Günlük, Sığla, Styrax, Liquiamber orientalis
SIĞLA
Ağaç | 10-20m | 4-6 Aylar | Ça,Ho,Na | Yağı
Sığla, Styrax, Liquiamber orientalis
Türk sığlası
Mia Pelenseği
Amber ağacı
Günlük ağacı
Familyası: Hamamelisgillerden, Hamamelisgewaeche, Hamamelidaceae
Drugları: Sığla yağı; Styrax balsam
Sığla ağacından elde edilen reçinenin işlenmesi ile eter yağı, balsam ve kara günlük elde edilir.
Giriş: Sığlanın bilinen dört türü mevcuttur ve bunlar: Türk sığlası: liquidamber orientalis, Amerika sığlası: liquidamber styraciflua, Çin sığlası: liquidamber formosana ve Japon sığlası: liquidamber japonica'yı sayabiliriz. MÖ Fenikeliler ve Mısırlılar arasında bir ihraç ürünü olan sığla yağı Mısırlılar tarafından ölüleri mumyalamak için kullanılmıştır. Osmanlılar tarafından Ev Hayvanlarına musallat olan haşerelere karşı ve sünnet olan çocukların yaralarının çabuk iyileşmesi için yaralara sürülmüştür. Osmanlılar tarafından ihraç maddesi olan sığla yağı günümüzde unutulmuştur ve tekrar hatırlanacağı günleri beklemektedir. Amerika sığlayı ise sakız ve parfüm yapımında kullanılmaktadır. Vatanı Türkiye' nin Muğla ili ve çevresi olan bitki Suriye, İran, Honduras ve Guetamalada'da yetişmektedir.
Botanik: Sığla ağacı 10-20metre boyunda çınar görünümünde ve uzun ömürlü bir ağaçtır. Yaprakları beş loplu lopların ucu sivrice geriden yaprak yıldız gibi görünür, çünkü topların büyüklüğü ve yapısı bunu gösterir. Yaprakları açık yeşil renkli, uzun saplı, kenarları hafif kertikli ve sonbaharda yaprakları sarı veya bakır rengine dönüşür. Çiçekleri küre şeklinde üzeri küçük kırmızımsı çiçeklerle bezenmiştir ve olgunlaşınca dikenli kozalağa dönüşür ve grimsi yeşil renk alır.
Yetiştirilmesi: Vatanı Türkiye'nin güney batısı, hatta Muğla ili ve çevresi ile sınırlı alandır. Fakat Akdeniz, Ege ve Marmara bölgesinde çok rahat yetiştirilebilir, çünkü Frankfurt gibi soğuk sayılabilecek bir şehirde dahi yetişmektedir.
Hasat zamanı: Mart ortalarından Nisan sonuna kadar sığla ağacının gövdesi üzerinde 3-6 adet yara açılır ve buradan çıkan sıvı (bitki özü) kabuk üzerinde donarak kristalleşir. Temmuz ve Ağustos aylarında kristal kütle (reçine) ve kabuk soyularak toplanır. Kaynar suya konarak odun, balsam ve eter yağı ayrılır. Reçine kaynatılmamalıdır, çünkü birleşimindeki eter yağı yok olur. En iyisi su buharı ile damıtmaktır. Böylece birleşimindeki eter yağı yok olmaz.
Birleşimi: Bileşimindeki maddeleri önemine göre şöyle sıralayabiliriz;
a) Sinamikasit %30 civarında olup onu %20'le Cinnameinler (Sinamikasitesterler), Sinamikasitbenzylester, Benzoikasit ve Benzoikasitbenzilester
b) Ayrıca reçine, eter yağı ve vanillin içerir.
Tesir şekli: Antiseptik (mikropları öldürücü), balgam söktürücü, iltihapları önleyici, yaraları iyileştirici ve antiparazit etkilere sahiptir.
Kullanılması:
a) Üniversite kliniklerinde tedavi denemeleri ve araştırmalar yapılma-mıştır. Bu nedenle bugünkü bilgilere göre 2. sınıf bir şifalı bitkidir. Sığla yerine daha etkili olan başka bitkiler kullanılmalıdır. Örneğin mesane rahatsızlıklarına karşı A. Itır, Çuha kökü, Sinirli ot, Güneş gülü, ZYE preparatları veya Gökçek İksiri daha etkilidir.
b) Aromaterapide: Sığla eter yağı başta öksürük, boğmaca, bronşit, astım ve mide bağırsaklarına karşı kullanılır. Ayrıca parfüm, şampuan, sabun ve sakız yapımında kullanılır.
c) Sığla yağı bronşit, öksürük, mide rahatsızlıkları ve hazımsızlığa karşı kullanılır. Haricense mantar, uyuz ve kaşıntılı yaralara karşı kullanılır.
Merhemi: Sığla merhemi yapmak için 100gram parafin ve 100gram vazelin bir kaba konur ve içinde kaynar su olan başka bir kapta eritilir ve içine sığla yağı ilave edilir, soğuduktan sonra buzdolabına konur. Şişe sıcak havalarda buzdolabında soğuk havalarda ise serin yerlerde mu-hafaza edilir.
Eter yağı: Sığla reçine ve kabukları su buharı ile damıtılarak üç farklı madde elde edilir ve bunlar eter yağı, balsam ve kara günlük adı ile anılan odun talaşlarıdır. Kara günlük yakıldığında çevreye güzel bir koku yayar. Eter yağından günde 3-4defa 1-2 damla bir kesme şekere veya bir parça ekmekle alınır. Sıla yağından 5 ml 25 ml kılıç ot yağı ile karıştırılarak günde 3-4defa iyileşmeyen yaralara sürülür.
Yan tesirleri: Tarife uyulduğunda bilinen bir yan tesiri yoktur.
B) Sumatra Sığla ağacı, Sumatra Styrax, Styrax benzoin
Sumatra sıra ağacının birleşiminde yüksek oranda sinamikasit içerir, bu nedenle de genellikle deri hastalıklarından: uyuz, kaşıntı ve kabarcıklı yaralara karşı kullanılır.
C-) Siam Sığla ağacı, Siam Styrax, Styrax tonkinesis
Tayland'da yetişen bu türün birleşiminde yüksek oranda benzoitasit (aselbendasit) içerir. Bu nedenle genellikle bronşit, boğmaca ve astıma karşı kullanılır.
D) Peru balsam, Peru balsam, Myroxylon balsamum
Peru balsam aynen Türk sığla ağacının özeliklerine benzer ve aynı şekilde kullanılır.
Ağaç | 10-20m | 4-6 Aylar | Ça,Ho,Na | Yağı
Sığla, Styrax, Liquiamber orientalis
Türk sığlası
Mia Pelenseği
Amber ağacı
Günlük ağacı
Familyası: Hamamelisgillerden, Hamamelisgewaeche, Hamamelidaceae
Drugları: Sığla yağı; Styrax balsam
Sığla ağacından elde edilen reçinenin işlenmesi ile eter yağı, balsam ve kara günlük elde edilir.
Giriş: Sığlanın bilinen dört türü mevcuttur ve bunlar: Türk sığlası: liquidamber orientalis, Amerika sığlası: liquidamber styraciflua, Çin sığlası: liquidamber formosana ve Japon sığlası: liquidamber japonica'yı sayabiliriz. MÖ Fenikeliler ve Mısırlılar arasında bir ihraç ürünü olan sığla yağı Mısırlılar tarafından ölüleri mumyalamak için kullanılmıştır. Osmanlılar tarafından Ev Hayvanlarına musallat olan haşerelere karşı ve sünnet olan çocukların yaralarının çabuk iyileşmesi için yaralara sürülmüştür. Osmanlılar tarafından ihraç maddesi olan sığla yağı günümüzde unutulmuştur ve tekrar hatırlanacağı günleri beklemektedir. Amerika sığlayı ise sakız ve parfüm yapımında kullanılmaktadır. Vatanı Türkiye' nin Muğla ili ve çevresi olan bitki Suriye, İran, Honduras ve Guetamalada'da yetişmektedir.
Botanik: Sığla ağacı 10-20metre boyunda çınar görünümünde ve uzun ömürlü bir ağaçtır. Yaprakları beş loplu lopların ucu sivrice geriden yaprak yıldız gibi görünür, çünkü topların büyüklüğü ve yapısı bunu gösterir. Yaprakları açık yeşil renkli, uzun saplı, kenarları hafif kertikli ve sonbaharda yaprakları sarı veya bakır rengine dönüşür. Çiçekleri küre şeklinde üzeri küçük kırmızımsı çiçeklerle bezenmiştir ve olgunlaşınca dikenli kozalağa dönüşür ve grimsi yeşil renk alır.
Yetiştirilmesi: Vatanı Türkiye'nin güney batısı, hatta Muğla ili ve çevresi ile sınırlı alandır. Fakat Akdeniz, Ege ve Marmara bölgesinde çok rahat yetiştirilebilir, çünkü Frankfurt gibi soğuk sayılabilecek bir şehirde dahi yetişmektedir.
Hasat zamanı: Mart ortalarından Nisan sonuna kadar sığla ağacının gövdesi üzerinde 3-6 adet yara açılır ve buradan çıkan sıvı (bitki özü) kabuk üzerinde donarak kristalleşir. Temmuz ve Ağustos aylarında kristal kütle (reçine) ve kabuk soyularak toplanır. Kaynar suya konarak odun, balsam ve eter yağı ayrılır. Reçine kaynatılmamalıdır, çünkü birleşimindeki eter yağı yok olur. En iyisi su buharı ile damıtmaktır. Böylece birleşimindeki eter yağı yok olmaz.
Birleşimi: Bileşimindeki maddeleri önemine göre şöyle sıralayabiliriz;
a) Sinamikasit %30 civarında olup onu %20'le Cinnameinler (Sinamikasitesterler), Sinamikasitbenzylester, Benzoikasit ve Benzoikasitbenzilester
b) Ayrıca reçine, eter yağı ve vanillin içerir.
Tesir şekli: Antiseptik (mikropları öldürücü), balgam söktürücü, iltihapları önleyici, yaraları iyileştirici ve antiparazit etkilere sahiptir.
Kullanılması:
a) Üniversite kliniklerinde tedavi denemeleri ve araştırmalar yapılma-mıştır. Bu nedenle bugünkü bilgilere göre 2. sınıf bir şifalı bitkidir. Sığla yerine daha etkili olan başka bitkiler kullanılmalıdır. Örneğin mesane rahatsızlıklarına karşı A. Itır, Çuha kökü, Sinirli ot, Güneş gülü, ZYE preparatları veya Gökçek İksiri daha etkilidir.
b) Aromaterapide: Sığla eter yağı başta öksürük, boğmaca, bronşit, astım ve mide bağırsaklarına karşı kullanılır. Ayrıca parfüm, şampuan, sabun ve sakız yapımında kullanılır.
c) Sığla yağı bronşit, öksürük, mide rahatsızlıkları ve hazımsızlığa karşı kullanılır. Haricense mantar, uyuz ve kaşıntılı yaralara karşı kullanılır.
Merhemi: Sığla merhemi yapmak için 100gram parafin ve 100gram vazelin bir kaba konur ve içinde kaynar su olan başka bir kapta eritilir ve içine sığla yağı ilave edilir, soğuduktan sonra buzdolabına konur. Şişe sıcak havalarda buzdolabında soğuk havalarda ise serin yerlerde mu-hafaza edilir.
Eter yağı: Sığla reçine ve kabukları su buharı ile damıtılarak üç farklı madde elde edilir ve bunlar eter yağı, balsam ve kara günlük adı ile anılan odun talaşlarıdır. Kara günlük yakıldığında çevreye güzel bir koku yayar. Eter yağından günde 3-4defa 1-2 damla bir kesme şekere veya bir parça ekmekle alınır. Sıla yağından 5 ml 25 ml kılıç ot yağı ile karıştırılarak günde 3-4defa iyileşmeyen yaralara sürülür.
Yan tesirleri: Tarife uyulduğunda bilinen bir yan tesiri yoktur.
B) Sumatra Sığla ağacı, Sumatra Styrax, Styrax benzoin
Sumatra sıra ağacının birleşiminde yüksek oranda sinamikasit içerir, bu nedenle de genellikle deri hastalıklarından: uyuz, kaşıntı ve kabarcıklı yaralara karşı kullanılır.
C-) Siam Sığla ağacı, Siam Styrax, Styrax tonkinesis
Tayland'da yetişen bu türün birleşiminde yüksek oranda benzoitasit (aselbendasit) içerir. Bu nedenle genellikle bronşit, boğmaca ve astıma karşı kullanılır.
D) Peru balsam, Peru balsam, Myroxylon balsamum
Peru balsam aynen Türk sığla ağacının özeliklerine benzer ve aynı şekilde kullanılır.
Yorum yap