metabolizma
CYP2D6 substratı	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR
CYP3A4 substratı	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR
CYP1A2 inhibitörü	HAYIR	HAYIR	Evet	HAYIR	HAYIR	HAYIR
CYP2C19 inhibitörü	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR
CYP2C9 inhibitörü	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR
CYP2D6 inhibitörü	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR
CYP3A4 inhibitörü	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR
Boşaltım
Toplam boşluk	0,217	0.03	0,239	0,225	0,446	0,043
Renal OCT2 substratı	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR
toksisite
AMES toksisitesi	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR
hERG I/II inhibitörleri	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR
cilt hassasiyeti	HAYIR	HAYIR	Evet	Evet	HAYIR	Evet
hepatotoksisite	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR	HAYIR

Ayrı bir pencerede aç
Suda çözünürlük ≤ −4 çözünür; %30'un altındaki bağırsak emilimi zayıf emilimi gösterir; Kan beyin bariyeri geçirgenliği ≤ -1, beyne zayıf bir şekilde dağılmış kabul edilir; Merkezi sinir sistemi (CNS) geçirgenliğinin ≥ -2 CNS'ye nüfuz ettiği kabul edilir; Düşük toplam klerens (logCLtot) değeri, yüksek ilaç yarılanma ömrünü gösterir.

Polarite ve lipofilikliğin hesaplanmasına yardımcı olan BOILED-Egg grafiği (WLOGP - TPSA) GI absorpsiyonu ve BBB permeasyonu tahmini, tüm moleküllerin sarı bölgeye düştüğünü ve kırmızı noktaların yüksek bir beyin olasılığına sahip olduklarını gösterdiğini ortaya koydu. penetrasyon ve P-gp (PGP-) substratı değildir (şekil 2).

şekil 2
WLogP ve TPSA'nın haşlanmış yumurta grafiği. Sarı, BBB geçirgenliğini, beyaz, gastrointestinal geçirgenliği, mavi, P-glikoproteini ve kırmızı, P-glikoproteini belirtir.

Git: 3. Malzemeler ve Yöntemler

3.1. Bitki Materyali ve EO'ların Ekstraksiyonu

Çalışmamız iki baharatın tohumlarına (achenes) odaklandı: kimyon ve kişniş. Bu iki tür, Tunus'un kuzeydoğusundaki Kelibia bölgesinde (enlem 36,965918; boylam 11,037080) bir çiftçiden toplanmış ve Tunus florasına göre tanımlanmıştır. Tohumlar ayrıldı ve daha sonra yaklaşık on gün oda sıcaklığında kurutuldu. Kurutulduktan sonra, bitki materyali EO'lar için ekstre edildi. 100 g toprak üstü kısım, Clevenger tipi bir aparat kullanılarak 500 mL distile su ile 3 saat boyunca hidro-distilasyona aktarıldı. Damıtılmış EO, susuz sodyum sülfat üzerinde kurutuldu, süzüldü ve 4 °C'de saklandı. Verim, numunenin kurutulmuş ağırlığına göre hesaplandı. 3.2. Uçucu Yağ Analizi

3.2.1. Gaz Kromatografisi (GC)

HP-5MS kılcal kolon (30 m × 0,25 mm iç çap, film kalınlığı 0,25 µm; Hewlett-Packard, Palo Alto, CA, ABD) ile donatılmış ve bir alev iyonizasyon detektörüne (FID) bağlı bir Hewlett-Packard 5890 series II gaz kromatografisi aşağıdaki koşullar kullanılarak uygulanmıştır. Kolon sıcaklığı 50 °C'de 1 dakika programlandı, ardından 7 °C/dk artırılarak 250 °C'ye çıkarıldı ve ardından 5 dakika 250 °C'de bırakıldı. Enjeksiyon noktası sıcaklığı 240 °C ve detektör sıcaklığı 250 °C'dir (bölme oranı: 1/60). Taşıyıcı gaz, 1.2 mL/dk akış hızına sahip helyumdu ve analiz edilen numune hacmi, 2 uL idi. Bileşenlerin yüzdeleri, yanıt faktörü düzeltmesi kullanılmadan FID pik alanlarının elektronik entegrasyonuyla hesaplandı. EO'daki bileşiklerin ortalama yüzdesi, üç ayrı deneyden hesaplanan ortalamayı temsil eder. Tutma indeksleri (RI), C6-C28'e göre ayrı bileşikler için hesaplanmıştır.n -alkan karışımı.

3.2.2. Gaz Kromatografisi-Kütle Spektrometresi (GC-MS)

İzole edilmiş uçucu bileşikler, bir Hewlett-Packard 5890 seri II gaz kromatografı kullanılarak GC-MS ile analiz edildi. Kaynaşmış HP-5MS kılcal kolon (GC analizinde kullanılanla aynı), bir HP 5972A kütle seçici detektöre (Hewlett-Packard, Palo Alto, CA, ABD) bağlandı. Fırın sıcaklığı 50 °C'de 1 dakika programlandı, ardından 7 °C/dk artırılarak 250 °C'ye çıkarıldı ve ardından 250 °C'de 5 dakika bırakıldı. Enjeksiyon portunun sıcaklığı 250 °C'ye ve detektörünki 280 °C'ye ayarlandı (bölünme oranı: 1/100). Taşıyıcı gaz, 1.2 mL/dk akış hızına sahip helyumdu ve analiz edilen numune hacmi, 2 uL idi. Kütle spektrometresi koşulları aşağıdaki gibidir: iyonizasyon voltajı, 70 eV; iyon kaynağı sıcaklığı, 150 °C; elektron iyonizasyon kütle spektrumları, 50–550 m kütle aralığında elde edildi /Z. _ Bu yağların bileşenleri, Hajlaoui ve diğerleri ile aynı protokol izlenerek tanımlandı. [ 27 ]. 3.3. Antioksidan Aktivite

3.3.1. DPPH Radikalinde Süpürme Yeteneği

EO'nun DPPH söndürme yeteneği, Felhi ve arkadaşları tarafından tarif edilenle aynı deneye göre ölçüldü. [ 65 , 66 ]. Anti-radikal aktivite , %50 inhibisyona neden olmak için gereken ekstrakt dozlarını yansıtan IC50 (ug/mL) değerleri _olarak ifade edildi . Daha düşük bir IC50 _değeri , bitki ekstraktının daha yüksek bir antioksidan aktivitesine karşılık geldi.

3.3.2. Süperoksit Anyon Radikal Temizleme Aktivitesi

Süperoksit anyon temizleme aktivitesi, Saini ve diğerleri tarafından açıklanan yöntem kullanılarak değerlendirildi. [ 67 ] küçük değişikliklerle. Reaksiyon karışımı, tümü fosfat tamponunda (0,1 mol/L, pH 7,4) farklı konsantrasyonlarda test edilmiş 0,2 mL EO, 0,2 mL 60 mM PMS stok solüsyonu, 0,2 mL 677 mM NADH ve 0,2 mL 144 mM NBT içeriyordu. . Ortam sıcaklığında 5 dakika inkübasyondan sonra, köre karşı 560 nm'de absorbans okundu. Antioksidan aktivite, süperoksit radikal anyonlarının oluşumunu %50 azaltmak için gereken antioksidan miktarı olarak tanımlanan ve μg/mL olarak ifade edilen (tedavi başına üç tekrardan belirlendiği üzere) IC50 değerlerine dayalı olarak _{değerlendirildi} . Süperoksit anyon oluşumunun inhibisyon yüzdesi, aşağıdaki formül kullanılarak hesaplandı:
Süperoksit söndürme (%) = [(A ₀ − A ₁ ) × 100]/A ₀
burada, A0 _ve Aı, _yukarıdaki Denklemde sunulan aynı referanslara sahiptir.

3.3.3. Gücü azaltmak

EO'nun Fe3 ^+' yı azaltma yeteneği , Bakari ve diğerleri tarafından tarif edilen yöntem kullanılarak test edildi. [ 68 ] ve Kadri ve ark. [ 69 ] Kısaca, 1 mL EO, 2.5 mL fosfat tamponu (0.2 M, pH 6.6) ve 2.5 mL %1 K3Fe(CN) ₆ ile _{karıştırıldı} . Absorbans 700 nm'de ölçüldü. Absorbans değerlerinin ortalaması, konsantrasyon değerlerine karşı çizildi ve bir lineer regresyon analizi yapıldı. Reaksiyon karışımının artan absorbansı, artan indirgeme gücünü gösterdi. EC50 değeri (ug/mL), azaltma gücü için absorbansın _0,5 olduğu etkili konsantrasyondur. Pozitif kontrol olarak BHT ve askorbik asit kullanıldı.

3.3.4. Demir İyonları Üzerinde Şelatlama Etkisi

Ferrozin yönteminin kullanımı, Ballester-Costa ve ark. [ 70 ]. Bu aktivitenin kinetiğinin tamamlanması ferrik demirin şelatlama konsantrasyonunun %50 olduğunu belirlemek için, EC ₅₀ (µg.mL ⁻¹ ) değeri en düşük yağın veriminin düşük olmasına karşılık gelir.

3.3.5. β-Karoten-Linoleik Asit Model Sistemi (β-CLAMS)

β-CLAMS yöntemi, linoleik asidin yüksek sıcaklıkta oksidasyonu sırasında oluşan peroksitler tarafından β-karotenin rengini değiştirmesine dayanır ve Kadri ve arkadaşları tarafından yapılan protokole göre gerçekleştirildi. [ 69 ]. Bu çalışmada β-CLAMS, 96 oyuklu mikro plaka okuyucu için değiştirildi. _{Kısaca, β-karoten 2 mL CHCl3} içinde çözüldü ve buna 20 mg linoleik asit ve 200 mg tween 40 eklendi. Sonuçlar IC50 değerleri (ug/mL) olarak ifade _edilir . Tüm numuneler üç kopya halinde hazırlandı ve analiz edildi. 3.4. Antimikrobiyal etkinlik

3.4.1. mikroorganizmalar

Bu çalışmada test edilen mikroorganizmalar, aşağıda sunulan 18 referans bakteri suşuna ve 5 mantar suşuna aitti.Tablo 3VeTablo 4, sırasıyla. Bakteri türleri 6 Gram-pozitif ve 12 Gram-negatif bakteri suşundan oluşmuştur. Mantar türleri, dört ATCC Candida suşuna ve bir Saccharomyces suşuna aitti. İzole koloniler elde etmek için steril bir pamuklu çubuk (Nippon Menbo, Tokyo, Japonya) hemen Sabouraud Chloramphenicol agar (Bio-Rad ^® , Mions, Fransa) içine kültürlendi .

3.4.2. Disk Difüzyon Testi

Antimikrobiyal aktivite testi, Vuddhakul ve diğerleri tarafından açıklanan protokole göre yapıldı. [ 71 ] ve Hajlaoui ve ark. [ 72 ] ve Snoussi ve ark. [ 73 ] Vibrio türleri için. suşlar. Deneyler için, çalışan stoklardan bir öze dolusu, 9 mL Mueller-Hinton suyu (bakteriler için) ve Sabouraud Kloramfenik suyu (Maya suşları için) içeren bir tüp üzerinde zenginleştirildi, ardından 37 °C'de 18 ila 24 saat süreyle inkübe edildi. Bu çalışmada kullanılan EO'nun antimikrobiyal aktivitesi için gecelik kültürler kullanıldı ve optik yoğunluk, bir DENSIMAT (BioMérieux ^{®) ile 0,5 McFarland bulanıklık standardında ayarlandı.}, Marcy l'Etoile, Fransa). İlgili bakteri ve mantarların aşıları, steril bir bez kullanılarak MH veya SB agar plakalarına sürüldü. Vibrio suşları için MH ortamı, %1 NaCl ile desteklenmiştir.

Steril filtre diskleri (çap 6 mm, Whatman kağıdı No. 3), uygun agar ortamına (SB, MH ve MH + %1 NaCl) yerleştirilmiş 10 uL EO ile emprenye edildi. Gentamisin (10 μg/disk) ve Amfoterisin B (20 μg/disk), bir suşun/izolatın test edilen mikrobiyal türlerin her birine duyarlılığını belirlemek için pozitif referans standartları olarak kullanıldı. Antibiyotik duyarlılığı, %1 NaCl ile takviye edilmiş Mueller Hinton agar plakaları üzerinde Kirby-Bauer yöntemi kullanılarak belirlendi. 37 °C'de 18 ila 24 saat inkübasyondan sonra, inhibisyon bölgesinin çapı 1 mm düz cetvelle ölçüldü ve çaplar, Fransız Antibiyogram Derneği Komitesi'ne [74] göre yorumlandı .]. Kaplar, mikrobiyal suşlar için 37 °C'de 18-24 saat inkübe edildi. Disklerin her birinin etrafındaki inhibisyon bölgelerinin çapı, antimikrobiyal aktivitenin bir ölçüsü olarak alınmıştır. Her deney üç kopya halinde gerçekleştirildi ve inhibisyon bölgesinin ortalama çapı kaydedildi.

3.4.3. MIC, MBC ve MFC'nin Mikro Kuyu Tayini

Bu çalışmada kullanılan tüm bakteri ve mantar suşları için minimum inhibisyon konsantrasyonu (MİK), minimum bakterisidal konsantrasyon (MBC) ve minimum fungisidal konsantrasyon (MFC) değerleri Hajlaoui ve ark. [ 72]. EO'nun stok solüsyonlarından 100 uL'lik bir alikot ilk kuyucuklara eklendi. Daha sonra, seri dilüsyonlardan 100 uL ardışık on bir kuyucuğa aktarıldı. EO'suz 195 μL besin suyu ve her şeritte 5 μL inokulum içeren son kuyu, negatif kontrol olarak kullanıldı. Her kuyudaki son hacim 200 uL idi. Plakalar 37 °C'de 18–24 saat inkübe edildi. Bu çalışmada test edilen EO, her organizmaya karşı iki kez tarandı. MİK değeri, mikroorganizmaların büyümesini engelleyen bileşiklerin en düşük konsantrasyonu olarak tanımlandı. MBC ve MFC değerleri, numunenin en yüksek seyreltmesi (en düşük konsantrasyon) olarak yorumlandı; bu, bulanıklık gelişimi ve görünür büyüme olmadan berrak sıvı gösterdi. MBC/MIC ve MFC/MIC oranları da hesaplandı. Tüm testler bir kez yapıldı. 3.5. Enzim İnhibisyon Deneyleri

3.5.1. Anti-Asetilkolinesteraz İnhibitör Testi

Asetilkolinesteraz enzimatik aktivitesi, Ingkaninan ve ark. [ 75 ]. Kısaca, 98 μL (50 mM) Tris-HCl tamponu pH 8, 30 μL numune ve 0,26 U/mL içeren 7,5 μL asetilkolinesteraz solüsyonu bir ELISA kuyucuk plakasında karıştırıldı ve 15 dakika inkübe edilmeye bırakıldı. Ardından 22,5 uL AChI (asetiltiyokolin iyodür) 0,023 mg/mL ve 142 uL (3 mM) DTNB eklendi. Reaksiyon dengeye ulaştığında 405 nm'de absorbans okundu. Ekstrakt yerine su kullanılarak bir kontrol reaksiyonu gerçekleştirildi. Pozitif kontrol olarak galantamin kullanıldı. Elde edilen absorbans değeri %100 aktivite olarak kabul edildi. İnhibisyon (%) aşağıdaki denklem kullanılarak hesaplandı:
%I = 100 - (Bir _örnek /A _kontrol ) × 100
burada, A _numunesi özü içeren reaksiyonun absorbansını ve A _kontrolü reaksiyon kontrolünün absorbansını ifade eder. Testler üç kopya halinde gerçekleştirildi ve enzim solüsyonu yerine Tris-HCl tamponu ile kör yapıldı. _{% 50} inhibisyon (ICso ) sağlayan bir ekstrakt konsantrasyonu, inhibisyon yüzdesinin ekstrakt solüsyon konsantrasyonlarına karşı grafiği çizilerek elde edildi.

3.5.2. α-Glukosidaz İnhibitör Deneyi

Test edilen EO'ların a-glukosidaz tahlili, küçük değişikliklerle standart yönteme göre yapılmıştır [ 75]. 96 oyuklu plakanın içinde, 50 µL fosfat tamponu (100 mM, pH = 6.8), 10 µL a-glukosidaz (1 U/mL), 20 µL numune ve farklı konsantrasyonlarda standart akarboz 15 dakika süreyle inkübe edildi. 37 °C. Kısaca, her oyuğa 20 uL 5 mM substrat (4-nitrofenil β-d-glukopiranozit) ilave edildi ve 37 °C'de 20 dakika inkübe edilmeye bırakıldı. Reaksiyon karışımı, inkübasyondan sonra 0.1 M sodyum karbonat (50 uL) eklenerek durduruldu. Enzimin aktivitesi ile ilgili olarak reaksiyona giren karışımın p-nitrofenol salınımı, bir multiplate okuyucu (Multiskan, Thermo Scientific, Waltham, MA, ABD) kullanılarak 405 nm dalga boyunda okundu. İnhibisyon yüzdesi olarak ifade edilen enzim inhibisyon oranı, aşağıdaki formül kullanılarak hesaplandı:
Yüzde inhibitör aktivite (%) = (1 - A/B) × 100
burada, A, test maddesi varlığındaki absorbans ve B, fosfat tamponu (kontrol) varlığındaki absorbanstır. Sonuçlar IC50 değerleri (ug/mL) olarak ifade _edilir . Tüm numuneler üç kopya halinde hazırlandı ve analiz edildi. 3.6. Farmakokinetik Çalışması

Seçilen bileşiklerin farmakokinetik ve ilaç benzeri özellikleri, bir SwissADME çevrimiçi sunucusu ( http://www.swissadme.ch/ , erişim tarihi 20 Nisan 2021) ve pkCSM tarafından ADME (absorpsiyon, dağılım, metabolizma ve atılım) tanımlayıcıları kullanılarak tahmin edilmiştir. ( http://biosig.unimelb.edu.au/pkcsm/prediction , erişim tarihi: 22 Nisan 2021) çevrimiçi araçlar [ 76 , 77 , 78 ]. 3.7. İstatistiksel analiz

Tüm deneyler üç kopya halinde gerçekleştirildi ve Windows için SPSS 25.0 istatistik paketi (sürüm 25, Chicago, IL, ABD) kullanılarak ortalama değerler hesaplandı. Ortalamalardaki farklılıklar, Duncan'ın %95 güven aralığı ( p ≤ 0.05) ile ortalamalar için çoklu aralık testleri kullanılarak hesaplandı.

Git: 4. Sonuçlar

Yukarıda bahsedildiği gibi, kombine C. carvi ve C. sativum tohum EO'ları, test edilen patojenik suşlara karşı, tek başına her bir EO'dan bile daha yüksek, güçlü antioksidan etkiler ve geniş bir antimikrobiyal aktivite spektrumu sergiledi. Ayrıca, AChE ve α-glukosidaz enzimlerinin en güçlü inhibe edici gücü, karışımın, özellikle antidiyabetik olanın en yüksek aktivitesini gösteren ilk kez ana hatlarıyla belirtilmiştir. Bu EO karışımının biyolojik özellikleri, farmakokinetik profili ile birlikte, bu türlerin gıdadaki etkinliğini ve geleneksel uygulamalarını destekler, karışık EO'ların mikrobiyal kontaminasyonla savaşmak için alternatif bir yol sağlayabileceğini gösterir ve EO'ların potansiyel olarak sağlığı geliştirici olabileceğini gösterir. antidiyabetik ve anti-Alzheimer ajanları.

Git: Yazar Katkıları

Kavramsallaştırma, HH, AK ve SA; metodoloji, HH, EN ve SA; yazılım, MS, SA, MA ve AK; soruşturma, AK, EN, KA ve MAK; yazma—orijinal taslak hazırlama, KA, HH, AK, MAK ve MS; yazma—inceleme ve düzenleme, MAK, MA ve MS; denetim, AK ve MS; proje yönetimi, AK Tüm yazarlar makalenin yayınlanan versiyonunu okumuş ve kabul etmişlerdir.

Git: Finansman

Bu araştırma, Birleşik Arap Emirlikleri Üniversitesi başlangıç hibesi 12M003 tarafından finanse edilmiştir.

Git: Veri Kullanılabilirliği Bildirimi

Bu çalışma sırasında oluşturulan veya analiz edilen tüm veriler bu makalede yer almaktadır.

Git: Çıkar çatışmaları

Yazarlar herhangi bir çıkar çatışması beyan etmemektedir. Finansörlerin çalışmanın tasarımında hiçbir rolü yoktu; verilerin toplanmasında, analiz edilmesinde veya yorumlanmasında; el yazmasının yazımında; veya sonuçları yayınlama kararında.

Git: Örnek Durumu

Carum carvi L. ve Coriandrum sativum L.'nin uçucu yağları yazarlardan temin edilebilir.

Git: Dipnotlar


Yayıncının Notu: MDPI, yayınlanan haritalardaki ve kurumsal bağlantılardaki yetki iddiaları konusunda tarafsız kalır.



Git: Referanslar

1. Elshafie HS, Camele I. Bazı Akdeniz Esansiyel Yağlarının İnsan Sağlığı Üzerindeki Biyolojik Etkilerine Genel Bir Bakış. Biyomed. Res. Int. 2017; 2017 :9268468. doi: 10.1155/2017/9268468. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
2. Liang JY, Xu J., Yang YY, Shao YZ, Zhou F., Wang JL Elsholtzia ciliata Uçucu Yağının ve Ana Bileşenlerinin Tribolium castaneum'un Yetişkin ve Larva Aşamalarına Karşı Toksisitesi ve Sinerjistik Etkisi . yiyecekler. 2020; 9 :345. doi: 10.3390/foods9030345. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
3. Pellegrini M., Ricci A., Serio A., Chaves-López C., Mazzarrino G., D'Amato S., Lo Sterzo C., Paparella A. Abruzzo Otokton Bitkilerinden Elde Edilen Uçucu Yağların Karakterizasyonu: Antioksidan ve Gıda Uygulaması için Antimikrobiyal Aktivite Değerlendirmesi. yiyecekler. 2018; 7:19 . doi: 10.3390/foods7020019. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
4. Kwiatkowski P., Mnichowska-Polanowska M., Pruss A., Masiuk H., Dzięcioł M., Giedrys-Kalemba S., Sienkiewicz M. Rezene esansiyel yağının antibiyotiklerle kombinasyonunun taşıyıcılardan izole edilen Staphylococcus aureus suşları üzerindeki etkisi . Yanıklar. 2017; 43 :1544–1551. doi: 10.1016/j.burns.2017.04.014. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
5. Alminderej F., Bakari S., Almundarij TI, Snoussi M., Aouadi K., Kadri A. Antioxidant Activity of a New Chemotype of Piper cubeba L. Fruit Essential Oil (Methyleugenol/Eugenol): In Silico Molecular Docking and ADMET Çalışmalar. Bitkiler. 2020; 9 :1534. doi: 10.3390/plants9111534. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
6. Abrahamse H., George S. Kanser İlerlemesinde ve Önlenmesinde Antioksidanların Redoks Potansiyeli. antioksidanlar. 2020; 9 :1156. doi: 10.3390/antiox9111156.. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
7. Alfei S., Marengo B., Zuccari G. Oksidatif Stres, Antioksidan Yetenekler ve Biyoyararlanım: Ellagik Asit mi yoksa Urolithins mi? antioksidanlar. 2020; 9 :707. doi: 10.3390/antiox9080707. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
8. Alminderej F., Bakari S., Almundarij TI, Snoussi M., Aouadi K., Kadri A. Antimicrobial and Wound Healing Potential of a New Chemotype from Piper cubeba L. Essential Oil and In Silico Study on S. aureus tyrosyl- tRNA Sentetaz Proteini. Bitkiler. 2021; 10 :205. doi: 10.3390/plants10020205. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
9. Mahizan NA, Yang SK, Moo CL, Song AAL, Chong CM, Chong CW, Abushelaibi A., Lim SHE, Lai KS Antimikrobiyal Direnç (AMR) Patojenlerine Karşı Potansiyel Bir Ajan Olarak Terpen Türevleri. moleküller. 2019; 24 :2631. doi: 10.3390/moleküller24142631. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
10. Taiwo MO, Adebayo OS Bitki Uçucu Yağı: Gelişmekte Olan Çoklu İlaca Dirençli Patojenlere Bir Alternatif. J. Mikrobiyoloji. Tecrübe. 2017; 5 : 00163. doi: 10.15406/jmen.2017.05.00163. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
11. Spisni E., Petrocelli G., Imbesi V., Spigarelli R., Azzinnari D., Sarti MD, Campieri M., Valerii MC Antioksidan, Anti-İnflamatuvar ve Mikrobiyal Modüle Edici Aktiviteler Uçucu Yağlar: Kolon Patofizyolojisindeki Etkileri . Int. J. Mol. bilim 2020; 21 :4152. doi: 10.3390/ijms21114152. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
12. Sahib NG, Anwar F., Gilani AH, Hamid AA, Saari N. Coriander ( Coriandrum sativum L.): Fonksiyonel Gıdalar ve Nutrasötikler İçin Yüksek Değerli Bileşenlerin Potansiyel Kaynağı — Bir İnceleme. fitoter. Res. 2013; 27 :1439–1456. doi: 10.1002/ptr.4897. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
13. Sayed-Ahmed B., Talou T., Saad Z., Hijazi A., Merah O. Apiaceae: Endüstriyel kullanımlar için kaynak olarak Ethnomedicinal Family. End. Mahsul. Üretim 2017; 109 :661–671. doi: 10.1016/j.indcrop.2017.09.027. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
14. Momin AH, Acharya SS, Gajjar AV Coriandrum sativum-fitofarmakolojideki gelişmelerin gözden geçirilmesi. Int. J. Eczacılık. bilim Res. 2012; 3 :1233. [ Google Akademik ]
15. Al-Snaf AE Coriandrum sativum'un kimyasal bileşenleri ve farmakolojik aktiviteleri üzerine bir inceleme . IOSR J. Pharm. 2016; 6 :17–42. doi: 10.9790/3013-067031742. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
16. Keshavarz A., Minaiyan M., Ghannadi A., Mahzouni P. Sıçanlarda TNBS kaynaklı kolit üzerinde Carum carvi L. (Kimyon) ekstresi ve uçucu yağın etkileri. Res. eczane bilim 2013; 8 :1–8. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
17. Kabiri M., Kamalinejad M., Sohrabvand F., Bioos S., Babaeian M. Geleneksel Fars tıbbında anne sütü fazlalığının yönetimi. J. Kanıt. Tabanlı Tamamlayıcı Altern. Med. 2017; 22 :1044–1050. doi: 10.1177/2156587217722474. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
18. Miraj S., Kiani S. Carum carvi L. Der Pharm'ın farmakolojik faaliyetleri. Letonya 2016; 8 :135–138. [ Google Akademik ]
19. Rasooli I., Allameh A. Bölüm 32—Kimyon ( Carum carvi L.) esansiyel yağları. İçinde: Preedy VR, editör. Gıda Muhafazasında, Lezzetinde ve Güvenliğinde Uçucu Yağlar. Akademik Basın; San Diego, CA, ABD: 2016. sayfa 287–293. [ Google Akademik ]
20. Malhotra S., editör. Kimyon: Otlar ve Baharatlar El Kitabı. Cilt 3. Elsevier; Amsterdam, Hollanda: 2006. sayfa 270–298. [ Google Akademik ]
21. Hastalıklarla Mücadelede Önemli Tıbbi Bitkiler Olarak Mahboubi M. Kimyon. Nat. Üretim Biyoprospekt. 2019; 9 :1–11. doi: 10.1007/s13659-018-0190-x. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
22. Meena A., Brijendra S., Yadav A., Uttam S., Ramanjeet K., Ayushy S., Vertika G., Bhavana P. Hindistan'da yaygın olarak kullanılan bitkisel baharatların tıbbi özellikleri ve biyoaktif bileşenleri üzerine inceleme. J. Ecz. Res. 2010; 3 :866–868. [ Google Akademik ]
23. Lemhadri A., Hajji L., Michel JB, Eddouks M. Normal ve streptozotosin diyabetik sıçanlarda kimyon meyvelerinin kolesterol ve trigliseritleri düşürme aktiviteleri. J. Ethnopharmacol. 2006; 106 :321–326. doi: 10.1016/j.jep.2006.01.033. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
24. Mseddi K., Alimi F., Noumi E., Veettil VN, Deshpande S., Adnan M., Hamdi A., Elkahoui S., Alghamdi A., Kadri A., et al. Thymus musilii Velen. Farmakolojik özellikleri ile güçlü biyoaktif bileşiklerin umut verici bir kaynağı olarak: In vitro ve in silico analizi. Arap. J. Chem. 2020; 13 :6782–6801. doi: 10.1016/j.arabjc.2020.06.032. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
25. Gad-Elkareem MAM, Abdelgadir EH, Badawy OM, Kadri A. Sıçanlarda streptozotosin kaynaklı diyabet üzerinde Ricinus communis yapraklarının etanolik ve sulu-etanolik ekstraktlarının potansiyel antidiyabetik etkisi . Akran J. 2019; 7 :e6441. doi: 10.7717/peerj.6441. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
26. Ben Mefteh F., Daoud A., Bouket AC, Thissera B., Kadri Y., Cherif-Silini H., Eshelli M., Alenezi FN, Vallat A., Oszako T., et al. Çeşitli Biyoaktif Metabolitler için Fungal Hücre Fabrikaları Olarak Hurma Ağaçları Kök Türevli Endofitler. Int. J. Mol. bilim 2018; 19 :1986. doi: 10.3390/ijms19071986. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
27. Hajlaoui H., Mighri H., Aouni M., Gharsallah N., Kadri A. Antioksidanın kimyasal bileşimi ve in vitro değerlendirmesi. antimikrobiyal. Tunus Origanum majorana L. esansiyel yağının sitotoksisite ve anti-asetilkolinesteraz özellikleri . Mikrob. Patog. 2016; 95 :86–94. doi: 10.1016/j.micpath.2016.03.003. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
28. Hajlaoui H., Arraouadi S., Mighri H., Chaaibia M., Gharsallah N., Ros G., Nieto G., Kadri A. Oudneya Africana L. Yaprak Ekstraktlarının Fitokimyasal Bileşenleri ve Antioksidan Aktivitesi: Yağ Yağı Üzerinde Değerlendirme Etkileri Buzdolabında Saklama Sırasında Sığır Burgerinin Asit ve Protein Oksidasyonu. antioksidanlar. 2019; 8 :442. doi: 10.3390/antiox8100442. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
29. Snoussi M., Noumi E., Hajlaoui H., Usai D., Sechi L., Zanetti S., Bakhrouf A. Vibrio alginolyticus suşları tarafından balık yetiştirme tesisinde abiyotik ve biyotik materyallere yüksek yapışma potansiyeli . J. Uygulama Mikrobiyoloji. 2009; 106 :1591–1599. doi: 10.1111/j.1365-2672.2008.04126.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
30. Znati M., Jabrane A., Hajlaoui H., Harzallah-Skhiri F., Bouajila J., Casanova J., Ben Jannet H. Çiçek Yağının Antimikrobiyal ve Anti-asetilkolinesteraz Özelliklerinin Kimyasal Bileşimi ve in vitro Değerlendirilmesi Ferula lutea . Nat. Üretim komün. 2012; 7 :947–950. doi: 10.1177/1934578X1200700738. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
31. Bakari S., Hajlaoui H., Daoud A., Mighri H., Ross-Garcia JM, Gharsallah N., Kadri A. Erodyumun yaprak ve çiçeklerinin hidroalkolik ekstrelerinin fitokimyasalları, antioksidan ve antimikrobiyal potansiyelleri ve LC-MS analizi Tunus Sahra'dan toplanan glocophyllum . Gıda Bilimi Teknoloji 2018; 38 :310–317. doi: 10.1590/fst.04517. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
32. Akrout A., Hajlaoui H., Mighri H., Najjaa H., Jani HE, Zaidi S., Neffati M. Djerba'da Yetiştirilen Rosmarinus officinalis'in Uçucu Yağının Kimyasal ve Biyolojik Özellikleri. J. Essent. Petrol-Ayı. Bitkiler. 2013; 13 :398–411. doi: 10.1080/0972060X.2010.10643841. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
33. Bnina EB, Hajlaoui H., Chaieb I., Said MB, Jannet HB, Daami-Remadi M. Tunus Citrus aurantium esansiyel yağlarının kimyasal bileşimi, antimikrobiyal ve böcek öldürücü aktiviteleri. Çek J. Gıda Bilimi. 2017; 37 :81–92. doi: 10.17221/202/2017-CJFS. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
34. Khan RM, Ahmad W., Ahmad M., Hasan A. Carum carvi'nin fitokimyasal ve farmakolojik özellikleri . Avro. J. Ecz. Med. Res. 2016; 3 :231–236. [ Google Akademik ]
35. Laribi B., Kouki K., Mougou A., Marzouk B. Lezzet ve kokuda güncel farkındalık. J. Sci. Gıda Tarım. 2010; 90 :391–396. doi: 10.1002/jsfa.3827. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
36. Jiang Z.-T., Sun M.-L., Li R., Wang Y. Çin Kimyonunun Uçucu Yağ Bileşimi ( Carum carvi L.) J. Essent. Yağ Ayı. Bitkiler. 2011; 14 :379–382. doi: 10.1080/0972060X.2011.10643949. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
37. Gwari G., Bhandari U., Andola HC, Lohani H., Chauhan N. Carum carvi Linn tohumlarının aroma profili . Uttarakhand Himalaya'nın daha yüksek tepelerinde yetiştirildi. Hintli J. Nat. Üretim Res. 2012; 3 :411–413. [ Google Akademik ]
38. Raal A., Arak E., Orav A. Farklı ülkelerden temin edilen Carum carvi L. ticari meyvelerinde bulunan uçucu yağın içeriği ve bileşimi . J. Essent. Petrol Res. 2012; 24 :53–59. doi: 10.1080/10412905.2012.646016. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
39. Laribi B., Kouki K., Bettaieb T., Mougou A., Marzouk B. Tunus, Alman ve Mısır kimyonunun ( Carum carvi L.) tohum ekotiplerinin esansiyel yağları ve yağ asitleri bileşimi: Karşılaştırmalı bir çalışma. End. Bitkileri Prod. 2013; 41 :312–318. doi: 10.1016/j.indcrop.2012.04.060. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
40. Shahwar MK, El-Ghorab AH, Anjum FM, Butt MS, Hussain S., Nadeem M. Kişniş ( Coriandrum sativum L.) Tohumlarının ve Yapraklarının Karakterizasyonu : Uçucu ve Uçucu Olmayan Ekstreler. Int. J. Yiyecek. Prop. 2012; 15 :736–747. doi: 10.1080/10942912.2010.500068. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
41. Gil A., Fuente EB, Lenardis AE, Pereira ML, Suárez SA, Bandoni A., Baren CV, Lira PDL, Ghersa CM Farklı Çevre Koşullarında Yetiştirilen İki Genotipten Kişniş Esansiyel Yağı Kompozisyonu. J. Agric. Gıda Kimyası 2002; 50 :2870–2877. doi: 10.1021/jf011128i. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
42. Smallfield B., John W., Nigel BP, Kenneth GD Kişniş baharat yağı: Meyve ezme ve damıtma süresinin verim ve bileşim üzerindeki etkileri. J. Agric. Gıda Kimyası 2001; 49 :118–123. doi: 10.1021/jf001024s. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
43. Misharina TA Depolama koşullarının ve süresinin kişniş tohumlarından elde edilen uçucu yağın bileşimi üzerindeki etkisi. Prikl. Biokimya Mikrobiol. 2001; 37 :726–732. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
44. Adams RP Uçucu Yağ Bileşenlerinin Gaz Kromatografisi/Kütle Spektrometresi ile Tanımlanması. Çekici Yayıncılık; Carol Stream, IL, ABD: 2007. [ Google Scholar ]
45. Peana AT, D'Aquila PS, Serra FPG, Pippia P., Moretti MDL Uçucu yağların linalool ve linalil asetat bileşenlerinin anti-enflamatuar aktivitesi. Bitki ilacı. 2002; 9 :721–726. doi: 10.1078/094471102321621322. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
46. Ramalho TR, Oliveira MT, Lima AL, Bezerra-Santos CR, Piuvezam MR Gamma-Terpinene, farelerde akut inflamatuar yanıtı modüle eder. Bitki Med. 2015; 81 :1248–1254. doi: 10.1055/s-0035-1546169. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
47. Salehi B., Upadhyay S., Orhan IE, Jugran AK, Jayaweera SLD, Dias DA, Sharopov F., Taheri Y., Martins N., Baghalpour N., et al. α- ve β-Pinene'nin Terapötik Potansiyeli: Doğanın Mucize Hediyesi. Biyomoleküller. 2019; 9 :738. doi: 10.3390/biom9110738. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
48. De Santana MF, Guimarães AG, Chaves DO, Silva GC, Bonjardim LR, Lucca Júnior WD, de Souza Ferro JN, de Oliveira Barreto E., dos Santos FE, Soares MBP, et al. P-cymene'in anti-hiperaljezik ve anti-enflamatuar profilleri: Opioid sistem ve sitokinlerin dahil olduğuna dair kanıt. eczane Biol. 2015; 53 :1583–1590. doi: 10.3109/13880209.2014.993040. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
49. Zhao M., Du J. D-carvone'un farelerde lipopolisakkarit (LPS) ile indüklenen akut akciğer hasarı üzerindeki anti-enflamatuar ve koruyucu etkileri. J. King Saud Üniv. bilim 2020; 32 :1592–1596. doi: 10.1016/j.jksus.2019.12.016. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
50. Samojlik I., Lakic N., Mimica-Dukić N., Daković-Svajcer K., Bozin B. Kişniş ( Coriandrum sativum L.) ve Kimyon ( Carum carvi L.) (Apiaceae) Uçucu Yağlarının Antioksidan ve Hepatoprotektif Potansiyeli ) J. Agric. Gıda Kimyası 2010; 11 :8848–8853. doi: 10.1021/jf101645n. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
51. De Oliveira TM, de Carvalho RBF, da Costa IHF, de Oliveira GAL, de Souza AA, de Lima SG, de Freitas RM Doğal bir antioksidan olan p - cymene değerlendirmesi . eczane Biol. 2015; 53 :423–428. doi: 10.3109/13880209.2014.923003. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
52. Foti MC, Ingold KU Alışılmadık ve Potansiyel Olarak Yararlı Bir Hidrokarbon Antioksidanı olan γ-Terpinen Tarafından Lipid Peroksidasyonunu Önleme Mekanizması. J. Agric. Gıda Kimyası 2003; 51 :2758–2765. doi: 10.1021/jf020993f. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
53. Wojtunik KA, Ciesla LM, Waksmundzka-Hajnos M. 2.2-difenil-1-pikrilhidrazil yöntemi aracılığıyla uçucu yağların ortak terpenoid bileşenlerinin antioksidan aktivitesi üzerine model çalışmaları. J. Agric. Gıda Kimyası 2014; 63 :9088–9094. doi: 10.1021/jf502857s. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
54. Vinothkumar R., Sudha P., Viswanathan M., Kabalimoorthy J., Balasubramanian T., Nalini N. d-carvone'un 1.2-dimetilhidrazin kaynaklı pre-neoplastik lezyonlar, oksidatif stres ve biyotransforming enzimler üzerindeki modüle edici etkisi, bir sıçan kolon karsinojenezinin deneysel modeli. Hücre Çoğaltma 2013; 46 :705–720. doi: 10.1111/cpr.12062. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
55. Guimarães AC, Meireles LM, Lemos MF, Guimarães MCC, Endringer DC, Fronza M., Scherer R. Uçucu Yağlarda Bulunan Terpenlerin ve Terpenoidlerin Antibakteriyel Aktivitesi. moleküller. 2019; 24 :2471. doi: 10.3390/moleküller24132471. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
56. Znini M., Bouklah M., Majidi L., Kharchouf S., Aouniti A., Bouyanzer A., Hammouti B., Costa J., Al Deyab SS Mentha spicata uçucu yağının kimyasal bileşimi ve korozyon üzerindeki inhibitör etkisi çeliğin molar hidroklorik asit içinde. Int. J. Electrochem. bilim 2011; 6 :691–704. [ Google Akademik ]
57. Yang SK, Yusoff K., Thomas W., Akseer R., Alhosani MS, Abushelaibi A., Lai KS Lavanta esansiyel yağı, karbapenemaz üreten Klebsiella pneumoniae'nin bakteriyel membran geçirgenliğini değiştiren oksidatif stresi indükler . bilim 2020 ; 10 :819. doi: 10.1038/s41598-019-55601-0. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
58. Giweli A., Džamić AM, Soković M., Ristić MS, Marin PD Libya'da Yabani Olarak Büyüyen Satureja thymbra'nın Uçucu Yağlarının Antimikrobiyal ve Antioksidan Aktiviteleri. moleküller. 2012; 17 :4836–4850. doi: 10.3390/moleküller17054836. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
59. Öztürk M. Savory'nin ( Satureja thymbra L.) antikolinesteraz ve antioksidan aktiviteleri ile uçucu yağın tanımlanmış majör terpenleri. Gıda Kimyası 2012; 134 :48–54. doi: 10.1016/j.foodchem.2012.02.054. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
60. Tundis R., Bonesi M., Pugliese A., Nadjafi F., Menichini F., Loizzo MR Tyrosinase, Stachys lavandulifolia Vahl (Lamiaceae) ve ana bileşenlerinin asetil- ve butiril-kolinesteraz inhibitör aktivitesi . Rec. Nat. Üretim 2015; 9 :81–93. [ Google Akademik ]
61. Menichini F., Tundis R., Loizzo MR, Bonesi M., Marrelli M., Statti GA, Menichini F., Conforti F. Pimpinella anisoides V Brig'den etanolik özüt ve monoterpenlerin asetilkolinesteraz ve butirilkolinesteraz inhibisyonu. (Apiaceae) Fitoterapi. 2009; 80 :297–300. doi: 10.1016/j.fitote.2009.03.008. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
62. Savelev S., Okelloa E., Perry NSL, Wilkinsa RM, Perry EK Salvia lavandulaefolia esansiyel yağındaki antikolinesteraz terpenoidlerin sinerjik ve antagonistik etkileşimleri . Eczane. biyokimya Davranış 2003; 75 :661–668. doi: 10.1016/S0091-3057(03)00125-4. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
63. López MD, Pascual-Villalobos MJ Asetilkolinesterazın monoterpenoidler tarafından inhibisyon modu ve haşere kontrolü için çıkarımlar. End. Mahsul. Üretim 2010; 31 :284–288. doi: 10.1016/j.indcrop.2009.11.005. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
64. Majouli K., Hlila MB , Hamdi A., Flamini G., Ben Jannet H., Kenani A. Hertia cheirifolia (L.) Ind. Crop. Üretim 2016; 82 :23–28. doi: 10.1016/j.indcrop.2015.12.015. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
65. Felhi S., Saoudi M., Daoud A., Hajlaoui H., Ncir M., Chaabane R., El Feki A., Gharsallah N., Kadri A. Fitokimyasal içeriklerin araştırılması, in vitro antioksidan ve antibakteriyel davranış ve Ecballium elaterium metanol meyve özütünün in vivo anti-inflamatuar potansiyeli. Gıda Bilimi Teknoloji 2017; 37 :558–563. doi: 10.1590/1678-457x.26316. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
66. Felhi S., Hajlaoui H., Ncir M., Bakari S., Ktari N., Saoudi M., Gharsallah N., Kadri A. Besinsel, fitokimyasal ve antioksidan değerlendirme ve dondurularak kurutulmuş ekstraktların FT-IR analizi Üç bölgeden Ecballium elaterium meyve suyu. Gıda Bilimi Teknoloji 2016; 36 :646–655. doi: 10.1590/1678-457x.12916. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
67. Saini A., Pandey A., Sharma S., Suradkar US, Ambedkar YR, Meena P., Raman R., Gurjar AS Biberiye ( Rosmarinus officinalis ) ekstresinin antioksidan aktivitesinin değerlendirilmesi . J. Eczacılık. fitokimya 2020; 9 :14–17. [ Google Akademik ]
68. Bakari S., Daoud A., Felhi S., Smaoui S., Gharsallah N., Kadri A. Cactus cladode'un çeşitli çözücü özlerinin yakın analizi, mineral bileşimi, fitokimyasal içerikleri, antioksidan ve antimikrobiyal aktiviteleri ve GC-MS araştırması . Gıda Bilimi Teknoloji 2017; 27 :286–293. doi: 10.1590/1678-457x.20116. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
69. Kadri A., Zarai Z., Chobba IB, Gharsallah N., Damak M., Békir A. Thymelaea hirsuta L' nin kimyasal bileşimi ve in vitro antioksidan aktiviteleri : Tunus'tan uçucu yağ. Afr. J. Biyoteknoloji. 2011; 10 :2930–2935. [ Google Akademik ]
70. Ballester-Costa C., Sendra E., Fernández-López J., Pérez-Álvarez JA, Viuda-Martos M. Organik Büyümeden Elde Edilen Dört Timus Türünden Elde Edilen Uçucu Yağların Et Homojenatlarında Antioksidan ve Antibakteriyel Özelliklerin Değerlendirilmesi. yiyecekler. 2017; 6:59 . doi: 10.3390/foods6080059. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
71. Vuddhakul V., Bhooponga P., Hayeebilana F., Subhadhirasakul S. Thai çeşnilerinin Vibrio parahaemolyticus'un pandemik suşu üzerindeki inhibitör aktivitesi. Gıda Mikrobiyolü. 2007; 24 :413–418. doi: 10.1016/j.fm.2006.04.010. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
72. Hajlaoui H., Snoussi M., Noumi E., Zanetti S., Ksouri R., Bakhrouf A. Beş Tunus aromatik bitkisinin uçucu yağlarının kimyasal bileşimi, antioksidan ve antibakteriyel aktiviteleri. italyan J. Gıda Bilimi 2010; 3 :323–332. [ Google Akademik ]
73. Snoussi M., Hajlaoui H., Noumi E., Usai D., Sechi LA, Zanetti S., Bakhrouf A. In vitro anti- Vibrio spp. bazı Tunus aromatik bitkilerinin aktivitesi ve kimyasal bileşimi. Dünya J. Microbiol. Biyoteknoloji 2008; 24 :3071–3076. doi: 10.1007/s11274-008-9811-6. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
74. Ingkaninan K., Temkittawon P., Chuenchon K., Yuyaem T., Thongnoi W. Tay geleneksel canlandırıcı ve nörotonik ilaçlarda kullanılan bitkilerde asetilkolinesteraz inhibitör aktivitesi için tarama. J. Ethnopharmacol. 2003; 89 :261–264. doi: 10.1016/j.jep.2003.08.008. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
75. Asghari B., Salehi P., Sonboli A., Ebrahimi SN Salvia kloroleuca'dan alfa-amilsae ve alfa-glukosidaz inhibe edici etkiye sahip flavonoidler. İran. J. Ecz. Res. 2015; 14 :609. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
76. Kadri A., Aouadi K. Enantiopür sikloalkilglisin türevlerinin in vitro antimikrobiyal ve a-glukosidaz inhibe edici potansiyeli: Siliko farmakokinetik, ilaca benzerliği ve tıbbi kimya özelliklerine ilişkin görüşler. J. Uygulama eczane bilim 2020; 10 :107–115. [ Google Akademik ]
77. Othman IMM, Gad-Elkareem MAM, Anouar EH, Aouadi K., Kadri A., Snoussi M. Tasarım, sentez ADMET ve yeni imidazo[4.5-b]piridin-5-tiyon türevlerinin potansiyel tirozil-tRNA olarak moleküler kenetlenmesi sentetaz inhibitörleri. Biorg. kimya 2020; 102 :104105. doi: 10.1016/j.bioorg.2020.104105. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
78. Ghannay S., Kadri A., Aouadi K. In silico ADME ve toksisite tahmin araçları kullanılarak yeni triflorometillenmiş bileşiklerin farmakokinetik ve biyoaktivite özelliklerinin in vitro antimikrobiyal değerlendirmesi ve hesaplamalı araştırması. Monatş. kimya 2020; 151 :267–280. doi: 10.1007/s00706-020-02550-4. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]

[maturidi]

Carum carvi L. Esansiyel Yağının GC-MS Profili, Vibriocidal, Antioksidan, Antibiyofilm ve Anti-Quorum Algılama Özellikleri : In Vitro ve In Silico Yaklaşımları

Siwar Ghannay , ¹ Kaïss Aouadi , ^{1, 2} Adel Kadri , ^{3, 4} ve Mejdi Snoussi ^{5, 6, *}
Yun-Soo Seo, Akademik Editör ve Joong-Sun Kim, Akademik Editör
Yazar bilgileri Makale notları Telif hakkı ve Lisans bilgileri Sorumluluk Reddi
¹ Kimya Bölümü, Fen Fakültesi, Qassim Üniversitesi, Buraidah 51452, Suudi Arabistan; as.ude.uq@yannahg.s (SG); as.ude.uq@idauoa.k (KA)
² Monastir Fen Fakültesi, Monastir Üniversitesi, Çevre Caddesi, Monastir 5019, Tunus
³ Kimya Bölümü, Sfax Fen Fakültesi, Sfax Üniversitesi, BP1171, Sfax 3000, Tunus; rf.oohay@ledakul
⁴ Baljurashi'deki Fen ve Sanat Fakültesi, Albaha Üniversitesi, PO Box 1988, Albaha 65527, Suudi Arabistan
⁵ Biyoloji Bölümü, Fen Fakültesi, Hail Üniversitesi, PO Box 2440, Hail 2440, Suudi Arabistan
⁶ Genetik Laboratuvarı, Biyoçeşitlilik ve Biyo-Kaynaklar Değerlendirilmesi (LR11ES41), Monastir Yüksek Biyoteknoloji Enstitüsü, Monastir Üniversitesi, Avenue Tahar Haddad, BP74, Monastir 5000, Tunus
^* Yazışma: rf.oohay@idjemns İlişkili Veriler

Veri Kullanılabilirliği Bildirimi
Git: Soyut

Bu çalışmanın temel amacı , kimyon esansiyel yağının fitokimyasal bileşimleriyle ilişkili olarak anti- Vibrio spp., antibiyofilmler ve anti-quorum-sensing (anti-QS) özelliklerini araştırmaktı . Elde edilen sonuçlar, başlıcaları karvon (%58,2) ve limonen (%38,5) olmak üzere on iki bileşiğin tanımlandığını göstermektedir. Elde edilen uçucu yağ (EO), tüm Vibrio türlerine karşı özellikle aktiftir . türler, test edilen tüm suşlara karşı bakteriyostatik etkiye sahip (MBC/MIC oranı ≥ 4) ve V. furnisii ATCC 35016 için 8,66 ± 0,58 mm ile V. alginolyticus için 37,33 ± 0,58 mm arasında değişen yüksek büyüme çaplarına sahip inhibisyon bölgelerine sahip türlerATCC 17749. Kimyon esansiyel yağı (Carvone/limonen kemotipi), dört test (DPPH = 15 ± 0,23 mg/mL; indirgeme gücü = 7,8 ± 0,01 mg/mL; β-karoten = 3,9 ± 0,025 mg/mL; şelatlama gücü = 6,8 ± 0,05 mg/mL). Bu yağ, özellikle Pseudomonas aeruginosa PAO1'de oğul hareketliliğini, elastaz ve proteaz üretimini ve C. violaceum'da violacein üretimini engelleyerek hücreden hücreye iletişimi önleyebilir.konsantrasyona bağlı bir şekilde. Moleküler yerleştirme yaklaşımı, kimyon EO'sunda tanımlanmış biyoaktif moleküllerin, yüksek bağlanma enerjisine sahip antioksidan, antibakteriyel ve anti-QS aktivitelerinde yer alan bilinen hedef enzimlerle iyi etkileşimini gösterir. Genel olarak elde edilen sonuçlar, kimyon esansiyel yağının patojenik Vibrio türlerine karşı olası kullanımını ve Gram-negatif bakterilerde QS sistemleri tarafından kontrol edilen virülansla ilgili faktörlerin salgılanmasını azaltmak için vurgulamaktadır. Bu nedenle bu yağ, gıda endüstrileri tarafından abiyotik yüzeylerde Vibrio suşları tarafından biyofilm oluşumunu önlemek için kullanılabilir .

Anahtar Kelimeler: uçucu yağ, Carum carvi L., antioksidan, Vibrio spp., biyofilm, anti-quorum sensing, farmakokinetik, moleküler yerleştirme
Git: 1. Giriş

Vibrio cinsine ait bakteriler, deniz ortamının doğal konakçılarıdır [ 1 , 2 , 3 ]. Bu bakterilerin deniz ortamında her yerde bulunması ve bu enfeksiyonların özellikle hassas kişiler için potansiyel ciddiyeti, dikkatleri bu mikroorganizmalara çekmiştir [ 4 , 5 ]. Bakteriyel davranışın anlaşılmasındaki son gelişmeler, sosyal davranışın düzenlenmesinde ve patojenitelerinde yer alan virülans faktörlerinin ifadesinde yer alan çekirdek algılama adı verilen bir hücreden hücreye iletişim mekanizmasının varlığını göstermiştir [6] .]. Geniş biyolojik aktivite spektrumları ve özellikle antimikrobiyal ve antioksidan özellikleri nedeniyle bitki kaynaklı moleküller, antioksidan [ 8 , 9 , 10 , 11 , 12 , 13 ], antimikrobiyal [ 10 , 11 , 12 , 13 ], sitotoksisite [ 12 , 13 ], anti-asetilkolinesteraz [ 12 , 13 ] ve antidiyabetik [ 13 ] özelliklerin yanı sıra anti-inflamatuar [ 9] ve kardiyak yeniden şekillenme süreci üzerinde önleyici etkiler [ 14 ]. Bu nedenle, birçok bitkiden elde edilen uçucu yağlar (EO'lar), bakteriler, virüsler ve mantarlar dahil olmak üzere sonsuz sayıda patojenle savaşmak için yüzlerce yıldır iyi bir şekilde kullanılmaktadır [ 14 , 15 , 16 ]. Son zamanlarda, çeşitli hastalıkların klinik öncesi modellerinde ve diğer uygulamalarda doğal ürünlere dayalı nanotıbbın etkinliğine ve güvenliğine büyük önem verilmektedir [ 17 , 18 , 19 , 20 , 21]. EO ayrıca anti-QS aktivitesine sahiptir ve QS sistemini, ya sinyal moleküllerinin sentezinin parçalanması ya da bozunması yoluyla ya da reseptörlerini bloke ederek üç yoldan hedefler. Biyofilm oluşumu, biyofilm oluşumunu ve QS'yi bakterilerin sosyal yaşamının merkezi ve birbiriyle bağlantılı iki özelliği yapan QS mekanizmaları tarafından kontrol edilir. Aslında biyofilmlerle mücadele iki ana eksende tanımlanabilir: biyofilm oluşumunun önlenmesi ve varken yok edilmesi .

Carum carvi L. veya kimyon, ince ve yivli gövdeli iki yılda bir bitki türü olan Apiaceae familyasına aittir. Yapraklar dikdörtgen şeklindedir ve bazen pembe olan beyaz çiçekleri şemsiyelerde görülür. Tohumları 5 mm boyutundadır. Boyu en fazla 60/75 cm'yi geçmez. Karvi, yağlı yağlar ve polisakkaritlerle birlikte D-karvon açısından zengin esansiyel yağdan oluşur [ 23 ]. Meyveler geleneksel tıpta gaz giderici olarak kullanılır ve küçük çocukların yemeklerine sindirime yardımcı olmak için eklenir ve çavdar ekmeğindeki gıda ürünlerine tadı ve aroması için eklenir [24 ] . Kimyon, antispazmodik, emmenagog, balgam söktürücü, galaktagog , uyarıcı, mide ve tonik özellikler dahil olmak üzere çeşitli farmakolojik özelliklere sahiptir.]. Ayrıca carvi EO'nun, dimetilhidrazin tarafından indüklenen kolon premalign yaralanmalarına karşı kanser kemopreventif etkileri olduğu kanıtlanmıştır [ 25 ]. Kimyon esansiyel yağının antimikrobiyal, antioksidan, anti-asetilkolinesteraz ve antidiyabetik aktiviteleri de laboratuvarımızda rapor edilmiştir [ 16 ].

Bu nedenle, bu çalışmanın amacı, Suudi mutfağında balık ve kabuklu deniz ürünleri yemeklerini hazırlamak için yaygın olarak kullanılan kimyon tohumlarının kimyasal bileşimini incelemekti. Antibakteriyel aktivite, çeşitli patojenik Vibrio türlerine karşı test edilmiştir . suşlar. Elde edilen uçucu yağın reaktif oksijen türlerini in vitro olarak yakalama kabiliyeti farklı deneyler kullanılarak değerlendirilmiştir. Kimyon esansiyel yağında tanımlanan biyoaktif bileşiklerin fizikokimyasal özelliklerini, farmakokinetik özelliklerini, ilaca benzerliğini ve toksisite tahminini aydınlatmak için bir in silico yaklaşımı gerçekleştirildi.

Git: 2. Sonuçlar

2.1. C. carvi EO'nun Kimyasal Profili

Ekstraksiyon verimi, kuru ağırlığa dayalı olarak yaklaşık %3.52 ( v / w ) idi. Toplam yağ bileşiminin %98,7'sini temsil eden on iki fito bileşen tanımlandı (tablo 1). tablo 1

Carum carvi L. (tohumlar) EO'nun kimyasal bileşimi . lri: Lineer Tutma İndeksi.

Monoterpen hidrokarbonlar (%39)
1	Myrcene	993	0.4	136.238	C 10 H 16
2	D-3-carene	1013	0.1	136.238	C 10 H 16
3	limonen	1032	38.5	136.238	C 10 H 16
Oksijenli monoterpenler (%59,6)
4	trans-p -menta-2.8-dien-1-ol	1126	0.1	152.237	C 10 H 16 O
5	cis -limonen oksit	1136	0.1	152.230	C 10 H 16 O
6	cis-p -menta-2.8-dien-1-ol	1139	0.1	152.230	C 10 H 16 O
7	cis -dihidrokarvon	1195	0.7	152.230	C 10 H 16 O
8	trans -dihidrokarvon	1202	0.2	152.230	C 10 H 16 O
9	trans -carveol	1219	0.1	152.230	C 10 H 16 O
10	cis -carveol	1231	0.1	152.230	C 10 H 16 O
11	Carvone	1242	58.2	150.220	C 10 H 14 O
Fenilpropanoidler (%0,1)
12	Öjenol	1358	0.1	164.200	C 10 H 12 O 2

Ayrı bir pencerede aç
Test edilen yağa oksijenli monoterpenler (%59,6), ardından monoterpen hidrokarbonlar (%39) ve fenilpropanoidler (%0,1) hakimdi. Tanımlanan ana bileşikler karvon (%58,2) ve limonen (%38,5) idi. Tanımlanan bileşiklerin kimyasal yapıları şu şekilde temsil edilir:Şekil 1.

Şekil 1
Kimyon esansiyel yağından GC-MS tekniği ile tanımlanan fito bileşiklerin yapısı. Efsane: ( 1 ): Myrcene; ( 2 ): D-3-karen; ( 3 ): Limonen; ( 4 ): trans - p -menta-2.8-dien-l-ol; ( 5 ): cis -limonen oksit; ( 6 ): cis - p -mentha-2.8-dien-1-ol; ( 7 ): cis -dihidrokarvon; ( 8 ): trans -dihidrokarvon; ( 9 ): trans -karveol; ( 10 ): cis -karveol; ( 11): Carvone; ( 12 ): Öjenol. 2.2. Antioksidan Aktivite Taraması

Dört farklı tahlil (DPPH, indirgeme gücü, β-karoten ve şelatlama gücü) kullanılarak incelenen kimyon esansiyel yağının antioksidan aktivitesi,Tablo 2. DPPH serbest radikal yakalama testinin sonuçlarına göre, kimyon esansiyel yağı, kullanılan BHT ve askorbik asitten önemli ölçüde ( p < 0.05) daha düşük olan 15 ± 0.23 mg/mL'lik bir _IC50 değeri ile güçlü antioksidan etkiler sergiler. standartlar olarak. Tablo 2

Askorbik asit ve BHT ile karşılaştırıldığında kimyon esansiyel yağının antioksidan aktiviteleri. BHT: Bütillenmiş hidroksitoluen. Harfler (a–c), Duncan testine göre farklı antioksidan yöntemler arasında önemli bir fark olduğunu gösterir ( p < 0.05).

C. carvi EO	15 ± 0,23 bir	7,8 ± 0,01 sn	3,9 ± 0,025 bir	6,8 ± 0,05 b
Askorbik asit	12 ± 0,01 b	25 ± 0,01 bir	-	-
BHT	11,5 ± 0,62 b	23.00 ± 1.0 b	4,60 ± 1,60 bir	-
EDTA'lı	-	-	-	32,50 ± 1,32 bir

Ayrı bir pencerede aç
İlginç bir şekilde, sonuçlar kimyon esansiyel yağının, ticari standartlar olan BHT ve askorbik asit ile karşılaştırıldığında indirgeme gücü testine göre önemli ölçüde daha yüksek bir redoks özelliği (2,95-3,2 kat) gösterdiğini göstermektedir. Ayrıca kimyon esansiyel yağının şelatlama gücü, pozitif kontrol olarak kullanılan EDTA'nınkinden (IC50 = 32.50 ± 1.32 mg/mL) önemli ölçüde ( p < 0.05) daha yüksektir (4.7 kat ₎ . Kimyon esansiyel yağının linoleik asit oksidasyonunu önleme kapasitesinin BHT'ninkiyle karşılaştırılması, önemli bir fark olmaksızın ( p > 0.05 ) çok benzer sonuçlara işaret eder ( _{IC50 = 3.9 ± 0.025 - 4.60 ± 1.60).} 2.3. Antimikrobiyal etkinlik

2.3.1. Vibriosidal Aktiviteler

Kimyon esansiyel yağının antimikrobiyal aktivitesi, bir inhibisyon bölgesinin varlığı veya yokluğu, MIC ve MBC değerleri ile niteliksel ve niceliksel olarak değerlendirildi (Tablo 3). Disk difüzyon yönteminden elde edilen sonuçlar, 10 mg/diskte test edilen kimyon kemotipinin (Carvone/limonene) tüm Vibrio türlerine karşı antimikrobiyal aktivite sergilediğini göstermektedir. test edilen suşa bağlı olarak çeşitli derecelerde antimikrobiyal aktiviteye sahiptir. Tablo 3

Test edilen Carum esansiyel yağının antimikrobiyal aktivitesi, beş antibiyotiğe kıyasla disk difüzyon ve mikrodilüsyon analizleri ile değerlendirildi. GIZ: Ortalama Büyüme Engelleme Bölgesi. Harfler (a–o), Duncan testine göre farklı GIZ araçları arasında önemli bir farkı gösterir ( p < 0.05). C: kloramfenikol 30 ug; AM: ampisilin 10 ug; E: eritromisin 10 ug; TE: tetrasiklin 5 ug; G: gentamisin 10 ug.

V. kolera ATCC 9459	23,33 ± 0,58 litre	27	8	6	20	18	0,022	5.781	>4; bakteriyostatik
V. kolera	11,67 ± 0,58 cd	8	10	6	21	20	0,022	5.781	>4; bakteriyostatik
V. vulnificus ATCC 27962	30,33 ± 0,58 sn	17	7	26	24	16	0,022	23.125	>4; bakteriyostatik
V. vulnificus S 5	11,33 ± 0,58 c	18	7	17	13	19	0,022	5.781	>4; bakteriyostatik
V. Vulnificus V 30	13,33 ± 0,58 e	30	6	6	25	20	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik
V. parahaemolyticus ATCC 17802	16.00 ± 0.00 gr	8	7	7	17	17	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik
V. parahaemolyticus ATCC 43996	22,66 ± 0,58 litre	22	7	14	17	18	0,022	2.890	>4; bakteriyostatik
V. parahaemolyticus I 12	16,66 ± 0,58 saat	7	7	14	20	16	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik
V. parahaemolyticus I 22	25,33 ± 0,58 metre	19	10	14	15	20	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik
V. parahaemolyticus	12.66 ± 0.58 de	24	7	12	14	18	0,022	5.781	>4; bakteriyostatik
V. parahaemolyticus S 949	11,33 ± 0,58 puan	13	7	7	13	20	0,022	5.781	>4; bakteriyostatik
V. parahaemolyticus S 950	11,67 ± 0,58 cd	13	10	7	15	17	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik
V. alginolyticus ATCC 33787	17,66 ± 0,58 saat	22	6	22	17	17	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik
V. alginolyticus ATCC 17749	37,33 ± 0,58 o	25	7	7	16	12	0,045	2.890	>4; bakteriyostatik
V. alginolyticus	24,66 ± 0,58 metre	20	6	20	15	10	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik
V. alginolyticus S 6	11,67 ± 0,58 cd	13	6	7	11	12	0,022	2.890	>4; bakteriyostatik
V. alginolyticus S 7	12,67 ± 0,58 derece	29	15	14	7	23	0,090	23.125	>4; bakteriyostatik
V. alginolyticus S 5	22,66 ± 0,58 litre	18	8	15	13	20	0,022	2.891	>4; bakteriyostatik
V. mobilya ATCC 35016	8,66 ± 0,58 bir	33	7	30	20	13	0,022	23.125	>4; bakteriyostatik
V. cincinnatiensis ATCC 35912	10,33 ± 058 b	24	7	30	18	15	0,022	23.125	>4; bakteriyostatik
V. proteolyticus ATCC 15338	20,33 ± 0,58 j	24	8	10	16	16	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik
V. natrijenler ATCC 14048	21,67 ± 0,58 bin	18	13	25	16	14	0,022	5.781	>4; bakteriyostatik
V. taklit ATCC 33653	21,33 ± 0,58 bin	18	10	12	15	14	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik
V. fluvialis ATCC 33809	14,66 ± 0,58 f	11	7	7	17	18	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik
V. anguillarum	23,66 ± 0,58 litre	24	6	19	14	20	0,045	5.781	>4; bakteriyostatik
V. carhiaccae ATCC 35084	14,33 ± 0,58 f	6	10	7	15	17	0,022	5.781	>4; bakteriyostatik
V. harveyi ATCC 18293	17,66 ± 0,58 saat	27	7	12	16	20	0,022	5.781	>4; bakteriyostatik
V. diazotroficus ATCC 33466	12,00 ± 0,00 cd	22	8	30	19	18	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik
V. tapetis CECT 4600 T	20.00 ± 1.00 ij	10	19	6	34	15	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik
V. splendidus ATCC 33125	19,33 ± 0,58 ben	22	6	22	24	16	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik
A. hidrofila ATCC 7966 T	16,66 ± 0,58 saat	23	8	7	19	15	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik

Ayrı bir pencerede aç
Aslında, kimyon tohumlarından elde edilen EO, geniş bir Vibrio spp koleksiyonuna karşı test edildi. hastalıklı yetiştirilmiş balıklardan ( Dicentrarchus labrax ve Sparus aurata ), Mytilus edulis'ten ve deniz suyundan izole edilen patojenik olanlar da dahil olmak üzere suşlar. 10 mg/diskte, karvon-limonen bakımından zengin yağ, tüm Vibrio ssp. farklı derecelerde suşlar. Aslında, V. alginolyticus suşları, 11,67 ± 0,58 mm ila 37,33 ± 0,58 mm arasında değişen büyüme engelleme bölgeleri (GIZ'ler) ile en hassas olanlardı. Benzer şekilde, V. parahaemolyticus suşları da test edilen yağa karşı 11,67 ± 0,58 mm arasında değişen GIZ'lerle duyarlıydı.Midyelerden izole edilen V. parahaemolyticus , deniz suyundan izole edilen V. parahaemolyticus için 25.33 ± 0.58 mm. Ek olarak, MBC değerleri 5,781 mg/mL ila 23,125 mg/mL arasında değişen test edilen suşların neredeyse tamamını öldürmek için düşük konsantrasyonda kimyon EO gerekliydi. MBC/MIC oranı kullanılarak test edilen yağ, test edilen tüm bakterilere karşı bakteriyostatik aktivite sergiledi (MBC/MIC oranı > 4). Tüm bu veriler özet olarakTablo 3.

2.3.2. Biyofilm Engelleme ve Yok Etme

Vibrionaceae üyeleri temel olarak farklı formlarda bulunan sucul bakterilerdir: okyanuslarda veya haliçlerde serbest planktonik olanlar, biyofilmlerde biyotik veya abiyotik yüzeylerle ilişkili olanlar ve son olarak deniz hayvanlarını kolonize edenler. Kimyon uçucu yağı, XTT tekniği kullanılarak V. cholerae , V. vulnificus , V. parahaemolyticus ve V. alginolyticus dahil olmak üzere dört Vibrio türünün oluşturduğu biyofilmleri önleme ve yok etme yeteneği açısından test edildi .

Elde edilen sonuçlar biyofilm oluşumunun (şekil 2A) V. alginolyticus ATCC 33787 için %9,46 ± 1,67, V. parahaemolyticus ATCC 17802 için %26,95 ± 0,65, V. vulnificus ATCC 27962 için %9,02 ± 1,03 ve V. cholerae için %17,66 ± 2,39 oranında inhibe edilmiştir. ATCC 9459, 0,044 mg/mL'de (2MIC değeri). MİK altı konsantrasyonlarda (50 mg/mL), 96 oyuklu plakalarda biyofilm oluşumu V. parahaemolyticus ATCC 17802 için %71,90 ± 3,26 ve V. cholerae ATCC 9459 için %70,66 ± 3,84 oranında inhibe edildi.


şekil 2
Farklı C. carvi EO konsantrasyonlarının, XTT tekniği ile değerlendirilen inhibisyon yüzdeleri olarak ifade edilen biyofilm oluşumu ( A ) ve eradikasyon ( B ) üzerindeki etkileri: V. alginolyticus ATCC 33787 ( 1 , MİK değeri = 0,022 mg/mL) , V. parahaemolyticus ATCC 17802 ( 2 , MİK değeri = 0,022 mg/mL), V. vulnificus ATCC 27962 ( 3 , MİK değeri = 0,022 mg/mL) ve V. cholerae ATCC 9459 ( 4). Hata çubukları standart sapmayı temsil eder. Değerler, en az üç bağımsız belirlemenin ortalamasıdır. Aynı harflerin izlediği ortalamalar , Duncan'ın çoklu aralık testine göre p < 0.05'te önemli ölçüde farklı değildir . Aynı suş içindeki farklı konsantrasyonları karşılaştırmak için küçük harfler kullanılır ve suşlar arasındaki aynı konsantrasyonlar arasındaki ortalamaları karşılaştırmak için büyük harfler kullanılır.

İlginç bir şekilde, test edilen kimyon esansiyel yağı , 0,088 mg/mL'de önceden oluşturulmuş V. alginolyticus ATCC 3378 ve V. cholerae ATCC 9459 biyofilmlerinin %50'den fazlasını yok edebildi . V. parahaemolyticus ATCC 17.802 ve V. vulnificus ATCC 27.962 tarafından oluşturulan biyofilmlerin %50'sini yok etmek için MBC değerleri gereklidir (şekil 2B).

2.3.3. Anti-QS Etkinliği

Kimyon esansiyel yağı, C. violaceum (violacein üretimi) ve P. aeruginosa PAO1'de (sürü, elastaz ve proteaz üretimi) QS sistemi tarafından kontrol edilen virülansla ilgili özelliklere karşı da test edilmiştir . Aslında, kimyon esansiyel yağı ve ana bileşiği (Carvone) , konsantrasyona bağlı bir şekilde P. aeruginosa PAO1 başlangıç suşunun LB-%0.5 üzerindeki oğul verme aktivitesini inhibe edebildi (Tablo 4). Bu bakterinin hareketliliği, kimyon esansiyel yağı için 0,05 mg/mL'de %67,90 ve 2,5 mg/mL'de %79,01 oranında azaldı. Ana bileşik olan karvon, P. aeruginosa PAO1'in motilitesini aynı uçucu yağdan 0,05 mg/mL'de %71 ve 2,5 mg/mL'de %79,62'den fazla inhibe edebildi . Tablo 4

Kimyon esansiyel yağı ve ana bileşiğinin (karvon), LB-%0.5 agar (mm) üzerinde ortalama büyüme çapı olarak ifade edilen P. aeruginosa PAO1 suşunun oğul verme aktivitesi üzerindeki etkisi.

C. carvi EO	54.00 ± 0.00	11,33 ± 0,57	13,33 ± 0,57	15,66 ± 0,57	16.00 ± 0.00	17,33 ± 1,15
Carvone	54.00 ± 0.00	11.00 ± 0.00	11,66 ± 0,57	13.00 ± 0.00	14,33 ± 0,57	15,66 ± 0,57

Ayrı bir pencerede aç
PAO1 suşu tarafından elastaz ve proteaz üretimi de gösterildiği gibi kimyon esansiyel yağı tarafından inhibe edilmiştir.Figür 3. Aslında, proteolitik aktivite 0,05 mg/mL'de kimyon esansiyel yağı için %65,74 ve karvon için %67,03 oranında azaldı. Yüksek konsantrasyonlarda (2,5 mg/mL), bu yağ PAO1 suşunda proteaz enzimlerinin üretimini %77,34 ve karvon için %83,24 oranında inhibe etti. Elastaz üretimi kimyon esansiyel yağı ve carvone tarafından da konsantrasyon şeklinde etkilenmiştir. En yüksek inhibisyon 2,5 mg/mL'de kaydedildi ve yağ için %50,17 ile ana bileşiği (karvon) için %61,77 arasında değişiyordu.

Figür 3
Kimyon esansiyel yağı ve ana bileşiğinin (Carvone) P. aeruginosa PAO1 üzerinde farklı konsantrasyonlarda test edilen etkisi (çoğunluk algılama sistemi tarafından kontrol edilen virülansla ilgili özellikler: ( A ) proteolitik aktivite; ( B ) elastolitik aktivite). Değerler, en az üç bağımsız belirlemenin ortalamasıdır. Aynı harflerin izlediği ortalamalar , Duncan'ın çoklu aralık testine göre p < 0.05'te önemli ölçüde farklı değildir .

Bu yağ violacein üretimini iki farklı teknikle önleme yeteneğine sahiptir: CV026 mutant suşu kullanılarak LB agar Petri kaplarında ve C. violaceum tipi suşlar (ATCC 12472) kullanılarak mikrotitre plakalarda . Elde edilen sonuçlar, test edilen yağın (Şekil 4A) ve ana bileşiği (karvon), 2 mg/disk'te viyolasin üretimini engelleyemedi, oysa 2 mg/disk'te limonen (Şekil 4B) viyolasin üretimini biraz engelledi (İnhibisyon bölgesi = 2 mm).

Şekil 4
( A ) Kimyon esansiyel yağının C. violaceum CV026 tarafından violacein üretimi üzerindeki etkisi Lauria–Bertani agar üzerinde 2 mg/disk limonene kıyasla test edilmiştir ( B ).

tasvir edildiği gibiTablo 5, kimyon esansiyel yağı, C. violaceum vahşi tipi (ATCC 12472) tarafından konsantrasyona bağlı bir şekilde violacein üretimini inhibe etti . Aslında, 10 mg/mL'lik bir MİK değerinde, 96 oyuklu plakalarda viyolasin üretiminin yüzdesi yaklaşık %47.57 ± 3.7 idi. Düşük MİK değerlerinde (MIC/32 = 0,312 mg/mL), bu pigmentin üretimi %25,28 ± 4,3 oranında inhibe edilmiştir. Tüm bu veriler özet olarakTablo 5. Tablo 5

C. violaceum ATCC 12472 tarafından violacein üretiminin farklı MIC değerlerinde kimyon esansiyel yağı ile inhibisyonu. Harfler (a,b) Duncan testine göre anlamlı farkı göstermektedir ( p < 0.05).

MİK; (10 mg/mL)	47,57 ± 3,7 bir
MİK/2; (5 mg/mL)	32,26 ± 2,2 b
MİK/4; (2,5 mg/mL)	29,17 ± 1,3 b
MİK/8; (1,25 mg/mL)	28,21 ± 6,1 b
MİK/16; (0,625 mg/mL)	27,89 ± 6,0 b
MİK/32; (0,312 mg/mL)	25,28 ± 4,3 b

Ayrı bir pencerede aç 2.4. Moleküler Yerleştirme Analizi

2.4.1. Moleküler Yerleştirme Antimikrobiyal Reseptör Proteinleri

DNA giraz, bakteriyel topoizomerazın bir üyesine ait bir enzimdir ve her iki DNA sarmalına da geçici kırılmalar getirerek transkripsiyon, replikasyon ve rekombinasyon sırasında DNA topolojisini kontrol edebilir. Bu nedenle, bu enzim bakterilerin hayatta kalması için gereklidir ve esas olarak bir antibakteriyel ilaç hedefi olarak kullanılabilir. Burada, en alakalı bitki bileşiklerinin bağlanma modelini araştırmaya çalıştık. En iyi bağlanma afinitesine sahip olan ilk üç bileşik olan trans -dihidrokarvon, öjenol ve trans -karveolün moleküler kenetlenmesi , S. aureus tyrosyl-tRNA sentetaz (PDB ID, 1JIJ) ve topoizomeraz II DNA giraz (PDB ID, 2XCT) proteinleri. aslında trans-Dihidrokarvon, trans -karveol ve öjenol sırasıyla -6,3 kcal/mol, -6,4 kcal/mol ve -6,3 kcal/mol bağlanma enerjisine sahip tirozil-tRNA sentetaz ile en kararlı kompleksler olarak bulundu.

Da gösterildiği gibiŞekil 5, trans -Dihidrokarvon, Ala39 ile van der Waals etkileşimleri oluşturur; Cys37(3.06) ve Gly38 (2.50) ile CH bağları; ve Tyr36 (4.33) ve Cys37 (4.49) amino asitleri ile Alkil/Pi-Alkil. Trans -Carveol, Cys37, Ala39 ve Tyr36 kalıntıları ile hidrofobik etkileşimler yoluyla aktif bölgelere bağlanır; ancak öjenol, Tyr36 ile van der Waals bağı kurar; Asp40 (2.50), Thr75 (1.95) ve Tyr170 (2.88) ile H bağları; Gln196 (2.52) ile CH bağları; ve Cys37 (4.50), Leu70 (5.40) ile Alkil/Pi-Alkil.


Şekil 5
Öjenol ( A , B ), trans -dihidrokarvon ( C , D ) ve trans -karveolün ( E , F ) tirozil-tRNA'nın aktif bölgesi ile iki boyutlu (2B) ve üç boyutlu (3B) artık etkileşimleri ağı sentetaz (PDB Kimliği: 1JIJ) enzimi.

Topoizomeraz II DNA giraz için en iyi yerleştirilmiş doğal ligandların -5,3 kcal/mol ile aynı bağlanma enerjilerine sahip cis-karveol ve karvon olduğu bulundu. Cis-Carveol, Leu1348 ile CH bağları ve Ala1351, Ile1346, Leu1168, Met1335, Leu1348, Leu1167, Ile1183, Ile1346, Val1038 ve Tyr1234 ile Alkil/Pi-Alkil oluşturur. Ancak karvon, 2XCT'ye iki H bağı, Ala1337 (2.55) ve Ile1346 (2.12) ile bağlanır; Ile1336 ve Leu1345 ile bir CH bağı; ve Val1038, Ala1337, Met1335, Ile1346, Leu1168, Val1339 ve Leu1167 kalıntıları ile alkil etkileşimleri (Şekil 6).

Şekil 6
Karvon ( A , B ) ve cis -karveol ( C , D ) ile topoizomeraz II DNA giraz (PDB Id: 2XCT) enziminin aktif bölgesi arasındaki iki boyutlu (2B) ve üç boyutlu (3B) artık etkileşimler ağı .

2.4.2. Antioksidan Reseptör Proteinlerine Karşı Moleküler Yerleştirme

Esas olarak mitokondri, peroksizomlar ve sitozolde bulunan insan peroksiredoksin 5, hücrelerde sinyal iletiminin yanı sıra antioksidan koruyucu mekanizmalarda yer alır ve bu nedenle antioksidan aktivitenin değerlendirilmesi için potansiyel bir hedeftir. Trans - p -mentha-2.8-dien-1-ol (Şekil 7) -5,2 kcal/mol bağlanma enerjisi ile insan peroksiredoksin 5'e en iyi kenetlendiği bulunmuştur. Thr147, Pro40 (4.13), Pro45 (5.04) ve Phe120 (5.20) kalıntıları ile hidrofobik etkileşimler oluşturdu.

Şekil 7
İnsan peroksiredoksin 5 (PDB ID: 1HD2) enziminin aktif bölgesi ile trans - p -mentha-2.8-dien-1-ol ( A , B ) 'nin iki boyutlu (2B) ve üç boyutlu (3B) artık etkileşim ağı .

2.4.3. QS Reseptör Proteinlerine Karşı Moleküler Yerleştirme

Tanımlanan fito bileşikler ve QS reseptörleri arasındaki bağlanma etkileşimlerinin olasılığı hakkında fikir edinmek için yerleştirme çalışmaları yapıldı. P. aeruginosa patogenezinin ana düzenleyicisi olarak P. aeruginosa'dan QS sinyal reseptörleri LasR (PDB ID, 2UV0) ve (PDB ID: 3IX3) ve C. violaceum ATCC'den CviR'nin (PDB ID, 3QP1) kristal yapıları 12472, yerleştirme analizi için kullanıldı. Limonen ve trans -karveol, LasR'ye (PDB ID 2UV0, PDB ID 2UV0,Şekil 8) aktif bölge içindeki sırasıyla -7,4 kcal/mol ve -7,5 kcal/mol olan iyi bağlanma enerjileri nedeniyle. Temasları, limonenin Val76 ile van der Waals ve Tyr93 (5.50), Tyr56 (5.08) (5.38), Tyr64 (3.98) (4.98), Leu36 (4.82), Leu110 (3.07) ile Alkil/Pi-Alkil etkileşimleri oluşturduğunu göstermektedir. 5.26) (5.42) ve Trp88 (3.96) (4.75), tümü literatürde X-ışını yapısal gözlemlerine dayalı olarak bildirilmiştir (Şekil 8). Ek olarak, trans -karveol-2UV0 kompleksi aşağıdaki etkileşimleri içerir: Alkil/Pi-Alkil ile Cys79 (5.17), Tyr47 (5.45), Val76 4.39, Leu40 (4.20), Leu125 (3.65) (3.93) ve Tyr64 ( 4.93).

Şekil 8
LasR enziminin aktif bölgesi (PDB ID, 2UV0) ile trans -karveol ( A , B ) ve limonenin ( C , D ) iki boyutlu (2B) ve üç boyutlu (3B) kalıntı etkileşimleri ağı .

LasR'ye Doğru (PDB Kimliği: 3IX3;Şekil 9), karvon ve trans -dihidrokarvon da en iyi doğal ligandlar olarak seçildi. Carvone'un şu 3IX3 kalıntılarıyla etkileşime girdiği bulundu: Arg61 (2.71) ile H-bağları, Tyr64 (2.71) ile P-Yalnız Çift ve Leu36 (4.67) (5.27) ile Alkil/Pi-Alkil, Tyr56 (4.94), Tyr64 (4.33) (4.76) ve Trp88 (5.74) (5.86). Bununla birlikte, trans -dihidrokarvon, Trp60 (2.65) ile H bağları, Tyr56 ile van der Waals temasları ve Leu36 (4.75), Tyr64 (4.56), Trp88 (4.56) (5.71) ile Alkil/Pi-Alkil ve Leu110 (4.38).

Şekil 9
LasR enziminin (PDB ID, 3IX3) aktif bölgesi ile karvon ( A , B ) ve trans -dihidrokarvonun ( C , D ) iki boyutlu (2B) ve üç boyutlu (3B) artık etkileşim ağı .

Öte yandan, CviR proteinine (Şekil 10), limonen (-7.4 kcal/mol) ve karvon (-7.5 kcal/mol) yüksek oranda bağlı ligandlardı; limonen, Trp111 ile van der Waals ve Ile99 (4.42) ile Alkil/Pi-Alkil, Tyr80 (4.61) ile etkileşimler gösteriyordu. Leu57 (4.23), Leu85 (4.26), Met89 (5.21) ve Tyr88 (3.74) (5.21). Bununla birlikte, carvone, Trp84 (3.21) ile bir hidrojen bağı etkileşimi, Trp111 (3.53) ile bir Pi-Sigma ve Leu100 (5.05), Tyr80 (4.98), Leu57 (4.29) (4.49) ile birkaç Alkil/Pi-Alkil sergiledi. Leu85 (5.17), Tyr88 (4.16), Ile99 (4.37) (4.68), Phe115 (5.23) ve Trp111 (5.37) amino asit kalıntıları.

Şekil 10
CviR enziminin (PDB ID, 3QP1) aktif bölgesi ile karvon ( A , B ) ve limonenin ( C , D ) iki boyutlu (2B) ve üç boyutlu (3B) artık etkileşim ağı .

Tablo 6kimyon esansiyel yağındaki en iyi tanımlanmış biyoaktif bileşikleri, tüm hedef proteinlerle, etkileşim halindeki kalıntılarıyla ve bağlanma enerjileriyle (Kcal/mol) özetler. Tablo 6

En düşük bağlanma enerjilerine ve bunların seçilen hedef proteinlerle etkileşim kalıntılarına sahip en iyi fito bileşenler.

trans-p -mentha-2.8-dien-1-ol'e karşı 1HD2	van der Waals: Thr147. Alkil/Pi-Alkil: Pro40 (4.13), Pro45 (5.04), Phe120 (5.20).	-5.2
trans -dihidrokarvon ve IJIJ	van der Waals: Ala39. CH bağı: Cys37(3.06), Gly38 (2.50), Alkil/Pi-Alkil: Tyr36 (4.33), Cys37 (4.49).	-6.3
trans -carveol ve 1JIJ	Alkil/Pi-Alkil: Cys37 (), Ala39 (), Tyr36 ().	-6.4
Öjenol ve IJIJ	van der Waals: Tyr36. H bağı: Asp40 (2.50), Thr75 (1.95), Tyr170 (2.88). CH bağı: Gln196 (2.52). Alkil/Pi-Alkil: Cys37(4.50), Leu70 (5.40).	-6.3
cis -carveol ve 2XCT	CH bağı: Leu1348; Alkil/Pi-Alkil: Ala1351, Ile1346, Leu1168, Met1335, Leu1348, Leu1167, Ile1183, Ile1346, Val1038, Tyr1234.	-5.3
Carvone ve 2XCT	H bağı: Ala1337 (2.55), Ile1346 (2.12). CH bağı: Ile1336, Leu1345. Alkil: Val1038, Ala1337, Met1335, Ile1346, Leu1168, Val1339, Leu1167.	-5.3
Limonen ve 2UV0	van der Waals: Val76, Alkil/Pi-Alkil: Tyr93 (5,50), Tyr56 (5,08) (5,38), Tyr64 (3,98) (4,98), Leu36 (4,82), Leu110 (3,07) (5,26) (5,42), Trp88 (3.96) (4.75).	-7.4
trans -carveol ve 2UV0	Alkil/Pi-Alkil: Cys79 (5.17), Tyr47 (5.45), Val76 4.39, Leu40 (4.20), Leu125 (3.65) (3.93), Tyr64 (4.93).	-7.5
3IX3'e karşı Carvone	H bağı: Arg61 (2.71). Alkil/Pi-Alkil: Leu36 (4.67) (5.27), Tyr56 (4.94), Tyr64 (4.33) (4.76), Trp88 (5.74) (5.86). P-Yalnız Çift: Tyr64 (2.71)	-7.5
trans -dihidrokarvon ve 3IX3	van der Waals: Tyr56. H bağı: Trp60 (2.65), Alkil/Pi-Alkil: Leu36 (4.75), Tyr64 (4.56), Trp88 (4.56) (5.71), Leu110 (4.38).	-7.5
Limonen ve 3QP1	van der Waals: Trp111, Alkil/Pi-Alkil: Ile99 (4.42), Tyr80 (4.61), Leu57 (4.23), Leu85 (4.26), Met89 (5.21), Tyr88 (3.74) (5.21).	-7.4
3QP1'e karşı Carvone	H bağı: Trp84 (3.21). Pi-Sigma: Trp111 (3.53). Alkil/Pi-Alkil: Leu100 (5,05), Tyr80 (4,98), Leu57 (4,29) (4,49), Leu85 (5,17), Tyr88 (4,16), Ile99 (4,37) (4,68), Phe115 (5,23), Trp111(5,37) ).	-7.5

Ayrı bir pencerede aç 2.5. ADMET Analizi

Bir ilaç molekülünün bir organizma içindeki dağılımının incelenmesi, Absorpsiyon, Dağılım, Metabolizma, Boşaltım ve Toksisite (ADMET) [23 , 24 , 25] adlı farmakokinetik özelliklerinin değerlendirilmesine dayanan ilaç keşfinin vazgeçilmez bir parçasıdır [ 23 , 24 , 25]. admetSAR aracından türetilen ADMET özellikleri, tanımlanan tüm bileşiklerin iyi bir İnsan Bağırsağında Absorpsiyon (HIA) skoruna sahip olduğunu, yani oral uygulama üzerine bağırsak sisteminde iyi emildiklerini ortaya koymaktadır. Caco-2'ye kolayca nüfuz ettikleri bulundu ve ilaçları ve çeşitli bileşikleri daha fazla metabolizma ve temizlenmeye maruz bırakmak için dışarı akıtan P-glikoprotein (P-gp) için potansiyel substratlar ve inhibitörler oldukları ortaya çıktı ve kandan geçtikleri düşünülüyor. –beyin bariyeri (BBB) kolayca. Metabolizma açısından, tüm analogların herhangi bir CYP450 izoenziminin substratı ve inhibitörü olmadığını bulduk (bileşik 5 için bazı istisnalar dışında).), CYP450 enzimi tarafından metabolize edilen ilaçların biyotransformasyonunu engellemediklerini düşündürmektedir. Toksisite profili, farklı parametreler aracılığıyla tahmin edilmiştir; iki bileşik, potasyumun kalp atış hızı aktivitesine katkıda bulunmak için kullandığı protein kanalını kodlayan bir gen olan hERG'nin (insan-Eter-a-go-go-ilişkili) inhibitörleri olarak tanımlandı; kalp. Ames testine göre, tüm bileşikler herhangi bir mutajenik etki göstermez. Ayrıca kanserojen (mirsen hariç) değildirler ve herhangi bir hepatotoksik etkisi yoktur. Akut toksisite testi, bunların akut tehlike arz etme ihtimalinin düşük olduğunu ortaya çıkardı (Tablo 7). Tablo 7

Kimyon esansiyel yağından tanımlanan bileşiklerin ADMET özellikleri. Bileşikler 1 – 12 , listelenenlerle aynıdır.tablo 1.

Emilim
İnsan Bağırsak Emilimi	+	0,9698	+	0,9819	+	0,9692	+	0,9795
Caco-2 Geçirgenliği	+	0,7783	+	0,7793	+	0,7994	+	0,6792
Kan beyin bariyeri	+	0,9967	+	0,9911	+	0,9962	+	0,9564
İnsan oral biyoyararlanımı	-	0,5286	+	0,8000	+	0,6143	-	0,6286
Hücre altı lokalizasyon	çekirdek	0,5972	lizozomlar	0,7499	lizozomlar	0,6471	lizozomlar	0,5661
P-glikoprotein inhibitörü	-	0,9810	-	0,9663	-	0,9834	-	0,9846
P-glikoprotein substratı	-	0,9692	-	0,9250	-	0,9317	-	0,8969
Dağıtım ve Metabolizma
CYP3A4 substratı	-	0,6665	-	0,5787	-	0,6282	-	0,5108
CYP2C9 substratı	-	0,8209	-	0,7890	-	0,8110	-	0,7759
CYP2D6 substratı	-	0,7550	-	0,7441	-	0,7415	-	0,7764
CYP3A4 inhibisyonu	-	0,9747	-	0,8365	-	0,9257	-	0,7643
CYP2C9 inhibisyonu	-	0,9178	-	0,7654	-	0,9308	-	0,8692
CYP2C19 inhibisyonu	-	0,8849	-	0,7419	-	0,8906	-	0,8058
CYP2D6 inhibisyonu	-	0,9341	-	0,9171	-	0,9398	-	0,9189
CYP1A2 inhibisyonu	-	0,7790	-	0,7877	-	0,7497	-	0,8169
CYP engelleyici rastgele cinsel ilişki	-	0,7215	-	0,7928	-	0,7657	-	0,9195
Atılım ve Toksisite
kanserojenlik	+	0,5429	-	0,7571	-	0,4589	-	0.7857
Ames mutagenesis	-	0.9200	-	0.8700	-	1.0000	-	0.8600
Human ether-a-go-go inhibition	-	0.6620	-	0.4935	-	0.5586	-	0.5665
Micronuclear	-	0.9900	-	0.9200	-	1.0000	-	0.9700
Hepatotoxicity	-	0.8250	-	0.8250	-	0.8250	-	0.8000
Acute Oral Toxicity	III	0.8030	III	0.8186	III	0.9069	III	0.8083
Biodegradation	+	0.9000	+	0.5500	+	0.9500	+	0.8000
ADMET Predicted Profile (Regression)
Water solubility	−3.443		−4.227		−3.937		−1.609
Plasma protein binding	0.433		0.837		0.373		0.555
Acute Oral Toxicity	1.66		1.5		1.856		3.839
Tetrahymena pyriformis	1.193		0.252		0.113		−0.445
ADMET Predicted Profile	5		6		7		8
Results	Probability	Results	Probability	Results	Probability	Results	Probability
Absorption
Human Intestinal Absorption	+	0.9840	+	0.9795	+	0.9873	+	0.9873
Caco-2 Permeability	+	0.7132	+	0.6792	+	0.7226	+	0.7226
Blood–Brain Barrier	+	0.9743	+	0.9564	+	0.9778	+	0.9778
Human oral bioavailability	+	0.7000	-	0.6286	+	0.6286	+	0.6286
Subcellular localization	Lysosomes	0.5804	Lysosomes	0.5661	Mitochondria	0.5743	Mitochondria	0.5743
P-glycoprotein inhibitor	-	0.9840	-	0.9846	-	0.9772	-	0.9772
P-glycoprotein substrate	-	0.9223	-	0.8969	-	0.9097	-	0.9097
Distribution and Metabolism
CYP3A4 substrate	+	0.5411	-	0.5108	-	0.6066	-	0.6066
CYP2C9 substrate	-	1.0000	-	0.7759	-	0.8012	-	0.8012
CYP2D6 substrate	-	0.7083	-	0.7764	-	0.7855	-	0.7855
CYP3A4 inhibition	-	0.8418	-	0.7643	-	0.9166	-	0.9166
CYP2C9 inhibition	-	0.5512	-	0.8692	-	0.9518	-	0.9518
CYP2C19 inhibition	+	0.5571	-	0.8058	-	0.8753	-	0.8753
CYP2D6 inhibition	-	0.9316	-	0.9189	-	0.9395	-	0.9395
CYP1A2 inhibition	+	0.7089	-	0.8169	-	0.7044	-	0.7044
CYP inhibitory promiscuity	-	0.8628	-	0.9195	-	0.8829	-	0.8829
Excretion and Toxicity
Carcinogenicity	-	0.8857	-	0.7857	-	0.7857	-	0.7857
Ames mutagenesis	-	0.9000	-	0.8600	-	0.8200	-	0.8200
Human ether-a-go-go inhibition	-	0.5581	-	0.5665	-	0.7524	-	0.7524
Micronuclear	-	0.8100	-	0.9700	-	1.0000	-	1.0000
Hepatotoxicity	-	0.7500	-	0.8000	-	0.8500	-	0.8500
Acute Oral Toxicity	III	0.8102	III	0.8083	III	0.8245	III	0.8245
Biodegradation	+	0.6000	+	0.8000	+	0.8500	+	0.8500
ADMET Predicted Profile (Regression)
Water solubility	−2.724	−1.609	−2.117	−2.117
Plasma protein binding	0.589	0.555	0.394	0.394
Acute Oral Toxicity	1.438	3.839	2.061	2.061
Tetrahymena pyriformis	0.762	−0.445	0.236	0.236
ADMET Predicted Profile	9		10		11		12
Results	Probability	Results	Probability	Results	Probability	Results	Probability
Absorption
Human Intestinal Absorption	+	0.9859	+	0.9859	+	0.9956	+	0.9767
Caco-2 Permeability	+	0.7041	+	0.7041	+	0.7047	+	0.6118
Blood–Brain Barrier	+	0.9406	+	0.9406	+	0.9791	+	0.9260
Human oral bioavailability	+	0.5714	+	0.5714	+	0.5714	-	0.5857
Subcellular localization	Mitochondria	0.4869	Mitochondria	0.4869	Mitochondria	0.6420	Mitochondria	0.7362
P-glycoprotein inhibitor	-	0.9772	-	0.9772	-	0.9716	-	0.9765
P-glycoprotein substrate	-	0.8702	-	0.8702	-	0.9360	-	0.8741
Distribution and Metabolism
CYP3A4 substrate	-	0.6433	-	0.6433	-	0.6171	+	0.5312
CYP2C9 substrate	-	0.8090	-	0.8090	-	0.8078	-	1.0000
CYP2D6 substrate	-	0.7021	-	0.7021	-	0.8631	-	0.6817
CYP3A4 inhibition	-	0.8309	-	0.8309	-	0.8964	-	0.9404
CYP2C9 inhibition	-	0.9206	-	0.9206	-	0.9425	-	0.9581
CYP2C19 inhibition	-	0.7038	-	0.7038	-	0.6994	-	0.8321
CYP2D6 inhibition	-	0.8987	-	0.8987	-	0.9069	-	0.9267
CYP1A2 inhibition	-	0.8306	-	0.8306	-	0.8146	-	0.8382
CYP inhibitory promiscuity	-	0.8346	-	0.8346	-	0.8246	-	0.9270
Excretion and Toxicity
Carcinogenicity	-	0.8571	-	0.8571	-	0.6768	-	0.8429
Ames mutagenesis	-	0.9500	-	0.9500	-	0.9600	-	0.6300
Human ether-a-go-go inhibition	-	0.5592	-	0.5592	-	0.5429	-	0.5685
Micronuclear	-	0.8900	-	0.8900	-	0.8100	-	0.9700
Hepatotoxicity	-	0.8000	-	0.8000	-	0.6750	-	0.8750
Acute Oral Toxicity	III	0.8021	III	0.8021	III	0.8144	III	0.7376
Biodegradation	+	0.7750	+	0.7750	+	0.6500	-	0.5250
ADMET Predicted Profile (Regression)
Water solubility	−2.258	−2.258	-1,998	-2,874
Plazma protein bağlanması	0,546	0,546	0,654	0,895
Akut oral toksisite	1.896	1.896	1.845	3.394
Tetrahymena piriformis	0,162	0,162	0.6	0,012

Ayrı bir pencerede aç
Git: 3. Tartışma

Kimyon ( C. carvi L.) gibi baharatlar, Suudi Arabistan'da balık ve kabuklu deniz ürünleri yemeklerini baharatlamak ve aromatize etmek için yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu bitki türleri, Vibrio spp.'ye karşı aktif fitokimyasal bileşiklerin umut verici kaynakları olabilir . deniz ürünleri ile ilişkili patojenik suşlar. Bu nedenle, mevcut çalışmanın temel amacı, anti- Vibrio spp. fitokimyasal bileşimi ile ilişkili olarak EO'sunun aktivitesi. Çalışmamız, ana bileşikleri olarak karvon (%58,2) ve limonenin (%38,5) tanımlandığını ortaya koydu. Bu yüzdeler, kimyon esansiyel yağının (%50,0–65,0) karvon (%30,0–45,0) limonen, (%0,1–1,0) b-mirsen, maksimum () içermesi gerektiğini tanımlayan Avrupa Farmakopesi tarafından bildirilenlere uygundur. %2,5trans -dihidrokarvon ve trans -karveol için maksimum %2.5 [ 26 ]. Ek olarak, bu iki bileşiğin Tunus, Fransa, Yunanistan, Ukrayna, Moldova, Avusturya ve Norveç'ten gelen kimyon esansiyel yağının %38.4 ila %45.9 arasında değişen ana kemotip bileşenleri olduğu iyi bir şekilde belgelenmiştir [27 ] .

Kimyon esansiyel yağının test edilen karvon/limonen kemotipi, tüm Vibrio türlerine karşı aktiftir . yüksek büyüme inhibisyon bölgeleri ve düşük MIC ve MBC değerleri ile. Aslında, Mentha longifolia , M. pulegium , Eugenia caryophyllata , Thymus vulgaris ve Rosmarinus officinalis Cuminum cyminum L., M. spicata [ 28 ], Elettaria cardamomum [ 29 ] dahil birçok bitki türünün test edilen aynı türlere karşı etkinliğini bildirdik. , Petroselinum Crispum ve Ocimum basilicum [ 30 ] veAllium roseum var. koku verici [ 31 ].

Ek olarak, Meksika'dan timol ve karvakrol bakımından zengin Lippia berlandieri Schauer EO (sırasıyla %48 timol/%23 karvakrol ve %25 timol/%40 karvakrol) V. alginolyticus , V. parahaemolyticus ve V'nin büyümesini inhibe edebilmektedir. karideslerde vulnificus [ 32 ]. 2017'de Partovi ve meslektaşları [ 33 ], Artemisia absinthium , Zataria multiflora Boiss., Pulicaria gnaphalodes , Trachyspermum ammi ve C. cyminum'dan ekstrakte edilen uçucu yağın patojenik V. parahaemolyticus'a karşı oldukça aktif olduğunu bildirdi.suşları, V. parahaemolyticus ATCC 43996 için 23 ± 2,47 mm ila 31 ± 1,41 mm arasında ve V. parahaemolyticus ATCC 17802 için 15 ± 0,00 mm ila 24 ± 1,41 mm arasında değişen yüksek çaplı büyüme engelleme bölgelerine sahip patojenik olmayan suşlarla karşılaştırıldığında Ayrıca, bu iki V. parahaemolyticus ATCC suşunun büyümesini engellemek için bu EO'ların düşük konsantrasyonlarının gerekli olduğunu (MIC değerleri 0,025 ila >%3, v / v ) ve MBC değerlerinin 0,05 ila >%3 arasında değiştiğini de bildirdiler. ( v / v ) [ 33 ].

Vibrio spp.'nin etkinliğindeki tüm bu farklılıklar . EO için, esas olarak test edilen yağların ana bileşimlerine, kullanılan suşlara ve uygulanan tekniklere atfedilebilir. Aslında, çalışmamızda moleküler yerleştirme ile tahmin edildiği gibi minör bileşiklerin, özellikle dihidrokarvon, öjenol ve trans -karveolün katkılarından bahsediyoruz . Bir monoterpen keton olarak dihidrokarvon , Saccharomyces cerevisiae, C. albicans ve Cryptococcus neoformans gibi maya mantarlarının potansiyel bir büyüme inhibitörü olarak antimikrobiyal aktivitesiyle gösterilmiştir [ 34 ].

Test edilen kimyon esansiyel yağı ayrıca, kullanılan standart moleküllere (BHT, askorbik asit ve EDTA) kıyasla dört farklı tahlil (DPPH, indirgeme gücü, β-karoten ve şelatlama gücü) kullanılarak iyi antioksidan aktivite sergiledi. Aslında, önceki raporlar, farklı ekotiplerden hasat edilen kimyonun antioksidan özelliklerini özetlemektedir [ 16 ]. Ek olarak, burada EO etki mekanizmasının veya bireysel kimyasal bileşenlerinin temel olarak kimyasal yapılarına veya kimyasal bileşimlerine bağlı olduğunu vurgulamak uygundur. Antioksidan bileşikler, süpürme kapasiteleri ve/veya indirgeme güçleri nedeniyle oksidatif stresi azaltabildikleri için, bitkilerden elde edilen güçlü yeni antioksidanlara yönelik araştırmalar son zamanlarda ivme kazanmıştır. Gösterildiği gibi, C. carvi'nin antioksidan aktivitesiEO muhtemelen, karvonun ana bileşik olduğu (%58.2) yüksek oranda oksijenli mono-terpen içeriğinden kaynaklanmaktadır. Ayrıca karvon (2-metil-5-(1-metiletenil)-2-sikloheksen-1-on, C10H14O _{) ,} iki enantiyomerik formu, (-)-karvon ve (+)-karvon ile , serbest radikalleri yakalama ve gücü azaltma konusunda daha büyük bir kapasiteye sahip, oksijenli bir monoterpendir ve yiyecek, içecek ve kozmetik endüstrilerinde geniş uygulama alanına sahiptir. Sonuçlarımız, Hajlaoui ve ark. [ 16 ].

Sonuçlarımız, test edilen kimyon esansiyel yağının (kemotip karvon/limonen) Vibrio spp.'yi inhibe edebildiğini/yok edebildiğini göstermektedir . biyofilm ve hem P. aeruginosa PAO1 hem de C. violaceum başlangıç suşlarında çekirdek algılama sistemlerine müdahale etmek . Aslında, bu EO'nun 2MIC değerleri (yaklaşık 0,044 mg/mL) kadar düşük konsantrasyonları, V. alginolyticus ATCC 33787, V. parahaemolyticus ATCC 17802, V. vulnificus ATCC 27962 ve V. koleraATCC 9459, %9,46 ± %1,67 ile %26,95 ± %0,65 arasında değişen bir biyofilm inhibisyon yüzdesi ile. Ek olarak, test edilen yağ, bu Vibrio'ların oluşturduğu biyofilmleri 0,088 mg/mL'de %50 yok etme yeteneği sergiler. Ekibimiz ve EO'nun Vibrio spp.'ye iyi bir alternatif olarak kullanıldığını gösteren diğer araştırmacılar tarafından da benzer sonuçlar bildirildi. biyofilm oluşumu ve yok edilmesi [ 30 , 35 , 36 ]. Aslında, P. Crispum'dan (Chemotype 1,3,8-p-menthatriene/β-phellandrene) ve O. basilicum'dan (Chemotype linalool/(E)-methylcinnamate) gelen EO'lar, aynı tarafından oluşturulan olgun biyofilmleri inhibe edebilir ve yok edebilir. düşük konsantrasyonlarda suşlar. Benzer şekilde, M. spicataEO (Chemotype carvone/limonene), biyofilm oluşumunu sırasıyla 0,046 ve 0,092 mg/mL'de V. alginolyticus ATCC 33787 için %11,5 ve %11,6 ve V. vulnificus ATCC 27562 için %28 ve %40 oranında inhibe edebilir . Aynı EO'lar, önceden oluşturulmuş V. cholerae ATCC 9459 ve V. alginolyticus ATCC 3378 biyofilmlerinin %50'den fazlasını 0,092 mg/mL'de yok edebilir . 2019'da Mendes ve meslektaşları [ 37 ], Protium heptaphyllum EO'nun (kemotip β-phellandrene/p-cymene) V. parahaemolyticus tarafından biyofilm oluşumunu engelleyebildiğini bildirdi.hücre içi bileşenlerin ve elektrolitlerin sızmasına neden olan hücre geçirgenliğindeki artışlar nedeniyle 4 mg/mL'de. Daha yakın zamanlarda, Mizan ve meslektaşları [ 36 ] karanfil, kekik ve sarımsak EO'larının paslanmaz çelik kuponlar üzerinde oluşan biyofilmlerdeki koloni sayısını 1xMIC'de 0.48, 1.18 ve 1.18 log CFU/cm2 ve 3.60 oranında ^{azaltabildiğini} bildirdiler, 8xMIC'de sırasıyla 4,20 ve 2,60 log CFU/cm2 ^.

Birçok EO'nun, P. aeruginosa PAO1 ve C. violaceum [ 38 , 39 , 40 , 41 ] dahil olmak üzere birçok bakteride virülans faktörlerini düzenleyerek hücreden hücreye iletişime müdahale edebildiği gösterilmiştir . Sonuçlarımız, kimyon esansiyel yağının P. aeruginosa'nın hareketliliğini engelleyebildiğini göstermektedir.PAO1 ve düşük konsantrasyonlarda elastaz ve proteaz üretimini azaltmak. MIC değerlerinde, bu EO ve ana bileşiği (carvone), violacein üretimini %25,28 ± 4,3 oranında engelleyebilmektedir. Lauria-Bertani agar plakalarında doğrudan temas yoluyla, hem kimyon esansiyel yağı hem de karvon için herhangi bir inhibisyon kaydedilmedi. Aslında, birçok EO ve fitokimyasal bileşik, Gram-negatif bakterilerde çekirdek algılama sistemi tarafından kontrol edilen virülansla ilgili özelliklerin üretimini konsantrasyona bağlı bir şekilde azaltma yetenekleriyle açıklanmaktadır [42, 43 , 44 , 45 ] .]. Bu aktiviteler, C. violaceum ATCC'de 60 ila 70 µg/mL'de biyofilm oluşumu eliminasyonunu %80 oranında ve violacein üretimini kontrol etme kabiliyeti yüksek doğal bir monoterpenoid olarak karvonun (kimyon esansiyel yağında tanımlanan ana bileşik) etkisiyle açıklanabilir. 12472 aynı konsantrasyonda [ 46 ]. Benzer şekilde, limonenin P. aeruginosa ATCC 27853 ve P. aeruginosa HT5 tarafından biyofilm oluşumunu farklı büyüklüklerde engelleyebildiği ve elastaz enzimlerinin üretimini 0,1 ila 4 mg/mL ve (75) arasında değişen konsantrasyonlarda azaltabildiği gösterilmiştir. sırasıyla % ila %52 ila (%80 ila %66) [ 47 ]. Ek olarak, Luciardi ve meslektaşları [ 48], saf limonen bileşikleri tarafından P. aeruginosa suşunda oğul verme, piyosiyanin ve elastaz üretiminin azaltılmasının, Citrus limon yağında tanımlanan bileşikler tarafından arttırıldığını bildirdi. Bu sonuç, uçucu yağların biyolojik aktivitelerinin tanımlanan tek bileşikler arasındaki sinerji ile açıklanabileceğine işaret etmektedir [ 49 ].

Docking ile ilgili olarak bu bulgular, viridiflorol, metileneugenol, izocembrol, öjenol, α-selin ve β-karyofillen oksit [ 50 ] ve ayrıca 1,3-di- O -kafeoykinik asit, p -kumarik asit, trans -ferulik asit, naringin, rosmarinik asit, rutin, salviolinik asit, 4,5-di-O-kafeoykinik asit, apegen-in-7-o-glucoside, quercetin (quercetin-3-o-rhamonoside) ve sirsiliol [ 51], insan peroksiredoksin 5 (1HD2) ile etkileşime girerken aynı amino asitleri paylaşır. Ayrıca, Cys47, Thr44, Gly46, Thr147, Pro40, Pro45, Phe120, Arg127 ve Leu149, kompleks askorbik asit-1HD2'nin stabilize edilmesine ana katkıda bulunanlardır. Ayrıca, insan peroksiredoksin 5'in (1HD2) kristal yapısını analiz ederek, sonuçlarımız Noumi ve ark. [ 52 ], insan peroksiredoksin 5'in aktif kalıntılarının bir tarafından ve başka bir bölgesinden bağlanma modlarını belirlemek için metanolik T. polium ekstraktından tanımlanmış fito bileşikleri yerleştirdiler. Son zamanlarda, aynı terapötik hedefle, şu rapor edildi: ikame edilmiş pirazolon ve dipirazoltriazin türevleri, bu çalışmada bulunanlarla aynı 1HD2 aktif yan kalıntılarına bağlıdır [ 53]. De Clercq ve ark. [ 54 ], aktif bölge cebinin bir tarafının, yan zincirleri benzoat aromatik halkanın yakınında bulunan ve bir hidroksil radikal temizleyici (benzoat iyonu yoluyla) olarak işlev görebilen Leu116, Ile119 ve Phe120 dahil olmak üzere birkaç hidrofobik kalıntı içerdiğini gösterdi . .

S. aureus tirozil-tRNA sentetaz (PDB ID, 1JIJ) ve trans -dihidrokarvon, trans -karveol ve öjenol arasındaki kenetlenme sonuçlarımız, S. aureus TyrRS'nin Cys37, Gly38, Ala39'u gösteren üçlü yapısında yer alan sonuçlarla oldukça tutarlıdır. , Asp40, His47, Gly49, His50, Leu70, Thr75, Gln174, Asp177, Gln190, Gly192, Asp195 ve Pro222 [55 ] . Ayrıca, bu etkileşimler, Piper cubeba L. EO [ 55 ] fito bileşikleri üzerine önceki çalışmalarımızla ve ayrıca C. gigantea çiçek özünden [ 55 ] tanımlanmış bileşiklerin yerleştirilmesinden elde edilen sonuçlarla tamamen uyumludur .]. Ek olarak, kaynaşmış piridin türevlerinin ve yeni imidazo [4,5-b]piridin-5-tiyon analoglarının kenetlenme çalışmasının, çalışmamızda elde edilen birkaç yaygın amino aside bağlandığı bildirilmiştir [53 , 56 ] . LasR bağlama alanı için yerleştirme verilerimiz, Eswaramoorthy ve ark. [ 57 ], Clausena anisate'nin köklerinden izole edilmiş karbazol alkaloidleri ve kumarinleri kenetledi . Yazarlar, bileşiklerinin ticari anti-QS siprofloksasin gibi ortak kalıntılara sahip olduğunu bulmuşlardır. Aynı eğilim, P. aeruginosa PAO1'e karşı yüksek potansiyel QS inhibitörü etkisi kanıtlanmış olan kladodionenin yerleştirme sonuçlarında da gözlemlenmiştir [ 58 ].

Git: 4. Malzemeler ve Yöntemler

4.1. Bitki Materyalinden Numune Alma ve EO Ekstraksiyonu

Kimyon tohumları, Ağustos 2021'de (Mahdia, Tunus) yerel bir pazardan satın alındı. Botanik tanımlama Dr. Zouhair Noumi, Sfax Üniversitesi, Tunus tarafından yapıldı (Voucher No: AN-0004). C. carvi L. tohumlarından (100 g) elde edilen uçucu yağ, bir Clevenger aparatı kullanılarak 4 saat süreyle damıtılmış su (500 mL) ile hidrodistilasyon yoluyla özümlendi. EO, susuz sodyum sülfat üzerinde kurutuldu ve analize kadar 4 °C'de bir buzdolabında kapalı cam şişelerde saklandı. Ekstraksiyon verimi yaklaşık %4'tür (4 mL/100 g kuru tohum). 4.2. Uçucu Bileşiklerin Analizi

GC-MS analizi, bir HP-5 kılcal kolon (30 m x 0.25 mm; kaplama kalınlığı 0.25 um) ve bir Varian Saturn 2000 iyon tuzağı kütle detektörü ile donatılmış bir Varian CP-3800 GC ile yapıldı. Analitik koşullar şuydu: enjektör ve transfer hattı sıcaklıkları sırasıyla 220 ve 240 °C idi; fırın sıcaklığı 3 °C/dak'da 60 ila 240 °C arasında programlandı; taşıyıcı gaz helyum 1 mL/dk idi; 0,2 uL %10 heksan solüsyonu enjekte edildi; ve bölme oranı 1:30 idi. Bileşenlerin tanımlanması, n-hidrokarbon serisine göre Doğrusal Tutma İndekslerini karşılaştıran, gerçek standartlarınkilerle tutma sürelerinin karşılaştırılmasına dayanıyordu, ve ticari kitaplıklarla (NIST 98 ve ADAMS 95) ve bilinen uçucu yağların saf maddelerinden ve bileşenlerinden ve MS literatür verilerinden oluşan ev yapımı bir kütle spektrumu kitaplığıyla bilgisayar eşleştirmesi yoluyla yürütüldü. Doğrusal tutma endeksleri, Van den Dool ve Kratz formülü kullanılarak n-alkan serisi (C8-C23) kullanılarak hesaplandı. Ayrıca, tanımlanan tüm maddelerin moleküler ağırlıkları, bir CI-iyonlaştırıcı gaz olarak MeOH kullanılarak kromatografi kimyasal iyonizasyon kütle spektrometrisi (GC-MS) ile doğrulandı [42 , 59 ]. 4.3. Kimyon Uçucu Yağının Biyolojik Aktiviteleri

4.3.1. Anti-Vibrio türlerinin değerlendirilmesi. aktiviteler

Kimyon esansiyel yağının antimikrobiyal aktivitesi, geniş bir Vibrio spp koleksiyonuna karşı test edildi. 17 tip suş, 13 Vibrio spp. deniz suyu, balık ve kabuklu deniz ürünlerinden izole edilen suşlar ve 1 Aeromonas hydrophila ATCC 7966T suşu. Bu mikroorganizmalar daha önce Tunus'ta hastalıklı Sparus aurata , Dicentrarchus labrax ve Mytilus edulis'ten izole edilmişti [ 28] ve tip suşlar, Biyomedikal Bilimler Bölümünden (Sassari Üniversitesi, Sassari, İtalya) Profesör Stefania Zanetti ve Mikrobiyoloji ve Parazitoloji Bölümünden (CIBUS-Facultad de Biologia, Universidad de Santiago) Profesör Jesús López Romalde tarafından sağlanmıştır. , Santiago de Compostela, İspanya), Kabuklu Deniz Hayvanları Mikrobiyolojik ve Kimyasal Kontrol için İtalyan Referans Merkezi'nden Profesör Donatela Ottaviani- Umbria ve Yürüyüşler için Devlet Veterinerlik Enstitüsü (IZSUM, Ancona, İtalya), Mikrobiyoloji Bölümü'nden Profesör Miguel Angel Morinigo ( Facultad de ciencia de Malaga, Campus de Teatinos, İspanya) ve Profesör Bruno Gomez Gil (Mazatlán Su Ürünleri Yetiştiriciliği Birimi, Sinaloa, Meksika).

İki teknik kullanıldı: (i) Mueller-Hinton agar besiyerinde tahmin edilen inhibisyon bölgelerinin büyüme çaplarının belirlenmesi için disk difüzyon testi ve (ii) minimum inhibitör konsantrasyonların (MİK'ler) ve minimumun belirlenmesi için mikrodilüsyon testi. bakterisidal konsantrasyonlar (MBC'ler) [ 35 , 60 ]. Vibriosuşlar, kültür stoğundan %1 NaCl ile takviye edilmiş bir Mueller-Hinton agar besiyerinde büyütüldü ve 0.5 McFarland bulanıklığı hazırlamak için saf koloniler kullanıldı. Taze Petri kutularını aşılamak için bir pamuklu çubuk kullanıldı. Steril filtre kağıdı diskleri (6 mm çapında, Biolife, İtalya) 10 mg kimyon EO (10.81 uL/disk) ile emprenye edildi ve daha sonra kültürlenmiş plakalara yerleştirildi. Muamele edilen Petri kapları, 4 °C'de 1 saat tutuldu ve ardından gece boyunca 37 °C'de inkübe edildi. Disklerin etrafındaki inhibisyon bölgelerinin büyüme çapları, 1 cm'lik düz bir cetvel kullanılarak tahmin edildi. Test edilen Vibrio suşlarına karşı standart ilaçlar olarak beş antibiyotik (C: kloramfenikol 30 ug; AM: ampisilin 10 ug; E: eritromisin 10 ug; TE: tetrasiklin 5 ug; ve G: gentamisin 10 ug) kullanıldı .

Mikrodilüsyon yöntemi için, %1 NaCl ile Mueller-Hinton brot ortamında 25 uL/mL'den (23.125 mg/mL) başlanarak 96 oyuklu plakalarda EO'nun DMSO-%5 içinde iki kat seri seyreltmesi hazırlandı. Seri olarak seyreltilmiş kimyon esansiyel yağının 100 uL'sini içeren her bir oyuğa toplam 5 uL mikrobiyal aşı ilave edildi. Tüm mikrotitre plakaları, gece boyunca 37 °C'de inkübe edildi. MIC'ler, belirli bir mikroorganizmanın büyümesini engelleyebilen en düşük konsantrasyonlar olarak tanımlandı. MBC değerlerini belirlemek için, görünür büyüme olmayan tüm oyuklardan 3 uL, bir Mueller-Hinton agar ortamı (%1 NaCl) üzerinde nokta inoküle edildi. 24 saatlik inkübasyondan sonra, Vibrio spp. üreme olmayan suş MBC değeri olarak kaydedildi.

4.3.2. Antioksidan Aktivitelerin Değerlendirilmesi

Antioksidan aktivite deneyleri, dört farklı tahlil kullanılarak gerçekleştirilmiştir: Mseddi ve diğerleri tarafından tarif edildiği gibi DPPH testleri. (2020) [ 22 ], β-Karoten ağartma testleri ve daha önce açıklanan protokolleri kullanarak indirgeme/şelatlama gücü [ 61 , 62 , 63 ].

DPPH testi için, 0,25 mL 0,2 mM DPPH• metanolik solüsyon, farklı konsantrasyonlarda (5, 10, 15 ve 20 mg/mL) 1 mL uçucu yağ veya 1 mL kontrol numunesi ile karıştırıldı. Karışım karanlıkta oda sıcaklığında 30 dakika bekletildi. Absorbans 515 nm'de ölçüldü ve DPPH radikallerine karşı süpürme aktivitesi (%SA) aşağıdaki Denklem (1) kullanılarak hesaplandı:
%SA = [(Ac - As)/Ac] × 100
(1)
Ac, kontrolün 30 dakikadaki absorbansı ve As, numunenin 30 dakikadaki absorbansıdır. IC50 değerleri _, DPPH radikallerinin %50'sini temizleyen uçucu yağı temsil eder. Tüm numuneler üç kopya halinde analiz edildi.

_{Ferröz iyon şelatlama aktivitesi için 0,05 mL 2 mM FeCl2} ·4H20 _solüsyonuna farklı konsantrasyonlarda uçucu yağ (1, 5 ve 15 mg/mL) ilave edildi ve oda sıcaklığında 5 dakika inkübasyona bırakıldı. Daha sonra 0,1 mL 5 mM ferrozin eklenerek reaksiyon başlatıldı ve karışım deiyonize su ile 3 mL'ye ayarlanıp kuvvetlice çalkalandı ve 10 dakika oda sıcaklığında bekletildi. Çözeltinin absorbansı daha sonra 562 nm'de ölçülmüştür. ^{Ferrozin-Fe2 +} kompleksi oluşumunun inhibisyon yüzdesi, aşağıdaki Denklem (2) kullanılarak hesaplandı:
Metal şelatlama aktivitesi (%) = [(Ac - As)/Ac] × 100
(2)
burada Ac, kontrolün absorbansıdır ve As, numunenin absorbansıdır. _{Sonuçlar ICso} olarak ifade edilir . IC50 değerleri _, sistemde bulunan demir iyonlarının %50'sini şelatlamak için gereken konsantrasyonlardır. Analizler üç kopya halinde gerçekleştirildi.

İndirgeme gücü analizi için 1 mL kimyon esansiyel yağı (1, 5, 10 mg/mL) 2,5 mL fosfat tamponu (0,2 M, pH 6,6) ve 2,5 mL K3Fe(CN ₎ 6 _çözeltisi ( 1 g/100 mL). Karışım 50°C'de 25 dakika inkübe edildi, 2.5 mL trikloroasetik asit solüsyonu (10 g/100 mL) eklendi ve karışım 10 dakika 650xg'de santrifüjlendi . Son olarak 2,5 mL üst katman, 2,5 mL damıtılmış su ve 0,5 mL FeCl3 sulu solüsyonu (0,1 g/100 mL) ile _{karıştırıldı} . Karışımın absorbansı 700 nm'de ölçülmüştür.

EC50 değeri (mg/mL), indirgeme gücü için absorbansın 0,5 _olduğu etkili konsantrasyondur. Pozitif kontrol olarak askorbik asit kullanıldı.

Linoleik asit sistemi için 0,2 mg β-karoten 2 mL kloroformda eritildi ve 20 mg linoleik asit ve 200 mg Tween 40'a eklendi _.vakum altında oksijenli su (100 mL) ilave edildi ve şişe, tüm malzeme çözülene kadar kuvvetlice çalkalandı. Elde edilen emülsiyon her deneyden önce taze olarak hazırlandı. 96 oyuklu mikrotiter plakaların her bir gözüne 150 uL emülsiyon dağıtıldı ve 10 mg uçucu yağ veya BHA standart çözeltisi eklendi. Boş numune için eşit miktarda emülsiyon kullanıldı. Mikrotitre plakası 45 °C'de inkübe edildi ve görünür/UV mikroplaka kinetik okuyucu (EL × 808, Bio-Tek aletleri, Winooski, VT, ABD) kullanılarak 490 nm'de absorbans ölçüldü. Tüm numunelerin okumaları hemen (t = 0 dakika) ve 120 dakika inkübasyondan sonra yapıldı. Uçucu yağın antioksidan aktivitesi (AA), aşağıdaki Denklem (3) kullanılarak β-karoten ağartma açısından değerlendirildi:
AA% = [(A0 - At)/A0] × 100
(3)
burada A0, kontrolün 0 dakikada absorbansı ve At, numunenin (uçucu yağ veya BHA) 120 dakikada absorbansıdır. Sonuçlar IC50 değerleri (mg/mL) olarak ifade _edilir . 4.4. Anti-Quorum Algılama Faaliyetleri için Tarama

4.4.1. Viyolasin Üretimine Etkisi

Chromobacterium violaceum suşu ATCC 12472, C. violaceum CV026 ve P. aeruginosa PAO1 biyosensör suşları, her iki Gram-negatif bakteride Quorum-Sensing System tarafından kontrol edilen bazı virülans özelliklerine karşı kimyon esansiyel yağının etkilerini incelemek için seçildi [ 40 , 42 ] . Aslında C. violaceum ATCC 12472, daha önce Noumi ve diğerleri tarafından açıklanan protokol kullanılarak kalitatif taramada kullanılmıştır. [ 64 ].

_{Agar besiyerinde viyolasin pigment üretiminin inhibisyonu için, kimyon esansiyel yağı ve ana bileşiği (karvon), C6} -HSL (50 uL) ile takviye edilmiş CV026-inoküle edilmiş Lauria-Bertani agar plakalarının yüzeyine 2 mg/disk oranında yüklenmiştir. 1 mg/mL stok). Violacein inhibisyon bölgesi, disklerin çevresinde renksiz ancak canlı hücrelerin varlığı ile tespit edildi ve büyüme inhibisyonu bölgesi, disklerin etrafındaki açık bölgeler tarafından da kaydedildi.

Bir mikrotiter plaka deneyi kullanılarak viyolasin inhibisyonu için, Lauria-Bertani suyu içeren steril mikrotiter plakaların oyuklarına 10 uL C. violaceum ATCC 12472 ilave edildi. Daha sonra 30 °C'de 18 saat boyunca 30 °C'de 0,3125 mg/mL ila 10 mg/mL arasında değişen çeşitli konsantrasyonlarda kimyon esansiyel yağı varlığında ve yokluğunda inkübe edildi ve inhibisyonu için gözlendi. viyola üretimi. Violacein miktarının belirlenmesi için, kuyucukların içerikleri Eppendorf tüplerine aspire edildi ve hücreleri toplamak için santrifüjlendi (8000 rpm 6 dakika). Violacein, suya doymuş n-butanol kullanılarak hücrelerden ekstre edildi. Ekstrakte edilen violacein, hücre döküntüsünden santrifüjleme ile ayrıldı ve OD _{585 kaydedilerek miktarı belirlendi.}spektrofotometrik okumalar. Uçucu yağ tarafından viyolaseinin yüzde inhibisyonu kontrole göre hesaplandı ve %50 inhibisyon konsantrasyonu (ICso ₎ kaydedildi.

4.4.2. P. aeruginosa PAO1'de QS Kontrollü Virülans Faktörü Üretimi Üzerindeki Etki

Kimyon esansiyel yağının bazı faktörler üzerindeki etkileri, daha önce tarif edilen protokol kullanılarak [ 42 ] oğul motilitesini ve proteolitik ve elastolitik aktiviteleri içeren QS sistemi tarafından düzenlenmiştir .

Sürü motilite testinde, bir P. aeruginosa PAO1 suşunun gece boyunca kültürleri, yarı katı agar ortamının (%1 pepton, %0,5 NaCl, %0,5 agar ve %0,5 filtreyle sterilize edilmiş D-glikoz) merkezine nokta inoküle edildi. ) farklı konsantrasyonlarda kimyon esansiyel yağı içerir (0,05, 0,5, 0,625, 1,25 ve 2,5 mg/mL). Uçucu yağ içermeyen plaka kontrol olarak kullanıldı. Sürü göçü, bakteri hücrelerinin sürü cephelerini takip ederek kaydedildi ve mm cinsinden ifade edildi.

Elastolitik aktivite üzerindeki etkisi için P. aeruginosa PAO1, farklı konsantrasyonlarda kimyon esansiyel yağı (0.05, 0.5, 0.625, 1.25 ve 2.5 mg/mL) ile desteklenmiş Lauria-Bertani sıvı besiyerinde 37 °C'de 16 saat boyunca yetiştirildi. _{Deney için, her konsantrasyondan 100 μL, 20 mg ECR (Sigma) içeren 900 μL elastin Kongo kırmızısı (ECR) tamponu (100 mM Tris, 1 mM CaCl2} , pH 7.5) ile karıştırıldı ve 3 saat süreyle inkübe edildi. 37 °C. Santrifüjlemeden sonra, 200 uL süpernatan steril 96 oyuklu plakalara aktarıldı ve optik yoğunluk 495 nm olarak tahmin edildi.

Kimyon esansiyel yağının bir PAO1 başlangıç suşunda proteolitik aktivite üzerindeki etkilerini tahmin etmek için, 100 uL bakteri kültürü, 3 mg azokazein (Sigma) içeren 900 uL tampon ile karıştırıldı. Eppendorf tüpleri daha sonra 37 °C'de 30 dakika inkübe edildi.

Her tüpe 100 µL trikloroasetik asit (TCA, %10) eklendi ve reaksiyonlar 30 dakika tutuldu. Santrifüjlemeden sonra, süpernatanın 200 uL'lik optik yoğunluğunun 440 nm olduğu tahmin edildi. 4.5. Silico Yaklaşımında

4.5.1. Ligand Hazırlama

Ligandların üç boyutlu yapıları, PubChem ( https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (erişim tarihi: 15 Aralık 2021)) kimyasal bilgi kaynakları [ 65 ] aracılığıyla elde edildi . Tüm ligandların enerjisi, gelişmiş bir molekül düzenleyici ve görselleştirici olan Avogadro kullanılarak minimize edildi [ 66 ]. Küçültülmüş tüm ligandlar, yerleştirme prosedüründen önce pdbqt'ye dönüştürüldü.

4.5.2. Protein Hazırlama

Reseptör proteinleri (PDB ID: 1HD2, 1JIJ, 2UV0, 2XCT, 2QP1, 3IX3, 3QPR ve 3HIR) RSCB protein veri bankasından ( http://www.rcsb.org/ (15 Aralık 2021'de erişildi) seçildi ) ). Su molekülleri ve ko-kristal ligandlar, proteinlerin her birinden çıkarıldı. Proteinlere, pdbqt dosyalarını hazırlamak için Grafik Kullanıcı Arayüzü programı AutoDock Tools (ADT) aracılığıyla polar hidrojenler, Kollman yükleri, çözme parametreleri ve parçalı hacimler atandı. Her bir proteinin etrafındaki ızgara, ADT [ 67 , 68 ] kullanılarak bağlama cebinin etrafında oluşturulmuştur . Bir ızgara kutusu kullanarak bir ızgara haritası oluşturmak için AutoGrid kullanıldı. Izgara boyutu ve ızgara boyutları, her protein için bağlama ceplerine göre şekilde gösterildiği gibi ayarlanmıştır.Tablo 8. AutoDock Vina, yapılandırma dosyasında tanımlanan ızgara kutusu özniteliklerini kullanan proteinleri ve ligandları yerleştirmek için kullanıldı. Proteinler, yerleştirme işlemi boyunca sert olarak ayarlandı ve ligandlar, esnek olarak etiketlendi. Konumsal ortalama karekök sapması (RMSD) 1.0'dan küçük olan bulgular birlikte gruplandırıldı ve en düşük bağlanma serbest enerjisine sahip sonuçla temsil edildi. Moleküler etkileşim analizi için, en düşük bağlanma enerjisi veya afiniteye sahip poz seçildi ve reseptör yapısı ile hizalandı [ 69 ]. Etkileşim analizi, Discovery Studio (DS) programından [Dassault Systems, BIOVIA Corp., San Diego, CA, ABD, v 20.1] 'Etkileşimi Görüntüle' protokolü ile yapılmıştır. Tablo 8

Reseptörler için ızgara boyutu ve boyutları.

1HD2	40×40×40	7.089, 41.659, 34.385	0,375
1JIJ	40×40×40	-11.273, 13.817, 86.080	0,375
2UV0	40×40×40	23.998, 16.050, 80.315	0,375
2XCT	52×52×52	30.098, 32.836, 89.243	0,375
3IX3	52×52×52	14.630, -1.973, 9.690	0,375
3QP1	38×40×40	20.546, 12.912, 49.410	0,375
3QPR	126×126×126	54.057, 84.102, 205.034	0,375
3HIR	60×60×60	-26.388, 13.803, -15.845	0,375

Ayrı bir pencerede aç 4.6. ADMET Öngörülen Özellikler

Tanımlanmış en önemli bileşiklerin ADMET profilleri, admetSAR çevrimiçi sunucusu ( http://lmmd.ecust.edu.cn:8000/ (erişim tarihi 15 Aralık 2021)) kullanılarak tahmin edilmiştir . admetSAR sunucusu, CASRN tarafından kimyasal profilleri kolayca aramak için kullanıcı dostu bir arayüz sağlar ve siliko filtreleme için yeni kimyasal ADMET özellikleri için admetSAR'da 40'tan fazla tahmine dayalı modelle ortak adlar ve benzerlik aramaları uygulandı. 4.7. İstatistiksel analiz

Üç kopyanın ortalama değerleri, Windows için SPSS 25.0 (SPSS Inc., Chicago, IL, ABD) istatistik paketi kullanılarak hesaplandı. Ortalamalardaki farklılıklar, %95 güven aralığı ( p ≤ 0.05) ile Duncan'ın ortalamalar için çoklu aralık testi kullanılarak hesaplanmıştır .

Git: 5. Sonuçlar

Genel olarak, bu yazıda C. carvi esansiyel yağında ana bileşikler olarak karvon ve limonenin tanımlanmasını rapor ediyoruz . Bu EO , test edilen hemen hemen tüm suşlar için yüksek çapta büyüme engelleme bölgeleri ve düşük minimum inhibitör konsantrasyonları ile balık ve kabuklu deniz ürünleri ürünlerinden sıklıkla izole edilen çeşitli patojenik ve patojenik olmayan Vibrio suşlarına karşı güçlü aktivite sergiler. Kimyon özellikle P. aeruginosa PAO1 ve C. violaceum biyosensör suşlarında virülansla ilgili birkaç faktörün üretimini düzenleyebildi . Aslında bu EO, V. alginolyticus , V. parahaemolyticus , V. vulnificus tarafından oluşturulan biyofilmleri engelleyebildi ve yok edebildi .ve MİK altı konsantrasyonlarda V. cholerae türleri. 2,5 mg/mL'de, P. aeruginosa PAO1 tarafından elastaz ve proteaz üretimi sırasıyla %50,17 ve %77,34 oranında azaldı. Hesaplamalı çalışmamız, test edilen proteinlere karşı güçlü ADME özelliklerini ve maksimum bağlanma afinitelerini ortaya koymaktadır. Elde edilen sonuçlar, Vibrio cinsine ait patojenik bakterileri kontrol etmek için C. carvi esansiyel yağının potansiyel kullanımını vurgulamaktadır .

Git: Yazar Katkıları

Kavramsallaştırma MS, KA, SG ve AK; metodoloji, MS, KA, SG ve AK; biçimsel analiz, MS, KA, SG ve AK; yazılım, MS ve AK; soruşturma, MS, KA, SG ve AK; yazma—orijinal taslak hazırlama, MS, KA, SG ve AK; yazma—inceleme ve düzenleme, MS, KA, SG ve AK; denetim, AK ve MS; finansman edinimi, KA; proje yönetimi, KA Tüm yazarlar makalenin yayınlanan versiyonunu okudu ve kabul etti.

Git: Finansman

Yazar(lar), Bilimsel Araştırma Dekanlığı tarafından temsil edilen Qassim Üniversitesi'ne H. 1442/2020 akademik yılında (10215-cos-2020-1-3-I) numarasıyla bu araştırmaya mali desteği için minnetle teşekkür eder. .

Git: Kurumsal İnceleme Kurulu Beyanı

Uygulanamaz.

Git: Bilgilendirilmiş Onam Beyanı

Uygulanamaz.

Git: Veri Kullanılabilirliği Bildirimi

Bu çalışma sırasında oluşturulan ve analiz edilen veriler bu makalede yer almaktadır.

Git: Çıkar çatışmaları

Yazarlar herhangi bir çıkar çatışması olmadığını beyan ederler.

Git: Dipnotlar


Yayıncının Notu: MDPI, yayınlanan haritalardaki ve kurumsal bağlantılardaki yetki iddiaları konusunda tarafsız kalır.



Git: Referanslar

1. Snoussi M., Chaieb K., Mahmoud R., Bakhrouf A. Deniz balıkları kuluçkahanesiyle ilişkili bazı Vibrionaceae'nin kantitatif çalışması, tanımlanması ve antibiyotik duyarlılığı. Ann. Mikrobiyoloji. 2006; 56 :289–293. doi: 10.1007/BF03175020. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
2. Baker-Austin C., Oliver JD, Alam M., Ali A., Waldor MK, Qadri F., Martinez-Urtaza J. Vibrio spp. enfeksiyonlar. Nat. Rev Dis. Astarlar. 2018; 4 :1–19. doi: 10.1038/s41572-018-0005-8. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
3. Dutta D., Kaushik A., Kumar D., Bag S. Gıda Kaynaklı Patojenik Vibrios: Antimikrobiyal Direnç. Ön. Mikrobiyoloji. 2021; 12 :638331. doi: 10.3389/fmicb.2021.638331. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
4. Ali A., Parisi A., Conversano M., Iannacci A., D'Emilio F., Mercurio V., Normano G. Deniz Ürünleri ile İlişkili Gıda Kaynaklı Bakteriler: Kısa Bir İnceleme. J. Gıda Kal. Tehlike Kontrolü. 2020; 7 :4–10. doi: 10.18502/jfqhc.7.1.2446. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
5. Dumen E., Ekici G., Ergin S., Bayrakal GM Presence of Foodborne Pathogens in Seafood and Risk Ranking for Pathogens. Gıda kaynaklı. Patog. Dis. 2020; 17 :541–546. doi: 10.1089/fpd.2019.2753. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
6. Sheyda A., Alexander DK, Marvin W., Stephen PD Bakteriyel Yetersayı Algılama Sırasında Enfeksiyon. Annu. Rev. Mikrobiyoloji. 2020; 74 :201–219. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
7. Aye MM, Aung HT, Sein MM, Armijos C. Seçilmiş 15 Myanmar tıbbi bitkisinin fitokimyası, tıbbi özellikleri ve farmakolojik aktiviteleri üzerine bir inceleme. moleküller. 2019; 24 :293. doi: 10.3390/moleküller24020293. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
8. Felhi S., Hajlaoui H., Ncir M., Bakari S., Ktari N., Saoudi M., Gharsallah N., Kadri A. Dondurularak kurutulmuş ekstraktların beslenme, fitokimyasal ve antioksidan değerlendirmesi ve FT-IR analizi Üç bölgeden Ecballium elaterium meyve suyu. Gıda Bilimi Teknoloji 2016; 36 :646–655. doi: 10.1590/1678-457x.12916. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
9. Felhi S., Saoudi M., Daoud A., Hajlaoui H., Ncir M., Chaabane R., El Feki A., Gharsallah N., Kadri A. Fitokimyasal içeriklerin araştırılması, in vitro antioksidan ve antibakteriyel davranış ve Ecballium elaterium metanol meyve özütünün in vivo anti-inflamatuar potansiyeli . Gıda Bilimi Teknoloji 2017; 37 :558–563. doi: 10.1590/1678-457x.26316. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
10. Bakari S., Daoud A., Felhi S., Smaoui S., Gharsallah N., Kadri A. Cactus cladode'un çeşitli solvent ekstraktlarının yakın analizi, mineral bileşimi, fitokimyasal içerikleri, antioksidan ve antimikrobiyal aktiviteleri ve GC-MS araştırması . Gıda Bilimi Teknoloji 2017; 27 :286–293. doi: 10.1590/1678-457x.20116. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
11. Bakari S., Hajlaoui H., Daoud A., Mighri H., Ross-Garcia JM, Gharsallah N., Kadri A. Erodyumun yaprak ve çiçeklerinin hidroalkolik ekstrelerinin fitokimyasalları, antioksidan ve antimikrobiyal potansiyelleri ve LC-MS analizi Tunus Sahra'dan toplanan glocophyllum . Gıda Bilimi Teknoloji 2018; 38 :310–317. doi: 10.1590/fst.04517. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
12. Hajlaoui H., Mighri H., Aouni M., Gharsallah N., Kadri A. Tunus Origanum majorana L. esansiyel yağının kimyasal bileşimi ve antioksidan antimikrobiyal, sitotoksisite ve anti-asetilkolinesteraz özelliklerinin in vitro değerlendirmesi. Mikrob. Patog. 2016; 95 :86–94. doi: 10.1016/j.micpath.2016.03.003. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
13. Hajlaoui H., Arraouadi S., Noumi E., Aouadi K., Adnan M., Khan MA, Kadri A., Snoussi M. Carum carvi L'nin antimikrobiyal, antioksidan, anti-asetilkolinesteraz, antidiyabetik ve farmakokinetik özellikleri . ve tek başına ve kombinasyon halinde Coriandrum sativum L. esansiyel yağları. moleküller. 2021; 26 :3625. doi: 10.3390/moleküller26123625. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
14. Daoud A., Ben Mefteh F., Mnafgui K., Turki M., Jmal S., Ben Amar R., Ayadi F., ElFeki A., Abid L., Rateb ME, et al. Hurma poleninin etanolik ekstraktının, anjiyotensin dönüştürücü enzimin inhibisyonu yoluyla sıçanlarda izoproterenol kaynaklı miyokard enfarktüsüne karşı kardiyopreventif etkisi. Tecrübe. Toksikol. Pathol. 2017; 69 :656–665. doi: 10.1016/j.etp.2017.06.004. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
15. Ben Mefteh F., Daoud A., Chenari Bouket A., Thissera B., Kadri Y., Cherif-Silini H., Eshelli M., Alenezi FN, Vallat A., Oszako T., et al. Hurma ağaçları, çeşitli biyoaktif metabolitler için mantar hücresi fabrikaları olarak kök kaynaklı endofitler. Int. J. Mol. bilim 2018; 19 :1986. doi: 10.3390/ijms19071986. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
16. Bakari S., Ncir M., Felhi S., Hajlaoui H., Saoudi M., Gharsallah N., Kadri A. Uçucu yağ ve solvent ekstraktının toplam fenolik, flavonoid ve antioksidan özelliklerinin kimyasal bileşimi ve in vitro değerlendirmesi Tunus'ta yetişen Teucrium polium'un toprak üstü kısımlarından . Gıda Bilimi Biyoteknoloji 2015; 24 :1943–1949. doi: 10.1007/s10068-015-0256-z. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
17. Baig B., Abdel Halim S., Farrukh A., Greish Y., Amin A. Hepatoselüler karsinom için nanomalzeme bazlı tedavinin güncel durumu. Biyomed. Eczacı. 2019; 116 :108852. doi: 10.1016/j.biopha.2019.108852. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
18. Benassi E., Fan K., Sun Q., Dukenbayev K., Wang Q., Shaimoldina A., Tassanbiyeva A., Nurtay L., Nurkesh A., Kutzhanova A., et al. Bitkisel gıdaların işlenmesiyle enzimatik aktiviteyi taklit eden parçacık düzeneklerinin üretilmesi: Geleneksel Çin tıbbında rhizoma polygonati ve diğer doğal bileşenler vakası. Nano Ölçekli Av. 2021; 3 :2222. doi: 10.1039/D0NA00958J. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
19. Xie Y., Mu C., Kazybay B., Sun Q., Kutzhanova A., Nazarbek G., Xu N., Nurtay L., Wang Q., Amin A., et al. Güçlü ilaç dağıtımı için herbzim aktivitesine sahip Rhizoma polygonati ekstresi hedefli kinazın ağ farmakolojisi ve deneysel araştırması . Uyuşturucu Dağıtımı 2021; 28 :2187–2197. doi: 10.1080/10717544.2021.1977422. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
20. El-Kharrag R., Amin A., Hisaindee S., Greish Y., Karam SM Krosin kaplı manyetit nanopartiküller kullanılarak kanser öncesi karaciğerin terapötik bir modelinin geliştirilmesi. Int. J. Oncol. 2017; 50 :212–222. doi: 10.3892/ijo.2016.3769. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
21. Kadri A., Zarai Z., Chobba IB, Gharsallah N., Damak M., Békir A. Thymelaea hirsuta L' nin kimyasal bileşimi ve in vitro antioksidan aktiviteleri : Tunus'tan uçucu yağ. Afr. J. Biyoteknoloji. 2011; 10 :2930–2935. [ Google Akademik ]
22. Mseddi K., Alimi F., Noumi E., Veettil VN, Deshpande S., Adnan M., Hamdi A., Elkahoui S., Alghamdi A., Kadri A., et al. Thymus musilii Velen. Farmakolojik özellikleri ile güçlü biyoaktif bileşiklerin umut verici bir kaynağı olarak: In vitro ve in silico analizi. Arap. J. Chem. 2020; 13 :6782–6801. doi: 10.1016/j.arabjc.2020.06.032. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
23. Goyal M., Gupta VK, Singh N., Mrinal Carum carvi — Güncellenmiş Bir İnceleme. Indian J. Pharm. Biol. Res. 2018; 6 :14–24. [ Google Akademik ]
24. Rasooli I., Allameh A. Kimyon ( Carum carvi L.) uçucu yağlar. İçinde: Preedy VR, editör. Gıda Muhafazasında, Lezzetinde ve Güvenliğinde Uçucu Yağlar. Akademik Basın; San Diego, CA, ABD: 2016. sayfa 287–293. Bölüm 32. [ Google Akademik ]
25. Dadkhah A., Allameh A., Khalafi H., Ashrafihelan J. Diyet kimyonu esansiyel yağlarının 1,2-dimetilhidrazin kaynaklı kolon karsinojenezi üzerindeki inhibe edici etkilerine karaciğer ksenobiyotik metabolize edici enzimler aracılık eder. Nutr. Kanser. 2010; 63 :46–54. doi: 10.1080/01635581.2010.516473. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
26. Avrupa Farmakopesi. 7. baskı cilt 1 Avrupa Konseyi; Strazburg, Fransa: 2010. [ Google Scholar ]
27. Raal A., Arak E., Orav A. Farklı ülkelerden temin edilen Carum carvi L. ticari meyvelerinde bulunan uçucu yağın içeriği ve bileşimi . J. Essent. Petrol Res. 2012; 24 :53–59. doi: 10.1080/10412905.2012.646016. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
28. Snoussi M., Hajlaoui H., Noumi E., Usai D., Sechi LA, Zanetti S., Bakhrouf A. In-vitro anti- Vibrio spp. bazı Tunus aromatik bitkilerinin aktivitesi ve kimyasal bileşimi. Dünya J. Microbiol. Biyoteknoloji 2008; 24 :3071–3076. doi: 10.1007/s11274-008-9811-6. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
29. Snoussi M., Noumi E., Dehmani A., Flamini G., Aouni M., Alsieni M., Al-sieni A. Elettaria cardamomum L. (Manton) uçucu yağının kimyasal bileşimi ve antimikrobiyal aktiviteleri: Yüksek aktivite çok çeşitli gıda kaynaklı ve tıbbi açıdan önemli bakteri ve mantarlara karşı. J. Chem. Biol. fizik bilim 2015; 6 :248–259. [ Google Akademik ]
30. Snoussi M. , Dehmeni A. , Noumi E., Flamini G., Papetti A. Vibrio spp . suşlar. Mikrob. Patog. 2016; 90 :13–21. doi: 10.1016/j.micpath.2015.11.004. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
31. Snoussi M., Trabelsi N., Dehmeni A., Benzekri R., Bouslama L., Hajlaoui B., Al-sieni A., Papetti A. Allium roseum var . odoratissimum (Desf.) Coss özleri. End. Bitkisel Ürünler. 2016; 89 :533–542. doi: 10.1016/j.indcrop.2016.05.048. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
32. Gracia-Valenzuela MH, Vergara-Jiménez MJ, Baez-Flores ME, Cabrera-Chavez F. Diyet kekik esansiyel yağının karideslerdeki vibrio bakterilere karşı antimikrobiyal etkisi. Ark. Biol. bilim 2014; 66 :1367–1370. doi: 10.2298/ABS1404367G. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
33. Partovi R., Khanjari A., Abbaszadeh S., Sharifzadeh A. Beş uçucu yağın patojenik ve patojenik olmayan Vibrio parahaemolyticus üzerindeki kimyasal bileşimi ve antimikrobiyal etkisi . Ceviz. Gıda Bilimi Res. 2017; 4 :43–52. doi: 10.18869/acadpub.nfsr.4.2.6. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
34. Porto C., Stüker CZ, Mallmann AS, Simionatto E., Flach A., Canto-Dorow T., Silva UF, Dalcol II, Morel AF (R)-(−)-carvone and (1R, 4R)- Poiretia latifolia vogel'den trans-(+)-dihidrokarvon . Braz. kimya Sos. 2010; 21 :782–786. doi: 10.1590/S0103-50532010000500003. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
35. Snoussi M., Noumi E., Trabelsi N., Flamini G., Papetti A., De Feo V. Mentha spicata esansiyel yağı: Vibrio spp.'nin planktonik ve biyofilm kültürlerine karşı kimyasal bileşim, antioksidan ve antibakteriyel aktiviteler . suşlar. moleküller. 2015; 20 :14402–14424. doi: 10.3390/molecules200814402. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
36. Mizan MFR, Ashrafudoulla M., Hossain MI, Cho HR, Ha SD Uçucu yağların patojenik ve biyofilm oluşturan Vibrio parahaemolyticus suşları üzerindeki etkisi. Biyolojik kirlenme. 2020; 36 :467–478. doi: 10.1080/08927014.2020.1772243. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
37. Mendes JL, de Araújo TF, Geraldo de Carvalho M., Catunda A., Júnior FE Protium heptaphyllum reçinesinden elde edilen uçucu yağın kimyasal bileşimi ve vibriosidal etkisinin mekanizması . bilim J.2019 ; 2019 :9563213. doi: 10.1155/2019/9563213. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
38. Nazzaro F., Fratianni F., De Martino L., Coppola R., De Feo V. Uçucu yağların patojenik bakteriler üzerindeki etkisi. İlaçlar. 2013; 6 :1451–1474. doi: 10.3390/ph6121451. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
39. Bai AJ, Vittal RR Quorum, uçucu yağların inhibitör ve anti-biyofilm aktivitesini ve bunların gıda sistemlerinde in vivo etkinliğini algılıyor. Gıda Biyoteknolojisi. 2014; 28 :269–292. doi: 10.1080/08905436.2014.932287. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
40. Noumi E., Merghni A., Alreshidi, MM, Haddad O., Akmadar G., De Martino L., Mastouri M., Ceylan O., Snoussi M., Al-sieni A., et al. Chromobacterium violaceum ve Pseudomonas aeruginosa PAO1: Melaleuca alternifolia esansiyel yağının ve bunun ana bileşeni terpinen-4-ol'ün anti-quorum algılama aktivitesini değerlendirmek için modeller. moleküller. 2018; 23 :2672. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
41. Camele I., Elshafie HS, Caputo L., De Feo V. Akdeniz bitki öz yağlarının fitopatojenik bakterilere karşı anti-quorum sensing and antimicrobial effect of Mediterranean bitki esansiyel yağları. Ön. Mikrobiyoloji. 2019; 10 :2619. doi: 10.3389/fmicb.2019.02619. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
42. Snoussi M., Noumi E., Punchappady-Devasya R., Trabelsi N., Kanekar S. Carum copticum esansiyel yağının ve Chromobacterium violaceum'a karşı fenoliklerin antioksidan özellikleri ve anti-çoğu algılama potansiyeli . J. Gıda Bilimi Teknoloji 2018; 55 :2824–2832. doi: 10.1007/s13197-018-3219-6. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
43. Cáceres M., Hidalgo W., Stashenko E., Torres R., Ortiz C. Patojenik bakterilere karşı antibakteriyel, anti-biyofilm ve anti-çorum algılama aktivitelerine sahip aromatik bitkilerin uçucu yağları. antibiyotikler. 2020; 9 :147. doi: 10.3390/antibiyotikler9040147. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
44. Alreshidi M., Noumi E., Bouslama L., Ceylan O., Veettil VN, Adnan M., Danciu C., Elkahoui S., Badraoui R., Al-Motair KA, et al. Teucrium polium L. havai kısımları metanolik ekstraktın fitokimyasal tarama, antibakteriyel, antifungal, antiviral, sitotoksik ve anti-çoğu algılama özellikleri . Bitkiler. 2020; 9 :1418. doi: 10.3390/plants9111418. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
45. Vasavi HS, Arun AB, Rekha PD Anti-quorum sensing potansiyeli of Adenanthera pavonina . Eczacılık. Res. 2015; 7 :105–109. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
46. Kanekar S., Fathima F., Rekha PD Carvone—Çoğunluğu algılayan bir inhibitör, Chromobacterium violaceum'da biyofilm oluşumunu engeller . Nat. Üretim Res. 2021:1–6. doi: 10.1080/14786419.2021.1993214. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
47. Luciardi MC, Blázquez MA, Alberto MR, Cartagena E., Arena ME Greyfurt esansiyel yağları, Pseudomonas aeruginosa'nın çekirdek algılamasını engeller . Gıda Bilimi Teknoloji Int. 2020; 26 :231–241. doi: 10.1177/1082013219883465. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
48. Luciardi MC, Blázquez MA, Alberto MR, Cartagena E., Arena ME Limon yağları , çekirdek algılama inhibisyonu ile Pseudomonas aeruginosa'nın patojenitesini azaltır . moleküller. 2021; 26 :2863. doi: 10.3390/moleküller26102863. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
49. Nazzaro F., Fratianni F., Coppola R., Feo V. Essential Oils and Antifungal Activity. İlaçlar. 2017; 10:86 . doi: 10.3390/ph10040086. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
50. Alminderej F., Bakari S., Almundarij TI, Snoussi M., Aouadi K., Kadri A. Antioksidan aktiviteler of a new chemotype of Piper cubeba L. meyve uçucu yağı (Methyleugenol/Eugenol): In Silico moleküler yerleştirme ve ADMET çalışmalar. Bitkiler. 2020; 9 :1534. doi: 10.3390/plants9111534. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
51. Aouadi K., Hajlaoui H., Arraouadi S., Ghannay S., Snoussi M., Kadri A. Echium humile Desf'in antioksidan aktiviteleri ile HPLC/MS fitokimyasal profilleme . özler: İnsan peroksiredoksin 5 reseptörünü hedefleyen ADMET tahmini ve hesaplamalı çalışma. Tarım bilimi. 2021; 11 :2165. doi: 10.3390/agronomi11112165. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
52. Noumi E., Snoussi M., Anouar EH, Alreshidi M., Veettil VN, Elkahoui S., Adnan M., Patel M., Kadri A., Aouadi K., et al. Teucrium polium L. Metanolik Ekstraktın HR-LCMS Tabanlı Metabolit Profili, Antioksidan ve Antikanser Özellikleri : Hesaplamalı ve In Vitro Çalışma. antioksidanlar. 2020; 9 :1089. doi: 10.3390/antiox9111089. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
53. Othman IMM, Gad-Elkareem MAM, Anouar EH, Aouadi K., Snoussi M., Kadri A. Umut vaat eden tirozil-tRNA sentetaz ve peroksiredoksin-5 inhibitörleri olarak yeni ikame edilmiş pirazolonlar ve dipyrazolotriazinler: Tasarım, sentez, moleküler yerleştirme ve yapı- aktivite ilişkisi (SAR) analizi. Biorg. kimya 2021; 109 :104704. doi: 10.1016/j.bioorg.2021.104704. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
54. De Clercq E., Naesens L., De Bolle L., Schols D., Zhang Y., Neyts J. İnsan herpes virüsleri HHV-6, HHV-7 ve HHV-8'e karşı aktif olan antiviral maddeler. Rahip Med. Virol. 2001; 11 :381–395. doi: 10.1002/rmv.336. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
55. Alminderej F., Bakari S., Almundarij TI, Snoussi M., Aouadi K., Kadri A. Antimicrobial and yara iyileştirme potansiyeli of a new chemotype from Piper cubeba L. essential oil and in silico study on S. aureus tyrosyl- tRNA sentetaz proteini. Bitkiler. 2021; 10 :205. doi: 10.3390/plants10020205. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
56. Othman IMM, Gad-Elkareem MAM, Anouar EH, Snoussi M., Aouadi K., Kadri A. Prospektif tirozil-tRNA sentetaz inhibitörleri olarak pirimidin kısmı içeren yeni erimiş piridin türevleri: Tasarım, sentez, farmakokinetik ve moleküler yerleştirme çalışmaları. J. Mol. Yapı. 2020; 1219 :128651. doi: 10.1016/j.molstruc.2020.128651. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
57. Eswaramoorthy R., Hailekiros H., Kedir F., Endale M. Clausena anisata'nın köklerinden karbazol alkaloid ve kumarinlerin siliko moleküler yerleştirme, dft analizi ve admet çalışmaları : Yetersayı algılama için güçlü bir inhibitör. Av. Uygulama Biyobilgi. kimya 2021; 5 :13–24. doi: 10.2147/AABC.S290912. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
58. Wang M., Zhao L., Wu H., Zhao C., Gong Q., Yu W. Cladodionen, Pseudomonas aeruginosa'ya Karşı Potansiyel Bir Yetersayı Algılama Önleyicisidir . Uyuşturucu. 2020; 18 :205. doi: 10.3390/md18040205. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
59. Hajlaoui H., Snoussi M., Ben Jannet H., Elmighri Z., Bakhrouf A. Tunus esansiyel yağı Mentha longifolia L. ssp'nin kimyasal bileşimi ve antimikrobiyal aktiviteleri . folklorik tıpta kullanılır. Ann. Mikrobiyoloji. 2008; 58 :513–520. doi: 10.1007/BF03175551. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
60. Ben Salha G., Herrera Díaz R., Lengliz O., Abderrabba M., Labidi J. Serbest terpen hidrokarbon uçucu yağlarının kimyasal bileşiminin mantar önleyici aktivite üzerindeki etkisi. moleküller. 2019; 24 :3532. doi: 10.3390/moleküller24193532. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
61. Koleva II, van Beek TA, Linssen JP, de Groot A., Evstatieva LN Antioksidan aktivite için bitki özlerinin taranması: Üç test yöntemi üzerinde karşılaştırmalı bir çalışma. fitokimya Anal. 2002; 13 :8–17. doi: 10.1002/pca.611. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
62. Hajlaoui H., Mighri H., Noumi E., Snoussi M., Trabelsi N., Ksouri R., Bakhrouf A. Tunus Cuminum cyminum L. uçucu yağının kimyasal bileşimi ve biyolojik aktiviteleri : Vibrio spp. suşlar. Gıda Kimyası Toksikol. 2010; 48 :2186–2192. doi: 10.1016/j.fct.2010.05.044. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
63. Oyaizu M. Glikoz aminden hazırlanan esmerleşme reaksiyonu ürünü üzerinde çalışmalar. Jpn. J. Fındık. 1986; 44 :307. doi: 10.5264/eiyogakuzashi.44.307. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
64. Noumi E., Snoussi M., Alreshidi MM, Rekha PD, Saptami K., Caputo L., De Martino L., Souza LF, Msaada K., Mancini E., et al. Kakule türlerinden elde edilen uçucu yağların kimyasal ve biyolojik değerlendirmesi . moleküller. 2018; 23 :2818. doi: 10.3390/moleküller23112818. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
65. Kim S., Chen J., Cheng T., Gindulyte A., He J., He S., Li Q., Shoemaker BA, Thiessen PA, Yu B., et al. 2021'de PubChem: Yeni veri içeriği ve geliştirilmiş web arayüzleri. Nükleik Asitler Res. 2021; 49 1388–D1395. doi: 10.1093/nar/gkaa971. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
66. Hanwell MD, Curtis DE, Lonie DC, Vandermeersch T., Zurek E., Hutchison GR Avogadro: Gelişmiş bir semantik kimyasal düzenleyici, görselleştirme ve analiz platformu. J. Cheminform. 2012; 4:17 . doi: 10.1186/1758-2946-4-17. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
67. Tasleem M., Ishrat R., Islam A., Ahmad F., Hassan I. Trismus-Pseudocamptodactyly Syndrome ile İlişkili MyH8 Geninde ARG674 Mutasyonunun Yapısal Karakterizasyonu, Homoloji Modellemesi ve Yerleştirme Çalışmaları. Letonya İlaç Des. Keşif 2014; 11 :1177–1187. doi: 10.2174/1570180811666140717190217. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
68. Trott O., Olson AJ AutoDock Vina: Yeni puanlama işlevi, verimli optimizasyon ve çoklu kullanım ile yerleştirme hızını ve doğruluğunu artırma. J. Bilgisayar. kimya 2010; 31 :455–461. doi: 10.1002/jcc.21334. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
69. Azam SS, Abbasi SW Farklı yerleştirme rutinleri kullanılarak asetilserotonin-O-metiltransferaz için yeni melatoninerjik inhibitörlerin tanımlanmasına yönelik moleküler yerleştirme çalışmaları. Teori Biol Med. modeli. 2013; 10:63 . doi: 10.1186/1742-4682-10-63. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]

[maturidi]

Carum carvi L. Esansiyel Yağının GC-MS Profili, Vibriocidal, Antioksidan, Antibiyofilm ve Anti-Quorum Algılama Özellikleri : In Vitro ve In Silico Yaklaşımları

Siwar Ghannay , ¹ Kaïss Aouadi , ^{1, 2} Adel Kadri , ^{3, 4} ve Mejdi Snoussi ^{5, 6, *}
Yun-Soo Seo, Akademik Editör ve Joong-Sun Kim, Akademik Editör
Yazar bilgileri Makale notları Telif hakkı ve Lisans bilgileri Sorumluluk Reddi
¹ Kimya Bölümü, Fen Fakültesi, Qassim Üniversitesi, Buraidah 51452, Suudi Arabistan; as.ude.uq@yannahg.s (SG); as.ude.uq@idauoa.k (KA)
² Monastir Fen Fakültesi, Monastir Üniversitesi, Çevre Caddesi, Monastir 5019, Tunus
³ Kimya Bölümü, Sfax Fen Fakültesi, Sfax Üniversitesi, BP1171, Sfax 3000, Tunus; rf.oohay@ledakul
⁴ Baljurashi'deki Fen ve Sanat Fakültesi, Albaha Üniversitesi, PO Box 1988, Albaha 65527, Suudi Arabistan
⁵ Biyoloji Bölümü, Fen Fakültesi, Hail Üniversitesi, PO Box 2440, Hail 2440, Suudi Arabistan
⁶ Genetik Laboratuvarı, Biyoçeşitlilik ve Biyo-Kaynaklar Değerlendirilmesi (LR11ES41), Monastir Yüksek Biyoteknoloji Enstitüsü, Monastir Üniversitesi, Avenue Tahar Haddad, BP74, Monastir 5000, Tunus
^* Yazışma: rf.oohay@idjemns İlişkili Veriler

Veri Kullanılabilirliği Bildirimi
Git: Soyut

Bu çalışmanın temel amacı , kimyon esansiyel yağının fitokimyasal bileşimleriyle ilişkili olarak anti- Vibrio spp., antibiyofilmler ve anti-quorum-sensing (anti-QS) özelliklerini araştırmaktı . Elde edilen sonuçlar, başlıcaları karvon (%58,2) ve limonen (%38,5) olmak üzere on iki bileşiğin tanımlandığını göstermektedir. Elde edilen uçucu yağ (EO), tüm Vibrio türlerine karşı özellikle aktiftir . türler, test edilen tüm suşlara karşı bakteriyostatik etkiye sahip (MBC/MIC oranı ≥ 4) ve V. furnisii ATCC 35016 için 8,66 ± 0,58 mm ile V. alginolyticus için 37,33 ± 0,58 mm arasında değişen yüksek büyüme çaplarına sahip inhibisyon bölgelerine sahip türlerATCC 17749. Kimyon esansiyel yağı (Carvone/limonen kemotipi), dört test (DPPH = 15 ± 0,23 mg/mL; indirgeme gücü = 7,8 ± 0,01 mg/mL; β-karoten = 3,9 ± 0,025 mg/mL; şelatlama gücü = 6,8 ± 0,05 mg/mL). Bu yağ, özellikle Pseudomonas aeruginosa PAO1'de oğul hareketliliğini, elastaz ve proteaz üretimini ve C. violaceum'da violacein üretimini engelleyerek hücreden hücreye iletişimi önleyebilir.konsantrasyona bağlı bir şekilde. Moleküler yerleştirme yaklaşımı, kimyon EO'sunda tanımlanmış biyoaktif moleküllerin, yüksek bağlanma enerjisine sahip antioksidan, antibakteriyel ve anti-QS aktivitelerinde yer alan bilinen hedef enzimlerle iyi etkileşimini gösterir. Genel olarak elde edilen sonuçlar, kimyon esansiyel yağının patojenik Vibrio türlerine karşı olası kullanımını ve Gram-negatif bakterilerde QS sistemleri tarafından kontrol edilen virülansla ilgili faktörlerin salgılanmasını azaltmak için vurgulamaktadır. Bu nedenle bu yağ, gıda endüstrileri tarafından abiyotik yüzeylerde Vibrio suşları tarafından biyofilm oluşumunu önlemek için kullanılabilir .

Anahtar Kelimeler: uçucu yağ, Carum carvi L., antioksidan, Vibrio spp., biyofilm, anti-quorum sensing, farmakokinetik, moleküler yerleştirme
Git: 1. Giriş

Vibrio cinsine ait bakteriler, deniz ortamının doğal konakçılarıdır [ 1 , 2 , 3 ]. Bu bakterilerin deniz ortamında her yerde bulunması ve bu enfeksiyonların özellikle hassas kişiler için potansiyel ciddiyeti, dikkatleri bu mikroorganizmalara çekmiştir [ 4 , 5 ]. Bakteriyel davranışın anlaşılmasındaki son gelişmeler, sosyal davranışın düzenlenmesinde ve patojenitelerinde yer alan virülans faktörlerinin ifadesinde yer alan çekirdek algılama adı verilen bir hücreden hücreye iletişim mekanizmasının varlığını göstermiştir [6] .]. Geniş biyolojik aktivite spektrumları ve özellikle antimikrobiyal ve antioksidan özellikleri nedeniyle bitki kaynaklı moleküller, antioksidan [ 8 , 9 , 10 , 11 , 12 , 13 ], antimikrobiyal [ 10 , 11 , 12 , 13 ], sitotoksisite [ 12 , 13 ], anti-asetilkolinesteraz [ 12 , 13 ] ve antidiyabetik [ 13 ] özelliklerin yanı sıra anti-inflamatuar [ 9] ve kardiyak yeniden şekillenme süreci üzerinde önleyici etkiler [ 14 ]. Bu nedenle, birçok bitkiden elde edilen uçucu yağlar (EO'lar), bakteriler, virüsler ve mantarlar dahil olmak üzere sonsuz sayıda patojenle savaşmak için yüzlerce yıldır iyi bir şekilde kullanılmaktadır [ 14 , 15 , 16 ]. Son zamanlarda, çeşitli hastalıkların klinik öncesi modellerinde ve diğer uygulamalarda doğal ürünlere dayalı nanotıbbın etkinliğine ve güvenliğine büyük önem verilmektedir [ 17 , 18 , 19 , 20 , 21]. EO ayrıca anti-QS aktivitesine sahiptir ve QS sistemini, ya sinyal moleküllerinin sentezinin parçalanması ya da bozunması yoluyla ya da reseptörlerini bloke ederek üç yoldan hedefler. Biyofilm oluşumu, biyofilm oluşumunu ve QS'yi bakterilerin sosyal yaşamının merkezi ve birbiriyle bağlantılı iki özelliği yapan QS mekanizmaları tarafından kontrol edilir. Aslında biyofilmlerle mücadele iki ana eksende tanımlanabilir: biyofilm oluşumunun önlenmesi ve varken yok edilmesi .

Carum carvi L. veya kimyon, ince ve yivli gövdeli iki yılda bir bitki türü olan Apiaceae familyasına aittir. Yapraklar dikdörtgen şeklindedir ve bazen pembe olan beyaz çiçekleri şemsiyelerde görülür. Tohumları 5 mm boyutundadır. Boyu en fazla 60/75 cm'yi geçmez. Karvi, yağlı yağlar ve polisakkaritlerle birlikte D-karvon açısından zengin esansiyel yağdan oluşur [ 23 ]. Meyveler geleneksel tıpta gaz giderici olarak kullanılır ve küçük çocukların yemeklerine sindirime yardımcı olmak için eklenir ve çavdar ekmeğindeki gıda ürünlerine tadı ve aroması için eklenir [24 ] . Kimyon, antispazmodik, emmenagog, balgam söktürücü, galaktagog , uyarıcı, mide ve tonik özellikler dahil olmak üzere çeşitli farmakolojik özelliklere sahiptir.]. Ayrıca carvi EO'nun, dimetilhidrazin tarafından indüklenen kolon premalign yaralanmalarına karşı kanser kemopreventif etkileri olduğu kanıtlanmıştır [ 25 ]. Kimyon esansiyel yağının antimikrobiyal, antioksidan, anti-asetilkolinesteraz ve antidiyabetik aktiviteleri de laboratuvarımızda rapor edilmiştir [ 16 ].

Bu nedenle, bu çalışmanın amacı, Suudi mutfağında balık ve kabuklu deniz ürünleri yemeklerini hazırlamak için yaygın olarak kullanılan kimyon tohumlarının kimyasal bileşimini incelemekti. Antibakteriyel aktivite, çeşitli patojenik Vibrio türlerine karşı test edilmiştir . suşlar. Elde edilen uçucu yağın reaktif oksijen türlerini in vitro olarak yakalama kabiliyeti farklı deneyler kullanılarak değerlendirilmiştir. Kimyon esansiyel yağında tanımlanan biyoaktif bileşiklerin fizikokimyasal özelliklerini, farmakokinetik özelliklerini, ilaca benzerliğini ve toksisite tahminini aydınlatmak için bir in silico yaklaşımı gerçekleştirildi.

Git: 2. Sonuçlar

2.1. C. carvi EO'nun Kimyasal Profili

Ekstraksiyon verimi, kuru ağırlığa dayalı olarak yaklaşık %3.52 ( v / w ) idi. Toplam yağ bileşiminin %98,7'sini temsil eden on iki fito bileşen tanımlandı (tablo 1). tablo 1

Carum carvi L. (tohumlar) EO'nun kimyasal bileşimi . lri: Lineer Tutma İndeksi.

Monoterpen hidrokarbonlar (%39)
1	Myrcene	993	0.4	136.238	C 10 H 16
2	D-3-carene	1013	0.1	136.238	C 10 H 16
3	limonen	1032	38.5	136.238	C 10 H 16
Oksijenli monoterpenler (%59,6)
4	trans-p -menta-2.8-dien-1-ol	1126	0.1	152.237	C 10 H 16 O
5	cis -limonen oksit	1136	0.1	152.230	C 10 H 16 O
6	cis-p -menta-2.8-dien-1-ol	1139	0.1	152.230	C 10 H 16 O
7	cis -dihidrokarvon	1195	0.7	152.230	C 10 H 16 O
8	trans -dihidrokarvon	1202	0.2	152.230	C 10 H 16 O
9	trans -carveol	1219	0.1	152.230	C 10 H 16 O
10	cis -carveol	1231	0.1	152.230	C 10 H 16 O
11	Carvone	1242	58.2	150.220	C 10 H 14 O
Fenilpropanoidler (%0,1)
12	Öjenol	1358	0.1	164.200	C 10 H 12 O 2

Ayrı bir pencerede aç
Test edilen yağa oksijenli monoterpenler (%59,6), ardından monoterpen hidrokarbonlar (%39) ve fenilpropanoidler (%0,1) hakimdi. Tanımlanan ana bileşikler karvon (%58,2) ve limonen (%38,5) idi. Tanımlanan bileşiklerin kimyasal yapıları şu şekilde temsil edilir:Şekil 1.

Şekil 1
Kimyon esansiyel yağından GC-MS tekniği ile tanımlanan fito bileşiklerin yapısı. Efsane: ( 1 ): Myrcene; ( 2 ): D-3-karen; ( 3 ): Limonen; ( 4 ): trans - p -menta-2.8-dien-l-ol; ( 5 ): cis -limonen oksit; ( 6 ): cis - p -mentha-2.8-dien-1-ol; ( 7 ): cis -dihidrokarvon; ( 8 ): trans -dihidrokarvon; ( 9 ): trans -karveol; ( 10 ): cis -karveol; ( 11): Carvone; ( 12 ): Öjenol. 2.2. Antioksidan Aktivite Taraması

Dört farklı tahlil (DPPH, indirgeme gücü, β-karoten ve şelatlama gücü) kullanılarak incelenen kimyon esansiyel yağının antioksidan aktivitesi,Tablo 2. DPPH serbest radikal yakalama testinin sonuçlarına göre, kimyon esansiyel yağı, kullanılan BHT ve askorbik asitten önemli ölçüde ( p < 0.05) daha düşük olan 15 ± 0.23 mg/mL'lik bir _IC50 değeri ile güçlü antioksidan etkiler sergiler. standartlar olarak. Tablo 2

Askorbik asit ve BHT ile karşılaştırıldığında kimyon esansiyel yağının antioksidan aktiviteleri. BHT: Bütillenmiş hidroksitoluen. Harfler (a–c), Duncan testine göre farklı antioksidan yöntemler arasında önemli bir fark olduğunu gösterir ( p < 0.05).

C. carvi EO	15 ± 0,23 bir	7,8 ± 0,01 sn	3,9 ± 0,025 bir	6,8 ± 0,05 b
Askorbik asit	12 ± 0,01 b	25 ± 0,01 bir	-	-
BHT	11,5 ± 0,62 b	23.00 ± 1.0 b	4,60 ± 1,60 bir	-
EDTA'lı	-	-	-	32,50 ± 1,32 bir

Ayrı bir pencerede aç
İlginç bir şekilde, sonuçlar kimyon esansiyel yağının, ticari standartlar olan BHT ve askorbik asit ile karşılaştırıldığında indirgeme gücü testine göre önemli ölçüde daha yüksek bir redoks özelliği (2,95-3,2 kat) gösterdiğini göstermektedir. Ayrıca kimyon esansiyel yağının şelatlama gücü, pozitif kontrol olarak kullanılan EDTA'nınkinden (IC50 = 32.50 ± 1.32 mg/mL) önemli ölçüde ( p < 0.05) daha yüksektir (4.7 kat ₎ . Kimyon esansiyel yağının linoleik asit oksidasyonunu önleme kapasitesinin BHT'ninkiyle karşılaştırılması, önemli bir fark olmaksızın ( p > 0.05 ) çok benzer sonuçlara işaret eder ( _{IC50 = 3.9 ± 0.025 - 4.60 ± 1.60).} 2.3. Antimikrobiyal etkinlik

2.3.1. Vibriosidal Aktiviteler

Kimyon esansiyel yağının antimikrobiyal aktivitesi, bir inhibisyon bölgesinin varlığı veya yokluğu, MIC ve MBC değerleri ile niteliksel ve niceliksel olarak değerlendirildi (Tablo 3). Disk difüzyon yönteminden elde edilen sonuçlar, 10 mg/diskte test edilen kimyon kemotipinin (Carvone/limonene) tüm Vibrio türlerine karşı antimikrobiyal aktivite sergilediğini göstermektedir. test edilen suşa bağlı olarak çeşitli derecelerde antimikrobiyal aktiviteye sahiptir. Tablo 3

Test edilen Carum esansiyel yağının antimikrobiyal aktivitesi, beş antibiyotiğe kıyasla disk difüzyon ve mikrodilüsyon analizleri ile değerlendirildi. GIZ: Ortalama Büyüme Engelleme Bölgesi. Harfler (a–o), Duncan testine göre farklı GIZ araçları arasında önemli bir farkı gösterir ( p < 0.05). C: kloramfenikol 30 ug; AM: ampisilin 10 ug; E: eritromisin 10 ug; TE: tetrasiklin 5 ug; G: gentamisin 10 ug.

V. kolera ATCC 9459	23,33 ± 0,58 litre	27	8	6	20	18	0,022	5.781	>4; bakteriyostatik
V. kolera	11,67 ± 0,58 cd	8	10	6	21	20	0,022	5.781	>4; bakteriyostatik
V. vulnificus ATCC 27962	30,33 ± 0,58 sn	17	7	26	24	16	0,022	23.125	>4; bakteriyostatik
V. vulnificus S 5	11,33 ± 0,58 c	18	7	17	13	19	0,022	5.781	>4; bakteriyostatik
V. Vulnificus V 30	13,33 ± 0,58 e	30	6	6	25	20	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik
V. parahaemolyticus ATCC 17802	16.00 ± 0.00 gr	8	7	7	17	17	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik
V. parahaemolyticus ATCC 43996	22,66 ± 0,58 litre	22	7	14	17	18	0,022	2.890	>4; bakteriyostatik
V. parahaemolyticus I 12	16,66 ± 0,58 saat	7	7	14	20	16	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik
V. parahaemolyticus I 22	25,33 ± 0,58 metre	19	10	14	15	20	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik
V. parahaemolyticus	12.66 ± 0.58 de	24	7	12	14	18	0,022	5.781	>4; bakteriyostatik
V. parahaemolyticus S 949	11,33 ± 0,58 puan	13	7	7	13	20	0,022	5.781	>4; bakteriyostatik
V. parahaemolyticus S 950	11,67 ± 0,58 cd	13	10	7	15	17	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik
V. alginolyticus ATCC 33787	17,66 ± 0,58 saat	22	6	22	17	17	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik
V. alginolyticus ATCC 17749	37,33 ± 0,58 o	25	7	7	16	12	0,045	2.890	>4; bakteriyostatik
V. alginolyticus	24,66 ± 0,58 metre	20	6	20	15	10	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik
V. alginolyticus S 6	11,67 ± 0,58 cd	13	6	7	11	12	0,022	2.890	>4; bakteriyostatik
V. alginolyticus S 7	12,67 ± 0,58 derece	29	15	14	7	23	0,090	23.125	>4; bakteriyostatik
V. alginolyticus S 5	22,66 ± 0,58 litre	18	8	15	13	20	0,022	2.891	>4; bakteriyostatik
V. mobilya ATCC 35016	8,66 ± 0,58 bir	33	7	30	20	13	0,022	23.125	>4; bakteriyostatik
V. cincinnatiensis ATCC 35912	10,33 ± 058 b	24	7	30	18	15	0,022	23.125	>4; bakteriyostatik
V. proteolyticus ATCC 15338	20,33 ± 0,58 j	24	8	10	16	16	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik
V. natrijenler ATCC 14048	21,67 ± 0,58 bin	18	13	25	16	14	0,022	5.781	>4; bakteriyostatik
V. taklit ATCC 33653	21,33 ± 0,58 bin	18	10	12	15	14	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik
V. fluvialis ATCC 33809	14,66 ± 0,58 f	11	7	7	17	18	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik
V. anguillarum	23,66 ± 0,58 litre	24	6	19	14	20	0,045	5.781	>4; bakteriyostatik
V. carhiaccae ATCC 35084	14,33 ± 0,58 f	6	10	7	15	17	0,022	5.781	>4; bakteriyostatik
V. harveyi ATCC 18293	17,66 ± 0,58 saat	27	7	12	16	20	0,022	5.781	>4; bakteriyostatik
V. diazotroficus ATCC 33466	12,00 ± 0,00 cd	22	8	30	19	18	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik
V. tapetis CECT 4600 T	20.00 ± 1.00 ij	10	19	6	34	15	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik
V. splendidus ATCC 33125	19,33 ± 0,58 ben	22	6	22	24	16	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik
A. hidrofila ATCC 7966 T	16,66 ± 0,58 saat	23	8	7	19	15	0,022	11.562	>4; bakteriyostatik

Ayrı bir pencerede aç
Aslında, kimyon tohumlarından elde edilen EO, geniş bir Vibrio spp koleksiyonuna karşı test edildi. hastalıklı yetiştirilmiş balıklardan ( Dicentrarchus labrax ve Sparus aurata ), Mytilus edulis'ten ve deniz suyundan izole edilen patojenik olanlar da dahil olmak üzere suşlar. 10 mg/diskte, karvon-limonen bakımından zengin yağ, tüm Vibrio ssp. farklı derecelerde suşlar. Aslında, V. alginolyticus suşları, 11,67 ± 0,58 mm ila 37,33 ± 0,58 mm arasında değişen büyüme engelleme bölgeleri (GIZ'ler) ile en hassas olanlardı. Benzer şekilde, V. parahaemolyticus suşları da test edilen yağa karşı 11,67 ± 0,58 mm arasında değişen GIZ'lerle duyarlıydı.Midyelerden izole edilen V. parahaemolyticus , deniz suyundan izole edilen V. parahaemolyticus için 25.33 ± 0.58 mm. Ek olarak, MBC değerleri 5,781 mg/mL ila 23,125 mg/mL arasında değişen test edilen suşların neredeyse tamamını öldürmek için düşük konsantrasyonda kimyon EO gerekliydi. MBC/MIC oranı kullanılarak test edilen yağ, test edilen tüm bakterilere karşı bakteriyostatik aktivite sergiledi (MBC/MIC oranı > 4). Tüm bu veriler özet olarakTablo 3.

2.3.2. Biyofilm Engelleme ve Yok Etme

Vibrionaceae üyeleri temel olarak farklı formlarda bulunan sucul bakterilerdir: okyanuslarda veya haliçlerde serbest planktonik olanlar, biyofilmlerde biyotik veya abiyotik yüzeylerle ilişkili olanlar ve son olarak deniz hayvanlarını kolonize edenler. Kimyon uçucu yağı, XTT tekniği kullanılarak V. cholerae , V. vulnificus , V. parahaemolyticus ve V. alginolyticus dahil olmak üzere dört Vibrio türünün oluşturduğu biyofilmleri önleme ve yok etme yeteneği açısından test edildi .

Elde edilen sonuçlar biyofilm oluşumunun (şekil 2A) V. alginolyticus ATCC 33787 için %9,46 ± 1,67, V. parahaemolyticus ATCC 17802 için %26,95 ± 0,65, V. vulnificus ATCC 27962 için %9,02 ± 1,03 ve V. cholerae için %17,66 ± 2,39 oranında inhibe edilmiştir. ATCC 9459, 0,044 mg/mL'de (2MIC değeri). MİK altı konsantrasyonlarda (50 mg/mL), 96 oyuklu plakalarda biyofilm oluşumu V. parahaemolyticus ATCC 17802 için %71,90 ± 3,26 ve V. cholerae ATCC 9459 için %70,66 ± 3,84 oranında inhibe edildi.


şekil 2
Farklı C. carvi EO konsantrasyonlarının, XTT tekniği ile değerlendirilen inhibisyon yüzdeleri olarak ifade edilen biyofilm oluşumu ( A ) ve eradikasyon ( B ) üzerindeki etkileri: V. alginolyticus ATCC 33787 ( 1 , MİK değeri = 0,022 mg/mL) , V. parahaemolyticus ATCC 17802 ( 2 , MİK değeri = 0,022 mg/mL), V. vulnificus ATCC 27962 ( 3 , MİK değeri = 0,022 mg/mL) ve V. cholerae ATCC 9459 ( 4). Hata çubukları standart sapmayı temsil eder. Değerler, en az üç bağımsız belirlemenin ortalamasıdır. Aynı harflerin izlediği ortalamalar , Duncan'ın çoklu aralık testine göre p < 0.05'te önemli ölçüde farklı değildir . Aynı suş içindeki farklı konsantrasyonları karşılaştırmak için küçük harfler kullanılır ve suşlar arasındaki aynı konsantrasyonlar arasındaki ortalamaları karşılaştırmak için büyük harfler kullanılır.

İlginç bir şekilde, test edilen kimyon esansiyel yağı , 0,088 mg/mL'de önceden oluşturulmuş V. alginolyticus ATCC 3378 ve V. cholerae ATCC 9459 biyofilmlerinin %50'den fazlasını yok edebildi . V. parahaemolyticus ATCC 17.802 ve V. vulnificus ATCC 27.962 tarafından oluşturulan biyofilmlerin %50'sini yok etmek için MBC değerleri gereklidir (şekil 2B).

2.3.3. Anti-QS Etkinliği

Kimyon esansiyel yağı, C. violaceum (violacein üretimi) ve P. aeruginosa PAO1'de (sürü, elastaz ve proteaz üretimi) QS sistemi tarafından kontrol edilen virülansla ilgili özelliklere karşı da test edilmiştir . Aslında, kimyon esansiyel yağı ve ana bileşiği (Carvone) , konsantrasyona bağlı bir şekilde P. aeruginosa PAO1 başlangıç suşunun LB-%0.5 üzerindeki oğul verme aktivitesini inhibe edebildi (Tablo 4). Bu bakterinin hareketliliği, kimyon esansiyel yağı için 0,05 mg/mL'de %67,90 ve 2,5 mg/mL'de %79,01 oranında azaldı. Ana bileşik olan karvon, P. aeruginosa PAO1'in motilitesini aynı uçucu yağdan 0,05 mg/mL'de %71 ve 2,5 mg/mL'de %79,62'den fazla inhibe edebildi . Tablo 4

Kimyon esansiyel yağı ve ana bileşiğinin (karvon), LB-%0.5 agar (mm) üzerinde ortalama büyüme çapı olarak ifade edilen P. aeruginosa PAO1 suşunun oğul verme aktivitesi üzerindeki etkisi.

C. carvi EO	54.00 ± 0.00	11,33 ± 0,57	13,33 ± 0,57	15,66 ± 0,57	16.00 ± 0.00	17,33 ± 1,15
Carvone	54.00 ± 0.00	11.00 ± 0.00	11,66 ± 0,57	13.00 ± 0.00	14,33 ± 0,57	15,66 ± 0,57

Ayrı bir pencerede aç
PAO1 suşu tarafından elastaz ve proteaz üretimi de gösterildiği gibi kimyon esansiyel yağı tarafından inhibe edilmiştir.Figür 3. Aslında, proteolitik aktivite 0,05 mg/mL'de kimyon esansiyel yağı için %65,74 ve karvon için %67,03 oranında azaldı. Yüksek konsantrasyonlarda (2,5 mg/mL), bu yağ PAO1 suşunda proteaz enzimlerinin üretimini %77,34 ve karvon için %83,24 oranında inhibe etti. Elastaz üretimi kimyon esansiyel yağı ve carvone tarafından da konsantrasyon şeklinde etkilenmiştir. En yüksek inhibisyon 2,5 mg/mL'de kaydedildi ve yağ için %50,17 ile ana bileşiği (karvon) için %61,77 arasında değişiyordu.

Figür 3
Kimyon esansiyel yağı ve ana bileşiğinin (Carvone) P. aeruginosa PAO1 üzerinde farklı konsantrasyonlarda test edilen etkisi (çoğunluk algılama sistemi tarafından kontrol edilen virülansla ilgili özellikler: ( A ) proteolitik aktivite; ( B ) elastolitik aktivite). Değerler, en az üç bağımsız belirlemenin ortalamasıdır. Aynı harflerin izlediği ortalamalar , Duncan'ın çoklu aralık testine göre p < 0.05'te önemli ölçüde farklı değildir .

Bu yağ violacein üretimini iki farklı teknikle önleme yeteneğine sahiptir: CV026 mutant suşu kullanılarak LB agar Petri kaplarında ve C. violaceum tipi suşlar (ATCC 12472) kullanılarak mikrotitre plakalarda . Elde edilen sonuçlar, test edilen yağın (Şekil 4A) ve ana bileşiği (karvon), 2 mg/disk'te viyolasin üretimini engelleyemedi, oysa 2 mg/disk'te limonen (Şekil 4B) viyolasin üretimini biraz engelledi (İnhibisyon bölgesi = 2 mm).

Şekil 4
( A ) Kimyon esansiyel yağının C. violaceum CV026 tarafından violacein üretimi üzerindeki etkisi Lauria–Bertani agar üzerinde 2 mg/disk limonene kıyasla test edilmiştir ( B ).

tasvir edildiği gibiTablo 5, kimyon esansiyel yağı, C. violaceum vahşi tipi (ATCC 12472) tarafından konsantrasyona bağlı bir şekilde violacein üretimini inhibe etti . Aslında, 10 mg/mL'lik bir MİK değerinde, 96 oyuklu plakalarda viyolasin üretiminin yüzdesi yaklaşık %47.57 ± 3.7 idi. Düşük MİK değerlerinde (MIC/32 = 0,312 mg/mL), bu pigmentin üretimi %25,28 ± 4,3 oranında inhibe edilmiştir. Tüm bu veriler özet olarakTablo 5. Tablo 5

C. violaceum ATCC 12472 tarafından violacein üretiminin farklı MIC değerlerinde kimyon esansiyel yağı ile inhibisyonu. Harfler (a,b) Duncan testine göre anlamlı farkı göstermektedir ( p < 0.05).

MİK; (10 mg/mL)	47,57 ± 3,7 bir
MİK/2; (5 mg/mL)	32,26 ± 2,2 b
MİK/4; (2,5 mg/mL)	29,17 ± 1,3 b
MİK/8; (1,25 mg/mL)	28,21 ± 6,1 b
MİK/16; (0,625 mg/mL)	27,89 ± 6,0 b
MİK/32; (0,312 mg/mL)	25,28 ± 4,3 b

Ayrı bir pencerede aç 2.4. Moleküler Yerleştirme Analizi

2.4.1. Moleküler Yerleştirme Antimikrobiyal Reseptör Proteinleri

DNA giraz, bakteriyel topoizomerazın bir üyesine ait bir enzimdir ve her iki DNA sarmalına da geçici kırılmalar getirerek transkripsiyon, replikasyon ve rekombinasyon sırasında DNA topolojisini kontrol edebilir. Bu nedenle, bu enzim bakterilerin hayatta kalması için gereklidir ve esas olarak bir antibakteriyel ilaç hedefi olarak kullanılabilir. Burada, en alakalı bitki bileşiklerinin bağlanma modelini araştırmaya çalıştık. En iyi bağlanma afinitesine sahip olan ilk üç bileşik olan trans -dihidrokarvon, öjenol ve trans -karveolün moleküler kenetlenmesi , S. aureus tyrosyl-tRNA sentetaz (PDB ID, 1JIJ) ve topoizomeraz II DNA giraz (PDB ID, 2XCT) proteinleri. aslında trans-Dihidrokarvon, trans -karveol ve öjenol sırasıyla -6,3 kcal/mol, -6,4 kcal/mol ve -6,3 kcal/mol bağlanma enerjisine sahip tirozil-tRNA sentetaz ile en kararlı kompleksler olarak bulundu.

Da gösterildiği gibiŞekil 5, trans -Dihidrokarvon, Ala39 ile van der Waals etkileşimleri oluşturur; Cys37(3.06) ve Gly38 (2.50) ile CH bağları; ve Tyr36 (4.33) ve Cys37 (4.49) amino asitleri ile Alkil/Pi-Alkil. Trans -Carveol, Cys37, Ala39 ve Tyr36 kalıntıları ile hidrofobik etkileşimler yoluyla aktif bölgelere bağlanır; ancak öjenol, Tyr36 ile van der Waals bağı kurar; Asp40 (2.50), Thr75 (1.95) ve Tyr170 (2.88) ile H bağları; Gln196 (2.52) ile CH bağları; ve Cys37 (4.50), Leu70 (5.40) ile Alkil/Pi-Alkil.


Şekil 5
Öjenol ( A , B ), trans -dihidrokarvon ( C , D ) ve trans -karveolün ( E , F ) tirozil-tRNA'nın aktif bölgesi ile iki boyutlu (2B) ve üç boyutlu (3B) artık etkileşimleri ağı sentetaz (PDB Kimliği: 1JIJ) enzimi.

Topoizomeraz II DNA giraz için en iyi yerleştirilmiş doğal ligandların -5,3 kcal/mol ile aynı bağlanma enerjilerine sahip cis-karveol ve karvon olduğu bulundu. Cis-Carveol, Leu1348 ile CH bağları ve Ala1351, Ile1346, Leu1168, Met1335, Leu1348, Leu1167, Ile1183, Ile1346, Val1038 ve Tyr1234 ile Alkil/Pi-Alkil oluşturur. Ancak karvon, 2XCT'ye iki H bağı, Ala1337 (2.55) ve Ile1346 (2.12) ile bağlanır; Ile1336 ve Leu1345 ile bir CH bağı; ve Val1038, Ala1337, Met1335, Ile1346, Leu1168, Val1339 ve Leu1167 kalıntıları ile alkil etkileşimleri (Şekil 6).

Şekil 6
Karvon ( A , B ) ve cis -karveol ( C , D ) ile topoizomeraz II DNA giraz (PDB Id: 2XCT) enziminin aktif bölgesi arasındaki iki boyutlu (2B) ve üç boyutlu (3B) artık etkileşimler ağı .

2.4.2. Antioksidan Reseptör Proteinlerine Karşı Moleküler Yerleştirme

Esas olarak mitokondri, peroksizomlar ve sitozolde bulunan insan peroksiredoksin 5, hücrelerde sinyal iletiminin yanı sıra antioksidan koruyucu mekanizmalarda yer alır ve bu nedenle antioksidan aktivitenin değerlendirilmesi için potansiyel bir hedeftir. Trans - p -mentha-2.8-dien-1-ol (Şekil 7) -5,2 kcal/mol bağlanma enerjisi ile insan peroksiredoksin 5'e en iyi kenetlendiği bulunmuştur. Thr147, Pro40 (4.13), Pro45 (5.04) ve Phe120 (5.20) kalıntıları ile hidrofobik etkileşimler oluşturdu.

Şekil 7
İnsan peroksiredoksin 5 (PDB ID: 1HD2) enziminin aktif bölgesi ile trans - p -mentha-2.8-dien-1-ol ( A , B ) 'nin iki boyutlu (2B) ve üç boyutlu (3B) artık etkileşim ağı .

2.4.3. QS Reseptör Proteinlerine Karşı Moleküler Yerleştirme

Tanımlanan fito bileşikler ve QS reseptörleri arasındaki bağlanma etkileşimlerinin olasılığı hakkında fikir edinmek için yerleştirme çalışmaları yapıldı. P. aeruginosa patogenezinin ana düzenleyicisi olarak P. aeruginosa'dan QS sinyal reseptörleri LasR (PDB ID, 2UV0) ve (PDB ID: 3IX3) ve C. violaceum ATCC'den CviR'nin (PDB ID, 3QP1) kristal yapıları 12472, yerleştirme analizi için kullanıldı. Limonen ve trans -karveol, LasR'ye (PDB ID 2UV0, PDB ID 2UV0,Şekil 8) aktif bölge içindeki sırasıyla -7,4 kcal/mol ve -7,5 kcal/mol olan iyi bağlanma enerjileri nedeniyle. Temasları, limonenin Val76 ile van der Waals ve Tyr93 (5.50), Tyr56 (5.08) (5.38), Tyr64 (3.98) (4.98), Leu36 (4.82), Leu110 (3.07) ile Alkil/Pi-Alkil etkileşimleri oluşturduğunu göstermektedir. 5.26) (5.42) ve Trp88 (3.96) (4.75), tümü literatürde X-ışını yapısal gözlemlerine dayalı olarak bildirilmiştir (Şekil 8). Ek olarak, trans -karveol-2UV0 kompleksi aşağıdaki etkileşimleri içerir: Alkil/Pi-Alkil ile Cys79 (5.17), Tyr47 (5.45), Val76 4.39, Leu40 (4.20), Leu125 (3.65) (3.93) ve Tyr64 ( 4.93).

Şekil 8
LasR enziminin aktif bölgesi (PDB ID, 2UV0) ile trans -karveol ( A , B ) ve limonenin ( C , D ) iki boyutlu (2B) ve üç boyutlu (3B) kalıntı etkileşimleri ağı .

LasR'ye Doğru (PDB Kimliği: 3IX3;Şekil 9), karvon ve trans -dihidrokarvon da en iyi doğal ligandlar olarak seçildi. Carvone'un şu 3IX3 kalıntılarıyla etkileşime girdiği bulundu: Arg61 (2.71) ile H-bağları, Tyr64 (2.71) ile P-Yalnız Çift ve Leu36 (4.67) (5.27) ile Alkil/Pi-Alkil, Tyr56 (4.94), Tyr64 (4.33) (4.76) ve Trp88 (5.74) (5.86). Bununla birlikte, trans -dihidrokarvon, Trp60 (2.65) ile H bağları, Tyr56 ile van der Waals temasları ve Leu36 (4.75), Tyr64 (4.56), Trp88 (4.56) (5.71) ile Alkil/Pi-Alkil ve Leu110 (4.38).

Şekil 9
LasR enziminin (PDB ID, 3IX3) aktif bölgesi ile karvon ( A , B ) ve trans -dihidrokarvonun ( C , D ) iki boyutlu (2B) ve üç boyutlu (3B) artık etkileşim ağı .

Öte yandan, CviR proteinine (Şekil 10), limonen (-7.4 kcal/mol) ve karvon (-7.5 kcal/mol) yüksek oranda bağlı ligandlardı; limonen, Trp111 ile van der Waals ve Ile99 (4.42) ile Alkil/Pi-Alkil, Tyr80 (4.61) ile etkileşimler gösteriyordu. Leu57 (4.23), Leu85 (4.26), Met89 (5.21) ve Tyr88 (3.74) (5.21). Bununla birlikte, carvone, Trp84 (3.21) ile bir hidrojen bağı etkileşimi, Trp111 (3.53) ile bir Pi-Sigma ve Leu100 (5.05), Tyr80 (4.98), Leu57 (4.29) (4.49) ile birkaç Alkil/Pi-Alkil sergiledi. Leu85 (5.17), Tyr88 (4.16), Ile99 (4.37) (4.68), Phe115 (5.23) ve Trp111 (5.37) amino asit kalıntıları.

Şekil 10
CviR enziminin (PDB ID, 3QP1) aktif bölgesi ile karvon ( A , B ) ve limonenin ( C , D ) iki boyutlu (2B) ve üç boyutlu (3B) artık etkileşim ağı .

Tablo 6kimyon esansiyel yağındaki en iyi tanımlanmış biyoaktif bileşikleri, tüm hedef proteinlerle, etkileşim halindeki kalıntılarıyla ve bağlanma enerjileriyle (Kcal/mol) özetler. Tablo 6

En düşük bağlanma enerjilerine ve bunların seçilen hedef proteinlerle etkileşim kalıntılarına sahip en iyi fito bileşenler.

trans-p -mentha-2.8-dien-1-ol'e karşı 1HD2	van der Waals: Thr147. Alkil/Pi-Alkil: Pro40 (4.13), Pro45 (5.04), Phe120 (5.20).	-5.2
trans -dihidrokarvon ve IJIJ	van der Waals: Ala39. CH bağı: Cys37(3.06), Gly38 (2.50), Alkil/Pi-Alkil: Tyr36 (4.33), Cys37 (4.49).	-6.3
trans -carveol ve 1JIJ	Alkil/Pi-Alkil: Cys37 (), Ala39 (), Tyr36 ().	-6.4
Öjenol ve IJIJ	van der Waals: Tyr36. H bağı: Asp40 (2.50), Thr75 (1.95), Tyr170 (2.88). CH bağı: Gln196 (2.52). Alkil/Pi-Alkil: Cys37(4.50), Leu70 (5.40).	-6.3
cis -carveol ve 2XCT	CH bağı: Leu1348; Alkil/Pi-Alkil: Ala1351, Ile1346, Leu1168, Met1335, Leu1348, Leu1167, Ile1183, Ile1346, Val1038, Tyr1234.	-5.3
Carvone ve 2XCT	H bağı: Ala1337 (2.55), Ile1346 (2.12). CH bağı: Ile1336, Leu1345. Alkil: Val1038, Ala1337, Met1335, Ile1346, Leu1168, Val1339, Leu1167.	-5.3
Limonen ve 2UV0	van der Waals: Val76, Alkil/Pi-Alkil: Tyr93 (5,50), Tyr56 (5,08) (5,38), Tyr64 (3,98) (4,98), Leu36 (4,82), Leu110 (3,07) (5,26) (5,42), Trp88 (3.96) (4.75).	-7.4
trans -carveol ve 2UV0	Alkil/Pi-Alkil: Cys79 (5.17), Tyr47 (5.45), Val76 4.39, Leu40 (4.20), Leu125 (3.65) (3.93), Tyr64 (4.93).	-7.5
3IX3'e karşı Carvone	H bağı: Arg61 (2.71). Alkil/Pi-Alkil: Leu36 (4.67) (5.27), Tyr56 (4.94), Tyr64 (4.33) (4.76), Trp88 (5.74) (5.86). P-Yalnız Çift: Tyr64 (2.71)	-7.5
trans -dihidrokarvon ve 3IX3	van der Waals: Tyr56. H bağı: Trp60 (2.65), Alkil/Pi-Alkil: Leu36 (4.75), Tyr64 (4.56), Trp88 (4.56) (5.71), Leu110 (4.38).	-7.5
Limonen ve 3QP1	van der Waals: Trp111, Alkil/Pi-Alkil: Ile99 (4.42), Tyr80 (4.61), Leu57 (4.23), Leu85 (4.26), Met89 (5.21), Tyr88 (3.74) (5.21).	-7.4
3QP1'e karşı Carvone	H bağı: Trp84 (3.21). Pi-Sigma: Trp111 (3.53). Alkil/Pi-Alkil: Leu100 (5,05), Tyr80 (4,98), Leu57 (4,29) (4,49), Leu85 (5,17), Tyr88 (4,16), Ile99 (4,37) (4,68), Phe115 (5,23), Trp111(5,37) ).	-7.5

Ayrı bir pencerede aç 2.5. ADMET Analizi

Bir ilaç molekülünün bir organizma içindeki dağılımının incelenmesi, Absorpsiyon, Dağılım, Metabolizma, Boşaltım ve Toksisite (ADMET) [23 , 24 , 25] adlı farmakokinetik özelliklerinin değerlendirilmesine dayanan ilaç keşfinin vazgeçilmez bir parçasıdır [ 23 , 24 , 25]. admetSAR aracından türetilen ADMET özellikleri, tanımlanan tüm bileşiklerin iyi bir İnsan Bağırsağında Absorpsiyon (HIA) skoruna sahip olduğunu, yani oral uygulama üzerine bağırsak sisteminde iyi emildiklerini ortaya koymaktadır. Caco-2'ye kolayca nüfuz ettikleri bulundu ve ilaçları ve çeşitli bileşikleri daha fazla metabolizma ve temizlenmeye maruz bırakmak için dışarı akıtan P-glikoprotein (P-gp) için potansiyel substratlar ve inhibitörler oldukları ortaya çıktı ve kandan geçtikleri düşünülüyor. –beyin bariyeri (BBB) kolayca. Metabolizma açısından, tüm analogların herhangi bir CYP450 izoenziminin substratı ve inhibitörü olmadığını bulduk (bileşik 5 için bazı istisnalar dışında).), CYP450 enzimi tarafından metabolize edilen ilaçların biyotransformasyonunu engellemediklerini düşündürmektedir. Toksisite profili, farklı parametreler aracılığıyla tahmin edilmiştir; iki bileşik, potasyumun kalp atış hızı aktivitesine katkıda bulunmak için kullandığı protein kanalını kodlayan bir gen olan hERG'nin (insan-Eter-a-go-go-ilişkili) inhibitörleri olarak tanımlandı; kalp. Ames testine göre, tüm bileşikler herhangi bir mutajenik etki göstermez. Ayrıca kanserojen (mirsen hariç) değildirler ve herhangi bir hepatotoksik etkisi yoktur. Akut toksisite testi, bunların akut tehlike arz etme ihtimalinin düşük olduğunu ortaya çıkardı (Tablo 7). Tablo 7

Kimyon esansiyel yağından tanımlanan bileşiklerin ADMET özellikleri. Bileşikler 1 – 12 , listelenenlerle aynıdır.tablo 1.

Emilim
İnsan Bağırsak Emilimi	+	0,9698	+	0,9819	+	0,9692	+	0,9795
Caco-2 Geçirgenliği	+	0,7783	+	0,7793	+	0,7994	+	0,6792
Kan beyin bariyeri	+	0,9967	+	0,9911	+	0,9962	+	0,9564
İnsan oral biyoyararlanımı	-	0,5286	+	0,8000	+	0,6143	-	0,6286
Hücre altı lokalizasyon	çekirdek	0,5972	lizozomlar	0,7499	lizozomlar	0,6471	lizozomlar	0,5661
P-glikoprotein inhibitörü	-	0,9810	-	0,9663	-	0,9834	-	0,9846
P-glikoprotein substratı	-	0,9692	-	0,9250	-	0,9317	-	0,8969
Dağıtım ve Metabolizma
CYP3A4 substratı	-	0,6665	-	0,5787	-	0,6282	-	0,5108
CYP2C9 substratı	-	0,8209	-	0,7890	-	0,8110	-	0,7759
CYP2D6 substratı	-	0,7550	-	0,7441	-	0,7415	-	0,7764
CYP3A4 inhibisyonu	-	0,9747	-	0,8365	-	0,9257	-	0,7643
CYP2C9 inhibisyonu	-	0,9178	-	0,7654	-	0,9308	-	0,8692
CYP2C19 inhibisyonu	-	0,8849	-	0,7419	-	0,8906	-	0,8058
CYP2D6 inhibisyonu	-	0,9341	-	0,9171	-	0,9398	-	0,9189
CYP1A2 inhibisyonu	-	0,7790	-	0,7877	-	0,7497	-	0,8169
CYP engelleyici rastgele cinsel ilişki	-	0,7215	-	0,7928	-	0,7657	-	0,9195
Atılım ve Toksisite
kanserojenlik	+	0,5429	-	0,7571	-	0,4589	-	0.7857
Ames mutagenesis	-	0.9200	-	0.8700	-	1.0000	-	0.8600
Human ether-a-go-go inhibition	-	0.6620	-	0.4935	-	0.5586	-	0.5665
Micronuclear	-	0.9900	-	0.9200	-	1.0000	-	0.9700
Hepatotoxicity	-	0.8250	-	0.8250	-	0.8250	-	0.8000
Acute Oral Toxicity	III	0.8030	III	0.8186	III	0.9069	III	0.8083
Biodegradation	+	0.9000	+	0.5500	+	0.9500	+	0.8000
ADMET Predicted Profile (Regression)
Water solubility	−3.443		−4.227		−3.937		−1.609
Plasma protein binding	0.433		0.837		0.373		0.555
Acute Oral Toxicity	1.66		1.5		1.856		3.839
Tetrahymena pyriformis	1.193		0.252		0.113		−0.445
ADMET Predicted Profile	5		6		7		8
Results	Probability	Results	Probability	Results	Probability	Results	Probability
Absorption
Human Intestinal Absorption	+	0.9840	+	0.9795	+	0.9873	+	0.9873
Caco-2 Permeability	+	0.7132	+	0.6792	+	0.7226	+	0.7226
Blood–Brain Barrier	+	0.9743	+	0.9564	+	0.9778	+	0.9778
Human oral bioavailability	+	0.7000	-	0.6286	+	0.6286	+	0.6286
Subcellular localization	Lysosomes	0.5804	Lysosomes	0.5661	Mitochondria	0.5743	Mitochondria	0.5743
P-glycoprotein inhibitor	-	0.9840	-	0.9846	-	0.9772	-	0.9772
P-glycoprotein substrate	-	0.9223	-	0.8969	-	0.9097	-	0.9097
Distribution and Metabolism
CYP3A4 substrate	+	0.5411	-	0.5108	-	0.6066	-	0.6066
CYP2C9 substrate	-	1.0000	-	0.7759	-	0.8012	-	0.8012
CYP2D6 substrate	-	0.7083	-	0.7764	-	0.7855	-	0.7855
CYP3A4 inhibition	-	0.8418	-	0.7643	-	0.9166	-	0.9166
CYP2C9 inhibition	-	0.5512	-	0.8692	-	0.9518	-	0.9518
CYP2C19 inhibition	+	0.5571	-	0.8058	-	0.8753	-	0.8753
CYP2D6 inhibition	-	0.9316	-	0.9189	-	0.9395	-	0.9395
CYP1A2 inhibition	+	0.7089	-	0.8169	-	0.7044	-	0.7044
CYP inhibitory promiscuity	-	0.8628	-	0.9195	-	0.8829	-	0.8829
Excretion and Toxicity
Carcinogenicity	-	0.8857	-	0.7857	-	0.7857	-	0.7857
Ames mutagenesis	-	0.9000	-	0.8600	-	0.8200	-	0.8200
Human ether-a-go-go inhibition	-	0.5581	-	0.5665	-	0.7524	-	0.7524
Micronuclear	-	0.8100	-	0.9700	-	1.0000	-	1.0000
Hepatotoxicity	-	0.7500	-	0.8000	-	0.8500	-	0.8500
Acute Oral Toxicity	III	0.8102	III	0.8083	III	0.8245	III	0.8245
Biodegradation	+	0.6000	+	0.8000	+	0.8500	+	0.8500
ADMET Predicted Profile (Regression)
Water solubility	−2.724	−1.609	−2.117	−2.117
Plasma protein binding	0.589	0.555	0.394	0.394
Acute Oral Toxicity	1.438	3.839	2.061	2.061
Tetrahymena pyriformis	0.762	−0.445	0.236	0.236
ADMET Predicted Profile	9		10		11		12
Results	Probability	Results	Probability	Results	Probability	Results	Probability
Absorption
Human Intestinal Absorption	+	0.9859	+	0.9859	+	0.9956	+	0.9767
Caco-2 Permeability	+	0.7041	+	0.7041	+	0.7047	+	0.6118
Blood–Brain Barrier	+	0.9406	+	0.9406	+	0.9791	+	0.9260
Human oral bioavailability	+	0.5714	+	0.5714	+	0.5714	-	0.5857
Subcellular localization	Mitochondria	0.4869	Mitochondria	0.4869	Mitochondria	0.6420	Mitochondria	0.7362
P-glycoprotein inhibitor	-	0.9772	-	0.9772	-	0.9716	-	0.9765
P-glycoprotein substrate	-	0.8702	-	0.8702	-	0.9360	-	0.8741
Distribution and Metabolism
CYP3A4 substrate	-	0.6433	-	0.6433	-	0.6171	+	0.5312
CYP2C9 substrate	-	0.8090	-	0.8090	-	0.8078	-	1.0000
CYP2D6 substrate	-	0.7021	-	0.7021	-	0.8631	-	0.6817
CYP3A4 inhibition	-	0.8309	-	0.8309	-	0.8964	-	0.9404
CYP2C9 inhibition	-	0.9206	-	0.9206	-	0.9425	-	0.9581
CYP2C19 inhibition	-	0.7038	-	0.7038	-	0.6994	-	0.8321
CYP2D6 inhibition	-	0.8987	-	0.8987	-	0.9069	-	0.9267
CYP1A2 inhibition	-	0.8306	-	0.8306	-	0.8146	-	0.8382
CYP inhibitory promiscuity	-	0.8346	-	0.8346	-	0.8246	-	0.9270
Excretion and Toxicity
Carcinogenicity	-	0.8571	-	0.8571	-	0.6768	-	0.8429
Ames mutagenesis	-	0.9500	-	0.9500	-	0.9600	-	0.6300
Human ether-a-go-go inhibition	-	0.5592	-	0.5592	-	0.5429	-	0.5685
Micronuclear	-	0.8900	-	0.8900	-	0.8100	-	0.9700
Hepatotoxicity	-	0.8000	-	0.8000	-	0.6750	-	0.8750
Acute Oral Toxicity	III	0.8021	III	0.8021	III	0.8144	III	0.7376
Biodegradation	+	0.7750	+	0.7750	+	0.6500	-	0.5250
ADMET Predicted Profile (Regression)
Water solubility	−2.258	−2.258	-1,998	-2,874
Plazma protein bağlanması	0,546	0,546	0,654	0,895
Akut oral toksisite	1.896	1.896	1.845	3.394
Tetrahymena piriformis	0,162	0,162	0.6	0,012

Ayrı bir pencerede aç
Git: 3. Tartışma

Kimyon ( C. carvi L.) gibi baharatlar, Suudi Arabistan'da balık ve kabuklu deniz ürünleri yemeklerini baharatlamak ve aromatize etmek için yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu bitki türleri, Vibrio spp.'ye karşı aktif fitokimyasal bileşiklerin umut verici kaynakları olabilir . deniz ürünleri ile ilişkili patojenik suşlar. Bu nedenle, mevcut çalışmanın temel amacı, anti- Vibrio spp. fitokimyasal bileşimi ile ilişkili olarak EO'sunun aktivitesi. Çalışmamız, ana bileşikleri olarak karvon (%58,2) ve limonenin (%38,5) tanımlandığını ortaya koydu. Bu yüzdeler, kimyon esansiyel yağının (%50,0–65,0) karvon (%30,0–45,0) limonen, (%0,1–1,0) b-mirsen, maksimum () içermesi gerektiğini tanımlayan Avrupa Farmakopesi tarafından bildirilenlere uygundur. %2,5trans -dihidrokarvon ve trans -karveol için maksimum %2.5 [ 26 ]. Ek olarak, bu iki bileşiğin Tunus, Fransa, Yunanistan, Ukrayna, Moldova, Avusturya ve Norveç'ten gelen kimyon esansiyel yağının %38.4 ila %45.9 arasında değişen ana kemotip bileşenleri olduğu iyi bir şekilde belgelenmiştir [27 ] .

Kimyon esansiyel yağının test edilen karvon/limonen kemotipi, tüm Vibrio türlerine karşı aktiftir . yüksek büyüme inhibisyon bölgeleri ve düşük MIC ve MBC değerleri ile. Aslında, Mentha longifolia , M. pulegium , Eugenia caryophyllata , Thymus vulgaris ve Rosmarinus officinalis Cuminum cyminum L., M. spicata [ 28 ], Elettaria cardamomum [ 29 ] dahil birçok bitki türünün test edilen aynı türlere karşı etkinliğini bildirdik. , Petroselinum Crispum ve Ocimum basilicum [ 30 ] veAllium roseum var. koku verici [ 31 ].

Ek olarak, Meksika'dan timol ve karvakrol bakımından zengin Lippia berlandieri Schauer EO (sırasıyla %48 timol/%23 karvakrol ve %25 timol/%40 karvakrol) V. alginolyticus , V. parahaemolyticus ve V'nin büyümesini inhibe edebilmektedir. karideslerde vulnificus [ 32 ]. 2017'de Partovi ve meslektaşları [ 33 ], Artemisia absinthium , Zataria multiflora Boiss., Pulicaria gnaphalodes , Trachyspermum ammi ve C. cyminum'dan ekstrakte edilen uçucu yağın patojenik V. parahaemolyticus'a karşı oldukça aktif olduğunu bildirdi.suşları, V. parahaemolyticus ATCC 43996 için 23 ± 2,47 mm ila 31 ± 1,41 mm arasında ve V. parahaemolyticus ATCC 17802 için 15 ± 0,00 mm ila 24 ± 1,41 mm arasında değişen yüksek çaplı büyüme engelleme bölgelerine sahip patojenik olmayan suşlarla karşılaştırıldığında Ayrıca, bu iki V. parahaemolyticus ATCC suşunun büyümesini engellemek için bu EO'ların düşük konsantrasyonlarının gerekli olduğunu (MIC değerleri 0,025 ila >%3, v / v ) ve MBC değerlerinin 0,05 ila >%3 arasında değiştiğini de bildirdiler. ( v / v ) [ 33 ].

Vibrio spp.'nin etkinliğindeki tüm bu farklılıklar . EO için, esas olarak test edilen yağların ana bileşimlerine, kullanılan suşlara ve uygulanan tekniklere atfedilebilir. Aslında, çalışmamızda moleküler yerleştirme ile tahmin edildiği gibi minör bileşiklerin, özellikle dihidrokarvon, öjenol ve trans -karveolün katkılarından bahsediyoruz . Bir monoterpen keton olarak dihidrokarvon , Saccharomyces cerevisiae, C. albicans ve Cryptococcus neoformans gibi maya mantarlarının potansiyel bir büyüme inhibitörü olarak antimikrobiyal aktivitesiyle gösterilmiştir [ 34 ].

Test edilen kimyon esansiyel yağı ayrıca, kullanılan standart moleküllere (BHT, askorbik asit ve EDTA) kıyasla dört farklı tahlil (DPPH, indirgeme gücü, β-karoten ve şelatlama gücü) kullanılarak iyi antioksidan aktivite sergiledi. Aslında, önceki raporlar, farklı ekotiplerden hasat edilen kimyonun antioksidan özelliklerini özetlemektedir [ 16 ]. Ek olarak, burada EO etki mekanizmasının veya bireysel kimyasal bileşenlerinin temel olarak kimyasal yapılarına veya kimyasal bileşimlerine bağlı olduğunu vurgulamak uygundur. Antioksidan bileşikler, süpürme kapasiteleri ve/veya indirgeme güçleri nedeniyle oksidatif stresi azaltabildikleri için, bitkilerden elde edilen güçlü yeni antioksidanlara yönelik araştırmalar son zamanlarda ivme kazanmıştır. Gösterildiği gibi, C. carvi'nin antioksidan aktivitesiEO muhtemelen, karvonun ana bileşik olduğu (%58.2) yüksek oranda oksijenli mono-terpen içeriğinden kaynaklanmaktadır. Ayrıca karvon (2-metil-5-(1-metiletenil)-2-sikloheksen-1-on, C10H14O _{) ,} iki enantiyomerik formu, (-)-karvon ve (+)-karvon ile , serbest radikalleri yakalama ve gücü azaltma konusunda daha büyük bir kapasiteye sahip, oksijenli bir monoterpendir ve yiyecek, içecek ve kozmetik endüstrilerinde geniş uygulama alanına sahiptir. Sonuçlarımız, Hajlaoui ve ark. [ 16 ].

Sonuçlarımız, test edilen kimyon esansiyel yağının (kemotip karvon/limonen) Vibrio spp.'yi inhibe edebildiğini/yok edebildiğini göstermektedir . biyofilm ve hem P. aeruginosa PAO1 hem de C. violaceum başlangıç suşlarında çekirdek algılama sistemlerine müdahale etmek . Aslında, bu EO'nun 2MIC değerleri (yaklaşık 0,044 mg/mL) kadar düşük konsantrasyonları, V. alginolyticus ATCC 33787, V. parahaemolyticus ATCC 17802, V. vulnificus ATCC 27962 ve V. koleraATCC 9459, %9,46 ± %1,67 ile %26,95 ± %0,65 arasında değişen bir biyofilm inhibisyon yüzdesi ile. Ek olarak, test edilen yağ, bu Vibrio'ların oluşturduğu biyofilmleri 0,088 mg/mL'de %50 yok etme yeteneği sergiler. Ekibimiz ve EO'nun Vibrio spp.'ye iyi bir alternatif olarak kullanıldığını gösteren diğer araştırmacılar tarafından da benzer sonuçlar bildirildi. biyofilm oluşumu ve yok edilmesi [ 30 , 35 , 36 ]. Aslında, P. Crispum'dan (Chemotype 1,3,8-p-menthatriene/β-phellandrene) ve O. basilicum'dan (Chemotype linalool/(E)-methylcinnamate) gelen EO'lar, aynı tarafından oluşturulan olgun biyofilmleri inhibe edebilir ve yok edebilir. düşük konsantrasyonlarda suşlar. Benzer şekilde, M. spicataEO (Chemotype carvone/limonene), biyofilm oluşumunu sırasıyla 0,046 ve 0,092 mg/mL'de V. alginolyticus ATCC 33787 için %11,5 ve %11,6 ve V. vulnificus ATCC 27562 için %28 ve %40 oranında inhibe edebilir . Aynı EO'lar, önceden oluşturulmuş V. cholerae ATCC 9459 ve V. alginolyticus ATCC 3378 biyofilmlerinin %50'den fazlasını 0,092 mg/mL'de yok edebilir . 2019'da Mendes ve meslektaşları [ 37 ], Protium heptaphyllum EO'nun (kemotip β-phellandrene/p-cymene) V. parahaemolyticus tarafından biyofilm oluşumunu engelleyebildiğini bildirdi.hücre içi bileşenlerin ve elektrolitlerin sızmasına neden olan hücre geçirgenliğindeki artışlar nedeniyle 4 mg/mL'de. Daha yakın zamanlarda, Mizan ve meslektaşları [ 36 ] karanfil, kekik ve sarımsak EO'larının paslanmaz çelik kuponlar üzerinde oluşan biyofilmlerdeki koloni sayısını 1xMIC'de 0.48, 1.18 ve 1.18 log CFU/cm2 ve 3.60 oranında ^{azaltabildiğini} bildirdiler, 8xMIC'de sırasıyla 4,20 ve 2,60 log CFU/cm2 ^.

Birçok EO'nun, P. aeruginosa PAO1 ve C. violaceum [ 38 , 39 , 40 , 41 ] dahil olmak üzere birçok bakteride virülans faktörlerini düzenleyerek hücreden hücreye iletişime müdahale edebildiği gösterilmiştir . Sonuçlarımız, kimyon esansiyel yağının P. aeruginosa'nın hareketliliğini engelleyebildiğini göstermektedir.PAO1 ve düşük konsantrasyonlarda elastaz ve proteaz üretimini azaltmak. MIC değerlerinde, bu EO ve ana bileşiği (carvone), violacein üretimini %25,28 ± 4,3 oranında engelleyebilmektedir. Lauria-Bertani agar plakalarında doğrudan temas yoluyla, hem kimyon esansiyel yağı hem de karvon için herhangi bir inhibisyon kaydedilmedi. Aslında, birçok EO ve fitokimyasal bileşik, Gram-negatif bakterilerde çekirdek algılama sistemi tarafından kontrol edilen virülansla ilgili özelliklerin üretimini konsantrasyona bağlı bir şekilde azaltma yetenekleriyle açıklanmaktadır [42, 43 , 44 , 45 ] .]. Bu aktiviteler, C. violaceum ATCC'de 60 ila 70 µg/mL'de biyofilm oluşumu eliminasyonunu %80 oranında ve violacein üretimini kontrol etme kabiliyeti yüksek doğal bir monoterpenoid olarak karvonun (kimyon esansiyel yağında tanımlanan ana bileşik) etkisiyle açıklanabilir. 12472 aynı konsantrasyonda [ 46 ]. Benzer şekilde, limonenin P. aeruginosa ATCC 27853 ve P. aeruginosa HT5 tarafından biyofilm oluşumunu farklı büyüklüklerde engelleyebildiği ve elastaz enzimlerinin üretimini 0,1 ila 4 mg/mL ve (75) arasında değişen konsantrasyonlarda azaltabildiği gösterilmiştir. sırasıyla % ila %52 ila (%80 ila %66) [ 47 ]. Ek olarak, Luciardi ve meslektaşları [ 48], saf limonen bileşikleri tarafından P. aeruginosa suşunda oğul verme, piyosiyanin ve elastaz üretiminin azaltılmasının, Citrus limon yağında tanımlanan bileşikler tarafından arttırıldığını bildirdi. Bu sonuç, uçucu yağların biyolojik aktivitelerinin tanımlanan tek bileşikler arasındaki sinerji ile açıklanabileceğine işaret etmektedir [ 49 ].

Docking ile ilgili olarak bu bulgular, viridiflorol, metileneugenol, izocembrol, öjenol, α-selin ve β-karyofillen oksit [ 50 ] ve ayrıca 1,3-di- O -kafeoykinik asit, p -kumarik asit, trans -ferulik asit, naringin, rosmarinik asit, rutin, salviolinik asit, 4,5-di-O-kafeoykinik asit, apegen-in-7-o-glucoside, quercetin (quercetin-3-o-rhamonoside) ve sirsiliol [ 51], insan peroksiredoksin 5 (1HD2) ile etkileşime girerken aynı amino asitleri paylaşır. Ayrıca, Cys47, Thr44, Gly46, Thr147, Pro40, Pro45, Phe120, Arg127 ve Leu149, kompleks askorbik asit-1HD2'nin stabilize edilmesine ana katkıda bulunanlardır. Ayrıca, insan peroksiredoksin 5'in (1HD2) kristal yapısını analiz ederek, sonuçlarımız Noumi ve ark. [ 52 ], insan peroksiredoksin 5'in aktif kalıntılarının bir tarafından ve başka bir bölgesinden bağlanma modlarını belirlemek için metanolik T. polium ekstraktından tanımlanmış fito bileşikleri yerleştirdiler. Son zamanlarda, aynı terapötik hedefle, şu rapor edildi: ikame edilmiş pirazolon ve dipirazoltriazin türevleri, bu çalışmada bulunanlarla aynı 1HD2 aktif yan kalıntılarına bağlıdır [ 53]. De Clercq ve ark. [ 54 ], aktif bölge cebinin bir tarafının, yan zincirleri benzoat aromatik halkanın yakınında bulunan ve bir hidroksil radikal temizleyici (benzoat iyonu yoluyla) olarak işlev görebilen Leu116, Ile119 ve Phe120 dahil olmak üzere birkaç hidrofobik kalıntı içerdiğini gösterdi . .

S. aureus tirozil-tRNA sentetaz (PDB ID, 1JIJ) ve trans -dihidrokarvon, trans -karveol ve öjenol arasındaki kenetlenme sonuçlarımız, S. aureus TyrRS'nin Cys37, Gly38, Ala39'u gösteren üçlü yapısında yer alan sonuçlarla oldukça tutarlıdır. , Asp40, His47, Gly49, His50, Leu70, Thr75, Gln174, Asp177, Gln190, Gly192, Asp195 ve Pro222 [55 ] . Ayrıca, bu etkileşimler, Piper cubeba L. EO [ 55 ] fito bileşikleri üzerine önceki çalışmalarımızla ve ayrıca C. gigantea çiçek özünden [ 55 ] tanımlanmış bileşiklerin yerleştirilmesinden elde edilen sonuçlarla tamamen uyumludur .]. Ek olarak, kaynaşmış piridin türevlerinin ve yeni imidazo [4,5-b]piridin-5-tiyon analoglarının kenetlenme çalışmasının, çalışmamızda elde edilen birkaç yaygın amino aside bağlandığı bildirilmiştir [53 , 56 ] . LasR bağlama alanı için yerleştirme verilerimiz, Eswaramoorthy ve ark. [ 57 ], Clausena anisate'nin köklerinden izole edilmiş karbazol alkaloidleri ve kumarinleri kenetledi . Yazarlar, bileşiklerinin ticari anti-QS siprofloksasin gibi ortak kalıntılara sahip olduğunu bulmuşlardır. Aynı eğilim, P. aeruginosa PAO1'e karşı yüksek potansiyel QS inhibitörü etkisi kanıtlanmış olan kladodionenin yerleştirme sonuçlarında da gözlemlenmiştir [ 58 ].

Git: 4. Malzemeler ve Yöntemler

4.1. Bitki Materyalinden Numune Alma ve EO Ekstraksiyonu

Kimyon tohumları, Ağustos 2021'de (Mahdia, Tunus) yerel bir pazardan satın alındı. Botanik tanımlama Dr. Zouhair Noumi, Sfax Üniversitesi, Tunus tarafından yapıldı (Voucher No: AN-0004). C. carvi L. tohumlarından (100 g) elde edilen uçucu yağ, bir Clevenger aparatı kullanılarak 4 saat süreyle damıtılmış su (500 mL) ile hidrodistilasyon yoluyla özümlendi. EO, susuz sodyum sülfat üzerinde kurutuldu ve analize kadar 4 °C'de bir buzdolabında kapalı cam şişelerde saklandı. Ekstraksiyon verimi yaklaşık %4'tür (4 mL/100 g kuru tohum). 4.2. Uçucu Bileşiklerin Analizi

GC-MS analizi, bir HP-5 kılcal kolon (30 m x 0.25 mm; kaplama kalınlığı 0.25 um) ve bir Varian Saturn 2000 iyon tuzağı kütle detektörü ile donatılmış bir Varian CP-3800 GC ile yapıldı. Analitik koşullar şuydu: enjektör ve transfer hattı sıcaklıkları sırasıyla 220 ve 240 °C idi; fırın sıcaklığı 3 °C/dak'da 60 ila 240 °C arasında programlandı; taşıyıcı gaz helyum 1 mL/dk idi; 0,2 uL %10 heksan solüsyonu enjekte edildi; ve bölme oranı 1:30 idi. Bileşenlerin tanımlanması, n-hidrokarbon serisine göre Doğrusal Tutma İndekslerini karşılaştıran, gerçek standartlarınkilerle tutma sürelerinin karşılaştırılmasına dayanıyordu, ve ticari kitaplıklarla (NIST 98 ve ADAMS 95) ve bilinen uçucu yağların saf maddelerinden ve bileşenlerinden ve MS literatür verilerinden oluşan ev yapımı bir kütle spektrumu kitaplığıyla bilgisayar eşleştirmesi yoluyla yürütüldü. Doğrusal tutma endeksleri, Van den Dool ve Kratz formülü kullanılarak n-alkan serisi (C8-C23) kullanılarak hesaplandı. Ayrıca, tanımlanan tüm maddelerin moleküler ağırlıkları, bir CI-iyonlaştırıcı gaz olarak MeOH kullanılarak kromatografi kimyasal iyonizasyon kütle spektrometrisi (GC-MS) ile doğrulandı [42 , 59 ]. 4.3. Kimyon Uçucu Yağının Biyolojik Aktiviteleri

4.3.1. Anti-Vibrio türlerinin değerlendirilmesi. aktiviteler

Kimyon esansiyel yağının antimikrobiyal aktivitesi, geniş bir Vibrio spp koleksiyonuna karşı test edildi. 17 tip suş, 13 Vibrio spp. deniz suyu, balık ve kabuklu deniz ürünlerinden izole edilen suşlar ve 1 Aeromonas hydrophila ATCC 7966T suşu. Bu mikroorganizmalar daha önce Tunus'ta hastalıklı Sparus aurata , Dicentrarchus labrax ve Mytilus edulis'ten izole edilmişti [ 28] ve tip suşlar, Biyomedikal Bilimler Bölümünden (Sassari Üniversitesi, Sassari, İtalya) Profesör Stefania Zanetti ve Mikrobiyoloji ve Parazitoloji Bölümünden (CIBUS-Facultad de Biologia, Universidad de Santiago) Profesör Jesús López Romalde tarafından sağlanmıştır. , Santiago de Compostela, İspanya), Kabuklu Deniz Hayvanları Mikrobiyolojik ve Kimyasal Kontrol için İtalyan Referans Merkezi'nden Profesör Donatela Ottaviani- Umbria ve Yürüyüşler için Devlet Veterinerlik Enstitüsü (IZSUM, Ancona, İtalya), Mikrobiyoloji Bölümü'nden Profesör Miguel Angel Morinigo ( Facultad de ciencia de Malaga, Campus de Teatinos, İspanya) ve Profesör Bruno Gomez Gil (Mazatlán Su Ürünleri Yetiştiriciliği Birimi, Sinaloa, Meksika).

İki teknik kullanıldı: (i) Mueller-Hinton agar besiyerinde tahmin edilen inhibisyon bölgelerinin büyüme çaplarının belirlenmesi için disk difüzyon testi ve (ii) minimum inhibitör konsantrasyonların (MİK'ler) ve minimumun belirlenmesi için mikrodilüsyon testi. bakterisidal konsantrasyonlar (MBC'ler) [ 35 , 60 ]. Vibriosuşlar, kültür stoğundan %1 NaCl ile takviye edilmiş bir Mueller-Hinton agar besiyerinde büyütüldü ve 0.5 McFarland bulanıklığı hazırlamak için saf koloniler kullanıldı. Taze Petri kutularını aşılamak için bir pamuklu çubuk kullanıldı. Steril filtre kağıdı diskleri (6 mm çapında, Biolife, İtalya) 10 mg kimyon EO (10.81 uL/disk) ile emprenye edildi ve daha sonra kültürlenmiş plakalara yerleştirildi. Muamele edilen Petri kapları, 4 °C'de 1 saat tutuldu ve ardından gece boyunca 37 °C'de inkübe edildi. Disklerin etrafındaki inhibisyon bölgelerinin büyüme çapları, 1 cm'lik düz bir cetvel kullanılarak tahmin edildi. Test edilen Vibrio suşlarına karşı standart ilaçlar olarak beş antibiyotik (C: kloramfenikol 30 ug; AM: ampisilin 10 ug; E: eritromisin 10 ug; TE: tetrasiklin 5 ug; ve G: gentamisin 10 ug) kullanıldı .

Mikrodilüsyon yöntemi için, %1 NaCl ile Mueller-Hinton brot ortamında 25 uL/mL'den (23.125 mg/mL) başlanarak 96 oyuklu plakalarda EO'nun DMSO-%5 içinde iki kat seri seyreltmesi hazırlandı. Seri olarak seyreltilmiş kimyon esansiyel yağının 100 uL'sini içeren her bir oyuğa toplam 5 uL mikrobiyal aşı ilave edildi. Tüm mikrotitre plakaları, gece boyunca 37 °C'de inkübe edildi. MIC'ler, belirli bir mikroorganizmanın büyümesini engelleyebilen en düşük konsantrasyonlar olarak tanımlandı. MBC değerlerini belirlemek için, görünür büyüme olmayan tüm oyuklardan 3 uL, bir Mueller-Hinton agar ortamı (%1 NaCl) üzerinde nokta inoküle edildi. 24 saatlik inkübasyondan sonra, Vibrio spp. üreme olmayan suş MBC değeri olarak kaydedildi.

4.3.2. Antioksidan Aktivitelerin Değerlendirilmesi

Antioksidan aktivite deneyleri, dört farklı tahlil kullanılarak gerçekleştirilmiştir: Mseddi ve diğerleri tarafından tarif edildiği gibi DPPH testleri. (2020) [ 22 ], β-Karoten ağartma testleri ve daha önce açıklanan protokolleri kullanarak indirgeme/şelatlama gücü [ 61 , 62 , 63 ].

DPPH testi için, 0,25 mL 0,2 mM DPPH• metanolik solüsyon, farklı konsantrasyonlarda (5, 10, 15 ve 20 mg/mL) 1 mL uçucu yağ veya 1 mL kontrol numunesi ile karıştırıldı. Karışım karanlıkta oda sıcaklığında 30 dakika bekletildi. Absorbans 515 nm'de ölçüldü ve DPPH radikallerine karşı süpürme aktivitesi (%SA) aşağıdaki Denklem (1) kullanılarak hesaplandı:
%SA = [(Ac - As)/Ac] × 100
(1)
Ac, kontrolün 30 dakikadaki absorbansı ve As, numunenin 30 dakikadaki absorbansıdır. IC50 değerleri _, DPPH radikallerinin %50'sini temizleyen uçucu yağı temsil eder. Tüm numuneler üç kopya halinde analiz edildi.

_{Ferröz iyon şelatlama aktivitesi için 0,05 mL 2 mM FeCl2} ·4H20 _solüsyonuna farklı konsantrasyonlarda uçucu yağ (1, 5 ve 15 mg/mL) ilave edildi ve oda sıcaklığında 5 dakika inkübasyona bırakıldı. Daha sonra 0,1 mL 5 mM ferrozin eklenerek reaksiyon başlatıldı ve karışım deiyonize su ile 3 mL'ye ayarlanıp kuvvetlice çalkalandı ve 10 dakika oda sıcaklığında bekletildi. Çözeltinin absorbansı daha sonra 562 nm'de ölçülmüştür. ^{Ferrozin-Fe2 +} kompleksi oluşumunun inhibisyon yüzdesi, aşağıdaki Denklem (2) kullanılarak hesaplandı:
Metal şelatlama aktivitesi (%) = [(Ac - As)/Ac] × 100
(2)
burada Ac, kontrolün absorbansıdır ve As, numunenin absorbansıdır. _{Sonuçlar ICso} olarak ifade edilir . IC50 değerleri _, sistemde bulunan demir iyonlarının %50'sini şelatlamak için gereken konsantrasyonlardır. Analizler üç kopya halinde gerçekleştirildi.

İndirgeme gücü analizi için 1 mL kimyon esansiyel yağı (1, 5, 10 mg/mL) 2,5 mL fosfat tamponu (0,2 M, pH 6,6) ve 2,5 mL K3Fe(CN ₎ 6 _çözeltisi ( 1 g/100 mL). Karışım 50°C'de 25 dakika inkübe edildi, 2.5 mL trikloroasetik asit solüsyonu (10 g/100 mL) eklendi ve karışım 10 dakika 650xg'de santrifüjlendi . Son olarak 2,5 mL üst katman, 2,5 mL damıtılmış su ve 0,5 mL FeCl3 sulu solüsyonu (0,1 g/100 mL) ile _{karıştırıldı} . Karışımın absorbansı 700 nm'de ölçülmüştür.

EC50 değeri (mg/mL), indirgeme gücü için absorbansın 0,5 _olduğu etkili konsantrasyondur. Pozitif kontrol olarak askorbik asit kullanıldı.

Linoleik asit sistemi için 0,2 mg β-karoten 2 mL kloroformda eritildi ve 20 mg linoleik asit ve 200 mg Tween 40'a eklendi _.vakum altında oksijenli su (100 mL) ilave edildi ve şişe, tüm malzeme çözülene kadar kuvvetlice çalkalandı. Elde edilen emülsiyon her deneyden önce taze olarak hazırlandı. 96 oyuklu mikrotiter plakaların her bir gözüne 150 uL emülsiyon dağıtıldı ve 10 mg uçucu yağ veya BHA standart çözeltisi eklendi. Boş numune için eşit miktarda emülsiyon kullanıldı. Mikrotitre plakası 45 °C'de inkübe edildi ve görünür/UV mikroplaka kinetik okuyucu (EL × 808, Bio-Tek aletleri, Winooski, VT, ABD) kullanılarak 490 nm'de absorbans ölçüldü. Tüm numunelerin okumaları hemen (t = 0 dakika) ve 120 dakika inkübasyondan sonra yapıldı. Uçucu yağın antioksidan aktivitesi (AA), aşağıdaki Denklem (3) kullanılarak β-karoten ağartma açısından değerlendirildi:
AA% = [(A0 - At)/A0] × 100
(3)
burada A0, kontrolün 0 dakikada absorbansı ve At, numunenin (uçucu yağ veya BHA) 120 dakikada absorbansıdır. Sonuçlar IC50 değerleri (mg/mL) olarak ifade _edilir . 4.4. Anti-Quorum Algılama Faaliyetleri için Tarama

4.4.1. Viyolasin Üretimine Etkisi

Chromobacterium violaceum suşu ATCC 12472, C. violaceum CV026 ve P. aeruginosa PAO1 biyosensör suşları, her iki Gram-negatif bakteride Quorum-Sensing System tarafından kontrol edilen bazı virülans özelliklerine karşı kimyon esansiyel yağının etkilerini incelemek için seçildi [ 40 , 42 ] . Aslında C. violaceum ATCC 12472, daha önce Noumi ve diğerleri tarafından açıklanan protokol kullanılarak kalitatif taramada kullanılmıştır. [ 64 ].

_{Agar besiyerinde viyolasin pigment üretiminin inhibisyonu için, kimyon esansiyel yağı ve ana bileşiği (karvon), C6} -HSL (50 uL) ile takviye edilmiş CV026-inoküle edilmiş Lauria-Bertani agar plakalarının yüzeyine 2 mg/disk oranında yüklenmiştir. 1 mg/mL stok). Violacein inhibisyon bölgesi, disklerin çevresinde renksiz ancak canlı hücrelerin varlığı ile tespit edildi ve büyüme inhibisyonu bölgesi, disklerin etrafındaki açık bölgeler tarafından da kaydedildi.

Bir mikrotiter plaka deneyi kullanılarak viyolasin inhibisyonu için, Lauria-Bertani suyu içeren steril mikrotiter plakaların oyuklarına 10 uL C. violaceum ATCC 12472 ilave edildi. Daha sonra 30 °C'de 18 saat boyunca 30 °C'de 0,3125 mg/mL ila 10 mg/mL arasında değişen çeşitli konsantrasyonlarda kimyon esansiyel yağı varlığında ve yokluğunda inkübe edildi ve inhibisyonu için gözlendi. viyola üretimi. Violacein miktarının belirlenmesi için, kuyucukların içerikleri Eppendorf tüplerine aspire edildi ve hücreleri toplamak için santrifüjlendi (8000 rpm 6 dakika). Violacein, suya doymuş n-butanol kullanılarak hücrelerden ekstre edildi. Ekstrakte edilen violacein, hücre döküntüsünden santrifüjleme ile ayrıldı ve OD _{585 kaydedilerek miktarı belirlendi.}spektrofotometrik okumalar. Uçucu yağ tarafından viyolaseinin yüzde inhibisyonu kontrole göre hesaplandı ve %50 inhibisyon konsantrasyonu (ICso ₎ kaydedildi.

4.4.2. P. aeruginosa PAO1'de QS Kontrollü Virülans Faktörü Üretimi Üzerindeki Etki

Kimyon esansiyel yağının bazı faktörler üzerindeki etkileri, daha önce tarif edilen protokol kullanılarak [ 42 ] oğul motilitesini ve proteolitik ve elastolitik aktiviteleri içeren QS sistemi tarafından düzenlenmiştir .

Sürü motilite testinde, bir P. aeruginosa PAO1 suşunun gece boyunca kültürleri, yarı katı agar ortamının (%1 pepton, %0,5 NaCl, %0,5 agar ve %0,5 filtreyle sterilize edilmiş D-glikoz) merkezine nokta inoküle edildi. ) farklı konsantrasyonlarda kimyon esansiyel yağı içerir (0,05, 0,5, 0,625, 1,25 ve 2,5 mg/mL). Uçucu yağ içermeyen plaka kontrol olarak kullanıldı. Sürü göçü, bakteri hücrelerinin sürü cephelerini takip ederek kaydedildi ve mm cinsinden ifade edildi.

Elastolitik aktivite üzerindeki etkisi için P. aeruginosa PAO1, farklı konsantrasyonlarda kimyon esansiyel yağı (0.05, 0.5, 0.625, 1.25 ve 2.5 mg/mL) ile desteklenmiş Lauria-Bertani sıvı besiyerinde 37 °C'de 16 saat boyunca yetiştirildi. _{Deney için, her konsantrasyondan 100 μL, 20 mg ECR (Sigma) içeren 900 μL elastin Kongo kırmızısı (ECR) tamponu (100 mM Tris, 1 mM CaCl2} , pH 7.5) ile karıştırıldı ve 3 saat süreyle inkübe edildi. 37 °C. Santrifüjlemeden sonra, 200 uL süpernatan steril 96 oyuklu plakalara aktarıldı ve optik yoğunluk 495 nm olarak tahmin edildi.

Kimyon esansiyel yağının bir PAO1 başlangıç suşunda proteolitik aktivite üzerindeki etkilerini tahmin etmek için, 100 uL bakteri kültürü, 3 mg azokazein (Sigma) içeren 900 uL tampon ile karıştırıldı. Eppendorf tüpleri daha sonra 37 °C'de 30 dakika inkübe edildi.

Her tüpe 100 µL trikloroasetik asit (TCA, %10) eklendi ve reaksiyonlar 30 dakika tutuldu. Santrifüjlemeden sonra, süpernatanın 200 uL'lik optik yoğunluğunun 440 nm olduğu tahmin edildi. 4.5. Silico Yaklaşımında

4.5.1. Ligand Hazırlama

Ligandların üç boyutlu yapıları, PubChem ( https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (erişim tarihi: 15 Aralık 2021)) kimyasal bilgi kaynakları [ 65 ] aracılığıyla elde edildi . Tüm ligandların enerjisi, gelişmiş bir molekül düzenleyici ve görselleştirici olan Avogadro kullanılarak minimize edildi [ 66 ]. Küçültülmüş tüm ligandlar, yerleştirme prosedüründen önce pdbqt'ye dönüştürüldü.

4.5.2. Protein Hazırlama

Reseptör proteinleri (PDB ID: 1HD2, 1JIJ, 2UV0, 2XCT, 2QP1, 3IX3, 3QPR ve 3HIR) RSCB protein veri bankasından ( http://www.rcsb.org/ (15 Aralık 2021'de erişildi) seçildi ) ). Su molekülleri ve ko-kristal ligandlar, proteinlerin her birinden çıkarıldı. Proteinlere, pdbqt dosyalarını hazırlamak için Grafik Kullanıcı Arayüzü programı AutoDock Tools (ADT) aracılığıyla polar hidrojenler, Kollman yükleri, çözme parametreleri ve parçalı hacimler atandı. Her bir proteinin etrafındaki ızgara, ADT [ 67 , 68 ] kullanılarak bağlama cebinin etrafında oluşturulmuştur . Bir ızgara kutusu kullanarak bir ızgara haritası oluşturmak için AutoGrid kullanıldı. Izgara boyutu ve ızgara boyutları, her protein için bağlama ceplerine göre şekilde gösterildiği gibi ayarlanmıştır.Tablo 8. AutoDock Vina, yapılandırma dosyasında tanımlanan ızgara kutusu özniteliklerini kullanan proteinleri ve ligandları yerleştirmek için kullanıldı. Proteinler, yerleştirme işlemi boyunca sert olarak ayarlandı ve ligandlar, esnek olarak etiketlendi. Konumsal ortalama karekök sapması (RMSD) 1.0'dan küçük olan bulgular birlikte gruplandırıldı ve en düşük bağlanma serbest enerjisine sahip sonuçla temsil edildi. Moleküler etkileşim analizi için, en düşük bağlanma enerjisi veya afiniteye sahip poz seçildi ve reseptör yapısı ile hizalandı [ 69 ]. Etkileşim analizi, Discovery Studio (DS) programından [Dassault Systems, BIOVIA Corp., San Diego, CA, ABD, v 20.1] 'Etkileşimi Görüntüle' protokolü ile yapılmıştır. Tablo 8

Reseptörler için ızgara boyutu ve boyutları.

1HD2	40×40×40	7.089, 41.659, 34.385	0,375
1JIJ	40×40×40	-11.273, 13.817, 86.080	0,375
2UV0	40×40×40	23.998, 16.050, 80.315	0,375
2XCT	52×52×52	30.098, 32.836, 89.243	0,375
3IX3	52×52×52	14.630, -1.973, 9.690	0,375
3QP1	38×40×40	20.546, 12.912, 49.410	0,375
3QPR	126×126×126	54.057, 84.102, 205.034	0,375
3HIR	60×60×60	-26.388, 13.803, -15.845	0,375

Ayrı bir pencerede aç 4.6. ADMET Öngörülen Özellikler

Tanımlanmış en önemli bileşiklerin ADMET profilleri, admetSAR çevrimiçi sunucusu ( http://lmmd.ecust.edu.cn:8000/ (erişim tarihi 15 Aralık 2021)) kullanılarak tahmin edilmiştir . admetSAR sunucusu, CASRN tarafından kimyasal profilleri kolayca aramak için kullanıcı dostu bir arayüz sağlar ve siliko filtreleme için yeni kimyasal ADMET özellikleri için admetSAR'da 40'tan fazla tahmine dayalı modelle ortak adlar ve benzerlik aramaları uygulandı. 4.7. İstatistiksel analiz

Üç kopyanın ortalama değerleri, Windows için SPSS 25.0 (SPSS Inc., Chicago, IL, ABD) istatistik paketi kullanılarak hesaplandı. Ortalamalardaki farklılıklar, %95 güven aralığı ( p ≤ 0.05) ile Duncan'ın ortalamalar için çoklu aralık testi kullanılarak hesaplanmıştır .

Git: 5. Sonuçlar

Genel olarak, bu yazıda C. carvi esansiyel yağında ana bileşikler olarak karvon ve limonenin tanımlanmasını rapor ediyoruz . Bu EO , test edilen hemen hemen tüm suşlar için yüksek çapta büyüme engelleme bölgeleri ve düşük minimum inhibitör konsantrasyonları ile balık ve kabuklu deniz ürünleri ürünlerinden sıklıkla izole edilen çeşitli patojenik ve patojenik olmayan Vibrio suşlarına karşı güçlü aktivite sergiler. Kimyon özellikle P. aeruginosa PAO1 ve C. violaceum biyosensör suşlarında virülansla ilgili birkaç faktörün üretimini düzenleyebildi . Aslında bu EO, V. alginolyticus , V. parahaemolyticus , V. vulnificus tarafından oluşturulan biyofilmleri engelleyebildi ve yok edebildi .ve MİK altı konsantrasyonlarda V. cholerae türleri. 2,5 mg/mL'de, P. aeruginosa PAO1 tarafından elastaz ve proteaz üretimi sırasıyla %50,17 ve %77,34 oranında azaldı. Hesaplamalı çalışmamız, test edilen proteinlere karşı güçlü ADME özelliklerini ve maksimum bağlanma afinitelerini ortaya koymaktadır. Elde edilen sonuçlar, Vibrio cinsine ait patojenik bakterileri kontrol etmek için C. carvi esansiyel yağının potansiyel kullanımını vurgulamaktadır .

Git: Yazar Katkıları

Kavramsallaştırma MS, KA, SG ve AK; metodoloji, MS, KA, SG ve AK; biçimsel analiz, MS, KA, SG ve AK; yazılım, MS ve AK; soruşturma, MS, KA, SG ve AK; yazma—orijinal taslak hazırlama, MS, KA, SG ve AK; yazma—inceleme ve düzenleme, MS, KA, SG ve AK; denetim, AK ve MS; finansman edinimi, KA; proje yönetimi, KA Tüm yazarlar makalenin yayınlanan versiyonunu okudu ve kabul etti.

Git: Finansman

Yazar(lar), Bilimsel Araştırma Dekanlığı tarafından temsil edilen Qassim Üniversitesi'ne H. 1442/2020 akademik yılında (10215-cos-2020-1-3-I) numarasıyla bu araştırmaya mali desteği için minnetle teşekkür eder. .

Git: Kurumsal İnceleme Kurulu Beyanı

Uygulanamaz.

Git: Bilgilendirilmiş Onam Beyanı

Uygulanamaz.

Git: Veri Kullanılabilirliği Bildirimi

Bu çalışma sırasında oluşturulan ve analiz edilen veriler bu makalede yer almaktadır.

Git: Çıkar çatışmaları

Yazarlar herhangi bir çıkar çatışması olmadığını beyan ederler.

Git: Dipnotlar


Yayıncının Notu: MDPI, yayınlanan haritalardaki ve kurumsal bağlantılardaki yetki iddiaları konusunda tarafsız kalır.

[maturidi]

Carum carvi L.'nin erkek sıçanlarda kesik cilt yarasında yara iyileştirme etkisi : Histopatoloji, total protein ve biyomekanik değerlendirmeler

Mojtaba Salari Rafsanjani , ¹ Aboutorab Tabatabaei Naeini , ² Abdolhamid Meimandi‐Parizi , ¹ Fariborz Nowzari , ¹ Muhammad Mujtaba Wani , ¹ ve Aida Iraji ^{3 ,}
Yazar bilgileri Telif hakkı ve Lisans bilgileri Sorumluluk Reddi
¹ Veteriner Cerrahi Anabilim Dalı, Veteriner Fakültesi, Şiraz Üniversitesi, Şiraz İran
² Veteriner Cerrahisi ve Radyoloji Anabilim Dalı, Veteriner Fakültesi, Şiraz Üniversitesi, Şiraz İran
³ Kök Hücre Teknolojisi Araştırma Merkezi, Şiraz Tıp Bilimleri Üniversitesi, Şiraz İran
⁴ Merkezi Araştırma Laboratuvarı, Şiraz Tıp Bilimleri Üniversitesi, Şiraz İran
Aboutorab Tabatabaei Naeini, E-posta: moc.oohay@a_ieabatabat .
Katılımcı Bilgileri .
Sorumlu yazar.
^* Yazışma
Aboutorab Tabatabaei Naeini, Veteriner Cerrahisi ve Radyoloji Anabilim Dalı, Veteriner Fakültesi, Şiraz Üniversitesi, Şiraz, İran.
E-posta: moc.oohay@a_ieabatabat
Aida Iraji, Kök Hücre Teknolojisi Araştırma Merkezi, Şiraz Tıp Bilimleri Üniversitesi, Şiraz, İran.
Merkez Araştırma Laboratuvarı, Şiraz Tıp Bilimleri Üniversitesi, Şiraz, İran.
E-posta: ri.ca.smus@ijari ; moc.liamg@ijari.adia

İlişkili Veriler
Veri Kullanılabilirliği Bildirimi
Git: Soyut

Arka plan

Derinin birçok işlevi vardır ve bunlardan en önemlilerinden biri iç organları dış hasarlardan ve mikropların girişinden korumaktır. Cilt ve yara iyileşmesi dünya çapında en çok endişe duyulan konulardan biri olduğundan, yara iyileştirme ilaçlarının geliştirilmesi modern tıbbi araştırmanın ana alanlarından biridir.

hedefler
Yara iyileşmesinde kullanılan geleneksel şifalı bitkilerden biri olan Cumin carvi L. tohumunun hidroalkolik ekstraktının etkisinin in vivo model aracılığıyla değerlendirilmesi .

Yöntemler
50 adet Sprague–Dawley erkek sıçanın sırt bölgesinde etik ilkelere uyularak geniş dairesel deri yaraları (2x2 cm) oluşturuldu. Hayvanlar, tedavi uygulanmayan, baz jel, tetrasiklin tedavisi, Cumin carvi L. tohum tedavisinin %10 v/v hidroalkolik özütü ve Cumin carvi L. tohum tedavisinin %20 v/v hidroalkolik özü olmak üzere beş gruba ayrıldı. Tedavi 20 gün içinde gerçekleştirildi. 1, 3, 5, 7 ve 10. günlerde fotoğraflar çekildi ve yara iyileşme yüzdesi hesaplandı. Ayrıca 10. günde histopatoloji için deri bölgesinden, 20. günde ise biyomekanik ve total protein değerlendirmeleri için deriden numuneler ^alındı .

Sonuçlar
Yara iyileşme yüzdesinin sonuçları, 3. günden itibaren Cumin carvi L.'nin %20 v/v hidroalkolik özütü ile tedavi edilen grup ile negatif kontrol ve bazal jel grupları arasında önemli bir iyileşme olduğunu gösterdi ( p < 0.05). Histopatolojik ve toplam protein içeriği değerlendirmelerine göre, kimyon carvi ile tedavi edilen gruplarda kollajen üretim miktarı ve inflamasyon skoru, diğer gruplara kıyasla iyileşme sürecini doğruladı.

Sonuçlar
Bu projenin sonuçlarına göre, Cumin carvi L.'nin %20 v/v etanolik ekstraktının cilt yaralarının tedavisinde potansiyel terapötik etkileri vardır.

• Yaralar sağlık endişelerinden biridir ve yara bakımı ve iyileşmesinin ekonomik yükü geçtiğimiz yıllarda artmaya devam etmiştir.
• C. carvi'nin iyileştirici etkileri . yara üzerinde etanolik ekstrakt araştırıldı.
• Yara iyileştirme özelliklerini araştırmak için histopatolojik ve makroskobik değerlendirmeler ve toplam protein içeriği ölçüldü.

Anahtar Kelimeler: Carum carvi , histopatoloji, makroskobik ölçek, total protein, yara iyileşmesi
Git: 1. GİRİŞ
Birinci basamak savunma bariyeri olarak cilt, temel yapı ve mikroorganizmalara ve zararlı maddelere karşı koruma için gereklidir (Archer, 2010 ). Ancak bu bariyer çoğunlukla yüzeyi zarar görmediğinde etkilidir. Cilt, ölü hücrelerin dökülmesi ve epidermiste (cildin en üst tabakası ve koruyucu tabakası) yapılan yeni hücrelerin üretilmesi yoluyla sürekli olarak kendini yeniler (Rodrigues ve ark., 2019 ) . Bir yara meydana geldiğinde bu tabaka enfekte olabilir ve bir kısmı cilt yüzeyinde yaşayan mikroorganizmaların kan dolaşımına girmesine izin verebilir (Ellis ve ark., 2018 ) . Dermisin alt tabakasındaki hücreler cilt hasarından sonra kolajen yapmaya ve epitel hücrelerini onarmaya başlar (Qing, 2017) .). Buna göre, dermis ve epidermisin cilt hasarına karşı daha hızlı iyileşmesi için terapötik ajanların bulunması önemlidir.

Akut veya kronik yaralar, delici yaralar, delici yaralar, cerrahi yaralar ve kesiler, ateşli silah yaraları veya vücuda nüfuz edebilen diğer yüksek hızlı mermiler dahil olmak üzere farklı türde yaralar vardır. Diğer yara türleri termal, kimyasal veya elektrik yanıkları, ısırıklar ve sokmalar, künt kuvvet travması, sıyrıklar, yırtıklar ve deri yırtıklarıdır.

Doğal bir fizyolojik reaksiyon olarak yara iyileşmesi klasik olarak 4 aşamaya ayrılır: (1) kan damarlarının vazokonstriksiyonu ve trombosit agregasyonu yoluyla hemostaz; (2) proinflamatuar sitokinler (IL-1, IL-6, IL-8 ve TNF-α dahil), büyüme faktörleri (PDGF, TGF-β, TGF-α, IGF-α gibi) gibi çözünür mediatörlerin salınmasıyla karakterize edilen inflamasyon 1 ve FGF) ve yaralanmadan sonraki ilk 24 saat içinde ortaya çıkan ve 2 haftaya kadar sürebilen küçük düzenleyici proteinler; (3) geçici fibrin matrisinin yeni bir kollajen lifleri, proteoglikanlar ve fibronektin matrisi ile değiştirilmesini içeren proliferasyon fazı; ve (4) kollajen tip III'ten tip I'e yeniden modellendiğinde ve yara tamamen kapandığında meydana gelen yeniden şekillenme (Fitridge & Thompson, 2011 ; Reinke and Sorg, 2012 ).

Bağışıklık sistemini zayıflatan hastalıklar ve diyabet gibi predispozan hastalıklara bağlı olarak bozulan yara iyileşmesi, sonuçta yara iyileşme sürecini yavaşlatır. Gecikmiş iyileşmenin nedenleri, inflamatuar fazın uzaması, bölgede enfeksiyon varlığı ve bölgede anormal dokuların oluşmasıdır (Mangoni ve ark., 2016; Wilkinson & Hardman , 2020 ) . Ayrıntılı olarak, aşırı inflamatuar yanıt, yara kapanmasında gecikmeye ve yara oluşumuyla sonuçlanan uygunsuz yara iyileşmesine yol açar. _{İnterlökin 1 beta (IL-1β), IL-6, tümör nekroz faktörü-alfa (TNF-α) ve prostaglandin E2} (PGE ₂₎ gibi proinflamatuar sitokinler) makrofajlar tarafından salınır ve enflamatuar reaksiyonların yukarı regülasyonunda yer alırken, yara iyileşmesi proinflamatuar sitokin seviyelerinin uygun geçici aşağı regülasyonu ile hızlandırılır (Nguyen ve diğerleri, 2017 ) .

Bu nedenle, bozulmuş yara iyileşmesini önlemek için terapötik girişimler yapılmalıdır. Bitkiler, farklı hastalıkları tedavi etmek için uzun süredir kullanılan benzersiz tıbbi özelliklere sahip önemli doğal kaynaklardan biridir (Hajialyani ve diğerleri, 2018 ). Birçok geleneksel ilacın terapötik gücü, bitki içinde üretilen doğal içeriklerle sağlanır. Apaiaceae familyasına ait Carum carvi L. (Kimyon), Asya, Afrika ve Avrupa'da kültürü yapılan ilk bitkilerden biridir. C. carvi'den elde edilen kimyon tohumları, mutfak baharatları olarak popülerliğini korudu ve ayrıca antik çağlardan beri çeşitli coğrafi bölgelerde folklor terapisinde ezici bir çoğunlukla kullanıldı (Johri, 2011 ). C. carvi'nin fotokimyasal analizimonoterpenoidler, flavonoidler, glukozitler, nükleositler ve aromatik bileşikler dahil olmak üzere farklı bir bileşik sınıfı gösterdi. C. carvi ana bölümlerinin uçucu yağları arasında karvon ve limonen bulunur. C. carvi , antikanserojenik, antimutajenik, antidiyabetik, antiülser, antiosteoporotik ve immünomodülatör aktiviteler gibi çok çeşitli biyolojik ve farmakolojik etkiler sergilemiştir (Agrahari & Singh, 2014; Johri , 2011 ).

Çeşitli araştırmalar , C. carvi'nin Klebsiella pneumonia, Streptococcus mutans ve Streptococcus pyogenes gibi bir dizi patojenik Gram-pozitif ve Gram-negatif bakteri suşlarına karşı potansiyel bir antimikrobiyal aktivite gösterdiğini göstermiştir . Dikkate değer bir şekilde, bu bitkinin antifungal aktivitesi dermatofitler, Vibrio türleri, mayalar, aflatoksinler ve mikotoksin üreticileri dahil olmak üzere çok sayıda insan patojeninde gözlemlenmiştir (Boyraz & Özcan, 2005; Derakhshan ve diğerleri, 2008; Derakhshan ve diğerleri , 2010 ; Johri , 2011 ; Shayegh ve diğerleri, 2008). Ayrıca kimyon, lipopolisakkaritte (LPS) nitrik oksit (NO) salınımını inhibe ederek anti-enflamatuar aktivitelere sahip yüksek fenolik ve flavonoid bileşikler içeriği nedeniyle güçlü bir antioksidan olarak bilinir (Bourgou ve ark., 2020; Fang ve ark . , 2010 ; Keshavarz ve diğerleri, 2013 ).

Bu çalışmada ilk kez, C. carvi etanolik ekstraktının, yara üzerinde antimikrobiyal ve antienflamatuar aktivitelere sahip güçlü antioksidanların doğal bir kaynağı olarak tedavinin etkinliğini ve gücünü belirlemek için iyileştirici etkileri araştırıldı. Ayrıca, yara iyileştirme özelliklerini araştırmak için histopatolojik ve makroskobik değerlendirmelerin yanı sıra toplam protein içeriği de ölçüldü.

Git: 2. MATERYAL VE YÖNTEMLER
2.1. etik hususlar
Hayvan Bakım Komitesi çalışmayı onayladı. Yazarlar, bu çalışma sırasında hayvan bakımı ve kullanımı için tüm kurumsal ve uluslararası yönergeleri takip ettiler. Hayvan Araştırma Raporlaması in vivo Deneyler yönergelerine (ARRIVE) da uyulmuştur. Çalışmanın sonunda, indüksiyon odasında %100'ün üzerinde _{CO2'nin %70 hacim yer değiştirme oranı kullanılarak hızlı ve insancıl yöntemle fareler ötenazi edildi.}

2.2. C. carvi'nin bitki materyalleri ve hidroalkolik ekstraktlarının hazırlanması
C. carvi tohumları elde edilmiş ve türü taksonomistler tarafından 2617 herbaryum numarası ile onaylanmıştır. 100 gram kurutulmuş C. carvi toz haline getirilmiş ve oda sıcaklığında %70 etanol ile (3 kez) süzülmüştür ve ekstraktları elde edilmiştir. süzüldü ve azaltılmış basınç altında buharlaştırılarak 12.7 g kurutulmuş C. carvi tohumu (CCS) özütü elde edildi (Mardani ve diğerleri, 2016 ).

2.3. Karboksimetilselüloz (CMC) ekstraktının hazırlanması
Jel oluşturucu bir ajan hazırlamak için deiyonize su (NaCMC) içindeki %2 sodyum karboksimetil selüloza (CMC) %5 gliserol ekledik ve 500 RPM'de bir karıştırıcı ile sürekli karıştırdık. Daha sonra, toplam hacmi 50 ml olan %20 etanol içinde 1 mg/ml konsantrasyonlu bir kimyon ekstraktının stok solüsyonu hazırlandı. Daha sonra bu solüsyondan 20 ml, 80 ml %2 CMC solüsyonuna eklendi; sonuç olarak %20 hacim/hacim hazırlandı. %10 v/v solüsyonu durumunda, bu solüsyonun 10 ml'si 90 ml %2 CMC solüsyonuna eklendi (nihai hacim = 100 mi). Karışımlar kademeli olarak 1 saat karıştırıldı ve üniform bir jel elde edildi, alüminyum bir tüp içinde toplandı ve buzdolabında saklandı (Alizade Naini ve diğerleri, 2021; Naini ve diğerleri, 2021 ).). Her tedavide, yara bölgesini tamamen kaplayacak şekilde bir damlalık kullanılarak yara bölgesine günlük 0.5 ml jel uygulandı.

2.4. C. carvi'nin hidroalkolik ekstraktlarının sitotoksisite değerlendirmeleri
C. carvi'nin hidroalkolik ekstraktlarının MCF-7'nin çoğalma hızı üzerindeki etkisi, 3-(4,5-Dimetiltiazol-2-il)-2,5-difeniltetrazolyum bromür (MTT) testi (bir tetrazolyum tuzu; Sigma) ile incelenmiştir. -Aldrich, St. Louis, MO, ABD), hücre sayısını mitokondriyal aktivitenin bir fonksiyonu olarak belirler. MCF-7 hücreleri, İran Biyolojik Kaynak Merkezi, Tahran, İran'dan elde edildi. _{Hücreler, fetal sığır serumu (FBS, %10) ile takviye edilmiş RPMI1640 ortamında büyütüldü ve %5 C02} mevcudiyetinde 37°C'de tutuldu . Hücreler, 96 oyuklu kültür plakalarına (5000 hücre/200 ul) kaplandı ve 24 saat sonra ortam, C. carvi çözeltileri ile değiştirildi.farklı konsantrasyonlarda ekstrakte edin. Hücreler ekstraktla 37°C'de 72 saat daha inkübe edildi. Maruz kalma süresinin sonunda, her bir oyuğa 20 ul 0,5 mg/ml (MTT solüsyonu) eklendi ve 37°C'de 4 saat inkübe edildi. Ortam nazikçe çıkarıldı ve formazan kristallerini çözmek için 200 ul/oyuk DMSO (Merck, Almanya) eklendi. Hücre canlılığı, bir mikroplaka okuyucuda (FLUOstar Omega, BMG LABTECH, Almanya) 570 nm'de optik yoğunluk değerlendirilerek değerlendirildi (Barzegar ve diğerleri, 2021; Tanideh ve diğerleri, 2020 ).

2.5. C. carvi salımının hidroalkolik ekstraktlarının değerlendirilmesi
Ekstraktın salım profili, oda sıcaklığında deiyonize su içinde değerlendirildi ve 263 nm dalga boyunda spektrofotometrik olarak hesaplandı. 0.5 ml jel %20 v/v bir selüloz ester diyaliz tüpüne (12 kDa) yerleştirildi, 9 ml deiyonize su ile ıslatıldı ve ardından 37°C'de inkübe edildi. 3 ml deiyonize suda seyreltilen süspansiyondan 30 µl diyaliz tüpleri ile temas halindeyken örneklendi. Son olarak absorbans izlendi ve ekstrakt konsantrasyonu artı absorbans değeri arasındaki ilişki kalibrasyon diyagramı ile elde edildi (Allafchian ve diğerleri, 2020 ; Kayani ve diğerleri, 2018 ; Peptu ve diğerleri, 2021 ).

2.6. Hayvanların cilt yarası modeli
Bu araştırma, onaylanan hayvan çalışmalarının ilgili yönergeleri ve düzenlemeleri ile gerçekleştirilmiştir. 10-12 haftalık ve 200 ± 25 g ağırlığındaki elli erkek Sprague-Dawley faresi, fare kafesine yerleştirildi ve tüm farelerin yiyecek ve suya serbest erişimi vardı. Kafes 24 ± 1°C sıcaklıkta ve 12 saat aydınlık/karanlık kontrol koşulunda tutuldu. 7 gün sonra tüm sıçanlara ketamin-ksilazin (200 mg/kg ketamin ve 10 mg/kg ksilazin, IM) ile anestezi uygulandı. Tüm hayvanların yara bölgesinin kılları tıraş edildi ve ardından cerrahi kavisli makasla 2x2 cm çapında bir adet geniş dairesel yara oluşturuldu. Daha sonra, tüm hayvanlar rastgele beş gruba ayrıldı.

Grup 1: Negatif kontrol grubu – yaralar oluşturuldu ancak herhangi bir tedavi uygulanmadı.
Grup 2: Bazal jel grubu – yara oluşturuldu ve CMC baz jeli alındı.
Grup 3: Standart grup – yara oluşturuldu ve %3 tetrasiklin pomad ile tedavi edildi.
Grup 4: Tedavi %10 v/v grubu – yara oluşturuldu ve jel ile tedavi edildi. Bu grupta yara bölgesine 50 μg ekstrakt içeren 0,5 ml jel uygulandı.
Grup 5: Tedavi %20 v/v grubu – yara oluşturuldu ve jel ile tedavi edildi. Bu grupta yara bölgesine 100 μg ekstrakt içeren 0,5 ml jel uygulandı.

2.7. Makroskopik değerlendirme
Yara oluşturulduktan sonra (0. gün) akıllı telefon kamerasıyla yara bölgesinden fotoğraflar çekildi. Ayrıca 3., 5., 7. ve 10. günlerde fotoğraflar çekildi. Yaranın alanı sayısallaştırıcı yazılımla (MedCalc Software Ltd, Belçika) ölçüldü ve aşağıdaki formül kullanılarak iyileşme yüzdesi ölçüldü:

Yara iyileşme oranı (%) = 100 × (belirli günlük yara boyutu/ilk yara boyutu)

Taslakta kullanılan tüm resimler yazılım kullanılarak düzenlenmemiş veya değiştirilmemiştir ve görüntünün parlaklığı PowerPoint yazılımı kullanılarak ayarlanmıştır.

2.8. histopatolojik değerlendirme
10. günde sıçanlara ötenazi uygulandı ve iyileşme bölgesinden makas ve neşter kullanılarak doku örnekleri alındı. Numuneler fiksasyon için %10 formalin tamponuna yerleştirildi. Numuneler daha sonra susuzlaştırıldı ve doku işleme ile hazırlandı ve parafin içinde kalıplandı. Parafin blokları 5 µm çapında çapraz olarak kesildi. Hazırlanan lamlar hematoksilen ve eozin ile boyandı ve ışık mikroskobunda (Olympus, Japonya) incelendi. Resmi çekmek için 10 ve 40 büyütme kullanıldı. Büyütme 10, genel yara, arterler ve epitel oluşumunu değerlendirmek için kullanıldı ve büyütme 40, hücre tipini ve kollajen liflerini değerlendirmek için kullanıldı. Histopatoloji incelemeleri patolog tarafından körlemesine yapıldı. Histopatolojik incelemede bağ dokusu indeksi, kolajen miktarı, granülasyon dokusu, 1). Nihai puanlama için tüm indeks puanları toplanarak 0'dan 6'ya kadar bir sayı elde edilmiştir. 0-2 puanları iyileşme yok veya iyileşmeye başlıyor, 2-4 orta derecede iyileşme ve 4-6 başarılı yara iyileşmiş anlamına gelir (Tanideh ve ark., 2021 ).

TABLO 1

Histolojik bölümlerin puanlama kriterleri

0	kolajen biriktirme	Yok veya birkaç
Damarlanma	5'ten az kap, olgunlaşmamış
epitelizasyon	Yok ila çok az
Hücresel içerik	Çoğunlukla akut ve kronik inflamatuar hücreler
Granülasyon dokusu	Yara kenarlarında seyrek miktarda yok
Bağ dokusu	Az ve düzensiz
1	kolajen biriktirme	Yönlendirilmiş kollajen lifleri
Damarlanma	5'ten fazla gemi olgunlaştı
epitelizasyon	Tam ve kalın epitel
Hücresel içerik	Daha fazla fibroblast. Orta derecede enflamatuar hücreler
Granülasyon dokusu	Tekdüze kalın ve olgun
Bağ dokusu	çok katmanlı lifli bağ dokusu

Ayrı bir pencerede aç

2.9. Biyomekanik değerlendirme
20 günlük tedaviden sonra, yara derisinden ince bir numune (sırasıyla 8 x 20 mm, genişlik x uzunluk) alındı, folyoya sarıldı ve -20°C'de saklandı. Örnekler biyomekanik incelemeden önce çözdürüldü. Kesitler çekme dayanımı testine tabi tutulmuştur. Cihaz dakikada 60 mm hızla hareket etmiştir (BIOPAC MP-30 Acq system (Santa Barbara, Goleta, CA).

2.10. Toplam protein miktarının ölçülmesi
Numune %1,15 potasyum klorür içinde homojenleştirildi. 5 ml protein reaktifi ilave edildi ve 0.2 ml homojenat içine karıştırıldı. Absorbans, bir spektrometre (Bradford, 1976 ) kullanılarak 595 nm'de okunmuştur . Benzer şekilde işlenmiş normal salin içinde 0, 20, 40, 60, 80 ve 100 μg/ml BSA kullanılarak standart bir eğri hazırlandı.

2.11. İstatistiksel analizler
Tüm istatistiksel analizler, Graph pad prizması (v7.0a, GraphPad Software, Inc., San Diego, CA, ABD) kullanılarak yapıldı. Sonuçlar ortalama ± ortalamanın standart hatası (ortalama ± SEM) olarak rapor edildi. Nicel veriler, tek yönlü ANOVA ve post hoc Tukey testi ile değerlendirildi. Histopatolojik veriler parametrik olmayan Mann-Whitney U testi ile değerlendirildi . Veriler, p ≤ 0.05'te istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi.

Git: 3. SONUÇLAR
3.1. C. carvi'nin hidroalkolik ekstraktlarının sitotoksik değerlendirmesi
C. carv i'nin hidroalkolik ekstraktları, bir hücre çoğalma deneyi kullanılarak sitotoksisite açısından değerlendirildi. Ekstrakt, 125.89 ± 5.41 μg/ml'lik bir IC50 _değeri gösterdi. 25 ng/ml ile 1 μg/ml arasında değişen konsantrasyonlarda ilginç sonuçlar elde edildi, bu sayede hücrelerin çoğalması iyileştirildi ve bu konsantrasyon aralığı hücre bölünmesi ve çoğalması için ideal bir doz oldu.

3.2. C. carvi salım testinin hidroalkolik özleri
%20 jel ekstraktının salım profilleri, oda sıcaklığında deiyonize su içinde değerlendirildi. Şekilde görüldüğü gibi 1, ekstraktın salım profili 15 dakikada keskin bir artışla başladı, ardından zamanla kademeli bir artış izledi ve ardından 25 dakikada platoya ulaştı.

ŞEKİL 1
CMC jelinin C. carvi'sinin hidroalkolik ekstraktlarının salım diyagramı

3.3. Biyomekanik değerlendirme
20 günlük tedaviden sonra dokuların biyomekanik incelemesi , C. carvi ekstresi ile tedavi edilen grupta doku yırtılması için daha fazla güce ihtiyaç duyulduğunu gösterdi. C. carvi ekstraktı ile tedavi edilen grup ile negatif kontrol grupları, standart tedavi ve baz jel arasında sırasıyla 0,005, 0,006 ve 0,0052 p değerleri ile anlamlı bir fark vardı (Şekil2). Negatif kontrol grupları, standart tedavi ve baz jel ile tedavi arasında p < 0,05 düzeyinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu .

ŞEKİL 2
Farklı gruplarda derinin gerilme mukavemeti. Post hoc testine göre, aynı üst simge harflere sahip gruplar α = 0.05'te ( p ≥ 0.05) anlamlı bir şekilde farklı değildi . Ancak, farklı harfler önemli bir farkı gösterir ( p < 0,05)

3.4. makroskobik değerlendirme
Rakamlara göre 3Ve 4Farklı gruplarda ortalama yara iyileşme yüzdesini gösteren , farklı gruplarda 3. günde anlamlı bir fark gözlenmedi. Dikkate değer bir şekilde, negatif kontrol grupları ile %10 ve %20 CCS ekstresi uygulanan grup arasında 5. günde yara iyileşme yüzdesinde anlamlı bir fark gözlendi ( sırasıyla p = 0.04 ve p = 0.02). Negatif kontrol grubu ile %20 CCS ekstresi uygulanan grup arasında 7. günde onarım yüzdesinde anlamlı bir fark gözlendi ( ^p = 0.03 ). Negatif kontrol grubuna göre %10 ve %20 CCS ekstraktı verilen grupta 10. günde p düzeyinde yara iyileşmesinde iyileşme görüldü.= 0,01 ve 0,005 açık. Negatif kontrol grubu ile tetrasiklin ile tedavi edilen grup arasında anlamlı bir fark görüldü ( p = 0.04). Pozitif kontrol olarak tetrasikline kıyasla %10 ve %20 CCS ekstresi tedavisinin yara iyileşme profilini daha iyi iyileştirebileceği açıktı.

FİGÜR 3
3., 5., 7. ve 10. günlerde yara iyileşme yüzdesi. Post hoc testine göre, aynı üst simgeli harflere sahip gruplar α = 0.05'te ( p ≥ 0.05) anlamlı derecede farklı değildi. Ancak, farklı harfler önemli bir farkı gösterir ( p < 0,05)


ŞEKİL 4
3, 5, 7 ve 10 gün sonra yara iyileşmesinin görüntüsü. 10 gün sonra yara tüm gruplarda tam olarak kapanmadı ancak tedavi grupları ve standart grupta yara alanı diğer gruplara göre daha küçüktü. Negatif kontrol = tedavi yok, standart = tetrasiklin merhem, bazal jel = CMC, tedavi (10) = %10 Carum carvi özü ve tedavi (20) = %20 Carum carvi özü.

3.5. Biyokimyasal değerlendirme
20. günde yara dokusunun toplam protein içeriği, hem negatif kontrol hem de bazal jel grupları ile karşılaştırıldığında, ekstraktla tedavi edilen gruplarda önemli ölçüde daha yüksekti ( p < 0.05). CCS ekstresi %20 ve %10 ile tedavi edilen gruptaki toplam protein, negatif kontrol grubundan (sırasıyla p = 0.003 ve p = 0.008) ve bazal jel grubundan ( sırasıyla p = 0.008, p = 0.02) anlamlı derecede yüksekti . Ancak, tedavi grupları ile standart kontrol grupları arasında anlamlı bir fark yoktu (Şekil 5).

ŞEKİL 5
Yara oluşumundan 20 gün sonra farklı gruplardaki toplam protein konsantrasyonu. Post hoc testine göre, aynı üst simge harflere sahip gruplar α = 0.05'te ( p ≥ 0.05) anlamlı bir şekilde farklı değildi . Ancak, farklı harfler önemli bir farkı gösterir ( p < 0,05)

3.6. histopatolojik değerlendirme
Histopatolojik değerlendirmede re-epitelizasyon (tam veya eksik olarak), doku granülasyonu (olgunluk veya olgunlaşmamışlık açısından), bağ dokusu yoğunluğu, kollajen lif içeriği, anjiyogenez ve inflamasyon incelenmiştir. Ayrıca nihai histopatoloji skoru hesaplandı ve istatistiksel olarak değerlendirildi. Şekle göre 6, tam veya eksik epiteli gösteren yeniden epitelizasyon indeksinin ortalamasının farklı gruplarda istatistiksel olarak anlamlı olduğu bildirildi. %20 CCS ekstraktı verilen hayvanlarda kontrol negatif kontrol grubu ve baz jele göre anlamlı bir artış saptandı ( p =0.01); ancak, istatistiksel analiz diğer gruplar arasında anlamlı bir fark göstermedi.

ŞEKİL 6
Farklı gruplarda histopatoloji kriterleri ve nihai histopatoloji skoru

Ortalama granüler doku indeksi de incelendi. %20 CCS ekstraktı ile tedavi edilen grup ile negatif kontrol grubu arasında anlamlı bir fark gözlendi ( p = 0.04).

Bağ dokusu indeksinin ortalaması, %20 CCS ekstraktı ile tedavi edilen ve negatif kontrol grubu arasında önemli bir fark ortaya koydu ( p = 0.02). Diğer gruplar arasında p < 0,05 düzeyinde anlamlı fark gözlenmedi . Kollajen liflerinin miktarını ve dağılımını gösteren kollajen indeksinin, negatif kontrol grupları ve baz jel ile karşılaştırıldığında %20 CCS ekstraktı ile tedavi edilen sıçanlarda iyileştiği bulundu (p = 0.03 ) .

Kan damarlarının miktarını ve olgunluğunu gösteren anjiyogenez indeksi değerlendirildi. Şekle göre 6, baz ve negatif kontrol grubuna kıyasla %20 CCS ekstrakt grubundaki anjiyogenez oranı, p değeri 0.02 ile anlamlıydı. %10 CCS ekstraktı ile tedavi edilen grup, diğer gruplara kıyasla farklılıklar anlamlı olmasa da, Anjiyogenez indeksinde gelişme gösterdi. Enflamatuar hücrelerin miktarını ve tipini gösteren enflamasyon indeksi farklı gruplarda çalışıldı. %20 CCS ekstraktı ile tedavi edilen gruptaki enflamasyon , sırasıyla 0.008 ve 0.02'lik bir p değeri ile tedavisiz gruptan ve baz jelden daha iyiydi . Ayrıca, %10 CCS ekstraktı ile tedavi edilen grup ile negatif kontrol grubu arasında anlamlı bir fark gözlemlendi ( p= 0.03). Histopatolojinin nihai skoruna göre, %20 CCS ekstraktı ile tedavi edilen grup, diğer gruplarla karşılaştırıldığında daha iyi sonuçlar gösterdi. Negatif kontrol grubu ve baz jel grubu ile karşılaştırıldığında sırasıyla p = 0.007 ve p = 0.01 ile %20 CCS ekstraktı ile tedavi edilen grupta net bir iyileşme gözlendi (Şekiller6Ve 7).

ŞEKİL 7
H&E ile boyanmış 10. günlerde derinin histopatolojisi. (a) %20 v/v CCS ile tedavi edilen grup, (b) %10 v/v CCS ile tedavi edilen grup, (c) tetrasiklinle tedavi edilen grup, (d) bazal jelle tedavi edilen grup, (e) negatif kontrol (tedavisiz) . Beyaz oklar, d ve e görüntülerde görülen ülserasyonu göstermektedir . Sarı oklar erken epitelizasyonu gösteriyor. %20 ve %10 CCS ile tedavi edilen gruplar büyük miktarda granülasyon dokusu (siyah ok) gösterdi. Normale yakın epidermis ile iyileşmiş cilt yapısı gösteren %20 tedavi görmüş grup; ayrıca dermiste fibrozis ve kollajen doku dikkat çekicidir. Kaliteli bir görüntü geliştirme yazılımı kullanılmamıştır.

Git: 4. TARTIŞMA
Cilt yaraları, derinin herhangi bir bölümünün yapısında veya işlevinde hasar veya herhangi bir değişikliği içerir. Akut yara iyileşmesi, insan sağlıklıysa ve altta yatan bir sorunu yoksa 8-12 hafta sonra görülür. Bununla birlikte, kronik yaraların tamamen iyileşmesi daha uzun sürer (birkaç ay). Ayrıca herhangi bir komplikasyon veya hastalık, herhangi bir yara iyileşmesi aşamasında yara iyileşmesini geciktirebilir ve bozabilir (Guo & DiPietro, 2010 ).

Yara iyileşme süreci, hemostaz, uygun enflamasyon, mezenkimal hücrelerin yara bölgesine farklılaşması, çoğalması ve göçü, anjiyogenez, yeniden epitelizasyon ve son olarak uygun sentez, kollajenin dokuya çapraz bağlanması ve hizalanmasını içerir. Bununla birlikte, enfeksiyonlar, reaktif oksijen ve nitrojen türleri (ROS ve RNS), akut inflamasyon ve azalmış konak bağışıklığı gibi bazı faktörler yara iyileşme sürecini bozabilir. Dikkat çekici bir şekilde, uzamış inflamatuar faz, granülasyon dokusu oluşumunu ve olgunlaşmasını geciktirerek, proinflamatuar faktör M1'in, TNF-α ve reaktif radikallerin daha fazla salgılanmasına neden olan antiinflamatuar faktör M2'ye dönüşümünü kesintiye uğratır. TNF-α aktivitesi proliferasyonu engellemiş ve yaranın kronikleşmesine neden olmuştur (Hesketh ve ark., 2017).; Zhao ve diğerleri, 2016 ).

Doğal tedavilerin, yara iyileşmesinde sinerjistik olarak hayati bir rol oynayan güçlü antiinflamatuar, antioksidan ve antimikrobiyal özelliklere sahip çok çeşitli fitokimyasallar açısından zengin olduğu gösterilmiştir. Bu durumlarda, geleneksel İran tıbbının (Fars tıbbı olarak da bilinir) umut verici yara iyileştirici etkileri olmuştur (Hassanpour ve ark., 2019 ). Bir çalışmada Pistacia atlantica'nın (İran terebentin ağacı) yara iyileştirme etkisi değerlendirilmiş ve kollajen üretimi ve organizasyonunda iyileşme görülmüştür (Hamidi ve diğerleri, 2017 ). Ancak bitkisel bileşiklerin yara iyileştirici özellikleri hakkında bilgi edinmek için bitkiler üzerinde daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır (Rex ve ark., 2018 ). C. karvimikrobiyal kontaminasyon, kronik inflamasyon ve aşırı oksidasyon sürecinin komplikasyonlarını azaltarak yara iyileşmesini destekleyen antioksidan, antimikrobiyal ve antiinflamatuar aktiviteler uygulamıştır (Hosseini ve diğerleri, 2020; İbrahim ve diğerleri, 2018 ; Johri , 2011 ) . C. carvi'de monoterpen alkol, linalool, karvakrol, anetol ve estragol gibi antioksidan aktiviteye sahip bileşikler, flavonoidler ve polifenolik bileşiklerin yara iyileşme hızını arttırdığı bildirilmiştir (Johri, 2011 ).

Patil ve ark. (2009), Cuminum cyminum tohumunun etil asetat ve petrol ekstraktının sıçanlar üzerindeki yara iyileştirici etkisi değerlendirilmiştir. Patil ve arkadaşlarına ( 2009 ) göre, etil asetat ve bunun petrol eteri fraksiyonu eksizyon, insizyon ve granülom yara modellerinde gelişmiş yara iyileştirme aktivitesi gösterdi. Carvacrol , yara iyileşme süreci lehine elastin ürettiği de gösterilen C. carvi'deki ana bileşiklerden biridir (Johri, 2011 ). Başka bir çalışmada, Mardani ve ark. (2016), antioksidan özellikler üreten bir hidroksil radikalinin söndürücüsü olarak γ‑terpinen içerdiğinden C. carvi'nin altın hamsterlarda oral mukozit üzerindeki iyileştirici etkisini göstermiştir .

C. carvi ekstraktının antiinflamatuar aktivitesi, TNF-α, IL-1 ve IL-6 gibi inflamatuar faktörlerin salgılanmasını durdurarak yara iyileşmesini ve inflamatuar dönemden proliferatif aşamaya geçişi hızlandırır (Seddighfar ve ark. , 2020 ; Bourgou ve diğerleri, 2020 ). Keshavarz ve ark. (2013), anti-enflamatuar ajanlar olarak koliti tedavi etmek için kimyon esansiyel yağı ve kimyon özü kullanmıştır. Çalışmanın sonuçları, C. carvi'de terpenoidler, flavonoidler, yağ asitleri, trigliseritler, polisakkaritler, lignin ve polistiren olduğunu göstermiştir.Glukokortikoid ilaçların mekanizmasına benzer şekilde kolitte azaltılmış inflamatuar faktörleri çıkarın. Bu bitkinin polimorfonükleer lökositlerde prostaglandin E2 üretimini azalttığı ve lökotrien B4 üretimini arttırdığı görülmektedir (Keshavarz ve ark., 2013 ). C. carvi'deki carvone ayrıca 5-lipoksijenaz ve siklooksijenaz aktivitesini inhibe etti ve böylece lökotrienler ve prostaglandinlerin aktivitesini azalttı (Keshavarz ve diğerleri, 2013 ). Daha önceki bir çalışmada, C. carvi ekstresi ile tedavi edilen grupta olgunluk ve olgunlaşmamışlık açısından granüler doku miktarı da önemliydi (De Filippo ve diğerleri, 2013 ; Hesketh ve diğerleri, 2017 ).

Antibakteriyel ve antifungal ajanlar da yara iyileşmesini hızlandırmada etkilidir (Pachuau, 2015 ). Kimyon ve karvon, linalool, limonen gibi ana bileşikleri, çok çeşitli Gram-pozitif ve Gram-negatif bakterileri etkileyen güçlü antibakteriyel bileşiklere sahiptir (Ghazi ve diğerleri, 2019; Johri, 2011; Yakoubi ve diğerleri , 2020 ) . Bu bitkinin toprak, su, dermatofit, Vibrio, maya, aflatoksin ve mikotoksin gibi hayvan ve insan gıdaları üzerindeki antifungal etkileri de incelenmiştir (Johri, 2011 ) .

Wright ve ark. %10'u CCS olan Iberogast®'ın 5-FU ile indüklenen jejunal mukozitin histopatoloji özelliklerini kısmen iyileştirdiğini bildirmiştir (Bourgou ve ark., 2020 ) . C. carvi'nin yara iyileşmesi ve kollajen üreten etkileri hakkında özel bir araştırma yayınlanmadığından , bu çalışmada C. carvi'nin %10 ve %20 (v/v) etanolik özü sıçanlarda cilt yaralarını tedavi etmek için kullanıldı. gerilme mukavemeti miktarı ve kollajen skoru da değerlendirildi. Bu ekstraktın toksisitesi ve alerjik etkileri hakkında raporların bulunmaması nedeniyle, CCS ekstraktının %10 ve %20 v/v konsantrasyonları seçilmiştir.

Biyomekanik sonuçlara göre %20 CCS ekstresi uygulanan grupta elastikiyet miktarı diğer gruplara göre daha yüksek olmuş, kollajen ve elastin liflerinde artış görülmüştür. Histopatolojik değerlendirme kollajen indeksinde %10 ve %20 (W/W) etanolik ekstrakt tedavisinde kollajen miktarı negatif kontrol ve baz jel gruplarına göre daha yüksekti. Sonuç olarak, doku elastikiyetindeki artış, ekstrakt ile tedavi edilen gruplarda kollajen ve elastin artışından kaynaklanmıştır. Histopatoloji değerlendirmesi, bu bitkinin potansiyel kollajen üretim aktivitesine sahip olduğunu gösterdi. Protein ve amino asidin, yenilenen dokunun adezyonu, eser elementlerin taşınması, ekstraselüler matriks oluşumu ve mikrobiyal göçün önlenmesi gibi yara iyileşmesinde önemli bir rol oynadığı göz önüne alındığında (Soliman ve ark.,2018 ; Volksdorf ve diğerleri, 2017 ), CCS gruplarında yüksek miktarda toplam protein bu bağlamda faydalı olmuştur. Ayrıca histopatoloji değerlendirmelerindeki kollajen indeksi de bu sonucu desteklemiş ve CCS'nin protein sentezini ve kollajen içeriğini artırabileceğini göstermiştir.

Yara kapanması ile ilgili değerlendirmede tüm gruplarda 3. günde yara iyileşme yüzdesinde anlamlı bir fark bulunmazken 3. günden itibaren %20 ekstrakt uygulanan grupta yara iyileşme yüzdesi daha iyi olmuştur. diğer gruplar. Ayrıca %20 CCS ekstraktı uygulanan grupta histopatolojik lamlarda yeniden epitelizasyon indeksi diğer gruplardan daha iyi skor verdi.

Histopatolojik değerlendirmede anjiyogenez göz önüne alındığında, %20 CCS ile tedavi edilen grupta anjiyogenez, kontrol ve baz jel gruplarına göre daha iyiydi, böylece tedavi edilen grupta cilt uzantıları olan olgun damarlar vardı. Histopatolojik değerlendirmemize ve inflamatuar skorumuza göre C. carvi ekstraktının antiinflamatuar etkisi onaylandı; bu, yukarıda belirtilen diğer makalelerin sonuçlarıyla tutarlıdır.

Mevcut çalışmanın ana sınırlaması, C. carvi'nin yara iyileşme mekanizmasını açıklayan kesin mekanizmaların, hayvan modellerinin sonuçlarını klinik uygulama özüne doğru şekilde yorumlamak için eksik olmasıydı. Ayrıca, C. carvi'nin kollajen üretim aktivitesi hakkında daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır . Mevcut çalışmada iki doz C. carvi (%10 ve %20 v/v) kullanıldı. C. carvi'nin farklı dozlarına ilişkin değerlendirmeler, tedavilerin etkinliğini etkileyebilir. Bir sonraki adımda, tıbbi müdahale ve tedavinin güvenli ve etkili olmasını sağlamak için daha fazla klinik araştırma çalışması yapılabilir.

Git: 5. SONUÇ
Bu çalışmada, C. carvi etanolik ekstraktının, yara üzerinde antimikrobiyal ve antienflamatuar potansiyellere sahip güçlü bir antioksidan olarak, tedavinin etkinliğini ve gücünü belirlemek için iyileştirici etkileri araştırıldı. Mevcut bulgular, sıçanlarda deneysel yaralar üzerinde potansiyel bir bitkisel ilaç olarak C. carvi tohumunun %20 v/v etanolik ekstraktının uygulanmasının, kontrol ve diğer tedavi edilen gruplara kıyasla toplam protein içeriğini ve biyomekanik faktörleri önemli ölçüde iyileştirebileceğini göstermiştir. . Bu bitki kollajen üretimini arttırdı ve anjiyogenezi ve bağ dokusu indeksini geliştirdi. Ayrıca, C. carvi‐tedavi edilen grup, böylece yara iyileşme sürecini hızlandırır. Bu veriler, insan üzerinde kullanılabilecek yara iyileştirme amaçlı terapötik ürünlerin formülasyonuna katkıda bulunabilir. Kimyasal bileşenleri tanımlamak ve kurşun bileşiği bulmak için ekstraktın yapısal bileşiklerini aydınlatmak için daha fazla fitokimyasal analiz gereklidir.

Git: ÇIKAR ÇATIŞMASI
Yazarlar, bu makalenin araştırılması, yazarlığı ve/veya yayınlanması ile ilgili olarak herhangi bir potansiyel çıkar çatışması beyan etmemiştir.

Git: FİNANSMAN
Yazarlar, Şiraz Üniversitesi'nin desteğine teşekkür etmek isterler. Bu çalışma doktora çalışmasının bir parçasıydı. Mojtaba Salari Rafsanjani'nin tezi (IR.Shiraz1399.11.9564195).

Git: YAZAR KATKILARI
MSR: metodoloji, doğrulama, araştırma. ATN: kavramsallaştırma metodolojisi, doğrulama, denetim. AMP: kavramsallaştırma, metodoloji, doğrulama, biçimsel analiz. FN: resmi analiz, doğrulama, yazma. MMW: yazılım, biçimsel analiz, yazma. AI: kavramsallaştırma, metodoloji, yazma – gözden geçirme ve düzenleme. tüm yazarlar makaleyi okumuş ve onaylamıştır.

Git: ETİK BEYANI
Etik onay, Hayvan Bakım Komitesi tarafından onaylandı. Yazarlar, bu çalışma sırasında hayvan bakımı ve kullanımına yönelik tüm kurumsal ve uluslararası yönergeleri takip ettiler. Hayvan Araştırma Raporlama in Vivo Deneyleri yönergeleri (ARRIVE) da takip edildi (etik numarası: 11011/46/19). Bitki üzerindeki deneysel araştırmalar, İran'ın Şiraz kentindeki Şiraz Tıp Bilimleri Üniversitesi Farmakognozi Bölümü'nün uluslararası mevzuatı ve yönergeleri kapsamındaydı. Çalışmanın sonunda, indüksiyon odasında yaklaşık %100'e yükseltilmiş _{CO2'nin %70'lik hacim yer değiştirme oranı kullanılarak hızlı ve insancıl bir yöntemle sıçanlara ötenazi uygulandı.}

Git: HAYVAN REFAHI
Bu araştırma, onaylanan hayvan çalışmalarının ilgili yönergeleri ve düzenlemeleri ile gerçekleştirilir. 10-12 haftalık ve 200 ± 25 g ağırlığındaki elli erkek Sprague-Dawley faresi, fare kafeslerine yerleştirildi ve tüm farelerin yiyecek ve suya serbest erişimi vardı. Kafes 24 ± 1°C sıcaklıkta ve 12 saat aydınlık/karanlık kontrol koşulunda tutuldu.

HAKEM DEĞERLENDİRMESİ
Bu makalenin akran değerlendirmesi geçmişi https://publons.com/publon/10.1002/vms3.961 adresinde mevcuttur .

Git: notlar
Salari Rafsanjani, M. , Tabatabaei Naeini, A. , Meimandi-Parizi, A. , Nowzari, F. , Mujtaba Wani, M. ve Iraji, A. (2022). Erkek sıçanlarda kesik cilt yarasında Carum carvi L.'nin yara iyileştirici etkisi : Histopatoloji, toplam protein ve biyomekanik değerlendirmeler . Veterinerlik Tıbbı ve Bilimi , 8 , 2726–2737. 10.1002/vms3.961 [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]

Git: Katılımcı Bilgileri
Aboutorab Tabatabaei Naeini, E-posta: moc.oohay@a_ieabatabat .

Aida Iraji, E-posta: ri.ca.smus@ijari , E-posta: moc.liamg@ijari.adia .

Git: VERİ KULLANILABİLİRLİK BEYANI
Mevcut çalışma sırasında oluşturulan ve/veya analiz edilen veri setleri literatürde yayınlanmıştır.

Git: REFERANSLAR

• Okçu, CB (2010). Cildin işlevleri . Rook'un Dermatoloji Ders Kitabı , 1 , 1–11. [ Google Akademik ]
• Rodrigues, M. , Kosaric, N. , Bonham, CA ve Gurtner, GC (2019). Yara iyileşmesi: Hücresel bir bakış açısı . Fizyolojik İncelemeler , 99 ( 1 ), 665–706. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
• Ellis, S. , Lin, EJ ve Tartar, D. (2018). Yara iyileşmesinin immünolojisi . Curr Dermatol Rep , 7 ( 4 ), 350–358. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
• Qing, C. (2017). Yara iyileşmesinde ve iyileşmeyen yarada moleküler biyoloji . Chinese Journal of Traumatology = Chung-Hua Chuang Shang Tsa Chih , 20 ( 4 ), 189–193. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
• Fitridge, R. ve Thompson, M. (2011). Vasküler hastalık mekanizmaları: vasküler uzmanlar için bir referans kitabı , Adelaide Üniversitesi Yayınları. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
• Reinke, JM ve Sorg, H. (2012). Yara onarımı ve rejenerasyonu . Avrupa Cerrahi Araştırması , 49 ( 1 ), 35–43. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
• Mangoni, ML , McDermott, AM ve Zasloff, M. (2016). Antimikrobiyal peptitler ve yara iyileşmesi: Biyolojik ve terapötik hususlar . Deneysel Dermatoloji , 25 ( 3 ), 167–173. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
• Wilkinson, HN ve Hardman, MJ (2020). Yara iyileşmesi: Hücresel mekanizmalar ve patolojik sonuçlar . 10 ( 9 ) 200223. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
• Nguyen, V.-L. , Truong, C.-T. , Nguyen, BCQ , Vo, T. -NV , Dao, T. -T. , Nguyen, V.-D. , Trinh, D.-TT , Huynh, HK ve & Bui, C.-B. (2017). Calophyllum inophyllum Linn'den izole edilen calophyllolide'in anti-enflamatuar ve yara iyileştirici aktiviteleri . PLoS Bir. , 12 ( 10 ), e0185674. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
• Hajialyani, M. , Tewari, D. , Sobarzo-Sánchez, E. , Nabavi, SM , Farzaei, MH , & Abdollahi, M. (2018). Yara iyileştirme amaçlı doğal ürün bazlı nanotıplar: terapötik hedefler ve ilaç dağıtım sistemleri . Int J Nanomedicine , 13 , 5023. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
• Johri, R. (2011). Cuminum cyminum ve Carum carvi : Bir güncelleme . Farmakognozi İncelemeleri , 5 ( 9 ), 63. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
• Johri, R. (2011). Cuminum cyminum ve Carum carvi : Bir güncelleme . Farmakognozi İncelemeleri , 5 ( 9 ), 63. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
• Agrahari, P. ve Singh, DK (2014). Carum carvi'nin farmakolojik yönleri üzerine bir derleme . Journal of Biology and Earth Sciences , 4 ( 1 ), M1–M13. [ Google Akademik ]
• Derakhshan, S. , Sattari, M. ve Bigdeli, M. (2008). Kimyon ( Cuminum cyminum L. ) tohum esansiyel yağı ve alkollü ekstraktın inhibitör altı konsantrasyonlarının Klebsiella pneumoniae'nin morfolojisi, kapsül ekspresyonu ve üreaz aktivitesi üzerindeki etkisi . Uluslararası Antimikrobiyal Ajanlar Dergisi , 32 ( 5 ), 432–436. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
• Derakhshan, S. , Sattari, M. ve Bigdeli, M. (2010). Kimyon ( Cuminum cyminum ) tohumu esansiyel yağının Klebsiella pneumoniae'nin biyofilm oluşumu ve plazmit bütünlüğü üzerindeki etkisi . Pharmacognosy Magazine , 6 ( 21 ), 57. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
• Shayegh, S. , Rasooli, I. , Taghizadeh, M. ve Alipoor Astaneh, SD (2008). Supragingival diş plağının fitoterapötik inhibisyonu . Doğal Ürün Araştırması , 22 ( 5 ), 428–439. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
• Boyraz, N. ve Özcan, M. (2005). Bazı baharat hidrosollerinin antifungal etkisi . Fitoterapi , 76 ( 7–8 ), 661–665. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
• Fang, R. , Jiang, CH , Wang, XY , Zhang, HM , Liu, ZL , Zhou, L. , Du, SS ve Deng, ZW (2010). Çin'den Carum carvi meyvelerinin esansiyel yağının ve ana bileşenlerinin iki tahıl depolama böceğine karşı insektisidal aktivitesi . Moleküller (Basel, İsviçre) , 15 ( 12 ), 9391–9402. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
• Keshavarz, A. , Minaiyan, M. , Ghannadi, A. ve Mahzouni, P. (2013). Carum carvi L. (Kimyon) özü ve uçucu yağın sıçanlarda TNBS kaynaklı kolit üzerindeki etkileri . Eczacılık Bilimlerinde Araştırma , 8 ( 1 ), 1. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
• Bourgou, S. , Bettaieb Rebey, I. , Dakhlaoui, S. , Msaada, K. , Saidani Tounsi, M. , Ksouri, R. , Fauconnier, M. -L. , & Hamrouni-Sellami, I. (2020). Biyo bazlı çözücü ve süper kritik sıvı kullanılarak Carum carvi tohumlarından yağın yeşil ekstraksiyonu : Antioksidan ve antiinflamatuar aktivitelerinin değerlendirilmesi . Fitokimyasal Analiz , 31 ( 1 ), 37–45. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
• Mardani, M. , Afra, S. , Tanideh, N. , Andisheh Tadbir, A. , Modarresi, F. , Koohi-Hosseinabadi, O. , Iraji, A. , & Sepehrimanesh, M. (2016). Oral mukozitte Carum carvi L.'nin hidroalkolik özü : Erkek altın hamsterlerde klinik bir çalışma . Ağız Hastalıkları , 22 ( 1 ), 39–45. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
• Alizade Naini, M. , Mehrvarzi, S. , Zargari-Samadnejadi, A. , Tanideh, N. , Ghorbani, M. , Dehghanian, A. , Hasanzarrini, M. , Banaee, F. , Koohi-Hosseinabadi, O. , Irajie, C. ve Iraji, A. (2021). Quercus brantii ekstraktının sıçanlarda TNBS kaynaklı ülseratif kolit üzerindeki antioksidan ve antiinflamatuar etkileri . Kanıta Dayalı Tamamlayıcı ve Alternatif Tıp , 2021 , s. 3075973. [ PMC ücretsiz makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
• Naini, MA , Zargari‐Samadnejad, A. , Mehrvarz, S. , Tanideh, R. , Ghorbani, M. , Dehghanian, A. , Hasanzarrini, M. , Banaee, F. , Koohi‐Hosseinabadi, O. , Tanideh, N. ve Iraji, A. (2021). Sıçanlarda deneysel kolitte Aloe vera ekstraktının anti-enflamatuar, antioksidan ve iyileşmeyi teşvik edici etkileri . Kanıta Dayalı Tamamlayıcı ve Alternatif Tıp , 2021 , 9945244. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
• Barzegar, S. , Zare, MR , Shojaei, F. , Zareshahrabadi, Z. , Koohi‐Hosseinabadi, O. , Saharkhiz, MJ , Iraji, A. , Zomorodian, K. , & Khorram, M. (2021). Geliştirilmiş antimikrobiyal yara örtüsü olarak Satureja mutica veya Oliveria decumbens esansiyel yağları ile yüklenen çekirdek kabuklu kitosan / PVA bazlı nano lifli yapı iskeleleri . International Journal of Pharmaceutics , 597 , 120288. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
• Tanideh, N. , Azarpira, N. , Sarafraz, N. , Zare, S. , Rowshanghiyas, A. , Farshidfar, N. , Iraji, A. , Zarei, M. , & El Fray, M. (2020). Kurkumin ile modifiye edilmiş poli (3-Hidroksibütirat) -çok duvarlı karbon nanotüpler elektrospun yapı iskeleleri . Polimerler , 12 ( 11 ), 2588. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
• Allafchian, A. , Hosseini, H. ve Ghoreishi, SM (2020). Flufenamik asit ilaç iletimi için PVA-karboksimetil selüloz nanoliflerinin elektrospinlenmesi . Uluslararası Biyolojik Makromoleküller Dergisi , 163 , 1780–1786. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
• Peptu, CA , Băcăiță, ES , Savin, C. - L. , Luțcanu, M. ve Agop, M. (2021). Modüle edilmiş ilaç salımına sahip aljinatlar ve karboksimetil selüloza dayalı hidrojeller - Deneysel ve teorik bir çalışma . Polimerler , 13 ( 24 ), 4461. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
• Kayani, Z. , Firuzi, O. ve Bordbar, A. -K. (2018). Kanser hücrelerinde çoklu ilaca direncin üstesinden gelmek için doksorubisin ile yüklenmiş çörek şeklindeki sığır serum albümin nanopartikülleri . Uluslararası Biyolojik Makromoleküller Dergisi , 107 , 1835–1843. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
• Tanideh, R. , Delavari, S. , Farshad, O. , Irajie, C. , Javad Yavari Barhaghtalab, M. , Koohpeyma, F. , Koohi-Hosseinabadi, O. , Jamshidzadeh, A. , Tanideh, N. , & Iraji, A. (2021). Keten tohumu yağının ovariektomize sıçanlarda biyokimyasal parametreler, hormonal indeksler ve stereolojik değişiklikler üzerine etkisi . Veterinerlik Tıbbı ve Bilimi , 7 ( 2 ), 521–533. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
• Bradford, AA (1976). Protein-boya bağlama ilkesini kullanan proteinin mikrogram miktarlarının miktarının belirlenmesi için hızlı ve hassas bir yöntem . Anal Biyokimya. , 72 ( 1-2 ), 248–254. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
• Guo, SA ve DiPietro, LA (2010). Yara iyileşmesini etkileyen faktörler . Journal of Dental Research , 89 ( 3 ), 219–229. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
• Zhao, R. , Liang, H. , Clarke, E. , Jackson, C. ve Xue, M. (2016). Kronik yaralarda iltihaplanma . International Journal of Molecular Sciences , 17 ( 12 ), 2085. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
• Hesketh, M. , Şahin, KB , West, ZE ve Murray, RZ (2017). Makrofaj fenotipleri skar oluşumunu ve kronik yara iyileşmesini düzenler . Int J Mol Sci. , 18 ( 7 ), 1545. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
• Hassanpour, I. , Naeini, AT , Aminlari, M. ve Nazifi, S. (2019). Yetişkin Wistar sıçanlarında punicalagin nanolifli sargının yara iyileşmesi yoluyla doku toplam antioksidan kapasite indeksi üzerindeki etkisi . Zahidan Tıp Bilimlerinde Araştırma Dergisi , 21 ( 2 ), . [ Google Akademik ]
• Hamidi, SA , Tabatabaei Naeini, A. , Oryan, A. , Tabandeh, MR , Tanideh, N. ve Nazifi, S. (2017). Sıçanlarda Pistacia atlantica jel formülasyonunun topikal uygulamasından sonra kutanöz yara iyileşmesi . Türk Eczacılık Bilimleri Dergisi , 14 ( 1 ), 65–74. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
• Rex, J. , Muthukumar, N. ve Selvakumar, P. (2018). Anti-mikrobiyal, antioksidan ve yara iyileşmesi için potansiyel bir kaynak olarak fitokimyasallar – Bir inceleme . MOJ Biyoorganik ve Organik Kimya , 2 ( 2 ), 61–70. [ Google Akademik ]
• Hosseini, S. , Ramezan, Y. ve Arab, S. (2020). Sumak ( Rhus coriaria L.), kimyon ( Cuminum cyminum ) ve kimyon ( Carum carvil ) yağlarının fizikokimyasal özellikleri ve antioksidan aktiviteleri üzerine karşılaştırmalı bir çalışma . Journal of Food Measurement and Characterization , 14 ( 6 ), 3175–3183. [ Google Akademik ]
• İbrahim, NI , Wong, SK , Mohamed, IN , Mohamed, N. , Chin, K.-Y. , Ima-Nirwana, S. ve Shuid, AN (2018). Seçilmiş doğal ürünlerin yara iyileştirici özellikleri . Int J Environ Res Halk Sağlığı. , 15 ( 11 ), 2360. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
• Patil, D. , Kulkarni, A. , Shahapurkar, A. ve Hatappakki, BC (2009). Albino sıçanlarda yara iyileştirme aktivitesi için doğal kimyon tohumları . 3 ( 4 ), 148–152. [ Google Akademik ]
• Bourgou, S. , Bettaieb Rebey, I. , Dakhlaoui, S. , Msaada, K. , Saidani Tounsi, M. , Ksouri, R. , Fauconnier, ML , & Hamrouni‐Sellami, I. (2020). Biyo bazlı çözücü ve süper kritik sıvı kullanılarak Carum carvi tohumlarından yağın yeşil ekstraksiyonu : Antioksidan ve antiinflamatuar aktivitelerinin değerlendirilmesi . Fitokimyasal Analiz , 31 ( 1 ), 37–45. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
• Seddighfar, M. , Mirghazanfari, SM , & Dadpay, M. (2020). Malva sylvestris , Carum carvi veya Medicago sativa'nın hidroalkolik ekstraktlarının analjezik ve antiinflamatuar özellikleri ve bunların bir sıçan modelinde kombinasyonları . Bütünleştirici Tıp Dergisi , 18 ( 2 ), 181–188. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
• Keshavarz, A. , Minaiyan, M. , Ghannadi, A. ve Mahzouni, P. (2013). Carum carvi L. (Kimyon) özü ve uçucu yağın sıçanlarda TNBS kaynaklı kolit üzerindeki etkileri . Res Pharm Sci , 8 ( 1 ), 1. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
• De Filippo, K. , Dudeck, A. , Hasenberg, M. , Nye, E. , van Rooijen, N. , Hartmann, K. , Gunzer, M. , Roers, A. , & Hogg, NJB (2013). Mast hücresi ve makrofaj kemokinleri CXCL1/CXCL2, doku iltihabı sırasında nötrofil alımının erken aşamasını kontrol eder . Amerikan Hematoloji Derneği Dergisi , 121 ( 24 ), 4930–4937. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
• Pachuau, L. (2015). Yara iyileşmesi için yeni ilaç verme sistemlerindeki son gelişmeler . Expert Opin Drug Deliv , 12 ( 12 ), 1895–1909. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
• Yakoubi, S. , Bourgou, S. , Mahfoudhi, N. , Hammami, M. , Khammassi, S. , Horchani‐Naifer, K. , Msaada, K. ve Tounsi, MS (2020). Arttırılmış antioksidan ve antibakteriyel potansiyellere sahip kimyon / karvi esansiyel yağlarının kombinasyonunun su içinde yağ emülsiyon formülasyonu . 32 ( 6 ), 536–544. [ Google Akademik ]
• Ghazi, M. , Goudarzi, H. , Ardekani, HAZ , Habibi, M. , Azargashb, E. , Hajikhani, B. , & Goudarzi, M. (2019). Cuminum cyminum ve Carum carvi'nin Streptococcus mutans ve Streptococcus pyogenes'e karşı antibakteriyel etkisinin araştırılması . Biyotıpta Yenilik. , 7 ( 1 ), 30–34. [ Google Akademik ]
• Volksdorf, T. , Heilmann, J. , Eming, SA , Schawjinski, K. , Zorn-Kruppa, M. , Ueck, C. , Vidal-y-Sy, S. , Windhorst, S. , Jücker, M. , Moll, I. ve Brandner, JM (2017). Sıkı bağlantı proteinleri claudin-1 ve okludin kutanöz yara iyileşmesi için önemlidir . American Journal of Pathology , 187 ( 6 ), 1301–1312. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
• Soliman, AM , Lin, TS , Ghafar, NA ve & Das, S. (2018). Bakire hindistancevizi yağı ve diyabetik yara iyileşmesi: Histopatolojik ve biyokimyasal analiz . 22 , 135–144. [ Google Akademik ]