Duyuru

Collapse
No announcement yet.

Isırgan Forte, Anemi, Kansızlık, Romatizma, Kemik Erimesi, Artirt

Collapse
X
  • Filtrele
  • Zaman
  • Göster
Hepsini Sil
new posts

  • Isırgan Forte, Anemi, Kansızlık, Romatizma, Kemik Erimesi, Artirt



    ISIRGAN



    Çok Yıllık | 0,5-1,5m | 5-10 Aylar | Ca,Ho,Na | Otu,Kökü,Tohumları

    Isırgan otu, Brennessel, Urtica dioica L.
    Dızlagan
    Isırgan
    Prostat kökü
    Romatizma kökü
    Büyük Isırgan otu

    Familyası: Isırganotugillerden, Brennesselgewâchse, Urticaceae

    Drugları: Isırgan otu; Urticae herba
    Isırgan yaprağı; Urticae folium
    Isırgan kökü; Urticae radix
    Isırgan tohumu; Urticae fructus (semen)
    Isırgan otu ve kökü çay, tentür ve natürel ilaç yapımında, tohumları ise nadiren çay yapımında kullanılmaktadır.

    Giriş: Isırgan otunun bilinen 3 önemli türü vardır ve bunlardan Büyük Isırgan otu; Urtica dioica, Küçük Isırgan otu; Urtica urens ve Kara Isırgan otu; Urtica pilulifera’yı sayabiliriz. Büyük ısırgan en yaygın olarak yetişen ve kullanılan bir türdür, Küçük Isırgan otu ise tentür ve Kara ısırgan otunun tohumları kullanılır. Urtica “urere” kelimesinden türemiş olup yakıcı anlamında, Dioica ise “çift evli” anlamına gelir. Türkçe Isırgan diye anılması ısırması nedeni iledir. Isırgan otu takriben 2000 yıldır halk arasında romatizma ve idrar yolları rahatsızlıklarına karşı kullanılır. Günümüzde yapılan son araştırmalarla bitkinin önemi oldukça artmıştır.

    Botanik: Isırgan otu çok yıllık, dikine yükselen, üzeri yakıcı tüylü bir bitkidir. Kökleri ana ve yan köklerden oluşur. Yan kökleri sayesinde bitki kısa zamanda bulunduğu yerde kümeler oluşturur. Gövdesi 4 köşeli, üzeri tüylü, içi boş ve nadiren çatallaşır. Alt yapraklarının geri kısmı kalp şeklinde ve uca doğru sivricedir ve de yukarıdaki yaprakları ise mızrak şeklinde, kenarları kertikli veya dişli, üzerinde tüyler ve de arada bir iğne gibi sert içi Histamine benzeyen yakıcı bir madde ile doludur. Çiçekleri ayrı ayrı bitkide yani iki evli yukarıdaki sap diplerinden çıkan uzun saplar üzerinde oldukça küçük ve çok miktarda hafif sarımsı yeşil çiçeklerden oluşur.

    Yetiştirilmesi: Bazıları Isırgan otunun sebze ve meyvelere zarar ver-diğini düşünerek onu yok etmeye çalışırlar oysa Isırgan otu toprağın minerallerini artırarak onu zenginleştirir. Bahçe veya tarlanın bir köşesine ekilecek bir kökün kısa zamanda geniş bir alanı kapladığını görürsünüz. Genellikle yol kenarları, ırmak kenarları, nemli topraklar, hayvan gübresinin bulunduğu yerler ve ormanların ışık gören seyrek yörelerinde oldukça sık görülür.

    Hasat zamanı: Nisan’dan Ağustos’a kadar yaprakları veya bitkinin yerden 5-10cm yukarıdan gövdesi kesilerek tamamı toplanır, havalı ve gölgelik bir yerde kurutulur. Kökleri de söküldükten sonra iyice yıkanır ve kurutulduktan sonra ince kıyılarak kaldırılır. Malesef şifalı bitkiler toplama, kurutma, paketleme ve depolama işlemleri sırasında çok yanlışlar yapılmaktadır. Bitkinin şifalı kısmı yaprak veya çiçekleri ise asla Güneş altında kurutulmaz ve mutlaka gölgede kurutulmalıdır. Ayrıca örneğin bitki 5 günde kurudu ise, 2 gün daha kurumada bırakmak mahzurludur, çünkü birleşimindeki eterik yağları kaybettiğinden kalitesi düşer. Sadece bitki kökleri Güneş’te kurutulur ve kurur kurumaz hemen paketlenip depolanması gerekir. Şifalı bitkilerin Aktarlar’da açıkta satılması kalitesini kısa sürede düşürür ve etkisini oldukca azaltır..

    Birleşimi: Yapraklarının birleşimindeki maddeleri önemine göre şöyle sıralayabiliriz;
    a) Flavonitler %1-2 oranında olup başta; Izorhamnetin-3-O-glikozit, Kâmpferol-3-O-glikozit, Quercetin-3-O-glikozit, Kâmpferol-3-O-rutinosit ve Izorhamnetin-3-O-rutinosit’i sayabiliriz.
    b) Mineraller %10-20’ye varan oranda bulunur. Fakat bitkinin yetiştiği toprağa göre bu oran değişebilir. Bu minerallerin başında; Potasyum, Kalsiyum, Magnezyum, Silizyum, Demir, Fosfor, Kükürt, Bakır, Mangan, Çinko ve Sodyum içerir.
    c) İğneciklerinde; Histamin, Serotonin, Asetilkolin ve Formikasit (Karınca asidi) içerir.
    d) Vitaminlerden; C, B2 ve K-vitamini ile Pantothenasit içerir.
    e) Sterollerden %0,2-1,2 oranında olup β-Sitosterol ve Sitostreyl-3-β-glikozit

    Köklerindeki maddelerden bazıları;
    a) Steroller %0,2-1,5 arasında olup en önemlileri; β-Sitosterol, Sitosterol-3-β-glikozit, 7β-Hidroksisitosterol, 7α-Hikroksisitosterol ve 7α-Hidroksisitosterol-3-O-β-glikozit
    b) Monoepoxyligonlar; Neo-Olivil, Neo-Olivil-4-β-glikozit, 9-Asetil-neo-olivil ve Neo-Olivil-4-0-glikozit
    c) L-Aminoasitler; Alenin, β-Alenin, Asparagin, Asparaginosit, Aminoasit Glisin, Glutamin, Glutaminasit, Lysin, Arginin, Histidin, Leucin ve Izoleucin’i sayabiliriz.
    d) Karbonhidratlardan; Sakarozlar, Fruktozlar, Maltozlar, Galaktozlar ve Raffinozlar içerir.
    e) Phenylpropanlar; Homovanillylalkol ve Homovanillylalkolglikozit

    Araştırmalar: Isırgan otu ile romatizma hastalıklarına, Isırgan kökü ile de idrar yolları ve de Prostat rahatsızlıklarına karşı büyük çaplı araştırma ve de tedavi denemeleri yapılmıştır. Bunlardan bazıları;
    1) I.ve II. dereceden Prostat büyümesi rahatsızlığı olan 4087 hasta üzerinde 1987’de Sonnenschein ve ekibi Isırgan kökü ekstresinden elde edilen natürel draje ile tedavi denemesi yapmışlardır. Bu tedavi denemesinde hastaların %50-60’ında iyileşme görülmüştür. (PP.244 ve TP.153). Diğerlerinin iyileşmesi ise daha çok zamana bağlıdır.b
    2) b) Gece sıkça küçük abdest için tuvalete gitme rahatsızlığı (nycturia=noktüri) olan 4051 hasta üzerinde Stahl ve ekibi 1984’de Isırgan kökü ekstresinden elde edilen draje ile 8-9hafta süren tedavi denemesi yapmışlardır. bu tedavi denemesinde hastalardan %50’sinde iyileşme görülmüştür. (Tp.153)
    a) II) a) Isırgan yaprak ekstresinden elde edilen draje ile artroz (eklem bozulması) ve Poliartrit (birden fazla eklem iltihaplanması) rahatsızlığı olan 8955 hasta üzerine (St…) firmasının gözetiminde 3 hafta süren tedavi denemesi yapılmıştır. Bu tedavi denemesinde hastalardan %82’sinde iyileşme görülmüştür. (Nhp.7.98.1137, Nhh.9.98.14)
    b) Artroz ve Artrit romatizma hastalıkları olan 219 hasta üzerinde Strathmann firması gözetiminde Isırgan yaprak ekstresinden elde edilen draje ile tedavi denemesi yapılmıştır. Bu tedavi deneme-sinde hastalarda büyük oranda iyileşme görülmüştür. (Nhk.11.96.46)
    1) 13Eylül-13Kasım tarihleri arasında Burdur’da iki ay askerlik yaptık. Önceleri sıcak olan havalar Kasım’da birden soğudu ve sık sık tuvalete gitmeye başladım. Çünkü idrar yollarını üşütmüştüm. Almanya’ya gelince Üroloji doktoruna gittim. Doktor idrar ve kan testlerinin sonuçları gelene kadar ilaç yazamayacağını söyledi ve bende eczaneden Altın başak otu, Isırgan otu, Huş yaprağı ve Orta sifon yaprağı alarak karıştırdım ve içtim. Doktora neden rahatsız olduğumu öğrenmek için gittiğimde idrar yollarımı üşüttüğümü söyledi ve ilaç yazmak istedi. Bende hazırladığım çay harmanı ile iyileştiğimi söylediğimde o halde bana neden geliyorsun dedi ve kızdı.
    2) Mayıs-1990’da Koblenz-Bendorf’a kayınpederlere gittik. Buradaki soğuk hava nedeni ile üşüttüm ve titremeye başladım. Onlar hemen bana ilaç vermek istediler fakat ben dışarı giderek Isırgan otu topla-dım. Yıkadıktan sonra bir miktar yedim ve 5-10dk sonra vücudum ısında ve titreme kesildi.
    3) Bir iş arkadaşım üşütmeye karşı ne tavsiye edersin dedi ve bende ona ısırgan otu çayı içmesini söyledim (Haziran 1996). Bir gün sonra bana gelerek kızdı, “neden bu çayın çok kuvvetli olduğunu söylemedin”, gece boyunda üç pijama ve iki yorgan değiştirdiğini ve hiç uyuyamadığını söyledi.
    4) Üniversitede okurken arkadaşımı ziyarete gittim. O da iki pijama giyinmiş ve üç yorganın alına girmiş, üstelik hala üşüdüğünü söylüyordu. Eczaneden Isırgan otu getirerek verdim ve yarın görüşürüz dedim. Cuma günü camiye kolsuz gömlekle gelmişti.

    Tesir şekli: İdrar söktürücü, kan yapıcı, kanamayı durdurucu, metabo-lizmayı kuvvetlendirici, balgam söktürücü, iştah açıcı, vücudu artık maddelerden arındırıcıdır.

    Kullanılması:
    1) Araştırmalara göre; Köklerinden elde edilen çay, damla ve draje gibi preparatlar başta I.ve II. dereceden Prostat büyümesi, idrar yolları iltihaplanması, geceleri sık sık tuvalete idrar yapmak için gitmeye (noktüri) karşı kullanılır.
    2) Isırgan otunun çay, damla ve hapları başta; artrit (eklem iltihap-lanması) ve artroz (eklemin deforme olması) gibi romatizma has-talıklarına karşı kullanılır.
    3) Komisyon E’nin 17/01/1991 tarih ve 11nolu Monografi bildirisine göre Isıragn kökü ve preparatları (ilaçları) başta I.ve II. dereceden Prostat büyümesine karşı kullanılır.
    4) Komisyon E’nin 23/04/1987 tarih ve 76nolu Monografi bildirisine göre Isırgan otu ve preparatları dahilen idrar yolları iltihaplanması ve kumlarına karşı kullanılır. Ayrıca haricen romatizma rahatsızlıklarına karşı kullanılır.
    5) Homeopati’de Isırgan tentürü genellikle Ürtiker (kurdeşen=deri üzerinde şiddetli kaşıntı ve yanma hissinin eşlik ettiği pembemsi kırmızı kabarcıklar oluşması ile belirgin alerjik durum), Nikris (gut hastalığı), romatizma, emzikli annelerde süt yetmezliği, Myralji (kas ağrısı)’na karşı kullanılır.
    6) Halk arasında Isırgan otu Artrit, Artroz ve kas ağrısı gibi romatizma hastalıkları, böbrek ve mesane iltihap, kum ve taşları, kandaki Üre, Ürik asit, Kansızlık, Akciğerleri üşütme, üşütme, grip gibi rahatsız-lıklara karşı kullanılır.
    7) Tohumları dövüldükten sonra bal ile karıştırılıp macunu yapılır ve bu macundan günde 3 defa bir kahve kaşığı alındığında cinsel gücü artırdığı ve nefes darlığına karşı iyi geldiği iddia edilmektedir. Isırgan tohumu ezilip süt ile içilirse decinsel gücü artırdığı söylenmektedir.

    Açıklama:
    1) Et, et mamulleri, peynir, peynir mamulleri ve yumurta ile yumurta mamulleri gibi yüksek dereceli proteinli besinler kandaki Üre ve Ürik asit’i artırır.
    2) Interferon, Interleulin, Tumornekrosefaktör gibi Proteinler, Makro-fajlar ve Manozitler tarafından vücudu savunmak için salgılanır, fakat çok aşırı salgılandıklarından kendileri iltihaplanmaya sebep olurlar. Böylece Artroz (eklemlerin deforme olmadı) ve Artrit (eklemlerin iltihaplanması) ortaya çıkar. Isırgan otu tohumu ekstresi Interleukin-1β ve Tumornekrosefaktör-α’nın (TNF-α) salgılanmasını (oluşmasını) frenleyerek iltihaplanmayı önler. (Nhp,7,98,1137, ZP.5.99.284)
    3) Erkeklerde görülen seksüel hormon anormallikleri, prostat büyüme-sine neden olur. Isırgan kökü ekstresinden elde edilen ilaçlar bu düzensizliği düzenler ve prostat büyümesi de normale döner. Bunun muhtemelen Isırgan kökündeki Steroitler (β-Sitosterin..) tarafından yapıldığı görüşü yaygındır. (ZP.4.95.199 ve ZP.3.95.175 ve Zp.4.00.214)

    Çayı: Isırgan yaprağı veya kökünden 2 kahve kaşığı demliğe konur ve üzerine 300-400ml kaynar su ilave edilerek haşlanır (Infus). Sonra 5-10dk demlenmeye bırakılır ve sonra süzülerek içilir. Nadiren Dekoktu da (kaynatma) yapılır. Isırgan otu veya kökünden 2 kahve kaşığı demliğe konur ve üzerine 300-400ml soğuk su ilave edildikten sonra kaynatılır, 5-10dk demlenmeye bırakıldıktan sonra süzülerek içilir.

    Çay Harmanları;

    Çıbana karşı çay (kanı temizleyici, idrar söktürücü ve antidiskratioz);
    >30 gr Isırgan otu
    >20 gr Menekşe otu
    >20 gr Y.hindiba kökü
    >20 gr Ayrık kökü
    >10 gr Civanperçemi otu

    Çıbana karşı çay (kanı temizleyici, idrar söktürücü ve antidiskratioz);
    >30 gr Isırgan otu
    >20 gr Hindiba otu ve kökü
    >20 gr Civanperçemi otu
    >20 gr Menekşe otu
    >10 gr Kuşburnu

    İdrar yolları ve prostat rahatsızlıklarına karşı çay;
    >20 gr Isırgan kökü
    >10 gr Isırgan otu
    >20 gr Hindiba otu ve kökü
    >20 gr Atkuyruğu otu
    >10 gr Orta sifon yaprağı
    >20 gr Altın başak otu

    Metabolizma çayı;
    >20 gr Huş yaprağı
    >20 gr Isırgan otu
    >20 gr Ardıç kozalağı
    >20 gr Altın başak otu
    >20 gr K.hindiba otu ve kökü

    Kronik deri rahatsızlıklarına karşı çay;
    >20 gr Isırgan otu
    >20 gr Atkuyruğu otu
    >20 gr Hindiba otu ve kökü
    >20 gr Huş yaprağı
    >20 gr Menekşe otu

    Prostat rahatsızlıklarına karşı çay (I.ve II. dereceden prostat büyümesine karşı);
    >25 gr Isırgan kökü
    >25 gr Huş yaprağı
    >25 gr Altın başak otu
    >25 gr Çörek tohumu

    Mesane ve böbrek çayı (iltihaplı mesane rahatsızlıklarında dezenfekte edici olarak);
    >25 gr Ayı üzümü yaprağı
    >25 gr Isırgan otu
    >25 gr Altın başak otu
    >25 gr Ardıç kozalağı

    Prostat çayı (prostat büyümesi ve iltihaplanmasına);
    >40 gr Isırgan kökü
    >30 gr Altın başak otu
    >10 gr Huş yaprağı
    >10 gr Kavak goncası
    >10 gr Kuşburnu

    Mesane ve böbrek çayı ( idrar yollarını yıkayıcı);
    >25 gr Hindiba otu ve kökü
    >25 gr Ardıç kozalağı
    >25 gr Isırgan otu
    >25 gr Altın başak otu

    Akne çayı;
    >40 gr Isırgan otu
    >30 gr Ayrık kökü
    >20 gr Menekşe otu
    >20 gr Atkuyruğu otu

    Süt yapıcı çay;
    >25 gr Anason tohumu
    >25 gr Rezene tohumu
    >25 gr Kimyon tohumu
    >25 gr Isırgan tohumu

    Gut ve romatizma çayı;
    >25 gr Harpago kökü
    >25 gr Huş yaprağı
    >25 gr Isırgan otu
    >25 gr Altın başak otu

    Romatizma çayı;
    >25 gr Harpago kök
    >25 gr Söğüt kabuğu
    >25 gr Isırgan otu
    >25 gr Huş yaprağı

    Romatizma çayı;
    >50 gr Harpago kökü
    >20 gr Ayrık kökü
    >20 gr Isırgan otu
    >10 gr Atkuyruğu otu

    Homeopati’de: Isırgan otunun yaprak, çiçek ve taze sürgünlerinden 20gr ince kıyılarak bir şişeye konur ve üzerine %70’lik 100ml alkol (etanol) ilave edilerek, iki günde bir çalkalamak suretiyle güneş ışınlarından uzakta 4-6hafta bekletildikten sonra süzülerek Homeopati’de <<Urtica>>ismi ile anılan tentür elde edilir. Bu tentürden günde 3-5defa 10-15damla 4-6hafta süreyle alınır.

    Hatsallığın belirtileri (semptom);
    1) Kurdeşen (Ürtiker) gibi kabarcıklar, yoğun kaşıntı ve yanma
    2) İdrar az ve yoğun
    3) İdrarda kum ve taş, böbrekte taş ve sancılı durumlar
    4) Yetersiz süt üretme (emzikli annelerde)
    5) Kronik ve zor ishal ve kabızlık
    6) Ağrılar aynı anda tekrar ediyorsa
    7) Omurilik rahatsızlıkları
    8) Gaitanın sümüksü ve kanlı olması
    9) Uzuvlarda romatizmalı ağrılar
    Bu gibi hallerde Isırgan otu tentürü kullanılır.

    Yan tesirleri: Bilinen bir yan tesiri yoktur.

    Bitkisel Tedavi - İbrahim Gökçek Ürünleri Resmi Satış Sitesidir.

  • #2

    Urtica dioica L.'nin (Urticaceae) Fitokimyasal, Anti-diyabetik ve Kardiyovasküler Özellikleri: Bir İnceleme

    Muhammed El Haouari 1 2, Juan Rosado 3
    üyelikler yıkılmak üyelikler

    • 1Center Regional des Metiers de l'Education et de la Formation de Taza (CRMEF - Taza), BP: 1178 - Taza Gare, Fas.
    • 2Laboratoire Materiaux, Substances Naturelles, Environnement et Modelization (LMSNEM), Faculte Polydisciplinaire de Taza, Universite Sidi Mohamed Ben Abdellah, BP: 1223 - Taza Gare, Fas.
    • 3Fizyoloji Bölümü (Hücre Fizyolojisi Araştırma Grubu), Extremadura Üniversitesi, 10003-Caceres, İspanya.
    Soyut

    Tip 2 diabetes mellitus ve kardiyovasküler hastalıklar (CVD), dünya çapında morbidite ve ölümün ana nedeni haline gelmiştir. Ek olarak, mevcut anti-diyabetik ve kardiyovasküler terapi, sınırlı etkinliği ve olumsuz yan etkileri olan geleneksel ilaçlara dayanmaktadır. Bu bakımdan şifalı bitkilerin tamamlayıcı ya da alternatif tıp olarak rolü büyük ilgi görmektedir. Bu incelemenin odak noktası olan Urtica dioica L. (Urticaceae), geleneksel tıpta diyabet, hipertansiyon ve prostat kanseri de dahil olmak üzere çeşitli rahatsızlıkların tedavisinde yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu makalenin amacı, U. dioica'nın anti-diyabetik ve kardiyovasküler özellikleri ile ilgili mevcut bilgileri, özellikle biyoaktif bileşikler, kullanılan bitki parçaları, ve kan şekeri seviyesini düşürmenin ve KVH riskini azaltmanın arkasındaki etki mekanizması. Ayrıca bitkinin kimyasal bileşimini ve toksikolojik özelliklerini de tartışıyoruz. Bu incelemeden, U. dioica'nın anti-diyabetik ve kardiyovasküler etkilerinin, kan glukoz seviyesini ve riskini azaltan polifenoller, triterpenler, steroller, flavonoidler ve lektin gibi farklı bileşik sınıflarına atfedildiği öne sürüldü. Antihipertansif, antioksidan ve antiinflamatuar özellikleri ve/veya NO artışı, a-amilaz ve a-glikosidaz inhibisyonu, GLUT4 modülasyonu ve pankreatik β-hücrelerinin korunması dahil olmak üzere farklı hücresel sinyalizasyon yollarına müdahale ederek CVD, diğerleri arasında .

    Anahtar Kelimeler: Urtica dioica; kalp-damar hastalığı; kimyasal bileşim; şeker hastalığı; farmakolojik ilaç; toksisite..

    Telif hakkı© Bentham Science Publishers; Sorularınız için lütfen epub@benthamscience.org adresine e-posta gönderin.
    Bitkisel Tedavi - İbrahim Gökçek Ürünleri Resmi Satış Sitesidir.

    Yorum yap


    • #3

      Benign Prostat Hiperplazisi Olan Hastalarda Klinik ve Biyokimyasal Parametreler Üzerine Urtica Dioica Kök Ekstresi, Randomize Kontrollü Çalışma

      Ali Ekber Karami , Mahsa Sheikhsoleimani , Mohammad Reza Memarzadeh , Elnaz Haddadi , Mohammad Bakhshpour , Navid Mohammadi ve Seyyed Mehdi Mirhashemi Giriş ve Amaç: Benign Prostat Hiperplazisi (BPH), erkekler yaşlandıkça sık görülen bir ürolojik hastalıktır. BPH rahatsız edici idrar yolu semptomlarına neden olabilir. Hastalığın yüksek insidansı göz önüne alındığında, daha iyi yönetimi için daha fazla araştırma yadsınamaz bir gerekliliktir. Bu araştırmada, Urtica Dioica kök ekstresinin (UDE) bu tip hastalarda klinik ve biyokimyasal parametreler üzerindeki etkinliği değerlendirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Katılımcılar rastgele iki eşit gruba ayrılan BPH'li 60 erkekti (Müdahale = 30 ve Karşılaştırma = 30). Eğitimli bir hemşire tarafından bilgisayar kullanılarak blok dengeli Randomizasyon yöntemi uygulandı. Müdahale ve karşılaştırma grupları günde 450 mg aldı – 1UDE ve plasebo, sırasıyla 12 haftalık tabletler halinde. Ana sonuç, başlangıçtan tedavinin sonuna kadar Uluslararası Prostat Semptom Skorunda (IPSS) değişikliklerdi. Veriler, standart bir anket doldurularak ve ortak laboratuvar yöntemlerine dayalı ilgili testler yapılarak toplandı. Bulgular: UDE'nin IPSS üzerinde orta düzeyde bir etkisi, serum yüksek duyarlıklı C-reaktif proteini (hs-CRP) üzerinde küçük bir etkisi, malondialdehit (MDA) seviyeleri üzerinde orta ila büyük etkisi ve süperoksit dismutaz (SOD) aktivitesi üzerinde orta düzeyde etkisi olmuştur. UDE'nin diğer parametreler üzerindeki etkilerinin büyüklüğü, karşılaştırmaya kıyasla genel olarak önemsizdi ve anlamlı değildi. Bu hastalarda tablet kullanımını takiben herhangi bir yan etki görülmedi. Çözüm:BPH hastalarında 12 haftalık UDE tüketiminin IPSS, serum hs-CRP, MDA ve SOD aktivitesi üzerinde klinik olarak anlamlı etkileri olmuştur.

      PDF Tam metin xml Referanslar Alıntı Bu makaleden nasıl alıntı yapılır?
      Ali Akbar Karami, Mahsa Sheikhsoleimani, Mohammad Reza Memarzadeh, Elnaz Haddadi, Mohammad Bakhshpour, Navid Mohammadi ve Seyyed Mehdi Mirhashemi, 2020. Benign Prostat Hiperplazisi Olan Hastalarda Klinik ve Biyokimyasal Parametreler Üzerine Urtica Dioica Root Extract, Randomize Kontrollü Çalışma. Pakistan Biyolojik Bilimler Dergisi, 23: 1338-1344.



      DOI: 10.3923/pjbs.2020.1338.1344

      URL: https://scialert.net/abstract/?doi=pjbs.2020.1338.1344
      Bitkisel Tedavi - İbrahim Gökçek Ürünleri Resmi Satış Sitesidir.

      Yorum yap


      • #4
        Urtica Dioica'nın anti-diyabetik potansiyeli: mevcut bilgi ve gelecekteki yön

        Anita Chehri , 1, 2 Reza Yarani , 3 Zahra Yousefi , 4 Tannaz Novin Bahador , 5 Seyed Kazem Shakouri , 5 Alireza Ostadrahimi , 6 Majid Mobasseri , 7 Flemming Pociot , 3, 8 ve Mostafa Araj-Khodaei 2, 9
        Yazar bilgileri Makale notları Telif hakkı ve Lisans bilgileri Sorumluluk Reddi

        1 Öğrenci Araştırma Komitesi, Yaşlanma Araştırma Enstitüsü, Tebriz Tıp Bilimleri Üniversitesi, Tebriz, İran
        2 Fars Tıbbı Anabilim Dalı, Geleneksel Tıp Fakültesi, Tebriz Tıp Bilimleri Üniversitesi, Tebriz, İran
        3 Tip 1 Diyabet Araştırması, Department of Clinical Research, Translational , Steno Diabetes Center Copenhagen, Gentofte, Danimarka
        4 Psikiyatri Araştırma Merkezi, Yaşlanma Araştırma Enstitüsü, Tebriz Tıp Bilimleri Üniversitesi, Tebriz, İran
        5 Fiziksel Tıp Araştırma Merkezi, Yaşlanma Araştırma Enstitüsü, Tebriz Tıp Bilimleri Üniversitesi, Tebriz, İran
        6 Klinik Beslenme Bölümü, Beslenme ve Gıda Bilimleri Fakültesi, Tebriz Tıp Bilimleri Üniversitesi, Tebriz, İran
        7 Tebriz Tıp Bilimleri Üniversitesi Tıp Fakültesi Dahiliye Anabilim Dalı, Tebriz, İran
        8 Sağlık ve Tıp Bilimleri Fakültesi, Kopenhag Üniversitesi, Kopenhag, Danimarka
        9 Yaşlanmada Bütünleştirici Tıp Araştırma Merkezi, Yaşlanma Araştırma Enstitüsü, Tebriz Tıp Bilimleri Üniversitesi, Tebriz, İran
        Reza Yarani, E-posta: kd.hnoiger@10.inaray.azer .
        Katılımcı Bilgileri .
        Sorumlu yazar.İlişkili Veriler

        Veri Kullanılabilirliği Bildirimi
        Soyut
        Amaç
        Bu derleme, Tip-2 diyabette Urtica Dioica'nın (UD) anti-diyabetik etkisi üzerine yapılan çalışmaları özetlemektedir.

        Malzemeler ve yöntemler
        UD'nin anti-diyabetik etkisi için dünya çapındaki geleneksel ilaçları, eski metinleri ve yayınlanmış literatürü inceledik. 1990 ile 2021 yılları arasında yayınlanan makaleleri toplamak için PubMed, Web of Science, Science Direct, Scopus ve Google Scholar'dan oluşan elektronik veritabanları tarandı.

        Sonuçlar
        Literatür araştırmamız UD'nin glikoz düşürücü, kan lipit düzenleyici, antiinflamatuar ve anti-oksidasyon bitkisi olduğunu düşündürmektedir.

        Sonuçlar
        UD'nin anti-diyabetik özellikleri, onu hiperglisemiyi etkileyerek T2DM'nin klinik belirtilerini azaltmak için potansiyel geleneksel terapötikler haline getirir ve bu nedenle yan etkileri olmayan veya sınırlı yan etkileri olan uygun bir ilaç olarak önerir.

        Anahtar Kelimeler: Urtica dioica, Diabetes mellitus, Geleneksel tıp, İnsülin
        Git: giriiş


        Diabetes mellitus (DM), insülin sekresyonunun eksikliği, insülin direnci veya her ikisinin neden olduğu kronik bir hastalıktır. Uluslararası Diyabet Federasyonu'na (IDF) göre, DM prevalansı artıyor ve 2015 yılında 20 ila 79 yaşları arasındaki yaklaşık 415 milyon yetişkin etkileniyor. 2040 yılında sayıların 200 milyon artması bekleniyor [ 1 ]. Dünya Sağlık Örgütü'nün (WHO) açıklamalarına göre, tüm diyabet vakalarının yaklaşık %80-90'ı Tip-2 diyabettir (T2DM) [ 2 ]. T2DM'de insüline yanıt bozuktur ve yağ dokuları, iskelet, karaciğer ve kaslarda insülin duyarlılığının azalması nedeniyle insülin direnci oluşur. T2DM, enerji açısından yoğun diyetler, artan obezite seviyeleri ve fiziksel hareketsizlikten bahseden yetişkinlerde ve genç insanlarda görülür [ 3]. Diyabetin hipoglisemik ilaçlarla kontrol edilmesindeki gelişmelere rağmen, yeni tedavilerin araştırılması, esas olarak mevcut anti-diyabetik ilaçların etkinliğinin olmaması ve zararlı yan etkileri gibi sınırlamaları olduğu için aktif bir araştırma alanıdır [4 ] . T2DM için başlıca kimyasal ilaçlar tiyazolidindion (TZD) (örn. pioglitazon), biguanid (örn. metformin), meglitinid (örn. repaglinid ve nateglinid), sülfonilüreler (örn. gliburit ve glipizid) ve Sodyum-glikoz Kotransporter-2'dir (SGLT) -2) inhibitörler (örn. canagliflozin, dapagliflozin ve empagliflozin). Bu kimyasal ilaçlar yan etkiler gösteriyor, örneğin TZD obeziteye ve yağ birikimine yol açıyor [ 5]. Kardiyak ve karaciğer hastalığı olan hastalarda laktik asidoz, metformin tedavisinin yan etkilerinden biridir [ 6 ]. Sülfonilürelerin yaşlı diyabetik hastalarda hipoglisemiye neden olduğu gösterilmiştir [ 7 ]. Bu nedenle araştırmacılar, bitkisel ilaçlar da dahil olmak üzere yan etkileri daha düşük olan diğer ilaç kaynaklarını bulmaya odaklanmaktadır.

        Bitkiler, diyabeti kontrol etmek ve tedavi etmek için olası antioksidan kaynakları [ 8 ] ve hipoglisemik ajanlar olarak kabul edilir [ 9 ]. Ek olarak, bitkilerden yenilikçi anti-diyabetik tedaviler aramak, biyolojik olarak aktif bileşikleri tanımlanmadığında bile düşük yan etkileri, düşük maliyetleri, kolay erişilebilirlikleri ve yüksek etkinliklerine atfedilen çok çekicidir [10 ] . Bitkisel ilaç hazırlama tipik olarak fraksiyonlama, konsantrasyon, saflaştırma, fermantasyon ekstraksiyonu ve damıtmayı içerir. Bitkisel ilaçların en düzenli kullanılan formları bitki özleridir [ 7 ]. Aloe vera, Swertia Mentha, Zingiber gibi bitkilerin hiperglisemiyi kontrol etmede etkili olduğu gösterilmiştir [ 11 ].

        Urtica Dioica (UD), glikoz düşürücü, kan lipit düzenleyici, anti-enflamatuar ve anti-oksidasyon özelliklerine sahip bir bitkidir ve diyabet tedavisi için büyük umut vaat etmektedir [ 12 – 14 ] . UD yapraklarının insülin sekresyonunu uyarmada [ 15 ] ve/veya insülin taklitçisi [ 16 ] olarak hareket etmede etkili olduğu gösterilmiştir . Diğer çalışmalar ayrıca UD ekstraktının hücre çoğalma kabiliyetine sahip olduğunu [ 17 ] ve alfa-glukosidaz enzim aktivitelerini durdurabileceğini [ 18]. Ancak bazı çalışmalar, UD hidro-alkolik ekstrakt kullanımının diyabetik sıçanlarda hipoglisemik etkisinin olmadığını ve β-hücre yenilenmesini etkilemediğini göstermektedir (16). Öyleyse; Bu derlemede, ÜD'nin anti-hiperglisemik etkisi ve bunun geleneksel bir tıp olarak T2DM üzerindeki terapötik etkileri üzerine yapılan bu çalışmaları tartışıyoruz.

        Git: Urtica Dioica
        Urtica Dioica (UD), gövde ve yapraklarında ince tüyler bulunan bir bitkidir. Urtica ismi Latince “Urere” fiilinden türemiştir ve “yanmak” anlamına gelmektedir. Ayrıca, "Dioica" kelimesi "iki ev" anlamına gelir çünkü bitki tipik olarak dişi veya erkek çiçeklerle çoğalır [ 14 ]. Bu tür altı alt türden oluşur. Yapraklarda ve gövdelerde hipodermik iğneler gibi davranan, insanlarla ve diğer hayvanlarla karşılaştıklarında tahrişe neden olan histamin, kolin ve serotonini perfüze eden trikrom veya batma tüyleri. UD tıbbi ürünleri genellikle gövde ve yapraklardan, nadiren de köklerden yapılır [ 19]. Bu bitki demir, kalsiyum, potasyum, manganez ve A ve C vitaminlerini oluşturur. Hasat mevsiminde UD, kuru ağırlıkta %25 protein içerir ki bu bu yeşil sebze için yüksek bir miktardır [20 ] . UD'leri suya veya pişirmeden kaynaklanan ısıya batırmak, bitkinin acı verici faktörlerini ortadan kaldırır, bu da bitkinin zarar görmeden kullanılmasına ve yenilmesine neden olur. UD geleneksel tıpta uzun süredir kullanılmaktadır. Çalışmalar, diyabet ve romatoid artrit üzerinde çok sayıda yararlı etkisi olduğunu göstermektedir [ 21 ]. UD'nin sıçanlarda karbon tetrakloridin neden olduğu hepatotoksisitenin neden olduğu karaciğer dokusu hasarını önlediği gösterildi [ 22]. Geleneksel tıpta UD, yüksek miktarda demire atfedilen demir eksikliğini tedavi etmek için kullanılmıştır ve aşırı adet kanaması, burun kanaması ve hematüriyi azaltmak için kullanılmıştır. ÜD'nin kökü astımın remisyonu için tüketilmiştir [ 23 ]. Ayrıca UD, diyabette antioksidan bir rol gösterir. Eşlenmemiş elektronlar, oksidatif güçleri ile vücuttaki birçok dokuya zarar verebilen faktörlerdir[ 21 ]. Bu nedenle, toplu oksidatif stres, diyabetli hastalarda kardiyovasküler oluşum ve diğer zorluklar için risk faktörleri oluşturabilir [ 24 , 25]. Reaktif oksijen türleri (ROS), diyabette hidrojen peroksit, hidroksil ve süperoksit radikallerini içerir ve genellikle hücre bozukluğu ile ilişkilidir. Ayrıca, oksidatif stresin hem kardiyovasküler bozukluklarda hem de diyabetik vasküler problemlerde önemli bir metabolik düzensizlik olduğu iyi bir şekilde doğrulanmıştır [ 26 ]. Ek olarak, UD'nin hepatik iskemi-reperfüzyon[ 27 ], hiperkolesterolemi [ 28 ] ve hiperglisemiye [ 29] karşı savunma performansına sahip olduğu gösterilmiştir.]. Ayrıca UD yaprağı takviyesinin trikarboksilik asit döngüsündeki eksiklikten kaynaklanan karaciğer hasarına karşı koruyucu bir etkiye sahip olduğu gösterilmiştir. Ayrıca seramidlerin sitozolik protein fosfataz 2A'yı (PP2A) uyardığı ve akt'nin PP2A tarafından inaktive edildiği açıktır. . UD'nin seramidi artırabileceği ve böylece akt'nin inaktive olduğu ve bunun iskelet kasında insülin duyarlılığında iyileşmeye neden olduğu gösterilmiştir [ 30 , 31 ]. Ayrıca, seramidlerin birikmesine rağmen, akt fosforilasyonu artar ve bu, miyotüplerdeki FFA'dan kaynaklanan insülin direncini azaltabilir [ 32 ].

        Git: UD'nin diyabet üzerindeki etkisini araştıran klinik çalışmalar
        Bileşenler ve mekanizmalar
        UD'nin diyabet üzerindeki etkisini araştıran Klinik araştırmaları içeren on üç çalışma gözden geçirildi, Tablo​Tablo 1.1. ÜD'nin adipoz dokular ve iskelet kasları tarafından glukoz alımında artışa neden olduğuna ve bu mekanizmanın kan glukoz konsantrasyonlarını düşürebileceğine inanılmaktadır [ 33 ]. Ayrıca UD'nin pankreatik β-hücrelerini, insülin salınımını ve hücreler tarafından glikoz alımını koruyabilen ve sonunda kan şekerini düşüren anti-enflamatuar etkiye sahip olduğu gösterilmiştir [17 ] . Çalışmalar, salgılamayı geliştirebilecek bir faktör olarak veya bir Peroksizom Proliferatör-Aktivasyonlu Reseptör (PPAR) agonisti olarak çalışabileceğini göstermektedir. PPAR agonistleri, Langerhans Adacıkları tarafından insülin atılımını zenginleştirerek kan glukoz seviyelerini düşüren terapötiklerdir [ 34]. UD'nin yapı malzemeleri olan özel flavonoidler ve fenolik bileşikler, antioksidan etkiler yapar ve lipit peroksidasyonunu stabilize etmede rol alırlar [ 35 ]. Kuersetin 2-(3,4-dihidroksifenil)-3,5,7-trihidroksi-4H-kromen-4-on, ÜD'deki ana flavonoidlerdir. Bu faktörler, T2DM hastalarında ÜD'nin antioksidatif özelliğini oluşturmuştur [ 36 ]. tablo 1


        UD Klinik Araştırma Çalışmalarının anti-diyabetik etkileri
        Müdahale grubu (24 = 11 K + 13 E)

        kontrol grubu

        (11 E + 10 K = 21)
        100 mg/kg kapsül günde 3 porsiyon

        -Hidroalkolik özü
        8 hafta İnterlökin-6/ CRP↓ [ 49 ]
        Müdahale grubu (n = 27)

        kontrol grubu

        (s = 23)
        100mg/kg

        -Hidroalkolik özü
        8 hafta TAÇ ↑

        SOD↑

        MDA ve GPX'te önemli bir değişiklik yok
        [ 21 ]
        müdahale grubu

        (s = 46)

        kontrol grubu

        (s = 46)
        her 8 saatte bir 500 mg'lık bir kapsül 3 ay FBS↓

        2 saat' yemek sonrası glukoz↓

        HbA1c ↓
        [ 50 ]
        1-aerobik antrenman (Ae)

        (n = 10 M)

        2-ÜD

        (n = 10 M)

        3- (Ae + UD)

        (n = 10 M)

        4-kontrol grubu

        (n = 10 M)
        10 g UD tozu kahvaltıdan 15 dakika önce yoğurtta eritildi. 8 hafta FBS↓

        FBS 3 grubun her birinde farklıydı
        [ 50 ]
        1-aerobik antrenman (Ae)

        (n = 10 K)

        2-UD

        (n = 10 K)

        3- (Ae + UD)

        (n = 10 K)

        4-kontrol grubu

        (n = 10 K)
        - - FBS↓, HDL-c ↓ [ 51 ]
        Araya girmek

        (s = 25)

        kontrol grubu

        (s = 24)
        100 mg/kg/gün 8 hafta İnsülin↑, FBS↓ [ 52 ]
        müdahale grubu

        (n = 30)

        kontrol grubu

        (n = 30)
        Günde bir kapsülde 200 mg toz 90 gün TG ↓

        kolesterol ve kan basıncı üzerinde etkisi yok
        [ 53 ]
        Müdahale grubu (n = 25 K)

        kontrol grubu

        (n = 25 K)
        5 ml UD 3 porsiyon günde

        -hidro alkollü özü
        8 hafta FPG ve SGPT↓

        HDL, NO ve SOD ↑
        [ 54 ]
        müdahale grubu

        (s = 24)

        kontrol grubu

        (s = 21)
        günde 100 mg

        -hidro alkollü özü
        8 hafta TG, plazma aterojenik faktörleri (LDL-C / HDL-C ve Total Cholesterol / HDL-C) ve SBP ↓,

        (HDL-K) ↑

        DBP, TC ve LDL-C'de değişiklik yok
        [ 55 ]
        aralıklı antrenman [IT] (n = 10 M)

        [BT + UD]

        (n = 10 M)

        kontrol grubu

        (n = 10 M)
        10 gr UD tozu

        günde 3 porsiyon
        8 hafta FBS↓, Kan basıncı↓ [ 56 ]
        Müdahale grubu (n = 22)

        kontrol grubu

        (s = 22)
        20 mg kg-1 gün-1

        -alkol özü
        8 hafta kan şekeri seviyeleri↓, AMPK ve İnsülin ↑ [ 57 ]
        Müdahale grubu (n = 25)

        kontrol grubu

        (s = 25)
        100 mg kg-1

        günde 3 porsiyon
        8 hafta FBS ve HbA1c↓ [ 58 ]
        Müdahale grubu (n = 42)

        kontrol grubu

        (s = 44)
        500 mg kapsül

        8 saatte bir
        12 hafta HbA1c↓ [ 50 ]
        Ayrı bir pencerede aç
        CRP, C-reaktif protein; TAC, Toplam antioksidan aktivite; SOD, Süperoksit dismutaz; MDA, Malondialdehit; GPX, Glutatyon Peroksidaz; FBS, Açlık Kan Şekeri; HbA1c, Hemoglobin A1c.HDL-c, Yüksek yoğunluklu lipoprotein-c; TG, trigliserid; NO, Nitrik Oksit; SGPT, Serum glutamik pirüvik transaminaz, SBP, Sistolik kan basıncıAMPK, AMP ile aktive olan protein kinaz; DB, diyastolik kan basıncı; TC, Toplam Kolesterol.

        Karaciğer ve kalp hastalığı üzerindeki UD etkileri
        ÜD'den türetilen quercetin, toplam kolesterolü, plazma glikoz konsantrasyonunu ve insülin direncini azaltabilir ve ayrıca plazma adiponektin, HDL-kolesterol ve hepatik GSH-Px aktivitesini artırabilir. Ayrıca, UD'nin hidro-alkolik özü, biyoaktif komplekslerin umut verici bir kaynağıdır ve diabetes mellituslu hastalarda kardiyovasküler hastalığın diyabetle ilişkili risk faktörlerini azaltabilir [ 37 ]. Kan plazmasındaki kolesterol seviyesi yüksek olduğunda ateroskleroz ve buna bağlı kardiyovasküler bozukluklar riski artar. [ 38 ]. Ek olarak, UD'nin, UD tüketicilerinde Serum glutamik pirüvik transaminaz (SGPT) kan seviyelerinde değişikliğe neden olmayabileceği ve ardından karaciğer fonksiyon bozukluğu meydana gelmeyebileceği gösterilmiştir [39] .]. Ayrıca UD'nin hiperlipidemi ile indüklenen sıçanlarda SGPT azalmasına neden olduğu bulunmuştur [ 40 ]. Çalışmalar, yüksek şeker tüketiminin genel adipozite ile ilişkili olduğunu, ancak aynı zamanda SGOT ve SGPT faktörlerini yükseltmesi beklenen karaciğer yağ birikiminin artmasıyla da ilişkili olduğunu göstermiştir [ 2 ]. Benzer şekilde, ısırgan otunun, antioksidan etkilerine atfedilebilen T2DM'de karaciğeri oksidatif hasardan koruduğu öne sürülmüştür [ 17 ].

        UD tüketiminin serumdaki LDL, leptin ve LDL/HDL oranını önemli ölçüde azalttığı ve diyabetin neden olduğu kalp hastalığı riskini azaltabileceği gösterilmiştir. ÜD'nin metabolik sendrom ve kan lipit profili üzerinde iyileştirici bir etkisinin olabileceği de gösterilmiştir [ 41 ]. Leptin, vasküler düz kas hipertrofisine ve vasküler inflamasyona neden olan oksidatif stres sürecine katılan bir hormondur. Ayrıca leptin, ateroskleroz, T2DM, hipertansiyon ve koroner kalp hastalığının patogenezinde yer alır [42 ] . Adipositler tarafından leptin üretimi insülin tarafından indüklenir [ 43 ]. UD'nin insülini azaltabileceği ve bunun kandaki leptin konsantrasyonunu azaltabileceği ve böylece diyabet ve kalp hastalıklarında iyileşmeye yol açabileceği doğrulanmıştır .]. Aynı şekilde, UD kan basıncını düzenleyebilir. Vasküler endotelyumdan salgılanan endotel kaynaklı gevşetici faktör veya NO [ 45 ], mikro vasküler vazodilatasyon uygulayan insülin sinyal yolağının önemli bir parçasıdır [ 46 ]. ÜD'nin T2DM'li hastalarda karaciğer disfonksiyonunu inhibe etmesi beklenir. Nitrik oksit (NO) salındıktan sonra guanilat-siklaz adlı çözünür bir enzimin aktive olduğu ve c-MP faktörünün salgılanmasına ve artmasına neden olabileceği ve ardından vasküler vazodilatasyonun meydana geldiği yaygın olarak bilinmektedir [47] .]. Diyabetik hastaların 8 haftalık UD kullanımından sonra, plasebo grubuna kıyasla NO konsantrasyonunda bir artış tespit edildiği gösterilmiştir. Ayrıca başka bir çalışma, UD'nin endotelyal NO salgılanması ve potasyum kanallarının aktivasyonu tarafından üretilen vazorelaksasyon gücü yoluyla hipotansiyona neden olabileceğini belirlemiştir [ 48 ]. UD'nin hidro-alkolik ekstraktının, 8 haftalık tüketimden sonra T2DM hastalarında IL-6 ve yüksek duyarlıklı C-reaktif proteini (hs-CRP) azalttığı gösterilmiştir. Bu nedenle, UD'nin hidro-alkolik ekstraktı, spesifik inflamatuar elementleri azaltarak tip-2 diyabetli hastalarda KVH üzerinde koruyucu bir etkiye sahip olabilir [ 47 ] (Tablo​(Tablo 11).

        UD'nin in vivo anti-diyabetik etkisi
        UD'nin T2DM sıçanlarında anti-hiperlipidemik etkisi, UD'nin sulu ekstraktının lipoprotein lipaz enzimini devre dışı bıraktığını ve sonuç olarak tip 2 diyabetik sıçanlarda kolesterol ve trigliserid düzeylerini düşürdüğünü göstermiştir [59 ] . Diyabetik sıçanların UD kök ekstresi ile 8 hafta tedavi edilmesinin ardından, kan plazmasındaki LDL konsantrasyonunun, HMG-COA redüktaz enziminin devre dışı bırakılmasıyla azaldığı doğrulanmıştır [ 54 ]. Öte yandan, Das ve ark. UD'nin sulu ekstraktının FBS ve kolesterol konsantrasyonunu azalttığını ve diğer çalışmaların aksine T2DM sıçan modellerinde trigliserit ve LDL üzerinde hiçbir etkisinin olmadığını göstermiştir [ 60 ]. UD, aktif serbest radikallerin uzaklaştırılmasına katılan ve antidiyabetik özelliklere katkıda bulunabilen antioksidan bileşiklere sahiptir .]. Tanen, kafe yağı, fumarik, kaempferol, mirisetin, kersetin, rutin, p-kumarik, naringin, isorhamnetin, ferulik, şırınga, vanillik, antosiyanin, klorojenik ve ellagik asit gibi polifenoller gibi UD hidro-alkolik özü. Muhtemelen UD antioksidan aktiviteye sahiptir ve lipit peroksidasyonunu stabilize etmeye katılır [ 12 , 29 , 35 , 36 ]. UD, pankreatik beta hücrelerinin çoğalmasında artışa neden olur; Bu sonucun, serbest radikallerin etkilerini engelleyebilen veya yok edebilen UD ekstraktının antioksidan özellikleri ile ilişkili olduğu ve bunun insülin sekresyonunun artmasına yol açabileceği tahmin edilmektedir [17 ] . Masa​Tablo 22UD'nin diyabet üzerindeki etkisi için yapılan çeşitli hayvan çalışmalarına genel bir bakış sunar (Tablo​(Tablo 22).

        Tablo 2

        UD hayvan çalışmalarının anti-diyabetik etkileri
        84 erkek 36 C57BL/6 J fareler PO STZ - insülin sinyal yolunun bileşenleri (AKT, IRS proteinleri, PI3K, GLUT4 ve insülin reseptörü) üzerinde etki yok

        Yağ ve iskelet kasında FIAF, kas ve karaciğerde Ppar-α ve FOXO ve karaciğerde Cpt1 ↑
        Amerika Birleşik Devletleri [ 62 ]
        72 erkek 40 Witar faresi PO STZ 50

        (mg/kg/gün)

        hidroalkolik özü
        Hipokampusta GPx, SOD, CAT ve GSH aktiviteleri↑ İran [ 63 ]
        98 erkek 48 Sprague-Dawley faresi PO STZ 200 (mg/kg/gün)

        Sulu-alkollü ekstrakt
        Kan şekeri ↓ Afganistan [ 64 ]
        28 erkek 40 Wistar faresi IP STZ 100 (mg/kg/gün) hipoglisemik etki yok

        β-hücre yenilenmesi üzerinde etkisi yok
        İran [17]
        30 male 30 Wistar-Albino rat I.P STZ 0.40–0.60 ml TG↓ Iran [33]
        14 male 40 Wistar rat I.P Fructose 200 mg hydroalcoholic extract glucose, LDL/HDL ratio, LDL, leptin, FIRI and insulin ↓

        AST, VLDL and TG ↑

        did not change ALP
        Iran [39]
        8 Both sex Long-Evans rats P.O STZ 1.25 g/kg

        water extract
        TG and glucose ↓, no significant effect on CRP Iran [60]
        14 45 I.P Alloxan 50 mg/kg/day glucose↓

        insulin, ACC and NDPK activity ↑
        Iran [65]
        5 male 30 Wistar rat I.P STZ 100 mg /kg Preserved the morphometric characteristics in the periportal and perivenous zones of the liver lobule Iran [61]
        - male - Wistar rat I.P - 24 mg/kg/h Water extract diuresis and natriuresis↑, so arterial blood pressure were reduced by 28% Morocco [66]
        49 male 50 Wistar-Albino Rat P.O - 200 mg kg-1 oksidatif stres↓

        lenfosit DNA hasarını düzeltir
        Türkiye [ 67 ]
        40 erkek - Wistar faresi PO - 300 mg kg-1

        Su özü
        TC, TG, LDL/HDL oranı, LDL ve TNH-CHOL ↓

        HDL üzerinde etkisi yok

        ALT, AST, LDH ve γ-GT↓

        bilirubin seviyeleri↓

        toplam protein ve albümin seviyeleri ↑
        Nijerya [ 40 ]
        30 - - Sprague-Dawley Sıçan PO - 150 mg/kg/gün apoB, total kolesterol, LDL/HDL kolesterol oranı, LDL kolesterol ↓ Lübnan [ 68 ]
        - - - Wistar faresi

        İsviçre fareleri
        PO alloksan 250 mg-1 kg-1

        Su özü
        İnsülin ↓ Fas [ 69 ]
        Ayrı bir pencerede aç
        FIAF, açlığa bağlı adiposit faktörü; Ppar-a, peroksizom proliferatörü ile aktive edilen reseptör-a; FOXO, çatal uçlu kutu proteini; Cpt1, Karnitin palmitoiltransferaz I; FIRI, açlık insülin direnç indeksi; AST, aspartat aminotransferaz; VLDL, Çok düşük yoğunluklu lipoprotein; ALP serumu Alkalen fosfataz; ACC, Asetil koenzim A karboksilaz; NDPK, Nükleosit difosfat kinaz; TNH-CHOL, Toplam HDL Olmayan kolesterol; HDL, yüksek yoğunluklu lipoprotein kolesterol; y-GT, Gama-glutamil transferaz; apoB, Apolipoprotein B; PO, işletim sistemi başına; PI, enjeksiyon başına.

        UD'nin in vitro anti-diyabetik etkileri
        İnsan miyoblastı üzerinde yapılan çalışma, bu hücrelerin UD ekstresi ile tedavisinin glikoz alımına neden olduğunu ve bunun bir anti-diyabetik etki olabileceğini göstermiştir. Başka bir çalışma, Tablo​Tablo 3,3, UD'nin miyotüpler üzerindeki etkisini değerlendirdi [ 32 ]. Obanda ve ark. UD'nin plazma glikozunun homeostazını etkilediğini ve Akt yolunu etkilediğini ve kapasitede zayıflamaya neden olan PP2A aktivitesini azalttığını doğruladı (Tablo​(Tablo 33).

        Tablo 3
        UD'nin in vitro anti-diyabetik etkileri
        50, 100 ve 200 mg/mL Sıçan RIN5F pankreas beta hücreleri Kas hücrelerinde insülin ve insülin duyarlılığı üzerinde etkisi yok İran [ 70 ]
        3 ml yoğunlaştırılmış buhar glikoza duyarlı MIN6 klonal beta hücreleri insülini uyarmadı Kanada [ 16 ]
        3 ml yoğunlaştırılmış buhar L6-GLUT4 myc miyoblast hücreleri önemli ölçüde geliştirilmiş glikoz alımı (∼1,5 kat) Kanada [ 16 ]
        80 mikrogram C2C12 miyotüpleri Geliştirilmiş plazma glukoz homeostazı

        vücut ağırlığını etkilemeden gelişmiş iskelet kası insülin duyarlılığı

        UD, FFA'nın miyotüplerde insülin direncine neden olma kapasitesini azalttı

        UD, PP2A ekspresyonunu ve seramid birikimini değiştirmeden PP2A hiperaktivitesine neden oldu

        UD, Ak fosforilasyonunda azalmaya ve ardından PP2A aktivitesinde azalmaya neden olur
        Amerika Birleşik Devletleri [ 32 ]
        Ayrı bir pencerede aç
        GLUT, glikoz taşıyıcı; FFA, serbest yağ asitleri; PP2A, Protein fosfataz

        2. Mevcut kimyasal ilaçlara göre UD Avantajı
        UD'nin bir alfa-glukosidaz inhibitörü ajan olarak işlev gördüğü ve diabetes mellituslu hastalarda glikoz ve trigliserit düşürücü etkileri olabileceği gösterilmiştir [ 50 ]. Bağırsaktaki α-glukosidaz, α-1, 4-glukozit bağlarını hidrolize ederek nişastanın sindirilmesinde ve katalizlenmesinde yer alan enzimdir, bu nedenle, bu enzimin işlevindeki engel, karbonhidratların alımını ve sindirimini önemli ölçüde azaltır ve ardından yemek sonrası insüline bağımlı olmayan diyabetli hastalarda kan şekeri miktarı [ 50]. Voglibose, miglitol ve acarbose gibi ilaçlar α-glukosidaz ve α-amilaz inhibitörleri olarak kullanılan kimyasal ilaçlardır. Bu ilaçların en büyük sorunu hipoglisemik etkilerinin sülfonilüreler gibi diğer oral antidiyabetik ilaçlara göre daha düşük olmasıdır. İshal ve şişkinlik bu ilaçların diğer dezavantajlarıdır. Pankreatik a-amilazın aşırı inhibisyonu, bağırsak bakterileri yoluyla karbonhidratların fermantasyonuna neden olabilir ve bu, ilacı tüketen hastalarda ishale yol açabilir [ 71 ]. UD gibi geleneksel ilaçların α-amilaz üzerinde düşük inhibitör etkiye ve α-glukosidaz üzerinde yüksek inhibitör etkiye sahip olduğu, bu nedenle en az yan etki ile postprandiyal hiperglisemiyi azaltmak için uygulanabilir bir ilaç olarak kullanılabileceği iddia edilmiştir [72] .]. Araştırmaya göre, UD ekstraktları, akarboz (tanımlanmış bir α-glikosidaz inhibitörü) gibi benzer bir inhibitör form sergilemiştir. UD'lerin etkili dozuyla ilgili anketlere göre, 0.4 mg/ml UD yaprak ekstraktının a-amilaz aktivitesinin %60'ını engelleyebileceği doğrulanmıştır [ 41 ].

        Güvenlik ve olumsuz etkiler
        UD'nin uygun dozunun kullanılması böbrekler üzerinde olumlu etkilere ve idrara çıkma artışına ve dolayısıyla kan basıncını düşürmeye sahipti, ancak daha yüksek bir doz kullanılması toksik olabilir ve sıçanlarda hematokritin düşmesine neden olabilir [66 ] . Ayrıca, UD'nin diüretik özelliklere sahip olduğu kabul edilmiştir. UD'ler diüretik özelliklerinden dolayı, kalsiyum kanal blokerleri gibi kan basıncı ilaçlarının etkisini artırabilir [ 73 ]. Ayrıca bu bitki, döngü diüretikleri ve tiazidler içeren diğer diüretiklerin etkilerini artırabilir, böylece elektrolit bozuklukları ve dehidrasyon riskini artırabilir [ 74]. Ek düzensiz yan etkiler arasında terleme, sıvı tutulması, hafif mide rahatsızlığı, kızarıklık ve ishal bulunur. UD'ye dokunmak alerjik kızarıklığa neden olabilir, bu nedenle dikkatli bir şekilde ele alınması önemlidir. ÜD açık yaralarla temas etmemelidir [ 41,75 ].

        Git: Tartışma
        UD'nin kan şekerini düşürücü etkisi İbn Sînâ'nın eski yazıtlarında belirtilmiştir. Çalışmalar, bu etkinin esas olarak pankreas adacıklarındaki artan insülin seviyelerine bağlı olduğunu göstermiştir. Bununla birlikte, UD, glikoz seviyesini üç ana mekanizma ile düşürüyor gibi görünmektedir. İlk olarak kas hücrelerinin glikoz alımını iyileştirerek; ikincisi, pankreas β hücreleri tarafından insülin üretimini uyararak ve son olarak alfa-amilaz etkisini engelleyerek. Alfa-amilaz, kan şekeri düzeylerini kontrol altında tutmaya yardımcı olan karbonhidrat hidrolizinin en önemli inhibitörlerinden biridir. Diğer çalışmalar, UD ekstraktının antioksidan ve antiinflamatuar etkilerini, hücreler tarafından daha yüksek glikoz alımını ve daha düşük bağırsak glikoz emilimini gösterdi. Miyoblast hücrelerini eksprese eden GLUT4 üzerinde yapılan in vitro çalışmalar, UD'nin bu hücreler tarafından glikoz alımını arttırdığını göstermiştir [ 16]. Bnouham ve diğerleri ayrıca, UD tedavisini takiben glikozun bağırsak emiliminin arttığını göstermiştir [ 69 ]. Obanda ve ark. miyotüplerde insülin duyarlılığının arttığını bulmuşlardır [ 32 ] ancak Mobassseri ve Shabani ve ark. Çalışmalar arasındaki hücre tiplerindeki farklılıktan kaynaklanabilecek zıt sonuçlar elde edildi [ 16 , 70 ]. UD tedavisinin APG, TG ve SGPT üzerindeki etkiyi azaltarak [ 22 , 67 ] ve SOD, NO ve HDL kan seviyeleri üzerindeki artan etkiyi [ 54 ] T2DM hastalarında kardiyovasküler hastalık risk faktörlerini azalttığı doğrulanmıştır.]. Başka bir çalışmada Namazi ve ark., 8 hafta boyunca 100 mg/gün dozda UD'nin tip 2 diyabette sistolik kan basıncını değiştirdiğini ve diyastolik kan basıncında anlamlı bir fark olmadığını gösterdi [55 ] . Ayrıca UD lipid profilini etkileyebilir. HDL-C dışındaki tüm lipid faktörleri UD tedavisinden sonra azalırken [ 55 ], aynı etkiyi göremedikleri başka bir çalışma bu bulguyu reddetmiştir [ 40 ]. Bu çelişkili sonuçlar, doz ve deneme yöntemlerindeki farklılıklardan ve UD ekstraktının tipinden kaynaklanıyor olabilir. Ayrıca, Daher ve diğerleri tarafından tasarlanan hayvan çalışması. UD'nin sıçan kanındaki LDL/HDL-C, LDL-C ve TC konsantrasyonu üzerindeki azaltıcı etkilerini göstermiştir [ 40 , 68]. Bir çalışmada AST enziminin UD tüketiminden sonra arttığı gösterilmiş olsa da [ 39 ], başka bir çalışma AST'nin azaldığını ve UD'nin karaciğer fonksiyonu üzerinde olumsuz bir etkisinin olmadığını gösterdi [ 40].ÜD'nin karaciğer dokusu ve işlevi üzerindeki olası komplikasyonlarını histolojik değerlendirme ile araştıran bir çalışma yoktur. Ayrıca, UD'nin pankreatik beta hücreleri üzerindeki doğrudan etkisi henüz tam olarak çalışılmamıştır, bu nedenle UD'nin beta hücrelerinin rejenerasyonu üzerindeki etkisini değerlendirmek için daha ileri çalışmalara ihtiyaç olduğunu düşündürmektedir. Gelecekteki araştırmalarda, UD'nin glisemik düzenleme için ana mekanizma olarak AMPK ve PPAR sinyal yollarının düzenlenmesi üzerindeki etkilerinin belirlenmesine ihtiyaç duyulmaktadır. Ayrıca, anti-enflamatuar ve antioksidan etkiler, insanlarda daha yüksek dozlarda UD ve daha büyük örneklem büyüklüğü ile çalışılmalıdır. ÜD'nin kesin yan etkileri tam olarak bilinmediğinden olası yan etkilerin değerlendirilmesi gelecekte aktif bir araştırma alanıdır.

        Git: Çözüm
        Bu verilere göre UD, T2DM'de kan basıncını, insülin direncini ve oksidatif stresi azaltabilir. Ayrıca UD'nin kan şekerini ve lipid profilini düzenleyebildiği gösterilmiştir. Bu nedenle, bu ucuz bitki, T2DM glisemik düzensizliğinden muzdarip insanların komplikasyonlarını azaltmak için uygun bir ek olabilir.

        Git: Yazar katkıları
        Kavramsallaştırma: Mostafa Araj-Khodaei.

        Veri düzenleme: Mostafa Araj-Khodaei, Reza Yarani.

        Resmi analiz: Flemming Pociot, Tannaz Novin Bahador.

        Finansman alımı: Mostafa Araj-Khodaei.

        Soruşturma: Tannaz Novin Bahador, Zahra Yousefi.

        Metodoloji: Anita Chehri, Seyed Kazem Shakouri.

        Proje yönetimi: Mostafa Araj-Khodaei, Reza Yarani.

        Kaynaklar: Majid Mobasseri, Alireza Ostadrahimi.

        Denetim: Mostafa Araj-Khodaei, Reza Yarani.

        Doğrulama: Anita Chehri.

        Yazma – orijinal taslak: Anita Chehri, Tannaz Novin Bahador.

        Yazma – inceleme ve düzenleme: Mostafa Araj-Khodaei, Reza Yarani.

        Git: Finansman
        Bu çalışma Tebriz Tıp Bilimleri Üniversitesi [hibe numarası: 64989, Etik Kuralları: IR.TBZMED.1399.093] tarafından desteklenmiştir.

        Git: Veri kullanılabilirliği
        Yok

        Git: Kod kullanılabilirliği
        Yok

        Git: Beyannameler Etik onayı. Yok
        Katılmak için onay verin.
        Yok

        Yayın için onay.
        Yok

        Çıkar çatışması
        Sorumlu yazar, tüm yazarlar adına herhangi bir çıkar çatışması olmadığını beyan eder.

        Git: Dipnotlar

        yayıncının notu

        Springer Nature, yayınlanan haritalardaki ve kurumsal bağlantılardaki yetki iddiaları konusunda tarafsız kalır.

        Git: Katılımcı Bilgileri
        Reza Yarani, E-posta: kd.hnoiger@10.inaray.azer .

        Mostafa Araj-Khodaei, E-posta: moc.liamg@33aafatsom .

        Git: Referanslar
        1. Zheng Y, Ley SH, Hu FB. Tip 2 diyabetin küresel etiyolojisi ve epidemiyolojisi ve komplikasyonları. Nat Rev Endokrinol. 2018; 14 (2):88. doi: 10.1038/nrendo.2017.151. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        2. Rasouli H, et al. Bitki alkaloidlerinin anti-diyabetik potansiyeli: Mevcut bulguları ve gelecekteki perspektifleri yeniden gözden geçirmek. Farmakolojik araştırma. 2020; 155 :104723. doi: 10.1016/j.phrs.2020.104723. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        3. Kral H, Aubert RE, Herman WH. Küresel diyabet yükü, 1995–2025: yaygınlık, sayısal tahminler ve tahminler. Diyabet bakımı. 1998; 21 (9):1414–1431. doi: 10.2337/diacare.21.9.1414. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        4. Gililland JM, et al. 30 yaşın altındaki hastalarda çimentosuz total kalça artroplastisinin ortalama 5 yıllık klinik ve radyografik sonuçları . BioMed Res Int. 2013. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ]
        5. Boden G ve ark. Tiazolidindionlar, diyabetik hastaların yağ dokusunda yağ asidi alımını ve oksidasyonunu düzenler. Diyabet. 2005; 54 (3):880–885. doi: 10.2337/diyabet.54.3.880. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        6. DeFronzo R, et al. Metformin ile ilişkili laktik asidoz: Nedenler ve risk üzerine güncel bakış açıları. Metabolizma. 2016; 65 (2):20–29. doi: 10.1016/j.metabol.2015.10.014. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        7. Ademolu, et al. Sülfonilüreler diyabetiklerde hipoglisemiye neden olur. Int J Diab Endocrinol. 2019;4(4):108–12 .
        8. Osadebe PO, Odoh EU, Uzor PF. Bitkilerden yeni hipoglisemik ajanların aranması. Afr J Pharm Pharmacol. 2014; 8 (11):292–303. doi: 10.5897/AJPP2014.3933. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
        9. Khatoon A ve ark. ADNCD: etki mekanizmasına odaklanan anti-diyabetik doğal bileşikler hakkında kapsamlı bir veri tabanı. 3 Biyoteknoloji. 2018; 8 (8):1–6. doi: 10.1007/s13205-018-1385-x. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        10. Nagarajan S, Jain H, Aulakh G. Diyabetin kontrolünde kullanılan yerli bitkiler. CSIR, Yeni Delhi: Yayın ve Bilgi Müdürlüğü; 1987. s. 586. [ Google Akademik ]
        11. Moradi B, et al. Şeker hastalığını tedavi etmek için en yararlı şifalı otlar. Biyomedikal araştırma ve terapi. 2018; 5 (8):2538–2551. doi: 10.15419/bmrat.v5i8.463. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
        12. Joshi BC, et al. Urtica dioica L. IJGP'nin farmakognostik incelemesi . 2014;8(4).
        13. Di Sotto A, et al. Urtica dioica'nın hava kısımlarından bir protein fraksiyonunun antimutajenik ve antioksidan aktivitesi. Eczacı Biol. 2015; 53 (6):935–938. doi: 10.3109/13880209.2014.950386. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        14. Gülçin İ, et al. Isırgan otunun (Urtica dioica L.) antioksidan, antimikrobiyal, antiülser ve analjezik aktiviteleri Etnopharmakoloji Dergisi. 2004; 90 (2–3):205–215. doi: 10.1016/j.jep.2003.09.028. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        15. Farzami B, et al. Urtica dioica'nın bir bileşeni tarafından insülin sekresyonunun uyarılması, perifüze edilmiş Langerhans Adacıklarında ekstrakt bırakır ve bunun normal ve streptozotosin diyabetik sıçanlarda in vivo etkileri. J Etnofarmakol. 2003; 89 (1):47–53. doi: 10.1016/S0378-8741(03)00220-4. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        16. Domola MS, et al. Urtica dioica'daki insülin mimetikleri: Urtica dioica özlerinin yapısal ve hesaplamalı analizleri. Fitoterapi Arş. 2010; 24 (S2):S175–S182. doi: 10.1002/ptr.3062. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        17. Golalipour MJ, et al. Urtica dioica ile Tedavi Edilen Diyabetik Sıçanlarda Pankreasın β-Hücrelerinin Proliferasyonu. Int J Morpol. 2010; 28 :399–404. doi: 10.4067/S0717-95022010000200011. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
        18. Önal S, et al. Bazı güçlü antidiyabetik şifalı bitkilerin sulu özleri ile a-glukosidazın inhibisyonu. Prep Biochem Biotechnol. 2005; 35 (1):29–36. doi: 10.1081/PB-200041438. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        19. Randall CF, et al. Isırgan otu sokması ile kas-iskelet ağrısı tedavisi: Urtica dioica . 2001.
        20. Hughes RE, et al. Isırgan otunun beslenme potansiyeli. J Sci Gıda Tarım. 1980; 31 (12):1279–1286. doi: 10.1002/jsfa.2740311210. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        21. Namazi N, Tarighat A, Bahrami A. Hidro alkollü ısırgan otu (Urtica dioica) ekstraktının tip 2 diyabetli hastalarda oksidatif stres üzerindeki etkisi: randomize, çift kör bir klinik çalışma. Pak J Biol Sci. 2012; 15 (2):98–102. doi: 10.3923/pjbs.2012.98.102. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        22. Türkdoğan MK, et al. Sıçanlarda karbon tetraklorür kaynaklı hepatotoksisitenin önlenmesinde Urtica dioica ve Nigella sativa'nın rolü. Fitoterapi Araştırması: Doğal Ürün Türevlerinin Farmakolojik ve Toksikolojik Değerlendirmesine Adanmış Uluslararası Bir Dergi. 2003; 17 (8):942–946. doi: 10.1002/ptr.1266. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        23. Mikaeili A, et al. Bir kobay modelinde Urtica dioica L'nin Microsporum canis'e karşı antidermatofitik aktivitelerinin değerlendirilmesi. Trop J Ecz. Res. 2013; 12 (6):997–1002. doi: 10.4314/tjpr.v12i6.19. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
        24. Yağmurlar JL, Jain SK. Oksidatif stres, insülin sinyali ve diyabet. Serbest Radikal Biol Med. 2011; 50 (5):567–575. doi: 10.1016/j.freeradbiomed.2010.12.006. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        25. Malekirad AA, et al. Limonlu Mine Çiçeğinin sağlıklı kişilerde faydası; oksidatif stres ile ilişkili hastalıkları hedeflemek. Asya Hayvan ve Veterinerlik Gelişmeleri Dergisi. 2011; 6 (9):953–957. doi: 10.3923/ajava.2011.953.957. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
        26. Nojima H, et al. Tip 2 diabetes mellituslu hastalarda aerobik egzersiz eğitiminin oksidatif stres üzerine etkisi. Metabolizma. 2008; 57 (2):170–176. doi: 10.1016/j.metabol.2007.08.021. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        27. Kandis H, et al. Urtica dioica'nın sıçanlarda hepatik iskemi-reperfüzyon hasarı üzerindeki etkileri. Klinikler. 2010; 65 (12):1357–1361. doi: 10.1590/S1807-59322010001200021. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        28. Nassiri-asl M, et al. Urtica dioica ekstraktının hiperkolesterolemik sıçanlarda lipit profili üzerindeki etkileri . AET. 1986;7(5):428–33. [ PubMed ]
        29. Otles S, et al. Isırgan otunun kök, sap ve yapraklarının fenolik bileşikler analizi . Bilim Dünyası J. 2012;2012. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ]
        30. Obanda DN, et al. Artemisia dracunculus L.'nin biyoaktif maddeleri, sıçan iskelet kası hücrelerinde insülin sinyalini zayıflatmada seramidlerin rolünü hafifletir. Diyabet. 2012; 61 (3):597–605. doi: 10.2337/db11-0396. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        31. Blouin CM, et al. Plazma zarı alt alan bölümlendirmesi, insülin sinyallemesi üzerindeki farklı seramid etki mekanizmalarına katkıda bulunur. Diyabet. 2010; 59 (3):600–610. doi: 10.2337/db09-0897. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        32. Obanda DN, et al. Urtica dioica L.'nin bir özü, protein fosfataz 2A (PP2A) Scientific raporları aracılığıyla fare iskelet kasında obezitenin neden olduğu insülin direncini azaltır. 2016; 6 (1):1–9. doi: 10.1038/srep22222. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        33. Shahraki M, et al. Stereptozotosin ile indüklenen diyabetik erkek sıçanlarda urtica dioica kaynatma işleminin serum glukozu ve lipid profili üzerindeki etkisi. Zahedan Tıp bilimlerinde araştırma dergisi. 2013; 15 (2):29–32. [ Google Akademik ]
        34. Rau O, et al. İnsan peroksizom proliferatörü ile aktive olan reseptörün aktivasyonu için bitki özlerinin taranması. Die Pharmazie-An International Journal of Pharmaceutical Sciences. 2006; 61 (11):952–956. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
        35. Bahmani M, et al. Kuzeybatı İran'daki Urmiye'de diabetes mellitus tedavisinde kullanılan şifalı bitkilerin etnobotanik çalışması. Asya Pac J Trop Med. 2014; 7 :S348–S354. doi: 10.1016/S1995-7645(14)60257-1. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        36. Khare V, et al. Urtica dioica L. Chin Med.'in farmakognostik değerlendirmesi ve antioksidan aktivitesi. 2012;3(3):128–35.
        37. Jeong SM, et al. Quercetin, tip 2 diyabetik db/db farelerde hiperglisemi ve dislipidemiyi iyileştirir ve antioksidan durumunu iyileştirir. Nurs Arş. 2012; 6 (3):201. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
        38. Avcı G, et al. Türk halk hekimliğinde ilaç olarak kullanılan bazı bitkilerin antihiperkolesterolemik ve antioksidan aktivitelerinin değerlendirilmesi. J Etnofarmakol. 2006; 107 (3):418–423. doi: 10.1016/j.jep.2006.03.032. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        39. Ahangarpour A, Mohammadian M, Dianat M. Fruktoza bağlı insülin direnci olan erkek sıçanlarda hidroalkolik Urtica dioica yaprağı ekstraktının antidiyabetik etkisi. İran tıp bilimleri dergisi. 2012; 37 (3):181. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
        40. Alisi P. Urtica dioica'nın sulu ekstraktı ile sıçanlarda azalan kardiyovasküler risk ve hiperlipemi kaynaklı hepatik hasara karşı direnç. Afr J Biochem Res. 2008; 2 (4):102–106. [ Google Akademik ]
        41. Hailemeskel B, Fullas F. Urtica dioica'nın (ısırgan otu) kan şekerini düşürücü bir bitki olarak kullanımı: Bir olgu sunumu ve literatürün gözden geçirilmesi. Diyabet Araştırma Açık Dergisi. 2015; 1 (5):123–127. doi: 10.17140/DROJ-1-119. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
        42. Shankar A, Xiao J. Plazma leptin düzeyi ile hipertansiyon arasındaki pozitif ilişki. Hipertansiyon. 2010; 56 (4):623–628. doi: 10.1161/HYPERTANSIONAHA.109.148213. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        43. de Courten M, et al. Hiperleptinemi: metabolik sendromdaki kayıp halka? Diyabet Med. 1997; 14 (3):200–208. doi: 10.1002/(SICI)1096-9136(199703)14:3<200::AID-DIA336>3.0.CO;2-V. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        44. Kelsoe J ve ark. Afektif mizacın genetik temeli ve bipolar spektrum. Int Clin Psychopharmacol. 2012; 28 :e5–e6. doi: 10.1097/01.yic.0000423231.81230.9e. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
        45. Palmer RM, Ferrige A, Moncada S. Nitrik oksit salınımı, endotelden türetilen gevşetici faktörün biyolojik aktivitesinden sorumludur. Doğa. 1987; 327 (6122):524–526. doi: 10.1038/327524a0. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        46. ​​Yki-Järvinen H, Utriainen T. İnsüline bağlı vazodilatasyon: fizyoloji mi farmakoloji mi? diyabetoloji. 1998; 41 (4):369–379. doi: 10.1007/s001250050919. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        47. Marazioti A, et al. Nitrik oksitle uyarılan vazorelaksasyonun karbon monoksit salan moleküller tarafından inhibisyonu. Arterioskler Tromb Vasc Biol. 2011; 31 (11):2570–2576. doi: 10.1161/ATVBAHA.111.229039. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        48. Testai L, et al. Urtica dioica L.(Urticaceae) kök ekstrelerinin kardiyovasküler etkileri: in vitro ve in vivo farmakolojik çalışmalar. Etnofarmakoloji Dergisi. 2002; 81 (1):105–109. doi: 10.1016/S0378-8741(02)00055-7. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        49. Namazi N, et al. Hidro alkollü Isırgan Otu (Urtica dioica) özlerinin tip 2 diyabetli hastalarda insülin duyarlılığı ve bazı inflamatuar göstergeler üzerindeki etkisi: randomize, çift kör bir kontrol denemesi. Pakistan biyolojik bilimler dergisi: PJBS. 2011; 14 (15):775–779. doi: 10.3923/pjbs.2011.775.779. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        50. Kianbakht S, Khalighi-Sigaroodi F, Dabaghian FH. Urtica dioica yaprak ekstresi alan ilerlemiş tip 2 diabetes mellituslu hastalarda geliştirilmiş glisemik kontrol: randomize, çift kör, plasebo kontrollü bir klinik çalışma. Klinik Laboratuvarı 2013; 59 (9–10):1071–1076. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
        51. Dadvar N, et al. Tip II diyabetli orta yaşlı kadınlarda aerobik antrenman ve Urtica Dioica'nın lipit profili ve açlık kan şekeri üzerine etkisi. 2016;15(6):707–16.
        52. Khajeh-Mehrizi R, et al. Urtica dioica ekstraktının tip 2 diyabetli hastalarda glisemik kontrol ve insülin direnci indeksleri üzerindeki etkisi: randomize, çift kör bir klinik çalışma. İran Diyabet ve Obezite Dergisi. 2014; 6 (4):149–155. [ Google Akademik ]
        53. Khalili N, et al. Silymarin, olibanum ve ısırgan otu, Tip II diyabet tedavisinde karışık bir bitkisel formülasyon: randomize, çift kör, plasebo kontrollü, klinik bir çalışma. Kanıta dayalı tamamlayıcı ve alternatif tıp dergisi. 2017; 22 (4):603–608. doi: 10.1177/2156587217696929. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        54. Behzadi AA, Kalalian-Moghaddam H, Ahmadi AH. Tip 2 diyabetik hastalarda Urtica dioica takviyesinin kan lipitleri, hepatik enzimler ve nitrik oksit seviyeleri üzerindeki etkileri: Çift kör, randomize bir klinik çalışma. Avicenna bitki tıbbı dergisi. 2016; 6 (6):686. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
        55. Namazi N, Bahrami A. Tip 2 diyabet hastalarında hidro-alkollü ısırgan özütünün lipid profilleri ve kan basıncı üzerine etkisi. İran Endokrinoloji ve Metabolizma Dergisi. 2012; 13 (5):449–458. [ Google Akademik ]
        56. Ghalavand A, et al. Tip II Diyabette Urtica Dioica'nın Kardiyometabolik Etkileri. J Diyabet Hemşireleri. 2017; 5 (1):59–69. [ Google Akademik ]
        57. Kurani B, et al. Urtica dioica hidro-alkolik ekstraktın diyabetik hastalarda glisemik indeks ve AMP ile aktive olan protein kinaz seviyeleri üzerindeki etkisi: randomize, tek kör bir klinik çalışma. İran Kızılayı Med J. 2017;19(3).
        58. Tarighat EA, et al. Isırgan otunun (Urtica dioica) hidroalkolik ekstraktının tip 2 diyabetik hastalarda glisemik indeks ve insülin direnci indeksi üzerindeki etkisi . İJEM. 2012;13(6):561–68.
        59. Das M, et al. Tip 2 diyabetik model sıçanlarda Urtica dioica'nın antihiperglisemik ve antihiperlipidemik aktivitesi. J Diabetol. 2011; 2 (2):1–6. [ Google Akademik ]
        60. Morshed M, et al. Utica dioica'nın antidiyabetik ve antienflamatuar aktivitesi, stz ile indüklenen tip 1 diyabetik model fareler üzerinde bırakır. Int J Pharm Sci Res. 2011; 2 (5):1182. [ Google Akademik ]
        61. Golalipour MJ, Ghafari S, Afshar M. STZ diyabetik Wistar sıçanlarında Urtica dioica L.(Urticaceae) ekstraktının hepatosit morfometrik değişiklikleri üzerindeki koruyucu rolü. Türk J Gastroenterol. 2010; 21 (3):262–269. doi: 10.4318/tjg.2010.0098. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        62. Fan S, et al. Yağ Birikmesini ve İnsülin Direncini Hedefleyen Fonksiyonel Bir Gıda Olarak Urtica dioica Tam Sebze - Bir Fare Pre-Diyabetik Modelinde Bir Ön Çalışma. Besinler. 2020; 12 (4):1059. doi: 10.3390/nu12041059. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        63. Rahmati M, et al. Egzersiz ve Urtica dioica özü, STZ kaynaklı diyabetik sıçanlarda hipokampal insülin sinyalini, oksidatif stresi, nöroinflamasyonu ve bilişsel işlevi iyileştirir. Biyotıp ve Farmakoterapi. 2021; 139 :111577. doi: 10.1016/j.biopha.2021.111577. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        64. Hussaini ZS, et al. Rheum Ribes ve Urtica Dioica'nın tip 2 diyabetik sıçanlar üzerindeki etkisi. Uluslararası Farmasötik ve Fitofarmakolojik Araştırma Dergisi (eIJPPR) 2021; 11 (1):63–69. doi: 10.51847/EZXsU4H. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
        65. Qujeq D, et al. Urtica dioica yaprak ekstraktının normal ve hiperglisemik sıçanlarda nükleosit difosfat kinaz ve bir karboksilaz olan asetil koenzim aktiviteleri üzerindeki etkisi. Afr J Pharm Pharmacol. 2011; 5 (6):792–796. doi: 10.5897/AJPP11.246. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
        66. Tahri A, et al. Sıçanlarda Urtica dioica'nın sulu ekstraktının sürekli perfüzyonunun akut diüretik, natriüretik ve hipotansif etkileri. J Etnofarmakol. 2000; 73 (1–2):95–100. doi: 10.1016/S0378-8741(00)00270-1. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        67. Bitiren M, et al. Yeşil çayın (Camelia sinensis), Hypericum perforatum ve Urtica dioica'nın Wistar sıçanlarında karbon tetrakloridin neden olduğu karaciğer hasarı ve lenfosit DNA hasarı üzerindeki koruyucu etkileri. IJP-Uluslararası Farmakoloji Dergisi. 2010; 6 (3):241–248. [ Google Akademik ]
        68. Daher CF, Baroody KG, Baroody GM. Urtica dioica ekstresi alımının sıçanlarda kan lipit profiline etkisi. Fitoterapi. 2006; 77 (3):183–188. doi: 10.1016/j.fitote.2006.01.010. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        69. Bnouham M, et al. Urtica dioica'nın sulu ekstraktının antihiperglisemik aktivitesi. Fitoterapi. 2003; 74 (7–8):677–681. doi: 10.1016/S0367-326X(03)00182-5. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        70. Mobasseri M, et al. Urtica dioica'nın toplam ekstraktının, sıçan (RIN5F) pankreatik β hücrelerinden insülin ve C-peptit salgılanması ve insan kas hücreleri tarafından glikoz kullanımı üzerindeki etkisi. İran Endokrinoloji ve Metabolizma Dergisi. 2009; 11 (6):721–727. [ Google Akademik ]
        71. Horii S, et al. Sentez ve. Potansiyel oral antidiyabetik ajanlar olarak N-ikameli valiolamin türevlerinin alfa.-D-glukosidaz inhibe edici aktivitesi. Tıbbi kimya dergisi. 1986; 29 (6):1038–1046. doi: 10.1021/jm00156a023. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        72. Vickers NJ. Hayvan iletişimi: seni aradığımda sen de cevap verir misin? Curr Biol. 2017; 27 (14):R713–R715. doi: 10.1016/j.cub.2017.05.064. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        73. Qayyum R, et al. Urtica dioica'nın antihipertansif özelliklerinin altında yatan mekanizmalar. J Transl Med. 2016; 14 (1):1–13. doi: 10.1186/s12967-016-1017-3. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        74. Johnson TA, et al. Lipofilik ısırgan otu özleri, güçlü anti-enflamatuar aktiviteye sahiptir, sitotoksik değildir ve enflamatuar bozuklukların tedavisinde geleneksel tentürlerden üstün olabilir. Bitki ilacı. 2013; 20 (2):143–147. doi: 10.1016/j.phymed.2012.09.016. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
        75. Bisht S, Bhandari S, Bisht N. Urtica dioica (L): değeri düşük, ekonomik açıdan önemli bir bitki. Agric Sci Res J. 2012; 2 (5):250–252. [ Google Akademik ]
        Bitkisel Tedavi - İbrahim Gökçek Ürünleri Resmi Satış Sitesidir.

        Yorum yap


        • #5
          Urtica dioica'nın Antioksidan Aktivitesi : Çoklu Biyolojik Aktivitelere Katkıda Bulunan Önemli Bir Özellik

          Varun Jaiswal 1 ve Hae-Jeung Lee 1, 2, 3, *
          Marta Miguel, Akademik Editör

          1 Gıda ve Beslenme Bölümü, BioNano Teknoloji Koleji, Gachon Üniversitesi, 1342 Seongnam-daero, Sujeong-gu, Seongnam-si 13120, Kore Cumhuriyeti
          2 Yaşlanma ve Klinik Beslenme Araştırma Enstitüsü, Gachon Üniversitesi, Seongnam-si 13120, Kore Cumhuriyeti
          3 Sağlık Bilimleri ve Teknolojisi Bölümü, GAIHST, Gachon Üniversitesi, Incheon 21999, Kore Cumhuriyeti
          * Yazışma: rk.ca.nohcag@aesyks ; Tel.: +82-31-750-5968; Faks: +82-31-724-4411
          Yazar bilgileri Makale notları Telif hakkı ve Lisans bilgileri Sorumluluk Reddi
          Git: Soyut


          Urtica dioica(UD) çok eski çağlardan beri hem gıda hem de ilaç olarak kullanıldığı bilinen çok işlevli bir bitkidir. Bitki, gübre olarak ve biyolojik haşere kontrolü için kullanılma potansiyeline sahiptir. Kaliteli lifleri nedeniyle tekstil ve ilgili endüstrilerde de kullanılmaktadır. Yakın geçmişte bitki, sayısız önemli biyolojik aktiviteleri ve gıda uygulamaları nedeniyle büyük ilgi görmüştür. UD'nin antioksidan aktivitesi, antikanser, antidiyabetik ve antiinflamatuar özellikler gibi önemli biyolojik aktivitelerini destekleyen çok önemli bir faktördür. ÜD'nin antioksidan aktivitesinin beyin, karaciğer, akciğer, böbrek, yumurtalık ve rahim gibi farklı organlarda da koruyucu olduğu ve bu organlarla ilişkili hastalıklara karşı da koruyucu olabileceği tespit edilmiştir. Birkaç klinik çalışma, hastalarda ÜD'nin antioksidan potansiyelini onaylamıştır. Mevcut çalışma, UD'nin antioksidan aktivitesini in vitro, in vivo ve insan çalışmalarından kapsamlı bir şekilde derleme ve tartışma girişimidir. Mevcut çalışmanın içgörüleri, UD'nin antioksidan potansiyelinin panoramik bir görünümünü elde etmede yardımcı olacak ve yakın gelecekte önemli hastalık ve durumlara karşı terapötik uygulamalar için onu optimize etmek ve geliştirmek için yön sağlayacaktır.

          Anahtar Kelimeler: antioksidan, organlar, diyabet, kanser, fonksiyonel gıda, tıbbi bitki, klinik deneyler, in vivo, Urtica dioica
          Git: 1. Giriş


          Fonksiyonel gıdalar ve takviyeler son zamanlarda önem kazanmaktadır. Yenilebilir bazı şifalı bitkiler, tıbbi özelliklerinin yanı sıra gıda olarak da kullanılabilirler. Bu bitkiler, uzun süreli tüketim için fonksiyonel gıdalar, takviyeler ve/veya terapötikler olarak geliştirilme avantajına sahiptir.

          Urtica dioica (UD), yüzyıllardır yabani sebze olarak kullanılan, yaygın olarak ısırgan otu veya ısırgan otu olarak bilinen çok işlevli bir bitkidir [ 1 , 2 , 3 ]. UD ayrıca artrit ve lumbago için kullanılan eski bir şifalı bitki olarak kabul edilir [ 1 ]. Dioica türünün adı, bazı alt türlerdeki bitkilerin diocious doğasından alınmıştır. Urtica cins adı Latince kökenlidir ve uro ve urere'den türetildiğine inanılmaktadır.sırasıyla yakmak ve sokmak anlamına gelir. UD'nin bu özellikleri, bitkinin artrit ve felce karşı ilk tıbbi kullanımının, kan dolaşımının artması ve vücudun etkilenen bölgesine sıcaklık getirmesinin nedeni olabilir [ 1 ].

          UD'nin Avrasya'ya özgü olduğuna inanılıyor ve şu anda neredeyse tüm dünyaya dağılmış durumda. En çok Kuzey Afrika, Kuzey Amerika, Avrupa ve Asya'nın farklı bölgelerinde bulunur [ 1 ]. UD, hızlı büyümesi, yüksek yayılımı ve toprak kaplaması nedeniyle yoğun tarımda bir yabani ot olarak kabul edilir [ 4 ]. Bununla birlikte, birden fazla potansiyel kullanıma sahip olduğundan ve flora ve faunayı desteklediğinden, UD yetiştirmek için ticari ve ekolojik nedenler vardır. Urtica cinsinin üyeleri çok yıllık otsu bitkilerdir, bunlardan en önemlisi UD'dir.

          Bitki esas olarak tek hücreli batma tüyleri ile karakterize edilir. Sivri uçlu keskin testere dişli kenar boşluğuna sahip uzun yumuşak yapraklara sahiptir. Bitki, çoğunlukla dallanmamış ve dörtgen olan güçlü bir gövdeye sahiptir. Yapraklar ve gövdeler tüylüdür ve farklı kimyasallara (histamin, 5-hidroksitriptamin ve asetilkolin gibi) sahip çok sayıda acı veren tüy veya trikom içerir. Bu kimyasallar uç yerinden çıktıktan sonra enjekte edilebilir ve ciltte kaşıntıya neden olur [ 5 ].

          UD olağanüstü bir beslenme profiline sahiptir; UD'nin yaprakları klorofil, karotenoid, proteinler, vitaminler, mineraller ve flavonoidler ve fenolik asitler gibi biyoaktif bileşikler açısından zengindir [ 6 , 7 ]. Bu yapraklar farklı ülkelerde salata, çorba, çay ve sebze olarak tüketilmekte; ancak, daha fakir ülkelerde daha yaygın olarak kullanılmaktadırlar. Son zamanlarda UD, farklı gıda ürünlerinde artan kullanımı ve sağlığı geliştirici özellikleri nedeniyle oldukça besleyici bir gıda olarak daha fazla ilgi görmüştür [ 8 ].

          UD ve ekstraktının antioksidan özellikleri gıda endüstrisinde kullanılabilir. UD ekstraktının ve yapraklarının fonksiyonel bileşenler olarak dahil edilmesi, farklı gıdaların raf ömrünü, kalitesini ve rengini artırabilir. UD'den elde edilen bir su ekstraktının lipit peroksidasyonunu azalttığı ve köfte [ 9 ] ve sosis [ 10 ] kalitesini arttırdığı bulunmuştur . Ayrıca vakumla paketlenmiş sığır eti şeritlerinin [ 11 ] , kıyma [ 12 ] ve yaygın Kilka'nın ( Clupeonella kültriventris ) [ 13 ] kıymasının kendi ömrünü arttırdığı bulundu .

          UD daha çok tıbbi ve gıda uygulamalarıyla bilinmesine rağmen, lif içermesi nedeniyle tekstil endüstrisinde de kullanılmıştır. Birinci Dünya Savaşı sırasında Avusturya ve Almanya'da tekstil yapmak için kullanıldı [ 2 ]. Son zamanlarda yapılan bir çalışma, tekstil endüstrisi için UD'nin üst sapından ve endüstriyel uygulamalarda (teknik lifler) lifler için alt kısımdan lif kullanımını desteklemektedir [2 ] . UD, sera kültürlerini korumak için haşerelerin doğal düşmanlarını sağlayabildiğinden, serada haşere kontrolü için de kullanılabilir [ 14 ]. Diğer geleneksel gübrelerin yerini alabilecek bir organik gübre olarak kullanılma potansiyeli göstermiştir [ 15 , 16 ].

          Araştırmacılar uzun süredir ÜD'nin farklı tıbbi özelliklerini araştırıyorlar. Bitkinin yapraklar, kökler, çiçekler, tohumlar ve hava kısımları gibi hemen hemen tüm kısımları farmakolojik faaliyetler için kullanılmıştır [ 17 ]. Bu tıbbi özellikler, damar sertliği, romatizma ve siyatik, alerji, astım, öksürük, kepek, diyabet, ishal, egzama, ateş, gut, hemoroid, böbrek taşı, idrar yolu enfeksiyonu, burun kanaması gibi bir dizi hastalık ve duruma karşı incelenmiştir. iskorbüt, tüberküloz, obezite, kardiyovasküler hastalıklar, nörodejeneratif hastalıklar ve akciğer, prostat, meme ve rahim ağzı kanseri gibi farklı kanserler [ 3 , 18 , 19 , 20 , 21]. UD'nin antioksidan aktivitesinin bu biyolojik aktivitelerin çoğunu desteklediğine inanılmaktadır [ 18 , 21 , 22 , 23 , 24 ]. Reaktif oksijen türleri (ROS) ve reaktif nitrojen türleri (RNS) gibi oksidanlar canlı sistemlerde sürekli olarak üretilir ve bunların yarı ömrü çok kısadır. Canlı sistemlerde bu oksidanlar, kanser, diyabet, siroz, damar sertliği, astım, kardiyovasküler hastalıklar, nörodejeneratif hastalıklar ve artrit gibi hastalıklara yol açabilen DNA, proteinler ve lipitler gibi makromoleküllere zarar verebilir [25, 26 ] .]. Antioksidanlar, bu reaktif türleri enzimatik ve enzimatik olmayan antioksidan aktiviteler yoluyla nötralize edebilir. Bu nedenle bu hastalıklara karşı kullanılan antioksidanların etkili olduğu bulunmuştur [ 25 , 26 ].

          Sentetik antioksidanlar daha yüksek stabilite, düşük maliyet ve daha yüksek bulunabilirlik gösterse de, doğal antioksidanlar sentetik antioksidanlara tercih edilir. Uzun süreli veya yüksek sentetik antioksidan tüketimi üreme sisteminde ciddi yan etkilere, cilt alerjilerine, gastrointestinal sistem problemlerine neden olabilir ve bazı kanser riskini artırabilir [27 , 28 , 29 , 30 , 31 ] . Bu nedenle, doğal antioksidanların kullanımı her zaman aranır ve bu senaryoda UD, önemli bir doğal antioksidan kaynağı olarak kullanılabilir. UD yaprak tozunun, buğday ve arpa ununa kıyasla daha yüksek konsantrasyonda biyoaktif bileşiklere, antioksidanlara ve antioksidan aktiviteye sahip olduğu bulundu [ 32]. UD yaprak tozu, ekmeğin besin değerini ve antioksidan özelliklerini artırmak için fırıncılık endüstrisinde de kullanılmıştır [ 8 ].

          ÜD'nin muazzam tıbbi potansiyeli göz önünde bulundurularak, ÜD'nin fitokimyasallarını ve farklı farmakolojik özelliklerini kataloglamaya yönelik birkaç inceleme yapılmıştır [ 3 , 18 , 33 , 34 , 35 ]. Bu gözden geçirmeler, ÜD'nin fitokimyasal, terapötik ve tüm farmakolojik özelliklerini derledi [ 35 ] veya literatürde bildirilen kanser, diyabet ve kardiyovasküler hastalıklar [ 18 , 19 ] gibi bazı hastalıklara odaklandı. Bazı incelemelerde ÜD'nin beslenme ve diğer yararları da tartışılmıştır [ 33 , 35].]. UD'nin antioksidan özellikleri, çeşitli hastalıklara karşı çok sayıda çalışmada gözlemlenmiştir. Bazı çalışmalarda, UD ekstraktının antioksidan aktivitesinin referans bileşiklerden (bütillenmiş hidroksianisol (BHA), bütillenmiş hidroksitoluen (BHT) ve a-Tokoferol gibi) daha iyi veya bunlarla karşılaştırılabilir olduğu bulunmuştur [ 36]. Bununla birlikte, önemli tıbbi aktivitelerinin çoğu için çok önemli gibi görünen UD'nin antioksidan özellikleri, sistematik olarak derlenmemiştir ve daha fazla gelişme için tartışılmamıştır. Mevcut çalışma, in vitro, in vivo ve insan çalışmalarından elde edilen antioksidan aktiviteyi derleme ve tartışma girişimidir. Mevcut çalışmadan elde edilen içgörüler, UD'nin antioksidan potansiyelinin panoramik bir görünümünü elde etmeye yardımcı olacak ve yakın gelecekte önemli hastalık ve durumlara karşı terapötik uygulamalar için onu geliştirmeye yön sağlayacaktır.

          Git: 2. Elektronik Literatür Taraması


          PubMed, Google Scholar, Google, Scopus ve ResearchGate gibi çevrimiçi veritabanları kullanılarak bir literatür taraması yapılmıştır. Literatür taraması için Urtica dioica , ısırgan otu, ısırgan otu ve bunların antioksidan ile kombinasyonları, insan çalışmaları, in vivo, in vitro ve klinik çalışmalar gibi önemli anahtar kelimeler kullanılmıştır. Ortaya çıkan araştırma makaleleri, derleme makaleleri, kitaplar ve tezler 30 Kasım 2022 tarihine kadar İngilizce dilinde yayınlanmış ve önemli literatür mevcut çalışmaya dahil edilmiştir. Özellikle, diğer maddeler ve metal nanopartiküller ile karıştırılmış UD'nin antioksidan aktivitelerini sağlayan araştırmalar mevcut çalışmaya dahil edilmemiştir.

          Git: 3. UD'nin Antioksidan Potansiyeli


          ÜD'nin farklı bölümlerinin antioksidan aktivitesi, in vitro, in vivo ve insan çalışmaları dahil olmak üzere çeşitli çalışmalarda incelenmiştir. Ekstraksiyon parametrelerinin ve tekniklerinin optimizasyonu yoluyla UD ekstraktlarındaki aktif fitokimyasalların içeriğini artırarak antioksidan aktiviteleri geliştirmek için deneyler de yapılmıştır. Etkili antioksidan aktivite, farklı standart in vitro ve kimyasal bazlı deneylerde gözlendi (tablo 1). UD'nin antioksidan aktivitesinin farklı organlardaki yararlı etkisi, birkaç in vivo çalışmada da gözlenmiştir.Şekil 1). UD'nin etkili antioksidan aktivitesi, hayvan modellerinde farklı organlarda da tespit edilmiştir.Şekil 1), ÜD'nin farklı hastalıklara karşı tıbbi potansiyelini de vurgulayan (Tablo 2). İnsanlar üzerinde yapılan çalışmalar, klinik çalışmalarda farklı hastalıklara karşı UD yapraklarının ve kök ekstraktının antioksidan aktivitelerini de desteklemektedir (Tablo 3). UD'nin bitkisel bir gıda olarak uzun geçmişi, UD'nin uzun süreli gıda takviyesi veya terapötik kullanımının güvenliğini desteklemektedir. UD'nin farklı kısımlarından elde edilen ekstraktın in vitro yöntemlerle incelenen antioksidan aktivitesi,tablo 1. Özellikle, antioksidan aktivite değerinin sağlanmadığı deneyler (antioksidan aktivitelerin sonuçları sadece grafik/resimlerde verilmiştir) tabloda yer almamaktadır [ 37 , 38 , 39 ].
          Resim, çizim vb. içeren harici bir dosya. Nesne adı antioksidanlar-11-02494-g001.jpg'dir.
          Şekil 1
          ÜD'nin antioksidan aktivitesi farklı organlarda gözlenir. 3.1. In Vitro Antioksidan Çalışmaları


          Güney İtalya'da yetiştirilmemiş yirmi yedi sebzenin antioksidan aktivitesini analiz etmeye yönelik bir başlangıç ​​çalışmasında UD çalışıldı. Serbest radikal yakalama aktivitesi (FRSA), 1,1-difenil-2-pikrilhidrazil radikali (DPPH) deneyinde analiz edildi. Lipozomlarda lipid peroksidasyonunun inhibisyonu ve ksantin oksidaz inhibisyonu seçilen tüm bitkiler için analiz edildi. Sığır beyni lipid peroksidasyonunun inhibisyonu için UD yaprak ekstraktının antioksidan aktivitesi, 0.625 mg/mL konsantrasyonda %50'den fazlaydı ve bu, çalışılan tüm bitkiler arasında ilk dörde girdi [40 ] .

          Başka bir çalışmada, antioksidan aktiviteyi, toplam fenolik içeriği ve ardından diğer biyolojik aktiviteleri (antimikrobiyal, antiülser ve analjezik aktiviteler) incelemek için su bazlı bir ekstrakt (APUDWE) yapmak için UD'nin kurutulmuş toprak üstü kısımları kullanıldı. Etkili toplam antioksidan aktivite, indirgeme yeteneği ve süperoksit radikal yakalama aktivitesi sırasıyla tiyosiyanat yöntemi, Oyaizu yöntemi ve fenazin metosülfat (PMS) -nikotinamid adenin dinükleotit (NADH) sistemlerinde elde edildi. APUDWE'nin toplam antioksidan aktivitesi, referans bileşikten (a-tokoferol) daha fazlaydı. APUDWE tarafından demir iyonlarının şelatlanmasının da referans bileşiklerinkinden daha iyi olduğu bulundu. APUDWE'nin H 2 O 2'ye karşı süpürme aktivitesi 250 μg'de %23 olarak bulundu [36 ]. Çalışma, fenolik içeriğin APUDWE'nin antioksidan aktivitelerine ve ardından antimikrobiyal, antiülser ve analjezik aktiviteler gibi gözlemlenen biyolojik aktivitelere önemli bir katkı sağlayabileceğini öne sürdü [ 36 , 41 ].

          Tıbbi bitkilerin antioksidan aktivitelerini hesaplamaya yönelik çalışmada, lipozomları lipit peroksidasyonundan korumak için sulu bir UD ekstraktı için bir tiyobarbitürik asit (TBA) testi yapılmıştır. Lipit peroksidasyonunun inhibisyonu 500 mL/L konsantrasyonda %26.7 olarak bulunmuştur [ 42 ].

          Başka bir çalışmada, UD'nin antioksidan aktivitesi bakır iyonu azaltan antioksidan kapasite (CUPRAC), 2,2'-azino-bis(3-etilbenzotiazolin-6-sülfonik asit (ABTS) deneyleri ve yüksek maydanoz ve kereviz yaprakları ile birlikte performans sıvı kromatografisi (HPLC) yöntemi.Antioksidan deneyleri için UD ekstraktı (%70 metanol), ekstraktın hidrolizatı ve kurutulmuş bitkinin hidrolizatı kullanıldı.CUPRAC'ta en yüksek antioksidan aktivite UD ekstraktında gözlendi. tahlil [ 43 ].

          UD'nin metanolik ve etanolik kök ekstraktları, bir DPPH tahlili yoluyla antioksidan aktiviteler için incelenmiştir. Çalışmada metanolik kök ekstraktının etanolik ekstrakttan daha iyi antioksidan aktiviteye sahip olduğu bulundu [ 44 ].

          Antioksidan ve antimikrobiyal aktiviteleri incelemek için UD yapraklarının bir özü kullanıldı. Ekstraktın enzimatik olmayan antioksidan aktivitesini incelemek için ferrik indirgeyici antioksidan güç (FRAP), DPPH ve ABTS deneyleri kullanılırken, taze yaprakların peroksidaz aktivitesi enzimatik antioksidan aktivite olarak incelenmiştir. Tüm analizlerde UD'nin yaprakları için etkili antioksidan aktivite gözlendi [ 45 ].

          Benzer şekilde çiçek (FUDHAE), kök (RUDHAE), tohumlar (SUDHAE) ve yaprak (LUDHAE) gibi UD'nin farklı kısımlarından elde edilen hidroalkolik ekstraktların antioksidan aktiviteleri incelenmiştir. Toplam antioksidan aktivite (TAA), ferrik tiyosiyanat (FTC) yöntemiyle hesaplandı. ÜD'nin tüm bölümleri arasında güçlü TAA'lar vardı, SUDHAE en etkili inhibisyona sahipti (%81.7) [ 17 ]. FUDHAE'nin Oyaizu yönteminde maksimum indirgeme gücüne sahip olduğu bulundu. 100 μg/mL'de süperoksit radikal yakalama aktivitesi SUDHAE durumunda (%93,3) en yüksekti. Benzer şekilde, SUDHAE'nin süpürme etkisi, DPPH yöntemindeki UD'nin farklı bölümleri ve standartları arasında en yüksekti (>%60). Metal şelatlama (tablo 1) aktivite, UD'nin farklı bölümleri arasında RUDHAE durumunda (%44.2) en yüksekti [ 17 ] (tablo 1).

          Bir çalışmada, Taraxacum officinale ve UD yaprak ekstraktlarının (çözücü olarak etil asetat kullanılarak) antioksidan aktivitesi incelenmiştir. UD yapraklarından elde edilen ekstraktın, çalışmada kullanılan standart bileşikten (a-Tokoferol) daha yüksek etkili bir antioksidan aktiviteye sahip olduğu bulundu [ 46 ] (tablo 1).

          İran'da yapılan bir çalışmada, antikanser etkisini analiz etmeden önce, [3-(4,5-dimetiltiyazol-2-il)-2,5-difeniltetrazolyum bromür (MTT) kullanılarak UD yapraklarının sulu ekstraktının antioksidan aktivitesi incelenmiştir. ve FRAP yöntemleri [ 21 ]. Son olarak araştırmacı, etkili antioksidan aktiviteleri ile UD'nin meme kanseri için potansiyel bir kemoterapötik ajan olabileceğini öne sürdü [ 21 , 22 ].

          Aynı yıl Türkiye'nin Tunceli ilinde farklı lokasyonlarda yetiştirilen UD'nin vitamin, mineral ve fenol içerikleri ile birlikte antioksidan aktivitesi incelenmiştir. Çalışmada, (IC 50 ) 12.48 ± 0.466–33.70 ± 0.849 μg/mL [ 47 ] aralığında etkili antioksidan aktivite gözlendi . Yazarlar, UD'nin gıda, farmakoloji ve ilaç sektörleri için alternatif bir doğal kaynak olarak potansiyel kullanımını önerdiler [ 47 ].

          UD'nin (PFAPUD) hava kısımlarından alınan protein fraksiyonu, antimutajenik, antiproliferatif ve antioksidan aktiviteler açısından değerlendirildi. Antioksidan aktivite, ABTS ve süperoksit-radikal çöpçü aktivite (SORSA) yöntemleri ile incelenmiştir. ABTS ve SORSA yöntemleri için IC50 değerleri sırasıyla 19.9 ± 1.0 mg/mL ve 75.3 ± 0.9 mg/mL idi. PFAPUD'nin pozitif kontrolden (trolox) daha iyi süperoksit süpürme aktivitesine sahip olduğu bulundu [ 48 ]. Çalışma, PFAPUD'nin radikal süpürme özelliğinin, antimutajenik özellikleri için de önemli bir faktör olabileceğini öne sürdü [ 48 , 49 ].

          Karşılaştırmalı bir çalışmada, UD yapraklarının antioksidan potansiyeli, farklı ekstraksiyon yöntemleri (etanol kullanılarak geleneksel maserasyon ekstraksiyonu ve süperkritik sıvı ekstraksiyonu) kullanılarak incelenmiştir. ABTS testinde geleneksel etanolik ekstraktın daha iyi antioksidan aktiviteye sahip olduğu bulundu [ 50 ]. Benzer şekilde, başka bir karşılaştırmalı çalışmada, UD yapraklarının antioksidan aktivitesini ve fenolik ve flavonoid içeriğini incelemek için farklı ekstraksiyon teknikleri (maserasyon, reflü, Soxhlet, Tillepape ve ultrasonik ekstraksiyon) kullanılmıştır. Her üç testte de (DPPH, FRAP ve H 2 O 2 süpürme ) Soxhlet ekstraksiyon tekniğinin antioksidan aktivitesi ve fenolik ve toplam flavonoid içeriği en yüksek bulunmuştur [ 51 ].

          Antioksidan aktivite ROS'u düzenleyerek yara iyileşmesine yardımcı olabileceğinden, saponinler açısından zengin UD yapraklarının bir özü antioksidan aktivite açısından incelenmiştir [ 52 , 53 ]. UD yapraklarından elde edilen ekstraktın, ekstraktın yara iyileştirme aktivitesi için önemli olan etkili antioksidan aktiviteye (askorbik aside benzer) sahip olduğu bulunmuştur [ 53 ].

          Başka bir çalışmada, UD yapraklarının sulu ekstraktının hepatoprotektif aktivitesi değerlendirilmeden önce, antioksidan aktivite DPPH tahlili ile analiz edildi. UD'nin etkili antioksidan aktivitesi, farelerde daha ileri hepatoprotektif analizlere ilham veren çalışmada gözlendi [ 54 ].

          Başka bir çalışmada, Urtica'nın farklı türleri ( Urtica dioica, Urtica urens ve Urtica membranacea ), DPPH, ABTS ve FRAP tahlilleri yoluyla antioksidan aktiviteleri açısından analiz edildi. UD, diğer Urtica türleri arasında tıbbi önemini haklı çıkaran her üç tahlilde de en yüksek antioksidan aktiviteyi sergiledi [ 55 ].

          UD yaprak ekstraktının antioksidan aktivitesini optimize etmeye yönelik bir çalışmada, ABTS ve DPPH analizleri aracılığıyla yaprak ve ekstraksiyon parametrelerinin iki aşaması incelenmiştir. Her iki deneyde de, en yüksek antioksidan aktiviteler, %50 etanol içinde geri akış ekstraksiyonu yoluyla ekstrakte edilen olgunlaşmamış yapraklardan elde edilen bir ekstraktla elde edildi [ 56 ].

          UD tohumlarının sulu ve etanolik ekstraktlarının enzimatik antioksidan aktivitesi, THP-1 hücre hattında incelenmiştir. NaF yardımıyla oksidatif stres oluşturulmuş ve süperoksit dismutaz (SOD), glutatyon peroksidaz (GPx) ve glutatyon redüktaz (GR) gibi antioksidan enzimlerin aktivitesi çalışılmıştır. NaF ile muamele edilmiş hücrelerde artan ve sulu ve etanolik UD ekstraktlarının uygulanmasıyla azalan hücre içi ROS, görüntüleme sırasında görselleştirildi. Benzer şekilde, etanolik UD ekstraktı ilavesiyle SOD ve GPx aktivitesi önemli ölçüde arttı. Çalışma, UD tohumlarının etanolik ekstraktının koruyucu bir antioksidan etkiye sahip olabileceği sonucuna varmıştır [ 37 ].

          Karşılaştırmalı bir analizde, kırsalda (LUDR) ve otoyolun kirleticiye maruz kalan alanlarında (LUDP) yetişen UD yapraklarının metanolik ekstraktının antioksidan aktivitesi incelenmiştir. Antioksidan aktiviteler , FRAP, H202 ve süperoksit temizleme deneyleri aracılığıyla incelenmiştir . LUDR durumunda hem H202 hem de süperoksit temizleme testlerinde önemli ölçüde daha yüksek antioksidan aktiviteler gözlendi . Çalışma, kirleticinin UD ekstraktının antioksidan potansiyelini azaltabileceği sonucuna varmıştır [ 57 ].

          UD yaprak ekstraksiyonu, aktif bileşiklerin uyumunu arttırmak ve ardından antioksidan aktiviteyi geliştirmek için yüksek basınç altında gerçekleştirildi. Antioksidan aktivite, oksijen radikal absorbans kapasitesi (ORAC) testi, DNA koruma değerlendirmesi ve DNA bozunma değerlendirmesi (pro-oksidan testi) aracılığıyla hesaplandı. Geliştirilmiş antioksidan aktivite, incelenen tüm yöntemlerde yüksek basınçlı ekstraksiyon koşullarında elde edildi [ 58 ].

          Benzer şekilde, UD yaprakları (UDL) için geleneksel bir yöntemle gelişmiş ekstraksiyon teknikleri (mikrodalga destekli ekstraksiyon (MAE) ve basınçlı sıvı ekstraksiyonu (PLE)) için karşılaştırmalı bir çalışma yapılmıştır [59 , 60 ] . Amaç, UDL ekstraktı için antioksidanlar dahil olmak üzere daha iyi biyolojik aktiviteler elde etmek için fenolik bileşikler gibi yüksek konsantrasyonlarda biyoaktif bileşikler elde etmekti. Son olarak, UDL ekstraktının en yüksek antioksidan aktivitesi PLE yöntemlerinde gözlendi, bunu MAE izledi ve ORAC analizinde geleneksel yöntemler izledi [ 59 ].

          İlginç bir çalışmada, ışık yoğunluğunun ve dalga boyunun antioksidan aktivite ve fitokimyasalların içeriği üzerindeki etkisi, UD'nin mikro çoğaltılmış bitkicikleri üzerinde incelenmiştir. UD yapraklarının metanolik ekstraktının 130 μmol m -2 s -1 ışık yoğunluğunda maksimum antioksidan aktiviteye sahip olduğu bulundu . Benzer şekilde, maksimum antioksidan aktivite 1kırmızı:2.5mavi dalga boyundaydı [ 61 ].

          Karşılaştırmalı bir çalışmada, UD yapraklarının fitokimyasalları ve antioksidan aktivitesi üzerindeki etkilerini incelemek için farklı kurutma yöntemleri değerlendirildi. Çalışmada, metanolik özü hazırlamak için taze, fırında kurutulmuş ve ısı pompasıyla kurutulmuş (HPD) yapraklar kullanılmıştır. Hem DPPH hem de FRAP testlerinde, HPD yapraklarından elde edilen ekstraktın maksimum antioksidan aktiviteye sahip olduğu bulunmuştur [ 62 ].

          UD'nin antiepileptik etkisini değerlendiren bir çalışmada, UD kök ekstraktının antioksidan aktivitesi, DPPH tahlili kullanılarak farklı çözücülerde incelenmiştir. En yüksek antioksidan aktivite, bir çözücü olarak etil asetat kullanılarak gözlendi ve bu, bir fare nöbet modeli üzerinde daha ileri antiepileptik çalışma için seçildi [ 63 ].

          Başka bir çalışmada, UD'nin antioksidan ve diğer biyolojik aktiviteleri ve UD'de bulunan endofitik mantarlar incelenmiştir. UD yapraklarının su ve etil asetat ekstraktı, DPPH tahlili ve antioksidan enzimler (SOD ve CAT) aktiviteleri kullanılarak antioksidan aktiviteyi analiz etmek için kullanıldı. Etil asetat ekstraktının tüm testlerde daha iyi antioksidan aktivitelere sahip olduğu bulundu [ 64 ].

          Nitrojen soğuk plazma ön işleminin antioksidan aktivite ve fitokimyasalların içeriği ve bitki ekstraktlarının diğer parametreleri üzerindeki etkisini analiz etmek için bir çalışma yapılmıştır. Çalışma için UD dahil toplam on iki farklı bitki seçildi. Plazma tedavisi, UD'nin antosiyanin içeriğini büyük ölçüde azalttı ve DPPH testinde düşük antioksidan aktivite gözlendi [ 39]. Son zamanlarda, ekstraksiyon tekniklerinin (ultrasound yardımlı karıştırmalı ve karıştırmadan ekstraksiyon) ve su, metanol ve etanol gibi çözücülerin değerlendirilmesi yapılmıştır. Çalışmanın amacı, UD yapraklarından elde edilen ekstraktın antioksidan aktivitesini en üst düzeye çıkarmaktı. Çalışmada üç kopya halinde 36 deney tasarlamak ve yürütmek için birkaç teknik, çözücü ve ekstraksiyon süresi kombinasyonu kullanıldı. Son olarak, ABTS ve DPPH yöntemleri kullanılarak maksimum antioksidan aktivite %91.83 ve %91.1 olup, ultrason destekli ekstraksiyonda çözücü olarak su kullanılarak elde edilmiştir [ 65 ]. Çalışma, ultrason kullanılarak UD yapraklarının sulu ekstraksiyonunun, antioksidan aktivitelere sahip sentetik katkı maddelerinin potansiyel bir ikamesi olarak düşünülebilecek önemli bir doğal antioksidan kaynağı olduğunu öne sürdü [10].65 ].

          Yakın tarihli bir çalışmada, üç bitkiden ( Urtica dioica , Matricaria chamomilla ve Murraya koenigii ) elde edilen ekstraktın antioksidan aktiviteleri, ABTS ve DPPH analizleri aracılığıyla incelenmiştir. Her iki tahlilde de, UD'nin Matricaria chamomilla'dan daha iyi , ancak Murraya koenigii'den daha düşük antioksidan aktiviteye sahip olduğu bulunmuştur [ 66 ].

          Çalışmada, farklı işleme (dondurularak kurutulmuş, fırında kurutulmuş ve 5, 10, 15 ve 20 dakika kaynatma) ve saklama (taze, derin dondurucu ve buzdolabında) koşullarının UD ekstraktının antioksidan aktivitesi üzerindeki etkisi incelenmiştir. . DPPH ve ABTS yöntemleri, dondurarak kurutma ve kaynatma kombinasyonunun UD yapraklarının en yüksek antioksidan aktivitesine yol açtığını ortaya çıkardı [ 38 ].

          Karşılaştırmalı bir çalışmada, diğer bitkilerle birlikte DPPH ve ABTS deneyleri kullanılarak antioksidan aktiviteyi belirlemek için UD'nin taze, donmuş ve kurutulmuş yaprakları kullanılmıştır. Dondurulmuş numunelerden elde edilen ekstraktlar, ABTS yönteminde maksimum antioksidan aktiviteye sahipken, DPPH analizinde kuru yapraklar numunesinin maksimum antioksidan aktiviteye sahip olduğu bulundu [ 67 ].

          UD dahil olmak üzere farklı yapraklı sebzelerin antioksidan potansiyeli ilk olarak farklı çözücülerde incelenmiştir. UD yaprak ekstraktının, diğer yapraklı sebzeler arasında DPPH, TAA ve azaltma gücü potansiyeli (RPP) deneyleri kullanılarak en yüksek antioksidan aktiviteye sahip olduğu bulundu. Bu nedenle, farklı pişirme koşullarında (buharda pişirme ve kaynatma) ve ardından simüle edilmiş gastrointestinal sindirimde (GID) pişirmede antioksidan potansiyeli ile ilgili ileri çalışmalar için UD yaprakları seçilmiştir. Her iki durumda da, buharda pişirilen ve buharla pişirilen ve ardından GID'de daha yüksek antioksidan aktivite, kaynatılıp kaynatılan ve ardından GID'ye kıyasla gözlendi [ 68 ]. tablo 1


          İn vitro deneyler yoluyla UD'nin antioksidan aktiviteleri.
          ABTS ÇAMUR, ÇAMUR ve SUDH/UD/NP Troloks (NP) MUD, MUDH ve SUDH'nin antioksidan aktivitesi sırasıyla %81, %21, %9, %66, %14 ve %5 idi. [ 43 ]
          UD/20–80 μg/mL etanolik ekstrakt/yapraklar Askorbik asit (1,37 ± 0,01), BHA (6,58 ± 0,28) ve BHT (6,27 ± 0,16) 23,55 ± 0,64 (IC 50 (μg/gDW)) [ 45 ]
          UD'nin protein fraksiyonu/hava kısımları/0,1–1200 μg/mL Troloks (NP) 19,9 ± 1,0 (IC 50 (mg/mL)) [ 48 ]
          UD/5 ila 40 μg/mL etanolik ekstrakt/yapraklar Askorbik asit (1,84 μg/mL) ve BHT (6,75 μg/mL). 0,053 (IC 50 (mg/mL)) [ 50 ]
          UD/NP'nin hidroalkolik ekstraktı/hava parçaları Troloks (NP) 2,60 ± 0,14 (TEAC) [ 55 ]
          UD/NP'nin etanolik özü/olgunlaşmamış yaprakları (NP) 91,00 ± 1,91 (IC 50 (μg/mL) [ 56 ]
          Sulu, etanol ve metanol ekstresi/UD yaprakları/2 ml (NP) Sulu ekstrakt için gözlemlenen maksimum ABTS aktivitesi (%91,83) [ 65 ]
          UD/0,5, 1,0 ve 1,5 mg/mL sulu ve etanolik ekstrakt/yapraklar (NP) ABTS: 1,5 mg/mL'de %85 sulu ekstrakt; Etanolik ekstrakt >%80, 0,3 mg/mL'de [ 66 ]
          UD/NP'nin taze, dondurulmuş ve kurutulmuş yapraklarının/sulu özü Askorbik asit (0,0025 mg/mL) ABTS % süpürme aktivitesi:
          %89,25 ± %0,04 (taze), %90,72 ± %0,54 (dondurulmuş) ve %89,17 ± %0,04 (kurutulmuş)
          [ 67 ]
          CUPRAC ÇAMUR, ÇAMUR ve SUDH/UD/NP Troloks (NP) Antioksidan kapasiteleri MUD, MUDH ve SUDH sırasıyla %81, %21, %9 idi. [ 43 ]
          DNA koruma değerlendirmesi Aqueous and ethanolic extracts/leaves of UD under high pressure/NP (NP) 148.6 ± 30.57% protection from DNA damage 35% ethanol solution at 200Mpa [58]
          DNA degradation assessment (pro-oxidant assay) Aqueous and ethanolic extracts/leaves of UD under high pressure/NP (NP) In a 25% ethanol solution at 500 Mpa, DNA damage was minimum (−31.7%) with FeCl3 [58]
          DPPH Aqueous extract/aerial parts of UD/50, 100, and 250 μg BHA (32%) 37% at the concentration of 60 μg [36]
          Methanolic and ethanolic extracts/roots of UD/50, 100, 150, 200, 250, and 500 μg/mL BHA (93.68 ± 0.0006%) and silymarin (58.14 ± 0.0005) 46.71 ± 0.0011% methanolic and 45.03 ± 0.0005% ethanolic extract at 500 μg/mL [44]
          Ethanolic extract/leaves of UD/20–80 μg/mL Ascorbic acid (5.36 ± 0.01), BHA (1.72 ± 0.08) and BHT (23.16 ± 0.84) 31.38 ± 0.102 (IC50 (μg/gDW)) [45]
          Hydroalcoholic extracts/different parts (flower, leaf, root, and seeds) of UD/50–250 μg/mL α-tocopherol (81.4%) Seeds (60.5%), leaf (54.2%), flower (48.7%), and root (46.2%) [17]
          Methanol extract/aerial parts of UD/100 μg/mL BHA (NP) 12.48 ± 0.466–33.70 ± 0.849 (IC50 (mg/mL)) [47]
          Methanolic extract/leaves of UD/0.05–0.3 mg/mL BHT (0.021 ± 0.63 × 10−3) 0.105 ± 0.004 (EC50 mg/mL) [51]
          Methanolic extract/leaves of UD/NP Ascorbic acid (96.75%) 90.75% at 0.6 mg/mL [53]
          Aqueous extract/leaves of UD/0.72, 1.44, 2.16, 2.88 and 3.6 mg/mL 6.13 ± 0.79 IC50 value (μg/mL) 8.73 ±0.96 IC50 value (μg/mL) [54]
          Hydroalcoholic extract/aerial parts of UD/NP Trolox (NP) 2.89 ± 0.33 (TEAC) [55]
          Ethanolic extract/immature leaves of UD/NP (NP) 50.39 ± 3.266 (IC50 in μg/mL) [56]
          Methanolic extract/UD leaves in vitro cultured plantlets at different wavelength(1R:2.5B) and light intensity (130 μmol m−2 s−1)/NP (NP) IC50
          73.10 ± 1.31 at wavelength (1R:2.5B)
          253.9 ± 6.11 at light intensity (130 μmol m−2 s−1)
          [61]
          PEE, EAE, CE, EE/root of UD/50–250 μg/mL Ascorbic acid (IC50 62.08 ± 1.06 μg/mL) (PEE, CE, EAE, and EE) in antioxidant assay were found to be 167.54 ± 1.97, 134.41 ± 0.82, 88.15 ± 1.39 and 186.38 ± 1.91 μg/mL in DPPH radical scavenging assay, respectively [63]
          Ethyl acetate extract/leaves of UD/50–450 μg/mL Ascorbic acid (97.30 ± 1.05%) In DPPH assay: 94.87 ± 1.48% at 450 μg/mL [64]
          Aqueous, ethanol and methanol extract/leaves of UD/2 mL (NP) DPPH (91.1%) activity observed for aqueous extract [65]
          Aqueous and ethanolic extract/leaves of UD/0.5, 1.0 and 1.5 mg/mL (NP) DPPH: Aqueous extract >80% at 1.5 mg/mL;
          Ethanolic extract >70% at 0.3 mg/mL
          [66]
          Aqueous extract of/fresh, frozen and dried leaves of UD/NP Ascorbic acid (0.0046 mg/mL) DPPH % scavenging activity:
          15.55 ± 0.14% (fresh), 37.95 ± 0.74% (frozen) and 81.00 ± 2.33% (dried)
          [67]
          Methanol, ethyl acetate, hexane extract/leaves of UD, cooked and simulated GID forms/NP Ascorbic acid (NP) DPPH: 18.67 μg AAE/mg, 18.47 μg AAE/mg and 0.27 mg AAE/mL for methanolic extract, steam cooked, and steam cooked and simulated GID) [68]
          FRAP Ethanolic extract/leaves of UD/20–80 μg/mL Ascorbic acid (143.09 ± 11.29), BHA (147.28 ± 13.87) and BHT (16.64 ± 0.30) 7.50 ± 0.43 (mM(Fe II)/g DW) [45]
          Aqueous extract/leaves of UD/0.3–12 mg/mL Ascorbic acid (NP) 15 g of powdered leaf of UD approximately equivalent to 30.311 mg of pure ascorbic acid. [21]
          Methanolic extract/leaves of UD/0.05–0.3 mg/mL Ascorbic acid 145.10 ± 10.16 (mg Fe2+/g dry weight) 47.71 ± 1.90 (mg Fe2+/g dry extract) [51]
          Hydroalcoholic extract/aerial parts of UD/NP Trolox (NP) 3.81 ± 0.32 (TEAC) [55]
          Methanolic extract/leaves of UD/100 μg/mL Trolox (NP) 313.56 ± 118.65 mg trolox/g [57]
          FTC Hydro-alcoholic extracts/different parts (flower, leaf, root, and seeds) of UD/50–250 μg/mL α-Tocopherol (50.1%) Seeds (81.7%), root (79.8%), flower (78.3%), and leaf (76.4%) [17]
          Ethyl acetate extract/leaves of UD/50 μg/mL α-Tocopherol (65%) 76% lipid peroxidation inhibition [46]
          H2O2 scavenging activity against Aqueous extract/aerial parts of UD/50, 100, and 250 μg α-Tocopherol (57%) 23% at 250 μg [36]
          Hydroalcoholic extracts/different parts (flower, leaf, root, and seeds) of UD/50–250 μg/mL BHT (64.4%) > α-tocopherol (55.9%) > BHA (50.7%). Root (87.3%), leaf (83.3%), seeds (74.7%), flower (71.8%) [17]
          Lipid peroxidation inhibition Ethanolic extract/leaves of UD/0.2 and 0.625 mg/mL Trolox (50% inhibition of lipid peroxidation) Inhibition of bovine brain lipid peroxidation was more than 50% at 0.625 mg/mL [40]
          Aqueous extract/aerial parts of UD/50, 100, and 250 μg α-Tocopherol (30%) The percentage inhibition of peroxidation in the linoleic acid emulsion was 39, 66, and 98%, at 50, 100, and 250 μg respectively, [36]
          Aqueous extracts/UD/50, 100, 250, and 500 mg/L Propyl gallate was used as a positive control 26.7% at 500 mg/L [42]
          Metal chelation Aqueous extract/aerial parts of UD/50, 100, and 250 μg α-Tocopherol (43%) 92% at 250 μg, higher than that of the reference compounds (BHA, BHT, and α-Tocopherol) [36]
          Hydroalcoholic extracts/different parts (flower, leaf, root, and seeds) of UD/50–250 μg/mL α-Tocopherol (53.7%) Root (44.2%), flower (41.2%), leaf (33.6%) and seeds (31.9%) [17]
          MTT Aqueous extract/leaves of UD/0.3–12 mg/mL Ascorbic acid (NP) 15 g of powdered leave of approximately equivalent to 26.192 mg of pure ascorbic acid in MTT assay [21]
          Peroxidase activity Ethanolic extract/leaves of UD/20–80 μg/mL (NP) 1.174 ± 0.145 (μmol/mg prot/min) [45]
          ORAC Aqueous and ethanolic extracts/leaves of UD under high pressure/NP Trolox (NP) 266.9 ± 6.086 (mg trolox/g dry material) [58]
          Aqueous, ethanol and acetone extracts/leaves of UD through MAE, PLE and conventional methods/NP Trolox (NP) ORAC (μmol Trolox equivalent/100 g)
          929.80 ± 6.28 for MAE
          1074.40 ± 31.20 for PLE
          925.60 ± 6.70 for conventional method
          [59]
          Methanolic extract/UD leaves in vitro cultured plantlets at different wavelength(1R:2.5B) and light intensity (130 μmol m−2 s−1)/NP Trolox (NP) (mgTE g LDW−1).
          1356.3 ± 15.93 at wavelength(1R:2.5B)
          1107.0 ± 15.92 at light intensity (130 μmol m−2 s−1)
          [61]
          RPP Methanol, ethyl acetate, hexane extract/leaves of UD, cooked and simulated GID forms/NP Ascorbic acid (NP) 9.9 μg AAE/mg for methanolic extract [68]
          Reducing capacity (Fe3+ to Fe2+) Aqueous extract/aerial parts of UD/50, 100, and 250 μg α-Tocopherol (NP) Higher activities than the control (α-tocopherol) [36]
          SORSA Protein fraction/aerial parts of the UD/0.1–1200 μg/mL Trolox (NP) 75.3 ± 0.9 (IC50 (mg/mL)), [48]
          Superoxide radical scavenging activity Aqueous extract/aerial parts of UD/50, 100, and 250 μg α-Tocopherol (60%) 97% at 100 μg
          Higher superoxide radical scavenging activity than reference compounds (BHA, BHT, and α-Tocopherol)
          [36]
          Hydroalcoholic extracts/different parts (flower, leaf, root, and seeds) of UD/50–250 μg/mL BHA (67.8%) > BHT (56.4%) > α-tocopherol (44.0%). Seeds (93.3%), root (91.1%), leaf (77.8%), flower (72.9%) [17]
          TAA Methanol, ethyl acetate, hexane extract/leaves of UD, cooked and simulated GID forms/NP Ascorbic acid (NP) 0.32 mg AAE/mg, 0.30 mg AAE/mg and 5.19 μg AAE/mL for methanolic extract, steam cooked, and steam cooked and simulated GID, respectively [68]
          TAC Methanolic extract/UD leaves in vitro cultured plantlets at different wavelength(1R:2.5B) and light intensity (130 μmol m−2 s−1)/NP Ascorbic acid (NP) (mgAAE g LDW -1 ).
          8,31 ± 0,81 dalga boyunda(1R:2,5B)
          5,66 ± 0,40 ışık yoğunluğunda (130 μmol m −2 s −1 )
          [ 61 ]
          XO inhibisyonu UD/0,2 ve 0,625 mg/mL etanolik ekstrakt/yapraklar NP 0,2 mg/mL'de XO'nun >%30 inhibisyonu. [ 40 ]
          Ayrı bir pencerede aç
          ABTS: 2,2'-azino-bis(3-etilbenzotiazolin-6-sülfonik asit; BHA: bütillenmiş hidroksianisol; BHT: hidroksitoluen; CAT: katalaz; CE: Kloroform özü; CUPRAC: bakır iyonu azaltan antioksidan kapasite; DPPH: 1 ,1-difenil-2-pikrilhidrazil radikali; DW: kuru ağırlık; EAE: Etil asetat özütü; EE: Etanolik özüt; FRAP: Ferrik indirgeyici antioksidan güç; FTC: Ferrik tiyosiyanat; GID: mide-bağırsakla sindirilmiş; MAE: mikrodalga destekli özütleme; MTT: [3-(4,5-dimetiltiyazol-2-il)-2,5-difeniltetrazolyum bromür; MUD: Urtica dioica'nın hidrolizat metanolik özü ; MUD: Urtica dioica'nın metanolik özü; NP: sağlanmaz; ORAC: oksijen radikali emme kapasitesi; PEE: petrol eteri ekstresi; PLE: basınçlı sıvı ekstraksiyonu; RPP: güç potansiyelini azaltmak; SOD: süperoksit dismutaz; SORSA: süperoksit radikal süpürücü aktivitesi; SUD: Urtica dioica'nın katı bitki hidrolizatı; TAA: toplam antioksidan aktivite; TAC: toplam antioksidan kapasite; TBA: tiyobarbitürik asit; TE: Troloks eşdeğeri; TEAC: Trolox eşdeğeri antioksidan kapasitesi; UD: Urtica dioica ; XO: ksantin oksidaz. 3.2. In Vivo Antioksidan Çalışmaları


          UD'nin farklı enzimatik ve enzimatik olmayan tahlillerde gözlemlenen etkili antioksidan aktivitesi, UD'nin farklı hastalık ve durumlara karşı antioksidan potansiyelini kullanmak için daha ileri hayvan çalışmalarına ilham verdi. UD'nin kanda ve farklı organlarda antioksidan aktivitesini analiz etmek için yapılan in vivo deneyler,Tablo 2.

          3.2.1. Beyinde İncelenen ÜD'nin Antioksidan Aktivitesi


          UD kurutulmuş yaprak takviyesinin (UDLS) ve egzersizin sağlıklı Wistar sıçanlarının beynindeki oksidan stres üzerindeki etkisini analiz etmek için bir çalışma gerçekleştirildi. UDLS, hem egzersiz hem de kontrol gruplarına kıyasla beynin hem frontal lobunda hem de serebellumunda serbest elektron birikimini önemli ölçüde azalttı [ 69 ]. UDLS'nin beyin hasarından kurtulmaya yardımcı olabilecek etkili bir antioksidan olduğu bulundu. Beyinde hücre sağkalımını teşvik eden bir antiapoptotik takviye olarak geliştirilebilir [ 69 , 70 ].

          Benzer bir çalışmada, sıçanlarda 1-metil-4-fenil-1,2,3,6-tetrahidropiridin (MPTP) kaynaklı davranışsal, hücresel ve nörokimyasal değişikliklerin striatal mito-oksidatif hasarı üzerindeki UD'nin koruyucu etkileri araştırılmıştır. okudu. Ekstraktın etil asetat fraksiyonu, sıçanlarda beynin hem striatum hem de korteks bölgelerinde MPTP tedavisi nedeniyle yükselen MDA ve nitrit konsantrasyonunu önemli ölçüde azalttı. MPTP ile tedavi edilen sıçanların beyninin striatum ve korteks bölgelerindeki azalmış GSH ve katalaz aktivitesi de UD uygulamasıyla restore edilmiştir [ 71]. Çalışmada, UD ekstraktının etil asetat fraksiyonu, hareket bozukluklarının tedavisinde UD'nin klinik kullanımının mantığını destekleyen beyindeki antioksidan ve anti-inflamatuar aktiviteler aracılığıyla nöroprotektif etkiler gösterdi [71 , 72 ] .

          Sıçanlarda skopolamin kaynaklı hafıza bozukluğunda nöronal oksidatif hasarı korumak için çalışmada UD'nin havai kısımlarından bir ekstrakt (EAUD) kullanıldı. Çalışmada kullanılan üç EAUD konsantrasyonu (20, 50 veya 100 mg/kg), hipokampus ve korteks bölgelerinde malondialdehit (MDA) konsantrasyonlarını düşürerek ve tiol seviyesini iyileştirerek skopolamin etkisini azaltmada etkili olmuştur. beyin. CAT aktivitesi, hipokampus bölgesindeki her üç EAUD konsantrasyonuyla da önemli ölçüde arttı. Bununla birlikte, korteks bölgesinde, CAT aktivitesi yalnızca iki konsantrasyonda (50 veya 100 mg/kg) EAUD ile önemli ölçüde artmıştır. Beynin korteks ve hipokampus bölgelerinde iki konsantrasyonda (50 veya 100 mg/kg) EAUD ile süperoksit dismutaz (SOD) aktivitesinin de önemli ölçüde arttığı bulunmuştur.73 ]. Önceki bir çalışmaya benzer şekilde, UD ekstraktının nöroprotektif özelliklerini antioksidan aktiviteler aracılığıyla güçlü bir şekilde destekledi [ 73 , 74 ]. Son zamanlarda yapılan bir çalışmada, sıçanlarda skopolamin kaynaklı nöropatilere karşı antioksidan özellikler açısından yaprak ekstraktı ile birlikte UD'nin kök ekstresi de incelenmiştir. Her iki UD ekstraktı beyinde anti-oksidatif etkiye sahiptir, çünkü MDA, nitrik oksit, oksidize glutatyon (GSSG) ve oksidize GSSG yüzde seviyelerinin beyinde önemli ölçüde azaldığı, sıçanlarda skopolamin uygulamasına bağlı olarak önemli ölçüde arttığı bulunmuştur. Ayrıca, indirgenmiş GSH konsantrasyonu ve GSH/GSSG oranının önemli ölçüde arttığı bulundu, bu oranlar skopolamin tedavisi nedeniyle azaldı [ 75]. Yazarlar, UD'nin, özellikle UDR'nin antioksidan etkisinin, Alzheimer hastalığı gibi nörodejeneratif hastalıklara karşı koyabileceğini öne sürdüler [ 75 , 76 ].

          Yakın tarihli başka bir çalışmada, multipl sklerozlu bir fare modelinde UD ekstraktının antioksidan özellikleri incelenmiştir. Beyin dokularındaki MDA seviyesinin, tüm UD tedavi gruplarında, pozitif kontrol grubuyla karşılaştırıldığında doza bağlı bir şekilde önemli ölçüde azaldığı bulundu. TAC'nin ayrıca tüm tedavi gruplarında arttığı bulundu, ancak yalnızca en yüksek ikinci doz grubunda (200 mg/kg UD ekstresi) anlamlıydı. Hem pozitif hem de negatif kontrol grupları dahil olmak üzere diğer tüm gruplarla karşılaştırıldığında da en yüksekti. Çalışma, UD ekstraktının güçlü antioksidan aktivitesinin, demiyelinizasyonu tedavi etmek ve hafifletmek için etkili olabilecek nöroproteksiyonda yararlı olduğunu ileri sürdü [ 77 , 78 ].

          Son zamanlarda, UD'nin hava kısımlarının antioksidan etkisi, sağlıklı sıçanların hipokampus bölgesinde tek başına (sadece UD tedavisi (UDT)) ve direnç egzersizi (UDT+RE) ile kombinasyon halinde incelenmiştir. Çalışma, erken yaşlanma ve hafıza bozukluğunu kontrol etmede UDT ve RE'nin rolünü incelemek için tasarlandı. Antioksidan aktiviteler her iki durumda da gözlendi (UDT ve UDT+RE). Hem UDT hem de UDT+RE gruplarında MDA düzeyinde azalma gözlendi. Ancak, daha sonra önemliydi. Benzer şekilde, hem UDT hem de UDT+RE vakalarında GSH ve Glutatyon peroksidazda (GPx) önemli bir artış gözlendi [ 79 ]. Genel olarak, çalışma, düzenli UDT+RE'nin hipokampus bölgesindeki bazı yaşlanmayla ilişkili enzimlerdeki azalmayı tersine çevirebileceğini ve bilişi geliştirebileceğini düşündürmektedir [ 79 ].

          3.2.2. Karaciğerde İncelenen UD'nin Antioksidan Aktivitesi


          UD'nin karaciğer rejenerasyonu üzerindeki antioksidan etkisi, kısmi hepatektomi sonrası sıçanlarda incelenmiştir. UD tedavisi, yükselmiş doku MDA seviyesini önemli ölçüde azalttı ve karaciğer dokularında azalan SOD aktivitesini ve GSH seviyesini arttırdı [ 80 ]. UD ile ön tedavinin, parsiyel hepatektomi sonrası karaciğerin korunmasında ve karaciğer rejenerasyonunda yardımcı olduğu öne sürülmüştür [ 80 , 81 ].

          Farklı bir çalışmada, antioksidan özelliklerine dayalı olarak UD'nin (tüm bitki) hidroalkolik ekstraktının hepatoprotektif etkisi, CCl4 ile tehdit edilen sıçanlarda incelenmiştir . Ekstraktın güçlü antioksidan fraksiyonu (etil asetat), yüksek MDA seviyesini ve nitrit konsantrasyonunu önemli ölçüde azalttı. Benzer şekilde, tedavi edilen sıçan grubu, katalaz ve azalmış GSH gibi endojen antioksidan enzimlerin seviyesini doza bağlı bir şekilde önemli ölçüde geri kazandırdı [ 82 ]. Önceki çalışmalarda olduğu gibi, UD'nin antioksidan özelliklerinin sıçanlarda hepatoprotektif etki için ve karaciğer bozuklukları için potansiyel bir terapötik olarak kuvvetle önerildi.

          3.2.3. Kanda İncelenen UD'nin Antioksidan Aktivitesi


          Bir in vivo çalışmada, UD tohum yağının antioksidan etkisi, tek başına ve Nigella sativa tohum yağı ile kombinasyon halinde incelenmiştir . Tek başına UD tohum yağı ile tedavi, kandaki yüksek MDA seviyesini azalttı ve CCl 4 ile tedavi edilen sıçanların serumunda glutatyon (GSH), seruloplazmin, E vitamini, C vitamini, beta-karoten ve retinol gibi antioksidanları arttırdı [ 83 ]. Antioksidanlarda artış ve lipid peroksidasyonunda azalma gibi çalışmada gözlenen UD özelliklerinin hepatoprotektif tedavilerde kullanılabileceği öne sürüldü [ 83 , 84 , 85 ].

          Başka bir çalışmada, ek olarak UD tozunun antioksidan ve immünomodülatör etkilerini incelemek için etlik civcivler kullanıldı. Kan serumunun antioksidan aktivitesi, 42 günlük tedaviden sonra kontrol grubu ile karşılaştırıldığında TAC testinde daha yüksek bulunmuştur [ 86 ].

          Erkek spontan hipertansif sıçanlarda (SHR) oksidatif strese ve kan basıncı modülasyonuna karşı bir UD yaprak özü çalışıldı. Çalışmada, test edilen tüm dozlarda eritrositlerde SOD ve CAT aktivitesinde önemli bir artış gözlendi. Benzer şekilde, tiyobarbitürik asit reaktif maddeler (TBARS) testinde SHR'nin plazma lipid peroksidasyonu azalmıştır. Ayrıca, plazmanın ferrik indirgeyici antioksidan gücü (FRAPp) ve plazmanın antioksidan kapasitesinin (TEACp) tüm tedavi gruplarında önemli ölçüde arttığı bulundu. Yazarlar, UD'nin antioksidan özelliğinin, antihipertansif etkisine önemli bir katkı sağlayabileceği sonucuna varmışlardır [ 87 ].

          Etlik piliçlerde antioksidan durumu, vücut büyümesi ve diğer biyokimyasal parametreler üzerindeki etkisini incelemek için UD'nin hidroalkolik ekstraktından oluşan bir besin takviyesi sağlandı. Çalışmada etkisini optimize etmek için üç farklı konsantrasyon kullanıldı. Son olarak, kan örneklerinde en yüksek antioksidan aktivitenin (MDA seviyesinde azalma ve artan TAC, GPx ve SOD) elde edildiği 0.5 mg/L dozda UD ekstraktı seçildi [88 ] .

          3.2.4. Böbrek Üzerinde İncelenen ÜD'nin Antioksidan Aktivitesi


          UD yapraklarının metanolik ekstraktının antioksidan etkisi, sıçanlarda akut böbrek hasarına karşı incelenmiştir. Böbrekte ROS üretimi (hidroksil radikalleri ve süperoksit anyonu gibi) gentamisin kaynaklı hasarın önemli bir özelliğidir [ 89 ]. Böbrek dokusunda artmış lipid peroksidasyonunu ve gentamisin tedavi grubunda serbest radikallerin dahil olduğunu gösteren yüksek bir MDA seviyesi gözlendi. UD uygulaması, hem gentamisin hem de UDLE (GUDLE) alan grupta yüksek MDA seviyesini önemli ölçüde azalttı. Benzer şekilde, FRAP, gentamisin kaynaklı yaralanma nedeniyle önemli ölçüde azalmış olan GUDLE grubunda önemli ölçüde artmıştır. Ekstraktın antioksidan aktivitesinin, UDLE'nin nefroprotektif etkisinin arkasındaki ana faktör olduğu öne sürülmüştür.90 , 91 ].

          3.2.5. Kas Dokusunda İncelenen UD'nin Antioksidan Aktivitesi


          Kas iskemi reperfüzyonu insanlarda sık görülür ve bazı durumlarda ciddi sonuçlara yol açabilir [ 92 ]. ROS'un önemli bir rolü vardır ve bu, kasların iskemi reperfüzyonu sırasında genellikle antioksidan tedavilerin koruyucu etkisini gösteren çeşitli çalışmalarda açıkça görülmektedir [ 93 ]. UD'den elde edilen yaprak ekstraktının antioksidan etkisi, sıçanların kaslarında incelenmiştir. Sıçanların kaslarında turnike uygulamasının neden olduğu oksidatif stres, MDA düzeyi analiz edilerek incelenmiştir. UD ile tedavi edilen sıçanlardan alınan kas örneklerinin MDA seviyesi, hem 1 hem de 2 saatlik iskemiden sonra KCl ile tedavi edilen ve tedavi edilmeyen gruplarınkinden daha düşüktü [ 94]. UD ekstresi ile ön tedavi, turnike uygulanarak kaslarda oluşan oksidatif strese karşı koyabilir. Bu nedenle, iskelet kaslarında oksidatif hasarı azaltmak için pnömatik turnike ameliyatı geçiren hastalarda geliştirmek için daha fazla çalışma önerilmektedir [ 94 ].

          3.2.6. Kalp Dokusunda İncelenen UD'nin Antioksidan Aktivitesi


          UD'nin kalp koruyucu etkisi, doksorubisin ile tedavi edilen sıçanlarda incelenmiştir. Doksorubisin, kardiyotoksisitesinin arkasındaki ana faktör olabilecek oksidatif strese neden olur. UD tohum yağı ile tedavi, MDA seviyesini önemli ölçüde azaltır ve SOD, CAT ve GSH-Px gibi antioksidan enzimlerin aktivitesini arttırır [ 95 ].

          3.2.7. Farklı Organlarda İncelenen ÜD'nin Antioksidan Aktivitesi


          Birincil bir çalışmada, UD yapraklarının özü, farelerin karaciğer, böbrek, ön mide ve akciğerlerindeki antioksidan enzimler dahil olmak üzere farklı enzimler üzerindeki etkileri açısından analiz edildi. SOD ve katalaz (CAT) gibi önemli antioksidan enzimlerin aktivitelerinin, çalışmada incelenen tüm organlarda kontrole göre önemli ölçüde arttığı bulundu (Tablo 2) [ 96 ]. Çalışma, UD yapraklarının önemli antioksidan aktivitesinin, çoklu organlara karşı kemoterapide kullanılabileceği sonucuna varmıştır.Şekil 1) [ 96 , 97 , 98 ].

          Başka bir çalışmada, UD tohum ekstraktının hepatoprotektif ve antioksidan özellikleri sıçanların çeşitli dokularında incelenmiştir. Aflatoksin, sıçanlarda oksidatif strese ve hepatik toksisiteye neden olmak için kullanıldı. Aflatoksin uygulanan grupta anlamlı olarak artan MDA düzeyi, UD tedavi grubunda karaciğer, böbrek ve eritrositlerden farklı dokularda azaldı. Benzer şekilde, UDS uygulaması, karaciğerdeki antioksidanların, özellikle CAT, GR ve SOD düzeylerini önemli ölçüde artırdı. Çalışmadaki UD tedavisinin hepatoprotektif etkisi, UD'nin antioksidan özelliklerine bağlanabilir [ 99 , 100 ].

          Bir UD sulu ekstraktının astım patolojisi üzerindeki antioksidan etkileri ayrıca bir sıçan astım modelinde incelenmiştir. Ovalbumin (OA) kaynaklı enflamasyona maruz kalan sıçanlarda UD tedavisi, OA ile duyarlılaştırılmış sıçanlara kıyasla akciğerlerdeki MDA seviyelerini önemli ölçüde azalttı. Anlamlı olmamakla birlikte, karaciğer ve eritrositlerde de MDA düzeylerinde azalma gözlenmiştir [ 101 ]. Çalışma, UD ekstraktının uygulanmasının, antioksidan aktiviteler aracılığıyla hava yolu inflamasyonuna karşı koruyucu etkilerden sorumlu olabileceğini doğrulamıştır [ 101 , 102 ].

          ROS üretiminin, piliçlerde pulmoner hipertansiyon sendromunun (PHS) gelişimi ile ilişkili olduğu gösterilmiştir. Bu nedenle, UD'nin antioksidan aktivitesi etlik civcivlerde (Ross 308 suşu) incelenmiştir. 42 gün boyunca tavuk yemine üç konsantrasyonda (%0.5, 1 ve %1.5) kurutulmuş yaprak ve UD sapı ilave edildi. Serum örneklerinde, tedavi grubunda MDA konsantrasyonu önemli ölçüde azaldı ve nitrik oksit arttı. SOD1 ve CAT'in, antioksidan etkilerinin bir nedeni olabilecek, %1 veya %1.5 UD dozuna sahip tedavi gruplarının hem karaciğerinde hem de akciğerlerinde önemli ölçüde aşırı eksprese edildiği bulundu. Aynı UD konsantrasyonları, etlik civcivlerde 42 güne kadar ölüm oranını da önemli ölçüde azalttı [ 103]. Çalışmada farklı konsantrasyonlarda UD ile beslenme sağ ventrikül hipertrofisini zayıflattığından, UD'nin antioksidan aktivitesinin çalışmadaki bu olumlu sonuçlar için önemli bir faktör olduğu öne sürüldü, bu da mortalite oranını önemli ölçüde azalttı [103 ] .

          UD yaprak ekstraktının etkisi, tek başına ve lutein ile kombinasyon halinde bir fare modelinde polikistik over sendromunda oksidatif duruma karşı da incelenmiştir. Yüksek UD yaprak ekstraktı tedavi grubunda MDA seviyesinde (yumurtalık, uterus ve serumda) bir azalma gözlemlendi ve maksimum azalma hem UD yaprak ekstraktı hem de lutein alan grupta gözlendi. Benzer şekilde, toplam antioksidan kapasitenin (TAC) yüksek UD yaprak ekstraktı tedavi grubunda arttığı saptandı ve tedavi gruplarındaki maksimum artış hem UD yaprak ekstraktı hem de lutein alan grupta görüldü. Bu sonuçlara dayanarak, çalışma, UD ekstraktının tek başına ve kombinasyon halinde oral uygulamasının, antioksidan aktiviteyi geliştirerek üreme fonksiyonunu iyileştirdiği sonucuna varmıştır [ 104 ].

          UD tohum ekstraktının antioksidan aktivitesi ve koruyucu etkileri ışınlanmış sıçanlarda analiz edildi. Sıçanların serum ve karaciğerlerinde MDA düzeyleri ve SOD, CAT, GSH, GSH-Px gibi antioksidan enzimler çalışıldı. ÜD tedavi grubunun serum ve karaciğerinde SOD en yüksek bulundu. Benzer şekilde GSH-Px aktivitesi ÜD tedavi grubunda en yüksek, ışınlanmış grupta en düşük olarak bulundu. Karaciğerde GSH-Px aktivitesi ışınlanmış gruba göre daha yüksek bulundu. Diğer antioksidan enzimler için önemli sonuçlar elde etmek için daha fazla hayvanla daha fazla çalışma önerilmektedir [ 105 ]. Tablo 2


          İn vivo deneyler yoluyla UD'nin antioksidan aktiviteleri.
          Wistar farelerine
          yüzme eğitimi verildi
          Kurutulmuş yaprak UD
          %1 w / w 8 hafta
          Oksidatif stres seviyesi EPR ile ölçüldü. Kontrol ve egzersiz gruplarına kıyasla hem frontal lobda hem de serebellumda serbest elektron birikiminde azalma [ 69 ]
          Erkek Wistar fareleri
          MPTP'nin neden olduğu oksidan stres (Parkinsonizm modeli)
          14 gün boyunca EAF'de (20, 40 ve 80 mg/kg, po) UD (tüm bitki) için hidroalkolik ekstrakt Karaciğerde oksidasyon, nitrit, indirgenmiş glutatyon seviyeleri ve katalaz tahmini başına lipid ölçümü yapıldı. Doza bağlı olarak MDA düzeyi↓ve nitrit↓, CAT↑ ve azalmış GSH↑ [ 71 ]
          Erkek Wistar sıçanları skopolamin kaynaklı hafıza bozukluğu
          modeli
          UD'nin hava kısımlarından hidroalkolik ekstrakt (iki hafta boyunca 20, 50 veya 100 mg/kg IP Beynin hipokampus ve korteks bölgesinde MDA, tiyol, SOD ve CAT çalışıldı Hipokampusta:
          MDA↓, tiyol↑, CAT↑ ve SOD↑
          Kortekste:
          MDA↓, tiyol↑, CAT↑ ve SOD↑
          [ 73 ]
          Erkek, 4 aylık albino fareler
          Sıçanlarda skopolamin kaynaklı nöropatiler
          19 gün boyunca günlük oral sonda ile UD ekstraktından (100 mg/kg) yapraklar ve kök ekstraktları Beyin dokularında MDA, NO, indirgenmiş GSH ve oksitlenmiş GSSG glutatyon seviyeleri HPLC ile belirlendi. Beyinde:
          MDA↓, NO↓, GSSG↓, Okside GSSG yüzdesi↓, GSH↑ ve GSH/GSSG oranı↑
          [ 75 ]
          Erkek C57BL/6 fareleri Bir fare modelinde
          Cuprizone ile indüklenen
          demiyelinizasyon veya hızlandırılmış remiyelinizasyon
          21 gün boyunca (
          haftada üç kez) 50, 100, 200 ve 400 mg/kg oral sonda ile UD'nin havai kısımlarından hidroalkolik ekstrakt
          Beyin dokularının MDA ve TAC değerleri ölçüldü. Beyin dokularında:
          MDA↓ ve TAC↑
          [ 77 ]
          Erkek Wistar fareleri direnç eğitimi UD'nin havai kısımlarının hidroalkolik özü. Oral sonda yoluyla günlük 0,0166 w/v (30 mL damıtılmış su başına 500 mg UD ekstraktı)
          içinde 50 mg/kg'lık bir doz
          MDA, SOD, CAT aktivitesi, GPx ve GSH enzimlerinin seviyelerini ölçmek için hipokampus kullanıldı. Hipokampusta:
          GPx↑,GSH↑ ve MDA↓
          [79]
          Male Sprague-Dawley rats
          Stress induced through partial hepatectomy in rats
          Oil from the UD. 2 mL/kg/day) once a day orally for 7 days starting 3 days prior to hepatectomy operation MDA level and enzymatic activities of SOD activity and GSH in the hepatic tissues In liver tissue:
          MDA level↓, SOD and GSH↑ as compared to PH group
          [80]
          Young Wistar rats
          CCl4 induced oxidant stress and hepatotoxicity
          Hydroalcoholic extract for UD (whole plant) in ethyl acetate fraction. EAF and a dose of 20, 40, and 80 mg/kg BW for 7 days Measurement of lipid per oxidation, nitrite, reduced glutathione levels, and catalase estimation were carried out in liver MDA↓, nitrite↓, catalase↑ and reduced GSH↑ [82]
          Male Sprague–Dawley rats
          Oxidative stress caused by CCl4 treatment
          Oil from the seed of UD through IP of 2 mL/kg for 45 days Blood MDA level (nmol/mL of erythrocytes) and serum antioxidant levels (mg/dl) for GSH, ceruloplasmin, vitamin E, vitamin C, beta-carotene, and retinol were measured MDA level↓, GSH↑, ceruloplasmin↑, vitamin E↑, vitamin C↑, beta-carotene↑ and retinol↑ [83]
          Wistar albino rats
          Oxidative stress caused by CCl4
          Oil from the seed of UD, IP of 2 mL/kg of UD oils for 60 days treatment Blood MDA level (nmol/mL erythrocytes) and serum antioxidant levels (mg/dL). GSH, ceruloplasmin, vitamin E, vitamin C, beta-carotene, and retinol MDA level↓, GSH↑, ceruloplasmin↑, vitamin E↑, vitamin C↑, beta-carotene↑ and retinol↑ [85]
          Broiler chickens (Ross 308 strain) 2 g/kg UD powder for 42 days TAC of blood serum 1.142 TAC↑ compared to control
          1.286 (mmol/dL) vitamin E
          [86]
          Male, spontaneously hypertensive rats
          Losartan induced hypertension
          Methanol extract of UD leaves with ultrasound-assisted extraction technique 10, 50, and 200 mg/kg/day
          of UE for 4 weeks
          SOD, CAT, ferric reducing antioxidant power of plasma (FRAPp) and antioxidant capacity plasma (TEACp) from the blood was studied CAT↑, SOD↑, FRAPp↑ and TEACp↑ [87]
          Male broiler chickens (Ross 308) Hydroalcoholic extract of UD at 0.25, 0.5, and 1 mL/L for 42 days (TAC), total SOD, and GPx in plasma were assayed using colorimetric methods In comparison with control at 0.25 and 0.5 mL/L:
          MDA↓ and TAC↑ GPx↑ SOD↑
          [88]
          Albino Wistar rats
          Gentamicin-induced kidney injury induced by gentamicin in rats
          Methanolic extract of UD leaves, (200 mg/kg/day, gavage) for 8 days FRAP and lipid peroxidation through MDA in renal tissue In renal tissue:
          MDA↓ and FRAP↑
          [90]
          Male Wistar rats
          Oxidative stress caused through tourniquet application
          Leaf extract of UD 1.15% KCl solution provided 500 mg/100 g BW in 2.5 mL of KCl aqueous solution once a day through intra esophageal cannula for 5 days 500 mg/100 g body weight of the UD extract in 2.5 mL of aqueous solution of KCl MDA level of muscle sample of UD treated group was lower than those of KCl treated and untreated groups after both 1 or 2 h ischemia [94]
          Eighteen female Sprague-Dawley rats
          Oxidative stress provided through doxorubicin
          Seed oil of UD at 2 mL/kg for 14 days MDA (nmol/mg protein), SOD (U/mg protein), CAT (U/mg protein), and GSH-Px (U/g protein) were measured in heart tissues In comparison with doxorubicin group: MDA↓, GSH_Px↑, CAT↑ and SOD↑ [95]
          Swiss albino male mice
          No stress provided
          Hydroalcoholic extract of leaves from UD, 50–100 mg/kg body weight (BW) oral gavage daily for 14 days Determination of LPO and enzymatic assay was used for CAT, SOD, GPx, GST, LDH, and GR In the liver
          SOD↑, CAT↑, GPx↑, GR↑, LPO↑, LDH↓ and GST↑
          In forestomach
          SOD↑, CAT↑ and GST↑
          In kidney
          SOD↑, CAT↑ and GST↓
          In lungs
          SOD↑, CAT↑ and GST↓
          [96]
          Male Sprague–Dawley rats
          Received aflatoxin-induced tissue injury
          UD seed extract in diethyl ether as solvent, 2 mL of UDS oils/rat/day by gavage for 90 days antioxidant
          capacity measured through serum marker, enzymes, antioxidant defense systems, and lipid peroxidation through level MDA
          In the liver:
          MDA level↓, CAT↑, SOD↑, and GR↑
          In erythrocytes:
          MDA level↓
          In kidney:
          MDA level↓
          [99]
          Male Wistar rats
          Ovalbumin-induced inflammation
          Aqueous extract from the leaves of UD (1.5 g/kg/day) orally for 25 days MDA, GPx, GSH, SOD and CAT were studied in erythrocytes liver and lungs MDA levels↓ in the lungs [101]
          Broiler chickens (Ross 308 strain)
          Birds were reared for 6 weeks in a high-altitude region (2100 m)
          The dried leaves and stem of UD (0.5, 1 and 1.5%) were added to chicken feed for 42 days NO and MDA concentrations were measured in serum samples. Expression of SOD1 and CAT was studied in both liver and lungs In serum:
          NO↑, MDA↓
          In lungs and liver:
          SOD1↑ and CAT↑
          [103]
          NMRI mice
          Induction of polycystic ovary syndrome (PCOS) by dehydroepiandrosterone
          Hydroalcoholic extract from the aerial parts of UD at 200 and 400 mg/kg for 30 consecutive days after PCOS induction The level of MDA and TAC were studied in serum ovary and uterus samples In serum, ovary, and uterus:
          MDA↓ and TAC↑
          [104]
          Erkek Wistar albino sıçanları
          Radyasyon yoluyla sağlanan oksidatif stres
          10 gün boyunca 30 mL/kg'de UD'nin etanolik tohum ekstresi MDA, CAT, SOD, GSH ve GSH-Px Serumda ışınlanmış grupla karşılaştırma:
          SOD↑, GSH↑ ve GSH-Px↑
          Karaciğerde:
          GSH-Px↑
          [ 105 ]
          Ayrı bir pencerede aç
          BW: vücut ağırlığı; CAT: katalaz; EPR: elektron spin rezonansı; FRAPp: plazmanın antioksidan gücünü azaltmak; GPx: glutatyon peroksidaz: GSH: glutatyon; GST: glutatyon S-transferaz; GR: glutatyon redüktaz; GSSG: oksitlenmiş glutatyon; HPLC: yüksek performanslı sıvı kromatografisi; IP: intraperitoneal enjeksiyon; LDH: laktat dehidrojenaz; LPO: lipid peroksidasyonu; MDA: malondialdehit; MPTP: 1-metil-4-fenil-1,2,3,6-tetrahidropiridin; NO: Nitrik oksit; PCOS: polikistik over sendromu; PH: kısmi hepatektomi; SHR: spontan hipertansif sıçan; SOD: süperoksit dismutaz; TAA: toplam antioksidan aktivite; TAC: toplam antioksidan kapasite; TEACp Trolox eşdeğer plazma antioksidan kapasitesi; UD: Urtica dioica ; ↑: artış; ↓: azalt. 3.3. İnsanlarda İncelenen UD'nin Antioksidan Aktivitesi


          UD kullanılarak çeşitli hastalık ve durumlara karşı çok sayıda klinik çalışma ve insan çalışması yapılmıştır [ 106 , 107 , 108 , 109 , 110 , 111 ]. Bu çalışmalar çoğunlukla hastalarda anti-diyabet anti-kanser ve anti-inflamatuar potansiyeli değerlendirdi [ 106 , 107 , 108 , 109 , 111 ]. Bununla birlikte, UD'nin antioksidan potansiyeli sadece birkaç insan çalışmasında analiz edilmiştir.Tablo 3).

          Randomize çift kör bir klinik çalışmada, tip 2 diyabetli hastalarda UD'nin havai kısımlarının hidroalkolik ekstraktının antioksidan etkisi incelenmiştir. Ekstraktın oksidatif strese karşı etkisi, 27 erkek ve 23 kadından oluşan randomize, çift kör bir klinik çalışma ile hastalarda analiz edildi.Tablo 3). 8 haftalık tedaviden sonra, kontrol grubu ile karşılaştırıldığında, kandaki TAC ve SOD gibi antioksidatif belirteçler, tedavi grubunda önemli bir artış gösterdi [ 107 ]. Sonuçlar, UD uygulamasının vücudu serbest radikallere ve diyabet komplikasyonlarına karşı koruyabileceği kavramını destekledi. Ancak çalışmada MDA ve glutatyon oksidaz düzeylerinde anlamlı bir farklılık gözlenmedi. Yazarlar, UD'nin antioksidan özelliklerinin, tip 2 diyabetli hastalarda kardiyovasküler hastalıklara karşı korunmaya yardımcı olabileceğini öne sürdüler [ 107 , 112 ].

          Farklı bir çift kör, randomize klinik çalışmada, tip 2 diyabetli 50 kadın üzerinde antioksidan etkilerini incelemek için UD ekstresi kullanıldı. 8 haftalık tedaviden önce ve sonra diyabet ve antioksidanla ilgili parametreler için kan örneklerinin biyokimyasal analizi, SOD ve NO'yu içermektedir. Tedavi grubunda hem SOD hem de NO'nun anlamlı olarak arttığı bulundu. Önceki klinik çalışma çalışmasına paralel olarak, özütün antioksidan aktivitesinin, tedavi grubundaki katılımcılarda diyabetle ilişkili parametrelerin iyileştirilmesi için önemli bir faktör olduğu düşünülüyordu [106 , 107 ] .

          İnflamatuar barsak hastalığı (IBD) olan hastalar üzerinde yapılan bir çalışmada, çift kör, plasebo kontrollü, randomize, klinik bir çalışmada UD yapraklarının hidroalkolik özü tablet olarak kullanılmıştır. 12 haftalık tedaviden sonra, tedavi grubunda antioksidan enzim SOD'nin kan seviyesinin önemli ölçüde arttığı bulundu. Oksidatif stres ayrıca IBD'nin patofizyolojisinin altında yatan önemli bir mekanizma olarak önerilmektedir. ÜD'nin tedavi grubundaki antioksidan aktivitesi inflamasyonun azalmasında ve hastaların yaşam kalitesinin artmasında önemli bir faktör olabilir [ 113 ].

          Yakın tarihli bir çift kör randomize klinik çalışmada, iyi huylu prostat hiperplazisinden (BPH) muzdarip 60 erkek, 12 hafta boyunca günde üç kez UD kök ekstresi veya plasebo ile tedavi edildi. GSH, MDA ve SOD aktivitelerini içeren kan örneklerinden antioksidan aktivite kolorimetrik yöntemle spektrofotometre ile ölçüldü. Çalışmada, MDA seviyesinde önemli bir düşüş gözlendi, bu da ÜD tedavi grubunda lipid peroksidasyonunun azaldığını düşündürmektedir. Benzer şekilde daha önceki klinik çalışmalarda olduğu gibi çalışmada da SOD aktivitesinde anlamlı bir artış gözlemlendi (Tablo 3) [ 106 , 107 , 108 ]. Genel olarak, UD uygulaması, uluslararası prostat semptomları skorunda (IPSS) bir iyileşme, antioksidanlarda bir artış ve enflamatuar biyobelirteçlerde bir azalma ile sonuçlanır. Genel olarak çalışma, UD ekstraktının BPH'ye karşı etkinliğini ve gelişmiş antioksidan aktivitelerini göstermiştir [ 108 ]. Tablo 3


          UD'nin antioksidan aktivitesi insanlarda incelenmiştir.
          Tip 2 diyabet hastası 27 erkek ve 23 kadından oluşan randomize çift kör klinik çalışma UD'nin havai kısımlarının hidroalkolik özü. 8 hafta boyunca 100 mg/Kg doz Katılımcıların kanında TAC, SOD, MDA ve glutatyon oksidaz aktivitesi çalışıldı. Kanda:
          TAC↑ ve SOD↑
          [ 107 ]
          Tip 2 diyabetli 50 kadından oluşan randomize çift kör klinik çalışma UD'nin hava kısımlarından hidroalkolik ekstrakt. 8 hafta boyunca günde üç porsiyon (her 8 saatte bir) 5 mL ekstrakt veya plasebo Katılımcıların kanında SOD ve NO Kanda:
          NO↑ ve SOD↑
          [ 106 ]
          İnflamatuar barsak hastalığı olan 64 hastadan oluşan randomize çift kör klinik çalışma UD yapraklarının hidroalkolik özü (400 mg), 12 hafta boyunca üç kez Katılımcıların kanında SOD Kanda:
          SOD↑
          [ 113 ]
          BPH'li 60 erkekten oluşan randomize çift kör klinik çalışma 12 hafta boyunca günde üç kez UD kapsüllerinin kök ekstresi (150 mg) Katılımcıların kan örnekleri GSH, MDA ve SOD aktivitesini incelemek için kullanıldı. Kanda:
          MDA↓ ve SOD↑
          [ 108 ]
          Ayrı bir pencerede aç
          BPH: iyi huylu prostat hiperplazisi; CAT: katalaz; GSH: glutatyon; MDA: malondialdehit; NO: Nitrik oksit; SOD: süperoksit dismutaz; TAC: toplam antioksidan kapasite; UD: Urtica dioica ; ↑: artış; ↓: azalma

          Git: 4. Sonuçlar ve Gelecekteki Öneriler


          İlk çalışmalarda, UD her iki kategoriye de girdiğinden, farklı çalışmalarda yenilebilir ve tıbbi bitkilerin taranmasında UD'nin antioksidan potansiyeli keşfedilmiştir [ 40 , 42 ]. Bu ilk çalışmalar, UD'nin antioksidan aktivitelerini, antioksidan potansiyelinden yararlanmanın yolunu açan standart analizler aracılığıyla vurguladı. Ayrıca, UD'nin antioksidan aktivitelerini ayrıntılı olarak incelemek için farklı yöntemler (enzimatik olmayan ve enzimatik) kullanılmıştır. Bu çalışmalarda, UD'nin yapraklar, kökler, çiçek tohumları ve toprak üstü kısımları gibi farklı kısımları kullanılmıştır [ 17 , 75 , 83 ]. Bazı karşılaştırmalı analizlerde çiçeklerin, tohumların ve köklerin antioksidan potansiyeli yapraklarınkinden daha yüksekti [ 17, 75 ]. Bununla birlikte, gıda olarak yaygın olarak kullanıldıkları için çoğu çalışmada yapraklar tercih edilmektedir [ 17 ]. UD'nin çiçekler gibi nispeten daha az kullanılan kısımları, bazı çalışmalarda bu kısımların yapraklardan daha yüksek antioksidan aktiviteye sahip olması nedeniyle, farklı hastalıklara karşı antioksidan aktiviteleri açısından da araştırılabilir [17 ] . Son araştırmalarda, araştırmacılar ekstraksiyon parametrelerini optimize ettiler ve daha yüksek biyoaktif bileşik içeriği ve ardından UD'nin antioksidan aktivitesini elde etmek için mikrodalga destekli, ultrason destekli ve basınçlı sıvı ekstraksiyonları gibi gelişmiş teknikler kullandılar [58, 59 , 65 ] .]. Gelecekteki araştırmalarda terapötik adaylar olarak farmakolojik deneyler için yüksek antioksidan aktiviteleri olan (gelişmiş ekstraksiyon teknikleri ile optimize edilmiş) bu ekstraktların keşfedilmesine ihtiyaç vardır. Ekstraktta bilinen fenolik bileşiklerin antioksidan aktiviteden sorumlu olduğu düşünüldüğünden, UD ekstraktındaki antioksidan aktiviteden sorumlu fito bileşikleri belirlemek için sınırlı çalışmalar yapılmıştır [ 36 ]. Karşılaştırmalı çalışmalarda daha fazla fenolik olmayan bileşik içeren UD ekstrakt fraksiyonunun daha fazla antioksidan aktiviteye sahip olduğu bildirildiğinden, bazı çalışmalar UD'nin antioksidan aktivitesinde fenolik olmayan bileşiklerin rolünü göstermiştir [ 59]. Antioksidan aktiviteden sorumlu fitokimyasal(lar)ın kesin bilgisi, bitkinin maksimum antioksidan aktivite potansiyelini optimize etmek ve hasat etmek için yardımcı olabilir. Gelecekteki çalışmalarda, antioksidan aktiviteden sorumlu UD'de bulunan bireysel fitokimyasalların keşfedilmesi şiddetle tavsiye edilir. Benzer şekilde, kanser ve diyabet gibi farklı hastalıklarda UD'nin antioksidan aktivitesi yoluyla hedeflenen moleküler mekanizma ve sinyal yolunu belirlemeye yönelik sınırlı sayıda çalışma yapılmıştır. ÜD'de bulunan antioksidanların hedefleri ve ilişkili yollarının bilgisi, ÜD'nin bu önemli hastalıklara karşı terapötik bir aday olarak geliştirilmesinde oldukça yararlı olabilir.

          Birkaç in vitro ve in vivo çalışmanın desteğine ve bir gıda olarak tarihsel kullanımından elde edilen güçlü bir güvenlik profiline rağmen, insanlarda UD'nin antioksidan potansiyelini araştırmak için çok az çalışma yapılmıştır. İnsan çalışmalarında, UD'nin antioksidan aktivitesi bugüne kadar sadece üç hastalıkta (yani diyabet, IBD ve BPH) değerlendirilmiştir [ 106 , 107 , 108 , 111 ]. Bu hastalıklara karşı terapötik olarak UD'nin antioksidan potansiyelini belirlemek için daha fazla insan çalışmasına ihtiyaç vardır. ÜD'nin antioksidan aktivitesi ve uygulamasının diğer önemli hastalıklarda ve farklı organlarda etkili olduğu bulunmuştur.Şekil 1) [ 19 , 33 ]. Sonuç olarak, ilişkili güvenlik konuları dikkate alındıktan sonra, çeşitli kanserler ve nörolojik bozukluklar gibi diğer hastalıkları olan hastalarda UD'nin antioksidan etkisinin çalışılması önerilmektedir. UD'nin antioksidan aktivitesinin, mevcut boşlukları doldurarak ve mevcut çalışmada önerilen etki yönünü takip ederek artırılabilecek farklı biyolojik aktiviteler için büyük bir potansiyele sahip olduğu belirtilmelidir.

          Git: Finansman Tablosu


          Bu araştırma, Okyanuslar ve Balıkçılık Bakanlığı (KIMST-20220128) tarafından finanse edilen Kore Deniz Bilimi ve Teknoloji Teşvik Enstitüsü'nün (KIMST) deniz balıkçılığı yan ürünlerinin biyomateryalizasyonu için teknolojinin geliştirilmesi tarafından desteklenmiştir.

          Git: Yazar Katkıları


          Çalışmayı H.-JL ve VJ tasarladı. Taslağı VJ yazdı; H.-JL taslağı yoğun bir şekilde gözden geçirdi; H.-JL ve VJ taslağı düzenledi. Tüm yazarlar makalenin yayınlanan versiyonunu okudu ve kabul etti.

          Git: Çıkar çatışmaları


          Yazarlar herhangi bir çıkar çatışması beyan etmemektedir.

          Git: Dipnotlar




          Yayıncının Notu: MDPI, yayınlanan haritalardaki ve kurumsal bağlantılardaki yetki iddiaları konusunda tarafsız kalır.



          Git: Referanslar

          1. Upton R. Isırgan otu yaprağı ( Urtica dioica L.): Olağanüstü bitkisel ilaç. J. Herb. Med. 2013; 3 :9–38. doi: 10.1016/j.hermed.2012.11.001. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
          2. Bacci L., Baronti S., Predieri S., di Virgilio N. İtalya'da yetiştirilen ısırgan otu ( Urtica dioica L.) lif verimi ve kalitesi . End. Bitkileri Prod. 2009; 29 :480–484. doi: 10.1016/j.indcrop.2008.09.005. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
          3. Kregiel D., Pawlikowska E., Antolak H. Urtica spp.: Olağanüstü özelliklere sahip sıradan bitkiler. moleküller. 2018; 23 :1664. doi: 10.3390/moleküller23071664. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          4. Klimešová J. Kurak bir dönemde bir taşkın yatağında Phalaris arundinacea L. ve Urtica dioica L.'nin nüfus dinamikleri. Islak. ekol. Yönetim 1995; 3 :79–85. doi: 10.1007/BF00177690. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
          5. Collier H., Chesher G. Isırgan otu ( Urtica dioica ) Br iğnesinde 5-hidroksitriptaminin tanımlanması. J. Pharmacol. kimyager. 1956; 11 :186. doi: 10.1111/j.1476-5381.1956.tb01051.x. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          6. Rafajlovska V., Kavrakovski Z., Simonovska J., Srbinoska M. Isırgan otunda protein ve mineral içeriklerinin belirlenmesi. Nitelikli Hayat. 2013; 7 :26–30. doi: 10.7251/QOL1301026R. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
          7. Grauso L., de Falco B., Lanzotti V., Motti R. Isırgan otu, Urtica dioica L.: Botanik, fitokimyasal ve farmakolojik genel bakış. fitokimya Rev. 2020; 19 :1341–1377. doi: 10.1007/s11101-020-09680-x. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
          8. Maietti A., Tedeschi P., Catani M., Stevanin C., Pasti L., Cavazzini A., Marchetti N. Isırgan otu ( Urtica dioica ) yapraklarıyla zenginleştirilmiş ekmek yapım ürünlerinin besin bileşimi ve antioksidan performansları . yiyecekler. 2021; 10 :938. doi: 10.3390/foods10050938. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          9. Oz F. U rtica dioica L. Su Ekstraktının Köfte Kalitesine Etkileri. J. Gıda İşleme. Koru. 2014; 38 :1356–1363. doi: 10.1111/jfpp.12097. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
          10. Latoch A., Stasiak DM Urtica dioica L.'nin su ekstraktının lipid oksidasyonu ve pişmiş domuz sosisinin rengi üzerindeki etkisi. J. Gıda İşleme. Koru. 2017; 41 :e12818. doi: 10.1111/jfpp.12818. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
          11. Aksu MI, Alinezhad H., Erdemir E. Urtica dioica L. Liyofilize Su Ekstraktının Vakumla Paketlenmiş Sığır Bifteklerinin Raf Ömrü Üzerindeki Etkisi. J. Gıda İşleme. Koru. 2015; 39 :3059–3066. doi: 10.1111/jfpp.12571. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
          12. Alp E., Aksu M.İ. Urtica dioica L.'nin su ekstraktının ve modifiye atmosfer paketlemesinin kıymanın raf ömrü üzerindeki etkileri. Et Bilimi 2010; 86 :468–473. doi: 10.1016/j.meatsci.2010.05.036. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          13. Ahmadi M., Razavilar V., Motallebi A., Esmailzadeh Kenari R., Khanipour A. Isırgan otu yaprağının ( Urtica dioica L.) hidroalkolik ve su ekstraktlarının aşırı soğutulmuş bayat kilka (Clupeonella kültriventris) kıymasının kimyasal özellikleri üzerindeki etkileri caspia) J. Food Qual. Tehlike Kontrolü. 2014; 1 :85–88. [ Google Akademik ]
          14. Bán G., Fetykó K., Tóth F. Sera zararlılarının potansiyel biyolojik kontrol ajanları olarak yonca ve ısırgan otunun yırtıcı eklembacaklı toplulukları. Açta Fitopatol. Entomol. Asılı. 2010; 45 :159–172. doi: 10.1556/APhyt.45.2010.1.14. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
          15. Li T. Otlar için potansiyel bir organik gübre olarak ısırgan otu kullanımı. J. Otlar Baharatlar Med. Bitkiler. 1994; 2 :93–98. doi: 10.1300/J044v02n02_11. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
          16. Maričić B., Radman S., Romić M., Perković J., Major N., Urlić B., Palčić I., Ban D., Zorić Z., Ban SG Stinging Nettle ( Urtica dioica L.) as an Yeşil Fasulyede ( Phaseolus vulgaris L.) Sulu Bitki Esaslı Özüt Gübresi Sürdürülebilir Tarım. Sürdürülebilirlik. 2021; 13 :4042. doi: 10.3390/su13074042. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
          17. Güder A., ​​Korkmaz H. Hidroalkolik Çözelti Ekstrelerinin İn Vitro Antioksidan Özelliklerinin Değerlendirilmesi Urtica dioica L., Malva abusea Wallr. ve bunların karışımı. İran. J. Ecz. Res. IJPR. 2012; 11 :913. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
          18. Esposito S., Bianco A., Russo R., Di Maro A., Isernia C., Pedone PV Kanser tedavisi için Urtica dioica özlerinden elde edilen moleküllerin terapötik perspektifleri . moleküller. 2019; 24 :2753. doi: 10.3390/moleküller24152753. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          19. El Haouari M., Rosado JA Urtica dioica L.'nin (Urticaceae) fitokimyasal, anti-diyabetik ve kardiyovasküler özellikleri: Bir İnceleme. Mini Rev.Med. kimya 2019; 19 :63–71. doi: 10.2174/1389557518666180924121528. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          20. Singh R., Hussain S., Verma R., Sharma P. Beş Hint şifalı bitkisinin anti-mikobakteriyel taraması ve Cassia sophera ve Urtica dioica'nın aktif ekstrelerinin kısmi saflaştırılması . Asya Pak. J. Trop. Med. 2013; 6 :366–371. doi: 10.1016/S1995-7645(13)60040-1. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          21. Fattahi S., Ardekani AM, Zabihi E., Abedian Z., Mostafazadeh A., Pourbagher R., Akhavan-Niaki H. Urtica dioica'nın sulu bir ekstraktının MCF-7 insan meme kanseri hücresi üzerindeki antioksidan ve apoptotik etkileri astar. Asya Pak. J. Kanser Önceki. 2013; 14 :5317–5323. doi: 10.7314/APJCP.2013.14.9.5317. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          22. Lee YJ, Lee SY Maclurin, prooksidatif aktivite ve PARP, p38 ve ERK sinyalleme modülasyonları yoluyla insan osteosarkoma hücrelerinde anti-kanser etkileri uygular. IUBMB Hayat. 2021; 73 :1060–1072. doi: 10.1002/iub.2506. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          23. Jaiswal V., Park M., Lee H.-J. Antioksidan ve Bağışıklık Genlerinin Siyanidin 3-O-Glukositle Tedavi Edilmiş Alzheimer Fare Modelinin Dalağındaki Ekspresyonunun Karşılaştırmalı Transkriptom Analizi. antioksidanlar. 2021; 10 :1435. doi: 10.3390/antiox10091435. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          24. Kumari B., Chauhan K., Trivedi J., Jaiswal V., Kanwar SS, Pokharel YR Geliştirilmiş Antimikrobiyal, Antikanser ve Antioksidan Potansiyelli Benzotiazol-Based-Bioconjugates. KimyaSeç. 2018; 3 :11326–11332. doi: 10.1002/slct.201801936. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
          25. Ali SS, Ahsan H., Zia MK, Siddiqui T., Khan FH Oksidanları ve antioksidanları anlamak: Yeni oyuncularla klasik takım. J. Gıda Biyokimyası. 2020; 44 :e13145. doi: 10.1111/jfbc.13145. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          26. Mehta K., Van Thiel DH, Shah N., Mobarhan S. Nonalkolik yağlı karaciğer hastalığı: Patogenez ve antioksidanların rolü. Nutr. Rev. 2002; 60 :289–293. doi: 10.1301/002966402320387224. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          27. Jeong S.-H., Kim B.-Y., Kang H.-G., Ku H.-O., Cho J.-H. Bütillenmiş hidroksianisolün sıçanlarda üreme sisteminin gelişimi ve fonksiyonları üzerine etkileri. Toksikoloji. 2005; 208 :49–62. doi: 10.1016/j.tox.2004.11.014. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          28. Botterweck AA, Verhagen H., Goldbohm RA, Kleinjans J., Van den Brandt PA Bütillenmiş hidroksianisol ve bütillenmiş hidroksitoluen alımı ve mide kanseri riski: Hollanda kohort çalışmasında analizlerden elde edilen sonuçlar. Gıda Kimyası Toksikol. 2000; 38 :599–605. doi: 10.1016/S0278-6915(00)00042-9. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          29. Randhawa S., Bahna SL Gıda katkı maddelerine karşı aşırı duyarlılık reaksiyonları. Curr. görüş. Alerji Kliniği. immünol. 2009; 9 :278–283. doi: 10.1097/ACI.0b013e32832b2632. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          30. Liu R., Mabury SA Sentetik fenolik antioksidanlar: Çevresel oluşum, akıbet, insan maruziyeti ve toksisite üzerine bir inceleme. çevre. bilim Teknoloji 2020; 54 :11706–11719. doi: 10.1021/acs.est.0c05077. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          31. Xu X., Liu A., Hu S., Ares I., Martínez-Larrañaga M.-R., Wang X., Martínez M., Anadón A., Martínez M.-A. Sentetik fenolik antioksidanlar: Metabolizma, tehlikeler ve etki mekanizması. Gıda Kimyası 2021; 353 :129488. doi: 10.1016/j.foodchem.2021.129488. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          32. Adhikari BM, Bajracharya A., Shrestha AK Isırgan otu ( Urtica dioica ) ununun buğday ve arpa unları ile beslenme özelliklerinin karşılaştırılması . Gıda Bilimi Nutr. 2016; 4 :119–124. doi: 10.1002/fsn3.259. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          33. Bhusal KK, Magar SK, Thapa R., Lamsal A., Bhandari S., Maharjan R., Shrestha S., Shrestha J. Isırgan otunun ( Urtica dioica L.) beslenme ve farmakolojik önemi: Bir gözden geçirme. Heliyon. 2022; 8 :e09717. doi: 10.1016/j.heliyon.2022.e09717. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          34. Taheri Y., Quispe C., Herrera-Bravo J., Sharifi-Rad J., Ezzat SM, Merghany RM, Shaheen S., Azmi L., Prakash Mishra A., Sener B. Urtica dioica -türetilmiş fitokimyasallar için farmakolojik ve terapötik uygulamalar. Kanıta Dayalı Tamamlayıcı. Altern. Med. 2022; 2022 :4024331. doi: 10.1155/2022/4024331. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          35. Dhouibi R., Affes H., Salem MB, Hammami S., Sahnoun Z., Zeghal KM, Ksouda K. Urtica dioica ve diğer faydaların farmakolojik kullanımlarının taranması . Prog. biyografiler. Mol. Biol. 2020; 150 :67–77. doi: 10.1016/j.pbiomolbio.2019.05.008. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          36. Gülçin I., Küfrevioǧlu Ö.İ., Oktay M., Büyükokuroǧlu ME Isırgan otunun antioksidan, antimikrobiyal, antiülser ve analjezik aktiviteleri ( Urtica dioica L.) J. Ethnopharmacol. 2004; 90 :205–215. doi: 10.1016/j.jep.2003.09.028. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          37. Jakubczyk K., Łukomska A., Baranowska-Bosiacka I., Goschorska M., Dec K., Wolska J., Janda K., Piotrowska K., Kupnicka P., Kapczuk P. The effect of extracts from the seed ısırgan otunun ( Urtica dioica L.) sodyum florür ile inkübe edilmiş makrofajlardaki antioksidan enzimlerin aktivitesi üzerine. florür. 2018; 51 :65–76. [ Google Akademik ]
          38. Engelhardt L., Pöhnl T., Neugart S. Yenilebilir Yabani Sebzeler Urtica dioica L. ve Aegopodium podagraria L.–İşlemeden Etkilenen Antioksidanlar. Bitkiler. 2022; 11 :2710. doi: 10.3390/plants11202710. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          39. Pogorzelska-Nowicka E., Hanula MM, Brodowska-Trębacz M., Górska-Horczyczak E., Jankiewicz U., Mazur T., Marcinkowska-Lesiak M., Półtorak A., Wierzbicka A. The Effect of Cold Plasma Prettling Biyoaktif Bileşiklerin İçeriği, Antioksidan Aktivite, Uçucu Bileşikler ve Nihai Ekstraktların Mikrobiyal Sayımında Ölçülen Suda Askıda Bulunan Bitkiler Üzerine. antioksidanlar. 2021; 10 :1740. doi: 10.3390/antiox10111740. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          40. Pieroni A., Janiak V., Dürr C., Lüdeke S., Trachsel E., Heinrich M. Güney İtalya'daki etnik Arnavutların ekilmemiş sebzelerinin in vitro antioksidan aktivitesi. fitoter. Res. Int. J. Adanmış Pharmacol. Toksikol. Değerlendir. Nat. Üretim türev 2002; 16 :467–473. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
          41. Hoang HT, Van Tran V., Bui VKH, Kwon O.-H., Moon J.-Y., Lee Y.-C. Çinko-aminokil ve Opuntia humifusa özüne dayalı yeni nemlendirilmiş ve antimikrobiyal el jeli. bilim 2021 ; 11 :17821. doi: 10.1038/s41598-021-97363-8. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          42. Mavi A., Terzi Z., Özgen U., Yıldırım A., Coşkun M. Bazı şifalı bitkilerin antioksidan özellikleri: Prangos ferulacea (Apiaceae), Sedum sempervivoides (Crassulaceae), malva abusea (malvaceae), Cruciata taurica (Rubiaceae) ), Rosa pimpinellifolia (Rosaceae), Galium verum subsp. verum (Rubiaceae), urtica dioica (urticaceae) Biol. eczane Boğa. 2004; 27 :702–705. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
          43. Yıldız L., Başkan KS, Tütem E., Apak R. Maydanoz, kereviz yaprağı ve ısırgan otunun kombine HPLC-CUPRAC (kuprik iyon azaltıcı antioksidan kapasite) tahlili. Talanta. 2008; 77 :304–313. doi: 10.1016/j.talanta.2008.06.028. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          44. Semalty M., Semalty A., Rawat B., Singh D., Joshi G., Rawat M. Urtica dioica (Isırgan) Hint İlaçlarının köklerinin in-vitro antioksidan aktivitesi . 2010; 47 :55–58. [ Google Akademik ]
          45. Kukrić ZZ, Topalić-Trivunović LN, Kukavica BM, Matoš SB, Pavičić SS, Boroja MM, Savić AV Isırgan otu yapraklarının ( Urtica dioica L.) Acta Döneminin antioksidan ve antimikrobiyal aktivitelerinin karakterizasyonu . Teknoloji 2012; 43 :257–272. doi: 10.2298/APT1243257K. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
          46. ​​Ghaima KK, Hashim NM, Ali SA Isırgan otu ( Urtica dioica ) ve karahindibanın (Taraxacum officinale) etil asetat ekstraktının antibakteriyel ve antioksidan aktiviteleri J. Appl. eczane bilim 2013; 3 :096–099. [ Google Akademik ]
          47. Yıldırım NC, Türkoğlu S., İnce O., İnce M. Türkiye'de Tunceli'den yabani ısırgan otunun ( Urtica dioica L.) antioksidan özelliklerinin, elemental ve fenolik içerik kompozisyonunun değerlendirilmesi . Hücre. Mol. Biol. 2013; 59 :1882–1888. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
          48. Di Sotto A., Mazzanti G., Savickiene N., Staršelskytė R., Baksenskaite V., Di Giacomo S., Vitalone A. Urtica dioica'nın toprak üstü kısımlarından bir protein fraksiyonunun antimutajenik ve antioksidan aktivitesi . eczane Biol. 2015; 53 :935–938. doi: 10.3109/13880209.2014.950386. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          49. Ji MJ, Son KH, Hong JH Sodyum Bikarbonat Cotransporter Aktivitesinin İnhibisyonu Yoluyla Kardiyopleji Zayıflatılmış Miyokardiyal Oksidatif Hasara oh8dG'nin Eklenmesi. antioksidanlar. 2022; 11 :1641. doi: 10.3390/antiox11091641. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          50. Sidaoui F., Belghith SI, Barth D., Trabelsi-Ayadi M., Cherif JK Tunus ısırgan otu yapraklarının incelenmesi ( Urtica dioica L.): Maserasyon ve süperkritik sıvı ekstraksiyonu ile elde edilen özlerinin mineral bileşimi ve antioksidan kapasitesi. Int. J. Eczacılık. fitokimya Res. 2015; 7 :707–713. [ Google Akademik ]
          51. Stanojević LP, Stanković MZ, Cvetković DJ, Cakić MD, Ilić DP, Nikolić VD, Stanojević JS Isırgan otu ( Urtica dioica L.) yapraklarından elde edilen sulu-metanollü ekstraktların verimi, ekstraksiyon kinetiği ve antioksidan aktivitesi üzerindeki ekstraksiyon tekniklerinin etkisi . Eylül Sci. Teknoloji 2016; 51 :1817–1829. doi: 10.1080/01496395.2016.1178774. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
          52. Moniruzzaman M., Dutta SD, Hexiu J., Ganguly K., Lim K.-T., Kim J. Antiaging ve in vivo yara iyileşmesi için oksidatif stres zayıflatıcı olarak polifenol türevi biyoaktif karbon kuantum nokta içeren çok işlevli hidrojeller uygulamalar. Biyomater. bilim 2022; 10 :3527–3539. doi: 10.1039/D2BM00424K. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          53. Razika L., Thanina AC, Nadjiba C.-M., Narimen B., Mehdi DM, Karim A. Cezayir Urtica dioica L. Pak'ın yapraklarından ekstrakte edilen saponinlerin antioksidan ve yara iyileştirme potansiyeli . J. Ecz. bilim 2017; 30 :1023–1029. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
          54. Abir TM, Rokeya LO, Dalila N. Farelerde N-nitroso metil üre kaynaklı yaralanmalara karşı Urtica Dioica ekstraktının antioksidan ve hepatoprotektif etkisi. J. Eczacılık. fitoter. 2017; 9 :19–23. [ Google Akademik ]
          55. Carvalho AR, Costa G., Figueirinha A., Liberal J., Prior JA, Lopes MC, Cruz MT, Batista MT Urtica spp.: Fenolik kompozisyon, güvenlik, antioksidan ve antienflamatuar aktiviteler. Gıda Res. Int. 2017; 99 :485–494. doi: 10.1016/j.foodres.2017.06.008. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          56. Nencu R., Popescu LM, Istudor V., Costea T., Dutu LE, Gird CE Isırgan otu yapraklarından önemli antioksidan aktiviteye sahip bir ekstrakt elde etmek için teknolojik parametrelerin seçimi. Farmacia. 2017; 65 :295–300. [ Google Akademik ]
          57. Daci-Ajvazi M., Zeneli L., Daci N., Krasniqi A., Ymeri N. Karayolu boyunca büyüyen Urtica dioica L. ekstrelerinin kimyasal etkileri ve antioksidan tepkileri . Fresenius Ortamı Boğa. 2018; 27 :172–179. [ Google Akademik ]
          58. Moreira SA, Silva S., Costa EM, Saraiva JA, Pintado M. Isırgan otu ekstraktlarının biyolojik aktiviteleri üzerinde yüksek hidrostatik basınçlı ekstraksiyonun etkisi. Gıda İşlevi. 2020; 11 :921–931. doi: 10.1039/C9FO02442E. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          59. Elez Garofulić I., Malin V., Repajić M., Zorić Z., Pedisić S., Sterniša M., Smole Možina S., Dragović-Uzelac V. Elde Edilen Isırgan Yaprağı Ekstraktlarının Fenolik Profili, Antioksidan Kapasitesi ve Antimikrobiyal Aktivitesi Gelişmiş Ekstraksiyon Teknikleri ile. moleküller. 2021; 26 :6153. doi: 10.3390/moleküller26206153. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          60. Hoang HT, Park J.-S., Kim S.-H., Moon J.-Y., Lee Y.-C. Kozmetik Uygulamalar için Mikrodalga Yardımlı Dendropanax morbifera Özü. antioksidanlar. 2022; 11 :998. doi: 10.3390/antiox11050998. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          61. Coelho AD, de Souza CK, Bertolucci SKV, de Carvalho AA, Santos GC, de Oliveira T., Marques EA, Salimena JP, Pinto JEBP Dalga boyu ve ışık yoğunluğu, Urtica dioica'nın mikro çoğaltılmış bitkiciklerinde büyümeyi, fitokimyasal içerikleri ve antioksidan aktiviteyi artırır L. Bitki Hücre Doku Organ Kült. (PCTOC) 2021; 145 :59–74. doi: 10.1007/s11240-020-01992-2. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
          62. Garcìa LM, Ceccanti C., Negro C., De Bellis L., Incrocci L., Pardossi A., Guidi L. Urtica dioica L. Leaves'in fenolik bileşikleri ve antioksidan aktivitesi üzerinde kurutma yöntemlerinin etkisi . Bahçıvanlık. 2021; 7:10 . doi: 10.3390/horticulturae7010010. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
          63. Loshali A., Joshi BC, Sundriyal A., Uniyal S. Urtica dioica Linn'den antioksidan güçlü ekstraktın antiepileptik etkileri . pentilentetrazol üzerinde kök ve maksimal elektroşok kaynaklı nöbet modelleri. Heliyon. 2021; 7 :e06195. doi: 10.1016/j.heliyon.2021.e06195. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          64. Salmi D., Riou C., Issawi M., Titouche Y., Ambrosini V., Smail-Saadoun N., Abbaci H., Houali K. Endofitik mantarların ve ısırgan otunun ( Urtica dioica L.) antibakteriyel ve antioksidan aktiviteleri ev sahibi olarak ayrılır. Hücre. Mol. Biol. 2021; 67 :204–211. doi: 10.14715/cmb/2021.67.3.33. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          65. Flórez M., Cazón P., Vázquez M. Isırgan Otu ( Urtica dioica ) Yapraklarının Antioksidan Ekstraktları : Ekstraksiyon Tekniklerinin ve Çözücülerin Değerlendirilmesi. moleküller. 2022; 27 :6015. doi: 10.3390/moleküller27186015. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          66. Shabir S., Yousuf S., Singh SK, Vamanu E., Singh MP Ethnopharmacological Effects of Urtica dioica , Matricaria chamomilla ve Murraya koenigii on Rotenone-Exposed D. melanogaster: An Atenuation of Cellular, Biochemical, and Organismal Markers. antioksidanlar. 2022; 11 :1623. doi: 10.3390/antiox11081623. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          67. Himalian R., Singh MP Punica granatum, Carica papaya, Foeniculum vulgare, Trigonella foenum-graecum ve Urtica dioica'nın Antioksidan aktiviteleri, Toplam fenolik ve Flavonoid içerikleri üzerine Karşılaştırmalı bir açıklama: Bir in vitro Değerlendirme . Res. J. Ecz. Teknoloji 2022; 15 :1175–1183. doi: 10.52711/0974-360X.2022.00197. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
          68. Sharma S., Padhi S., Kumari M., Patnaik S., Sahoo D. Sikkim Himalaya Bölgesinin Seçilmiş Yabani Yenilebilir Yapraklı Sebzelerinin Antioksidan Potansiyeli: Pişirme Yöntemlerinin ve Gastrointestinal Sindirimin Etkinlik Üzerindeki Etkileri. Ön. Nutr. 2022; 9 :861347. doi: 10.3389/fnut.2022.861347. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          69. Toldy A., Stadler K., Sasvári M., Jakus J., Jung KJ, Chung HY, Berkes I., Nyakas C., Radák Z. Egzersiz ve ısırgan otu takviyesinin sıçan beynindeki oksidatif stres belirteçleri üzerindeki etkisi . Res. Boğa. 2005; 65 :487–493. doi: 10.1016/j.brainresbull.2005.02.028. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          70. Park DH, Park JY, Kang KS, Hwang GS Hipokampal ht22 hücrelerinde glutamatın neden olduğu oksidatif stres üzerinde gallokatekin gallatın nöroprotektif etkisi. moleküller. 2021; 26 :1387. doi: 10.3390/moleküller26051387. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          71. Bisht R., Joshi BC, Kalia AN, Prakash A. Sıçanlarda MPTP'nin neden olduğu davranışsal, hücresel ve nörokimyasal değişikliklerde striatal mito-oksidatif hasarın urtica dioica aracılı kurtarmasının antioksidan açısından zengin fraksiyonu. Mol. Nörobiyol. 2017; 54 :5632–5645. doi: 10.1007/s12035-016-0084-z. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          72. Yadav DK Nörodejeneratif bozukluklarda fitokimyasalların potansiyel terapötik stratejileri. Curr. Tepe. Med. kimya 2021; 21 :2814–2838. doi: 10.2174/1568026621666211201150217. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          73. Ghasemi S., Moradzadeh M., Hosseini M., Beheshti F., Sadeghnia HR Urtica dioica'nın sıçanlarda skopolamin kaynaklı hafıza bozukluğu üzerindeki faydalı etkileri : Asetilkolinesteraz aktivitesine ve nöronal oksidatif hasara karşı koruma. İlaç Kimyası Toksikol. 2019; 42 :167–175. doi: 10.1080/01480545.2018.1463238. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          74. Dang TK, Hong SM, Dao VT, Nguyen DT, Nguyen KV, Nguyen HT, Ullah S., Tran HT, Kim SY Huperzia serrata'nın toplam alkaloid fraksiyonunun skopolamin kaynaklı nörodejeneratif hayvanlar üzerinde nöroprotektif etkileri. fitoter. Res. 2022 doi: 10.1002/ptr.7602. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          75. Abu Almaaty AH, Mosaad RM, Hassan MK, Ali EH, Mahmoud GA, Ahmed H., Anber N., Alkahtani S., Abdel-Daim MM, Aleya L. Urtica dioica özleri, sıçanlarda skopolamin kaynaklı nöropatileri ortadan kaldırır . çevre. bilim kirlilik. Res. 2021; 28 :18134–18145. doi: 10.1007/s11356-020-12025-y. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          76. Sharma N., Tan MA, Alzheimer hastalığını iyileştirmede Apiaceae familyasından baharatların SSA Mekanistik yönleri. antioksidanlar. 2021; 10 :1571. doi: 10.3390/antiox10101571. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          77. Namazi F., Bordbar E., Bakhshaei F., Nazifi S. Urtica dioica ekstresinin multipl skleroz modelinde oksidatif stres, ısı şoku proteinleri ve beyin histopatolojisi üzerindeki etkisi . Fizyol. 2022 ; 10 :e15404. doi: 10.14814/phy2.15404. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          78. Subedi L., Gaire BP, Kim S.-Y., Parveen A. Anti-Nöroinflamatuar Önleme Tedavisinde Fitokimyasallar İçin Bir Hedef Olarak Nitrik Oksit. Int. J. Mol. bilim 2021; 22 :4771. doi: 10.3390/ijms22094771. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          79. Rahmati M., Keshvari M., Xie W., Yang G., Jin H., Li H., Chehelcheraghi F., Li Y. Direnç eğitimi ve Urtica dioica , nörotrofin düzeylerini artırır ve beyindeki yaşı artırarak bilişsel işlevi geliştirir. farelerin hipokampüsü. Biyomed. Eczacı. 2022; 153 :113306. doi: 10.1016/j.biopha.2022.113306. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          80. Oğuz S., Kanter M., Erboğa M., Toydemir T., Sayhan MB, Onur H. Effects of Urtica dioica on oksidatif stres, proliferasyon ve apoptoz sonrası sıçanlarda parsiyel hepatektomi. Toksikol. Sağlık. 2015; 31 :475–484. doi: 10.1177/0748233713480211. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          81. Kim G.-T., Cho K.-H., Sharma A., Devi S., Park T.-S. Annona muricata yaprağı ekstresi hepatik lipogenez ve adipogenezi azaltır. Gıda İşlevi. 2021; 12 :4621–4629. doi: 10.1039/D1FO00509J. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          82. Joshi BC, Prakash A., Kalia AN CCl4 ile mücadele edilen farelerde Urtica dioica Linn.'den (tüm bitki) antioksidan güçlü fraksiyonun hepatoprotektif potansiyeli . Toksikol. 2015 ; 2 :1101–1110. doi: 10.1016/j.toxrep.2015.07.020. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          83. Kanter M., Meral İ., Dede S., Cemek M., Özbek H., Uygan İ., Gündüz H. Nigella sativa L. ve Urtica dioica L.'nin lipid peroksidasyonu, antioksidan enzim sistemleri ve bazı karaciğer üzerindeki etkileri CCl4 ile tedavi edilen sıçanlarda enzimler. Vet. Med. Sör. A.2003 ; 50 :264–268. doi: 10.1046/j.1439-0442.2003.00537.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          84. Lee J.-H., Ahn G., Ko J.-Y., Kang N., Jung K., Han E.-J., Kim G.-H., Kim HJ, Choi CS, Jeon Y .-J. Kırmızı alg Pyropia yezoensis'in yağda çözünen kısmı, farelerde alkolün neden olduğu karaciğer hasarını korur. algler. 2021; 36 :219–229. doi: 10.4490/algae.2021.36.4.28. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
          85. Kanter M., Coşkun O., Budancamanak M. Nigella sativa L ve Urtica dioica L'nin karbon tetraklorür ile tedavi edilen sıçanlarda lipit peroksidasyonu, antioksidan enzim sistemleri ve karaciğer enzimleri üzerindeki hepatoprotektif etkileri. Dünya J. Gastroenterol. 2005; 11 :6684. doi: 10.3748/wjg.v11.i42.6684. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          86. Golshan MR, Toghyani M., Gholamreza G. Isırgan otu (urtica dioica) ve zencefil (zingiber officinale) tozunun etçi civcivlerin serum antioksidanları ve bağışıklık tepkileri üzerine değerlendirilmesi. eczane Letonya 2015; 7 :411–415. [ Google Akademik ]
          87. Vajic U.-J., Grujic-Milanovic J., Miloradovic Z., Jovovic D., Ivanov M., Karanovic D., Savikin K., Bugarski B., Mihailovic-Stanojevic N. Urtica dioica L. yaprak ekstresi spontan hipertansif sıçanlarda kan basıncını ve oksidatif stresi modüle eder. Bitki ilacı. 2018; 46 :39–45. doi: 10.1016/j.phymed.2018.04.037. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          88. Behboodi H., Alemi M., Baradaran A. Urtica dioica özü—Etlik piliçlerin büyüme vücut özelliklerini, antioksidan durumunu ve serum biyokimyasal parametrelerini etkileyen uygun besin takviyesi. Zorunlu klinik Pathol. 2021; 30 :913–920. doi: 10.1007/s00580-021-03286-1. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
          89. Martínez-Salgado C., Eleno N., Tavares P., Rodríguez-Barbero A., García-Criado J., Bolaños JP, López-Novoa JM Gentamisin kaynaklı mezangiyal hücre aktivasyonunda reaktif oksijen türlerinin katılımı. böbrek uluslararası 2002; 62 :1682–1692. doi: 10.1046/j.1523-1755.2002.00635.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          90. Hajihashemi S., Ahmadi M., Chehrei A., Ghanbari F. Sıçanlarda gentamisin tarafından indüklenen akut böbrek hasarı üzerinde Urtica dioica'nın metanolik yaprak ekstresi ile birlikte tedavinin iyileştirici etkisi . Avicenna J. Bitki Tıbbı. 2020; 10 :273. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
          91. Lee D., Kang KB, Hwang GS, Choi Y.-K., Kim TK, Kang KS Ziziphus jujuba Mill'den İzole Edilen 3-Dehidroksiceanothetric Asit 2-Metil Esterin Antioksidan ve Anti-Enflamatuvar Etkileri. Sisplatin Kaynaklı Böbrek Epitel Hücresi Ölümüne karşı. Biyomoleküller. 2021; 11 :1614. doi: 10.3390/biom11111614. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          92. Eltzschig HK, Eckle T. İskemi ve reperfüzyon — Mekanizmadan çeviriye. Nat. Med. 2011; 17 :1391–1401. doi: 10.1038/nm.2507. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          93. Lee H.-M., Choi JW, Choi MS İskemi-Reperfüzyon Hasarında Nitrik Oksit ve Protein S-Nitrosilasyonun Rolü. antioksidanlar. 2021; 11:57 . doi: 10.3390/antiox11010057. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          94. Çetin E., Kılınç M., İnanç F., Kurutaş EB, Buzkan N. Sıçanlarda turnike uygulamasının neden olduğu oksidatif stresin önlenmesinde urtica dioica (urticaceae)'nin rolü. Tohoku J. Uzm. Med. 2005; 205 :215–221. doi: 10.1620/tjem.205.215. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          95. Erboğa M., Dönmez YB, Şener Ü., Erboğa ZF, Aktaş C., Kanter M. Urtica Dioica'nın sıçanlarda doksorubisin kaynaklı kardiyotoksisiteye karşı histolojik hasarın baskılanması, oksidatif stres ve lipid peroksidasyonu üzerindeki etkisi. Avro. J. Gen. Med. 2016; 13 :139–144. doi: 10.15197/ejgm.1567. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
          96. Özen T., Korkmaz H. Urtica dioica L.(Urticaceae) yaprak ekstraktının farelerde biyotransformasyon enzim sistemleri, antioksidan enzimler, laktat dehidrojenaz ve lipid peroksidasyonu üzerindeki düzenleyici etkisi. Bitki ilacı. 2003; 10 :405–415. doi: 10.1078/0944-7113-00275. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          97. Son ES, Park J.-W., Kim YJ, Jeong SH, Hong JH, Kim S.-H., Kyung SY Antioksidanların partikül madde ve sigaraya maruz kalan insan bronş epitel hücrelerinin oksidatif stres ve enflamatuar tepkileri üzerindeki etkileri duman özü. Toksikol. vitrin 2020; 67 :104883. doi: 10.1016/j.tiv.2020.104883. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          98. Lee JH, Park M., Jung K., Hong G., Lee HL, Kim D.-W., Kim C.-E., Kang KS Takrolimusa karşı Syzygium aromaticum'un aktif bir bileşeni olarak gallik asidin tanımlanması renal epitelyal LLC-PK1 hücrelerinde ve sıçan böbreğinde indüklenen hasar. Biyoorganik Med. kimya Letonya 2021; 41 :128012. doi: 10.1016/j.bmcl.2021.128012. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          99. Yener Z., Çelik İ., İlhan F., Bal R. Sıçanlarda aflatoksin kaynaklı doku hasarında Urtica dioica L. tohumunun lipid peroksidasyonu, antioksidanlar ve karaciğer patolojisi üzerine etkileri . Gıda Kimyası Toksikol. 2009; 47 :418–424. doi: 10.1016/j.fct.2008.11.031. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          100. Kim D., Cheon J., Yoon H., Jun H.-S. Cudrania tricuspidata Kök Ekstresi, İnsan Böbrek Hücrelerinde PKC-NOX4 Yolunun Düzenlenmesi Yoluyla Metilglioksal Kaynaklı Enflamasyonu ve Oksidatif Stresi Önler. Oksidatif Med. Hücre. Longev. 2021; 2021 :5511881. doi: 10.1155/2021/5511881. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          101. Zemmouri H., Sekiou O., Ammar S., El Feki A., Bouaziz M., Messarah M., Boumendjel A. Urtica dioica , sıçan astım modelinde akciğer dokularının ovalbumin ile indüklenen enflamasyonunu ve lipid peroksidasyonunu zayıflatır. eczane Biol. 2017; 55 :1561–1568. doi: 10.1080/13880209.2017.1310905. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          102. Alshehri A., Ahmad A., Tiwari RK, Ahmad I., Alkhathami AG, Alshahrani MY, Asiri MA, Almeleebia TM, Saeed M., Yadav DK In Vitro Evaluation of Antioxidant, Anticancer, and Anti-inflamatuar Activity of Ethanolic Adenium obesum'un Yaprak Özü. Ön. Eczane. 2022; 13 :847534. doi: 10.3389/fphar.2022.847534. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          103. Ahmadipour B., Khajali F. Isırgan otu ( Urtica dioica ) ile beslenen piliçlerde antioksidan genlerin ifadesi ve bunun pulmoner hipertansiyon ile bağlantısı. Animasyon Nutr. 2019; 5 :264–269. doi: 10.1016/j.aninu.2019.04.004. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          104. Bandariyan E., Mogheiseh A., Ahmadi A. Bir fare modelinde lutein ve Urtica dioica ekstresinin in vitro embriyo üretimi ve polikistik over sendromunda oksidatif durum üzerindeki etkisi . BMC Tamamlayıcı. Med. orada. 2021; 21:55 . doi: 10.1186/s12906-021-03229-x. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          105. Yıldızhan K., Demirtaş Ö.C., Uyar A., ​​Huyut Z., Çakir T., Keleş Ö.F., Yener Z. Urtica dioica L. tohum ekstraktının karaciğer dokusu hasarı ve antioksidan kapasite üzerinde koruyucu etkileri ışınlanmış fareler Braz. J. Ecz. bilim 2020; 56 :e18354. doi: 10.1590/s2175-97902019000318354. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
          106. Behzadi AA, Kalalian-Moghaddam H., Ahmadi AH Tip 2 diyabetik hastalarda Urtica dioica takviyesinin kan lipitleri, hepatik enzimler ve nitrik oksit seviyeleri üzerindeki etkileri: Çift kör, randomize bir klinik çalışma. Avicenna J. Bitki Tıbbı. 2016; 6 :686. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
          107. Namazi N., Tarighat A., Bahrami A. Hidro alkollü ısırgan otu ( Urtica dioica ) ekstraktının tip 2 diyabetli hastalarda oksidatif stres üzerindeki etkisi : Randomize, çift-kör bir klinik çalışma. Pak. J. Biol. bilim 2012; 15 :98–102. doi: 10.3923/pjbs.2012.98.102. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          108. Karami A., Sheikhsoleimani M., Memarzadeh R., Haddadi E., Bakhshpour M., Mohammadi N., Mirhashemi M. Urtica Dioica Root Extract on Clinical and Biochemical Parameters in Patients with Benign Prostatic Hyperplasia, Randomized Controlled Trial. Pak. J. Biol. bilim 2020; 23 :1338–1344. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
          109. Ziaei R., Foshati S., Hadi A., Kermani MAH, Ghavami A., Clark CC, Tarrahi MJ Isırgan otu ( Urtica dioica ) takviyesinin tip 2 diabetes mellituslu hastaların glisemik kontrolü üzerindeki etkisi : Sistematik bir inceleme ve meta-analiz. fitoter. Res. 2020; 34 :282–294. doi: 10.1002/ptr.6535. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          110. Moré M., Gruenwald J., Pohl U., Uebelhack R. A Rosa canina– Urtica dioica –Harpagophytum procumbens/zeyheri Kombinasyonu Randomize, Plasebo Kontrollü Çift Kör Çalışmada Gonartrit Belirtilerini Önemli Derecede Azaltır. Bitki Med. 2017; 83 :1384–1391. doi: 10.1055/s-0043-112750. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          111. Nematgorgani S., Agah S., Shidfar F., Janani L., Faghihi A., Hosseini S. Urtica Dioica yaprak ekstresi alımının inflamatuvar bağırsağı olan hastalarda serum TNF-α, dışkı kalprotektin ve eritrosit sedimantasyon hızı üzerindeki etkisi hastalık: Çift kör, plasebo kontrollü, randomize, klinik bir çalışma. Akdeniz J. Nutr. Metab. 2020; 13 :75–87. doi: 10.3233/MNM-190367. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
          112. Kim H.-J., Kim D., Yoon H., Choi CS, Oh YS, Jun H.-S. ERK-Nox4 yolu aracılığıyla Broussonetia kazinoki Siebold meyve özü ile oksidatif stres kaynaklı pankreatik beta hücre hasarının önlenmesi. antioksidanlar. 2020; 9 :406. doi: 10.3390/antiox9050406. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
          113. Nematgorgani S., Agah S., Shidfar F., Gohari M., Faghihi A. Urtica dioica yaprak ekstraktının iltihaplı bağırsak hastalığı olan hastalarda iltihaplanma, oksidatif stres, ESR, kan hücresi sayımı ve yaşam kalitesi üzerindeki etkileri. J. Herb. Med. 2017; 9 :32–41. doi: 10.1016/j.hermed.2017.05.002. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
          Bitkisel Tedavi - İbrahim Gökçek Ürünleri Resmi Satış Sitesidir.

          Yorum yap


          • #6
            ​
            Bitkisel Tedavi - İbrahim Gökçek Ürünleri Resmi Satış Sitesidir.

            Yorum yap


            • #7
              Bitkisel Tedavi - İbrahim Gökçek Ürünleri Resmi Satış Sitesidir.

              Yorum yap


              • #8
                Bitkisel Tedavi - İbrahim Gökçek Ürünleri Resmi Satış Sitesidir.

                Yorum yap


                • #9
                  Bitkisel Tedavi - İbrahim Gökçek Ürünleri Resmi Satış Sitesidir.

                  Yorum yap


                  • #10
                    Bitkisel Tedavi - İbrahim Gökçek Ürünleri Resmi Satış Sitesidir.

                    Yorum yap


                    • #11
                      Bitkisel Tedavi - İbrahim Gökçek Ürünleri Resmi Satış Sitesidir.

                      Yorum yap


                      • #12
                        Bitkisel Tedavi - İbrahim Gökçek Ürünleri Resmi Satış Sitesidir.

                        Yorum yap


                        • #13
                          Bitkisel Tedavi - İbrahim Gökçek Ürünleri Resmi Satış Sitesidir.

                          Yorum yap


                          • #14
                            Bitkisel Tedavi - İbrahim Gökçek Ürünleri Resmi Satış Sitesidir.

                            Yorum yap


                            • #15
                              Bitkisel Tedavi - İbrahim Gökçek Ürünleri Resmi Satış Sitesidir.

                              Yorum yap

                              Hazırlanıyor...
                              X