Duyuru

***maturidi*** · 03 May 2019, 07:43

Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) Nedir Ve Ne İşe Yarar ?

Japon Madımağı veya Polygonum Cuspidatum, dolaşım sistemi ve kalp sağlığı için kullanılan Geleneksel Çin Tıbbıdır. Resveratrol için çok iyi bir kaynaktır ve Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) pek çok faydası aslında sadece Resveratrol’un yararları olabilir.

Özet

Tüm Temel Faydalar / Etkiler / Gerçekler ve Bilgiler

Japonicus , en yaygın olarak Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) olarak anılan bitki türleridir. Bu bitki, geleneksel olarak Çin ve Japon tıbbında mide-bağırsak sağlık ve dolaşım sağlığı (kanser önleme gibi bazı diğer iddialar) yararları için kullanılmış olan istilacı bir türüdür. Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) kompozisyon analizi, Resveratrol’un (aynı zamanda resveratrol ile yapısal olarak benzer birkaç diğer bileşiğin yanı sıra aynı şekilde hareket edebilen) bir şey olduğu ve hafif kabızlık giderici etkilere sahip antrakinon bileşikleri olduğunu ortaya koymaktadır; Senna kökü gibi ama daha az güçlüdür.

Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) etkilerinin çoğu sırasıyla dolaşım ve mide-bağırsak yardım için stilbenlere (resveratrol) veya antrakinonlara (emodin) kadar izlenebilir.

Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) üzerinde yapılan araştırmaların çoğu, ya istilacı eğilimlerini bastırmak ya da tıbbi ya da ek kullanım için Resveratrol’un büyük ölçekli bir üreticisi haline getirmek için kontrol edilmesi ile ilgilidir. İnsanlarda sınırlı denemeler yapılmıştır, ancak resveratrol içeriğinden ötürü resveratrol ile benzer etkilere sahip gibi gözükmektedir

Bilmen Gerekenler

Ayrıca şöyle bilinir

Polygonum Cuspidatum, Huzhang, Fleeceflower, Monkeyweed, itadori, Polygonum Japonicus, Kudzu

Şaşırmayın

Polygonum Multiforum (ilgili bitkiden farklı kompozisyon), Pueraria lobata (ayrıca Kudzu olarak da bilinir)

Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) Bir Formudur

Geleneksel Çin Tıbbı

Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) İle İyi Gidiyor

( Resveratrol kaynağı olarak Resveratrol’la sinerjik olanı görmek ihtiyatlı olabilir; bunların uzantısı Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) ile biraz sinerjiktir)

Aşağıdaki İçin Kullanılır

Kalp ve Dolaşım Sistemi

Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) Nasıl Kullanılır Ve Kullanımı Nedir ?

Şu anki insan araştırması, Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağını) günde 200 mg kullandı ve etkili olan 40 mg Resveratrol’a göre standardize olarak kullanılır . Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) başka biyoaktifler olmasına rağmen, resveratrol sayfasındaki dozaj talimatlarına uygun olarak dozlamak akıllıca olabilir.

1. Kaynaklar ve Kompozisyon

1.1 Kaynaklar

Polygonum Cuspidatum , polygonaceae familyasındaki bir bitkidir (Rheum palmatum L ve benzer bitki Polygonum multiflorum ile birlikte) ve Fallopia cinsidir; Doğu Çin ve Japonya yerli ve bazen (en yaygın olarak) Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) olarak anılacaktır. Polygonum Cuspidatum geleneksel olarak tıbbi nitelikleri, özellikle de damar tıkanıklığın yanı sıra kanser, astım, hipertansiyon ve öksürük tedavisinde kullanılmıştır.

Çin’de geleneksel kullanım Hu Zhang veya Hu Chang adı ile ilişkilidir ve Japonya’daki geleneksel kullanım Kojo Kon adı ile ilişkilidir. Polygonum Cuspidatum (ve diğer terimler, örneğin Meksika veya Japon Bambu), Kuzey Amerika’da daha yaygın olarak kullanılır. [1]

Polygonum Cuspidatum’un üç değişik türü vardır; yani Polygonum Cuspidatum, sachalinensis ve Bohemica. Bu çeşitler biyoaktivite miktarlarında farklılık gösterir. [2]

İlginç bir şekilde, Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı), istilacı bir bitki türü olarak görülmekte ve dünyanın çeşitli yerlerinde sorunlara neden olmaktadır. [3] [4] [5]

1.2 Kompozisyon (İçeriği)

Aşağıdaki moleküller Polygonum Cuspidatum’un üç çeşitte bulunur, ancak aşağıda belirtilen miktarlar türlerine göre özeldir. japonicus; bu çeşit stilbenlerde en yüksek olma eğilimindedir ve diğer iki türün minimum seviyeleri vardır. [2]

Aktif maddeler olarak stilbenlere (ilk dört madde ) ve kuinonlara (5-8 madde) odaklanın; diğer bileşikler bitkide bulunur, ancak ya daha az miktarda bulunur ya da mevcut araştırmanın odağı değildir.

Resveratrol [6] 0.15-1.77 mg / g kuru ağırlık arasında değişir.
9.91-16.4 mg / g kuru ağırlıkta resveratrol [7] glikoziti olan Piceid (5,4′-dihidroksistilben-3-0-β-D-glikopiranosid) ve Polydatin (Polygonin veya 3,4 ‘ 5-trihidroksistilben-3-β-tek-D-glukozid) başka bir Resveratrol glukozitı [8]
Piceatannol ( Resveratrol ile ilişkili bir stilben) ve onun glukozit, Astringin [2] 0.025-0.067 mg / g ve 0.98-1.22 mg / g; sırasıyla [2]
Resveratrolosid, resveratrolün bir glukozididir ancak Piceid’den farklı bir yerde olan bir yapıdır. [9]
Rhein ve Physcion gibi antrakinonlar; fakat çoğunlukla Emodin [10] [11] ve bunların glukozidleri [12] 6.7g kuru ekstrakttan 35.3mg (Emodin) ve 8.2mg (Physcion) ve 4.6g kuru ekstresinden 17.6mg (antrakigosit B); 5.2mg / g, 1.2mg / g ve 3.8mg / g’dır. [13]
Kolon karsinogenezisinden koruyabilen antrakinon Chrysophanol / Chrysophanic acid [14] [15] [16]
Citreorosein [17] gibi antrakinon türevleri,
Daha resmi olarak 2-metoksi-6-asetil-7-metiljuglone olarak bilinen Naptho kuinon bileşiği 2- Methoksistiandran [18] ; [19] 100g kloroform özütü başına 1 mg bulundu. [20]
5,7-Dimetoksi-izobenzofuran-l (3H) -on (aka. 5,7-dimetoksiftalid) [21]
Taşiyozid [22]
Triptofan [22]
2,6-dihidroksibenzoik asit [22]
Gallic Acid [22]
(+) – kateşin (Yeşil Çay Kateçinlerinden biri) ve bir glukozid, (+) – katekin-5-O-β-D glikopiranozid [22]
L- (3-0-p-D-glikopiranosil-4,5-dihidroksifenil) -etanon [22]
Genel olarak, 641.1 +/- 42.6 mg / g (% 60-68) fenolik içeriği ve 62.3 ± 6.0 mg / g (% 5.4-6.8) flavonoid içeriği, genel Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı)’in kuru ağırlığı için bildirilmiştir. [23]

Resveratrol ve glukozit piceid, Polygonum Cuspidatum var. 0,04-0,1 mg / g ve 0,2-0,51 mg / g arasında değişir; sachalinensis , piceatannol ve glukosid Astringin ise sırasıyla 0.006-0.008mg / g ve 0.04-0.22mg / g aralığındadır. [2] Poligonum Cuspidatum var. Bohemika sırasıyla resveratrol, piceid, piceatannol ve astringin için 0.08-0.95mg / g, 1.72-7.32mg / g, 0.01-0.095mg / g ve 0.31-1.87mg / g aralığındadır. [2] Topluca , Japonicus standarttır ve bohemica potansiyel olarak rekabet edebilir ve sachalinensis diğer iki değişkene göre çok daha az stilbenlere sahipken en iyi görünür.

Resveratrolosid içeriğinde piceatannol ile ölçüldüğünde benzerlik arzetmektedir. [9]

Stilbenler (resveratrol ve piceatannol) için geniş içerik yelpazesi hem türlere, hem de aynı türün örnekleri arasında değişir; Oldukça güvenilmez bir içerik. Bir ‘glukosid’ veya ‘glikozid’ gelince, onlar da emilebilen veya edilmeyebilen ve dolayısıyla biyolojik olarak aktif olabilen ana molekülün saklama formlarıdır; piceid tam anlamıyla bir glikoz molekülüne bağlı bir resveratrol molekülüdür.

1.3 Yapısı ve Özellikleri

Yapıları Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağında) bulunan dört (en çok araştırılan) stilbendir; stilben resveratrolosid, 3 karbon (yapının diğer altıgenine, orta zincirin zıt tarafında) yerine 4 ‘karbona bağlanan glikoz kısmı haricinde piceid ile aynı görünür. Polidatin aynı zamanda, glikoz parçasının 5 ‘karbona (4’ ten birine) bağlı olması açısından da benzerdir. [24]

Resveratrol ve glukozid Piceid, ışığa ve açık çevrede (oda sıcaklığında) üç aya kadar maruz kaldıklarında yapısal olarak kararlı gözükmektedir; ancak, resveratrolün, Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) çevresel stres etmenleri tarafından hakaret edilen stabilitesi iyi değildir; [26] ihtiyatlılık ve iyi saklama hala uygulanmalıdır.[25]

Buda İlginizi Çekebilir Supplement Nedir? (Gıda Takviyesi Hakkında Herşey)

Genel olarak, Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) özütü orta derecede güçlü antioksidan özelliklere sahiptir, [23] capitatum türünden sonra ancak laboratuvar ortamında değerlendirildiğinde cinensis ve multiflorum’dan daha yüksektir. [27] Polygonum Cuspidatum’un anti oksidan kapasitesi 56.22mmol / 100g Trolox eşdeğerleri ve 6.33g / 100g Gallic asit eşdeğerleri olarak bildirilmiştir ve yapraklara ve köklere de uzandığı gösterilmiştir. [27]

112 bitkiyi analiz eden ve Geleneksel Çin Tıbbından anti-kanserli otların ortak meyve ve sebzelerden daha yüksek anti-oksidatif kapasiteye sahip olduğunu özetleyen bu çalışmaya [28] göre, (Trolox eşdeğerlerine göre antioksidan potansiyeli ölçmenin bir yolu) Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı), en yaygın Yeşil Çay kateşinleri kaynağı olan Camellia Sinensis olarak gücün % 35’i (gram bazında) ile 112’nin 14’ünde yer aldı.. Kazananlar sırasıyla Camellia Sinensis’e göre 3.28x ve 2.12x daha fazla anti-oksidatif etkiye sahip olan Rhus chinensis ve Acacia catechu dalı / köküdür. [28]

Bileşiklerin üç ana sınıfı ve içeriği ve bireysel anti-oksidan potansiyeli, dışarıdaki diğer otlardan oldukça iyidir.

2 Farmakoloji

Resveratrol kendi farmakokinetiğini kendi sayfasında analiz ettirdi; kısa bir özet, resveratrolün oral yoldan alımının yetersiz biyoyararlanımı olduğu, ancak bunun yanında diğer besinlerin tüketilmesiyle arttırılabilir olmasıdır.

2.1 Dağıtım

Oral uygulamadan sonra resveratrolün (20mg / kg) dağılımı kalpte (743.4 ± 45.77ng / mL’ye kadar) varmış gibi görünmektedir; ancak neredeyse tamamen 60 dakika atılır.Karaciğer yaklaşık 2mcg / mL’de (2.000ng / mL), 60 dakika içinde akciğer dokusunda 2,8 mcg / mL’e kadar, ancak böbrekte yaklaşık 30-60 dakika arasında orta derecede miktarda (0.8-1.3 mcg / mL) hemen hemen saptanamayan, çoğunlukla mide ve beyindeki hiçbiri 60 dakikaya kadar ulaşamaz. [29]

İzole resveratrol verilen farelerde bulunan benzer dağılım verileri, [30] [31] bu çalışmada beyinde hiçbiri bulunmadı; beyindeki resveratrol bulunmaması ve midede bulunan yüksek (48.2mcg / mL) içerik, 60 dakikaçalışma içinde sona ermesi yüzünden olabilir. [29]

2.2 Boşaltım

İzole olarak Resveratrol’a benzer şekilde, Polygonum Cuspidatum’dan alınan resveratrol, idrarla atılan minimal resveratrol ile yüksek düzeyde konjuge olmuştur. [29] Ağızdan alınan dozun% 0.059’u konjuge edilmemiş idrarda bulundu ve% 0.027’si konjonktallenmemiş safra bulundu.Oral resveratrol dozunun% 99.14’ü bir konjugat olarak atılır veya oral uygulamadan 24 saat sonra bir doku içine dağıtılır. [29]

2.3 Enzimatik Etkileşimler

Polygonum Cuspidatum hem CYP3A enzimini hem de akış proteini “MultiDrug Resistance Protein 2” (MRP2)’yi bastırabiliyor ve bu enzimler tarafından metabolize edilen karbamazepin gibi ilaçlarla etkileşime girebilir.[32] Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) Resveratrol’un CYP3A4’ü kurucu androstan reseptörü (CAR) yoluyla yukarı doğru düzenleyebileceğini araştıran bir araştırmada bu kabiliyetin bulunmadığı tespit edildi. [33]

CYP3A : İnsanlar tarafından ilaç metabolizmasından sorumlu olan en önemli sitokrom P450 izoformlarından biridir, çünkü mide-bağırsak sistem ve karaciğer gibi kritik dokularda bu tür en önemli enzimdir ve çeşitli klinik olarak yararlı tedavi edici maddelerin oksidatif biyotransformasyonunda rol oynar.
MRP2 : Geniş bir aralıktaki bileşikleri naklederek detoksifikasyon ve kemoproteksiyonda önemli bir rol oynayan bir ATP-bağlayıcı kaset taşıyıcıdır.

3 İltihaplanma ve Bağışıklık Sistemi

3.1 Genel İltihaplanma

Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) kullanılarak yapılan bir insan çalışması, günde 200 mg (40 mg Resveratrol) 6 haftalık takviyeden sonra, ekstrakte edilen bağışıklık hücrelerinin, NF-KB’nin% 25 daha az yer değiştirmesi olduğunu buldu. NF-KB, iltihaplanmanın bir arabulucusudur ve bu genel olarak iltihaplanmada bir azalmadır. [34]

NF-kB aktivitesindeki azalma TNF-a ve IL-6’nın dolaşımında da daha az etkili oldu; iki iltihaplı sitokin. [34] Hayvanlardaki büyük dozlarda (100-200mg / kg etil asetat fraksiyonu), anti-iltihap etkileri kısa süreli olarak uyardığı gösterilmiş ve bir romatoid artrit modelinde vaat gösterilmiştir. [35]

NF-KB

NA’dan RNA’ya genetik bilginin aktarımını, sitokin üretimini ve hücre sağkalımını kontrol eden bir protein kompleksidir.
TNF-a :Sistemik iltihaplanmada yer alan bir hücre sinyal proteinidir (sitokin) ve akut faz reaksiyonunu oluşturan sitokinlerden biridir.
IL-6 : Bir pro-iltihaplanma sitokin ve bir anti-iltihaplanma miyokin olarak işlev gören bir interlökin’dir. İnsanlarda, IL6 geni tarafından kodlanır.
3.2 Nezle

Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) napthaquinone’un HRV 3C-proteaz enziminin 4.6uM’lik bir IC50’sinde güçlü bir inhibitörü olduğu gösterilmiştir. [20] Bu enzim, soğuk algınlığı için en yaygın madde olan Rhinovirus’un aynısı için gereklidir; [36] dolayısıyla, rupintrivir (AG-7088) gibi soğuk algınlığının oluşumunu ve şiddetini azaltmak için inhibitörler araştırılmaktadır. [37]

HRV 3C : E. coli içinde ifade edilen insan Rhinovirüs tip 14’ten türetilmiş bir rekombinant 3C proteazdır.
IC50 : Bir maddenin belirli bir biyolojik veya biyokimyasal işlevi bastırma gücünün bir ölçüsüdür.
3.3 Alerjiler

Antrasinon bileşiği olan emodin, IgE’nin FcɛRI ile ilişkilendirilmesini önleyerek mast hücrelerinin aktivasyonunu bastırma kabiliyeti nedeniyle araştırılıyor. Mast hücrelerinde IgE’nin FcɛRI’ye bağlanması, mast hücrelerinde çok tepkisinin ilk aşamasıdır [38] ve sonunda histamin salınımı ile sonuçlanır. Emodin, 5-40 mg / kg vücut ağırlığına [39] oral uygulama sonrasında bu cevabı doz bağımlı olarak bastırdığı görülmekte ve Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) özütü de mast üzerinde 62 ± 2.1ug / mL IC50 değeri ile hücreler oldukça etkili gibi görünmektedir. [40]

IgE : Bağışıklık sistemi tarafından üretilen antikorlardır.
Mast hücresi : Mast hücresi, omurgalı hayvanların bağışıklık sisteminin doku hücresidir. Mast hücreleri, hipersensitivite ve alerjik reaksiyonlar gibi iltihaplı yanıtlara aracılık eder.
Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) ile etkileşimler ve alerjileri azaltma, insanlardaki bu etki potansiyeli bilinmemektedir; nikel alerji için topik kullanıma kadar uzayabilir.

4 Nöroloji ve Beyin

Polydatin veya resveratrol glukozidinin, 30.5 günde, 12.5, 25 ve 50 mg / kg vücut ağırlığında ağızdan takviye edildiğinde, bunama modelinde fareleri bilişsel düşüşten koruması sağlandı. [24] 25mg / kg Polidatin, 25mg / kg Ginkgo Biloba’dan biraz daha az korundu, ancak önemsizdi. [24] Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı)’ten resveratrol , 20mg / kg oral yoldan fayda sağladığını da gösterir. [41]

Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı)’ten alınan Napthaquinones anti-oksidan etkilerine bağlı olarak, laboratuvar ortamında da koruyucu etkiler gösterir. [19] Oksidatif hasar tamamen ortadan kaldırılmış ve hücre canlılığı, test edilen daha yüksek konsantrasyonlarda (2.5uM, 5uM; 0.05-1uM korunmuştur ancak kontrol üzerinde yaşaya bilirliği arttırmamıştır) kontrol üzerinde artmıştır. [19]

Emodin’in nöronları laboratuvar ortamında hasardan korumak için kullanıldığı gösterilmiştir, ancak bu sonuçlar, emodinin düşük bir biyoyararlanıma sahip olduğundan pratik olarak ilgili olmayabilir. [42]

Nörokoruma göstermek için gereken dozlar yüksek olmasına rağmen (20 mg / kg resveratrol, 12.5 mg / kg polidaktin) çok sayıda sinir koruyucu bileşik var gibi gözükmektedir; bunun izole edilmiş fakat daha güçlü bileşiklerden daha iyi veya daha kötü olup olmadığı bilinmiyor.

5 Hormonlarla Etkileşimi

5.1 Östrojen

32 geleneksel Çin bitkisi üzerinde yapılan bir çalışmada, Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) EC 50 değeri 6.4ug / mL ile en güçlü olduğu bulunmuştur. [43] Horny Goat Weed (100ug / mL EC 50), Astragalus membranaceus (EC 50 / 236.1ug / mL), Belamcanda chinensis (142.8ug / mL EC 50 ) ve ikinci derecede östrojenik olan diğer bitkiler yer Rheum palmatum’a (EC 50 , 46.7ug / mL) gitti.Tüm% 70 etanolik ekstraktlar ve östrojen reseptörünü eksprese eden bakterilerde değerlendirildi. [43] Karşılaştırma için, 17β-östradiolün kendisi için 0.205 ng / mL’lik bir EC 50 değeri vardı. [43]

EC 50 :Yarı maksimum tepki veren bir ilacın konsantrasyonudur.
17β-östradiol : Steroid hormonu esas olarak yumurtalıkta üretilir, uterus endometriyumun çoğalmasını uyarır, yumurtlama için LH artışını uyarırı ve negatif geri besleme yoluyla hipofiz hormonu salımını bastırır.
Bu östrojenikliğin arkasındaki aktif moleküller antrakinon içeriği olabilmelerine rağmen [17], birlikte katlandıklarında 17β-östradiol’ün reseptörüne bağlanmasını bastırdığı ve hem karşıt olarak (östrojen yetersizliği sırasında) hem de rekabetçi karlıt olarak (östrojen artışı sırasında) rol oynayabileceği düşünülmektedir. [44] [44]

Bununla birlikte, emodin (en belirgin antrakinon), 10.1 +/- 0.36 ng / mL’lik bir EC50’ye [45] sahipken, bütün Polygonum Cuspidatum, 6.4ug / mL’de daha etkili olmuştur. [43] Östrojenik etki potensi olan başka bir bileşiğin var olduğunu ileri sürdü. Polygonum fragmanlarını bölen bir çalışma, en emodinli fragmanın (Hzs1) emodin içeriği olmayan (Hzs6) bir madde ile eşleştirildiğini ve bu, bilinmeyen bir bileşiğe katkıda bulunduğunu gördü. [45]

Laboratuvar ortamında bir fito-östrojenik bileşik gibi görünmektedir, ancak antrakinonların biyoyararlanımı genellikle düşüktür (bağırsakta emilen yüzdendir, bu nedenle iyi bir müshil bileşik üretirler ) ve bu yüzden östrojeniklik pratik olarak uygun olmayabilir.

6 Vücut Ağırlığı ile Etkileşimler

Günlük 200 mg Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı)’in (40 mg resveratrol içeren) 6 haftalık takviyeden sonra vücut kütlesi veya serbest leptin seviyelerinde belirgin bir etki gözlenmedi. [34]

Buda İlginizi Çekebilir 7-Keto DHEA Nedir ?

7 Cilt İle Etkileşim

7.1 Cilt

Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) deriye nüfuz ettiği gösterilmiştir [46] ve bu nedenle topikal uygulama için kozmetik bir madde olarak kullanımı araştırılmıştır.

Melanositlerde (derinin altındaki melanin üreten hücreler) test edildiğinde, Polygonum’da Piceid olarak adlandırılan bir bileşen, tirozinaz aktivitesini doz bağımlı bir şekilde bastırabilir ve cilt aydınlatma maddesi olarak görev yapabilir. [7] Piceid direkt olarak tirozinazın güçlü bir inhibitörü değildir, ancak mRNA ve bundan sonra da tirozinazın protein içeriğini baskılamaktadır. [7] [47]

mRNA : DNA’dan genetik bilgiyi gen ifadesinin protein ürünlerinin amino asit dizisini belirttikleri ribozoma taşıyan geniş bir RNA molekülü ailesidir.
Resveratrol ayrıca Resveratrol’un tirozinaz ve maddeleri için bir substrat olduğu için dolaylı bir bastırma mekanizmasına sahiptir ve bu nedenle aktivite birikir ve bastırabilir. [48] [49] Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) bir bileşeni olan Piceatannol , antioksidan etkileri ile melanogeneziyi tirozinaz yoluyla bastırabilir ve Piceid gibi melanin içeriğini azaltabilir. [50] Antrakinon olan Emodin doğrudan tirozinaz aktivitesini bastırabilir [ 51], buna karşın ilgili antrakinon physcion daha güçlüdür ve 48 kat daha fazla dermal tesire sahiptir. [52]

Işıklandırmanın ötesinde, Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı), farelerda yara iyileşmesini hızlandırmak ve onarılan yaranın kalitesini tedavi edilmemiş bir kontrole göre arttırmak için gösterilmiştir. [53] Polygonum Cuspidatum’un anti-iltihaplanma etkileri, çoğunlukla trans- resveratrol içeriği nedeniyle topik olarak uygulandığında görülmüştür. [54]

Aknede rol oynayan Propionibacterium acnes bakterileri tarafından üretilen biyofilmlerin ortadan kaldırılması da Resveratrol ile yapılabilir; Ek olarak, Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı), topikal olarak uygulandığında sivilceleri hafifletebilir. İlginçtir, bu çalışma hem Rhodiola Rosea’yı Salidroside ile hem de Azgın Keçi Otundan Icariin’e kadar uzanmaktadır.

Muhtemelen saf değişikliklerle, Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağındaki) bileşikler, farklı mekanizmalar vasıtasıyla tirozinaz aktivitesini bastırmakta ve topikal olarak uygulandıklarında birbirleri ile çok sinerjik olabilirler; Ancak bu test edilmemiştir. Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı), topik olarak uygulandığında iltihaplanmayı azalttığı ve hem sivilceleri hem de nikel alejiyi azaltabileceği düşünülür (ancak bu ipuçlarının tamamen onaylanması için daha fazla kanıt gerekir).

(Polygonum Cuspidatum için yaygın yazım hataları arasında polygonm, poligonum, poligonim, poligonem, polygonim, cuspitadim, notweed bulunur)

Bilimsel Destek ve Referans Metni

Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) Referanslar

İki çeşit Polygonum cuspidatumda stilbenlerin izolasyonu ve tanımlanması .
Polyulum cuspidatumda seçilen stilbenlerin, CoulArray saptaması ile birleştirilmiş HPLC ile analizi .
Japonya’da Fallopia japonica (Polygonaceae) ile ilişkili endofitik mantarlar ve bunların Puccinia polygoni-amphibii var. tovariae, klasik biyolojik kontrol için bir aday .
İnvaziv knotweed, allelopati yoluyla doğal bitkileri etkiler .
İnvaziv Bohemian knotweed’de (Fallopia xbohemica, Polygonaceae) iki yerli türün büyümesini ve hayatta kalmasını önleyen mekanizmaların bir değerlendirmesi .
Polygonum cuspidatum kökünden izole edilen resveratrol, Lewis akciğer karsinoması taşıyan farelerde tümör büyümesi ve akciğer ve tümör kaynaklı neovaskülarizasyona metastaz yapılmasını önler .
Polygonum cuspidatum’dan izole edilen piceid ile melanogenezisin inhibisyonu .
Sıçan kalplerinde polidainin iskemi / reperfüzyon hasarına karşı koruyucu etkisi .
Üç glikosilatlı resveratrol analoglarının invazif bitki Polygonum cuspidatum’dan yüksek hızlı ters akım kromatografisi ile hızlı ayrılması .
Polimer Polygoni multiflori’de antrakinonların eş zamanlı olarak belirlenmesi, alev iyonizasyonu ve kütle spektrometrik saptaması ile eşleştirilen kılcal gaz kromatografisi ile .
HPLC ve HPLC-ESI / MS ile Rhizoma Polygoni Cuspidati’nin Analizi .
Polygonum cuspidatum Sieb’deki ana bileşenlerin belirlenmesi ve belirlenmesi. ve Zucc. Yüksek performanslı sıvı kromatografi / elektrosprey iyonizasyon-iyon kapanı-zaman kütlesi spektrometresi ile .
Çin tıbbi bitki Polygonum cuspidatum Sieb’den beş bileşiğin preparatif izolasyonu ve saflaştırılması. ve yüksek hızlı karşı akım kromatografisi ile Zucc.
Polygonam cuspidatumun kökündeki resveratrol, emodin, krisoptanol, fiziksin eşzamanlı belirlenmesi ve HPLC ile özü.
Rhizoma ve Radix Polygoni Cuspidati’deki altı biyoaktif bileşiğin eş zamanlı olarak nicelendirilmesi için bir kromatografik yöntemin optimizasyonu ve validasyonu .
Chrysophanic asit, EGFR / mTOR yolunu inhibe ederek kolon kanseri hücrelerinin proliferasyonunu bloke eder .
Polygonum cuspidatum’dan sitreorosein ve diğer östrojenik bileşiklerin biyoassay güdümlü ayrılması .
2-Methoxystypandrone, TRAF6-TAK1 sinyalizasyon komplekslerinin oluşumunu aşağı regüle ederek RANKL aracılı osteoklastogenezi baskılamaktadır
PC12 hücrelerinde Polygonum cuspidatum’dan 2-metoksi-6-asetil-7-metiljuglonun koruyucu, antioksidatif ve antiapoptotik etkileri .
Keşif, total sentez, HRV 3C-proteaz inhibitör aktivitesi ve 2-metoksistypandrone ve analoglarının yapı-aktivite ilişkileri .
5,7-Dimetoksi-izobenzofuran-1 (3H) -on .
Polygonum cuspidatum’un bileşenleri .
Polygonum cuspidatum’dan alınan ekstrenin antioksidan aktivitesi .
Polydatin, bir sıçan vasküler demans modelinde öğrenme ve hafıza bozukluklarını korur .
Trans-resveratrol ve trans resveratrol glukozidin (Piceid) preformülasyon stabilitesi .
Rhizoma polygoni cuspidati’de resveratrol stabilitesi üzerine çalışma .
Dört Polygonum türünün biyoaktivitelerinin karşılaştırmalı analizi .
Antikanser ile ilişkili 112 geleneksel Çin şifalı bitkinin antioksidan aktivitesi ve fenolik bileşikleri .
Polygonum cuspidatum ekstresinin (PCE) oral uygulamasından sonra sıçandaki resveratrolün doku dağılımı ve atılımı .
Oral uygulamayı takiben sıçan dokularında {3H} trans-resveratrol dağılımı .
Oral uygulamadan sonra fare dokularında bir kanser kemopreventif polifenol olan {14C} -trans resveratrol dağılımı .
Sıçanlarda karbamazepin ile bir resveratrol zengin nutrasötik, Polygonum cuspidatum yeni bir ot – ilaç etkileşimi .
Çin bitkisel bileşikleri tarafından LS174T hücrelerinde CYP3A4 ifadesinin AR-aracılı up-regülasyonu .
Bir antiinflamatuar ve reaktif oksijen türü resveratrol içeren Polygonum cuspidatum özütünün baskılayıcı etkisi .
Deney hayvanlarında Polygonum cuspidatum’un etil asetat fraksiyonunun analjezik ve anti-enflamatuar etkileri .
Escherichia coli’de ifade edilen insan rinovirüs 14 3C proteazı ile in vitro ortamda küçük peptidlerin ayrılması .
Rupintrivir in vitro direnç çalışması, insan rinovirüs 3C proteazının yeni bir inhibitörüdür .
Anafilakside mast hücre sinyal mekanizmaları .
Doğal olarak oluşan bir antrakinon türevi olan emodin, IgE aracılı anafilaktik reaksiyonu ve mast hücresi aktivasyonunu baskılamaktadır .
Polygoni cuspidati radix, antialerjik aktivite için mast hücrelerinde Syk kinaz aktivasyonunu inhibe eder .
Parkinson farelerinde Polygonum cuspidatum ve lipozomal formdan elde edilen resveratrolün nigral hücreleri üzerindeki koruyucu etkisi .
Sıçan kortikal nöronlarında emodinin beta-amiloid kaynaklı nörotoksisiteye karşı nöroprotektif etkileri .
Çin tıbbi bitkilerinin in vitro estrojenik aktiviteleri geleneksel olarak menopoz semptomlarının tedavisinde kullanılmaktadır .
Polygonum cuspidatum (Polygonaceae) köklerinden fitoöstrojenler: estrojenik aktivite için hidroksialsaquinonların yapı gereksinimi .
Polygonum cuspidatumdaki östrojenik bileşiklerin biyoassay ve yüksek performanslı sıvı kromatografisi ile analizi .
Fosfolipid bazlı mikroemülsiyonlardaki farklı Polygonum cuspidatum özlerinin antioksidan ve transmembran permeatif aktivitelerinin karşılaştırılması .
Oxyresveratrol ve hidroksistilben bileşikleri. Tirozinaz ve etki mekanizması üzerinde inhibitör etkisi .
Tirozinaz için kcat tipi bir inhibitör olarak resveratrol: potansiyelli melanogenez inhibitörü .
Tirozinaz katalizli trans-resveratrol oksidasyonunun spektroskopisi ve kinetiği .
Piceatannol, antioksidatif etkileriyle melanogenezini inhibe eder .
Emodin, Polygonum cuspidatum’dan bir protein tirozin kinaz inhibitörüdür .
Polygonum cuspidatumdan antrakrinonlar dermal kullanım için tirozinaz inhibitörleri olarak .
Polygonum cuspidatum ekstresinin sıçanlarda yara iyileşmesi üzerine etkileri .
Fare kulak iltihabının TPA modelinde Polygonum cuspidatum özünün topikal anti-enflamatuar aktivitesi.
. Propionibakterium acnes biyofilmlerinin bitki ekstreleri ile yok edilmesi ve aktif bileşikler olarak icariin, resveratrol ve salidrosidin varsayılan olarak tanımlanması

***maturidi*** · 03 May 2019, 07:44

Uzun ömrün sırrı rezveratrol mü?

Sağlıklı ve uzun bir hayatın sırrını yiyip içtiklerimizde aramak eski, hem de çok eski bir inanış.

Kimi yoğurtta, incirde, narda, kimi zeytinde, balda arar uzun ömrün sırrını. Üzüm ve üzümdeki rezveratrol de bunlardan biri ve son 2-3 yıldır pek bir moda. Rezveratrol üzüm, yerfıstığı, dut, yabanmersini gibi besinlerde bulunan bir doğal ilaç. Damar sertliğini önlemeden kanserden korunmaya, bağışıklığı güçlendirmeden belleği güçlü tutmaya kadar pek çok alanda faydalı. Harvard’lı doktorların rezveratrolde bulunan polifenolik yapının uzun ömür genlerini olumlu etkilediğini gösteren bazı bilimsel sonuçlara ulaşması ise rezveratrole gösterilen ilgiye zirve yaptırdı. Amerika’da tam bir rezveratrol çılgınlığı yaşanıyor. Geçenlerde Dr. Öz’ün Oprah Winfrey ile yaptığı televizyon programında rezveratrolü “uzun ömrün sırrı” gibi sunmasıyla rezveratrol satışları patladı.

Rezveratrolden zengin bitkilerden biri japanese knotweed diye de bilinen polygonum cuspinatum otu. Piyasada satılan rezveratrol tablet veya kapsüllerinin çoğu bu otun köklerinden üretiliyor. Üzüm ve şaraptan da üretmek mümkün ama pahalıya geliyor. Yine de üzüm ve üzüm suyundan elde edilen rezveratrol daha çok tercih ediliyor. Rezveratrolü ister pahalı olan üzüm veya yaban mersininden, isterseniz ucuz polygonum cuspinatum otunun köklerinden hazırlanan tabletlerden kazanın günlük 100 mg civarında almanız yeterli. Ama dikkat edin! Rezveratrolün dişilik hormonu östrojene benzer etkileri var. Östrojen reseptörü pozitif meme kanseri olan hastaların rezveratrolü besin desteği olarak kullanmamaları gerekiyor. Bana göre bitkilerin özellikle köklerini, gövde, yaprak ve meyvelerini güneş ışınlarından, zararlı mantar ve mikroplardan korumak amacıyla ürettikleri bu doğal maddenin uzun ömür iksiri olduğunu gösteren deliller henüz yeterli değil! Yine de yaşlanmayı önleyici, serbest radikal zararlarını engelleyici, yangısal süreçleri azaltıcı etkisi olan bu doğal destekten faydalanmak isteyenler bol bol çekirdekli üzüm yiyip üzüm suyu, pekmez içerek ya da yerfıstığı, yaban mersini yiyerek rezveratrol kazanabilirler.

Yürüyüş bandında egzersiz tehlikeli olabilir mi?

Yürüyüş bantları (trendmill) gittikçe daha yaygın kullanılan araçlar haline geldi. Son yıllarda ev kullanımı için de cihazlar geliştirildi. İstediğiniz zaman elinizin altında olması, dış hava koşullarından etkilenmemeniz, hemen başlayıp istediğiniz hızı ve eğimi ayarlayabilmeniz, özellikle yokuş yukarı tırmanmanın keyfine varabilmeniz açısından bu aletlerin ciddi avantajları var. Ayrıca yürüyüş ve koşu sıklığını, yoğunluğunu değiştirebilmeniz de kendi elinizde. Bununla birlikte bu araçların pahalı olmaları ve otomatik çalışmaları nedeniyle sakatlanma riski taşımaları gibi dezavantajları da var.

Yerfıstığı ömrü uzatır mı?

Ömrü uzatır mı bilmiyorum ama sağlığa iyi geldiğinden eminim. Bunun birinci nedeni rezveratrol yönünden zengin yapısı. Yerfıstığının özellikle çoğu zaman tuzlayarak, fırınlayarak ya da parmaklarımızla soyup atarak kullanmadığımız kırmızı renkli ince dış tabakası. İşin uzmanları yer fıstığından yararlanmak istiyorsanız onu fırınlamak veya kavurmak yerine haşlamanızı, tuzla pek karşılaştırmamanızı, özellikle kırmızı renkli dış kabuğunu soyup atmamanızı tavsiye ediyorlar. Taze yerfıstığının bir gramında 0,01 mikrogram, yer fıstığı yağının bir gramında ise 0,3 mikrogram rezveratrol bulunuyor. Rezveratrolün üzümde de yaprak ve kabuk kısmında daha yoğun olduğunu hatırlatalım. Haşlanmış yerfıstığında ise bu miktar beş mikrograma kadar yükselebiliyor.

Sigarayı bırakırken nikotin desteği almak doğru mu?

Doğru olabilir. Çünkü sigarayı bırakmanın anahtarı nikotin açlığını yatıştırmaktan geçiyor. Bu durumda piyasada satılan nikotin sakızları, spreyleri, bantlarından yararlanmak mümkün. Ayrıca sigarayı bırakmada faydası olduğu bilinen ilaçların çoğu, örneğin Buspiron ve nikotin yoksunluğunun belirtilerini hafiflettikleri için etkili olabiliyor. Nikotin desteği almak sigara içmeye devam etmekten çok daha güvenli.

Sıcak mı, soğuk mu daha iyi?

Bu keyfinize bağlı bir durum ama uzmanların çoğu insanların sıcaktan daha çok hoşlandığını söylüyor. Yani “Bazıları sıcak sever” deyimini “Çoğunluk sıcaktan hoşlanıyor” diye değiştirmek mümkün. Gerçekten de yorulup bunalınca, uflayıp puflayınca, kafalar karışınca, uykular kaçınca, yani konu tatil yapmak olunca bile kimsenin aklına kutuplara gidip yürümek gelmiyor. Böyle durumlarda dağda kayak yapmayı hayal edenlerin bile akıllarında kalan son kare şömine başında geçirdikleri sıcak saatler... Kısacası uzmanlar çoğunluğun güneşli ılık havaları özlediğini, dinlenmek deyince sıcak su dolu küvetler ya da jakuziler hayal ettiklerini, zaman ve imkan buldukça sauna ve buhar banyolarında dinlendiklerini söylüyor. Kısacası tıpkı karanlık gibi çoğumuz soğuktan da pek hoşlanmıyoruz. Gerçekten de sıcak tatbikini ya da ortamların daha dinlendirici, iyileştirici, az hastalandırıcı olduğunu düşündüren çok sayıda gözlem var.

Sauna faydalı mı zararlı mı?

Bir sauna tutkunu olduğumu da itiraf etmeliyim. Benim kanaatim saunanın yararlı olduğu yönünde. Eklem ve kas ağrılarını azaltabiliyor. Rahatlama duygusu yaratıyor. Stresi azaltabiliyor. Eski bir araştırmada 30 dakika saunada oturduktan sonra kandaki beta endorfin seviyesinin neredeyse iki katına çıktığı gösterilmiş. Endorfinler bedenimizin ürettiği sağlıklı, yararlı, keyif verici maddeler. Bunlar kişinin kendini mutlu hissetmesini sağladığı gibi ağrı ve sızıları da azaltabiliyor. Ayrıca sauna seanslarının kandaki seratonin hormonunu artırdığını, stres hormonlarının miktarını ise azalttığını gösteren bulgular var.

Tombullar kulübüne üye olmak ne zaman tehlikeli?

Yağlarınız bel çevresi, göbeğiniz ve göğüs bölgenizde biriktiği zaman! Sağlık sorunları, özellikle kalp damar hastalıkları, şeker hastalığı, hipertansiyon söz konusu olduğunda bu tür şişmanlama büyük sorun yaratıyor. Yani şişmanlarken yağların vücudunuzun en çok hangi bölgesinde biriktiği son derece önemli. Çoğunuzun bira göbeği, orta yaş simidi, yedek lastik gibi tanımlarla geçiştirdiği bel çevresinden şişmanlama, sağlığı ciddi yönde etkiliyor. Oysa kalça ve uyluklardan alınan kilolar bu kadar ağır sonuçlara yol açmıyor. Bel çevrenizi her ay düzenli olarak ölçün. Erkekseniz 96, kadınsanız 84 santimi geçmesine izin vermeyin. Erkeklerde 102, kadınlarda 88 santimden fazlasının alarm anlamına geldiğini bir kenara not edin. Bel çevrenizi ölçün ve elde ettiğiniz rakamı kalça çevrenize oranlayın. Rakam birden büyük çıkarsa kilo sorununu ciddiye alın.

***maturidi*** · 03 May 2019, 07:48

Japon Knotweed

Bilimsel Ad (lar): Polygonum cuspidatum Siebold & Zucc.
Ortak Ad (lar): Fleeceflower, Huzhang, Japon bambu, Japon knotweed, Meksika bambu

Tıbben gözden Eczacılar ile tarafından. Son güncelleme tarihi 4 Ocak 2018. Klinik Genel Bakış

kullanım

Huzhang (Japanese Knotweed), geleneksel Çin tıbbında, Japonya ve Kore'de uzun yıllardır kullanılmaktadır. Çeşitli uygulamalar için kullanılmasına rağmen, az sayıda klinik çalışma iddiaları doğrular ve dozlama veya güvenlikle ilgili rehberlik sınırlıdır.

Resveratrol'ün aktivitesine özgü bilgi için, bakınız Resveratrol. Dozlama

Dozlama kılavuzlarına dayanacak klinik kanıtlar sınırlıdır. Bir klinik çalışmada, anti-enflamatuar etki için 6 hafta boyunca resveratrol 40 mg içeren P. cuspidatum 200 mg oral ekstresi kullanılmıştır. Kontrendikasyonlar

Gebelik. Hamilelik / Emzirme

Kullanmayın. Bilgi eksik olduğundan emzirme döneminde kullanmaktan kaçının. Etkileşimler

Hiçbiri iyi belgelenmemiş. Ters tepkiler

Klinik kanıtlar sınırlıdır. Toksikoloji

Bilgi sınırlıdır. Bilimsel Aile

Poligonaceae (Karabuğday)

Botanik

P. cuspidatum yaklaşık 2 m boyunda büyüyen çok yıllık bir bitkidir. Kırmızımsı mor lekeler ve oval / eliptik yaprak döken yapraklar (5 ila 12 cm x 4 ila 9 cm) olan mukus içi oyuk saplara sahiptir. Erkek ve dişi çiçekler ayrı bitkilerde bulunur ve meyveler siyah / kahverengi, parlak ve ovaldir. Bitki Japonya, Çin ve Kore de dahil olmak üzere doğu Asya’ya özgüdür. Bu ülkelerde ve ABD'de yetiştiriliyor ve tohumlar veya kök tarafından üretiliyor. Eş anlamlıları arasında Pleuropterus cuspidatus (Siebold ve Zuc.) Moldenke, Fallopia japonica (Houtt.) Ronse Decr., Pleuropterus zuccarinii (Küçük) Küçük, Polygonum cuspidatum Siebold ve Zucc. var. compactum (Kanca. f.) LH Bailey ve Reynoutria japonica Houtt.

Bitkinin yayılma rizomları nedeniyle, P. cuspidatum ticari olarak resveratrol üretimi için temel bir kaynak olarak yetiştirilir (bakınız Resveratrol monografı), aynı zamanda bazı ABD eyaletlerinde zararlı, istilacı bir B veya C otu olarak kabul edilir. Chen 2013 , Peng 2013 , USDA 2013 Tarihçe

Kök kullanan en az 100 reçete , Çin Halk Cumhuriyeti Farmakopesinde, bronşit ve öksürük, bel soğukluğu, iltihaplanma, enfeksiyon, sarılık, hiperlipidemi ve hipertansiyon, menopoz semptomları ve amenore ve cilt yanıklarını tedavi etmek için mevcuttur. Kök, Çin, Japonya ve Kore'de geleneksel tıpta yaygın olarak kullanılmaktadır ve genç bitki parçaları bir sebze olarak yenilmektedir. P. cuspidatum, bir bitkisel diyet takviyesi olarak Amerika Birleşik Devletleri'nde yaygın olarak bulunan birincil bir resveratrol kaynağıdır. Hao 2012 , Li 2013 , Peng 2013
Kimya

Uçucu uçucu yağlar yapraklar için tarif edilmiştir, fakat kökler geleneksel olarak kullanılan ana bitki parçasıdır. Ana kurucu kimyasal maddeler arasında kininler (örneğin, antrakinon, naftokinon, fillokinon) ve emodin tipi antrokinonlar, stilbenler (örn. Resveratrol, pikeatannol polidatin), flavonoitler (örneğin kuersetin, kateşin, rutin), kumarinler ve diğer liginler bulunur. Chen 2012 , Du 2013 , Hao 2012 , Kirino 2012 , Li 2013 , Peng 2013 , Piotrowska 2012 , Shen 2011 , Zhang 2012

Emodin ve psikoz, anti-enflamatuar etkiler gösterir. Shen 2011 Resveratrol, resveratrolosid, polydatin ve piceatannol dahil olmak üzere stilben içeriği, gözlenen antioksidan aktiviteden sorumludur. Kirino 2012 , Piotrowska 2012

Yüksek performanslı sıvı kromatografisi ve ince tabaka kromatografisi dahil olmak üzere, emodin ve polidatin içeriğine dayanan (Çin farmakopesi başına sırasıyla% 0.6 ve% 0.15'lik minimum konsantrasyonlar) tanımlama metotları yayınlanmıştır. Kimyasal bileşim mevsimsel olarak ve hasat zamanı ile değişir. Babu 2005 , Chen 2013 , Hao 2012 , Peng 2013 Kullanımlar ve Farmakoloji

Araştırma, Japon knotweed'in antioksidan etki için kullanımıyla ilgili klinik veri olmadığını ortaya koymaktadır. Anti-enflamatuar etkiler

Hayvan verileri

Farelerde yapılan çalışmalarda topikal P. cuspidatum ekstraktının uygulanması ile iltihaptaki azalma ve yara iyileşme oranındaki iyileşmeler gösterilmiştir. Bralley 2008 , Peng 2013 , Wu 2012 Deneysel olarak indüklenen artritli hayvanlarda tümör nekroz faktörü alfa (TNF-alfa), oral interleukin (IL-6) ve C-reaktif protein azalmaları bulundu. Han 2012 Kemirgenlerde analjezik etki de gösterilmiştir. Han 2012 Klinik veri

Sınırlı klinik çalışmalar yapılmıştır. Sağlıklı gönüllüler arasında yapılan bir çalışmada, günlük olarak resveratrol 40 mg içeren 6 hafta P. cuspidatum ekstresinin ardından mononükleer hücrelerde inflamasyon modülatörlerinin azalmış ifadesi bulundu. Ghanim 2010 Küçük bir çalışmada (N = 20), plazma TNF-alfa ve IL-6'nın plaseboya göre azaldığı bulundu. Zahedi 2013 Antimikrobiyal etkinlik

Hayvan verileri

İn vitro çalışmalar P. cuspidatum ekstrelerinin geniş antibakteriyel ve antifungal aktivitesini göstermiştir. Peng 2013 , Piotrowska 2012 , Song 2006 Ağız sağlığı açısından Streptococcus mutans'a karşı etkinlik araştırıldı. Ban 2010 , Pandit 2012 Bir etanol özü, in vitro HIV-1'e karşı inhibitör aktivite gösterdi. Lin 2010 , Peng 2013 Klinik veri

P. cuspidatum'un antimikrobiyal bir madde olarak kullanımı ile ilgili klinik veri yoktur. Antioksidan etkiler

Hayvan verileri

Sıçanlar ve farelerdeki çalışmalar, genel olarak resveratrol, polidatin, pikeatannol ve antrakinonlar ve stilbenlerin kimyasal bileşenlerine atfedilen P. cuspidatum'un antioksidan özelliklerini göstermiştir. Kim 2010 , Peng 2013 , Piotrowska 2012 , Zhang 2012 Karbon tetraklorit kaynaklı karaciğer hasarı ve indüklenmiş akut serebral iskemi, P. cuspidatum'un oral özütleri ile azaltıldı. Kim 2010 , Zhang 2012Sıçanlarda vasküler demans ve Parkinson hastalığı modellerinde, ağızdan verilen P. cuspidatum özü ve polydatin, bilişsel ve davranışsal önlemlerin iyileştirilmesine ve ilgili dokularda antioksidan kapasitenin artmasına neden oldu. Li 2012 ,Wang 2011 Klinik veri

Antioksidan etki için P. cuspidatum kullanımı ile ilgili klinik veri yoktur. Kanser

Hayvan verileri

Oral, akciğer ve prostat kanseri hücrelerini ve hepatokarsinomayı, gliomayı ve lösemiyi kullanan in vitro çalışmalar yapılmıştır. Etanol, metanol ve sulu P. cuspidatum ekstreleri pro-apoptotik aktivite ve anjiyogenezin inhibisyonunun yanı sıra doğrudan sitotoksisiteyi gösterir. Hu 2012 , Jeong 2010 , Lin 2010 , Shin 2011 Ehrlich karsinomalı fareler, P. cuspidatum özü verildiğinde kullanım ömrünün uzamasına neden oldu. Peng 2013 Klinik veri

Araştırma, P. cuspidatum'un kansere ilişkin kullanımı ile ilgili klinik veri olmadığını ortaya koymaktadır. hiperlipidemi

Hayvan verileri

1980'lerde ve 1990'larda kemirgen hiperlipidemi modellerinde yapılan çalışmalar, toplam kolesterolün azaldığını, azalmış trigliseritleri ve düşük yoğunluklu lipoproteini gösterdi. Peng 2013 P. cuspidatum'dan oral polydatin, tavşanlarda ve hamsterlerde de benzer sonuçlar göstermiştir. Du 2009 , Xing 2009 Klinik veri

Hiperlipidemide P. cuspidatum kullanımı ile ilgili klinik veri yoktur. Dozlama

Dozlama kılavuzlarına dayanacak klinik kanıtlar eksiktir. Bir çalışmada 6 hafta boyunca 200 mg oral P. cuspidatum özü kullanıldı. Preparat, 40 mg resveratrol içerecek şekilde standartlaştırılmıştır. Zahedi 2013

P. cuspidatum ekstraktının topikal uygulaması, anti-enflamatuar etkiler için farelerde incelenmiştir. Bralley 2008 , Wu 2012 Hamilelik / Emzirme

Hamilelikte kullanmayın. Huzhang, geleneksel Çin tıbbı metinlerinde bir önemsiz olarak listelenmiştir. Peng 2013

Emzirme döneminde kullanmaktan kaçının; emzirme döneminde kullanımı ile ilgili bilgi eksiktir. Etkileşimler

Karbamazepin ve aktif metabolitinin eğrisi altındaki alan, P. cuspidatum ile beslenen sıçanlarda arttırıldı, bu da karbamazepin toksisitesi riskinin arttığına işaret etti. Chi 2012 Ters tepkiler

Rehberliğin temel alınacağı klinik kanıtlar sınırlıdır. Basketbol oyuncularında 6 haftadan uzun süren bir çalışma advers olay bildirmedi. Zahedi 2013 Toksikoloji

Bilgi sınırlıdır. Du 2013 , Peng 2013 ağızdan orta öldürücü dozun (LD ₅₀ farelerde antrakinonların) yaklaşık 9 g / kg vücut ağırlığıdır. LD ₅₀ emodin ve polydatin sırasıyla, 250 ve 1000 mg / kg'dır. Parenteral polidatin, hayvanlarda subakut toksisite testinde peritonite neden oldu. Tavşanlarda yapılan testlerde hemoliz, aglütinasyon reaksiyonu veya sistemik anafilaksi / cilt alerjisi bulunmadı. Peng 2013 Endeks Terimleri

Fallopia japonica (Houtt.) Ronse Decr.
Pleuropterus cuspidatus (Siebold ve Zucc.) Moldenke
Pleuropterus zuccarinii (Küçük) Küçük
Polygonum cuspidatum Siebold & Zucc. var. compactum (Kanca. f.) LH Bailey
Reynoutria japonica Houtt

Referanslar

Babu SK, Kumar KV, Subbaraju GV. Trans-resveratrolün bitkisel özütlerde ve dozaj formlarında yüksek performanslı ince katmanlı kromatografi ile tahmini. Chem Pharm Bull (Tokyo) . 2005; 53 (6): 691-693,15930785Yasak SH, Kwon YR, Pandit S, Lee YS, Yi HK, Jeon JG. Polygonum cuspidatum kökünden elde edilen biyo-deney güdümlü bir fraksiyonun , mutan streptokokların canlılığı, asit üretimi ve glukosiltranferazı üzerindeki etkileri. Fitoterapya . 2010; 81 (1): 30-34,19616082Bralley EE, Greenspan P, Hargrove JL, Hasır L, Hartle DK. Fare kulak iltihabının TPA modelinde Polygonum cuspidatumekstraktının topikal anti-enflamatuar aktivitesi . J Inflamm (Lond) . 2008; 5: 1,18261214Chen BY, Kuo CH, Liu YC, Ye LY, Chen JH, Shieh CJ. Botanik diyet takviyesi resveratrol ve Polygonum cuspidatum'un diğer bileşenlerinin ultrasonik yardımlı ekstraksiyonu . J Nat Prod . 2012; 75 (10): 1810-1813,23075087Chen H, Tuck T, Ji X, vd. Resveratrol kaynağı olarak Prince Edward Island'da yetişen Japon knotweed ( Fallopia japonica ) ' nın kalite değerlendirmesi . J Agric Food Chem . 2013; 61 (26): 6383-6392,23742076Chi YC, Lin SP, Hou YC. Resveratrol bakımından zengin bir nutrasötik olan Polygonum cuspidatum'un sıçanlarda karbamazepin ile yeni bir ilaç-ilaç etkileşimi . Toxicol Appl Pharmacol . 2012; 263 (3): 315-322,22813711Du J, Sun LN, Xing WW, vd. Polydatin'in Polygonum cuspidatum kaynaklı lipid düşürücü etkileri, hiperlipidemik hamsterlarda. Fitomedikin . 2009; 16 (6-7): 652-658,19106037Du QH, Peng C, Zhang H. Polydatin: Farmakoloji ve farmakokinetik incelemesi. Pharm Biol . 2013; 51 (11): 1347-1354,23862567Ghanim H, Sia CL, Abuaysheh S, vd. Bir antiinflamatuar ve reaktif oksijen türü , resveratrol içeren bir Polygonum cuspidatum özütünün etkilerini baskılamaktadır . J Clin Endocrinol Metab . 2010; 95 (9): E1-8.20534755Han JH, Koh W, Lee HJ, vd. Deney hayvanlarında Polygonum cuspidatum'un etil asetat fraksiyonunun analjezik ve anti-enflamatuar etkileri . Immunopharmacol Immunotoxicol. 2012; 34 (2): 191-195,21711083Hao D, MaP, MuJ, vd. Geleneksel bir Çinli şifalı bitki Polygonum cuspidatum'un kök transkriptomunun de novo karakterizasyonu . Sci Çin Yaşam Bilim . 2012; 55 (5): 452-466,22645089Hu B, bir HM, Shen KP, Song HY, Deng S. Polygonum cuspidatum özü, reaktif oksijen türlerinin oluşması ve fokal adhezyon kinazın indirgenmesi ile bağlantılı hepatokarsinom hücrelerinde anoikisi indükler. Kanıta Dayalı Tamamlayıcı Alternat Med . 2012; 2012: 607.675,23008742Jeong ET, Jin MH, Kim MS, Chang YH, Park SG. Polygonum cuspidatum'dan izole edilen piceid ile melanogenezisin inhibisyonu . Arch Pharm Res . 2010; 33 (9): 1331-1338,20945131Kim J, Kim MY, Leem KH, vd. Polygonum cuspidatum köklerinin Sprague-Dawley sıçanlarında geçici orta serebral arter tıkanması üzerindeki nöroprotektif etkisi için anahtar bileşik gruplar . Nat Prod Res . 2010; 24 (13): 1214-1226,20645208Kirino A, Takasuka Y, Nishi A, vd. Polygonum cuspidatum'un (itadori) başlıca polifenolik bileşenlerinin analizi ve işlevselliği . J Nutr Sci Vitaminol (Tokyo) . 2012; 58 (4): 278-286,23132312Li RP, Wang ZZ, Sun MX ve diğ. Polydatin, sıçan vasküler demans modelinde öğrenme ve hafıza bozukluklarını korur. Fitomedikin . 2012; 19 (8-9): 677-681,22483554Li F, Zhan Z, Liu F, vd. Polyflavanostilbene A, Polygonum cuspidatum'dan yeni bir flavanol ile kaynaşmış stilben glikozid . Org Lett . 2013; 15 (3): 674-677,23320550Lin HW, Sun MX, Wang YH, vd. Polygonum cuspidatum ve Polygonum multiflorum'dan izole edilen bileşiklerin anti-HIV aktiviteleri . Planta Med . 2010; 76 (9): 889-892,20112182Lin YW, Yang FJ, Chen CL, Lee WT, Chen RS. Polygonum cuspidatum kökü ekstraktlarının serbest radikal temizleme aktivitesi ve antiproliferatif potansiyel . J. Nat Med . 2010; 64 (2): 146-152,20082145Pandit S, Kim HJ, Park SH, Jeon JG. Polyrepum cuspidatum'dan ayrılan bir madde ile Streptococcus mutans biyofilmlerine karşı florür aktivitesinin arttırılması . Biyo kirlenme . 2012; 28 (3): 279-287,22435782Peng W, Qin R, Li X, Zhou H. Botanik, fitokimya, farmakoloji ve Polygonum cuspidatum Sieb.et Zucc .: ' in potansiyel uygulaması . J. Ethnopharmacol . 2013; 148 (3): 729-745,23707210Piotrowska H, Kucinska M, Murias M. Piceatannolun biyolojik aktivitesi: resveratrol gölgesinde bırakma. Mutat Arş . 2012; 750 (1): 60-82,22108298Polygonum cuspidatum Siebold & Zucc. 2013. BİTKİLER Veri Tabanı ( http://plants.usda.gov , 10 Ekim 2013). Ulusal Bitki Veri Ekibi, Greensboro, NC 27401-4901.Shen MY, Liu YJ, Don MJ, vd. Fallopia japonica'daki anti-enflamatuar fitokimyasalların tanımlanması ve mekanistik analizi için kombine fitokimya ve kemotaksis testleri . Biri . 2011; 6 (11): e27480.22087325Shin JA, Shim JH, Jeon JG, vd. Spesifiklik proteini 1. Düzenlenmesi yoluyla Polygonum cuspidatum'un oral kanser hücrelerinde apoptotik etkisi. Oral Dis . 2011; 17 (2): 162-170,20659264Şarkı JH, Kim SK, Chang KW, Han SK, Yi HK, Jeon JG. Polygonum cuspidatum'un Streptococcus mutans ve Streptococcus sobrinus'un bakteriyel canlılığı ve virülans faktörleri üzerine in vitro inhibe edici etkileri . Arch Oral Biol . 2006; 51 (12): 1131-1140,16914113Wang Y, Xu H, Fu Q, Ma R, Xiang J. Parkinson sıçanlarında Polygonum cuspidatum ve lipozomal formundan türetilen resveratrolün koruyucu etkisi . J Neurol Sci . 2011; 304: 29-34.Wu XB, Luo XQ, Gu SY, Xu JH. Polygonum cuspidatum ekstraktının sıçanlarda yara iyileşmesi üzerine etkileri . J. Ethnopharmacol . 2012; 141 (3): 934-937,22469768Xing WW, Wu JZ, Jia M, Du J, Zhang H, Qin LP. Polygonum cuspidatum kaynaklı polydatin'in hiperlipidemik tavşanlarda lipit profili üzerine etkileri . Biomed Pharmacother . 2009; 63 (7): 457-462,18657948Zahedi HS, Jazayeri S, Ghiasvand R, Djalali M, Eshraghian MR. Erkek profesyonel basketbolcularda resveratrol içeren poligonum cuspidatum'un inflamasyon üzerine etkileri . Int J Önceki Med . 2013; 4 (ek 1): S1-4.23717757Zhang H, Yu CH, Jiang YP, vd. Polydatinin Polygonum cuspidatum kaynaklı farelerde karbon tetraklorürle indüklenen karaciğer hasarına karşı koruyucu etkileri . Biri . 2012; 7 (9): e46574.23029551Zhang H, Zhang QW, Wang L, Zhang XQ, Ye WC, Wang YT. Polygonum cuspidatum'dan iki yeni antrakinon malonylglucosides . Nat Prod Res . 2012; 26 (14): 1323-1327,21995450

***maturidi*** · 03 May 2019, 07:49

Japanese Knotweed

Scientific Name(s): Polygonum cuspidatum Siebold & Zucc.
Common Name(s): Fleeceflower, Huzhang, Japanese bamboo, Japanese knotweed, Mexican bamboo

Medically reviewed by Drugs.com. Last updated on Jan 4, 2018. Clinical Overview

Use

Huzhang (Japanese Knotweed) has been used in traditional Chinese medicine as well as in Japan and Korea for many years. Although used for various applications, few clinical studies validate claims and guidance regarding dosing or safety is limited.

For information specific to the activity of resveratrol, see Resveratrol. Dosing

Clinical evidence on which to base dosing guidelines is limited. One clinical study used an oral extract of P. cuspidatum 200 mg containing resveratrol 40 mg over 6 weeks for anti-inflammatory effect. Contraindications

Pregnancy. Pregnancy/Lactation

Do not use. Avoid use during lactation because information is lacking. Interactions

None well documented. Adverse Reactions

Clinical evidence is limited. Toxicology

Information is limited. Scientific Family

Polygonaceae (Buckwheat)

Botany

P. cuspidatum is a perennial plant growing to approximately 2 m tall. It has mucous hollow stems with reddish purple spots and ovate/elliptical deciduous leaves (5 to 12 cm by 4 to 9 cm). The male and female flowers occur on separate plants, and the fruits are black/brown, shiny, and ovoid. The plant is native to eastern Asia, including Japan, China, and Korea. It is cultivated in those countries and in the US, and is propagated by seeds or the root. Synonyms include Pleuropterus cuspidatus (Siebold & Zucc.) Moldenke, Fallopia japonica (Houtt.) Ronse Decr., Pleuropterus zuccarinii (Small) Small, Polygonum cuspidatum Siebold & Zucc. var. compactum (Hook. f.) L.H. Bailey, and Reynoutria japonica Houtt.

Because of the plant's spreading rhizomes, P. cuspidatum is grown commercially as a major source for resveratrol production (see Resveratrol monograph), while also being considered a noxious, invasive class B or C weed in certain US states.Chen 2013, Peng 2013, USDA 2013 History

At least 100 prescriptions using the root exist in the Pharmacopoeia of the People's Republic of China to treat bronchitis and cough, gonorrhea, inflammation, infection, jaundice, hyperlipidemia and hypertension, menopausal symptoms and amenorrhea, and skin burns. The root is used extensively in traditional medicine in China, Japan, and Korea, and the young plant parts are eaten as a vegetable. P. cuspidatum is a primary source of resveratrol, which is widely available in the United States as a botanical dietary supplement.Hao 2012, Li 2013, Peng 2013
Chemistry

Volatile essential oils are described for the leaves, but the roots are the main plant part used traditionally. Major constituent chemicals include quinines (eg, anthraquinone, naphthoquinone, phylloquinone) and emodin-type anthroquinones, stilbenes (eg, resveratrol, piceatannol polydatin), flavonoids (eg, quercetin, catechin, rutin), coumarins, lignans, and other compounds.Chen 2012, Du 2013, Hao 2012, Kirino 2012, Li 2013, Peng 2013, Piotrowska 2012, Shen 2011, Zhang 2012

Emodin and phsycion demonstrate anti-inflammatory effects.Shen 2011 The stilbene content, including resveratrol, resveratroloside, polydatin, and piceatannol, are responsible for observed antioxidant activity.Kirino 2012, Piotrowska 2012

Methods of identification have been published, including high-performance liquid chromatography and thin-layer chromatography, which are based on the content of emodin and polydatin (minimum concentrations of 0.6% and 0.15%, respectively, per the Chinese pharmacopoeia). Chemical composition varies seasonally and with harvest time.Babu 2005, Chen 2013, Hao 2012, Peng 2013 Uses and Pharmacology

Research reveals no clinical data regarding the use of Japanese knotweed for antioxidant effect. Anti-inflammatory effects

Animal data

Reductions in inflammation and improvements in wound-healing rates were demonstrated with topical application of P. cuspidatum extract in studies in mice.Bralley 2008, Peng 2013, Wu 2012 With oral extract reductions in tumor necrosis factor alpha (TNF-alpha), interleukin (IL-6) and C-reactive protein were found in animals with experimentally induced arthritis.Han 2012 An analgesic effect was also demonstrated in rodents.Han 2012 Clinical data

Limited clinical studies have been conducted. A study among healthy volunteers found a decreased expression of modulators of inflammation in mononuclear cells following 6 weeks of P. cuspidatum extract daily containing resveratrol 40 mg.Ghanim 2010 A small study (N = 20) found decreased plasma TNF-alpha and IL-6 versus placebo.Zahedi 2013 Antimicrobial activity

Animal data

In vitro studies have shown broad antibacterial and antifungal activity of P. cuspidatum extracts.Peng 2013, Piotrowska 2012, Song 2006 Activity against Streptococcus mutans has been investigated in oral health.Ban 2010, Pandit 2012 An ethanol extract showed inhibitory activity against HIV-1 in vitro.Lin 2010, Peng 2013 Clinical data

There are no clinical data regarding the use of P. cuspidatum as an antimicrobial agent.
Antioxidant effects

Animal data

Studies in rats and mice have shown antioxidant properties of P. cuspidatum that are generally attributed to the chemical constituents of resveratrol, polydatin, piceatannol, and anthraquinones and stilbenes.Kim 2010, Peng 2013, Piotrowska 2012, Zhang 2012 Carbon tetrachloride–induced liver injury and induced acute cerebral ischemia were reduced by oral extracts of P. cuspidatum.Kim 2010, Zhang 2012 In models of vascular dementia and Parkinson disease in rats, P. cuspidatum extract and polydatin administered orally resulted in improved cognitive and behavioral measures and increased antioxidant capacity in the relevant tissues.Li 2012, Wang 2011 Clinical data

There are no clinical data regarding the use of P. cuspidatum for antioxidant effect. Cancer

Animal data

In vitro studies using oral, lung, and prostate cancer cells, and in hepatocarcinoma, glioma, and leukemia have been conducted. Ethanol, methanol and aqueous P. cuspidatum extracts show pro-apoptotic activity and inhibition of angiogenesis, as well as direct cytotoxicity.Hu 2012, Jeong 2010, Lin 2010, Shin 2011 Mice with Ehrlich carcinoma had an increased lifespan when given P. cuspidatum extract.Peng 2013 Clinical data

Research reveals no clinical data for the use of P. cuspidatum regarding cancer. Hyperlipidemia

Animal data

Studies conducted in the 1980s and 1990s in rodent models of hyperlipidemia showed decreased total cholesterol, as well as decreased triglycerides and low-density lipoprotein.Peng 2013 Oral polydatin from P. cuspidatum showed similar results in rabbits and hamsters.Du 2009, Xing 2009 Clinical data

There are no clinical data regarding the use of P. cuspidatum in hyperlipidemia. Dosing

Clinical evidence on which to base dosing guidelines is lacking. One study used an oral extract of P. cuspidatum 200 mg over 6 weeks. The preparation was standardized to contain resveratrol 40 mg.Zahedi 2013

Topical application of P. cuspidatum extract has been studied in mice for anti-inflammatory effects.Bralley 2008, Wu 2012 Pregnancy / Lactation

Do not use in pregnancy. Huzhang is listed as an abortifacient in traditional Chinese medicine texts.Peng 2013

Avoid use during lactation; information regarding use during lactation is lacking. Interactions

The area under the curve of carbamazepine and its active metabolite were increased in rats fed P. cuspidatum, suggesting an increased risk of carbamazepine toxicity.Chi 2012 Adverse Reactions

Clinical evidence on which to base guidance is limited. A study conducted in basketball players over 6 weeks did not report adverse events.Zahedi 2013 Toxicology

Information is limited.Du 2013, Peng 2013 The oral median lethal dose (LD₅₀) of anthraquinones in mice is approximately 9 g/kg body weight. The LD₅₀ of emodin and polydatin is 250 and 1,000 mg/kg, respectively. Parenteral polydatin caused peritonitis in a subacute toxicity test in animals. No hemolysis, agglutination reaction, or systemic anaphylaxis/skin allergy was found in tests conducted in rabbits.Peng 2013 Index Terms

Fallopia japonica (Houtt.) Ronse Decr.
Pleuropterus cuspidatus (Siebold & Zucc.) Moldenke
Pleuropterus zuccarinii (Small) Small
Polygonum cuspidatum Siebold & Zucc. var. compactum (Hook. f.) L.H. Bailey
Reynoutria japonica Houtt

References

Babu SK, Kumar KV, Subbaraju GV. Estimation of trans-resveratrol in herbal extracts and dosage forms by high-performance thin-layer chromatography. Chem Pharm Bull (Tokyo). 2005;53(6):691-693.15930785Ban SH, Kwon YR, Pandit S, Lee YS, Yi HK, Jeon JG. Effects of a bio-assay guided fraction from Polygonum cuspidatum root on the viability, acid production and glucosyltranferase of mutans streptococci. Fitoterapia. 2010;81(1):30-34.19616082Bralley EE, Greenspan P, Hargrove JL, Wicker L, Hartle DK. Topical anti-inflammatory activity of Polygonum cuspidatumextract in the TPA model of mouse ear inflammation. J Inflamm (Lond). 2008;5:1.18261214Chen BY, Kuo CH, Liu YC, Ye LY, Chen JH, Shieh CJ. Ultrasonic-assisted extraction of the botanical dietary supplement resveratrol and other constituents of Polygonum cuspidatum. J Nat Prod. 2012;75(10):1810-1813.23075087Chen H, Tuck T, Ji X, et al. Quality assessment of Japanese knotweed (Fallopia japonica) grown on Prince Edward Island as a source of resveratrol. J Agric Food Chem. 2013;61(26):6383-6392.23742076Chi YC, Lin SP, Hou YC. A new herb-drug interaction of Polygonum cuspidatum, a resveratrol-rich nutraceutical, with carbamazepine in rats. Toxicol Appl Pharmacol. 2012;263(3):315-322.22813711Du J, Sun LN, Xing WW, et al. Lipid-lowering effects of polydatin from Polygonum cuspidatum in hyperlipidemic hamsters. Phytomedicine. 2009;16(6-7):652-658.19106037Du QH, Peng C, Zhang H. Polydatin: A review of pharmacology and pharmacokinetics. Pharm Biol. 2013;51(11):1347-1354.23862567Ghanim H, Sia CL, Abuaysheh S, et al. An antiinflammatory and reactive oxygen species suppressive effects of an extract of Polygonum cuspidatum containing resveratrol. J Clin Endocrinol Metab. 2010;95(9):E1-8.20534755Han JH, Koh W, Lee HJ, et al. Analgesic and anti-inflammatory effects of ethyl acetate fraction of Polygonum cuspidatumin experimental animals. Immunopharmacol Immunotoxicol. 2012;34(2):191-195.21711083Hao D, Ma P, Mu J, et al. De novo characterization of the root transcriptome of a traditional Chinese medicinal plant Polygonum cuspidatum. Sci China Life Sci. 2012;55(5):452-466.22645089Hu B, An HM, Shen KP, Song HY, Deng S. Polygonum cuspidatum extract induces anoikis in hepatocarcinoma cells associated with generation of reactive oxygen species and downregulation of focal adhesion kinase. Evid Based Complement Alternat Med. 2012;2012:607675.23008742Jeong ET, Jin MH, Kim MS, Chang YH, Park SG. Inhibition of melanogenesis by piceid isolated from Polygonum cuspidatum. Arch Pharm Res. 2010;33(9):1331-1338.20945131Kim J, Kim MY, Leem KH, et al. Key compound groups for the neuroprotective effect of roots of Polygonum cuspidatumon transient middle cerebral artery occlusion in Sprague-Dawley rats. Nat Prod Res. 2010;24(13):1214-1226.20645208Kirino A, Takasuka Y, Nishi A, et al. Analysis and functionality of major polyphenolic components of Polygonum cuspidatum (itadori). J Nutr Sci Vitaminol (Tokyo). 2012;58(4):278-286.23132312Li RP, Wang ZZ, Sun MX, et al. Polydatin protects learning and memory impairments in a rat model of vascular dementia. Phytomedicine. 2012;19(8-9):677-681.22483554Li F, Zhan Z, Liu F, et al. Polyflavanostilbene A, a new flavanol-fused stilbene glycoside from Polygonum cuspidatum. Org Lett. 2013;15(3):674-677.23320550Lin HW, Sun MX, Wang YH, et al. Anti-HIV activities of the compounds isolated from Polygonum cuspidatum and Polygonum multiflorum. Planta Med. 2010;76(9):889-892.20112182Lin YW, Yang FJ, Chen CL, Lee WT, Chen RS. Free radical scavenging activity and antiproliferative potential of Polygonum cuspidatum root extracts. J Nat Med. 2010;64(2):146-152.20082145Pandit S, Kim HJ, Park SH, Jeon JG. Enhancement of fluoride activity against Streptococcus mutans biofilms by a substance separated from Polygonum cuspidatum. Biofouling. 2012;28(3):279-287.22435782Peng W, Qin R, Li X, Zhou H. Botany, phytochemistry, pharmacology, and potential application of Polygonum cuspidatumSieb.et Zucc.: a review. J Ethnopharmacol. 2013;148(3):729-745.23707210Piotrowska H, Kucinska M, Murias M. Biological activity of piceatannol: leaving the shadow of resveratrol. Mutat Res. 2012;750(1):60-82.22108298Polygonum cuspidatum Siebold & Zucc. 2013. The PLANTS Database (http://plants.usda.gov, 10 October 2013). National Plant Data Team, Greensboro, NC 27401-4901.Shen MY, Liu YJ, Don MJ, et al. Combined phytochemistry and chemotaxis assays for identification and mechanistic analysis of anti-inflammatory phytochemicals in Fallopia japonica. PLoS One. 2011;6(11):e27480.22087325Shin JA, Shim JH, Jeon JG, et al. Apoptotic effect of Polygonum cuspidatum in oral cancer cells through the regulation of specificity protein 1. Oral Dis. 2011;17(2):162-170.20659264Song JH, Kim SK, Chang KW, Han SK, Yi HK, Jeon JG. In vitro inhibitory effects of Polygonum cuspidatum on bacterial viability and virulence factors of Streptococcus mutans and Streptococcus sobrinus. Arch Oral Biol. 2006;51(12):1131-1140.16914113Wang Y, Xu H, Fu Q, Ma R, Xiang J. Protective effect of resveratrol derived from Polygonum cuspidatum and its liposomal form on nigral cells in Parkinsonian rats. J Neurol Sci. 2011;304:29-34.Wu XB, Luo XQ, Gu SY, Xu JH. The effects of Polygonum cuspidatum extract on wound healing in rats. J Ethnopharmacol. 2012;141(3):934-937.22469768Xing WW, Wu JZ, Jia M, Du J, Zhang H, Qin LP. Effects of polydatin from Polygonum cuspidatum on lipid profile in hyperlipidemic rabbits. Biomed Pharmacother. 2009;63(7):457-462.18657948Zahedi HS, Jazayeri S, Ghiasvand R, Djalali M, Eshraghian MR. Effects of polygonum cuspidatum containing resveratrol on inflammation in male professional basketball players. Int J Prev Med. 2013;4(suppl 1):S1-4.23717757Zhang H, Yu CH, Jiang YP, et al. Protective effects of polydatin from Polygonum cuspidatum against carbon tetrachloride-induced liver injury in mice. PLoS One. 2012;7(9):e46574.23029551Zhang H, Zhang QW, Wang L, Zhang XQ, Ye WC, Wang YT. Two new anthraquinone malonylglucosides from Polygonum cuspidatum. Nat Prod Res. 2012;26(14):1323-1327.21995450

***maturidi*** · 03 May 2019, 13:53

Resveratrol: How Much Wine Do You Have to Drink to Stay Healthy?

Sabine Weiskirchen Ralf Weiskirchen
Advances in Nutrition, Volume 7, Issue 4, July 2016

Abstract

Resveratrol is a naturally occurring stilbene endowed with multiple health-promoting effects. It is produced by certain plants including several dietary sources such as grapes, apples, raspberries, blueberries, plums, peanuts, and products derived therefrom (e.g., wine). Resveratrol can be isolated and purified from these biological sources or synthesized in a few steps with an overall high yield. This compound and its glucoside, the trans-polydatin piceid, have received worldwide attention for their beneficial effects on cardiovascular, inflammatory, neurodegenerative, metabolic, and age-related diseases. These health-promoting effects are particularly attractive given the prevalence of resveratrol-based nutraceuticals and the paradoxical epidemiologic observation that wine consumption is inversely correlated to the incidence of coronary heart disease. However, the notion of resveratrol as a “magic bullet” was recently challenged by clinical trials showing that this polyphenol does not have a substantial influence on health status and mortality risk. In the present review, we discuss the proposed therapeutic attributes and the mode of molecular actions of resveratrol. We also cover recent pharmacologic efforts to improve the poor bioavailability of resveratrol and influence the transition between body systems in humans. We conclude with some thoughts about future research directions that might be meaningful for resolving controversies surrounding resveratrol. French paradox, therapy, human trials, liver, SIRT1, pharmacology, nanotechnology, resveratrol

Introduction

Resveratrol is a naturally occurring phytoalexin that is produced by several plants in response to injury. It exerts multiple biological activities, including anti-inflammatory, antiproliferative, and antioxidant effects (1). Structurally, this compound is a stilbenoid that was first isolated in 1939 from the roots of the white hellebore (Veratrum grandiflorum) (2) and presumably received its name from the fact that it is a derivative of the benzene-1,3-diol resorcinol and isolated from the Veratrum species. Subsequently, resveratrol was isolated from several other plants, fruits, and derivatives, such as grapes, wines, apples, raspberries, blueberries, pistachios, plums, peanuts, and a multitude of medicinal and edible plant species undergoing response to stress conditions (3, 4). Experimental and preclinical studies have attributed several health-promoting effects to this compound, including cardioprotective effects, chemopreventive activity in diverse cancers, and a capacity to extend the lifespan of lower organisms (5, 6).

The hope and hype concerning resveratrol was initiated by the finding that phenolic compounds such as the stilbenes exhibit radical scavenger and antioxidant properties (7, 8). This may account in part for the so-called French paradox originally formulated in 1981 by French epidemiologists who observed a lower mortality incidence of coronary heart disease in France despite high levels of dietary saturated fat and cigarette smoking (9). It was later assumed that moderate drinking of red wine over a long period of time can protect against coronary heart disease and might be the cause of this paradoxical finding (7). Moreover, it was postulated that resveratrol modulates signaling pathways that limit the spread of cancer cells (10), protects nerve cells from damage (11–13), helps to prevent diabetes (14), and acts as an antiaging agent that improves age-related problems (15). Rodent models suggested that this substance might improve consequences of an unhealthy lifestyle resulting from high caloric intake (16). In addition, resveratrol has been shown to mediate therapeutic hepatic effects in acquired and genetic models of iron overload (17).

However, most of the proposed therapeutic cell- and organ-affecting activities were not confirmed in clinical trials as of yet, and to our knowledge, there are very few data regarding the bioavailability of resveratrol in humans. In healthy subjects, a single dose of resveratrol (100 mg) combined with polyphenols from a muscadine grape extract (75 mg) was shown to suppress oxidative and inflammatory meal-induced stress response (18). Subjects who consumed resveratrol (up to 5 g/d) showed decreased circulating levels of insulin-like growth factor-1 (IGF-1)⁴ and IGF-binding protein 3 (19). Consistent with the finding obtained in laboratory animals, a meta-analysis showed that resveratrol improves diabetes (20) and enhances vascular functions in individuals with mildly elevated blood pressure (21). On the other hand, the therapeutic activity of resveratrol on health status and mortality was critically questioned by findings showing that the urinary resveratrol metabolite concentration is not associated with inflammatory markers, cardiovascular disease, cancer, or mortality in older community-dwelling adults (22). Therefore, there is an obvious necessity for more clinical studies addressing the potential preventive and curative effects of resveratrol.

In the present review, we highlight the history of resveratrol, provide some examples of proposed functions, and discuss the presumed molecular resveratrol targets. At the conclusion, we summarize some pharmacologic aspects, speculate about effective therapeutic drug concentrations, and supply clues for potential directions of future resveratrol research.

Current Status

The phenolic compound resveratrol was first isolated in 1939 from the roots of the white hellebore (V. grandiflorum) (2) (Figure 1A). This perennial, poisonous medicinal plant is mainly found in China and Japan and contains some highly toxic steroidal alkaloids. In traditional Chinese medicine (TCM), the dried roots and rhizomes of hellebores are known as “li lu” and are indicated for jaundice, malaria, diarrhea, and headache. Resveratrol is also found in other plants and fruits including grapes, raspberries, blueberries, plums, and peanuts. The highest concentrations of resveratrol are found in the Japanese knotweed Polygonum japonicum (formerly known as Polygonum cruspdatum) (Figure 1B), which is used in TCM in diverse tea products. Originally this herbaceous plant was endemic in East Asia, Japan, China, and Korea. Nowadays, the Japanese knotweed is also found in many countries in Europe and is classified by the USDA as one of the worst invasive plant species (24). The high content of resveratrol in this plant has inspired scientists to establish a number of strategies for isolation and purification of up to 1 g resveratrol from 100 g of extract acquired from this source (25). In addition, protocols were developed to biotransform polydatin to resveratrol by firmly immobilizing edible Aspergillus nigerand yeast in roots of these plants, resulting in 11-fold increased yields (26). The use of engineered Escherichia coli strains for producing superior resveratrol titers and advanced chemical synthesis protocols is another attractive alternative for providing large quantities of this drug for commercial use (27, 28). In addition to purified resveratrol, unspecified extracts from these plants are also available and marketed as dietary health-promoting supplements. These are generally made from red wine or grape extracts. Red grape varieties and red wines contain roughly 3- to 10-fold more resveratrol than their white counterparts (Figure 1C, Supplemental Table 1). Resveratrol exists as 2 geometric isomers in which the 2 phenolic rings are either arranged in trans- or cis-configuration (Supplemental Figure 1).

FIGURE 1

View large Download slide
Biological sources of resveratrol. (A) Resveratrol was first isolated from the roots of the white hellebore Veratrum album var. grandiflorum (Veratrum grandiflorum). The phenotype of this plant is characterized by strong and leafy stems arranged in inflorescences (left). The 6 petals of that plant are spread, not adherent, and of white or greenish color (right). (B) The highest concentrations of resveratrol are found in the Japanese knotweed Polygonum japonicum (synonym Fallopia japonica, formerly Polygonum cruspdatum). Originally this herbaceous perennial plant was endemic in East Asia (Japan, China, and Korea) and nowadays can be found in Europe classified as one of the worst invasive plant species. It belongs to the genus Fallopia and its stems hold lots of distinct raised nodes (left). The small white or cream flowers are arranged in erect racemes (right). (C) The content of resveratrol in wines originating from different grape varieties is highly variable. Typically, white wines (e.g., those produced from the varieties White Burgunder, Riesling, Ortega, and Gewürztraminer) contain ∼10 times lower resveratrol quantities than wines made from red grapes varieties [such as Cabernet Mitos, Cabernet Cubin, Syrah, Spätburgunder (Pinot noir), Cabernet Sauvignon, and Merlot]. The photos in panels A and B were reproduced from reference 23 with permission. All grape images were taken in Martinsried, Pfalz, Germany. For typical resveratrol concentrations in depicted wines, please refer to Supplemental Table 1.

Although both cis- and trans-isomers of resveratrol occur in nature, it is generally assumed that the trans-form is biologically more active (29). However, there are also conditions in which the cis-form showed a higher activity (30). This contradiction may result from the differences in the chemical stability of both isomers (31) or the occurrence of transport proteins (e.g., β-lactoglobulin and albumin) that are viable carriers that stabilize and deliver resveratrol in vivo in the biologically effective trans-form (32). In addition, the biological activities of several trans-stilbene derivatives are less potent than their corresponding cis-isomers (33, 34).

In grapes, both isomers are synthesized almost entirely in the skin with a peak just before the grapes reach maturity. The terminal enzyme that is involved in biosynthesis of resveratrol is the stilbene synthase, which is activated by exogenous stress factors, UV light, and defined chemical signals from pathogenic fungi (35). Therefore, the content of resveratrol and its isomers in the final wine products may significantly differ between countries, cultivation areas, vintages, and production years (Supplemental Table 1). Despite this variability, the concentration of cis-resveratrol is generally proportional to the concentration of its trans-isomer (35). The average red wine can be expected to contain ∼1.9 ± 1.7 mg trans-resveratrol/L.

Sources and Recommended Daily Intake of Resveratrol

It is presumed that major dietary sources of resveratrol include grapes, wine, apples, peanuts, and soy (4, 36). In Japan and China, the Itadori tea is another rich source of resveratrol. It is made out of knotweed and applied as a traditional herbal remedy for heart disease and stroke (37). Because the concentration of resveratrol in all of these food products is highly variable, it is somewhat difficult to estimate the average daily intake. According to a study that included 40,685 subjects (aged 35–64 y) from northern and southern regions of Spain, the estimated median and mean dietary intake of total resveratrol and its glucoside trans-polydatin piceid is 100 and 933 μg/d, respectively, and the major sources in daily life are wines (98.4%) and grapes or grape juices (1.6%) (38).

This resveratrol intake level might hold true for the Spanish population, but resveratrol intake may be completely different in other countries. As discussed above, exogenous biological and physical stress factors impact the resveratrol content in a specific food or beverage. In addition, there are endogenous factors interfering with the biosynthesis of resveratrol. In peanut kernels, it was shown that germination resulted in increased resveratrol biosynthesis, shifting the concentrations from 2.3–4.5 to 11.7–25.7 μg/g with significantly different concentrations in the cotyledons, roots, and stems (39). Also during the production process of wine, the resveratrol content is modified by various factors, including temperature, pH value, and level of SO₂ (35).

The diverse beneficial effects of resveratrol on a specific disease are strictly dose-dependent, and high doses of resveratrol promote unwanted side effects (40). In this context, it should be mentioned that natural products not only contain the trans-resveratrol isomers but also the cis-resveratrol isomers. There is a great wealth of other resveratrol dimers and higher molecular weight resveratrol variants (commonly classified as “resveratrol oligomers”) occurring in food and beverages. Most often, these compounds have nonsystematic names derived from the name of species from which it was first identified (Supplemental Table 2). For example, Ampelopsins, Amurensins, and Hopeaphenol were named after Ampelopsis brevipedunculata (a wild grape), Vitis amurensis, and plants of the genus Hopea (e.g., the evergreen tree Hopea odorata), respectively.

In addition to these oligomers, glycosylated resveratrol forms occur in nature. It is assumed that the glycosylation of resveratrol protects this polyphenol from enzymatic oxidation, thereby extending the cellular half-life and preserving the antioxidant capacity (41). All of these factors make it difficult to accurately estimate the exact daily uptake of resveratrol in food products. Therefore, a number of manufacturers sell pharmaceutically produced supplements with the resveratrol content exactly specified. Most often, these “highly potent” drugs are offered with “more is better” recommendations, and some of these “health bomb” formulations are offered with obscure and unscientific instructions suggesting doses of 1 g resveratrol to achieve the best health improvement effects. The recommended amount is equivalent to a dosage of 12.5 mg/kg body weight if an adult of 80 kg is assumed. These concentrations are justified by rough extrapolations from animal experiments, most of which require daily dosages of 5–100 mg resveratrol/kg body weight in order to reach a specific biological effect.

Clinical trials assessing the effects of resveratrol in humans are rather rare, and some were performed by using grape extracts without precise knowledge of resveratrol concentrations, making it difficult to interpret the results. In one study, resveratrol was administered to healthy volunteers (n = 10) at 1 of 4 daily dosages (0.5, 1.0, 2.5, or 5 g) over the course of 29 d. There was a substantial decrease in circulating IGF-1 and IGF-binding protein 3 among volunteers receiving 2.5 g/d compared with predosing values. In this study, it was further shown that the daily uptake of 2.5 and 5 g caused mild to moderate gastrointestinal symptoms (19). Another clinical study in which 42 healthy volunteers consumed 1 g resveratrol/d for 4 wk showed that this regimen was sufficient to modulate enzyme systems that are involved in carcinogen activation and detoxification pathways (42). Even lower doses (5 mg 2 times/d for 4 wk) of a novel resveratrol formulation termed SRT501 were effective in improving insulin sensitivity in patients with type 2 diabetes, although SRT501 was originally developed for treatment of multiple myeloma (43). Similarly, a previous study suggested that higher doses of 2.5 and 5 g resveratrol/d for 28 d were therapeutically effective in patients with type 2 diabetes (44). Although the last 2 studies (42, 43) are highly encouraging, the observation that different daily doses (10 mg compared with 5 g) applied in human studies are equally effective indicates a scientific dilemma and further raises the question about the necessary amount that should be applied to cure a specific disease. Moreover, the fact that the development of the resveratrol drug SRT501 was halted because of side effects (nausea, vomiting, and diarrhea) raised controversial questions about the overall therapeutic applicability of resveratrol, resveratrol-enriched supplements, and resveratrol formulations.

Nevertheless, safety studies in humans have shown that resveratrol is a safe drug and is reasonably well tolerated at doses of up to 5 g/d (19, 45). Therefore, the overall low toxicity of resveratrol should in principle allow the translation of the encouraging experimental findings to humans. In contrast to this assumption, the overall conclusion of a detailed literature analysis (46) highlighting resveratrol benefits and side effects, proposed resveratrol activities, and issues of relevant resveratrol dose for treatment of human diseases was that the published evidence is not sufficiently strong to justify a recommendation for the administration of resveratrol to humans. In addition, the study indicated that an optimal dose of resveratrol has yet to be established in human studies (46). However, numerous reports describe therapeutic and health-promoting benefits of resveratrol consumption, and these benefits affect many organs (Figure 2). However, most of these therapeutic activities were only established in cell culture or in preclinical models. We discuss some of the most important findings of health-promoting effects in the following paragraphs.

FIGURE 2

Beneficial Effects of Resveratrol

Beneficial effects of resveratrol in heart disease

There are a number of reports describing the beneficial effects of resveratrol on improvement of heart dysfunction, failure, calcification, and pressure overload, as well as the attenuation of myocardial hypertrophy by virtue of its antioxidant, antihypertensive, and coronary vasodilating activities (47). At the molecular level, most likely some of these effects are mediated through activation of silent information regulator 1 (SIRT1; also known as Sirtuin 1), 5′-adenosine monophosphate-activated protein kinase, and endogenous antioxidant enzymes (48). A recent study of the pathogenesis of myocardial fibrosis suggested that resveratrol exhibited its therapeutic effects by inhibiting pathways that were driven by reactive oxygen species, extracellular regulated kinases, TGF-β, and periostin (49). In addition, resveratrol was shown to prevent collagen expression in cardiac fibroblasts and to protect against drug-induced cardiotoxicity (50, 51). The therapeutic effects of resveratrol in these models could be attributed to the capacity of resveratrol to protect against drug-induced glutathione depletion and superoxide dismutase activity (51). A recent meta-analysis of 6 randomized controlled trials comprising a total of 247 subjects showed that high levels of resveratrol consumption significantly decreased the systemic blood level, although it had no effect on diastolic blood levels (52).

Beneficial effects of resveratrol in breast cancer

The impact of resveratrol on breast cancer is controversial. Although some reports showed that resveratrol supplementation prevented experimental mammary carcinogenesis (53, 54), other studies found that low concentrations of resveratrol promoted breast cancer (55). Resveratrol decreased breast cancer cell proliferation in a dose-dependent manner (56). Novel aza-resveratrol analogues have already been tested for their potential to inhibit the proliferation of breast cancer cells by impacting the expression of estrogen receptors (57). In a pilot study conducted in 40 postmenopausal women with high BMI, a resveratrol intervention with 1 g resveratrol/d for 12 wk had favorable effects on estrogen metabolisms and increased the concentrations of the sex steroid hormone-binding globulin, which is inversely associated to breast cancer risk (58). Likewise, a randomized double-blind study of 39 adult women with increased breast cancer risk showed decreased methylation of the tumor suppressor gene RASSF-1α (Ras association domain family member 1-α) in resveratrol-treated patients compared with nontreated subjects and suppression of expression of the cancer promoting PGE₂ (59). However, this study was conducted with a limited sample size and needs to be validated in larger cohorts.

Beneficial effects of resveratrol on bone homeostasis

Favorable effects of resveratrol on bone homeostasis have also been reported. In one study, it induced osteogenesis, prevented osteoarthritis, and counteracted age-related bone loss (60). Likewise, the oral administration of resveratrol significantly prevented bone loss and osteoclastogenesis in a murine iron overload-induced bone loss model (61). In this model, the application of resveratrol reverted the iron-induced reduction of the bone transcription factor Runx2, the bone-building Osteocalcin, and type I collagen. These data suggest that resveratrol mediates bone building by stimulation of osteoblastic and inhibition of osteoclastic activities. In line with this assumption, a randomized, placebo-controlled trial that enrolled 74 middle-aged obese men showed that oral treatment with 1 g resveratrol/d for 16 wk promoted formation and mineralization of bone (62).

Resveratrol effects on the pancreas and glucose metabolism

Oral gavages of resveratrol in methylglyoxal-treated mice increased pancreatic cellular insulin content, suggesting that this polyphenol may be useful in the treatment of type 2 diabetes by protecting against pancreatic cell dysfunction (63). In humans, there are reports that have shown that resveratrol improves glucose homeostasis, decreases insulin resistance, and decreases metabolic disorders, suggesting that resveratrol has the potential to treat diabetes (64). Based on experimental findings that were established in rats that were maintained on a high-fat diet, it is most likely that some of the therapeutic effects of resveratrol on energy homeostasis and glycemic control were induced by the antioxidant function of resveratrol and its capacity to modulate mitochondrial activities and restore insulin secretion dysfunction (65).

Renal effects of resveratrol

With regard to the kidney, independent reports have shown that resveratrol attenuates renal injury, fibrosis, unwanted drug toxicity, and oxidative and diabetes-associated damage (66–68). Recently, it was demonstrated that resveratrol potentiates vitamin D and nuclear receptor signaling, possibly elucidating a possible molecular pathway of resveratrol activity (69). An inhibitory effect of resveratrol on epithelial-mesenchymal transition, a process that is associated with the progression of fibrosis, was recently demonstrated in the human tubular epithelial cell line HK-2 (66). In the study, it was demonstrated that resveratrol increased expression of SIRT1 and inhibited TGF-β pathway via deacetylation of Smad4, the common intracellular mediator of TGF-β signaling (66).

Resveratrol and the visual system

Similar positive effects were reported in the eye; resveratrol protected lens and corneal epithelium, as well as retinal photoreceptor cells, from diabetic complications and other kinds of damage (70, 71). Comparable to the observations that were found in renal cells, epithelial-mesenchymal transition was significantly inhibited in retinal pigment epithelial cells, suggesting that resveratrol is a potential drug suitable for the treatment of proliferative vitreoretinopathy, a disease marked by retinal detachment and ocular trauma (72). In this model system, resveratrol also leads to a substantial deacetylation of Smad4, which resulted in reduced fibrotic membrane formation. In a diabetic cataract rat model, a protective effect of resveratrol on lens epithelial cell apoptosis was demonstrated by reduced expression of caspase-3 and lower apoptotic ratios (73).

Resveratrol and fertility

With regard to the ovaries, resveratrol was shown to be an effective therapy for conditions associated with androgen excess, thereby protecting against age-dependent decline in fertility by increasing the ovarian follicular reserve, ovarian life span, and preventing oocyte apoptosis (74). Other reports have shown that resveratrol restores erectile function in experimental models of rats with diabetes, a finding that was mainly reflected by improvement of intracavernous pressure, mean arterial blood pressure, and modulation of cavernous cyclic GMP levels (75). Recently, it was shown that resveratrol supplementation modulates oxidative stress, JNK signaling, and caspase-3 activities, thereby counteracting diabetes-induced decreases in reproductive organ weights, sperm count, and motility (76). Similar effects on spermatogenesis and general testicular germ cell differentiation of resveratrol were also reported in surgically rendered cryptorchid mice (77). Resveratrol and the blood system

Resveratrol has been shown to affect platelet aggregation and apoptosis, most likely by increasing ATP, ADP, and AMP hydrolysis (78). It was recently demonstrated that this activity by resveratrol is useful in preventing unwanted activation of human platelets during storage for transfusion purposes (79). The study showed that human platelets treated with resveratrol released less thromboxane B₂ and PGE₂ than did control platelets, showed decreased platelet apoptosis in storage, and had a longer half-life following transfusion (79). Furthermore, it could be demonstrated that resveratrol decreases the secretion of PGE₂, CCL5/RANTES, and CXCL8/IL-8 and increases production of IL-1β, IL-6, and IL-10 in LPS-stimulated peripheral blood leukocytes (80). Independent in vitro experiments that were performed in polymorphonuclear leukocytes isolated from healthy, adult dogs also demonstrated that resveratrol increased proinflammatory and decreased anti-inflammatory leukocyte cytokine production in leukocytes (81). These data also show that resveratrol is effective in reducing the robustness of oxidative burst capability in leukocytes (81).

Pulmonary effects of resveratrol

In the lungs, resveratrol has been shown to be effective in preventing dysfunction, fibrogenesis, cancer growth, and injury-induced cell apoptosis and further in displaying antiasthmatic effects and modulating the activity of drug-metabolizing enzymes (82, 83). Novel studies that investigated the effects of resveratrol on hypoxia/reoxygenation-induced alveolar epithelial cell dysfunction suggested that the therapeutic effects of resveratrol are partially mediated by promoting surfactant protein expression and inhibiting the NF-κB signaling pathway, which controls many genes involved in inflammation (84). Also some resveratrol oligomers such as cis- and trans-gnetin H, which are widely applied in TCM, were tested in vitro; were capable of promoting apoptosis by releasing mitochondria cytochrome c, activating caspase 3 and 7, and inhibiting NF-κB activation in 4 human cancer cell lines; and were therapeutically efficient in suppressing the growth of xenograft lung tumors in mice (85).

Neuroprotective effects of resveratrol

Several neuroprotective effects of resveratrol have been reported, including protection against neuronal damage and ammonia toxicity, abrogation of depression, improvement of cognitive dysfunction, and increased ability in spatial learning and memory (86, 87). In a model of rats with middle cerebral artery occlusion, resveratrol reduced ischemia-induced apoptosis in the hippocampus in a dose-dependent manner, indicating that resveratrol is a neuroprotective substance with therapeutic potential (88). In line with these findings, a recent report in which resveratrol's neuroprotective effects were evaluated in neonatal rats showed that resveratrol effects are long lasting, protecting against brain damage, reducing infarct volume, and ameliorating the loss of myelination (89).

Hepatic effects of resveratrol

Other studies have investigated the therapeutic potential of resveratrol in hepatic disease models. Experimentally, there are clear indications that resveratrol ameliorates hepatic lipid accumulation and progression of nonalcoholic steatohepatitis by downregulation of inflammatory signaling pathways and regulation of autophagy (90). In the underlying study, the authors fed mice a methionine-choline deficient diet and found that the daily intragastric administration of resveratrol (100 or 250 mg/kg body weight) attenuated hepatic steatosis and inflammation. In contrast, resveratrol treatment had no consistent therapeutic effects on the alleviation of manifest experimental steatohepatitis (91). Although these findings may suggest that resveratrol treatment has preventive but not curative activities in the pathogenesis of liver diseases, daily supplementation with 500 mg resveratrol for 12 wk improved the outcomes in a randomized, double-blinded, controlled clinical trial that enrolled 50 patients with nonalcoholic fatty liver disease (92).

The resveratrol tetramer vitisin B is a highly potent in vitro inhibitor of the hepatitis C virus helicase (93). Furthermore, in mice that received injections of cancer cells, resveratrol significantly inhibited hepatic retention and metastatic growth of melanoma cells, most likely by interfering with IL-18 secretion, suppressing VCAM-1 expression, and blocking the stimulatory effects of IL-18 on cell adhesion and proliferation (94). Most recently, it was shown that resveratrol protects the liver from iron-mediated injury, which is causative in the formation of acquired and genetic iron-overload diseases (17). The therapeutic potential of resveratrol was also successfully proven in models of colorectal and prostate cancer (95, 96).

Resveratrol and muscle

Several independent reports have found favorable effects of resveratrol on muscle function and injury. In experiments in which the tibialis region of the hind limbs of rats was subjected to compression injury by 2 cycles of 6-h constant pressure, administration of resveratrol at daily concentrations of 25 mg/kg prevented the compression-induced manifestations of pathohistologic damages and ameliorated oxidative damages in a SIRT1-dependent manner (97). Similarly, the combined dietary intake of 500 mg resveratrol and 10 mg piperine for 4 wk was recently shown to increase skeletal muscle mitochondrial capacity upon low-intensity exercise training (98). Interestingly, resveratrol drastically impacted the muscle fiber characteristics and antioxidative capacity of finished pigs, suggesting that resveratrol is an effective additive to improve pork meat quality (99). Likewise, juvenile Southern flounders that were fed a diet supplemented with 600 μg resveratrol/g of food for 16 wk showed a greater length and body mass than fish fed a control diet (100). Such studies indicate that resveratrol is a new supplement to enhance growth in different agricultural and aquacultural settings.

Molecular Activities of Resveratrol

Potential molecular functions of resveratrol were first reported in 2003 (5). In this pioneering work, it was shown that resveratrol can modulate the activity of SIRT1, a critical deacetylase that impacts the acetylation status of p53, forkhead proteins, and DNA repair enzymes (5). On the other hand, activation of SIRT1 by resveratrol treatment reduced tumorigenesis in a mouse model (101). As a consequence, the binding of resveratrol to SIRT1 is associated with a signal that mimics calorie restriction and increases DNA stability, resulting in extended lifespan of Saccharomyces cerevisiae (5). Valuable insights on the structural basis of the resveratrol-SIRT1 interaction and its potential molecular details on SIRT1 activity regulation by resveratrol were recently obtained from crystal structure analysis (Supplemental Figure 2) (102). The study suggests that the binding of different resveratrol molecules to the N-terminal domain of SIRT1 is principally responsible for promoting tighter binding between SIRT and a 4-residue acetylated p53 peptide (i.e., 7-amino-4-methylcoumarin), thereby increasing SIRT1 activities.

Other recent findings considered the possibility that the tyrosine-like phenolic ring of resveratrol might fit into the active site pocket of tyrosyl transfer RNA (tRNA) synthetase, which affects downstream activation of key stress signaling pathways (103). In addition, the binding of resveratrol to tyrosyl tRNA synthetase nullifies catalytic activity of this enzyme and redirects the tRNA synthetase to a nuclear function, stimulating NAD⁺-dependent auto-poly-ADP-ribosylation of poly(ADP-ribose) polymerase 1 (103). Resveratrol was also shown to bind to the F1-ATPase from heart mitochondria, thereby probably preventing its proper functionality in mitochondrial ATP synthesis (104). Such an activity would explain resveratrol activity on cellular proliferation and apoptosis.

In another study, the authors used a structure-based drug discovery strategy that relies on metabolomics-biased fragment crystallography in which a library is screened against leukotriene A4 hydrolase, an enzyme that is closely linked to arachidonic acid metabolism. Using this screening method, the authors identified resveratrol as an efficient ligand for leukotriene A4 hydrolase (105). This finding might explain the antioxidant activity of resveratrol and further provide some clues about the molecular details of how resveratrol modulates inflammatory responses. Well-designed binding studies using fluorescence spectroscopy and surface plasmon resonance techniques showed that resveratrol also has affinity for phospholipase A₂, another key factor that plays a role in arachidonic acid metabolism and catalyzes the hydrolysis of phospholipids into arachidonic acid and lysophospholipids (106). This in turn provides another good explanation of how resveratrol interferes with inflammatory signaling. Along those lines, crystallographic analysis and functional studies showed that resveratrol acts as a pathway-selective estrogen receptor-α ligand, again offering another pathway by which resveratrol modulates the inflammatory response (107).

During recent years, intensive studies have focused on gaining a better molecular understanding of the proposed insulin-sensitizing function of resveratrol. X-ray crystallographic studies and in vitro transactivation assays showed that resveratrol acts as a PPAR antagonist through its direct interaction with PPARγ and PPARα (108). Other investigations that analyzed crystal protein-resveratrol complexes found an affinity for resveratrol and other polyphenols for insoluble transthyretin, which is relevant in the pathogenesis of diverse amyloid disorders such as familial amyloid polyneuropathy, familial amyloid cardiomyopathy, and senile systemic amyloidosis (109). The precise molecular and structural basis of this interaction was recently determined in high resolution (110). These insights may provide the molecular basis to understand some of the reported beneficial neuro- or cardioprotective effects of resveratrol that are due to increased fibrillogenesis and enable potential new therapeutic intervention strategies for targeting unwanted transthyretin aggregations within a specific tissue.

Biotransformation and Pharmacologic Aspects in Resveratrol Biology

As outlined above, there is a wealth of literature describing beneficial effects of resveratrol in diverse preclinical disease models. However, the clinical potential of resveratrol is somewhat difficult to estimate because there is insufficient information about optimal dosage, biotransformation, potential side effects, and pharmacokinetic parameters. In addition, there are a number of parameters and pharmacologic considerations that affect the rate of active and passive individual absorption in the gastrointestinal tract (111). Unfortunately, most of the studies that investigated pharmacologic aspects of resveratrol were done only in healthy volunteers, and there is no guarantee that these findings can be recapitulated in diseased patients. In addition, compared with its solubility in ethanol (∼50 g/L), the aqueous solubility of resveratrol (∼3 mg/100 mL) is rather low, suggesting that alcoholic beverages are beneficial to increase resveratrol's bioavailability and peak plasma concentrations. Likewise, the administration of special galenic formulations of resveratrol is potentially suitable to increase the bioavailability of resveratrol. For example, in patients with colorectal cancer with hepatic metastases scheduled to undergo hepatectomy, the application of the micronized resveratrol formulation SRT501 induced 3.6-fold higher plasma levels than those published for equivalent doses of nonmicronized resveratrol. This drug formulation further extended the mean half-life by over 1 h and almost doubled the time to maximum plasma concentrations (112). Other approaches to increase the bioavailability of resveratrol arose from the finding that the combined application of resveratrol with other molecules such as pterostilbene, a stilbenoid chemically related to resveratrol, can result in synergistic and additive effects in breast cancer cell lines (113). Likewise, the combination of resveratrol and ω-3 PUFAs exerted synergistic effects on CCL5/RANTES expression in LPS-stimulated human peripheral blood leukocytes and additive effects on IL-6 or CXCL8/IL-8 expression in IL-1β-activated chondrocytes (80). Similarly, the synthesis of higher molecular oligomers of resveratrol and analogues is currently studied as an option to increase the selectivity of resveratrol activity. Compared with resveratrol, the triple-bond resveratrol analogue (i.e., 3,4',5-trihydroxy-diphenylacetylene) had weaker antioxidant activity and stronger inhibitory effect on NF-κB activation and on cyclooxygenase-2, TNF-α, and IL-6 production in the mouse leukemic monocyte macrophage cell line RAW 264.7 (114).

On the other hand, methylated resveratrol was shown to increase antitumor activity but failed to mediate beneficial metabolic effects in vitro and mediated its cell growth inhibitory effects at different stages (115). These findings suggest that structural optimization approaches targeting the resveratrol molecule might be suitable to selectively change its activity into a desired direction.

Resveratrol Prodrugs

As discussed above, the therapeutic usage of resveratrol is somewhat hampered by its low bioavailability. As a compound that is poorly soluble in water, resveratrol is effectively absorbed by passive diffusion in the intestine where it is then transported into the liver. Before it reaches the systemic circulation, the presystemic metabolism (i.e., first pass effect) in the liver leads to a substantial reduction of free resveratrol (116). Resveratrol is conjugated in phase II metabolism to higher soluble glucuronides (e.g., resveratrol-3-O-glucuronide, resveratrol-4-O-glucuronide) and sulfates (e.g., resveratrol-trisulfate) or is bound to albumin and lipoproteins (116). Thus, the therapeutic efficacy of resveratrol after oral administration is rather low. Therefore, efforts that either increase the bioavailability of resveratrol or delay its phase II metabolism by delivering resveratrol as a prodrug are primary targets for the biomedical exploitation of resveratrol (117). Recently, it was demonstrated that the engagement of the free OH groups within resveratrol into an N-monosubstituted carbamate linkage with natural amino acids prevents conjugation, increases the stability at low pH values, and decreases the rate of hydrolysis (117). Another strategy that is based on polymer conjugation by using ester- and ether-based polyethylene glycol and polyethylene glycol-polylactide linker chemistry allowed researchers to increase the half-life of resveratrol in rat plasma from 0.13 to 3 h (118). There are also intensive efforts to develop strategies to prepare liposome- or nanotechnology-based resveratrol formulations for enhancing the aqueous solubility and stability or improving the rate and extent of absorption (119, 120). In addition, resveratrol is used as a blueprint for the design and synthesis of novel, more potent drugs. HS-1793, for example, is a resveratrol analogue that is free from the restriction of metabolic instability, bypassing the high-dose requirement in therapeutic use. This substance was shown to induce cell cycle arrest and apoptotic cell death in breast cancer cell lines more effectively than resveratrol and maintain its good compatibility in standard tests of genotoxicity (121, 122). Some innovative soluble galenic forms of resveratrol should, in principle, also improve the bioavailability and efficiency of resveratrol in humans, thereby allowing a decreasing drug burden in humans (123).

Therapeutic Doses of Resveratrol and the French Paradox

Current recommendations for daily consumption of resveratrol are primarily based on arithmetical animal-to-human dosage conversion. Unfortunately, the confirmation of therapeutic effectiveness of these calculated resveratrol concentrations in humans is still pending (124). Independent studies have shown that resveratrol consumption in a daily range of 700–1000 mg/kg body weight is well tolerated without toxicologic effects and that concentrations ≤2 g/d are harmless when applied in the short term (46, 125). Based on these and other findings, various “experts” claim that a daily dosage of 1 g/d is effective for treatment of diverse disorders in humans. In addition, the permanent launch of articles with a lack of scientific background has led to the notion that the consumption of supplements enriched with resveratrol is health-promoting or suitable to alleviate diverse medical conditions. Moreover, the uncritical acceptance and erroneous interpretation of the French paradox, which links a lower incidence of coronary heart disease with the chronic consumption of low doses of red wine or intake of other resveratrol-containing nutrients, have led to the assumption that red wine, grapes, peanuts, chocolate, Itadori tea, or other foods or beverages are a kind of “daily health therapy.”

However, one wonders how much of these nutrients must be consumed to reach the RDA of 1 g resveratrol. Typical resveratrol concentrations reported for conventional food products are: peanuts without seed coats, 0.03–0.14 μg/g (126); red wines, 0.361–1.972 mg/L (127); white wines, 0–1.089 mg/L (128); rosé wines, 0.29 mg/L (129); beers, 1.34–77.0 μg/L (130); skin of tomatoes, ∼19 μg/g dry weight (131); dark chocolate, 350 μg/kg; milk chocolate, 100 μg/kg (132); Itadori tea, 68 μg/100 mL (37); red grapes, 92–1604 μg/kg fresh weight (133); white grapes, 59–1759 μg/kg fresh weight (133); and apples, 400 μg/kg fresh weight (4). On the basis of these given concentrations, it is not possible to absorb the recommended dose of resveratrol through uptake of any of these nutrients or combinations thereof (Figure 3). This inevitably raises the question: how can scientists justify the French paradox by drinking red wine or consuming other foods or beverages? The newest annual report on wine published by the Global Agricultural Information Network reveals that France is the world's biggest wine producer (4.6 billion liters in 2014) and consumer with a per capita consumption of 43.4 L in 2014 (134). Assuming ∼73% of these wines are red/rosé wines and 27% are white wines, and further adopting that red/rosé wines contain ∼2 mg/L resveratrol and white wines contain ∼0.5 mg resveratrol/L, the annual consumption of 31.7 L of red wine and 11.7 L of white wine is equal to an uptake of ∼70 mg resveratrol/y (or 0.2 mg/d) or 5000 times less than the proposed therapeutic dose of 1 g/d. Even if further daily resveratrol sources (grapes or peanuts) are considered, these rough calculations clearly document that the consumption of red wine is not a good explanation of the pathologic mechanisms predicting the French paradox.

FIGURE 3
View large Download slide
Quantities of food and beverages that must be consumed to reach therapeutic doses. Based on animal studies, daily resveratrol doses in the range of hundreds of milligrams to several grams for therapeutic intervention have been proposed. If a person intends to ingest 1 g resveratrol each day, this would require consuming the depicted quantities of foods or beverages. The calculation is based on typical resveratrol contents found in peanuts without seed coats (0.03–0.14 μg/g) (126), red wine (Pinot noir from France, 0.362–1.979 mg/L) (127), white wine (Riesling from Spain, 0.057–0.390 mg/L) (128), rosé wine from Serbia (0.29 mg/L) (129), beer (1.34–77.0 μg/L) (130), skin of tomato (∼19 μg/g dry weight) (131), dark chocolate (350 μg/kg), milk chocolate (100 μg/kg) (132), Itadori tea (68 μg/100 mL, when prepared by infusing 1 g of the commercial root prepared with 100 mL of boiling water for 5 min) (37), red Merlot grapes from Japan (1259 μg/kg fresh weight) (133), white Riesling grapes from Japan (387 μg/kg fresh weight) (133), and cultivated apples (estimating a mean total content of 400 μg/kg fresh weight found in 150 different cultivars) (4).

Of course, we must admit that our calculations only consider the amount of unbound resveratrol in respective beverages and foods. As discussed above, many of the mentioned nutrients contain higher molecular constituents (i.e., resveratrol oligomers) and resveratrol glucosides (e.g., trans-polydatin piceid), which often occur in high concentrations and show similar or sometimes higher potency in cell culture and animal studies (135, 136). Unfortunately, the knowledge of these oligomeric entities is poor, and the pharmacologic properties of these compounds are widely unknown. In this regard, the continuous development of databases, such as the Phenol-Explorer, that provide information about the polyphenol content in foods, would be extremely helpful in estimating the daily uptake of resveratrol and resveratrol derivatives (137, 138). In addition, investigation of long-term resveratrol consumption safety, especially in medicated individuals, is urgently needed to estimate the therapeutic potential of resveratrol for clinical significance in the daily care of patients (139).

Another critical issue is the targeting of resveratrol activities to a specific organ. In most of the preclinical studies performed in animals, resveratrol was orally or intraperitoneally administered, resulting in a systemic distribution. Currently, there are several investigations aiming to develop nanotechnology-based formulation, i.e., resveratrol-encapsulated nanoparticles, to improve pharmacokinetic properties and to enhance targetability and bioavailability of resveratrol (140).

In summary, it is certainly valid to argue that it is not possible to take up 1 g of unbound resveratrol/d by consuming conventional food products. Alternatives that are offered by many companies include a variety of (sometimes outrageously expensive) nutritional supplements with precisely defined resveratrol content. Although their clinical usefulness is questionable, they are advertised with extravagant promises. It will be interesting to see how new experimental findings in resveratrol research will be translated into the clinics.

Conclusions

Resveratrol is a polyphenol that is present in the human diet and has a large variety of potential therapeutic properties. However, it is not possible to absorb the recommended therapeutic doses of resveratrol by drinking wine or through dietary sources. In addition, to date, most of the beneficial effects are only established in preclinical models. One of the major challenges in resveratrol research is to determine whether the observed health-promoting effects are transferable to humans. Therefore, clinical trials with the aim of determining the effective dosage regimen for the therapy of specific diseases are urgently needed. These trials must be conducted with well-standardized resveratrol formulations in order to allow the comparison of obtained results. Because previous studies in humans have already consistently shown that the bioavailability of resveratrol after oral intake is rather low, the development of resveratrol formulations with better pharmacologic properties is still a challenging task. Likewise, structural optimization and the development of new galenic resveratrol formulations such as resveratrol-encapsulated nanoparticles should help to physiologically increase resveratrol's activity and overall bioavailability, to lower the necessary dose, to prevent unwanted side effects during therapy, and to target resveratrol activities to specific organs. Resveratrol-enriched supplements might be suitable to allow daily uptake of therapeutically relevant doses (currently presumed to be 1 g) that are not obtainable by conventional foods or beverages. In addition, resveratrol might be a supplement that enhances growth or quality of products cultured in different agricultural and aquacultural settings, thereby developing health-promoting effects. In this regard, the intensification of research of resveratrol oligomer chemistry and biology may also offer some avenues for new therapeutic drugs with better pharmacologic properties. In the long term, such investigations will reveal whether all the hype and hope associated with resveratrol are scientifically justified.

Acknowledgments

The authors thank Hiroshi Moriyama (23) for providing images for this review and Kevin Brulois for critical reading of the manuscript. All chemical structures depicted were generated with the open source molecule viewer Jmol (version 14.2.15_2015.07.09) that is freely available (141). Drawn pictures were prepared with CorelDRAW X6 (Corel GmbH, Munich, Germany). SW provided photographs and prepared the final figures for this review. RW drafted the text and provided ideas for images. Both authors read and approved the final manuscript.

***maturidi*** · 03 May 2019, 13:55

Resveratrol: Sağlıklı Kalmak İçin Ne Kadar Şarap İçmelisiniz?

Sabine Weiskirchen Ralf Weiskirchen
Beslenmedeki Gelişmeler , Cilt 7, Sayı 4, Temmuz 2016
arama filtresi Bu konuBeslenmedeki Tüm Gelişmeler Tüm ASN DergileriTüm Dergiler arama girişi soyut

Resveratrol, sağlığı arttırıcı birçok etkiye sahip doğal olarak oluşan bir stilbendir. Üzüm, elma, ahududu, yaban mersini, erik, yer fıstığı ve bunlardan elde edilen ürünler (örneğin, şarap) gibi bazı diyet kaynaklarını içeren bazı bitkiler tarafından üretilir. Resveratrol bu biyolojik kaynaklardan izole edilebilir ve saflaştırılabilir veya toplamda yüksek verim ile birkaç adımda sentezlenebilir. Bu bileşik ve bunun glikozidi, trans-polydatin piceid, kardiyovasküler, enflamatuar, nörodejeneratif, metabolik ve yaşa bağlı hastalıklar üzerindeki faydalı etkilerinden dolayı dünya çapında ilgi görmüştür. Bu sağlığı teşvik edici etkiler, resveratrol bazlı nutrasötiklerin prevalansı ve şarap tüketiminin koroner kalp hastalığı insidansı ile ters korelasyon içinde olduğu paradoksal epidemiyolojik gözlemleri göz önüne alındığında özellikle çekicidir. Bununla birlikte, resveratrolün “sihirli bir mermi” olduğu fikri, son zamanlarda bu polifenolün sağlık durumu ve ölüm riski üzerinde önemli bir etkisi olmadığını gösteren klinik denemelerle karşı karşıya kaldı. Bu derlemede önerilen terapötik özellikleri ve resveratrolün moleküler etki modunu tartışıyoruz. Resveratrolün zayıf biyoyararlanımını arttırmak ve insanlarda vücut sistemleri arasındaki geçişi etkilemek için yakın zamandaki farmakolojik çabaları ele alıyoruz. Resveratrol'ü çevreleyen ihtilafları çözmek için anlamlı olabilecek gelecekteki araştırma yönergeleri hakkındaki bazı düşünceler ile varıyoruz. Fransız paradoksu , terapi , insan denemeleri , karaciğer , SIRT1 , farmakoloji , nanoteknoloji

Giriş

Resveratrol, yaralanmaya yanıt olarak birkaç bitki tarafından üretilen doğal olarak oluşan bir fitoaleksindir. Antienflamatuar, antiproliferatif ve antioksidan etkiler dahil olmak üzere birçok biyolojik aktivite uygular ( 1 ). Yapısal olarak, bu bileşik ilk olarak 1939'da beyaz hellebore'un köklerinden ( Veratrum grandiflorum) ( 2 ) izole edilmiş ve muhtemelen benzen-l, 3-diol rezorsinolün bir türevi olduğu ismini alan bir stilbenoiddir. ve Veratrum'dan izoleTürler. Daha sonra resveratrol, üzüm, şarap, elma, ahududu, yaban mersini, antep fıstığı, erik, yer fıstığı gibi çeşitli diğer bitkilerden, meyvelerden ve türevlerden ve stres koşullarına cevap veren çok sayıda tıbbi ve yenilebilir bitki türünden izole edilmiştir ( 3 , 4 ). Deneysel ve preklinik çalışmalar, kardiyoprotektif etkiler, çeşitli kanserlerde kemopreventif aktivite ve düşük organizmaların ömrünü uzatma kapasitesi de dahil olmak üzere bu bileşiğe sağlığın destekleyici etkilerini atfetmiştir ( 5 , 6 ).

Resveratrol ile ilgili umut ve yutturmaca, stilbenler gibi fenolik bileşiklerin radikal temizleyici ve antioksidan özellikler sergilediği tespit edilerek başlanmıştır ( 7 , 8 ). Bu, 1981 yılında, Fransa'da yüksek dozlarda doymuş yağ ve sigara içilmesine rağmen, koroner kalp hastalığı ölüm oranının düşük olduğunu gözlemleyen Fransız epidemiyologlar tarafından orijinal olarak formüle edilen Fransız paradoksunu kısmen açıklayabilir ( 9 ). Daha sonra, uzun bir süre boyunca ılımlı kırmızı şarap içmenin, koroner kalp hastalığına karşı koruyabileceği ve bu paradoksal bulgunun nedeni olabileceği varsayılmıştır ( 7 ). Dahası, resveratrolün kanser hücrelerinin yayılımını sınırlayan sinyal yollarını modüle ettiği varsayılmıştır (10 ) sinir hücrelerini hasardan korur ( 11 - 13 ), diyabetin önlenmesine yardımcı olur ( 14 ) ve yaşa bağlı sorunları iyileştiren bir yaşlanma önleyici ajan olarak görev yapar ( 15 ). Kemirgen modelleri, bu maddenin, yüksek kalorili alımdan kaynaklanan sağlıksız bir yaşam tarzının sonuçlarını iyileştirebileceğini ileri sürdü ( 16 ). Ek olarak, resveratrolün aşırı ve aşırı demir yükü modellerinde terapötik hepatik etkilere aracılık ettiği gösterilmiştir ( 17 ).

Bununla birlikte, önerilen terapötik hücre ve organı etkileyen etkinliklerin çoğu henüz klinik deneylerde onaylanmadı ve bizim bilgimize göre, resveratrolün insanlarda biyoyararlanımıyla ilgili çok az veri var. Sağlıklı deneklerde, bir musadine üzüm ekstraktından (75 mg) polifenollerle birleştirilmiş tek bir resveratrol dozunun (100 mg) oksidatif ve enflamatuar öğün kaynaklı stres yanıtını baskıladığı gösterilmiştir ( 18 ). Resveratrol (5 g / güne kadar) tüketen denekler, dolaşımdaki insülin benzeri büyüme faktörü-1 (IGF-1) ⁴ ve IGF-bağlayıcı protein 3 ( 19 ) seviyelerinde azalma göstermiştir . Laboratuvar hayvanlarında elde edilen bulgular ile uyumlu bir meta-analiz resveratrolün diyabeti iyileştirdiğini göstermiştir ( 20) ve hafif kan basıncı yükselmiş kişilerde vasküler fonksiyonları arttırır ( 21 ). Öte yandan, resveratrolün sağlık durumu ve mortalite üzerine terapötik etkinliği idrar resveratrol metabolit konsantrasyonunun yaşlılarda yaşayan erişkinlerde inflamatuar belirteçler, kardiyovasküler hastalık, kanser veya mortalite ile ilişkili olmadığını gösteren bulgular ile eleştirel olarak sorgulanmıştır ( 22 ). . Bu nedenle, resveratrolün potansiyel önleyici ve iyileştirici etkilerini ele alan daha fazla klinik çalışmaya ihtiyaç duyulmaktadır.

Bu derlemede resveratrol'ün tarihini vurguladık, önerilen fonksiyonlardan bazı örnekler sunduk ve varsayılan moleküler resveratrol hedeflerini tartıştık. Sonuç olarak, bazı farmakolojik yönleri özetliyoruz, etkili terapötik ilaç konsantrasyonları hakkında spekülasyon yapıyoruz ve gelecekteki resveratrol araştırmalarının potansiyel yönleri için ipuçları sunuyoruz.

Şu anki durum

Fenolik bileşik resveratrol ilk olarak 1939'da beyaz hellebore'un köklerinden ( V. grandiflorum ) ( 2 ) izole edildi ( Şekil 1A ). Bu çok yıllık, zehirli şifalı bitki çoğunlukla Çin ve Japonya'da bulunur ve bazı yüksek derecede toksik steroidal alkaloidler içerir. Geleneksel Çin tıbbında (TCM), hellebores'un kurutulmuş kökleri ve rizomları “ li lu” olarak bilinir ve sarılık, sıtma, ishal ve baş ağrısı için endikedir. Resveratrol ayrıca üzüm, ahududu, yaban mersini, erik ve yer fıstığı gibi diğer bitki ve meyvelerde bulunur. Resveratrol'ün en yüksek konsantrasyonları Japon knotweed Polygonum japonicum'da (daha önce Polygonum cruspdatum olarak da bilinir ) bulunur (Şekil 1B ), çeşitli çay ürünlerinde TCM'de kullanılır. Başlangıçta bu otsu bitki Doğu Asya, Japonya, Çin ve Kore'de endemikti. Günümüzde, Japon knotweed Avrupa'da birçok ülkede bulunur ve USDA tarafından en istilacı bitki türlerinden biri olarak sınıflandırılır ( 24 ). Bu tesisteki yüksek resveratrol içeriği, bilim insanlarına, bu kaynaktan elde edilen 100 g ekstrakttan 1 g resveratrol izolasyonu ve saflaştırılması için bir dizi strateji oluşturma konusunda ilham verdi ( 25 ). Ek olarak, yenilebilir Aspergillus niger ve mayalarını bu bitkilerin köklerinde immobilize ederek, bu bitkilerin köklerinde mayayı immobilize ederek polidatin biyotransforme etmek için protokoller geliştirildi ( 26).). Üstün resveratrol titreleri ve ileri kimyasal sentez protokolleri üretmek için tasarlanan Escherichia coli suşlarının kullanımı, ticari kullanım için bu ilacın büyük miktarlarını sağlamak için çekici başka bir alternatiftir ( 27 , 28 ). Saflaştırılmış resveratrol'e ek olarak, bu bitkilerden belirtilmemiş ekstreler de mevcut olup, diyet sağlığını destekleyici takviyeler olarak pazarlanmaktadır. Bunlar genellikle kırmızı şarap veya üzüm özlerinden yapılır. Kırmızı üzüm çeşitleri ve kırmızı şaraplar, beyaz meslektaşlarından kabaca 3-10 kat daha fazla resveratrol içerir ( Şekil 1C , Ek Tablo 1 ). Resveratrol, 2 fenolik halkanın ya trans olarak yerleştirildiği 2 geometrik izomer olarak mevcuttur.- veya cis-konfigürasyonu ( Ek Şekil 1 ).

ŞEKİL 1

Büyük İndirme slaydı görüntüle
Resveratrol'ün biyolojik kaynakları. (A) Resveratrol ilk önce beyaz hellebore Veratrum albümününköklerinden izole edildi . grandiflorum ( Veratrum grandiflorum ). Bu bitkinin fenotipi çiçeklenme (solda) düzenlenmiş güçlü ve yapraklı gövdeleri ile karakterize edilir. Bu bitkinin 6 yaprağı yapışkan değildir ve beyaz veya yeşilimsi renktedir (sağda). (B) En yüksek resveratrol konsantrasyonları Japon knotweed Polygonum japonicum'da (eşanlamlı Fallopia japonica , eski adıyla Polygonum cruspdatum) bulunur.). Başlangıçta bu çok yıllık otsu bitki Doğu Asya'da (Japonya, Çin ve Kore) endemikti ve günümüzde Avrupa'da en kötü istilacı bitki türlerinden biri olarak sınıflandırılabilir. Fallopia cinsine aittir.ve sapları çok sayıda farklı yükseltilmiş düğümleri tutar (solda). Küçük beyaz veya krem renkli çiçekler dik racemes halinde düzenlenmiştir (sağda). (C) Resveratrol'ün farklı üzüm çeşitlerinden kaynaklanan şaraplardaki içeriği oldukça değişkendir. Tipik olarak beyaz şaraplar (örneğin, White Burgunder, Riesling, Ortega ve Gewürztraminer çeşitlerinden üretilenler), kırmızı üzüm çeşitlerinden elde edilen şaraplardan ∼10 kat daha düşük resveratrol miktarları içerir [örneğin, Cabernet Mitos, Cabernet Cubin, Syrah, Spätburgunder (Pinot gibi) noir), Cabernet Sauvignon ve Merlot]. A ve B panellerindeki fotoğraflar referans 23'ten izin alınarak çoğaltılmıştır. Tüm üzüm görüntüleri Martinsried, Pfalz, Almanya'da çekildi. Gösterilen şaraplardaki tipik resveratrol konsantrasyonları için, lütfen Ek Tablo 1'e bakınız.

Her iki olmasına rağmen , cis - ve trans- resveratrol izomerler doğada oluşan, genellikle kabul edilir , trans -formu biyolojik (daha aktif olan 29 ). Bununla birlikte, cis -formunun daha yüksek aktivite gösterdiği durumlar da vardır ( 30 ). Bu çelişki, her iki izomer (kimyasal kararlılığı farklılıklardan sonuçlanabilir 31 ) ya da stabilize etmek ve biyolojik olarak etkili in vivo olarak resveratrol teslim uygun taşıyıcılar nakil proteinleri (örneğin, β-laktoglobülin albumin) meydana trans -formunun ( 32). Buna ek olarak, birkaç trans biyolojik aktiviteleri-stilben türevleri, karşılık gelen cis- izomerlerinden daha az etkilidir ( 33 , 34 ).

Üzümlerde, her iki izomer de hemen hemen tamamen deride, üzümlerin olgunluğa ulaşmasından hemen önce zirve yaparak sentezlenir. Resveratrolün biyosentezinde yer alan terminal enzim, dışsal stres faktörleri, UV ışığı ve patojenik mantarlardan tanımlanmış kimyasal sinyaller ( 35 ) tarafından aktive edilen stilben sentazıdır . Bu nedenle, resveratrol ve izomerlerinin nihai şarap ürünlerindeki içeriği ülkeler, ekim alanları, bağlar ve üretim yılları arasında önemli farklılıklar gösterebilir (Ek Tablo 1). Bu değişkenliğe rağmen, cis- resveratrol konsantrasyonu genellikle trans-izomerinin konsantrasyonu ile orantılıdır ( 35 ). Ortalama kırmızı şarabın -1,9 ± 1,7 mg trans içermesi beklenebilirresveratrol / L'dir.

Kaynaklar ve Önerilen Günlük Resveratrol Alımı

Resveratrolün başlıca diyet kaynaklarının üzüm, şarap, elma, yer fıstığı ve soya içerdiği tahmin edilmektedir ( 4 , 36 ). Japonya ve Çin'de, Itadori çayı bir başka zengin resveratrol kaynağıdır. Knotweed'den yapılır ve kalp hastalığı ve felç için geleneksel bir bitkisel ilaç olarak uygulanır ( 37 ). Tüm bu gıda ürünlerinde resveratrol konsantrasyonu oldukça değişken olduğundan, günlük ortalama alım miktarını tahmin etmek biraz zordur. İspanya'nın kuzey ve güney bölgelerinden (35-64 yaş arasında) 40.685 konularını içeren bir araştırmaya göre, toplam resveratrol ve glukosit diyetle alınmasının tahmini medyan ve ortalama trans-polydatin piceid sırasıyla 100 ve 933 μg / d'dir ve günlük yaşamdaki ana kaynaklar şaraplardır (% 98.4) ve üzüm veya üzüm sularıdır (% 1.6) ( 38 ).

Bu resveratrol alım seviyesi İspanyol nüfusu için geçerli olabilir, ancak resveratrol alımı diğer ülkelerde tamamen farklı olabilir. Yukarıda tartışıldığı gibi, dışsal biyolojik ve fiziksel stres faktörleri, belirli bir yiyecek veya içecek içerisindeki resveratrol içeriğini etkiler. Ek olarak, resveratrol biyosentezi ile etkileşime giren endojen faktörler vardır. Yer fıstığı çekirdeklerinde çimlenmenin artmış resveratrol biyosentezi ile sonuçlandığı, kotiledon, kök ve gövdelerde önemli farklı konsantrasyonlarda konsantrasyonları 2.3–4.5'ten 11.7–25.7 μg / g'ye kaydırdığı gösterilmiştir ( 39 ). Ayrıca şarap üretim işlemi esnasında, resveratrol, içerik sıcaklık, pH değeri ve SO seviyesinde dahil olmak üzere çeşitli faktörlere göre tadil edilmiş olan _{, 2} ( 35 ).

Resveratrol'ün spesifik bir hastalık üzerindeki çeşitli faydalı etkileri kesinlikle doza bağımlıdır ve yüksek resveratrol dozları istenmeyen yan etkilere neden olur ( 40 ). Bu bağlamda, doğal ürünlerin sadece trans- transveratrol izomerleri değil aynı zamanda cis- resveratrol izomerleri içerdiği belirtilmelidir. Yiyecek ve içeceklerde ortaya çıkan çok sayıda başka resveratrol dimerleri ve daha yüksek moleküler ağırlıklı resveratrol varyantları (genellikle “resveratrol oligomerleri” olarak sınıflandırılır) bulunmaktadır. En sık olarak, bu bileşikler ilk olarak tanımlandığı türlerin adından türetilen sistematik olmayan isimlere sahiptir ( Ek Tablo 2 ). Örneğin, Ampelopsins, Amurensins ve Hopeaphenol adını aldı.Ampelopsis brevipedunculata (yabani üzüm), Vitis amurensis ve sırasıyla Hopea cinsinin bitkileri (örneğin, herdem yeşil ağaç Hopea odorata ).

Bu oligomerlere ek olarak, doğada glikosile edilmiş resveratrol formları ortaya çıkar. Resveratrolün glikosilasyonunun bu polifenolü enzimatik oksidasyondan koruduğu, böylece hücresel yarı ömrünü uzattığı ve antioksidan kapasitesini koruduğu varsayılmaktadır ( 41). Tüm bu faktörler, gıda ürünlerinde resveratrolün günlük alımını tam olarak tahmin etmeyi zorlaştırmaktadır. Bu nedenle, bir dizi üretici tam olarak belirtilen resveratrol içeriği ile farmasötik olarak üretilen ekleri satmaktadır. Çoğu zaman, bu "son derece etkili" ilaçlar "daha iyidir" önerileriyle sunulur ve bu "sağlık bombası" formülasyonlarından bazıları, en iyi sağlık iyileştirme etkilerini elde etmek için 1 g resveratrol dozlarını öneren belirsiz ve bilimsel olmayan talimatlarla sunulur. Önerilen miktar, eğer 80 kg yetişkin kabul edilirse, vücut ağırlığına göre 12.5 mg / kg'lık bir doza eşdeğerdir. Bu konsantrasyonlar, belirli bir biyolojik etkiye ulaşmak için çoğu 5-100 mg resveratrol / kg vücut ağırlığı günlük dozajları gerektiren hayvan deneylerinden elde edilen kaba ekstrapolasyonlar ile doğrulanır.

Resveratrolün insanlardaki etkilerini değerlendiren klinik çalışmalar oldukça nadirdir ve bazıları resveratrol konsantrasyonları hakkında kesin bilgi sahibi olmadan üzüm ekstraktları kullanılarak yapıldı ve sonuçları yorumlamayı zorlaştırdı. Bir çalışmada resveratrol, sağlıklı gönüllülere ( n = 10) 29 günde bir 4 günlük dozajın 1'inde (0.5, 1.0, 2.5 veya 5 g) uygulandı . Önceden ayarlanmış değerlere kıyasla 2,5 g / gün alan gönüllüler arasında IGF-1 ve IGF bağlayıcı protein 3 dolaşımında önemli bir düşüş vardı. Bu çalışmada, günlük 2.5 ve 5 g alımının, hafif-orta derecede gastrointestinal semptomlara neden olduğu gösterilmiştir ( 19). 42 sağlıklı gönüllünün, 4 hafta boyunca 1 g resveratrol / d tükettiği başka bir klinik çalışma, bu rejimin, kanserojen aktivasyonu ve detoksifikasyon yollarında yer alan enzim sistemlerini modüle etmek için yeterli olduğunu göstermiştir ( 42 ). SRT501 olarak adlandırılan yeni bir resveratrol formülasyonunun daha düşük dozları (4 haftada 5 mg 2 kez / gün) bile, SRT501 başlangıçta multipl miyelom tedavisi için geliştirilmiş olmasına rağmen, tip 2 diyabetli hastalarda insülin duyarlılığını arttırmada etkili olmuştur ( 43 ). Benzer şekilde, önceki bir çalışmada tip 2 diyabetli hastalarda 28 gün boyunca daha yüksek 2.5 ve 5 g resveratrol / d dozlarının terapötik olarak etkili olduğu öne sürülmüştür ( 44 ). Son 2 çalışma olmasına rağmen ( 42 , 43) son derece cesaret verici, insan çalışmalarında uygulanan farklı günlük dozların (5 g ile karşılaştırıldığında 10 mg) eşit derecede etkili olduğu gözlemi, bilimsel bir ikilemi işaret eder ve ayrıca belirli bir hastalığı tedavi etmek için uygulanması gereken miktarla ilgili soruyu daha da artırır. Dahası, resveratrol ilacı SRT501'in gelişiminin yan etkiler (bulantı, kusma ve ishal) nedeniyle durdurulması, resveratrol, resveratrol bakımından zenginleştirilmiş takviyeler ve resveratrol formülasyonlarının genel terapötik uygulanabilirliği hakkında tartışmalı sorular ortaya çıkarmıştır.

Bununla birlikte, insanlarda yapılan güvenlik çalışmaları, resveratrolün güvenli bir ilaç olduğunu ve 5 g / gün dozlarına kadar makul derecede iyi tolere edildiğini göstermiştir ( 19 , 45 ). Bu nedenle, resveratrolün genel düşük toksisitesi, ilke olarak cesaretlendirici deneysel bulguların insanlara tercüme edilmesine izin vermelidir. Bu varsayımın aksine, ayrıntılı bir literatür analizinin genel sonucu ( 46)resveratrol yararlarını ve yan etkilerini, önerilen resveratrol faaliyetlerini ve insan hastalıklarının tedavisi için ilgili resveratrol dozunun konularını vurgulamak, yayınlanan kanıtların resveratrolün insanlara uygulanmasına yönelik bir öneriyi haklı çıkarmak için yeterince güçlü olmadığıydı. Ek olarak, çalışma insan çalışmalarında henüz optimal bir resveratrol dozunun kurulmadığını göstermiştir ( 46 ). Bununla birlikte, sayısız rapor resveratrol tüketiminin terapötik ve sağlığı teşvik edici faydalarını tanımlamaktadır ve bu faydalar birçok organı etkilemektedir ( Şekil 2 ). Bununla birlikte, bu terapötik aktivitelerin çoğu sadece hücre kültüründe veya preklinik modellerde belirlenmiştir. Sağlığı teşvik edici etkilerin en önemli bulgularından bazılarını aşağıdaki paragraflarda ele alıyoruz.

ŞEKİL 2

Büyük İndirme slaydı görüntüle
Resveratrolün organ fonksiyonu üzerindeki faydalı etkilerinden bazıları rapor edilmiştir.

Resveratrol'ün Yararları

Resveratrolün kalp hastalıklarında faydalı etkileri

Resveratrolün kalp fonksiyon bozukluğunun iyileşmesi, başarısızlık, kalsifikasyon ve aşırı basınç yükünün yanı sıra antioksidan, antihipertansif ve koroner vazodilasyon aktiviteleri nedeniyle miyokardiyal hipertrofinin zayıflaması üzerindeki yararlı etkilerini açıklayan çok sayıda rapor vardır ( 47 ). Moleküler seviyede, bu etkilerin büyük bir kısmı sessiz bilgi regülatörü 1 (SIRT1; Sirtuin 1 olarak da bilinir), 5′-adenosin monofosfatla aktive olan protein kinaz ve endojen antioksidan enzimlerinin ( 48 ) aktivasyonu yoluyla aracılık eder.). Miyokard fibrozunun patogenezi üzerine yapılan son bir çalışma, resveratrolün, reaktif oksijen türleri, hücre dışı düzenlenmiş kinazlar, TGF-β ve periostin ( 49 ) tarafından sürülen yolları inhibe ederek terapötik etkilerini sergilediğini göstermiştir . Ek olarak, resveratrol'ün kardiyak fibroblastlarda kollajen ekspresyonunu önlediği ve ilaca bağlı kardiyotoksisiteye karşı koruduğu gösterilmiştir ( 50 , 51 ). Resveratrolün bu modellerde terapötik etkileri, ilaca bağlı glutatyon tükenmesine ve süperoksit dismutaz aktivitesine karşı koruma sağlama için resveratrol kapasitesine bağlanabilir ( 51). Toplam 247 denekten oluşan 6 randomize kontrollü çalışmanın yeni bir meta-analizi, yüksek resveratrol tüketiminin, diyastolik kan düzeyleri üzerinde bir etkisi olmamasına rağmen, sistemik kan seviyesini önemli ölçüde azalttığını göstermiştir ( 52 ).

Resveratrol'ün meme kanserinde faydalı etkileri

Resveratrol'ün meme kanseri üzerindeki etkisi tartışmalıdır. Her ne kadar bazı raporlar resveratrol takviyesinin deneysel meme kanserojenezini önlediğini göstermiş olsa da ( 53 , 54 ), diğer çalışmalar düşük resveratrol konsantrasyonlarının meme kanserini desteklediğini göstermiştir ( 55 ). Resveratrol, meme kanseri hücre proliferasyonunu doza bağlı bir şekilde azalttı ( 56 ). Yeni aza-resveratrol analogları, östrojen reseptörlerinin ekspresyonunu etkileyerek, meme kanseri hücrelerinin proliferasyonunu önleme potansiyelleri için zaten test edilmiştir ( 57).). BMI'si yüksek 40 postmenopozal kadında yapılan bir pilot çalışmada, 12 hafta boyunca 1 g resveratrol / d ile resveratrol müdahalesi östrojen metabolizmaları üzerinde olumlu etkilere neden olmuş ve meme ile ters ilişkili olan seks steroid hormonu bağlayan globulinin konsantrasyonlarını arttırmıştır. kanser riski ( 58 ). Benzer şekilde, meme kanseri riski yüksek olan 39 erişkin kadından oluşan randomize bir çift-kör çalışma, resveratrolle tedavi edilen hastalarda, tedavi edilmemiş deneklere kıyasla ve tedavi edilmeyenlere kıyasla tümör baskılayıcı gen RASSF- 1 a'nın (Ras birleşme alanı aile üyesi 1-a) metilasyonunun azaldığını göstermiştir . PGE teşvik kanser ifadesi ₂ ( 59). Bununla birlikte, bu çalışma sınırlı bir örneklem büyüklüğünde gerçekleştirildi ve daha büyük gruplarda doğrulanması gerekiyor.

Resveratrol'ün kemik homeostazı üzerindeki faydalı etkileri

Resveratrol'ün kemik homeostazı üzerindeki olumlu etkileri de bildirilmiştir. Bir çalışmada osteogenezi indükledi, osteoartriti önledi ve yaşa bağlı kemik kaybını önledi ( 60 ). Benzer şekilde, resveratrolün oral yolla verilmesi, bir murin aşırı demir yükünün neden olduğu kemik kaybı modelinde kemik kaybını ve osteoklastogenezi önemli ölçüde önlemiştir ( 61).). Bu modelde resveratrol uygulaması, kemik transkripsiyon faktörü Runx2'nin, kemik yapan Osteokalsin ve tip I kollajeninin demir kaynaklı azalmasına geri döndü. Bu veriler resveratrol'ün osteoblastikin uyarılması ve osteoklastik aktivitelerin inhibisyonu yoluyla kemik oluşumuna aracılık ettiğini göstermektedir. Bu varsayım doğrultusunda, 74 orta yaşlı obez erkeği tutan randomize, plasebo kontrollü bir çalışma, 16 hafta süreyle 1 g resveratrol / d ile oral tedavinin, kemiğin mineral oluşumunu ve mineralizasyonunu desteklediğini göstermiştir ( 62 ). Pankreas ve glukoz metabolizması üzerine resveratrol etkileri

Metilglisokal ile tedavi edilmiş farelerde oral resveratrol gavajları pankreas hücresel insülin içeriğini arttırdı, bu polifenolün pankreas hücresi işlev bozukluğuna karşı koruyarak tip 2 diyabet tedavisinde faydalı olabileceğini düşündürmektedir ( 63 ). İnsanlarda, resveratrolün glikoz homeostazını iyileştirdiğini, insülin direncini azalttığını ve metabolik bozuklukları azalttığını gösteren, resveratrolün diyabet tedavisi potansiyeline sahip olduğunu bildiren raporlar vardır ( 64). Yüksek yağlı diyetle sürdürülen sıçanlarda elde edilen deneysel bulgulara dayanarak, resveratrolün enerji homeostazı ve glisemik kontrol üzerindeki terapötik etkilerinden bazılarının, resveratrolün antioksidan fonksiyonu ve modüle etme kapasitesi ile indüklenmesi olasıdır. mitokondriyal aktiviteler ve insülin sekresyonu disfonksiyonunu geri kazandırır ( 65 ).

Resveratrol'ün böbrek etkileri

Böbrek ile ilgili olarak, bağımsız raporlar resveratrolün renal hasarı, fibrozu, istenmeyen ilaç toksisitesini ve oksidatif ve diyabetle ilişkili hasarı azalttığını göstermiştir ( 66 - 68 ). Son zamanlarda resveratrolün, muhtemelen Dveratrol aktivitesinin olası bir moleküler yolunu aydınlatan D vitamini ve nükleer reseptör sinyalini güçlendirdiği gösterilmiştir ( 69 ). Resveratrolün, fibrozisin ilerlemesi ile ilişkili bir süreç olan epitel-mezenkimal geçiş üzerindeki önleyici etkisi, yakın zamanda insan tübüler epitel hücre dizisi HK-2'de gösterilmiştir ( 66).). Çalışmada resveratrolün SIRT1 ekspresyonunu arttırdığı ve TGF-ing sinyalinin ortak hücre içi aracısı olan Smad4'ün deasetilasyonu yoluyla TGF-β yolunu inhibe ettiği gösterilmiştir ( 66 ).

Resveratrol ve görsel sistem

Gözde benzer olumlu etkiler bildirilmiştir; resveratrol lens ve kornea epitelinin yanı sıra retina fotoreseptör hücrelerini diyabetik komplikasyonlardan ve diğer hasar türlerinden korumaktadır ( 70 , 71 ). Renal hücrelerde bulunan gözlemlerle kıyaslandığında, epitel-mezenkimal geçiş, retina pigment epitel hücrelerinde önemli ölçüde inhibe edildi; bu, resveratrolün, retina dekolmanı ve oküler travma ile işaretlenmiş bir hastalık olan proliferatif vitreoretinopatinin tedavisi için uygun potansiyel bir ilaç olduğunu düşündürdü ( 72)). Bu model sistemde, resveratrol ayrıca azalmış fibrotik membran oluşumuna yol açan Smad4'ün önemli ölçüde deasetilasyonuna yol açar. Diyabetik katarakt sıçan modelinde resveratrolün lens epitelyal hücre apoptozisi üzerine koruyucu etkisi, kaspaz-3 ve düşük apoptotik oranların azalmış ekspresyonu ile gösterilmiştir ( 73 ).

Resveratrol ve doğurganlık

Yumurtalıklarla ilgili olarak, resveratrolün androjen fazlalığı ile ilgili koşullar için etkili bir terapi olduğu, böylece yumurtalık foliküler rezervini, yumurtalık ömrünü artırarak ve oosit apoptosisini önleyerek doğurganlıkta yaşa bağlı düşüşe karşı koruduğu gösterilmiştir ( 74 ). Diğer raporlar resveratrol'ün diyabetli sıçanların deneysel modellerinde erektil işlevi restore ettiğini, bunun esas olarak intrakavernöz basıncın, ortalama arter kan basıncının ve kavernöz siklik GMP seviyelerinin modülasyonuyla yansıtıldığını gösteren bir bulgu olduğunu göstermiştir ( 75).). Son zamanlarda, resveratrol takviyesinin oksidatif stres, JNK sinyallemesi ve kaspaz-3 aktivitelerini modüle ettiği, böylelikle üreme organı ağırlıkları, sperm sayısı ve hareketliliğinde diyabet kaynaklı azalmaları önlediği gösterilmiştir ( 76 ). Spermatogenez ve resveratrolün genel testiküler germ hücre farklılaşması üzerine benzer etkiler cerrahi olarak kriptorşid farelerde de bildirilmiştir ( 77 ).

Resveratrol ve kan sistemi

Resveratrol'ün trombosit agregasyonunu ve apoptozu etkilediği, muhtemelen ATP, ADP ve AMP hidrolizini arttırdığı gösterilmiştir ( 78 ). Son zamanlarda resveratrol ile bu aktivitenin, transfüzyon amacıyla depolama sırasında insan trombositlerinin istenmeyen aktivasyonunu önlemede yararlı olduğu gösterilmiştir ( 79 ). Çalışma resveratrol ile muamele edilmiş insan trombositleri az tromboksan B serbest gösterdi ₂ ve PGE ₂ kontrol trombositler nazaran, depolama trombosit apoptozu azalma gösterdi ve transfüzyon (takip eden daha uzun bir yarı-ömre sahip 79 ). Ayrıca, resveratrolün PGE ₂ salgısını azalttığı da gösterilebilir.CCL5 / RANTES ve CXCL8 / IL-8 ve LPS ile uyarılmış periferal kan lökositlerinde IL-1, IL-6 ve IL-10 üretimini arttırır ( 80 ). Sağlıklı yetişkinlerden izole edilen polimorfonükleer lökositlerde yapılan bağımsız in vitro deneyler, resveratrolün lökositlerde proinflamatuarı arttırdığını ve anti-enflamatuar lökosit sitokin üretimini azalttığını göstermiştir ( 81 ). Bu veriler ayrıca resveratrolün lökositlerdeki oksidatif patlama kabiliyetinin sağlamlığını azaltmada etkili olduğunu göstermektedir ( 81 ).

Resveratrolün akciğer etkileri

Akciğerlerde resveratrolün işlev bozukluğu, fibrogenez, kanser büyümesi ve yaralanmaya bağlı hücre apoptozisinin önlenmesinde ve ayrıca antiastmatik etkiler sergilemesinde ve ilaç metabolize edici enzimlerin aktivitesini modüle etmede etkili olduğu gösterilmiştir ( 82 , 83 ). Resveratrolün hipoksi / reoksijenasyonun neden olduğu alveoler epitel hücre disfonksiyonu üzerindeki etkilerini araştıran yeni çalışmalar, resveratrolün terapötik etkilerinin kısmen yüzey aktif madde protein ekspresyonunu teşvik ederek ve inflamasyonda yer alan birçok geni kontrol eden NF-signalB sinyal yolunu inhibe ederek ortaya çıkardığını göstermiştir. 84 ). Ayrıca cis - ve trans gibi bazı resveratrol oligomerleriTCM'de geniş çapta uygulanan -gnetin H, in vitro olarak test edildi; mitokondri sitokrom c salgılayarak , kaspaz 3 ve 7'yi aktive ederek ve 4 insan kanseri hücre hattında NF-B aktivasyonunu inhibe ederek apoptozu destekleyebildi ; ve farelerde ksenograft akciğer tümörlerinin büyümesinin baskılanmasında terapötik olarak etkili olmuştur ( 85 ).

Resveratrolün nöroprotektif etkileri

Resveratrol'ün nöronal hasara ve amonyak toksisitesine karşı koruma, depresyonun ortadan kalkması, bilişsel işlev bozukluğunun iyileştirilmesi ve mekansal öğrenme ve hafızada artmış yetenek dahil olmak üzere çeşitli nöroprotektif etkileri bildirilmiştir ( 86 , 87 ). Orta serebral arter tıkanıklığı bulunan bir sıçan modelinde, resveratrol, hipokampüsteki iskemiye bağlı apoptoziyi doza bağlı bir şekilde azaltarak resveratrolün, terapötik potansiyeli olan nöroprotektif bir madde olduğunu gösterir ( 88)). Bu bulgulara paralel olarak, yenidoğan sıçanlarda resveratrolün nöroprotektif etkilerinin değerlendirildiği son zamanlarda yapılan bir rapor, resveratrol etkilerinin uzun süre kalıcı olduğunu, beyin hasarına karşı koruduğunu, enfarktüs hacmini azalttığını ve miyelin kaybını azalttığını göstermiştir ( 89 ).

Resveratrolün hepatik etkileri

Diğer çalışmalar, hepatik hastalık modellerinde resveratrol'ün terapötik potansiyelini araştırmıştır. Deneysel olarak, resveratrolün, hepatik lipid birikimini ve alkoksik steatohepatitin ilerlemesini, enflamatuar sinyal yollarının aşağı regülasyonu ve otofajinin düzenlenmesi ile iyileştirdiğini açık bir şekilde belirtmektedir ( 90 ). Altta yatan araştırmada, yazarlar farelere bir metiyonin-kolin eksikliği olan bir diyet vermiş ve günlük intrapastrik resveratrol (100 veya 250 mg / kg vücut ağırlığı) tatbikatının hepatik steatoz ve iltihabı azalttığını bulmuşlardır. Buna karşılık, resveratrol tedavisinin, açık deneysel steatohepatitin hafifletilmesi üzerinde tutarlı bir terapötik etkisi olmamıştır ( 91). Her ne kadar bu bulgular resveratrol tedavisinin karaciğer hastalıklarının patogenezinde koruyucu ancak iyileştirici olmayan aktiviteleri olduğunu öne sürse de, 12 hafta boyunca 500 mg resveratrol ile yapılan günlük takviye, alkolsüz olan 50 hastayı kaydeden randomize, çift kör, kontrollü bir klinik deneyde sonuçları iyileştirdi yağlı karaciğer hastalığı ( 92).

Resveratrol tetramer vitisin B, hepatit C virüsü helisazının ( 93 ) oldukça güçlü bir in vitro inhibitörüdür . Ayrıca, kanser hücrelerinin enjeksiyonlarını alan farelerde, resveratrol, büyük olasılıkla IL-18 sekresyonuna müdahale ederek, VCAM-1 ekspresyonunu baskılayarak ve IL-18'in hücre üzerindeki uyarıcı etkilerini bloke ederek, karaciğer tutulmasını ve melanom hücrelerinin metastatik büyümesini önemli ölçüde inhibe etti. yapışma ve çoğalma ( 94 ). Yakın zamanda, resveratrolün karaciğeri, edinilmiş ve genetik aşırı demir yükü hastalıklarının oluşumunda neden olan demir kaynaklı yaralanmalardan koruduğu gösterilmiştir ( 17 ). Resveratrolün terapötik potansiyeli, kolorektal ve prostat kanseri modellerinde de başarıyla kanıtlanmıştır ( 95 ,96 ). Resveratrol ve kas

Bazı bağımsız raporlar resveratrolün kas fonksiyonu ve yaralanmaya olumlu etkileri olduğunu bildirmiştir. Sıçanların arka bacaklarının tibialis bölgesinin 2 kez 6 saatlik bir sabit basınçla kompresyon yaralanmasına maruz bırakıldığı deneylerde, resveratrolün günlük 25 mg / kg konsantrasyonlarında uygulanması, patolojik hasarların ve indüklenmiş patolojik hasarların tezahür etmesini önledi SIRT1'e bağımlı şekilde oksidatif hasarlar ( 97 ). Benzer şekilde, 500 mg resveratrol ve 4 hafta boyunca 10 mg piperin kombine diyet alımının son zamanlarda düşük yoğunluklu egzersiz eğitimi üzerine iskelet kası mitokondriyal kapasitesini arttırdığı gösterilmiştir ( 98).). İlginç bir şekilde resveratrol, bitmiş domuzların kas lifi özelliklerini ve antioksidan kapasitesini büyük ölçüde etkiledi, bu, resveratrolün domuz eti kalitesini arttırmada etkili bir katkı maddesi olduğunu öne sürdü ( 99 ). Aynı şekilde, 16 hafta boyunca 600 resg resveratrol / g gıda takviyesi ile beslenen bir diyetle beslenen jüvenil Güney floraları, kontrol diyetinden beslenen balıklardan daha uzun boylu ve vücut kitleleri gösterdi ( 100 ). Bu tür çalışmalar, resveratrol'ün farklı tarım ve su kültürü ortamlarında büyümeyi arttırmak için yeni bir destek olduğunu göstermektedir.

Resveratrol'ün Moleküler Aktiviteleri

Resveratrolün potansiyel moleküler fonksiyonları ilk olarak 2003 yılında bildirilmiştir ( 5 ). Bu öncü çalışmada resveratrolün, p53'ün asetillenme durumunu, çatal başı proteinlerini ve DNA onarım enzimlerini ( 5 ) etkileyen kritik bir deasetilaz olan SIRT1'in aktivitesini değiştirebildiği gösterilmiştir . Öte yandan, SIRT1'in resveratrol tedavisi ile aktive edilmesi, bir fare modelinde ( 101 ) tümör oluşumunu azaltmıştır . Sonuç olarak resveratrolün SIRT1'e bağlanması, kalori sınırlamasını taklit eden ve DNA stabilitesini artıran ve Saccharomyces cerevisiae'nin ömrünün uzamasına neden olan bir sinyal ile ilişkilidir ( 5). Resveratrol-SIRT1 etkileşiminin yapısal temeli ve resveratrol tarafından SIRT1 aktivite düzenlemesi üzerindeki potansiyel moleküler detayları hakkında değerli bilgiler yakın zamanda kristal yapı analizinden elde edilmiştir ( Ek Şekil 2 ) ( 102 ). Çalışma, farklı resveratrol moleküllerinin SIRT1'in N-terminal alanına bağlanmasının, SIRT ve 4-kalıntı asetillenmiş p53 peptidi (yani, 7-amino-4-metilkoumarin) arasında daha sıkı bağlanmanın teşvik edilmesinden sorumlu olduğunu, dolayısıyla SIRT1'in arttırıldığını göstermektedir. faaliyetleri.

Diğer yeni bulgular, resveratrolün tirozin benzeri fenolik halkasının, anahtar stres sinyalleme yollarının ( 103 ) aşağı akış aktivasyonunu etkileyen aktif bölge cebine sığabileceğini düşünmüştür . Buna ek olarak, tRNA sentetaz tirosil resveratrol bağlanması, bu enzimin katalitik aktivitesini boşa çıkarır ve NAD uyarıcı, bir nükleer işlevine tRNA sentetaz yönlendirir ⁺ poli (ADP-riboz) polimeraz 1 bağımlı otomatik poli-ADP-ribosilasyon ( 103 ). Resveratrol'ün kalp mitokondrisinden F1-ATPase'e bağlandığı ve böylece mitokondriyal ATP sentezinde uygun fonksiyonelliğini önlediği de gösterilmiştir ( 104).). Böyle bir aktivite, hücresel proliferasyon ve apoptoz üzerindeki resveratrol aktivitesini açıklar.

Başka bir çalışmada, yazarlar, arakidonik asit metabolizması ile yakından bağlantılı bir enzim olan lökotrien A4 hidrolazına karşı bir kütüphanenin tarandığı metabolomatik taraflı parça kristallografisine dayanan yapı bazlı bir ilaç bulma stratejisini kullandı. Bu tarama yöntemini kullanarak, yazarlar resveratrol'ü lökotrien A4 hidrolaz ( 105 ) için etkili bir ligand olarak tanımladılar . Bu bulgu resveratrolün antioksidan aktivitesini açıklayabilir ve ayrıca resveratrol'ün inflamatuar yanıtları nasıl modüle ettiğinin moleküler detayları hakkında bazı ipuçları sağlayabilir. Fluoresans spektroskopisi ve yüzey plazmon rezonans teknikleri kullanılarak iyi tasarlanmış bağlanma çalışmaları, resveratrol ayrıca fosfolipaz için afiniteye sahip olduğunu göstermiştir ₂arakidonik asit metabolizmasında rol oynayan ve fosfolipidlerin arakidonik asit ve lisofosfolipidlere hidrolizini katalize eden bir diğer anahtar faktördür ( 106 ). Bu da resveratrol'ün enflamatuar sinyalleşmeye nasıl müdahale ettiği ile ilgili başka bir açıklama sunar. Bu çizgiler boyunca, kristalografik analiz ve fonksiyonel çalışmalar, resveratrolün, bir yol seçici selektif östrojen reseptör-a ligand olarak etki ettiğini, yine resveratrolün, enflamatuar yanıtı modüle ettiği bir başka yol sunduğunu göstermiştir ( 107 ).

Son yıllarda yoğun çalışmalar, resveratrolün önerilen insülin duyarlılık fonksiyonunu daha iyi moleküler bir anlayış kazanmaya odaklanmıştır. X-ışını kristalografik çalışmalar ve in vitro işlem deneyleri, resveratrol'ün, PPAR8 ve PPARa ( 108 ) ile direkt etkileşimi yoluyla bir PPAR antagonisti olarak etki ettiğini gösterdi . Kristal protein-resveratrol komplekslerini analiz eden diğer araştırmalar, ailesel amiloid polinöropati, familiyal amiloid kardiyomiyopati ve senil sistemik amiloidoz ( 109 ) gibi çeşitli amiloid hastalıklarının patogenezinde ilgili olan resveratrol ve diğer polifenoller için çözünmeyen transtiretin için bir afinite bulmuştur . Bu etkileşimin kesin moleküler ve yapısal temeli son zamanlarda yüksek çözünürlükte belirlenmiştir ( 110). Bu görüşler, resveratrolün artan fibrilojenezden kaynaklanan yararlı nöro veya kardiyoprotektif etkilerini anlamak ve belirli bir doku içindeki istenmeyen transtiretin toplamalarını hedeflemek için potansiyel yeni terapötik müdahale stratejilerini mümkün kılan rapor edilen faydalı nöro veya kardiyoprotektif etkilerini anlamak için moleküler temeli sağlayabilir.

Resveratrol Biyolojisinde Biyotransformasyon ve Farmakolojik Yönleri

Yukarıda belirtildiği gibi, çeşitli preklinik hastalık modellerinde resveratrol'ün faydalı etkilerini tanımlayan çok sayıda literatür vardır. Bununla birlikte, resveratrolün klinik potansiyelini tahmin etmek biraz zordur, çünkü optimal dozaj, biyotransformasyon, potansiyel yan etkiler ve farmakokinetik parametreler hakkında yeterli bilgi yoktur. Ek olarak, gastrointestinal sistemde aktif ve pasif bireysel emilim oranını etkileyen çok sayıda parametre ve farmakolojik husus vardır ( 111).). Maalesef, resveratrolün farmakolojik yönlerini araştıran çalışmaların çoğu sadece sağlıklı gönüllülerde yapıldı ve bu bulguların hastalıklı hastalarda tekrar toplanabileceğinin garantisi yoktur. Ek olarak, etanol içindeki çözünürlüğü ile karşılaştırıldığında (∼50 g / L), resveratrolün (∼3 mg / 100 mL) sulu çözünürlüğü oldukça düşüktür, bu da alkollü içeceklerin resveratrolün biyoyararlanımını ve pik plazma konsantrasyonlarını arttırmada yararlı olduğunu göstermektedir. Aynı şekilde, resveratrolün özel galenik formülasyonlarının uygulanması, resveratrolün biyoyararlanımını arttırmak için potansiyel olarak uygundur. Örneğin, hepatektomi geçirmesi planlanan hepatik metastazları olan kolorektal kanserli hastalarda, mikronize resveratrol formülasyonu SRT501 3'ün uygulanmasına neden olmuştur. Mikronize edilmemiş resveratrolün eşdeğer dozları için yayınlananlardan 6 kat daha yüksek plazma seviyeleri. Bu ilaç formülasyonu, ortalama yarı ömrü 1 saatten fazla uzattı ve maksimum plazma konsantrasyonlarına kadar geçen süreyi neredeyse iki katına çıkardı (112 ). Resveratrol biyoyararlanımını arttırmak için diğer yaklaşımlar, pterostilbene gibi diğer moleküllerle resveratrol kombine uygulaması, kimyasal olarak resveratrol ile ilişkili bir stilbenoid, göğüs kanseri hücre çizgilerinde sinerjistik ve başka etki (neden olabileceğinin bulunması ile ilgili ortaya çıkan 113 ). Benzer şekilde, resveratrol ve ω-3 PUFA'ların kombinasyonu, LPS ile uyarılmış insan periferal kan lökositlerinde CCL5 / RANTES ekspresyonu üzerinde sinerjik etkiler ve IL-6 veya C-CL8 / IL-8 ekspresyonu üzerinde IL-1 veya aktive edilmiş kondrositler üzerindeki ilave etkiler ( 80)). Benzer şekilde, resveratrol ve analoglarının daha yüksek moleküler oligomerlerinin sentezi şu anda resveratrol aktivitesinin seçiciliğini arttırmak için bir seçenek olarak incelenmiştir. Resveratrol ile karşılaştırıldığında, üçlü bağ resveratrol analoğu (yani, 3,4 ', 5-trihidroksi-difenilasetilen), NF-andB aktivasyonu ve siklooksijenaz-2, TNF-a ve IL- üzerinde daha zayıf antioksidan aktiviteye ve daha güçlü inhibe edici etkiye sahipti. Fare lösemik monosit makrofaj hücre hattı RAW 264.7 ( 114 ) 'de 6 üretimi .

Öte yandan, metillenmiş resveratrolün antitümör aktivitesini arttırdığı, ancak in vitro olarak yararlı metabolik etkilere aracılık edemediği ve hücre büyümesini inhibe edici etkilere farklı aşamalarda aracılık ettiği gösterilmiştir ( 115 ). Bu bulgular, resveratrol molekülünü hedef alan yapısal optimizasyon yaklaşımlarının, aktivitesini seçici bir şekilde istenen yöne değiştirmek için uygun olabileceğini göstermektedir.

Resveratrol ön ilaçları

Yukarıda tartışıldığı gibi, resveratrolün terapötik kullanımı, düşük biyoyararlanımıyla bir şekilde engellenmektedir. Suda zayıf bir şekilde çözünür olan bir bileşik olarak resveratrol, bağırsakta pasif difüzyonla etkili bir şekilde emilir, burada daha sonra karaciğere taşınır. Sistemik dolaşıma ulaşmadan önce, karaciğerdeki presistemik metabolizma (yani ilk geçiş etkisi) serbest resveratrolün önemli ölçüde azalmasına yol açar ( 116 ). Resveratrol, faz II metabolizmasında daha yüksek çözünür glukuronidlere (örn., Resveratrol-3- O - glukuronid, resveratrol-4- O - glukuronid) ve sülfatlara (örneğin resveratrol-trisülfat) bağlanır veya albümin ve lipoproteinlere bağlanır ( 116)). Bu nedenle, oral uygulamadan sonra resveratrol'ün terapötik etkinliği oldukça düşüktür. Bu nedenle, resveratrolün biyoyararlanımını artıran veya resveratrolü bir ön ilaç olarak vererek faz II metabolizmasını geciktiren çabalar resveratrolün biyomedikal kullanımı için birincil hedeflerdir ( 117 ). Son zamanlarda, resveratrol içindeki serbest OH gruplarının , doğal amino asitlerle N-monosübstitüe edilmiş bir karbamat bağlantısına bağlanmalarının konjügasyonu önlediği, düşük pH değerlerinde stabiliteyi arttırdığı ve hidroliz oranını azalttığı gösterilmiştir ( 117).). Ester ve eter bazlı polietilen glikol ve polietilen glikol-polilaktid linker kimyası kullanılarak polimer konjugasyonuna dayanan bir başka strateji, araştırmacıların resveratrolün sıçan plazmasındaki yarı ömrünü 0.13 ila 3 saat ( 118 ) arttırmalarını sağlamıştır . Sulu çözünürlük ve stabiliteyi arttırmak veya emilim oranını ve derecesini arttırmak için lipozom veya nanoteknoloji bazlı resveratrol formülasyonları hazırlamak için stratejiler geliştirmek için yoğun çabalar da vardır ( 119 , 120).). Ek olarak, resveratrol yeni ve daha etkili ilaçların tasarımı ve sentezi için bir plan olarak kullanılır. Örneğin HS-1793, terapötik kullanımda yüksek doz gereksinimini atlayarak, metabolik kararsızlığın kısıtlanmasından arınmış bir resveratrol analoğudur. Bu maddenin meme kanseri hücre hatlarında resveratrolden daha etkili hücre döngüsü durması ve apoptotik hücre ölümünü indüklediği ve standart genotoksisite testlerinde iyi uyumluluğunu sürdürdüğü gösterilmiştir ( 121 , 122 ). Bazı yenilikçi çözünür galenik resveratrol formları, ilke olarak, insanlarda resveratrolün biyoyararlılığını ve verimliliğini arttırmalı ve böylece insanlarda ilaç yükünün azalmasına izin vermelidir ( 123 ).

Resveratrol ve Fransız Paradoksunun Tedavi Dozları

Resveratrolün günlük tüketimi için mevcut öneriler temel olarak aritmetik hayvandan insana dozaj dönüşümüne dayanmaktadır. Ne yazık ki, insanlarda bu hesaplanan resveratrol konsantrasyonlarının terapötik etkinliğinin teyidi hala beklemededir ( 124 ). Bağımsız çalışmalar, günlük 700-1000 mg / kg vücut ağırlığındaki resveratrol tüketiminin toksikolojik etki olmadan iyi tolere edildiğini ve term2 g / d konsantrasyonlarının kısa vadede uygulandığında zararsız olduğunu göstermiştir ( 46 , 125).). Bu ve diğer bulgulara dayanarak, çeşitli “uzmanlar” insanlarda çeşitli hastalıkların tedavisinde günlük 1 g / d'lik dozajın etkili olduğunu iddia ediyor. Ek olarak, bilimsel geçmişi olmayan makalelerin kalıcı olarak piyasaya sürülmesi, resveratrol ile zenginleştirilmiş takviyelerin tüketiminin, sağlık durumunun arttırılması veya çeşitli tıbbi durumların hafifletilmesi için uygun olduğu fikrine yol açmıştır. Dahası, düşük dozda kırmızı şarap tüketimi veya diğer resveratrol içeren besin maddelerinin alımı ile kronik koroner kalp hastalığı insidansını bağlayan Fransız paradoksunun kritik olmayan kabulü ve yanlış yorumlanması, kırmızı şarabın, üzüm, yerfıstığı, çikolata, Itadori çayı veya diğer yiyecek veya içecekler bir tür “günlük sağlık terapisi” dir.

Ancak, 1 g resveratrolün BKA'sına ulaşmak için bu besinlerin ne kadarının tüketilmesi gerektiğini merak ediyor. Geleneksel gıda ürünleri için bildirilen tipik resveratrol konsantrasyonları: tohum kabukları olmayan yer fıstığı, 0.03-0.14 μg / g ( 126 ); kırmızı şaraplar, 0.361-1.972 mg / L ( 127 ); beyaz şaraplar, 0-1.089 mg / L ( 128); rosé şarapları, 0.29 mg / L ( 129 ); bira, 1,34-77,0 µg / L ( 130 ); domates derisi, ∼19 μg / g kuru ağırlık ( 131 ); bitter çikolata, 350 μg / kg; sütlü çikolata, 100 μg / kg ( 132 ); Itadori çayı, 68 100g / 100 mL ( 37 ); kırmızı üzüm, 92–1604 /g / kg taze ağırlık ( 133); beyaz üzüm, 59–1759 /g / kg taze ağırlık ( 133)); ve elmalar, 400 μg / kg taze ağırlık ( 4 ). Verilen bu konsantrasyonlara dayanarak, önerilen resveratrol dozunu bu besinlerin veya bunların kombinasyonlarının herhangi birinin alımıyla absorbe etmek mümkün değildir ( Şekil 3 ). Bu kaçınılmaz olarak şu soruyu gündeme getiriyor: Bilim adamları Fransız paradoksunu kırmızı şarap içerek veya başka yiyecek veya içecekler tüketerek nasıl haklı gösterebilirler? Küresel Tarımsal Bilgi Ağı tarafından yayınlanan şaraba ilişkin en yeni yıllık rapor, Fransa'nın dünyanın en büyük şarap üreticisi (2014'te 4,6 milyar litre) olduğunu ve 2014'te kişi başına 43,4 L tüketen tüketici olduğunu göstermektedir ( 134). Bu şarapların% ∼73'ünün kırmızı / rozeli şaraplar ve% 27'sinin beyaz şaraplar olduğu varsayımıyla, ayrıca kırmızı / rose şaraplarının ∼2 mg / L resveratrol ve beyaz şarapların ∼0,5 mg resveratrol / L içerdiği kabul edilir, yıllık 31.7 tüketim L kırmızı şarap ve 11.7 L beyaz şarap, g70 mg resveratrol / y (veya 0.2 mg / d) alımına veya 1 g / gün önerilen terapötik dozdan 5000 kat daha düşüktür. Daha fazla günlük resveratrol kaynakları (üzüm veya yerfıstığı) göz önüne alınsa bile, bu kaba hesaplamalar kırmızı şarap tüketiminin Fransız paradoksunu öngören patolojik mekanizmaların iyi bir açıklaması olmadığını açıkça ortaya koymaktadır.

FİGÜR 3

Terapötik dozlara ulaşmak için tüketilmesi gereken yiyecek ve içecek miktarları. Hayvan çalışmalarına dayanarak, terapötik müdahale için yüz miligram ila birkaç gram arasında değişen günlük resveratrol dozları önerilmiştir. Eğer bir insan her gün 1 gr resveratrol tüketmeyi planlıyorsa, bu, resmedilmiş miktarda yiyecek veya içecek tüketmeyi gerektirir. Hesaplama, fıstık katlarında (0.03-0.14 /g / g) ( 126 ), kırmızı şarabın (Fransa'dan Pinot noir, 0.362-1.979 mg / L) ( 127 ), beyaz şarabın (Riesling'den) bulunan tipik resveratrol içeriğine dayanmaktadır. İspanya, 0.057–0.390 mg / L) ( 128 ), Sırbistan'dan rosé şarabı (0.29 mg / L) ( 129 ), bira (1.34–77.0 μg / L) ( 130 ), domates kabuğu (∼19 μg / g kuru ağırlık) (131 ), bitter çikolata (350 μg / kg), sütlü çikolata (100 μg / kg) ( 132 ), Itadori çayı (68 μg / 100 mL, 1 mL 100 ml kaynar su ile hazırlanan ticari kök karıştırılarak hazırlanır 5 dakika için ( 37 ), Japonya'dan kırmızı Merlot üzüm (1259 /g / kg taze ağırlık) ( 133 ), Japonya'dan beyaz Riesling üzüm (387 /g / kg taze ağırlık) ( 133 ) ve ekili elmalar (ortalama toplam 150 farklı çeşitte bulunan 400 /g / kg taze ağırlık içeriği ( 4 ).

Tabii ki, hesaplamalarımızın yalnızca ilgili resveratrol miktarını ilgili içecek ve yiyeceklerde dikkate aldığını kabul etmeliyiz. Yukarıda tartışıldığı gibi, söz konusu besin maddelerinin çoğu, genellikle yüksek konsantrasyonlarda ortaya çıkan ve hücre kültürü ve hayvan çalışmalarında benzer veya bazen daha yüksek potens sergileyen , daha yüksek moleküler bileşenler (yani resveratrol oligomerler) ve resveratrol glukozitler (örneğin, trans- polydatin piceid) içerir. ( 135 , 136)). Ne yazık ki, bu oligomerik varlıkların bilgisi zayıftır ve bu bileşiklerin farmakolojik özellikleri yaygın olarak bilinmemektedir. Bu bağlamda, gıdalardaki polifenol içeriği hakkında bilgi sağlayan Phenol-Explorer gibi veri tabanlarının sürekli geliştirilmesi, resveratrol ve resveratrol türevlerinin günlük alımını tahmin etmede son derece yardımcı olacaktır ( 137 , 138 ). Ek olarak, özellikle ilaçlı bireylerde uzun süreli resveratrol tüketim güvenliğinin araştırılması, hastaların günlük bakımında resveratrolün klinik önemi için terapötik potansiyelini tahmin etmek için acilen ihtiyaç duyulmaktadır ( 139 ).

Bir başka kritik konu resveratrol faaliyetlerinin belirli bir organı hedeflemesidir. Hayvanlarda yapılan preklinik çalışmaların çoğunda, resveratrol oral yoldan veya periton içine uygulandı ve sistemik bir dağılıma yol açtı. Halen, farmakokinetik özellikleri iyileştirmek ve resveratrolün hedeflenebilirliğini ve biyoyararlanımını arttırmak için nanoteknoloji bazlı formülasyonu, yani resveratrol-kapsüllenmiş nanoparçacıkları geliştirmeyi amaçlayan birçok araştırma vardır ( 140 ).

Özetle, geleneksel gıda ürünlerini tüketerek 1 g bağlanmamış resveratrol / d almanın mümkün olmadığını iddia etmek kesinlikle geçerlidir. Birçok şirket tarafından sunulan alternatifler, kesin olarak tanımlanmış resveratrol içeriğine sahip çeşitli (bazen aşırı pahalı) besin takviyeleri içerir. Her ne kadar klinik yararları sorgulanabilir olsa da, abartılı vaatleriyle ilan ediliyorlar. Resveratrol araştırmalarındaki yeni deneysel bulguların kliniklere nasıl çevrileceğini görmek ilginç olacaktır. Sonuçlar

Resveratrol, insan diyetinde bulunan ve çok çeşitli potansiyel terapötik özelliklere sahip bir polifenoldur. Ancak, resveratrolün önerilen terapötik dozlarını şarap içerek veya diyet kaynaklarından emmek mümkün değildir. Ayrıca, bugüne kadar, yararlı etkilerin çoğu yalnızca preklinik modellerde belirlenir. Resveratrol araştırmalarındaki en büyük zorluklardan biri, gözlenen sağlığı teşvik edici etkilerin insanlara aktarılabilir olup olmadığını belirlemektir. Bu nedenle, spesifik hastalıkların tedavisi için etkili dozaj rejiminin belirlenmesi amacıyla klinik denemelere acilen ihtiyaç duyulmaktadır. Bu denemelerin, elde edilen sonuçların karşılaştırılmasını sağlamak için iyi standardize edilmiş resveratrol formülasyonları ile yapılması gerekir. İnsanlarda yapılan önceki çalışmalar tutarlı bir şekilde oral alım sonrası resveratrolün biyoyararlanımının oldukça düşük olduğunu gösterdiğinden, daha iyi farmakolojik özelliklere sahip resveratrol formülasyonlarının geliştirilmesi hala zor bir iştir. Benzer şekilde, yapısal optimizasyon ve resveratrol-kapsüllenmiş nanoparçacıklar gibi yeni galenik resveratrol formülasyonlarının geliştirilmesi, resveratrolün aktivitesini ve genel biyoyararlanımını fizyolojik olarak arttırmaya, gerekli dozu azaltmaya, terapi sırasında istenmeyen yan etkileri önlemek ve spesifik olarak resveratrol aktivitelerini spesifik hale getirmek için yardımcı olmalıdır. organlar. Resveratrol bakımından zenginleştirilmiş takviyeler, geleneksel yiyecekler veya içecekler tarafından elde edilemeyen terapötik olarak ilgili dozların (şu anda 1 g olduğu varsayılan) günlük alımını sağlamak için uygun olabilir. Ek olarak, resveratrol, farklı tarımsal ve su kültürü ortamlarında kültürlenen ürünlerin büyümesini veya kalitesini artıran ve böylece sağlığı geliştirici etkiler geliştiren bir tamamlayıcı olabilir. Bu bağlamda, resveratrol oligomer kimyası ve biyolojisi araştırmalarının yoğunlaştırılması, daha iyi farmakolojik özelliklere sahip yeni terapötik ilaçlar için bazı yollar da önerebilir. Uzun vadede, bu tür araştırmalar resveratrol ile ilişkili tüm yutturmaca ve umudun bilimsel olarak haklı olup olmadığını ortaya çıkaracaktır.

Teşekkür

Yazarlar , bu derleme için imge sağladığı için Hiroshi Moriyama'ya ( 23 ) ve yazının eleştirel okunması için Kevin Brulois'e teşekkür eder. Tasvir edilen tüm kimyasal yapılar, serbestçe temin edilebilen ( 141 ) açık kaynaklı molekül görüntüleyici Jmol (versiyon 14.2.15_2015.07.09) ile üretildi . Çekilen resimler CorelDRAW X6 (Corel GmbH, Münih, Almanya) ile hazırlandı. SW fotoğraflarını sundu ve bu inceleme için son rakamları hazırladı. RW metni hazırladı ve görüntüler için fikirler verdi. Her iki yazar da son makaleyi okudu ve onayladı.

Referanslar

***maturidi*** · 31 May 2019, 09:05

Profesyonel Erkek Basketbol Oyuncularında Resveratrol İçeren Polygonum Cuspidatum'un İltihap Üzerine Etkileri

Hoda Sadat Zahedi , ^1,²Shima Jazayeri , ^1,² Reza Ghiasvand , ³Mahmoud Djalali , ^2,⁴ veMuhammed Reza Eshraghian ⁵
Yazar bilgileri Madde notları Telif Hakkı ve Lisans bilgileri Uyarı
Bu makale PMC'deki diğer makalelerden alıntılanmıştır .
Git: soyut

Arka fon:

Egzersiz, oksidatif hasara yol açabilen ve enflamasyona neden olabilecek akut oksidatif strese neden olabilir. Resveratrol, enflamatuar sitokin seviyelerini azaltabilir. Bu nedenle, erkek profesyonel basketbol oyuncularında bu bileşiğin, tümör nekroz faktörü-α (TNF-α) ve interlökin 6'nın (IL-6) plazma seviyeleri üzerindeki etkilerini araştırdık. Yöntem:

Yirmi sağlıklı erkek profesyonel basketbol oyuncusu iki gruba randomize edildi (her biri 10). 6 hafta boyunca, günlük olarak 40 mg trans-resveratrol veya plaseboya eşdeğer% 20 trans-resveratrol içerecek şekilde standartlaştırılmış 200 mg poligonum cuspidatum özü (PCE) aldı. İltihap indeksleri 6 haftalık takviye öncesi ve sonrasında ölçüldü. Sonuçlar:

6 haftalık takviyeden sonra plazma TNF-a ve IL-6 seviyelerinde önemli bir azalma oldu; kontrol grubunda ise bu belirteçlerde değişiklik gözlenmedi. Sonuç:

Bu çalışma resveratrol takviyesi içeren 6 haftalık PCE'nin erkek profesyonel basketbol oyuncularında iltihabı azalttığını göstermektedir.

Anahtar Sözcükler: Sitokin, interlökin-6, inflamasyon, poligonum cuspidatum, resveratrol, tümör nekroz faktörü-α
Git: GİRİŞ

Hem akut aerobik hem de anaerobik egzersizin, oksidatif hasara neden olan ve inflamasyonu indükleyen akut oksidatif strese neden olan serbest radikallerin üretilmesine neden olabileceği bilinmektedir. [ 1 ]

Son zamanlarda yapılan çalışmalar, inflamatuar mediatörlerin plazma konsantrasyonları ile insülin direnci, hipertansiyon, obezite ve retinopati gibi diyabet komplikasyonlarının patogenezi arasında bir bağlantı olduğunu göstermiştir [ 2 , 3 ] Ayrıca, düşük- dereceli inflamasyon ve kardiyovasküler risk. [ 4 ]

Resveratrol, kırmızı şaraplarda, üzümlerde ve son yıllarda dikkat çeken poligonum cuspidatum köklerinde bulunan doğal bir anti-oksidan polifenoldur. [ 5 , 6 ] Bu güçlü polifenolik bileşik, anti-enflamatuar gibi birçok biyolojik fonksiyon göstermiştir. ve antioksidan. [ 7 ] Kardiyovasküler hastalıklara karşı korunma ve kanserin inhibisyonu gibi sağlığı arttırıcı bazı özellikler ortaya koyduğu ortaya çıktı. [ 8 ]

Şimdiye kadar, resveratrol hakkındaki çoğu çalışma hayvan modellerine odaklandı; bununla birlikte, bu bileşiğin insan üzerindeki yararlı etkilerini gösteren bazı çalışmalar vardır, ancak profesyonel sporcularda güçlü anti-enflamatuar özellikleri araştırılmamıştır. Bu nedenle, resveratrol içeren poligonum cuspidatum özütlerinin, erkek profesyonel basketbol oyuncularında iltihap seviyelerini azaltabileceğini varsaydık.

Bu çalışmanın amacı, erkek profesyonel basketbol oyuncularında, resveratrol içeren poligonum cuspidatum ekstraktının (PCE) iltihap üzerindeki etkilerini araştırmaktır.

Git: YÖNTEMLER

Yirmi sağlıklı profesyonel basketbol oyuncusu (17-35 yaş arası) iki gruba (her biri 10 kişi) randomize edildi. 6 hafta boyunca, günlük 40 mg trans-resveratrol (Pure Encapsulations Inc., Sudbury, MA) ya da plaseboya eşdeğer% 20 trans-resveratrol içerecek şekilde standart hale getirilmiş 200 mg PCE aldı. Deneklere, çalışma öncesinde ve çalışmadan 2 hafta önce antioksidan takviyeler ve antienflamatuar ilaçlar almamaları talimatı verildi. Dışlama kriterleri, özellikle bağışıklık sistemini içeren hastalıkların görülme sıklığını içermiştir.

Venöz kan örnekleri, başlangıçta 18 ve 19: 00'da ve resveratrol ile 6 haftalık bir tedaviden sonra yoğun dayanıklılık egzersizinden 2 saat sonra toplandı. Tahran Üniversitesi Tıp Bilimleri Üniversitesi Tıp Etik Kurulu'ndan etik onay alındı ve katılımcılar bilgilendirilmiş onay verdi.

Tümör nekroz faktörü-a (TNF-a) ve interlökin 6 (IL-6) serum seviyeleri, analiz tasarımlarının kitleri (Ann Arbor, MI) kullanılarak enzim immünometrik analiz kitleri ile ölçülmüştür.

Diyetisyen 4 (İlk Veri Bankası, San Bruno, CA, ABD), müdahale öncesi ve sonrasında elde edilen 3d diyet kayıtları için besin hesaplamaları yapmak için kullanıldı. İstatistiksel testler SPSS (versiyon 16; SPSS, Inc., Chicago, IL, ABD) kullanılarak yapıldı. Veriler ortalama ve standart sapmalar olarak gösterildi. P <0.05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi.

Git: SONUÇLAR

Yirmi dört sporcu toplandı, ancak 20 kişi müdahaleyi 6 hafta tamamladı. Hastalıkların insidansı ve kişisel sebepler çalışmanın geri çekilmesinin ana nedenleriydi. Temel özellikler ve katılımcıların bazı besin maddelerinin alımı Tablo 1'de gösterilmektedir . Tablo 2'de TNF-α ve IL-6'nın ortalama (SD) plazma seviyeleri görülmektedir . tablo 1

Bazal özellikler ve çalışma boyunca bazı besin öğesi alımı ^a

Tablo 2

Çalışma sırasında katılımcıların tümör nekroz faktörü-α ve interlökin-6 düzeyleri ^a

Gibi Tablo 1 gösterileri, ağırlık bakımından, vücut kitle indeksi ve diyet alımı ile grup arasında anlamlı fark yoktu. IL-6 ve TNF-α resveratrol grubunda anlamlı olarak azaldı ve girişim sonrası iki grup arasında anlamlı fark vardı [ Tablo 2 ].

Git: TARTIŞMA

Bu çalışma, erkek profesyonel basketbol oyuncularında resveratrol içeren PCE'nin TNF-α ve IL-6'nın plazma düzeyine etkisini araştırmıştır.

Bu randomize çift-kör plasebo-kontrollü klinik çalışma çalışmasında, 6 hafta boyunca resveratrol içeren PCE alımının, TNF-a ve IL-6'nın plazma konsantrasyonunu önemli ölçüde azalttığı gösterilmiştir ( P<0.05). Bu bulgular, Bujanda ve arkadaşlarının , [ 9 ] Ghanim ve arkadaşlarının [ 10 , 11 ] önceki çalışmalarının sıçanlarda ve sağlıklı insanlarda sonuçlarını doğruladı . 2008 yılında Bujanda ve ark . TNF-α üretiminin resveratrol ile tedavi edilen sıçanlarda azaldığını göstermiştir [ 9 ] Ayrıca, bu yazar resveratrolün anti-TNF-α etkisinin bir karaciğer steatoz modelinde karaciğer hasarının azaltılması ile ilişkili olabileceğini öne sürdü. Ghanim ve diğ.. 2010 yılında resveratrol içeren PCE alımının, sağlıklı insanlarda 6 hafta sonra TNF-a, IL-6 ve C-reaktif protein plazma konsantrasyonunu baskıladığını ve kontrol grubunda bu endekslerde herhangi bir değişiklik gözlemlemediklerini tespit etmişlerdir. [ 10 ] Öte yandan, Ghanim ve ark . 2011 yılında resveratrol ve polifenol hazırlama ilavesinin sağlıklı insanlarda anti-enflamatuar etkilerini göstermiştir. [ 11 ]

Hem akut aerobik hem de anaerobik egzersizin, akut oksidatif strese neden olan serbest radikallerin üretilmesine neden olabileceği, oksidatif hasar ile sonuçlanabileceği ve enflamasyonun indüklenebileceği bilinmektedir. [ 1 ] Kandaki α ve IL-6 ile bakteriyel hastalıklarla ilgili olarak gözlemlenen ile karşılaştırılabilir. [ 12 ]

Bu etki için önerilen mekanizmalardan biri, üretimin inhibe edilmesi ve pro-inflamatuar belirteçlerin serbest bırakılması ile nükleer faktör-κB veya aktivatör protein üzerindeki baskılayıcı etkisiyle, enflamatuar tepkinin aşağı regülasyonunu içerir. [ 13 - 15 ]

Bildiğimiz kadarıyla, bu takviyenin erkek profesyonel basketbolculardaki etkilerini araştıran ilk çalışma; Ancak, bazı sınırlamalar vardı. En büyük kısıtlama, az sayıdaki profesyonel sporcuda bunlara erişimdeki kısıtlamalar nedeniyle gerçekleştirilmiş olmasıdır. Bir diğeri müdahalenin kısa uzunluğu. Öte yandan, bu çalışmada resveratrolün kan düzeyi ölçülmedi.

Git: SONUÇLAR

Sonuç olarak, bu çalışma resveratrol içeren PCE'nin TNF-α ve IL-6 plazma seviyeleri de dahil olmak üzere bazı immün sistem faktörleri üzerinde baskılayıcı etkilere sahip olduğunu göstermektedir.

Git: TEŞEKKÜR

Bu çalışma Araştırma Şansölyesi Yardımcısı tarafından desteklendi; Tahran Tıp Bilimleri Üniversitesi. Basketbol takımlarındaki yardımları için Bay Hatami ve Bay Salehi'ye ve besin alım analizi için Bayan Chamari'ye teşekkür ederiz. Yazarlar çıkar çatışması olmadığını beyan etmişlerdir.

Git: Dipnotlar

Destek Kaynağı: Bu çalışma, Tahran Tıp Bilimleri Üniversitesi, Tahran, İran tarafından finanse edilen bir tez olarak gerçekleştirildi.

Çıkar Çatışması: Bildirilmedi

Git: REFERANSLAR

1. Cubrilo D, Djordjevic D, Zivkoviç V, Djuric D, Blagojevic D, Spasic M, vd. Seçkin sporcularda azami yük altında oksidatif stres ve nitrit dinamiği: Spor tipiyle ilişkisi. Mol Celi Biochem. 2011; 355 : 273–9. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
2. Dandona P, Aljada A, Bandyopadhyay A. İnflamasyon: İnsülin direnci, obezite ve diyabet arasındaki bağlantı. Trendler Immunol. 2004; 25 : 4-7. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
3. Vaziri ND, Rodríguez-Iturbe B. Hastalığın mekanizmaları: hipertansiyon patogenezinde oksidatif stres ve inflamasyon. Nat Clin Uygulaması Nephrol. 2006; 2 : 582–93. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
4. Davì G, Falco A. Oksidan stres, inflamasyon ve aterogenez. Lupus. 2005; 14 : 760–4. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
5. İkizler M, Ovali C, Dernek S, Erkasap N, Sevin B, Kaygisiz Z, et al. Resveratrolün iskelet kası iskemi-reperfüzyon hasarında koruyucu etkileri: Alt ekstremite iskemisi için klinik olarak uygun bir hayvan modeli. Chin J Physiol. 2006; 49 : 204–9. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
6. Murase T, Haramizu S, Ota N, Hase T. Fiziksel performansta yaşlanma ile ilişkili düşüşün resveratrol alımı ve yaşlanma hızlandırmalı farelerde alışılmış egzersiz kombinasyonu ile baskılanması. Biogerontology. 2009; 10 : 423–34. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
7. Wang Y, Xu H, Fu Q, Ma R, Xiang J. Polygonum cuspidatum ve bunun lipozomal formundan türetilen resveratrolün parkinson sıçanlarında nigral hücreleri üzerindeki koruyucu etkisi. J Neurol Sci. 2011; 304 : 29–34. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
8. Juan ME, Vinardell MP, Planas JM. Yüksek dozlarda trans-resveratrolün 28 gün boyunca farelere günlük olarak verilmesi zararlı değildir. J Nutr. 2002; 132 : 257-60. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
9. Bujanda L, Hijona E, Larzabal M, Beraza M, Aldazabal P, García-Urkia N, vd. Resveratrol sıçanlarda alkolsüz yağlı karaciğer hastalığını inhibe eder. BMC Gastroenterol. 2008; 8 : 40 [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
10. Ghanim H, Sia CL, Abuaysheh S, Korzeniewski K, Patnaik P, Marumganti A, vd. Bir anti-enflamatuar ve reaktif oksijen türü, resveratrol içeren bir Polygonum cuspidatum özütünün etkilerini baskılamaktadır. J Clin Endocrinol Metab. (e1-8) 2010; 95 [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
11. Ghanim H, Sia CL, Korzeniewski K, Lohano T, Abuaysheh S, Marumganti A, vd. Bir resveratrol ve polifenol preparasyonu, yüksek yağlı, yüksek karbonhidratlı bir öğüne oksidatif ve enflamatuar stres yanıtını baskılar. J Clin Endocrinol Metab. 2011; 96 : 1409-14. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
12. Pedersen BK, Ostrowski K, Rohde T, Bruunsgaard H. Yorucu egzersizlere sitokin yanıtı. J Physiol Pharmacol. 1998; 76 : 505–11. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
13. De la Lastra CA, Villegas I. Bir anti-enflamatuar ve yaşlanma karşıtı ajan olarak resveratrol: Mekanizmalar ve klinik uygulamalar. Mol Nutr Gıda Arş. 2005; 49 : 405-30. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
14. Rahnama N. Spor sakatlıklarının önlenmesi: performansın iyileştirilmesi. Int J Önceki Med. 2012; 3 : 143–4. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
15. Asgari SA, Mohammadi M. Akut idrar retansiyonunda intraprostatik inflamasyonun rolü. Int J Önceki Med. 2011; 2 : 28–31. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]

***maturidi*** · 31 May 2019, 11:23

Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) Nedir Ve Ne İşe Yarar ?

Japon Madımağı veya Polygonum Cuspidatum, dolaşım sistemi ve kalp sağlığı için kullanılan Geleneksel Çin Tıbbıdır. Resveratrol için çok iyi bir kaynaktır ve Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) pek çok faydası aslında sadece Resveratrol’un yararları olabilir.

Özet
Tüm Temel Faydalar / Etkiler / Gerçekler ve Bilgiler
Japonicus, en yaygın olarak Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) olarak anılan bitki türleridir. Bu bitki, geleneksel olarak Çin ve Japon tıbbında mide-bağırsak sağlık ve dolaşım sağlığı (kanser önleme gibi bazı diğer iddialar) yararları için kullanılmış olan istilacı bir türüdür. Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) kompozisyon analizi, Resveratrol’un (aynı zamanda resveratrol ile yapısal olarak benzer birkaç diğer bileşiğin yanı sıra aynı şekilde hareket edebilen) bir şey olduğu ve hafif kabızlık giderici etkilere sahip antrakinon bileşikleri olduğunu ortaya koymaktadır; Senna kökü gibi ama daha az güçlüdür. Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) etkilerinin çoğu sırasıyla dolaşım ve mide-bağırsak yardım için stilbenlere (resveratrol) veya antrakinonlara (emodin) kadar izlenebilir. Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) üzerinde yapılan araştırmaların çoğu, ya istilacı eğilimlerini bastırmak ya da tıbbi ya da ek kullanım için Resveratrol’un büyük ölçekli bir üreticisi haline getirmek için kontrol edilmesi ile ilgilidir. İnsanlarda sınırlı denemeler yapılmıştır, ancak resveratrol içeriğinden ötürü resveratrol ile benzer etkilere sahip gibi gözükmektedir

Bilmen Gerekenler
Ayrıca şöyle bilinir
Polygonum Cuspidatum, Huzhang, Fleeceflower, Monkeyweed, itadori, Polygonum Japonicus, Kudzu

Şaşırmayın
Polygonum Multiforum (ilgili bitkiden farklı kompozisyon), Pueraria lobata (ayrıca Kudzu olarak da bilinir)

Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) Bir Formudur
Geleneksel Çin Tıbbı
Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) İle İyi Gidiyor
( Resveratrol kaynağı olarak Resveratrol’la sinerjik olanı görmek ihtiyatlı olabilir; bunların uzantısı Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) ile biraz sinerjiktir)

Aşağıdaki İçin Kullanılır
Kalp ve Dolaşım Sistemi
Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) Nasıl Kullanılır Ve Kullanımı Nedir ?

Şu anki insan araştırması, Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağını) günde 200 mg kullandı ve etkili olan 40 mg Resveratrol’a göre standardize olarak kullanılır . Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) başka biyoaktifler olmasına rağmen, resveratrol sayfasındaki dozaj talimatlarına uygun olarak dozlamak akıllıca olabilir.

1. Kaynaklar ve Kompozisyon
1.1 Kaynaklar
Polygonum Cuspidatum , polygonaceae familyasındaki bir bitkidir (Rheum palmatum L ve benzer bitki Polygonum multiflorum ile birlikte) ve Fallopia cinsidir; Doğu Çin ve Japonya yerli ve bazen (en yaygın olarak) Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) olarak anılacaktır. Polygonum Cuspidatum geleneksel olarak tıbbi nitelikleri, özellikle de damar tıkanıklığın yanı sıra kanser, astım, hipertansiyon ve öksürük tedavisinde kullanılmıştır.

Çin’de geleneksel kullanım Hu Zhang veya Hu Chang adı ile ilişkilidir ve Japonya’daki geleneksel kullanım Kojo Kon adı ile ilişkilidir. Polygonum Cuspidatum (ve diğer terimler, örneğin Meksika veya Japon Bambu), Kuzey Amerika’da daha yaygın olarak kullanılır. [1] Polygonum Cuspidatum’un üç değişik türü vardır; yani Polygonum Cuspidatum, sachalinensis ve Bohemica. Bu çeşitler biyoaktivite miktarlarında farklılık gösterir. [2] İlginç bir şekilde, Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı), istilacı bir bitki türü olarak görülmekte ve dünyanın çeşitli yerlerinde sorunlara neden olmaktadır. [3] [4] [5]

1.2 Kompozisyon (İçeriği)
Aşağıdaki moleküller Polygonum Cuspidatum’un üç çeşitte bulunur, ancak aşağıda belirtilen miktarlar türlerine göre özeldir. japonicus; bu çeşit stilbenlerde en yüksek olma eğilimindedir ve diğer iki türün minimum seviyeleri vardır. [2]
Aktif maddeler olarak stilbenlere (ilk dört madde ) ve kuinonlara (5-8 madde) odaklanın; diğer bileşikler bitkide bulunur, ancak ya daha az miktarda bulunur ya da mevcut araştırmanın odağı değildir.
Resveratrol [6] 0.15-1.77 mg / g kuru ağırlık arasında değişir.
9.91-16.4 mg / g kuru ağırlıkta resveratrol [7] glikoziti olan Piceid (5,4′-dihidroksistilben-3-0-β-D-glikopiranosid) ve Polydatin (Polygonin veya 3,4 ‘ 5-trihidroksistilben-3-β-tek-D-glukozid) başka bir Resveratrol glukozitı [8]
Piceatannol ( Resveratrol ile ilişkili bir stilben) ve onun glukozit, Astringin [2] 0.025-0.067 mg / g ve 0.98-1.22 mg / g; sırasıyla [2]
Resveratrolosid, resveratrolün bir glukozididir ancak Piceid’den farklı bir yerde olan bir yapıdır. [9]
Rhein ve Physcion gibi antrakinonlar; fakat çoğunlukla Emodin [10] [11] ve bunların glukozidleri [12] 6.7g kuru ekstrakttan 35.3mg (Emodin) ve 8.2mg (Physcion) ve 4.6g kuru ekstresinden 17.6mg (antrakigosit B); 5.2mg / g, 1.2mg / g ve 3.8mg / g’dır. [13]
Kolon karsinogenezisinden koruyabilen antrakinon Chrysophanol / Chrysophanic acid [14] [15] [16]
Citreorosein [17] gibi antrakinon türevleri,
Daha resmi olarak 2-metoksi-6-asetil-7-metiljuglone olarak bilinen Naptho kuinon bileşiği 2- Methoksistiandran [18] ; [19] 100g kloroform özütü başına 1 mg bulundu. [20]
5,7-Dimetoksi-izobenzofuran-l (3H) -on (aka. 5,7-dimetoksiftalid) [21]
Taşiyozid [22]
Triptofan [22]
2,6-dihidroksibenzoik asit [22]
Gallic Acid [22]
(+) – kateşin (Yeşil Çay Kateçinlerinden biri) ve bir glukozid, (+) – katekin-5-O-β-D glikopiranozid [22]
L- (3-0-p-D-glikopiranosil-4,5-dihidroksifenil) -etanon [22]
Genel olarak, 641.1 +/- 42.6 mg / g (% 60-68) fenolik içeriği ve 62.3 ± 6.0 mg / g (% 5.4-6.8) flavonoid içeriği, genel Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı)’in kuru ağırlığı için bildirilmiştir. [23]
Resveratrol ve glukozit piceid, Polygonum Cuspidatum var. 0,04-0,1 mg / g ve 0,2-0,51 mg / g arasında değişir; sachalinensis , piceatannol ve glukosid Astringin ise sırasıyla 0.006-0.008mg / g ve 0.04-0.22mg / g aralığındadır. [2] Poligonum Cuspidatum var. Bohemika sırasıyla resveratrol, piceid, piceatannol ve astringin için 0.08-0.95mg / g, 1.72-7.32mg / g, 0.01-0.095mg / g ve 0.31-1.87mg / g aralığındadır. [2] Topluca , Japonicus standarttır ve bohemica potansiyel olarak rekabet edebilir ve sachalinensis diğer iki değişkene göre çok daha az stilbenlere sahipken en iyi görünür.
Resveratrolosid içeriğinde piceatannol ile ölçüldüğünde benzerlik arzetmektedir. [9]
Stilbenler (resveratrol ve piceatannol) için geniş içerik yelpazesi hem türlere, hem de aynı türün örnekleri arasında değişir; Oldukça güvenilmez bir içerik. Bir ‘glukosid’ veya ‘glikozid’ gelince, onlar da emilebilen veya edilmeyebilen ve dolayısıyla biyolojik olarak aktif olabilen ana molekülün saklama formlarıdır; piceid tam anlamıyla bir glikoz molekülüne bağlı bir resveratrol molekülüdür.

1.3 Yapısı ve Özellikleri
Yapıları Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağında) bulunan dört (en çok araştırılan) stilbendir; stilben resveratrolosid, 3 karbon (yapının diğer altıgenine, orta zincirin zıt tarafında) yerine 4 ‘karbona bağlanan glikoz kısmı haricinde piceid ile aynı görünür. Polidatin aynı zamanda, glikoz parçasının 5 ‘karbona (4’ ten birine) bağlı olması açısından da benzerdir. [24] Resveratrol ve glukozid Piceid, ışığa ve açık çevrede (oda sıcaklığında) üç aya kadar maruz kaldıklarında yapısal olarak kararlı gözükmektedir; ancak, resveratrolün, Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) çevresel stres etmenleri tarafından hakaret edilen stabilitesi iyi değildir; [26] ihtiyatlılık ve iyi saklama hala uygulanmalıdır.[25] Buda İlginizi Çekebilir Supplement Nedir? (Gıda Takviyesi Hakkında Herşey)

Genel olarak, Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) özütü orta derecede güçlü antioksidan özelliklere sahiptir, [23] capitatum türünden sonra ancak laboratuvar ortamında değerlendirildiğinde cinensis ve multiflorum’dan daha yüksektir. [27] Polygonum Cuspidatum’un anti oksidan kapasitesi 56.22mmol / 100g Trolox eşdeğerleri ve 6.33g / 100g Gallic asit eşdeğerleri olarak bildirilmiştir ve yapraklara ve köklere de uzandığı gösterilmiştir. [27]

112 bitkiyi analiz eden ve Geleneksel Çin Tıbbından anti-kanserli otların ortak meyve ve sebzelerden daha yüksek anti-oksidatif kapasiteye sahip olduğunu özetleyen bu çalışmaya [28] göre, (Trolox eşdeğerlerine göre antioksidan potansiyeli ölçmenin bir yolu) Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı), en yaygın Yeşil Çay kateşinleri kaynağı olan Camellia Sinensis olarak gücün % 35’i (gram bazında) ile 112’nin 14’ünde yer aldı.. Kazananlar sırasıyla Camellia Sinensis’e göre 3.28x ve 2.12x daha fazla anti-oksidatif etkiye sahip olan Rhus chinensis ve Acacia catechu dalı / köküdür. [28] Bileşiklerin üç ana sınıfı ve içeriği ve bireysel anti-oksidan potansiyeli, dışarıdaki diğer otlardan oldukça iyidir.

2 Farmakoloji
Resveratrol kendi farmakokinetiğini kendi sayfasında analiz ettirdi; kısa bir özet, resveratrolün oral yoldan alımının yetersiz biyoyararlanımı olduğu, ancak bunun yanında diğer besinlerin tüketilmesiyle arttırılabilir olmasıdır.

2.1 Dağıtı
Oral uygulamadan sonra resveratrolün (20mg / kg) dağılımı kalpte (743.4 ± 45.77ng / mL’ye kadar) varmış gibi görünmektedir; ancak neredeyse tamamen 60 dakika atılır.Karaciğer yaklaşık 2mcg / mL’de (2.000ng / mL), 60 dakika içinde akciğer dokusunda 2,8 mcg / mL’e kadar, ancak böbrekte yaklaşık 30-60 dakika arasında orta derecede miktarda (0.8-1.3 mcg / mL) hemen hemen saptanamayan, çoğunlukla mide ve beyindeki hiçbiri 60 dakikaya kadar ulaşamaz. [29] İzole resveratrol verilen farelerde bulunan benzer dağılım verileri, [30] [31] bu çalışmada beyinde hiçbiri bulunmadı; beyindeki resveratrol bulunmaması ve midede bulunan yüksek (48.2mcg / mL) içerik, 60 dakikaçalışma içinde sona ermesi yüzünden olabilir. [29]

2.2 Boşaltım

İzole olarak Resveratrol’a benzer şekilde, Polygonum Cuspidatum’dan alınan resveratrol, idrarla atılan minimal resveratrol ile yüksek düzeyde konjuge olmuştur. [29] Ağızdan alınan dozun% 0.059’u konjuge edilmemiş idrarda bulundu ve% 0.027’si konjonktallenmemiş safra bulundu.Oral resveratrol dozunun% 99.14’ü bir konjugat olarak atılır veya oral uygulamadan 24 saat sonra bir doku içine dağıtılır. [29]

2.3 Enzimatik Etkileşimler
Polygonum Cuspidatum hem CYP3A enzimini hem de akış proteini “MultiDrug Resistance Protein 2” (MRP2)’yi bastırabiliyor ve bu enzimler tarafından metabolize edilen karbamazepin gibi ilaçlarla etkileşime girebilir.[32] Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) Resveratrol’un CYP3A4’ü kurucu androstan reseptörü (CAR) yoluyla yukarı doğru düzenleyebileceğini araştıran bir araştırmada bu kabiliyetin bulunmadığı tespit edildi. [33]

CYP3A : İnsanlar tarafından ilaç metabolizmasından sorumlu olan en önemli sitokrom P450 izoformlarından biridir, çünkü mide-bağırsak sistem ve karaciğer gibi kritik dokularda bu tür en önemli enzimdir ve çeşitli klinik olarak yararlı tedavi edici maddelerin oksidatif biyotransformasyonunda rol oynar.
MRP2 : Geniş bir aralıktaki bileşikleri naklederek detoksifikasyon ve kemoproteksiyonda önemli bir rol oynayan bir ATP-bağlayıcı kaset taşıyıcıdır.

3 İltihaplanma ve Bağışıklık Sistemi
3.1 Genel İltihaplanma
Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) kullanılarak yapılan bir insan çalışması, günde 200 mg (40 mg Resveratrol) 6 haftalık takviyeden sonra, ekstrakte edilen bağışıklık hücrelerinin, NF-KB’nin% 25 daha az yer değiştirmesi olduğunu buldu. NF-KB, iltihaplanmanın bir arabulucusudur ve bu genel olarak iltihaplanmada bir azalmadır. [34]

NF-kB aktivitesindeki azalma TNF-a ve IL-6’nın dolaşımında da daha az etkili oldu; iki iltihaplı sitokin. [34] Hayvanlardaki büyük dozlarda (100-200mg / kg etil asetat fraksiyonu), anti-iltihap etkileri kısa süreli olarak uyardığı gösterilmiş ve bir romatoid artrit modelinde vaat gösterilmiştir. [35]

NF-KB [IMG]file:///C:/Users/GOKCEK~1/AppData/Local/Temp/msohtmlclip1/01/clip_image001.png[/IMG]NA’dan RNA’ya genetik bilginin aktarımını, sitokin üretimini ve hücre sağkalımını kontrol eden bir protein kompleksidir.
TNF-a :Sistemik iltihaplanmada yer alan bir hücre sinyal proteinidir (sitokin) ve akut faz reaksiyonunu oluşturan sitokinlerden biridir.
IL-6 : Bir pro-iltihaplanma sitokin ve bir anti-iltihaplanma miyokin olarak işlev gören bir interlökin’dir. İnsanlarda, IL6 geni tarafından kodlanır.
3.2 Nezle

Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) napthaquinone’un HRV 3C-proteaz enziminin 4.6uM’lik bir IC50’sinde güçlü bir inhibitörü olduğu gösterilmiştir. [20] Bu enzim, soğuk algınlığı için en yaygın madde olan Rhinovirus’un aynısı için gereklidir; [36] dolayısıyla, rupintrivir (AG-7088) gibi soğuk algınlığının oluşumunu ve şiddetini azaltmak için inhibitörler araştırılmaktadır. [37]

HRV 3C : E. coli içinde ifade edilen insan Rhinovirüs tip 14’ten türetilmiş bir rekombinant 3C proteazdır.
IC50 : Bir maddenin belirli bir biyolojik veya biyokimyasal işlevi bastırma gücünün bir ölçüsüdür.
3.3 Alerjiler

Antrasinon bileşiği olan emodin, IgE’nin FcɛRI ile ilişkilendirilmesini önleyerek mast hücrelerinin aktivasyonunu bastırma kabiliyeti nedeniyle araştırılıyor. Mast hücrelerinde IgE’nin FcɛRI’ye bağlanması, mast hücrelerinde çok tepkisinin ilk aşamasıdır [38] ve sonunda histamin salınımı ile sonuçlanır. Emodin, 5-40 mg / kg vücut ağırlığına [39] oral uygulama sonrasında bu cevabı doz bağımlı olarak bastırdığı görülmekte ve Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) özütü de mast üzerinde 62 ± 2.1ug / mL IC50 değeri ile hücreler oldukça etkili gibi görünmektedir. [40]

IgE : Bağışıklık sistemi tarafından üretilen antikorlardır.
Mast hücresi : Mast hücresi, omurgalı hayvanların bağışıklık sisteminin doku hücresidir. Mast hücreleri, hipersensitivite ve alerjik reaksiyonlar gibi iltihaplı yanıtlara aracılık eder.
Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) ile etkileşimler ve alerjileri azaltma, insanlardaki bu etki potansiyeli bilinmemektedir; nikel alerji için topik kullanıma kadar uzayabilir.

4 Nöroloji ve Beyin
Polydatin veya resveratrol glukozidinin, 30.5 günde, 12.5, 25 ve 50 mg / kg vücut ağırlığında ağızdan takviye edildiğinde, bunama modelinde fareleri bilişsel düşüşten koruması sağlandı. [24] 25mg / kg Polidatin, 25mg / kg Ginkgo Biloba’dan biraz daha az korundu, ancak önemsizdi. [24] Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı)’ten resveratrol , 20mg / kg oral yoldan fayda sağladığını da gösterir. [41]

Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı)’ten alınan Napthaquinones anti-oksidan etkilerine bağlı olarak, laboratuvar ortamında da koruyucu etkiler gösterir. [19] Oksidatif hasar tamamen ortadan kaldırılmış ve hücre canlılığı, test edilen daha yüksek konsantrasyonlarda (2.5uM, 5uM; 0.05-1uM korunmuştur ancak kontrol üzerinde yaşaya bilirliği arttırmamıştır) kontrol üzerinde artmıştır. [19]

Emodin’in nöronları laboratuvar ortamında hasardan korumak için kullanıldığı gösterilmiştir, ancak bu sonuçlar, emodinin düşük bir biyoyararlanıma sahip olduğundan pratik olarak ilgili olmayabilir. [42]

Nörokoruma göstermek için gereken dozlar yüksek olmasına rağmen (20 mg / kg resveratrol, 12.5 mg / kg polidaktin) çok sayıda sinir koruyucu bileşik var gibi gözükmektedir; bunun izole edilmiş fakat daha güçlü bileşiklerden daha iyi veya daha kötü olup olmadığı bilinmiyor.

5 Hormonlarla Etkileşimi
5.1 Östrojen
32 geleneksel Çin bitkisi üzerinde yapılan bir çalışmada, Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) EC 50 değeri 6.4ug / mL ile en güçlü olduğu bulunmuştur. [43] Horny Goat Weed (100ug / mL EC 50), Astragalus membranaceus (EC 50 / 236.1ug / mL), Belamcanda chinensis (142.8ug / mL EC 50 ) ve ikinci derecede östrojenik olan diğer bitkiler yer Rheum palmatum’a (EC 50 , 46.7ug / mL) gitti.Tüm% 70 etanolik ekstraktlar ve östrojen reseptörünü eksprese eden bakterilerde değerlendirildi. [43] Karşılaştırma için, 17β-östradiolün kendisi için 0.205 ng / mL’lik bir EC 50 değeri vardı. [43]

EC 50 :Yarı maksimum tepki veren bir ilacın konsantrasyonudur.
17β-östradiol : Steroid hormonu esas olarak yumurtalıkta üretilir, uterus endometriyumun çoğalmasını uyarır, yumurtlama için LH artışını uyarırı ve negatif geri besleme yoluyla hipofiz hormonu salımını bastırır.
Bu östrojenikliğin arkasındaki aktif moleküller antrakinon içeriği olabilmelerine rağmen [17], birlikte katlandıklarında 17β-östradiol’ün reseptörüne bağlanmasını bastırdığı ve hem karşıt olarak (östrojen yetersizliği sırasında) hem de rekabetçi karlıt olarak (östrojen artışı sırasında) rol oynayabileceği düşünülmektedir. [44] [44]

Bununla birlikte, emodin (en belirgin antrakinon), 10.1 +/- 0.36 ng / mL’lik bir EC50’ye [45] sahipken, bütün Polygonum Cuspidatum, 6.4ug / mL’de daha etkili olmuştur. [43] Östrojenik etki potensi olan başka bir bileşiğin var olduğunu ileri sürdü. Polygonum fragmanlarını bölen bir çalışma, en emodinli fragmanın (Hzs1) emodin içeriği olmayan (Hzs6) bir madde ile eşleştirildiğini ve bu, bilinmeyen bir bileşiğe katkıda bulunduğunu gördü. [45]

Laboratuvar ortamında bir fito-östrojenik bileşik gibi görünmektedir, ancak antrakinonların biyoyararlanımı genellikle düşüktür (bağırsakta emilen yüzdendir, bu nedenle iyi bir müshil bileşik üretirler ) ve bu yüzden östrojeniklik pratik olarak uygun olmayabilir.

6 Vücut Ağırlığı ile Etkileşimler
Günlük 200 mg Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı)’in (40 mg resveratrol içeren) 6 haftalık takviyeden sonra vücut kütlesi veya serbest leptin seviyelerinde belirgin bir etki gözlenmedi. [34]

7.1 Cilt
Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) deriye nüfuz ettiği gösterilmiştir [46] ve bu nedenle topikal uygulama için kozmetik bir madde olarak kullanımı araştırılmıştır.

Melanositlerde (derinin altındaki melanin üreten hücreler) test edildiğinde, Polygonum’da Piceid olarak adlandırılan bir bileşen, tirozinaz aktivitesini doz bağımlı bir şekilde bastırabilir ve cilt aydınlatma maddesi olarak görev yapabilir. [7] Piceid direkt olarak tirozinazın güçlü bir inhibitörü değildir, ancak mRNA ve bundan sonra da tirozinazın protein içeriğini baskılamaktadır. [7] [47]

mRNA : DNA’dan genetik bilgiyi gen ifadesinin protein ürünlerinin amino asit dizisini belirttikleri ribozoma taşıyan geniş bir RNA molekülü ailesidir.
Resveratrol ayrıca Resveratrol’un tirozinaz ve maddeleri için bir substrat olduğu için dolaylı bir bastırma mekanizmasına sahiptir ve bu nedenle aktivite birikir ve bastırabilir. [48] [49] Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı) bir bileşeni olan Piceatannol , antioksidan etkileri ile melanogeneziyi tirozinaz yoluyla bastırabilir ve Piceid gibi melanin içeriğini azaltabilir. [50] Antrakinon olan Emodin doğrudan tirozinaz aktivitesini bastırabilir [ 51], buna karşın ilgili antrakinon physcion daha güçlüdür ve 48 kat daha fazla dermal tesire sahiptir. [52]

Işıklandırmanın ötesinde, Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı), farelerda yara iyileşmesini hızlandırmak ve onarılan yaranın kalitesini tedavi edilmemiş bir kontrole göre arttırmak için gösterilmiştir. [53] Polygonum Cuspidatum’un anti-iltihaplanma etkileri, çoğunlukla trans- resveratrol içeriği nedeniyle topik olarak uygulandığında görülmüştür. [54]

Aknede rol oynayan Propionibacterium acnes bakterileri tarafından üretilen biyofilmlerin ortadan kaldırılması da Resveratrol ile yapılabilir; Ek olarak, Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı), topikal olarak uygulandığında sivilceleri hafifletebilir. İlginçtir, bu çalışma hem Rhodiola Rosea’yı Salidroside ile hem de Azgın Keçi Otundan Icariin’e kadar uzanmaktadır.

Muhtemelen saf değişikliklerle, Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağındaki) bileşikler, farklı mekanizmalar vasıtasıyla tirozinaz aktivitesini bastırmakta ve topikal olarak uygulandıklarında birbirleri ile çok sinerjik olabilirler; Ancak bu test edilmemiştir. Polygonum Cuspidatum (Japon Madımağı), topik olarak uygulandığında iltihaplanmayı azalttığı ve hem sivilceleri hem de nikel alejiyi azaltabileceği düşünülür (ancak bu ipuçlarının tamamen onaylanması için daha fazla kanıt gerekir).

(Polygonum Cuspidatum için yaygın yazım hataları arasında polygonm, poligonum, poligonim, poligonem, polygonim, cuspitadim, notweed bulunur)

***maturidi*** · 31 May 2019, 11:53

Geleneksel Çin Tıbbi Bitki Polygonum Cuspidatum'dan Aktif Bileşenlerin Antitümör Araştırması

Xinnan Wu , Qi Li , Yu Feng ,ve Qing Ji
Yazar bilgileri Madde notları Telif Hakkı ve Lisans bilgileri Uyarı
Git: soyut

Son yıllarda, Çin yerli ilaçlarının ve diğer bitki özlerinin hastalıkların tedavisinde kullanılması özellikle habis tümörler alanında yoğun ilgi görmüştür. Bununla birlikte, birçok bitkisel ilaç aktif bileşeni bulunamamıştır veya keşfedilmiştir ancak etkili bir şekilde geliştirilmemiştir ve uygulanmamıştır. Bu nedenle, yeni Çin tıbbı aktif bileşenlerinin taranması ve antitümör etkilerinin belirlenmesi, tümör hastalığının önlenmesinde ve tedavisinde yeni bir atılım haline gelmiştir. Geçtiğimiz yıllarda, çok sayıda çalışma Polygonum cuspidatum ve resveratrol gibi aktif bileşenlerinin, kolorektal kanserde resveratrol hakkındaki kendi antitümör çalışmalarımız dahil mükemmel antitümör aktiviteleri gösterdiğini göstermiştir.

Git: 1. Giriş

Diyet çeşitlerinin ve kötü yaşam alışkanlıklarının değişmesiyle, kötü huylu tümörler yavaş yavaş insan sağlığı ve yaşamı için ciddi bir tehdit oluşturdu. Amerika Birleşik Devletleri'nde mevcut en yüksek seviyelere göre [ 1 ], 1991'den 2014'e kadar genel kanser mortalitesi% 25 oranında azaldı; Bununla birlikte, geçtiğimiz 2017 yıllarında, ABD'de 1.688.780 yeni kanser vakası ve 600.920 kanser ölümü yaşanması bekleniyor. Çin Ulusal Merkezi Kanser Kayıt Defteri tarafından yayınlanan verilere göre , 2015 yılında, Çin'de 4292.000 yeni kanser vakası ve 2814.000 kanser ölümü olduğu tahmin edilmektedir [ 2 ].

Günümüzde, tümörlerin tedavisi esas olarak cerrahi, radyasyon tedavisi, kemoterapi, moleküler hedefli tedavi ve immünoterapiye odaklanmaktadır. Ancak bu tedaviler, bir dereceye kadar normal hücreler, organlar ve insan vücudunun diğer dokuları üzerinde kolayca yan etkiler yaratır, böylece kanser hastalarının ölüm sürecini hızlandırır. Birçok doğal ürün ve aktif bileşenlerinin potansiyel antitümör veya tümör önleyici özelliklere sahip olduğu bildirilmiştir. Bu nedenle, bazı doğal ürünlerin ve bunların aktif bileşenlerinin tam kullanımı, kanser önleme ve tedavisi için benzersiz fikirler ve yöntemler sağlayacaktır. Polygonum cuspidatum Sieb. Geleneksel Çin tıbbı (TCM) bitkisi et Zucc, poligonacealara aittir. Çin, Japonya ve Kore'de halk hekimliği olarak kullanılma konusunda uzun bir geçmişi vardır.3 ], antienflamatuar, antivirüs, antimikrobiyal, nöroprotektif ve kardiyoprotektif aktiviteler [ 4 ]. Ekibimiz tarafından yapılan önceki araştırmalar, resveratrolün kolorektal kanser hücrelerinin proliferasyonunu, istilasını ve metastazını inhibe ettiğini de göstermiştir [ 5 ]. Bu nedenle Polygonum cuspidatum ve aktif bileşenlerinin antitümör etkilerini sistematik olarak özetlemenin ve klinik gelişimleri ve uygulamaları için bir temel oluşturmasının gerekli olduğuna inanıyoruz.

Git: 2. Polygonum Cuspidatum Aktif Bileşenlerin Antitümör Aktiviteleri

Şimdiye kadar, resveratrol, polydatin ve antrakinonlar (emodin ve glikozidi dahil) gibi birçok Polygonum cuspidatum aktif bileşeni bulunmuştur. Aynı zamanda kersetin ve (+) - kateşin gibi flavonoidler içerir [ 4 ]. Artan sayıda araştırma, Polygonum cuspidatum ve bunun aktif bileşenlerinin kanser tedavisindeki etkisinin dikkat çekici olduğunu göstermiştir. Burada, esas olarak resveratrol, polydatin, emodin ve krisophanik asit dahil olmak üzere tümör hastalıkları terapisindeki Polygonum cuspidatum aktif bileşenlerinin araştırmadaki ilerlemesini gözden geçireceğiz ( Şekil 1 ).

Resim, çizim vb. İçeren harici bir dosya. Nesne adı ECAM2018-2313021.001.jpg

Şekil 1
Polygonum cuspidatum'un antitümör bileşenleri. Resveratrol, C14H12O3, trans-3t4 ve 5-Trihidroksistilben. Polydatin, C20H22O8, 3,4′-5-Trihidroksistilben-3-beta-D-glukopiranosid. Emodin, C15H10O5 ve 1,3,8-Trihidroksi-6-metilantrakinon. Kriyofanik asit, C15H8O6, 4,5-dihidroksi-9,10-diokso-9 ve 10-dihidroantrasen-2-karboksilik asit. 2.1. Resveratrol'ün Antitümör Aktivitesi

Resveratrol aslen kırmızı şarapta, üzümlerde ve yer fıstığında da bulunan Polygonum cuspidatum'un köklerinden elde edilmiştir [ 6 ]. Antitümör [ 7 ], anti-inflamasyon [ 6 ], antioksidasyon [ 8 ], immünoregülasyon [ 9 ] ve hatta bağırsak mikrobiyo düzenlemesi [ 10 ] dahil olmak üzere birçok sağlık yararı buna bağlanmıştır . Halen resveratrol, çeşitli moleküler hedeflerin düzenlenmesi yoluyla çeşitli insan kanser hücresi çizgilerinde antitümör etkisi nedeniyle araştırmacıların dikkatini çekmiştir [ 11 ]. Antitümör rolleri, tümör hücresi çoğalması, istila, metastaz, apoptozis [ 7 ], bağışıklık [ 1 ] dahil olmak üzere kanserin neredeyse tüm yönlerini kapsar.Şekil 12 ], metabolizma [ 13 ] ve bağırsak florası [ 14 ] ( Şekil 2 ).

Resim, çizim vb. İçeren harici bir dosya. Nesne adı ECAM2018-2313021.002.jpg

şekil 2
Resveratrolün antitümör etkisi. Resveratrol sadece tümör hücrelerine etki etmez, aynı zamanda insan bağışıklık ve mikro-ortamını düzenler. Ayrıca, kanser ağrısını artırarak kanser hastalarının yaşam kalitesini artırabilir. 2.1.1. Resveratrol ve Tümör Proliferasyonu, İstila, Metastaz ve Apoptoz

Son birkaç yılda resveratrolün proliferasyon, istila, metastaz ve apoptoz da dahil olmak üzere tümörün ilerlemesinde önemli roller oynadığı görülmüştür ( Şekil 3 ). Resveratrol, histon deasetilazlar sınıf III ile ilişkili bir nükleer madde olan sirtuin-1'in (SIRT1) güçlü bir doğal aktivatörüdür [ 15 ]. Ayrıca, resveratrolün, PI-3K / Akt / NF-ҡB, TGF-P inhibisyonu yoluyla epitel mezenkimal geçiş (EMT) ilişkili bir kanser hücresi invazyonunu ve yayılmasını inhibe edebilir p 1 ve dikenli sinyal yolu [ 16 - 18 ]. Daha önceki deneylerimizde in vitro göstermiştir ki, TGF- β1 ile indüklenmiş EMT kolorektal kanser yayılması ve metastazının, fakat, aynı resveratrol TGF düzenleyerek, konsantrasyon bağımlı bir tarzda LoVo hücrelerinin invazif ve göç etme kabiliyetini inhibe ederler olabilir β [yolu aracılık Salyangoz / E-kadherin ekspresyonunu sinyal 1 / Smads 19 ].

Resim, çizim vb. İçeren harici bir dosya. Nesne adı ECAM2018-2313021.003.jpg

Figür 3
Resveratrolün tümör hücrelerinin proliferasyonu, istilası, metastazı ve apoptozisi üzerine etkisi. Resveratrol, hücre döngüsü düzenleyici gen ürünlerinin modülasyonu yoluyla çoklu kanser hücrelerinin çoğalmasını sınırlayabilir ve antiapoptotik gen ürünlerinin inhibisyonu ile kanser hücrelerinin apoptozisini indükleyebilir. Resveratrol TGF-PI-3K / Akt / NF-ҡB inhibisyonu yoluyla EMT ilişkili bir kanser hücresi invazyonunu ve yayılmasını inhibe edebilir p 1 ve dikenli sinyalizasyon yolunun. Resveratrol, STAT-3'ün mRNA'sını ve protein ekspresyonunu inhibe ederek, akciğer kanseri hücreleri A549'da doza bağımlı ve zamana bağlı bir sitotoksisite göstermiştir. Resveratrol, kombinasyon halinde kullanıldığında FAK-I ve CYTD'nin anti-istila ve antimetastaz etkisini artırabilir.

Nükleer faktör-kappa B (NF-ҡB), farklı tümör hücrelerinin proliferasyon, istila, metastaz, farklılaşma ve apoptoz gibi patofizyolojik işlem türlerini düzenleyen kritik bir unsurdur [ 20 ]. Resveratrol, farklı tümör hücrelerinde spesifik bir NF-ҡB inhibitörüdür [ 21 ]; NF-andB fosforilasyonunun nükleer lokalizasyonunu ve tümör invazyonu ve metastazı ile ilgili NF-ҡB tarafından düzenlenen gen ürünlerinin (MMP-9, CXCR4) zayıflamasına neden olan asetilasyonunu azaltabilir [ 22 ]. Resveratrol ayrıca, IҡB α kinaz ve IҡB αaktivasyonunu inhibe ederek NF-ҡB sinyal yolunu aşağı doğru düzenleyebilir.kolorektal kanser hücrelerinde fosforilasyon. Ek olarak, hücreler arası kavşakların ve EMT'nin düzenlenmesi, resveratrolün, tümör büyümesinin ve istila edilmesinin inhibisyonu üzerindeki temel mekanizmalarından biridir [ 23 ]. Resveratrol, hücre döngüsü düzenleyici gen ürünlerinin modülasyonu yoluyla çoklu kanser hücrelerinin çoğalmasını sınırlayabilir ve p53'ün yukarı regülasyonu ve antiapoptotik gen ürünlerinin inhibisyonu ile kanser hücrelerinin apoptozisini indükleyebilir [ 24 ].

Resveratrol, fokal adezyon kinazın (FAK) çeşitli kanser hücre hatlarında fosforilasyonunu inhibe edebilir [ 25 ]. Ayrıca resveratrol, STAT-3'ün mRNA'sını ve protein ekspresyonunu inhibe ederek akciğer kanser hücreleri A549 üzerinde doza bağımlı ve zamana bağlı bir sitotoksisite sergilerken, STAT-3'ün aşırı ekspresyonu, resveratrolün A549 hücreleri üzerindeki etkilerini tamamen veya kısmen bloke etti [ 26 ]. . Hücre iskeletinin rekombinasyonu ve yeniden yapılandırılması, kanser hücrelerinin istilası ve metastazı için çok önemlidir. FAK-I (FAK inhibitörü) ve CYTD (sitokalasin D), kanser hücrelerinin istila ve metastaz etkisini engellerken resveratrol, FAK-I ve CYTD'nin kombinasyon halinde kullanıldığı zaman, istila ve antimetastaz etkisini artırabilir [ 27 ]. 2.1.2. Resveratrol ve Bağışıklık

Radyasyon tedavisinin kanserler için en önemli tedavi yöntemlerinden biri olduğu anlaşılmaktadır [ 28 ]. Bununla birlikte, radyasyon DNA'ya, hücrelere ve organlara zarar verebilir ve antiproliferasyon, proinflamasyon, profibroz ve hatta hastaların bağışıklık sistemi dengesizliği ile ilişkili yan etkilere neden olabilir [ 29 ]. Resveratrol gibi fenoller de dahil olmak üzere flavonoidler ile radyasyona bağlı üretim ve enflamasyonun önlenebileceği bildirilmiştir.

Dalak, memelilerdeki en büyük immün organdır. Splenik lenfositlerin korunması normal bağışıklık fonksiyonunda önemli bir rol oynar. Araştırmalar resveratrolün dalağın neden olduğu dalak indeksi ve splenosit sayısındaki azalmayı önemli ölçüde tersine çevirebildiği gerçeğiyle ortaya çıkan dalağın bağışıklık fonksiyonunu koruyabildiğini göstermiştir. Ek olarak, resveratrol dalak hücresi mitokondrisinin oksidatif strese karşı korunmasında önemli bir rol oynar [ 30 ].

T lenfositlerin, hedef hücrelerin öldürülmesi, spesifik antijenlere reaksiyon göstermesi ve sitokinlerin üretilmesi gibi hücresel bağışıklıkta önemli bir rol oynadığı iyi bilinmektedir. Olgun T lenfositlerinde, CD4 ⁺ ve CD8 ⁺ T hücreleri, immün düzenlemenin iki önemli alt grubudur [ 30 ]. CD4 ⁺ ve CD8 ⁺ T hücreleri, OX 40 agonist aracılı tümör immün sistemi için gereklidir [ 31 ]. Veriler resveratrolün CD4 ⁺ T hücrelerinin oranını ve miktarını artırabileceğini göstermiştir [ 30 ]. Bununla birlikte, OX 40 agonistinin tedavisi sırasında resveratrol takviyesi, antitümör immün fonksiyonunu koruyamadı [ 28].]. Resveratrolün tümör büyümesi ve radyasyona bağlı immün fonksiyon bozukluğu üzerindeki etkisi, resveratrolün biyoyararlanımından etkilenebilecek önemli değildir, çünkü resveratrolün% 50'den fazlası kemirgenlerde ve insanlarda alımdan kısa bir süre sonra biyoyararlanabilmektedir [ 28 ].

Makrofajlar, nötrofiller ve doğal öldürücü hücreler dahil olmak üzere vücudun bağışıklık sisteminin yaşla birlikte azaldığına inanılmaktadır [ 32 ]. Bağışıklık fonksiyonundaki bu uyarlanabilir değişiklik, bağışıklık yetersizliği durumuna yol açabilir ve tümör bağışıklık tepkilerini etkileyebilir. Bu nedenle yaşlı kanser hastalarında antitümör immünitesinin restore edilmesi veya sürdürülmesi immünoterapinin etkinliğini artırabilir [ 30]. Kalori kısıtlaması yaşlı hastalarda bağışıklık fonksiyonunu korumanın en güvenilir yoludur. Bununla birlikte, kaloriyi uzun süre muhafaza etmedeki zorluk nedeniyle, yaşlanma sırasında resveratrol gibi kalori taklitleri tarafından tutulan tümörlerin bağışıklık korumasını göz önünde bulundurmak gerekir ve resveratrolün yaşlanma sırasında bağışıklığı koruyabildiğini tam olarak belirlemek için daha fazla deney yapılması gerekir tümörijenezi önlemek veya kanser hücrelerini inhibe etmek [ 28 ]. 2.1.3. Resveratrol ve Gut Microbiota

Araştırmalar, bağırsak mikroflorasının, ilaç hedeflemesi ve metabolizma potansiyelini içeren insan sağlığı ve hastalığına etkisi olduğunu göstermiştir. TCM, bağırsak mikroplarını düzenleyerek insanlarda homeostazı geri alabilir ve konakçı içindeki genleri modüle ederek metabolik / immün homeostazı geri yükleyebilir [ 33 ]. Bu, çeşitli bağırsak kanserlerinin önlenmesi ve tedavisine yardımcı olacaktır [ 14 ].

Bağırsak mikrobiyotakanı, bağırsak bütünlüğü ve bariyer fonksiyonunun modüle edilmesi de dahil olmak üzere çeşitli resveratrol mekanizmaları önerilmiştir [ 10 ]. Resveratrolün bağırsak florası üzerindeki etkisi, öncelikli olarak belirli mikropların büyümesini yavaşlatarak, daha uygun bir mikrobiyal dağılıma yol açmasıdır [ 10 ]. Ek olarak, bağırsak mikroflorası tarafından üretilen resveratrol metabolitleri, sindirim sistemi tümörlerinin çalışılması için yol gösterici öneme sahip olabilecek farklı biyolojik etkilere sahiptir [ 10]. Resveratrolün fizyolojik etkileri, düşük biyolojik kullanılabilirliği ile çarpıcı bir tezat oluşturuyor ve bu da bileşiklerin terapötik maddelere dönüşmesinde büyük bir problem teşkil ediyor. Bununla birlikte, kanıtlar, düşük biyoyararlanımı olan fenolik fitokimyasalların, bağırsak mikrobiyotasının yeniden şekillendirilmesinde muhtemelen rol oynadığı görüşünü desteklemektedir [ 34 ]. Yukarıdaki tüm sonuçlar, resveratrolün, bağırsak mikro ortamını iyileştirmek ve ayrıca tümörlerin oluşumunu ve gelişmesini önlemek için bağırsak mikrobiyotasını önemli ölçüde modüle edebileceğini öne sürdü [ 35 ]. 2.1.4. Resveratrol ve Metabolizma

Normal hücreler gibi, hücre çoğalmasını arttırmak için kanser hücrelerinin enerji üretmesi için metabolizma gereklidir [ 36 ]. Artmış glukoz alımı ve laktat üretimi kanser metabolizmasının işaretleridir [ 37 ]. Resveratrol'ün kanser metabolizması üzerindeki etki mekanizması çeşitli yönlerde bulunmuştur ( Şekil 4 ). İlk olarak, AKT tarafından glikoz taşıyıcı (GLUT) ve glikolitik enzim aktivitesinin düzenlenmesi, kanser hücrelerinde [ 38 ] metabolik fenotip mekanizmalarından biridir ve resveratrol, GLUT1'in plazma zarına taşınmasını inhibe ederek bloke ederek glukoz metabolizmasını düzenleyebilir AKT'nin aktivasyonu [ 39]. İkincisi, enzim 6-fosfosfatructo-1-kinazın (PFK) inhibisyonu, insan meme kanseri hücre çizgileri ve dokularının [ 40 ] ölümüyle sonuçlanabilirken , resveratrol, saflaştınlmış PFK'nin aktivitesini doğrudan inhibe edebilir; antibreast tümörü [ 41 ]. Üçüncüsü, piruvat kinaz M2 (PKM2), tümör metabolizması ve büyümesinin anahtarıdır [ 42 ] ve resveratrol, PKM2'nin durumunu etkileyerek kanser metabolizmasını inhibe edebilir [ 43 ]. Ayrıca, tümörler ile ilişkili mitokondriyal disfonksiyon, reaktif oksijen türlerinin (Ros) üretiminde önemli bir artışa yol açmaktadır [ 44], ancak resveratrol, reaktif oksijen türlerini inhibe edebilir ve Nrf2'nin bir baskılayıcısı olan Keap 1 proteininin parçalanması yoluyla oksidatif stresi azaltabilir [ 45 ].

Resim, çizim vb. İçeren harici bir dosya. Nesne adı ECAM2018-2313021.004.jpg

Şekil 4
Resveratrol'ün bağışıklık, bağırsak mikrobiyotası ve metabolizması üzerine etkisi. Resveratrol dalak bağışıklık fonksiyonunu koruyabilir ve dalak indeksi ve dalak hücre sayısındaki azalmayı tersine çevirebilir. Resveratrol, CD4 ⁺ T hücrelerinin oranını ve miktarını artırabilir . Bağırsak mikrobiyotasanı, bağırsak bütünlüğünü ve bariyer fonksiyonunu modüle etmek gibi bağırsak ortamını iyileştirir. Resveratrol'ün antikanser mekanizması, glukoz metabolizmasının düzenlenmesi ile ilgilidir. PKM2'nin durumunu etkileyerek tümörün metabolizmasını inhibe eder ve hücre içi reaktif oksijen türlerinin üretimini ve oksidatif stresi Nrf2'nin bir baskılayıcısı olan Keap 1 proteininin parçalanmasını içeren mekanizmalar yoluyla azaltır. 2.1.5. Resveratrol ve Enflamasyon

Enflamasyon “kanserin damgasını” olarak kabul edilmiştir [ 46 ]. Epidemiyolojik ve klinik çalışmalar, katı tümörlerin yaklaşık% 25'inin kronik inflamasyonla ilişkili olduğunu açıkça ortaya koymuştur [ 47 ]. Kanserde inflamasyon sürekli bir süreçtir ve kalıcı kronik enflamatuar yanıt tümör proliferasyonunu, anjiyogenez, istila ve metastazı teşvik edecektir. Ek olarak, inflamasyon, EMT, endoplazmik retikulum (ER) stresi ve metabolizma sıklıkla birbirleriyle etkileşime girerek tümörün oluşumunu ve gelişimini etkiler [ 48 ].

Çeşitli raporlar resveratrolün farklı hedefler ve çeşitli sinyal yolları yoluyla iltihaplanma üzerindeki önemli düzenleyici etkisini göstermiştir ( Şekil 5 ). Sitokin sinyalleme 1 (SOCS1) baskılayıcısı tipik olarak bir tümör baskılayıcı olarak algılanır ve SOCS1 geninin promoter bölgesinde hipermetilasyonla susturulması birçok kanser türünde sık görülür. Bununla birlikte, kolorektal kanserde SOCS1'in rolü iyi araştırılmamıştır [ 49]. Resveratrol, miR-155'in potansiyel bir hedefi olan SOCS1'in düzenlenmesi yoluyla anti-enflamatuar etkiler uygular. Aynı zamanda resveratrol, STAT aktivasyonunu inhibe eder ve miR-155'in üretimini zayıflatarak SOCS1 ekspresyonunu arttırır. Bu bulgular resveratrolün inflamatuar hastalıkların tedavisi için yararlı bir ajan olarak geliştirilebileceğini göstermektedir. Ek olarak resveratrol, proinflamatuar sitokinlerin üretimini inhibe eder ve pPS mitojenle aktive olan protein kinazın (MAPK) ve LPS uyarımına yanıt olarak SOCS1 ekspresyonunu düzenleyerek STAT1 / STAT3 sinyal yollarının aktivasyonunu inhibe eder [ 50 ].

Resim, çizim vb. İçeren harici bir dosya. Nesne adı ECAM2018-2313021.005.jpg

Şekil 5
Resveratrol ve inflamasyon. Resveratrol, STAT aktivasyonunu inhibe eder ve miR-155'in üretimini azaltarak SOCS1 ekspresyonunu arttırır. Resveratrol, proinflamatuar sitokinlerin üretimini inhibe eder ve SOCS1 ekspresyonunu düzenleyerek p38 MAPK ve STAT1 / STAT3 sinyal yollarının aktivasyonunu inhibe eder. Resveratrolün anti-enflamatuar tepkisi, ER α'nın bağlanması ile ilgilidir .

Östrojen reseptörü - α (ER α ) çeşitli dokularda hücre büyümesini modüle eden önemli bir transkripsiyon faktörüdür [ 51 ], birçok kanserin, özellikle endometrial karsinomun ve meme kanserinin gelişimi ile yakından ilişkilidir. Nwachukwu ve diğ. resveratrolün anti-enflamatuar tepkisinin, transkripsiyonu düzenlemek için çekirdek düzenleyici moleküller yoluyla reseptörün şeklini değiştiren ER α'nınbağlanması ile ilişkili olduğunu bulmuşlardır [ 52 ]. Resveratrol bir seçici ER α dönüşümdür.Reseptöre dinamik olarak bağlanarak proliferasyonu uyarmadan enflamatuar yanıtı ayarlayan ve değiştirilmiş bir aktivasyon fonksiyonu 2 koaktivatör bağlama bölgesini indükleyen ligand. Ek olarak, IL-6 lokusundaki [ 6] bir çekirdek koruyucunun işe alınmasını da düzenler . 2.1.6. Resveratrol ve Kanser Ağrısı

Kanser ağrısı, malign kanserlerle ilişkili en yaygın klinik semptomlardan biridir [ 53 ]. Günümüzde opioidler orta ila şiddetli ağrıyı tedavi etmek için kullanılmaktadır. Bunlar arasında morfin, orta ila şiddetli ağrı tedavisi için etkili bir analjeziktir [ 54 ]. Bununla birlikte, uzun süreli morfin uygulaması, toleransı [ 54] ve spinal mikroglia'nın sağlam aktivasyonunu indükler ve hatta analjezik özelliklerinde [ 55 ] klinik kullanımını engelleyen belirgin bir azalma ile sonuçlanır . Bu nedenle kanser ağrısını güvenli ve etkili bir şekilde tedavi etmek acildir.

Resveratrol, potansiyel olarak analjezik etkilere sahiptir [ 56 ] ve bilinen hiçbir toksik yan etkisi yoktur. Bu nedenle resveratrol, şiddetli ağrı çeken kanser hastaları için etkili, güvenli ve uygun bir tedavi seçeneği oluşturabilir ( Şekil 6 ). Uzun süreli morfin infüzyonu, resveratrol tedavisi ile baskılanan morfine toleranslı sıçan lomber omuriliklerinin sinaptozom membranında N-metil-D-aspartat reseptörü (NMDAR) NR1 ve NR2B alt ünite upregülasyonunu başlattı [ 54 ]. Resveratrol nöroinflamasyonun sınırlandırılması ve NR1 ve NR2B ekspresyonunun azaltılmasıyla morfin toleransını azaltabilir [ 54]. Biri, resveratrol tedavisi ile postsinaptik membran PSD-95'in (postsinaptik yoğunluk-95) NMDAR ekspresyonunun azaldığını da tespit etti, morfin toleranslı sıçan omuriliklerinde glial aktivasyonunun hafifletilmesinden sorumlu olabilir [ 54 ].

Resim, çizim vb. İçeren harici bir dosya. Nesne adı ECAM2018-2313021.006.jpg

Şekil 6
Resveratrol ve kanser ağrısı. Resveratrol, nöroinflamasyonun sınırlandırılması ve NMDAR NR1 ve NR2B alt ünite ifadesinin aşağı regüle edilmesi yoluyla morfin toleransını azaltabilir. Spinal glial aktivasyonunun ve CX3CR1 yukarı regülasyonunun baskılanması, resveratrolün analjezik etkilerinin başka bir mekanizmasıdır.

Araştırmacılar resveratrolün morfine bağlı mikroglia hücre aktivasyonunu ve göçünü önemli ölçüde önleyebildiğini ortaya çıkardılar. Spinal glial aktivasyonunun ve CX3C kemokin reseptörü 1 (CX3CR1) yukarı regülasyonunun baskılanması, resveratrolün analjezik etkilerinin başka bir mekanizmasıdır [ 55 ]. Günümüzde resveratrol intratekal uygulama yoluyla kansere bağlı ağrıyı kolaylaştırabilir ve hafifletebilir ve resveratrol ayrıca omurgadaki kanser ağrısına bağlı CX3CR1 yükselmesi ve glial aktivasyonunu azaltabilir [ 55 ]. 2.2. Polydatin'in Antitümör Aktivitesi

Polydatin, Polygonum cuspidatum [ 57 ] 'in kökünden izole edilmiş bir stilbenoid bileşiktir [ 57 ], çünkü hidroksil grubunun bir glikopiranosid halkası ikamesi olan resveratrol türevi, daha yüksek stabiliteye sahiptir, suda çözünürlüğe sahiptir ve enzimatik oksidasyona karşı daha dirençlidir ve hatta güçlü bir sitotoksisiteye sahiptir ve hücrelere glukoz taşıyıcıları yoluyla girebilir [ 58 - 60 ]. Kesin olarak bu özelliklerden dolayı polidatin, resveratrol'den daha fazla biyoyararlanıma sahiptir ve dolayısıyla kanser üzerinde daha iyi önleyici ve terapötik bir etkiye sahiptir ( Şekil 7 ).

Resim, çizim vb. İçeren harici bir dosya. Nesne adı ECAM2018-2313021.007.jpg

Şekil 7
Polydatin hücre seçiciliği. Polydatin, Bax ekspresyonunda bir artış ve akciğer kanseri hücrelerinde Bcl-2 ekspresyonunda bir azalma ile etkili bir şekilde apoptozu indükler. Polydatin, HCC hücrelerinin proliferasyon inhibisyonu ve apoptoz indüksiyonu üzerinde önemli bir zamana ve doza bağımlı inhibitör etkiye sahiptir. Polidatin, Bax / Bcl-2 oranının düzenlenmesi ile insan osteosarkom hücrelerinin apoptozisini indükleyebilir. Polydatin, CNE hücrelerinde ER stresi ve mitokondriyal apoptotik yolakları tetikleyen ROS üretimini uyarabilir. Büyüyen Caco-2 hücrelerine karşı güçlü bir sitotoksisiteye sahiptir. Polydatin, Creb'in aktivasyonunu ve meme kanseri hücrelerinin proliferasyonunu inhibe etmeyi engelleyebilir.

Bir kural olarak, apoptoz Bcl-2 ailesinin proapoptotik ve antiapoptotik proteinleri tarafından düzenlenir ve kaspazlar veya sistein-aspartik proteazlar vasıtasıyla yürütülür [ 57 ]. Bu çalışmanın sonuçları, polydatin'in, Bax ekspresyonunda bir artış ve akciğer kanseri hücrelerinde Bcl-2 ekspresyonunda bir azalma ile apoptozu etkin bir şekilde indüklediğini gösterdi ve bu, akciğer kanserinin polidatin tarafından önlenmesi ve tedavisi için teorik bir temel sağladı. Diğer çalışmalarda, polydatin, HCC hücrelerinin proliferasyon inhibisyonu ve apoptoz indüksiyonu üzerinde önemli bir zamana ve doza bağımlı inhibitör etkiye sahiptir [ 61]. Ek olarak, polydatin, Bax / Bcl-2 oranının düzenlenmesi yoluyla insan osteosarkom hücrelerinin apoptozisini indükleyebilir. Reaktif oksijen türleri, mitokondri ile ilişkili apoptozu indükleyebilen hücre içi sinyal kaskadlarının aracılarıdır. Aşırı Ros üretimi oksidatif stresi, hücre fonksiyon kaybını ve hatta apoptozu tetikler [ 62 ]. Aynı zamanda polydatin, insan nazofarengeal karsinom CNE hücrelerinde endoplazmik retikulum (ER) stresi ve mitokondriyal apoptotik yolakları tetikleyen Ros üretimini indükleyerek apoptozu destekleyebilir [ 60 ].

Memelilerde, siklin ve sikline bağımlı kinaz kompleksi içeren çekirdek hücre döngüsü mekanizması, hücre çoğalmasının ana nedenidir [ 63 ]. D-tipi siklinler, kanser tedavisi için tipik hedefler ve kritik sinyal molekülleridir [ 64 ]. Bunlar arasında, siklin Dİ, hücre döngüsü ilerlemesinde önemli bir düzenleyici faktördür ve transkripsiyonel bir çekirdek düzenleyici rolü oynar [ 65 ]. Siklin Dİ, tümör bakımı için gereklidir [ 66 ] ve hücre döngüsü düzenlemesi, tümör büyümesini inhibe etmek için etkili bir stratejidir [ 67 ]. Polydatin, siklin D1 ve siklin B1 ekspresyonunu inhibe ederek anti-proliferasyon etkisini gösterir ve S-fazında hücre döngüsü durmasına neden olur [ 66 ].

CAMP yanıt elemanı bağlayıcı proteinler (Creb), lösin fermuar ailesinin karakteristik bir transkripsiyon elemanıdır [ 68 ]. Creb, farklı solid tümör oluşumunu ve metastazı etkileyen önemli bir faktördür. Örneğin, meme prognozu, metastatik hastalığı ve nodal tutulumu olan meme kanseri hastalarında [ 69 ], Creb 1'in seviyesi anlamlı derecede yükselmiştir. Bir rapor, polydatin'in Creb'in fosforilasyon seviyesini doza bağlı bir şekilde önemli ölçüde azaltabileceğini, ardından Creb'in inaktivasyonuna ve ardından göğüs kanseri hücrelerinin proliferasyon inhibisyonuna yol açabileceğini göstermiştir [ 70 ].

Önceki çalışmalarda, yalnız veya resveratrol ile birlikte polidatin Caco-2 hücrelerinin büyümesini ve farklılaşmasını inhibe ettiği bulunmuştur [ 59 ]. Resveratrol ile karşılaştırıldığında, polidatin daha iyi hücre seçiciliğine sahiptir. Büyüyen Caco-2 hücrelerine karşı güçlü bir sitotoksisiteye sahiptir ve farklılaşmış Caco-2 hücresindeki toksisitesi yaklaşık 3 kat daha düşüktür [ 59 ]. Ek olarak, polydatin'in seçiciliği, insan nazofarengeal karsinomu CNE hücrelerine de yansır. Örneğin, ER stresini ve mitokondriyal apoptotik yolakları tetiklemek için reaktif oksijen türlerinin üretimini indükleyebilir [ 60 ]. Tüm bu sonuçlar, polydatin'in, resveratrol'den farklı mekanizmalar yoluyla sitotoksik bir rol oynadığını göstermektedir. 2.3. Polygonum Cuspidatum'dan Diğer Aktif Bileşenlerin Antitümör Çalışmaları

Polygonum cuspidatum'un diğer bazı aktif bileşenlerinin, emodin ve krisophanik asit gibi antitümör aktivitelerine sahip olduğu bulunmuştur ( Şekil 8 ). Polygonum cuspidatum'un ana aktif bileşenlerinden biri olan emodin, anti-enflamatuar ve antioksidatif [ 71 ], antimikrobiyal [ 72 ] ve antitümör etkilerine [ 73 ] resveratrol olarak sahiptir. Emodinin oral kanser hücrelerinde güçlü antitümör aktivitesine sahip olduğu gösterilmiştir. Spesifiklik proteini 1'i (Sp1) azaltarak oral kanser hücrelerinin büyümesini inhibe edebilir ve kaspaz bağımlı apoptozu indükleyerek emodinin apoptozu indüklemek için potansiyel bir biyoaktif madde olabileceğini düşündürür [ 74 ].

Resim, çizim vb. İçeren harici bir dosya. Nesne adı ECAM2018-2313021.008.jpg

Şekil 8
Emodin ve krisofanik asidin antitümör etkileri. Emodin, Sp1'i azaltarak ve kaspaz bağımlı apoptozu indükleyerek oral kanser hücrelerinin büyümesini inhibe edebilir. Krisofanik asit, EGFR / mTOR aracılı sinyal iletimi yolu üzerindeki etkisi ile antikanser aktivitesine sahiptir.

Polygonum cuspidatum'un bir başka aktif bileşeni olan krisophanik asit, insan meme kanseri hücreleri MCF-7 ve MDA-MB-231'in yanı sıra insan kolon kanseri hücreleri SW620 üzerinde antiproliferatif etkiye sahiptir [ 75 , 76 ]. Krisofanik asit ayrıca, EGF'nin neden olduğu epidermal büyüme faktörü reseptörünün (EGFR) ve AKT, mTOR ve ribozomal protein S6 kinaz da dahil olmak üzere aşağı yönlendirme sinyal moleküllerinin aktivasyonunu da inhibe eder. Bu bulgular, krisofanik asidin EGFR / mTOR aracılı sinyal iletim yolu üzerindeki etkisi ile antikanser aktivitesine sahip olduğunu göstermektedir. Ek olarak, krisoptanol asit ve mTOR inhibitörlerinin birlikte uygulanması antiproliferasyon etkisini artırabilir [ 77 ].

Git: 3. Sorunlar ve Beklentiler

Son birkaç yılda, TCM'nin bazı zor hastalıkların tedavisinde iyi iyileştirici etkisi yaygın olarak kabul edilmiştir. Polygonum cuspidatum, bir tür şifalı bitki olarak, kaynaklar açısından zengindir ve TCM tedavisinin klinik uygulamasında yaygın olarak kullanılır. Modern çalışmalar Polygonum cuspidatum'un tümör hastalıklarının önlenmesinde ve tedavisinde dikkate değer bir iyileştirici etkiye sahip olduğunu göstermiştir.

Bununla birlikte, Polygonum cuspidatum'un ve hatta diğer Çin bitkisel ilaçlarının geliştirilmesinde ve kullanımında hala birçok problem vardır. İlk olarak, mevcut teknoloji bitkisel ilaçların karmaşık bileşimini tamamen açıklamak için yetersizdir. Doğal bitki ilaçlarında yüzlerce aktif madde vardır; Bununla birlikte, mevcut bilim ve teknolojideki sınırlamalar nedeniyle, aktif bileşenlerin sadece bir kısmı çıkarılabilir ve karakterize edilebilir. Bu ekstrelerin uygulamadaki sınırlı etkinliği ve kapsamı aynı bitkideki keşfedilmemiş aktif bileşenlerle ilgili olabilir. İkincisi, dünya çapında bir hastalık olarak tümörlerin patogenezi iyi anlaşılmamıştır. Bu nedenle, hedeflenen tedavide, aktif bileşenlerin TCM'den etkileri tam olarak uygulanmamaktadır. Örneğin, Bazı mikroorganizmadaki bazı enzimlerin konsantrasyonu belirlenebilirse, bitkilerin ve bunların aktif bileşenlerinin biyoyararlanımını arttırmak için enzimlerin konsantrasyonu seçici olarak arttırılır. Üçüncüsü, şu anda, tarama teknikleri, TCM'nin etkili bileşenleri üzerindeki hatalardır. Aynı zamanda, TCM'nin tıbbi etkisinin dozajla büyük bir ilişkisi olduğu iyi bilinmektedir. İlaçların biyoyararlanımını arttırmak için sürekli yeni teknoloji geliştirmeli, yeni aktif bileşenlerin tanımlanmasını güçlendirmeli ve TCM ve aktif bileşenlerinin mekanizmasını netleştirmeliyiz. Ek olarak, TCM'nin bileşenleri arasındaki sinyal yolu ilişkisi yeterli veri tarafından desteklenmiyor. Farklı modifikasyonlar farklı hedef yolaklara ve hücresel aktivitede değişikliklere yol açabilir. Bu nedenle, şifalı bitki bileşenleri ile sinyal iletim yolu arasındaki ilişkiyi daha fazla incelemek gerekir. Son fakat en az değil, birçok kötü huylu kanser hastası, kısa sağkalım süresine ve tümör tedavisine erken müdahaleye sahiptir; bu, TCM'nin ve etkili bileşenlerinin klinik araştırması için büyük rahatsızlık ve belirsizliğe neden olmuştur.

Gelecekteki araştırmalarda, küratif etki gözlemindeki girişim faktörlerini ortadan kaldırmak ve kanser hastalarının genel terapötik etkinliğini geliştirmek için klinik denemelerdeki araştırmayı yoğunlaştırmalıyız.

Git: Teşekkür

Bu çalışma, Çin Ulusal Doğa Bilimleri Vakfı (81520108031, 81573749, 81573478, 81673783 ve 81603457) ve Üstün Tıp Akademik Lideri ve Şangay Akademik Araştırma Lideri (16XD1403600) tarafından desteklenmektedir.

Git: Çıkar çatışmaları

Yazarlar çıkar çatışması olmadığını beyan eder.

Git: Referanslar

1. Siegel RL, Miller KD, Jemal A. Kanser istatistikleri, 2017. CA: Klinisyenler için Bir Kanser Dergisi . 2017; 67 (1): 7-30. doi: 10.3322 / caac.21387. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
2. Chen W., Zheng R., Baade PD, vd. Çin'deki kanser istatistikleri, 2015. CA: Klinisyenler için Bir Kanser Dergisi . 2016; 66 (2): 115-132. doi: 10.3322 / caac.21338. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
3. Zhang L., Li Y., Gu Z., vd. Resveratrol IKKS engelleme / NF-KB ile enterovirüs 71 replikasyonu ve rabdosarkoma hücrelerinde pro-inflamatuar sitokin salınımını inhibe eder κ B sinyal yolağı. PLoS ONE . 2015; 10 (2) doi: 10.1371 / dergi.pone.0116879. e0116879 [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef] [ Google Akademik ]
4. Zhang H., Li C., Kwok S.-T., Zhang Q.-W., Chan S.-W. Polygonum cuspidatum (Hu Zhang) ' un kurutulmuş kökünün ve bileşenlerinin farmakolojik etkilerine genel bakış . Kanıta Dayalı Tamamlayıcı ve Alternatif Tıp . 2013; 2013 : 13. doi: 10.1155 / 2013/208349. 208349 [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
5. Ji Q., Liu X., Fu X., ve ark. Resveratrol MALAT1 aracılı Wnt / β -katenin sinyal yolu ile kolorektal kanser hücrelerinin istilasını ve metastazını inhibe eder . PLoS ONE . 2013; 8 (11) doi: 10.1371 / dergi.pone.0078700. e78700 [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
6. Nwachukwu JC, Srinivasan S., Bruno NE, Ebeveyn AA, Hughes TS, Pollock JA Resveratrol, östrojen reseptörü sinyal entegrasyon ağı yoluyla enflamatuar yanıtı modüle eder. Elife . 2014; 3[ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
7. Han G., Xia J., Gao J., Inagaki Y., Tang W., Kokudo N. Resveratrol'ün anti-tümör etkileri ve hücresel mekanizmaları. İlaç keşifleri ve terapötikleri . 2015; 9 (1): 1-12. doi: 10.5582 / ddt.2015.01007. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
8. Jeong SI, Shin JA, Cho S., vd. Resveratrol, periferik ve beyin iltihabını hafifletir ve yaşlı dişi farelerde iskemik beyin hasarını azaltır. Yaşlanma Nörobiyolojisi . 2016; 44 : 74-84. doi: 10.1016 / j.neurobiolaging.2016.04.007. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
9. Kowalska A., Siwicki AK, Kowalski RK Diyet resveratrol bağışıklığı arttırır ancak ana medaka Oryzias latullarının (Temminck & Schlegel) Balık Fizyolojisi ve Biyokimyası üremesini azaltır . 2017; 43 (1): 27 - 37. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
10. Bird JK, Raederstorff D., Weber P., Steinert RE Resveratrolün bağırsak mikrobiyotasında aracılık ettiği kardiyovasküler ve antiobesite etkileri. Beslenmedeki Gelişmeler . 2017; 8 (6): 839-849. doi: 10.3945 / an.117.016568. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
11. Ko J., Sethi G., Um J., vd. Resveratrol'ün kanser tedavisinde rolü. Uluslararası Moleküler Bilimler Dergisi . 2017; 18 (12): s. 2589. doi: 10.3390 / ijms18122589. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
12. Chen L., Yang S., Liao W., Xiong Y. Fare böbrek tümör modelinde resveratrol ile antitümör immünitesi ve tümör mikro ortamı modifikasyonu. Hücre Biyokimyası ve Biyofiziği . 2015; 72 (2): 617-625. doi: 10.1007 / s12013-015-0513-z. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
13. Pieszka M., Szczurek P., Ropka-Molik K., Oczkowicz M., Pieszka M. Resveratrol'ün hücre metabolizmasının düzenlenmesindeki rolü - Bir derleme. Postyc Higieny Medycyny Doswiadczalnej . 2016; 70 : 117–123. doi: 10.5604 / 17322693.1195844. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
14. Chen F., Wen Q., Jiang J., vd. Bağırsak mikrobiyota geleneksel bitkilerin oral biyoyararlanım sınırlarını uzlaştırır mı? Etnofarmakoloji Dergisi . 2016; 179 : 253-264. doi: 10.1016 / j.jep.2015.12.031. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
15. Moore RL, Dai Y., Faller DV Sirtuin 1 (SIRT1) ve kanserde steroid hormonu reseptör aktivitesi. Endokrinoloji Dergisi . 2012; 213 (1): 37-48. doi: 10.1530 / JOE-11-0217 sayılı belgeler. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
16. Li W., Ma J., Ma Q., vd. Resveratrol, PI-3K / Akt / NF-bastırılması ile pankreas kanser hücrelerinin epitelyal-mezenkimal geçiş inhibe κ B yolu. Güncel Tıbbi Kimya . 2013; 20 (33): 4185-4194. doi: 10.2174 / 09298673113209990251. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
17. Wang H., Zhang H., Tang L., vd. Resveratrol TGF inhibe β 1 ile indüklenmiş olan epitelyum-için-mezenkimal geçiş ve akciğer kanseri invazyon ve metastaz bastırır. Toksikoloji . 2013; 303 : 139-146. doi: 10.1016 / j.tox.2012.09.017. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
18. Li J., Chong T. Wang Z., vd. Resveratrolün yeni bir anti-kanser etkisi: Prostat kanseri hücrelerinde epitelyal-mezenkimal geçişin tersine çevrilmesi. Moleküler Tıp Raporları . 2014; 10 (4): 1717-1724. doi: 10.3892 / mmr.2014.2417. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
19. Ji Q., Liu X., Han ZF, vd. Resveratrol, kolorektal kanserde TGF- β 1 / Smads sinyal yolağı aracılı Salyangoz / E-cadherin ekspresyonu yoluyla epitelyal-mezenkimal geçişi baskılar. BMC Kanseri . 2015; 15, madde 97 doi: 10.1186 / s12885-015-1119-y. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
20. Chung JS, Lee G., Yoo YD Kurucu NF- κ Romo1 aracılı reaktif oksijen türlerinin üretimi ile B aktivasyonu ve tümör büyüme teşviki. Biyokimyasal ve Biyofiziksel Araştırma İletişimi . 2014; 450 (4): 1656-1661. doi: 10.1016 / j.bbrc.2014.07.059. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
21. Benitez DA, Hermoso MA, Pozo-Guisado E., Fernández-Salguero PM, Castellón EA Resveratrol ile hücre sağkalımının düzenlenmesi, prostat kanseri hücrelerinde NF κ B tarafından düzenlenen gen ekspresyonunun inhibe edilmesini içerir . Prostat . 2009; 69 (10): 1045-1054. doi: 10.1002 / pros.20953. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
22. Buhrmann C., Shayan P., Popper B., Goel A., Shakibaei M. Sirt1, kolorektal kanser hücrelerinde resveratrol aracılı kemopreventif etkiler için gereklidir. Besinler . 2016; 8 (3) [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
23. Buhrmann C., Shayan P., Kraehe P., Popper B., Goel A., Shakibaei M. Resveratrol, kolorektalde interselüler kavşaklar, epitelyal-mezenşimal geçiş ve apoptozis düzenlenmesi yoluyla 5-flüorourasile kemosensitizasyon sağlar kanser. Biyokimyasal Farmakoloji . 2015; 98 (1): 51-58. doi: 10.1016 / j.bcp.2015.08.105. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
24. Androutsopoulos VP, Ruparelia KC, Papakyriakou A., Filippakis H., Tsatsakis AM, Spandidos DA Resveratrol analogunun metabolik ürünlerinin antikanser etkileri, DMU-212: Potansiyel için yapısal gereklilikler. Avrupa Tıbbi Kimya Dergisi . 2011; 46 (6): 2586 - 2595. doi: 10.1016 / j.ejmech.2011.03.049. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
25. Vanamala J., Radhakrishnan S., Reddivari L., Bhat VB, Ptitsyn A. Resveratrol, insan kolon kanseri hücre proliferasyonunu baskılar ve pentoz fosfat ve talin-FAK sinyal yollarını hedef alarak apoptozu tetikler - proteomik bir yaklaşım. Proteome Bilimi . 2011; 9, madde 49 doi: 10.1186 / 1477-5956-9-49. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
26. Li X., Wang D., Zhao QC, Shi T., Chen J. Resveratrol, STAT-3 sinyalini inhibe ederek küçük hücreli dışı akciğer kanserini inhibe etti. Amerikan Tıp Bilimleri Dergisi . 2016; 352 (5): 524-530. doi: 10.1016 / j.amjms.2016.08.027. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
27. Stokes JB, Adair SJ, Slack-Davis JK, vd. Fokal adezyon kinazın PF-562,271 ile inhibisyonu, tümör mikro-ortamının değiştirilmesiyle birlikte pankreas kanserinin büyümesini ve metastazını inhibe eder. Moleküler Kanser Tedavisi . 2011; 10 (11): 2135-2145. doi: 10.1158 / 1535-7163.mct-11-0261. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
28. Farazi M., Nguyen J., Goldufsky J., vd. Kalorik kısıtlama, yaşlanma sırasında OX40 agonist aracılı tümör immünitesini ve CD4 T hücresi primajını korur. Kanser İmmünolojisi, İmmünoterapi . 2014; 63 (6): 615-626. doi: 10.1007 / s00262-014-1542-y. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
29. Kim K. - O., Park H., Chun M., Kim H.-S. Resveratrol takviyesi ile yüksek proteinli diyetin immünomodülatör etkileri, sıçanlarda radyasyona bağlı akut faz inflamasyonu üzerine etki eder. Tıbbi Gıda Dergisi . 2014; 17 (9): 963-971 sayılı belgeler. doi: 10.1089 / jmf.2013.2976. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
30. Duan W.-J., Liu F.-L., He R.-R., vd. Otofaji, resveratrolün, kısıtlanmış farelerde oksidatif stresin neden olduğu splenosit apoptozun önlenmesi üzerindeki etkilerinde rol oynar. Moleküler Beslenme ve Gıda Araştırmaları . 2013; 57 (7): 1145-1157. doi: 10.1002 / mnfr.201200662. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
31. Kjaergaard J., Tanaka J., Kim JA, Rothchild K., Weinberg A., Shu S. OX-40 reseptör antikorunun terapötik etkinliği, tümör immünojenikliğine ve tümör büyümesinin anatomik bölgesine bağlıdır. Kanser Araştırması . 2000; 60 (19): 5514-5521. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
32. Kovacs EJ, Palmer JL, Fortin CF, Fülöp T., Jr., Goldstein DR, Linton P.-J. Faredeki yaşlanma ve doğuştan gelen bağışıklık: içsel ve dışsal faktörlerin etkisi. İmmünolojideki Eğilimler . 2009; 30 (7): 319-324. doi: 10.1016 / j.2009.03.012. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
33. Zhao L., Nicholson JK, Lu A., vd. İlacın keşfedilmesi için insan genomu-mikrobiyom eksenini hedef almak: Küresel sistem biyolojisinden ve geleneksel Çin tıbbından ilham alındı. Proteome Araştırma Dergisi . 2012; 11 (7): 3509-3519 sayılı belgeler. DOI: 10.1021 / pr3001628. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
34. Shin N.-R., Lee J.C., Lee H.-Y., vd. Bir artış Akkermansia spp. Metformin tedavisiyle indüklenen popülasyon, diyet ile indüklenen obez farelerde glukoz homeostazisini geliştirir. Gut . 2014; 63 (5): 727-735. doi: 10.1136 / gutjnl-2012-303839. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
35. Chen M. - L., Yi L., Zhang Y., vd. Resveratrol, bağırsak mikrobiyotasının yeniden yapılandırılması yoluyla TMAO sentezini ve safra asidi metabolizmasını düzenleyerek trimetilamin-N-oksit (TMAO) kaynaklı aterosklerozu hafifletir. mBio . 2016; 7 (2) [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
36. Koğuş PS, Thompson CB Metabolik yeniden programlama: Warburg bile bir kanser damgası öngörmüyordu. Kanser Hücresi . 2012; 21 (3): 297-308. doi: 10.1016 / j.ccr.2012.02.014. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
37. Kato Y., Maeda T., Suzuki A., Baba Y. Kanser metabolizması: Klasik özelliklere dair yeni görüşler. Japon Diş Bilimi Dergisi . 2018; 54 (1): 8-21. doi: 10.1016 / j.jdsr.2017.08.003. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
38. Cairns RA, Harris IS, Mak TW Kanser hücresi metabolizmasının düzenlenmesi. Doğa Değerlendirmeleri Kanser . 2011; 11 (2): 85–95. doi: 10.1038 / nr2981; [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
39. Gwak H., Haegeman G., Tsang BK, Song YS Resveratrol ile glukoz metabolizmasının kansere spesifik olarak kesilmesi, yumurtalık kanseri hücrelerinde Akt / GLUT1 ekseninin inhibe edilmesine aracılık eder. Moleküler Karsinogenez . 2015; 54 (12): 1529-1540. DOI: 10.1002 / mc.22227. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
40. Coelho RG, Calaça IDC, Celestrini DDM, Correia AH, Costa MASM, Sola-Penna M. Clotrimazol, tümörsüz dokular etkilemeden insan meme kanserinde glikolizi bozar. Moleküler Genetik ve Metabolizma . 2011; 103 (4): 394-398. doi: 10.1016 / j.ymgme.2011.04.003. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
41. Gomez LS, Zancan P., Marcondes MC, vd. Resveratrol 6-foshofrukto-1-kinazı inhibe ederek meme kanseri hücre canlılığını ve glukoz metabolizmasını azaltır. Biochimie . 2013; 95 (6): 1336-1343. doi: 10.1016 / j.biochi.2013.02.013. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
42. Beinat C., Alam IS, James ML, Srinivasan A., Gambhir SS Piruvat kinaz M2'nin invazif olmayan ölçümü ile tümör glikolizinin görüntülenmesi için [(18) F] DASA-23'ün geliştirilmesi. Moleküler Görüntüleme ve Biyoloji . 2017; 19 (5): 665-672 sayılı belgeler. doi: 10.1007 / s11307-017-1068-8. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
43. Iqbal MA, Bamezai RNK Resveratrol, Rapamisin hedefini inhibe ederek piruvat kinaz M2'yi aşağı doğru düzenleyerek kanser hücresi metabolizmasını inhibe eder. PLoS ONE . 2012; 7 (5) [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
44. Benfeitas R., Uhlen M., Nielsen J., Mardinoglu A. Kanser redoks metabolizmasında heterojenliği incelemek için yeni zorluklar. Hücre ve Gelişim Biyolojisinde Sınırlar . 2017; 5 [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
45. Liu Y., Chan F., Sun H. Resveratrol, Keap1 ekspresyonunu düzenleyerek insan keratinositleri HaCaT hücrelerini UVA kaynaklı oksidatif stres hasarından korur. Avrupa Farmakoloji Dergisi . 2011; 650 (1): 130–137. doi: 10.1016 / j.ejphar.2010.10.009. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
46. Hanahan D., Weinberg RA Kanser belirtileri: gelecek nesil. Hücre . 2011; 144 (5): 646-674. doi: 10.1016 / j.cell.2011.02.013. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
47. Coussens LM, Werb Z. İnflamasyon ve kanser. Doğa . 2002; 420 (6917): 860-867. doi: 10.1038 / doğa01322. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
48. Liu J., Lin PC, Zhou BP İnflamasyon, tümör ilerlemesini ve metastazı besler. Güncel İlaç Tasarımı . 2015; 21 (21): 3032-3040. doi: 10.2174 / 1381612821666150514105741. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
49. Beaurivage C., Champagne A., Tobelaim WS, Pomerleau V., Menendez A., Saucier C. Kanserde SOCS1: Bir onkogen ve bir tümör baskılayıcı. Sitokin . 2016; 82 : 87-94. doi: 10.1016 / j.cyto.2016.01.005. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
50. Pfluger PT, Herranz D., Velasco-Miguel S., Serrano M., Tschöp MH Sirt1, yüksek yağlı diyet kaynaklı metabolik hasara karşı koruma sağlar. Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Bilimler Bilim Adamının Bildirileri . 2008; 105 (28): 9793-9798. doi: 10.1073 / pnas.0802917105. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
51. Zhou W., Slingerland JM Östrojen reseptörü aktivasyonu ve proteoliz arasındaki bağlantılar: hormona göre düzenlenmiş kanser terapisi ile ilgisi. Doğa Değerlendirmeleri Kanser . 2014; 14 (1): 26–38. doi: 10.1038 / nr3622. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
52. Nwachukwu JC, Güney MR, Kiefer JR, vd. Kapsamlı kombinatoryal arıtma kullanarak geliştirilmiş kristalografik yapılar. Yapı . 2013; 21 (11) 1923-1930. doi: 10.1016 / j.str.2013.07.025. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
53. Mantyh P. Kemik kanseri ağrısı: nedenleri, sonuçları ve tedavi olanakları. AĞRI . 2013; 154 (ek 1): S54 – S62. doi: 10.1016 / j.pain.2013.07.044. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
54. Tsai R.-Y., Chou K.-Y., Shen C.-H., vd. Resveratrol, N-metil-D-aspartat reseptörü ekspresyonunu düzenler ve morfine toleranslı sıçanlarda nöroinflamatmasyonu baskılamaktadır. Anestezi ve Analjezi . 2012; 115 (4): 944-952. doi: 10.1213 / ANE.0b013e31825da0fb. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
55. Cheng W., Zhao Y., Liu H., vd. Resveratrol, spinal glial aktivasyon ve CX3CR1 regülasyonunun inhibisyonu yoluyla kemik kanseri ağrısını hafifletir. Temel ve Klinik Farmakoloji . 2014; 28 (6): 661-670. doi: 10.1111 / fcp.12084. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
56. Wang G., Hu Z., Song X., vd. Farelerde ve sıçanlarda klasik modellerle resveratrolün analjezik ve anti-enflamatuar aktiviteleri. Kanıta Dayalı Tamamlayıcı ve Alternatif Tıp . 2017; 2017 : 9. doi: 10.1155 / 2017/5197567. 5197567 [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
57. Zhang Y., Zhuang Z., Meng Q., Jiao Y., Xu J., Fan S. Polydatin, apoptozu indükleyerek ve hücre döngüsü durmasına neden olarak akciğer kanseri hücrelerinin büyümesini inhibe eder. Onkoloji Mektupları. 2014; 7 (1): 295-301. doi: 10.3892 / ol.2013.1696. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
58. Krasnow MN, Murphy TM Üzüm (Vitis vinifera) Üzeri hücre süspansiyonlarında polifenol glikozilasyon aktivitesi Ziraat ve Gıda Kimyası Dergisi . 2004; 52 (11): 3467-3472. doi: 10.1021 / jf035234r. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
59. De Maria S., Scognamiglio I., Lombardi A. ve ark. Resveratrolün doğal bir öncüsü olan Polydatin, hücre döngüsü durmasını ve insan kolorektal Caco-2 hücresinin farklılaşmasını sağlar. Translasyonel Tıp Dergisi . 2013; 11 (1, makale 264) doi: 10.1186 / 1479-5876-11-264. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
60. Liu H., Zhao S., Zhang Y., vd. Reaktif oksijen türlerinin aracılık ettiği endoplazmik retikulum stresi ve mitokondriyal fonksiyon bozukluğu, insan nazofarengeal karsinom CNE hücrelerinde polidatin kaynaklı apoptozise katkıda bulunur. Hücresel Biyokimya Dergisi . 2011; 112 (12): 3695-3703. doi: 10.1002 / jcb.23303. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
61. Jiao Y., Wu Y., Du D. Polydatin, hücre proliferasyonunu, istilasını ve göçü inhibe eder ve hepatoselüler karsinomda hücre apoptozisini indükler. Brezilya Tıbbi ve Biyolojik Araştırmalar Dergisi . 2018; 51 (4) doi: 10.1590 / 1414-431x20176867. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
62. Zhang Y., Xiong Y., Zhou J., Xin N., Zhu Z., Wu Y. Osteoblastlardaki FoxO1 ekspresyonu, farelerde oksidatif strese direnç yoluyla kemik oluşumunu modüle eder. Biyokimyasal ve Biyofiziksel Araştırma İletişimi . 2018; 503 (3): 1401-1408. doi: 10.1016 / j.bbrc.2018.07.055. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
63. Malumbres M., Barbacid M. Hücre döngüsü, CDK'ler ve kanser: değişen bir paradigma. Doğa Değerlendirmeleri Kanser . 2009; 9 (3): 153-166. doi: 10.1038 / nr2602. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
64. Wang H., Nicolay BN, Chick JM, vd. Siklin D3-CDK6 kinazın kanser hücresi hayatta kalmasında metabolik işlevi. Doğa . 2017; 546 (7658): 426-430. doi: 10.1038 / doğa22797. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
65. Kamarajugadda S., Becker JR, Hanse EA, vd. Cyclin D1, peroksizom proliferatör ile aktifleştirilen reseptör alfa'yı baskılar ve yağ asidi oksidasyonunu inhibe eder. Oncotarget . 2016; 7 (30): 47674-47686. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
66. Cao W.-J., Wu K., Wang C., Wan D.-M. Polidatin ile indüklenen hücre apoptosisi ve hücre döngüsü durdurması, lösemi hücrelerinde Janus kinaz 2 inhibisyonu ile güçlendirilir. Moleküler Tıp Raporları . 2016; 13 (4): 3297-3302. doi: 10.3892 / mmr.2016.4909. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
67. Funamizu N., Lacy CR, Fujita K., vd. Tetrahidrouridin, sitidin deaminaz ekspresyon seviyelerinden bağımsız olarak hücre döngüsü düzenlemesi yoluyla hücre proliferasyonunu inhibe eder. PLoS ONE . 2012; 7 (5) [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
68. Liu Y., Guo Y.-L., Zhou S.-J., vd. CREB latent fakat aktif tüberküloz enfeksiyonlarında gama interferonun pozitif bir transkripsiyonel regülatörüdür. Klinik ve Aşı İmmünolojisi . 2010; 17 (9): 1377-1380. doi: 10.1128 / CVI.00242-10. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
69. Chhabra A., Fernando H., Watkins G., Mansel RE, Jiang WG İnsan meme kanserinde transkripsiyon faktörü CREB1'in ekspresyonu ve prognoz ile ilişkisi. Onkoloji Raporları . 2007; 18 (4): 953-958. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
70. Chen S., Tao J., Zhong F., vd. Polydatin, Creb'in fosforilasyon seviyesini aşağı düzenler ve insan meme kanseri hücresinde apoptozu indükler. PLoS ONE . 2017; 12 (5) [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
71. Tian S., Yang Y., Liu X., Xu S. Emodin, sıçanlarda anti-enflamatuar ve anti-oksidatif aktiviteler yoluyla bleomisin ile indüklenen pulmoner fibrozisi hafifletir. Tıp Bilimleri Monitörü . 2018; 24 : 1–10. doi: 10.12659 / MSM.905496. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
72. Li L., Song X., Yin Z., vd. Polygonum cuspidatum kaynaklı emodinin antibakteriyel aktivite ve etki mekanizması in vitro olarak Haemophilus parasuis'e karşıdır. Mikrobiyolojik Araştırma . 2016; 186-187 : 139-145. doi: 10.1016 / j.micres.2016.03.008. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
73. Lin W.-F., Wang C., Ling C.-Q. Emodinin anti-tümör etkisindeki araştırmalar. Çin materia medica'nın Çin dergisi . 2015; 40 (20): 3937-3940. doi: 10.4268 / cjcmm20152008. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
74. Shin J.-A., Shim J.-H., Jeon J.-G., vd. Spesifiklik proteini 1. Oral Hastalıklarda Polygonum Cuspidatum'un oral kanser hücrelerinde apoptotik etkisi . 2011; 17 (2): 162-170. doi: 10.1111 / j.1601-0825.2010.01710.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
75. Choi S.-G., Kim J., Sung N.-D., vd. Polygonum multiflorum Thunb'un köklerinden izole edilen antrakinonlar, Cdc25B fosfataz inhibitörleri. Doğal Ürün Araştırması (Eski Doğal Ürün Mektupları) 2007; 21 (6): 487-493'te açıklanmaktadır. doi: 10.1080 / 14786410601012265. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
76. Kang SC, Lee CM, Choung ES, vd. Rheum palmatum'dan izole edilen östrojen reseptör modüle edici bileşiklerin anti-proliferatif etkileri . Eczacılık Araştırmaları Arşivi . 2008; 31 (6): 722-726. doi: 10.1007 / s12272-001-1218-1. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
77. Lee MS, Cha EY, Sul JY, Song IS, Kim JY Krisofanik asit, EGFR / mTOR yolunu inhibe ederek kolon kanseri hücrelerinin proliferasyonunu bloke eder. Fitoterapi Araştırmaları . 2011; 25 (6): 833-837. doi: 10.1002 / ptr.3323. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]

Duyuru

Japon Madımağı, Japanese Knotweed, Polygonum Cuspidatum, Çoban Değneği

Japon Madımağı, Japanese Knotweed, Polygonum Cuspidatum, Çoban Değneği

Yorum yap

Yorum yap

Yorum yap

Yorum yap

Yorum yap

Yorum yap

Yorum yap

Yorum yap

Yorum yap