Karanfil Yağı

[mert]

KARANFİL YAĞI


Ağaç | 10-20m | 6-9 Aylar | Ca,Ar,Na | Goncası,Sapı ve Yaprağı

Karanfil, Gemürznelken, Syzygium aromaticum MERR.et.L.M.PERRY.
Syn: Caryophyllus aromaticus L.
Eugenia aromatica BAİLL.
“ caryophyllus
Jambosa caryophyllus NIEDENZU

Familyası: Mersingillerden, Myrtengewâchse, Myrtaceae

Drugları: Karanfil ağacının goncası (çiçek açmadan önceki tomurcuklar), çiçek sapı ve yapraklarından çay, esans (eter yağı, uçucu yağ) ve natürel ilaç yapımında kullanılır.

Giriş: Mersingillerin bir alt grubu olan Syzygiumgillerin bugün yeryüzünde takriben 500 çeşidi mevcuttur ve bunlardan en önemlileri Karanfil ile Jambol’dür. Özelliklerinin ve kullanılış şekillerinin ayrı ayrı olması nedeni ile ayrı ayrı incelemenin daha doğru olduğu kanaatindeyiz. Syzygiumgillerin hemen hemen tamamı tropik ülkelerde yetişir. Bu nedenle de kış-yaz mevsimleri yerine yağmurlu sıcak ayların hakim olduğu bir iklimde yetiştiğinden sürekli yeşildir.

Botanik: Karanfil ağacının boyu 10-20m boyunda, gövde kalınlığı 20-50cm çapında ve genellikle yuvarlaktır. Yaprakları 10-15cm uzunluğunda, 3-6cm eninde, eliptik veya geniş mızrak şeklinde, kenarları düz, derimsi, karşılıklı olarak dizilmiş olup 2-3cm uzunluğunda bir sapa sahiptir. Çiçekleri sap ucunda demet şeklinde 10-15adeti bir arada, beyazımsı pembe veya beyazımsı sarı renkte, 1-2cm uzunluğunda boru şeklinde, uç kısmı dört loplu ve yıldız şeklindedir.

Yetiştirilmesi: Türkiye’de ancak seralarda veya evlerde süs bitkisi ola-rak yetiştirilebilir.

Hasat zamanı: Karanfil çiçeklerini açmadan önce tomurcuk halinde iken toplanır, güneşli, havalı yerde kurutularak kaldırılır. Kurutulmuş karanfil goncasına kısaca Karanfil denir. Şayet Karanfil esansı (eter yağı, uçucu yağ) elde edilerek ise taze goncaları su buharı ile damıtılır (destilasyonu yapılır) ve kaliteli esans elde edilir. Kurutulmuş Karanfil tomurcuklarından da damıtılarak Karanfil esansı elde edilir fakat bunun kalitesi taze olana göre hafif düşüktür. Ayrıca Karanfil çiçek sapı ve Karanfil yapraklarından da esans elde edilebilir fakat kalitesi tabiî ki düşüktür.

Birleşimi: Karanfilin (kurutulmuş karanfil goncası) birleşimindeki mad-deleri önemine göre şöyle sıralayabiliriz;
a) Eter yağ türevleri %15 oranında olup bununda en önemlisi %70-90 ile Eugenol (Ögenol) olup onu %10-15 ile Aceteugenol, %5-12 ile β-Caryophyllen takip eder. Bu dört madde eter yağın %99’unu oluşturur. Ayrıca Benzaldehyd, Benzylalkol, α-ve γ-Caryophyllen, Fanesol, Ozoeugenol ve Limonen içerir.
b) Flavonlara; Quercetin ve Kampferol ile bunların glikozitlerini içerir.
c) Tanenler; başta Gallusasidi, Ellagasit ve Fenolkarbonik türevlerinden (%10) Ferulasit, Kaffeasidi, Salicylasit ve Vanillinasidi sayabiliriz.
d) Triterpenler %2 civarında olup başta; Oleanolasit, Crataegolasit, β-Sitosterol ve Stigmasterol’u sayabiliriz.

Tesir şekli: Antimikrobik (mikropları öldürücü), antiviral (virüsleri öldü-rücü), krampları çözücü, iltihapları önleyici, kanı inceltici, kusma, bulantı ve şişkinliği önleyici, mantarları yok edici ve E-coli bakterilerin azmasını önleyicidir.

Araştırmalar:
1) ABD’nin Kansas Eyaletinin Kansas Devlet Üniversitesi <Kansas State University> tarafından Karanfil tozu, Tarçın tozu, Sarımsak ve Güve otu tozu ile ayrı ayrı E-coli bakterileri ile bulaştırılmış (enfekte edilmiş) çiğ etlerin durumu gözlemlenmiştir. Yapılan araştırmalarda bakterili çiğ etlerin Karanfil tozu ile %99, Tarçın ile %80, Sarımsakla %75 ve Güve otu ile %50 oranında bakterilerin zararsız hale geldiğini tespit etmiştir. (Nhk.9.98.13) Bundan da özellikle çok sıcak olan tropik ve subtropik ülkelerde neden Karanfilin bu kadar çok kullanıldığı anlaşılmaktadır. Çünkü Karanfil taze yiyecekleri uzun süre bozulmadan koruyabilme özelliğine sahiptir.
2) Kendi tecrübem; Ağustos 1994’de sol kulağımdaki ağrıdan dolayı KBB doktoruna gittim ve bana sol kulak girişinde mantar olduğunu söyleyerek Mycospor damlası yazdı. Kulak damlasını iki ay kullandım ve doktor iyi olmuş diyerek bırakmamı söyledi. Fakat Aralık 1994’de tekrar kulak ağrılarım başladı bende bunun üzerine Karanfil esansı alarak günde iki defa birer damla kulağıma damlattım, durumum dü-zeldi. Tekrar doktora gittim ve yapılan muayenede kulağımın tama-men iyileşmiş olduğunu söyledi. Bende ona Karanfil yağı kullandığımı söyledim. O da bunu sık sık hastalandığından duyduğunu söyledi. (Doktor Löwenheim, Münchener Str. 41 60000 Frankfurt). Nisan 1998’de sol kulağım tekrar ağrımaya başladı. Bunun iltihaplanıp ba-demciklerden orta kulağında iltihaplandığını ve bu nedenle ağrıların ortaya çıktığını bir doktordan öğrendim ve öncelikle iltihaplı ve şiş olan bademcikleri Boğan otu ve Güzelavrat otu tentür ile iyileştirdikten sonra kulağımın ağrısı geçti. 18.03.1999’da diş ağrısından diş doktoruna gittim. Penisilin hapı yazdı ve bir hafta almam gerektiğini söyledi. Penisilin hapını iki gün alınca midem ağrımaya başladı ve bunun üzerine hapı bıraktım ve günde 7-8tane Karanfil tanesi çiğnedim ve ağrılarım bir hafta içinde geçti. Doktor bundan sonra tedavisine devam etti. (Dr.Y.Webers Stranburger Str. 41 60529 Frankfurt)

Kullanılması:
a) Komisyon E’nin 223 nolu ve 30.11.19985 tarihi monografi bildirisine göre Karanfil veya Karanfil yağının ağız içi ve yutak iltihaplanmasına karşı ve diş ağrılarını dindirici olarak kullanılabileceğini beyan etmiştir.
b) Aroma tedavisinde; ağız, yutak, dişeti iltihaplanması, bronşit, diş ağ-rısı, baş ağrısı, ağız kokusu ve şişkinlik, bulantı ve mide ağrısına karşı kullanılır.
c) Halk arasında; başta ağız ve yutak iltihaplanması (ağız içi derisi), dişeti iltihaplanması ve diş ağrısına karşı kullanılır. Ayrıca ağız kokusu, bulantı, kusma, mide ağrısı, nezle, şişkinlik, gastrit, bronşit, baş ağrısı ve boğaz ağrısına ve de yutkunamamaya karşı kullanılmakta, kalbi, beyni ve gözü kuvvetlendirdiği, cinsel gücü artırdığı iddia edilmektedir.

Açıklama: E-coli bakterileri aslında yediğimiz besinleri parça parça ede-rek bağırsaklar tarafından sindirilmesine yardımcı olurlar. Fakat yanlış beslenme nedeni ile özelliklede aşırı miktarda et ve et mamulleri yenmesi sonucu E-coli bakterileri azarak hastalık yapar (patojen) bir şekil alır. Bunu ev köpeğine benzetebiliriz. Şayet köpek sağlıklı ise sahibine, ailesine, evine ve hayvanlarına başkalarının zarar vermesini önler. Şayet köpek kuduz olur ise sahibini, ailesini, hayvanlarını ve eşyalarını tanıya-mayarak saldırganlaşır ve zararlı olmaya başlar. E-coli bakterileri man-tarları virüsleri ve diğer mikropları zararsız hale getirecek özeliktedir. Karanfil dişi, tozu veya esansı her türlü mantara karşı ve özellikle başta dahilen bağırsak ve ağız içi mantarlarına karşı ve haricen de tırnak mantarına karşı esansı günde 3-4defa mantarlı bölgeye sürülür.

Çayı: Karanfil tozundan 0,1-0,5gr veya 3-4karanfil dişi bir bardağa konur ve üzerine 200-300ml kaynar su ilave edilerek bardakta 5-10dk kapalı tutulduktan sonra içilir.

Baharatı: Karanfil esansı veya tozu başta etli yemekler, sebzeli yemek-ler, pastalar ve tatlıların yapımında tat vermek ve hazmettirici olarak kullanılır.

Aromaterapisi: Karanfilin taze çiçek, tomurcuklar bulunamaz ise ka-ranfil dişi su buharı ile damıtılarak eter yağı elde edilir. Bu yağ kısaca Karanfil yağı diye adlandırılır ve çeşitli bitki esansları ile karıştırılarak tedavide kullanılır.

Yan tesirleri: Karanfil yağı saf olarak yüksek dozajda alınır ise zehirlen-meye sebep olabilir.

[maturidi]

Syzygium aromaticum (karanfil) özlerinin vajinal kandidiyaza karşı in vitro antikandidal gücü

Muhammed Taha Yasin ,Eşref Abdülfettah Mustafa ,ve Abdulaziz Abdulrahman Al-Askar
Yazar bilgileri Makale notları Telif hakkı ve Lisans bilgileri Sorumluluk Reddi
Botanik ve Mikrobiyoloji Bölümü, Fen Fakültesi, King Saud Üniversitesi, PO 2455, Riyad, 11451 Suudi Arabistan
Mohamed Taha Yassin, E-posta: moc.liamg@6102ha.nissay.demahom .
İlgili yazar. İlişkili Veriler

Veri Kullanılabilirlik Bildirimi
Git: Soyut

Arka fon
Candida vajiniti, doğurganlık çağındaki kadınlar arasında morbiditeyi artıran küresel bir sağlık tehlikesidir. Son çalışmalar, ilaca dirençli Candida suşlarının yüksek bir insidansını ortaya koymuştur. Ek olarak, antifungal tedavi fetal anormallikler ile ilişkili olduğundan, hamilelik sırasında Candida vulvovajinitini tedavi etmek zordur. Bu nedenle, vulvovajinal kandidiyazis tedavisi için yeni terapötik stratejiler geliştirmek önemlidir.

yöntemler
Bu çalışmada, farklı Syzygium aromaticum ekstraktlarının (metanol, etil asetat, n-heksan ve dietil eter) C. albicans , C. glabrata ve C.tropicus'a karşı antikandidal aktivitesini değerlendirmek için disk difüzyon yöntemini kullandık . Ayrıca, antikandidal aktivite sergileyen aktif bileşenleri belirlemek için farklı S. aromaticum ekstraktlarının gaz kromatografisi-kütle spektrometrisi (GC-MS) analizi yapıldı . HUH7 hücre hattına karşı farklı karanfil ekstraktlarının sitotoksisitesi değerlendirildi.

Sonuçlar
Etil asetat özütü , sırasıyla 20.9, 14.9 ve 30.7 mm inhibisyon zonu çapları ile C. albicans , C. glabrata ve C. tropikalis'e karşı en yüksek antifungal aktiviteyi sergiledi . S. aromaticum etil asetat ekstraktının minimum inhibitör konsantrasyonu, C.tropicalis'e karşı 250 µg/disk ve C. albicans ve C.glabrata'ya karşı 500 µg/disk iken, minimum fungisit konsantrasyonu, C.tropicalis'e karşı 0.5 mg/disk olmuştur . ve C. albicans ve C. glabrata'ya karşı 1 mg/disk. Etil asetat özütünün GC-MS analizi, ana biyoaktif bileşiğin öjenol (%58.88), ardından öjenil asetat (%23.86), trans-karyofillen (%14.44) ve a-humulen (%1.88) olduğunu ortaya çıkardı. Sitotoksisite tahlili, dietil eter özütünün , 62.43 µg/ml nispi _IC50 ile HUH7 hücre hattına karşı en düşük toksikolojik etkiyi gösterdiğini gösterdi ; metanolik ekstrakt daha yüksek bir toksisite gösterdi (IC50 _, 24.17 μg/ml).

Çözüm
S. aromaticum özütü, düşük konsantrasyonlarda yüksek antifungal aktivite sergilediği için, potansiyel bir doğal antifungal ilaç kaynağı olabilir .

Anahtar Kelimeler: Candida vajiniti, Antikandidal biyoassay, Syzygium aromaticum , GC-MS, Sitotoksisite
Git: Arka fon
Candidal vulvovajinit, Candida türlerinin, özellikle C. albicans'ın enfeksiyonunun neden olduğu, kadınlar arasında yaygın bir inflamatuar hastalıktır [ 1 ]. Candida vajiniti, vajinal akıntı, kaşıntı, kaşıntı, disparoni ve eritematöz vulva ile karakterizedir [ 2 ]. Epidemiyolojik çalışmalar, C. albicans'ın (%70.0-89.0) Candida vajinitinin ana nedensel ajanı olduğunu, ardından C. glabrata'nın (%3.4–20.0) [ 3 – 6 ] olduğunu göstermiştir. Gebe kadınlar arasında yüksek enfeksiyon oranları, gebelik sırasında seks hormonlarının yüksek salgılanmasına bağlanabilir [ 7 , 8 ].]. Antifungallere olası fetal toksisite ve teratojenisite eşlik ettiğinden, hamilelik sırasında antifungal ilaçların reçete edilmesi zorlu bir iştir [ 9 ]. Candida türlerinin hif oluşumu, hücre dışı enzimlerin üretimi, adezyon ve biyofilm oluşumu gibi virülans faktörleri , konakta mantar kolonizasyonuna ve vajinada mantar enfeksiyonunun oluşmasına yardımcı olur [ 10 – 13 ]. Candida patojenleri, adezin adı verilen proteinlerin üretimi yoluyla mantar enfeksiyonunu başlatmak için vajinanın epitel hücrelerine yapışır [ 14 ]. Ayrıca C. albicans oluşumupseudomycelium, mantarın konakçı vajinal dokuları istila etme yeteneğini arttırır [ 15 ]. Ek olarak, Candid a türü, adezyona ve konak doku invazyonuna yardımcı olan lipazlar, fosfolipazlar ve hemolizinler gibi birkaç hücre dışı enzim salgılar [ 10 ]. ABD'de C. glabrata , invaziv kandidiyazisin ikinci en yaygın etken maddesidir (%12-18) ve bildirildiğine göre flukonazole karşı direnç gösterir [ 16 ]. Daha önceki bir çalışma, vajinit hastalarından elde edilen tüm C. albicans izolatlarının yaklaşık %94'ünün flukonazole direnç gösterdiğini bildirmiştir [ 17 ]. Ayrıca, başka bir çalışma, belirli Candida'nınizolatlar flukonazol ve ekonazole direnç gösterir [ 18 ]. Syzygium aromaticum (karanfil), Myrtaceae familyasına ait aromatik tıbbi bir bitkidir [ 19 ]. Bildirildiğine göre, karanfil yağı öjenol, öjenil asetat ve β-karyofillen gibi fitoaktif bileşiklerin varlığı nedeniyle antifungal, antibakteriyel, antiviral ve böcek öldürücü özelliklere sahiptir [ 19 – 21 ]. S. aromaticum'un antifungal aktivitesi Khan ve ark. (2009), karanfilin etanolik ekstraktının C. albicans'a karşı oldukça etkili olduğunu ve Minimum inhibitör konsantrasyon (MİK) değeri 156 μg/mL'de olduğunu bildirmiştir [ 22 ].]. Aynı sonuç Gönelimali ve ark. (2018) ve Sahal ve ark. (2019) , sırasıyla 25.2 ve 28 mm inhibisyon zon çapı ile %20 w/v ve 500 µl/mL konsantrasyonlarında C. albicans ve C.tropicalis suşlarına karşı karanfil ekstraktlarının potensini saptadı [ 23 , 24 ] . Farklı antifungal ajanlara dirençli Candida suşlarının ortaya çıkmasına ek olarak, hamile kadınlar arasında yüksek vajinal kandidiyaz insidansı, yeni ve güvenli doğal terapötik ajanların formüle edilmesi gerekliliğini arttırmaktadır. Bu nedenle, bu çalışma, farklı S. aromaticum ekstraktlarının üç Candida türüne karşı antikandidal aktivitesini araştırmayı amaçlamıştır .

Git: yöntemler
Bitki özlerinin hazırlanması
Ekstraksiyon prosedürü, tüm hidrofilik ve lipofilik biyoaktif bileşiklerin ekstraksiyonuna izin vermek için farklı polariteler sergileyen farklı organik solventler (metanol, etil asetat, dietil eter ve n-heksan) kullanılarak yapıldı. S. aromaticum'un çiçek tomurcuklarıSuudi Arabistan'ın Riyad kentindeki yerel bir pazardan temin edilmiştir. Bitki materyalini belirledik ve tanımlama, Suudi herbaryumu, Botanik Departmanı, Fen Fakültesi, King Saud Üniversitesi tarafından onaylandı. Bitki materyali bir fiş numarası (KSU-14682) ile herbaryumda depolanmıştır. Karanfil tomurcukları %0.5 sodyum hipoklorit solüsyonu (NaOCl) kullanılarak dezenfekte edildi, steril distile su kullanılarak art arda üç kez yıkandı ve kurumaya bırakıldı. Kurutulan bitki materyali, mekanik bir harç kullanılarak homojen bir şekilde toz haline getirildi. Toz haline getirilmiş numune (15 g) 200 mL farklı organik çözücülere ilave edildi ve 48 saat manyetik karıştırıcıda inkübe edildi. Daha sonra karışım, kalıntıları uzaklaştırmak için 9000 rpm'de 10 dakika santrifüjlendi. Süpernatan, berrak bir süzüntü elde etmek için bir Whatman filtre kağıdı kullanılarak süzüldü. Filtrat, döner bir buharlaştırıcı kullanılarak konsantre edildi ve kullanılana kadar 4 °C'de saklandı. Ekstrakt verimi aşağıdaki formül kullanılarak hesaplanmıştır:
Yüzde ekstrakt verimi = ( R / S ) × 100


burada R, bitki ekstraktının kalıntısının ağırlığıdır; S, ham bitki numune ağırlığıdır.

Candida izolatları
Üç Candida türü, C. albicans , C. tropikalis ve C. glabrata , Suudi Arabistan, Riyad'daki King Khalid Hastanesi'nden elde edildi. Taze inokulum, her Candida türünün 48 saat boyunca 35 °C'de Sabouraud dekstroz agar (SDA) ortamına alt kültürü yapılarak hazırlandı.

Kandidal inokulum hazırlanması
SDA slantları hazırlandı ve farklı Candida türleri ile aşılandı. Mantar, 5 mL steril salin solüsyonu kullanılarak hasat edildi. Mantar süspansiyonunun absorbansı, bir spektrofotometre kullanılarak 560 nm'de ölçüldü ve hücre sayısı, her Candida türü  için 107 CFU/mL'lik ^{bir canlı hücre sayımı elde etmek üzere ayarlandı.}

Antikandidal biyoanaliz
Farklı S. aromaticum ekstraktlarının antikandidal aktivitesi disk difüzyon yöntemi ile değerlendirildi. Antikandidal biyo-tahlil, 10 mL SDA ortamının steril petri kaplarına bazal bir tabaka olarak döküldüğü ve ardından önceden hazırlanmış mikrobiyal süspansiyon ile aşılanmış 15 mL tohumlanmış besiyerinin eklendiği ekstraktın antifungal gücünü değerlendirmek için yapıldı (1 105  CFU/mL ^canlı hücre sayısı elde etmek için mL mantar süspansiyonu/100 mL ortam) . Sterilize edilmiş filtre kağıdı disklerine (çap 8 mm) 10 mg farklı karanfil ekstresi yüklendi ve katılaşmanın ardından tohumlanmış plakaların üzerine yerleştirildi [ 25 , 26 ].]. Terbinafin, CLSI yönergelerine göre 50 µg/disk konsantrasyonunda pozitif kontrol olarak kullanıldı. İnhibisyon zonu çapına karşılık gelen antifungal ajan olarak terbinafinin yorum kriterleri aşağıdaki gibidir: ≥ 20 mm, duyarlı; 12–19 mm, doza bağlı; ≤ 11 mm, direnç [ 27 ]. Karanfilin ana aktif bileşeni olan Eugenol (Sigma-Aldrich, ABD) de standart bir fitoaktif bileşik olarak kullanılmıştır. 50 µg öjenol yüklü steril filtre kağıdı diskleri, tohumlanmış plakaların üzerine yerleştirildi [ 28 ]. Plakalar, karanfil ekstraktlarının ortam boyunca difüzyonunu sağlamak için 4 °C'de 2 saat inkübe edildi. Plakalar ayrıca 35 °C'de 48 saat süreyle inkübe edildi ve inhibisyon bölgesi çapı, mantar önleyici aktivitenin bir göstergesi olarak bir Vernier kumpas kullanılarak ölçüldü.

Minimum inhibitör konsantrasyonunun (MIC) belirlenmesi
MIC, antifungal aktivite sergileyen en düşük bitki özü konsantrasyonu olarak tanımlandı. MIC, en etkili karanfil özütü olarak yalnızca S. aromaticum'un etil asetat özütü için değerlendirildi . SDA ortamı (15 mL) bir bazal tabaka olarak steril bir petri kabına döküldü, ardından 10 mL tohumlanmış ortam (yukarıda tarif edildiği gibi) ilave edildi ve katılaşmaya bırakıldı. Farklı konsantrasyonlarda S. aromaticum yüklü steril filtre kağıdı diskleri (çap 8 mm)etil asetat özü (0.125, 0.25, 0.50, 1.0, 2.0 ve 4.0 mg/disk), tohumlanmış ortam üzerine yerleştirildi. Plakalar, özüt difüzyonuna izin vermek için 5 °C'de inkübe edildi. Plakalar daha sonra 35 °C'de 48 saat inkübe edildi ve inhibisyon bölgesi çapı bir Vernier kumpas kullanılarak ölçüldü. Candida türlerine karşı antifungal aktivite gösteren en düşük konsantrasyon MIC olarak kaydedildi.

Minimum fungisit konsantrasyonunun belirlenmesi
Minimum fungisit konsantrasyonu (MFC), fungisidal aktivite sergileyen karanfil ekstraktının en düşük konsantrasyonu olarak tanımlandı. MIC'nin inhibisyon zonu alanından ve birbirini takip eden iki konsantrasyondan elde edilen çizgiler, taze hazırlanmış SDA plakaları üzerinde kültürlendi. Plakalar, 35 °C'de 48 saat süreyle inkübe edildi ve mantar büyümesi göstermeyen en düşük konsantrasyon MFC olarak kaydedildi.

S. aromaticum özütlerinin gaz kromatografisi-kütle spektrometrisi (GC-MS) analizi
S. aromaticum'un fitokimyasal analiziekstraktlar, antifungal aktivite sergileyen aktif bileşiklerin tespiti için GC-MS tarafından gerçekleştirilmiştir. GC-MS analizi, GC-MS Thermo Trace GC Ultra / TSQ Quantum GC kullanılarak yapıldı. Fitokimyasal analiz, bir TR5-MS kapiler kolonu (30 m x 0.25 mm; 0.25 um film kalınlığı) kullanılarak yapıldı. Fırın, sıcaklığı 40'tan 200 °C'ye çıkarmak için 6 °C/dk'lık bir rampa hızına programlanmıştır. Çalışma koşulları şu şekildeydi: 1 mL/dk akış hızına sahip taşıyıcı gaz olarak helyum, enjektör ve dedektör sıcaklıkları 250 °C, bölünme oranı 1:50 idi. Kütle spektrometrisi için koşullar aşağıdaki gibidir: m/z'den kütle aralığı, 40-400 amu; iyonizasyon potansiyeli 70 eV; elektron çarpan enerjisi 2000 V.

sitotoksisite tahlili
İnsan hepatomu (HUH7) hücre dizisi, Suudi Arabistan King Saud Üniversitesi Fen Fakültesi Zooloji bölümünden elde edildi. Dietil eter, etil asetat, metanol ve n-heksanın farklı karanfil ekstrelerinin HUH7 hücre hattına karşı toksisitesi 3-(4,5-dimetiltiazol)-2,5-difenil tetrazolyum bromür (MTT) tahlili kullanılarak değerlendirildi [ 29 ]. Hücreler, %0.1 gentamisin (Virbac) ve %5 cenin buzağı serumu (Adcock-Ingram) ile desteklenmiş minimal temel ortamda (Sigma-Aldrich, ABD) kültürlendi, %5 CO2 inkübatöründe inkübe _edildi . HUH7 hücreleri 96 oyuklu plakalara aşılandı ve %5 CO2 içinde 37 °C'de 24 saat inkübe _edildiplakaya hücre yapışması için inkübatör. Ham karanfil özleri metanol (10 mg/mL) içinde yeniden çözündürüldü ve uygun seyreltmeler hazırlandı. Hücreler, 0.0065 ila 1 mg/ml arasında değişen konsantrasyonlardaki özütlerle işlendi. 48 saatlik işlemden sonra, süpernatan çıkarıldı ve formazan kristallerinin oluşumu için kuyucuklara 5 mg/mL'lik bir konsantrasyonda gelişen çözelti (MTT) ilave edildi. Plakalar 37 °C'de 4 saat inkübe edildi ve süpernatanlar çıkarıldı. Son olarak kuyucuklara 50 μL dimetil sülfoksit (DMSO) eklenerek oluşan formazan kristalleri stabilize edildi. Plakalardaki çözünür formazanın absorbansı 570 nm dalga boyunda ölçülmüştür. Hücre canlılığının %50'lik bir inhibisyonunu (IC50) indükleyen konsantrasyona karşılık gelen absorbans _hesaplandı .

istatistiksel analiz
Candida'nın farklı karanfil ekstraktlarına duyarlılığı, tek yönlü varyans analizi ve Tukey testi kullanılarak GraphPad Prism 5.0 (GraphPad Software, Inc., La Jolla, CA, ABD) ile analiz edildi. Veriler, üç kopya için ortalama ± standart hata olarak sunulur. P değeri 0,05'ten küçük olduğunda veriler istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi.

Git: Sonuçlar
Ekstrakt verimi
En yüksek S. aromaticum özü verimi (%6.09) dietil eter kullanılarak elde edildi, bunu metanol (%4.67), n-heksan (%3.02) ve etil asetat (%2.57) izledi.

antikandidal aktivite
Aktif bileşenlerin ekstraksiyonu için en etkili çözücüyü değerlendirmek için farklı S. aromaticum ekstraktlarının Candida türlerine karşı antifungal aktivitesinin taranması yapıldı. Tüm karanfil özleri , farklı duyarlılık paternleri ile farklı Candida suşlarına karşı antifungal aktivite sergilemiştir . S. aromaticum'un etil asetat özütü , sırasıyla 20.9, 14.9 ve 30.7 mm inhibisyon zonu çapları ile C. albicans , C. glabrata ve C. tropikalis'e karşı yüksek bir antifungal etkinlik göstererek en etkili özüttü. Test edilen tüm Candida'ya karşı sergilenen antifungal etkinin metanolik karanfil özü16.03, 12.93 ve 25.6 mm inhibisyon zon çaplarına sahip suşlar. Dietil eter özütünün inhibisyon bölgesi çapları sırasıyla 19.43, 15.93 ve 23.7 mm idi (Tablo 1). C. albicans ve C.tropicalis duyarlı iken, C. glabrata antifungal ajan terbinafine sırasıyla 21.5, 24.33 ve 9.6 mm inhibisyon zon çapları ile daha dirençliydi. Ek olarak, eugenol, 15.67, 11.21 ve 19.93 mm inhibisyon zonu çapları ile değerlendirilen tüm suşlara ( C. albicans , C. glabrata ve C.tropicalis ) karşı antifungal etki gösteren S. aromaticum ekstraktlarının standart bir bileşeni olarak kullanıldı. , sırasıyla. Etil asetat karanfil özü, kontrol (terbinafin) ile karşılaştırıldığında oldukça etkiliydi, bu da C. glabrata ve C.tropicalis'e karşı yüksek bir verim olduğunu gösteriyordu., kontrolden önemli ölçüde daha yüksek ( P  < 0.05). tablo 1


Farklı S. aromaticum ekstraktlarının Candida suşlarına karşı antimikrobiyal aktivitesi.

Dietil eter özü	19,43 ± 0,15	15.93 ± 0.15	23.70 ± 0.17
etil asetat özü	20.93 ± 0.32	14.90 ± 0.21	30,77 ± 0,95
Metanolik özü	16.03 ± 0.83	12.93 ± 0.20	25.60 ± 1.16
N-heksan özü	18,93 ± 0,03	14.07 ± 0.09	30.37 ± 0.26
Kontrol (50 μg/disk)	21,50 ± 0,06	9,60 ± 0,06	24.33 ± 0.13
öjenol	15,67 ± 0,34	11.21 ± 0.24	19,93 ± 0,42

Ayrı bir pencerede aç

S. aromaticum etil asetat özütünün MIC ve MFC'si
S. aromaticum etil asetat özütünün C. tropikalis'e karşı MIC'si , 8.4 mm'lik bir inhibisyon zonu çapı ile 0.25 mg/disk olmuştur. C. albicans ve C. glabrata'ya karşı MİK , sırasıyla 8.83 ve 8.07 mm inhibisyon zonu çapları ile 0.5 mg/disk olmuştur (Tablo 2). S. aromaticum etil asetat özütünün C. tropikalis'e karşı MIC'si , hem C. albicans hem de C. glabrata'ya karşı olandan daha düşüktü . Bu nedenle, bu karanfil ekstraktına en duyarlı olan C. Tropical'dir (Şek.1). S. aromaticum özütünün C. tropikalis'e karşı MFC'si , bu konsantrasyonda Candida üremesi gözlenmediğinden 0,5 mg/disk olmuştur . Benzer şekilde, 1 mg/disk'te C. albicans ve C. glabrata büyümesi gözlenmedi.

Tablo 2

S. aromaticum etil asetat ekstraktının patojenik Candida suşlarına karşı minimum inhibitör konsantrasyonları

0.125	0.0 ± 0.0	0.0 ± 0.0	0.0 ± 0.0
0.250	0.0 ± 0.0	0.0 ± 0.0	8,40 ± 0,06
0,500	8.83 ± 0.16	8,07 ± 0,09	13.40 ± 0.17
1.000	13,77 ± 0,72	11.30 ± 0.12	20,73 ± 0,72
2.000	15,73 ± 0,03	12.60 ± 0.06	23.10 ± 0.17
4.000	16,83 ± 0,32	13,83 ± 0,38	24.17 ± 0.20

Ayrı bir pencerede aç

1
Candida türlerine karşı S. aromaticum etil asetat ekstraktının minimum inhibitör konsantrasyonu

S. aromaticum özütlerinin gaz kromatografisi-kütle spektrometrisi analizi (GC-MS)
S. aromaticum etil asetat özütünün GC-MS analizi, öjenolün (%58.88) en bol bulunan aktif bileşen olduğunu, ardından öjenil asetat (%23.86), trans-karyofillen (%14.44), a-humulen (%1.88), karyofillen oksit (%0,74) ve longipinokarvon (%0,19) (Tablo 3ve Şek. 2). Ayrıca, dietil eter ekstraktının ana biyoaktif bileşeni öjenol (%66.48), ardından öjenil asetat (%31.73), trans-karyofillen (%1.63), karyofillen oksit (%0.31) ve a-humulen (%0.21) idi. (Masa 4ve Şek. 3). Buna karşılık, S. aromaticum metanolik ekstraktında tespit edilen yeni fitokimyasal bileşenler misk ketonu (%2.78), α-cubeben (%0.79), chavicol (%0.78), β-cadinene (%0.59) ve α-farnesen (0.37) içeriyordu. %). Öjenol (%55.58), öjenil asetat (%19.83), trans-karyofillen (%15.71), a-humulen (%2.46) ve karyofillen oksit (%1.10) gibi diğer bileşenler de tespit edildi (Tablo 5ve Şek. 4). Benzer şekilde, öjenol (%61.37), n-heksan ekstraktında en bol bulunan biyoaktif bileşendi (Tablo 6ve Şek. 5). Tablo 3


S. aromaticum etil asetat ekstraktının fitokimyasal bileşenleri

öjenol	C 10 H 12 O 2	164	16.33	58.88
trans-Karyofillen	C 15 H 24	204	17.41	14.44
α-Humulen	C 15 H 24	204	18.31	1.88
öjenol asetat	C 12H14O3 _ _ _ _	206	20.27	23.86
uzunipinokarvon	C 15 H 22 O	218	21.30	0.19
karyofilen oksit	C 15 H 24 O	220	21.45	0.74

Ayrı bir pencerede aç
MW Molekül ağırlığı


İncir. 2
S. aromaticum etil asetat ekstraktının kromatogramı Tablo 4


S. aromaticum dietil eter ekstresinin fitokimyasal bileşenleri

öjenol	C 10 H 12 O 2	164	16.21	66.48
trans-Karyofillen	C 15 H 24	204	17.38	1,63
α-Humulen	C 15 H 24	204	18.29	0.21
öjenol asetat	C 12H14O3 _ _ _ _	206	20.21	31.37
karyofilen oksit	C 15 H 24 O	220	21.44	0.31

Ayrı bir pencerede aç
MW Molekül ağırlığı


Şek. 3
S. aromaticum dietil eter ekstresinin kromatogramı Tablo 5


S. aromaticum metanolik ekstraktının fitokimyasal bileşenleri

Chavicol	C9H10O _ _ _ _	134	14.09	0.78
α-Küben	C 15 H 24	204	15.50	0.79
öjenol	C 10 H 12 O 2	164	16.44	55.58
trans-Karyofillen	C 15 H 24	204	17.46	15.71
α-Humulen	C 15 H 24	204	18.32	2.46
α-Farnesen	C 15 H 24	204	19.50	0.37
β-Kadinen	C 15 H 24	204	19.84	0,59
öjenol asetat	C 12H14O3 _ _ _ _	206	20.33	19.83
karyofilen oksit	C 15 H 24 O	220	21.47	1.10
misk ketonu	C14H18N2O5 _ _ _ _ _ _ _	294	29.52	2.78

Ayrı bir pencerede aç
MW Molekül ağırlığı


4
S. aromaticum metanolik ekstraktının kromatogramı Tablo 6


S. aromaticum n-heksan ekstraktının fitokimyasal bileşenleri

öjenol	C 10 H 12 O 2	164	16.27	61.37
trans-Karyofillen	C 15 H 24	204	17.39	0,52
α-Humulen	C 15 H 24	204	18.30	0.34
öjenol asetat	C 12H14O3 _ _ _ _	206	20.26	34.95
karyofilen oksit	C 15 H 24 O	220	21.45	0,82

Ayrı bir pencerede aç
MW Molekül ağırlığı


Şekil 5
S. aromaticum n-heksan ekstraktının kromatogramı sitotoksisite tahlili


_{Dietil eter karanfil özütü, 62.43 μg/ml nispi IC50} ile HUH7 hücre hattına karşı en düşük toksik etkiyi gösterirken, 24.17 μg/ml _IC50 ile metanolik özüt ile daha yüksek toksisite tespit edildi . Ayrıca, karanfilin n-heksan ve etil asetat özleri , sırasıyla 42.19 ve 33.68 nispi IC50 değerleri ile HUH7 hücrelerine karşı orta derecede toksisite sergilemiştir (Şekil _1a ) .6).

Şekil 6
HUH7 hücre hattına karşı farklı karanfil özlerinin IC _50'si

Git: Tartışma
S. aromaticum'un tüm özleri, bu çalışmada değerlendirilen ilgili kandidal suşlara karşı antifungal aktivite sergilemiştir (Tablo(Tablo 1).1). Bu sonuçlar, S. aromaticum ekstraktlarının (10 mg/100 µl), C. albicans'a karşı antifungal aktiviteye sahip olduğunu ve 29.6 mm'lik bir inhibisyon zonu çapına sahip olduğunu gösteren Mansourian ve arkadaşlarının sonuçlarıyla uyumludur [ 25 ]. Bildirildiğine göre, karanfil özleri, flavonoidler, hidroksibenzoik asitler ve hidroksifenil propenler gibi fenolik bileşiklerin varlığı nedeniyle antioksidan ve antimikrobiyal özelliklere sahiptir [ 30 ]. S. aromaticum'un fitokimyasal analizietil asetat özütü, öjenolün en bol bulunan aktif bileşen olduğunu (%58.88), ardından öjenil asetat (%23.86), trans-karyofillen (%14.44) ve a-humulenin (%1.88) izlediğini gösterdi. Bu fitokimyasallar, öjenolün en bol bulunan aktif fitokimyasal bileşen olduğunu ve toplam aktif bileşiğin %76.8'ini oluşturduğunu bildiren Jirovetz ve arkadaşlarının çalışmasıyla tutarlıydı [ 31 ]. Ek olarak, karanfil yağının ağırlıklı olarak öjenolden (%70), ardından öjenil asetattan (%5.6) ve β-karyofillen'den (%1.4) oluştuğunu gösteren benzer sonuçlar Chaieb ve arkadaşları tarafından rapor edilmiştir [ 32 ]. Antifungal ajan olarak etil asetat karanfil ekstraktının yüksek verimliliği, Candida tedavisi için potansiyel bir doğal antikandidal ilaç sunar.vajinit tedavisinde kullanılan çeşitli kemoterapötik ajanlarla ilişkili yan etkilerden kaçınılması. Ayrıca, Chami ve ark. karanfil özü bileşenlerinin vulvovajinal kandidiyazisin iyileştirici ve profilaktik tedavisi için umut verici bir kaynak olduğunu belirledi [ 33 ]. İlgili Candida türlerine karşı standart bir bileşik olarak öjenol (50 μg) ile kaydedilen inhibisyon zon çapları, ham karanfil özü (10 mg) için kaydedilenlerden daha azdı. Bu sonuçlar, karanfilin GC-MS analizi ile teyit edilen farklı ekstraktlardaki yüksek öjenol içeriğine atfedilebilir. S. aromaticum'un GC-MS analiziözütler (dietil eter, etil asetat, n-heksan ve metanolik), öjenolün sırasıyla %66.48, 58.88, 55.58 ve %61.37 nispi yüzdelerle ana aktif bileşik olduğunu ortaya çıkardı.

Eugenol , C. albicans suşlarına karşı antifungal etki göstererek, 15.67 mm'lik inhibisyon zonu çapları gösterdi. Bu sonuç, öjenolün potensini 57 μg/disk'te C. albicans'a karşı 12.1 mm'lik bir inhibisyon zonu çapıyla saptayan Pavesi ve ark. ile tutarlıydı [ 28 ]. Bu çalışmada, etil asetat karanfil özü , değerlendirilen diğer çözücü özütlerine kıyasla farklı Candida türlerine karşı en yüksek antifungal etkinliği göstermiştir . S. aromaticum'un antifungal gücüBu, mikrobiyal hücre zarlarının bir bileşeni olan ergosterolün biyosentezini engelleyen karanfil ekstraktlarının yüksek öjenol içeriğine bağlanabilir. Bunlar, hücre ölümüne neden olan mikrobiyal hücre zarı geçirgenliğinin bozulmasına yol açabilir [ 34 ]. Diğer araştırmacılar antifungal aktiviteyi, germ tüpü oluşumunu engelleyen, kandidal biyofilm oluşumunu engelleyen ve C. albicans türlerine karşı makrofajların fagositik aktivitesini artıran öjenil asetata bağlamışlardır [ 35 ]. Mevcut çalışma, S. aromaticum özlerinin Candida'ya karşı güçlü antifungal etki gösterdiğini ortaya koydu.düşük konsantrasyonlarda (250 μg/disk) türler. Bu nedenle, potansiyel bir doğal antifungal ilaç kaynağı olarak kullanılabilir. Sitotoksisite tahlili, dietil eter karanfil özütünün en düşük toksisiteye sahip olduğunu doğrularken, etil asetat özütü, sırasıyla 62.43 ve 33.68 µg/ml IC50 değerleri _{ile HUH7 kanser hücre hatlarına karşı orta düzeyde toksisite sergilemiştir.} Bu sonuçlar Kumar ve ark. 36.43 μg/ml IC50 değeri _{ile MCF-} 7 insan meme kanseri hücre hatlarına karşı karanfil yağı toksisitesi bildiren]. Vijayasteltar et al. Wistar farelerinde diyet takviyesi olarak karanfil tomurcuğu ekstraktlarının güvenliğini kanıtlamış ve tedavi edilmeyen gruba kıyasla davranış gözlemlerinde, vücut ağırlıklarında, organ ağırlıklarında, oftalmik muayenelerde, yem tüketiminde, hematolojide, idrar tahlilinde ve klinik biyokimya parametrelerinde toksikolojik değişikliklerin olmadığını doğrulamıştır. hayvanların [ 37 ].

Git: Çözüm
Syzygium aromaticum özleri, kandidal vajinite neden olan en yaygın ve baskın suşlara karşı yüksek oranda antifungal etkinlik sergilemiştir. Etil asetat, ekstraksiyon işleminde en etkili organik çözücüydü ve yüksek verimde karanfil aktif bileşenleri üretti. Ayrıca, sonuçlar karanfil ekstraktının terbinafin (kontrol) ile karşılaştırıldığında yüksek bir potensi olduğunu gösterdi. Bu nedenle, doğal, güvenli ve etkili bir antifungal ajan olarak kullanılabilir. Ayrıca, özellikle hamile kadınlarda, kandidal vajinit tedavisinde kullanılan çeşitli kemoterapötik ajanların yerine harici kullanım için reçete edilebilir ve bu kimyasal ajanlarla ilişkili geniş yan etkileri ortadan kaldırabilir.

Git: Teşekkür
Yazarlar, bu çalışmayı araştırma grubu No. (RGP-1440-094) aracılığıyla finanse ettiği için King Saud Üniversitesi Bilimsel Araştırma Dekanlığına teşekkürlerini sunar.

Git: Kısaltmalar

CFU	Koloni oluşturan birim
GC-MS	Gaz Kromatografisi-Kütle Spektrometrisi
HUH7	İnsan hepatom hücre hattı
IC50 _	Yarı maksimum inhibitör konsantrasyon
MFC	Minimum fungisit konsantrasyonu
mikrofon	Minimum inhibitör konsantrasyonu
MTT	3-(4,5-dimetiltiyazol)-2,5-difenil tetrazolyum bromür
SDA	Sabouraud dekstroz ağarı

Git: Yazar katkıları


MTY, çalışmayı tasarladı, deneyleri gerçekleştirdi, verileri istatistiksel olarak analiz etti ve orijinal taslağı yazdı. AAM, makalenin yazılmasına, gözden geçirilmesine ve düzenlenmesine yardımcı oldu. AAA katkılı reaktifler ve malzemeler. Tüm yazarlar son makaleyi okudu ve onayladı.

Git: Finansman


Araştırma yoluyla King Saud Üniversitesi'nde Bilimsel Araştırma Dekanlığı.

Grup No. (RGP-1440-094).

Git: Veri ve materyallerin mevcudiyeti


Mevcut çalışma sırasında kullanılan ve/veya analiz edilen veri setleri, makul talep üzerine ilgili yazardan temin edilebilir.

Git: Etik onayı ve katılım onayı


Uygulanamaz.

Git: Yayın izni


Uygulanamaz.

Git: rekabet eden çıkarlar


Yazarlar, rekabet eden çıkarları olmadığını beyan eder.

Git: Dipnotlar




Yayıncının Notu

Springer Nature, yayınlanan haritalarda ve kurumsal bağlantılarda yargı yetkisi iddiaları konusunda tarafsız kalır.



Git: Referanslar

1. Farhan Mohammed A, Moharram Ahmed M, Salah Tareq, Shaaban Omar M. Kronik kortikosteroid kullanıcılarında vulvovajinal kandidiyaza neden olan maya türleri. Tıbbi Mikoloji. 2018; 57 (6):681–687. doi: 10.1093/aa/ayy117. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
2. Borges S, Silva J, Teixeira P. Vajinal sağlığın korunmasında laktobasil ve probiyotiklerin rolü. Arch Gynecol Obstet. 2014; 289 (3):479–489. doi: 10.1007/s00404-013-3064-9. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
3. Corsello S, Spinillo A, Osnengo G, Penna C, Guaschino S, Beltrame A, et al. İtalya'da vulvovajinal kandidiyazisin epidemiyolojik bir araştırması. Eur J Obstet Gynecol Reprod Biol. 2003; 110 (1):66–72. doi: 10.1016/S0301-2115(03)00096-4. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
4. Sojakova M, Liptajova D, Borovsky M, Subik J. Slovakya'dan vajinal maya izolatlarının flukonazol ve itrakonazol duyarlılığı. mikopatoloji. 2004; 157 (2):163–169. doi: 10.1023/B:MYCO.00000020594.35357.b0. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
5. Richter SS, Galask RP, Messer SA, Hollis RJ, Diekema DJ, Pfaller MA. Vulvovajinite neden olan Candida türlerinin antifungal duyarlılıkları ve tekrarlayan vakaların epidemiyolojisi. J Clin Mikrobiyol. 2005; 43 (5):2155–2162. doi: 10.1128/JCM.43.5.2155-2162.2005. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
6. Grigoriou O, Baka S, Makrakis E, Hassiakos D, Kapparos G, Kouskouni E. Bir üniversite hastanesinde klinik vajinal kandidiyazis prevalansı ve olası risk faktörleri. Eur J Obstet Gynecol Reprod Biol. 2006; 126 (1):121–125. doi: 10.1016/j.ejogrb.2005.09.015. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
7. Nelson M, Wanjiru W, Margaret MW. Kenya, Thika İlçe hastanesi doğum öncesi kliniğine başvuran gebelerde vajinal kandidiyazis prevalansı ve Candida türlerinin varlığının belirlenmesi. J Med Microbiol'ü açın. 2013; 3 :264. doi: 10.4236/ojmm.2013.34040. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
8. Bauters TG, Dhont MA, Temmerman MI, Nelis HJ. Kadınlarda vulvovajinal kandidiyazis prevalansı ve flukonazole duyarlılık. J Obstet Gynecol'üm. 2002; 187 :569-574. doi: 10.1067/mob.2002.125897. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
9. Pilmis B, Jullien V, Sobel J, Lecuit M, Lortholary O, Charlier C. Hamilelik sırasında antifungal ilaçlar: güncellenmiş bir inceleme. J Antimicrob Chemother. 2014; 70 (1):14–22. doi: 10.1093/jac/dku355. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
10. Douglas LJ. Candida biyofilmleri ve enfeksiyondaki rolleri. Trendler Mikrobiyol. 2003; 11 (1):30–36. doi: 10.1016/S0966-842X(02)00002-1. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
11. Schaller M, Borelli C, Korting HC, Hube B. Candida albicans'ın virülans faktörleri olarak hidrolitik enzimler . Mikozlar. 2005; 48 (6):365–377. doi: 10.1111/j.1439-0507.2005.01165.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
12. Tamura NK, Negri MFN, Bonassoli LA, Svidzinski TIE. Fatores de virulência de Candida spp, hastanelerin sağlık ve bakım hizmetlerinden sorumlu değildir. Rev Soc Sütyen Med Trop. 2007; 40 (1):91–93. doi: 10.1590/S0037-86822007000100021. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
13. Silva S, Negri M, Henriques M, Oliveira R, Williams DW, Azeredo J. Candida glabrata , Candida parapsilosis ve Candida tropikalis : biyoloji, epidemiyoloji, patojenite ve antifungal direnç. FEMS Mikrobiyol Rev. 2012; 36 (2):288–305. doi: 10.1111/j.1574-6976.2011.00278.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
14. Mayer FL, Wilson D, Hube B. Candida albicans patojenite mekanizmaları. Virülans. 2013; 4 (2):119–128. doi: 10.4161/viru.22913. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
15. Jayatilake J, Samaranayake Y, Cheung L, Samaranayake L. Yeniden yapılandırılmış insan oral epitelinde Candida albicans'ın vahşi tip, hiphal ve SAP mutantları ve albicans olmayan Candida türlerinin doku istilasının nicel değerlendirmesi . J Oral Pathol. 2006; 35 (8):484-491. doi: 10.1111/j.1600-0714.2006.00435.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
16. Beyda ND, John J, Kılıç A, Alam MJ, Lasco TM, Garey KW. FKS mutant Candida glabrata: kandidemili hastalarda risk faktörleri ve sonuçları. Klinik Enfeksiyon Dis. 2014; 59 (6):819-825. doi: 10.1093/cid/ciu407. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
17. Nasrollahi Z, Yadegari MH, Roudbar Mohammadi S, Roudbary M, Hosseini Poor M, Nikoomanesh F, et al. Tekrarlayan vajinit ve Pir1 aşırı ekspresyonu olan kadınlarda flukonazol direnci Candida albicans . Jundishapur J Mikrobiol. 2015; 8 (9):e21468. doi: 10.5812/jjm.21468. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
18. Salehei Z, Seifi Z, Mahmoudabadi A. Candida'nın vajinal izolatlarının Ahvaz'dan izole edilen sekiz antifungal ilaca duyarlılığı. İran Jundishapur J Microbiol. 2012; 5 (4):574–577. doi: 10.5812/jjm.4556. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
19. Chaieb K, Hajlaoui H, Zmantar T, Kahla-Nakbi AB, Rouabhia M, Mahdouani K, et al. Karanfil esansiyel yağının kimyasal bileşimi ve biyolojik aktivitesi, Eugenia caryophyllata ( Syzigium aromaticum L. Myrtaceae): kısa bir inceleme. Fitoter Araş. 2007; 21 (6):501–506. doi: 10.1002/ptr.2124. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
20. Bouddine L, Louastel B, Acahbar S, Chami N, Chami F, Remmal A. Üç farklı yöntem kullanılarak bazı uçucu yağlar ve bunların başlıca fenolik bileşenlerinin antifungal aktivitelerinin Aspergillus Niger'e karşı karşılaştırmalı çalışması. Afr J Biyoteknoloji. 2012; 11 (76): 14083–14087. doi: 10.5897/AJB11.3293. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
21. Sebaaly C, Jraij A, Fessi H, Charcosset C, Greige-Gerges H. Karanfil uçucu yağ yüklü lipozomların hazırlanması ve karakterizasyonu. Gıda Kimyası 2015; 178 :52-62. doi: 10.1016/j.foodchem.2015.01.067. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
22. Khan R, Islam B, Akram M, Shakil S, Ahmad AA, Ali SM, Ali M, Siddiqui M, Khan A. Klinik kökenli bakteri ve mantarların çoklu ilaca dirençli (MDR) suşlarına karşı beş bitkisel ekstraktın antimikrobiyal aktivitesi . Moleküller. 2009; 14 (2):586–597. doi: 10.3390/moleküller14020586. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
23. Gönelimali FD. Lin J, Miao W, Xuan J, Charles F, Chen M, Hatab SR, Bazı bitki özlerinin gıda patojenlerine ve bozulma mikroorganizmalarına karşı antimikrobiyal özellikleri ve etki mekanizması. Ön Mikrobiyol. 1639;2018(9). [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ]
24. Sahal G, Nasseri B, Ebrahimi A, Bilkay İŞ. Elektrospun uçucu yağ-polikaprolakton nanofiberleri, klinik Candidatropicalis izolatlarına karşı antibiyofilm yüzeyleri olarak . Biyoteknoloji Lett. 2019; 41 (4–5):511–522. doi: 10.1007/s10529-019-02660-y. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
25. Mansourian A, Boojarpour N, Ashnagar S, Beitollahi JM, Shamshiri A. Candida albicans üzerinde Syzygium aromaticum , Punica granatum ve nistatinin antifungal aktivitesinin karşılaştırmalı çalışması ; in vitro bir çalışma. J Mycol Med. 2014; 24 (4):e163–e168. doi: 10.1016/j.mycmed.2014.07.001. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
26. Mostafa AA, Al-Askar AA, Almaary KS, Dawoud TM, Sholkamy EN, Bakri MM. Bazı bitki ekstraktlarının gıda zehirlenmesi hastalıklarına neden olan bakteri suşlarına karşı antimikrobiyal aktivitesi. Suudi J Biol Sci. 2018; 25 (2):361–366. doi: 10.1016/j.sjbs.2017.02.004. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
27. Klinik ve Laboratuvar Standartları Enstitüsü . Mayaların Antifungal Disk Difüzyon Duyarlılık Testi için Referans Yöntem; Onaylanmış Yönerge,” CLSI belgesi M44-A. ABD: CLSI, Wayne, PA: Klinik Laboratuvar Standartları Enstitüsü 19087–1898; 2004. [ Google Akademik ]
28. Pavesi C, Banks LA, Hudaib T. Syzygium aromaticum L. J Pharma Sci Res. 2018; 10 (2):337–339. [ Google Akademik ]
29. Famuyide IM, Aro AO, Fasina FO, Eloff JN, McGaw LJ. Az araştırılmış dokuz Güney Afrika Eugenia ve Syzygium (Myrtaceae) türünün aseton yaprağı ekstraktlarının antibakteriyel ve antibiyofilm aktivitesi ve seçicilik indeksleri. BMC Tamamlayıcı Alter Med. 2019; 19 (1):141. doi: 10.1186/s12906-019-2547-z. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
30. Neveu V, Perez-Jiménez J, Vos F, Crespy V, du Chaffaut L, Mennen L, et al. Phenol-Explorer: gıdalardaki polifenol içerikleri hakkında çevrimiçi kapsamlı bir veri tabanı. Veritabanı (Oxford) 2010; 2010 : bap024. doi: 10.1093/database/bap024. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
31. Jirovetz L, Buchbauer G, Stoilova I, Stoyanova A, Krastanov A, Schmidt E. Karanfil yaprağı esansiyel yağının kimyasal bileşimi ve antioksidan özellikleri. J Tarım Gıda Kimya. 2006; 54 (17):6303-6307. doi: 10.1021/jf060608c. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
32. Chaieb K, Zmantar T, Ksouri R, Hajlaoui H, Mahdouani K, Abdelly C, Bakhrouf A. Eugenia caryophyllata uçucu yağının antioksidan özellikleri ve çok sayıda klinik Candida türüne karşı antifungal aktivitesi. Mikozlar. 2007; 50 (5):403–406. doi: 10.1111/j.1439-0507.2007.01391.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
33. Chami F, Chami N, Bennis S, Trouillas J, Remmal A. Karvakrol ve öjenolün bağışıklık sistemi baskılanmış bir sıçan modelinde profilaksi ve vajinal kandidiyaz tedavisi olarak değerlendirilmesi. J Antimicrob Chemother. 2004; 54 (5):909-914. doi: 10.1093/jac/dkh436. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
34. de Oliveira PF, Mendes JM, de Oliveira Lima E. Öjenolün Trichophyton rubrum'a karşı antifungal aktivite mekanizmasının araştırılması . Med Mycol. 2013; 51 (5):507–513. doi: 10.3109/13693786.2012.742966. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
35. Musthafa KS, Hmoteh J, Thamjarungwong B, Voravuthikunchai SP. Candida türlerinin klinik izolatlarına karşı öjenil asetatın antifungal potansiyeli . Mikrob Patog. 2016; 99 :19-29. doi: 10.1016/j.micpath.2016.07.012. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
36. Kumar PS, Febriyanti RM, Sofyan FF, Luftimas DE, Abdulah R. MCF-7 insan meme kanseri hücre dizilerinde Syzygium aromaticum L.'nin antikanser potansiyeli . Farmakogn Mag. 2014; 6 (4):350. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
37. Vijayasteltar L, Nair GG, Maliakel B, Kuttan R, Krishnakumar I. Karanfil tomurcuklarının standart polifenolik ekstraktının güvenlik değerlendirmesi: subkronik toksisite ve mutajenite çalışmaları. Toksikol Temsilcisi 2016; 3 :439–449. doi: 10.1016/j.toxrep.2016.04.001. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]

[maturidi]

The comparative study of antifungal activity of Syzygium aromaticum, Punica granatum and nystatin on Candida albicans; An in vitro studyL’étude comparative de l’activité antifongique de Syzygium aromaticum, Punica granatum et nystatine sur Candida albicans ; étude in vitro

Author links open overlay panelA.Mansourian^aN.Boojarpour^bS.Ashnagar^cJ.Momen Beitollahi^aA.R.Shamshiri^b

https://doi.org/10.1016/j.mycmed.2014.07.001Get rights and content

Summary
Aim
Candida species are opportunistic fungi, among which, Candida albicans is the most important species responsible for infections in immunocompromised patients with invasive fungal disease. Resistance of Candida species to antifungal drugs has led scientists to pay more attention to traditional medicine herbs. Due to the limitations in the treatment of fungal diseases such as shortages, high prices, antifungal side effects and drug resistance or reduced susceptibility to fungal drugs we decided to study the antifungal effects of herbal extracts of Syzygium aromaticum and Punica granatum.

Methods
Tahran Tıp Bilimleri Üniversitesi Dişhekimliği fakültesi protez bölümüne sevk edilen protez stomatitli hastalarda oral C. albicans'ın 21 izolatı hazırlanarak kültüre alındı. Bitki özleri otlar pazarından hazırlandı. Hasta numuneleri ve standart 5027ATCC (PTCC10231) maya C. albicans suşları üzerinde kuyu difüzyon yöntemi ile testler yapıldı. Ek olarak, sırasıyla pozitif ve negatif kontrol olarak nistatin ve metanol kullanıldı. Son olarak, İstatistiksel Tekrarlı ölçüm ANOVA testi kullanılarak ekstraktların mantar önleyici etkisi araştırıldı.

Sonuçlar
Hem S. aromaticum hem de P. granatum kuyu yönteminde gözle görülür antifungal aktivite göstermiştir. Syzygium aromaticum , nistatinden daha iyi anti kandida aktivitesi gösterdi ( P < 0.001).

Çözüm
Mantar hastalıklarıyla ilgili artan problemler nedeniyle, bu bulgular S. aromaticum ve P. granatum bitki özlerinin iyi mantar önleyici etkiler gösterdiğini düşündürmektedir ( P - değeri < 0,001). S. aromaticum (inhibisyon zonu çapı: 29.62), nistatinden (inhibisyon zonu çapı: 28.48) daha iyi antifungal etkiler göstermiştir.

Devam et nesnel
Candida albicans. Yöntemler
Vingt ve C. albicans oraux chez les les hastaları, tıbbi stomatit ve prothèse adressés au département prothèses, à la faculté dentaire de l'université de l'université de Téhéran des Sciences médicales ontétésé mis enparéses. En outre, les ekstraits de plantes onté preparés à partir des herbes du Marché. C. albicans'ın en büyük hastaları ve hastaları için geçerli olan testler : 5027ATCC (PTCC10231) yaygın olarak kullanılan yöntemlerin par la yöntemi. En outre, la nystatine ve le methanol ont été uté utilisés comme contrôle positif et négatif, ilgililik. Enfin, Anova'daki en iyi analizlerin analizinin sonuçları.

Sonuçlar
S. aromaticum ve P. granatum ont montré une kayda değer bir aktivite antifongique par la méthode des puits. S. aromaticum p < 0,001). a montré une meilleure activité anti-candidosique que la nystatine (

Çözüm
Yüzdeki artma des illet fongiques, ces résultats en önemli sıraların ekstraları de bitkiler S. aromaticum ve P. granatum ont de bons effets antifongiques ( p < 0,001). S. aromaticum (diamètre de la zone d'enhibition : 29,62) bir un efffet antifongique superieur à celui de la nystatine (diamètre de la zone d'inhibition : 28,48).

Tanıtım
Protez stomatit, tam veya kısmi protez kullanan çok sayıda hastayı etkileyen multifaktöriyel etiyolojinin oral bir patolojisidir. Protez stomatitiyle ilgili ana etiyolojik faktörler travma, kötü ağız hijyeni ve Candida türleri ile enfeksiyondur [4], [14], [17]. Hastalar sıklıkla iltihaplı bölgelerde ağrı ve ödemden şikayet ederler [3], [18]. Bölgedeki kronik inflamasyon, protezin altında kemik rezorbsiyonunda artışa neden olabilir [20].

Candida ile ilişkili protez stomatit (CADS), protez taşıyan deneklerin yaklaşık %60'ını etkileyen çok yaygın bir inflamatuar süreçtir [9]. Candida albicans , oral kandidiyazda yer alan başlıca patojen gibi görünmektedir. Ancak C. dubliniensis , C. parapsilosis , C. krusei , C. tropikalis ve C. glabrata gibi diğer Candida türlerinin oral kandidiyazis patogenezinde varlığı önceki çalışmalarda kanıtlanmıştır [7]. Bu patojenite, bu türlerin ağız boşluğunun sert ve yumuşak dokularına yapışma ve çoğalma ve bir biyofilm oluşturma yeteneklerinden kaynaklanıyor olabilir [24]. kandidailişkili protez stomatit, konağın lokal ve sistemik durum değişikliklerine yol açacaktır. Bu koşullar diyabet, beslenme faktörlerinin eksikliği, böbrek hastalıkları, ağız kuruluğu, travmalar, tükürük bileşenleri, ağız boşluğunun pH'ı, akrilik reçinenin geçirgenliği ve mikrobiyal plak varlığını içerir [24].

Çeşitli insan hastalıklarının tedavisi için bitkisel özlerin kullanımı uzun bir geçmişe sahiptir. Dünya Sağlık Örgütü (WHO) tarafından yürütülen bir araştırmaya göre, dünya nüfusunun %80'inden fazlası birinci basamak sağlık ihtiyaçları için geleneksel tıbba güvenmektedir [16]. Son zamanlarda, bitkisel ekstraktların laboratuarda saflaştırılmış bileşenlerinin bazı yan etkilere neden olabileceği ve ekstraktta bulunan diğer bileşenlere eşlik etmeleri halinde bu yan etkilerin ortadan kalkacağı öne sürülmüştür [19].

Punica granatum'un (nar) antibakteriyel ve antifungal aktivitesi önceki çalışmalarda değerlendirilmiştir [4]. Syzygium aromaticum deterjan, özellikle diş ağrıları için analjezik aktivite ve antimikrobiyal aktivite içeren geniş bir kullanım alanına sahip bir bitkidir [5]. Oral kandidiyaz tedavisi, ağız hijyeninin iyileştirilmesini, geceleri protez kullanımından kaçınılmasını, protezin düzeltilmesini, protezin antibakteriyel solüsyonlarda bekletilmesini ve antifungal ilaçları içerir. Antifungal ilaçlar çoğunlukla polienik türevleri (nistatin ve amfoterisin-B) ve imidazol bileşiklerini (mikonazol) içerir. Nistatin, CADS'de kullanılan ilk ilaç gibi görünmektedir [20] ve etkinliği önceki çalışmalarda kanıtlanmıştır. Diğer birçok antifungal ajan gibi bakterilerden kaynaklanır. İzole edildiStreptomyces noursei 1950 yılında Elizabeth Lee Hazen ve ark. [1]. Bu ilacın dezavantajları arasında kötü tat, düşük sistemik alım, ishal, mide bulantısı, kusma ve çocuklar veya yaşlılar tarafından yutulduğunda epigastrik ağrı sayılabilir. Konvansiyonel ilaçlara dirençli türler, sentetik ve kimyasal ilaçların yan etkileri ve durumun tekrarının önlenmesi bizi yeni tedavi stratejileri bulmaya yöneltmiştir [8]. Bu çalışmada, İran'da bulunan iki bitki olan S. aromaticum ve P. granatum'u CADS için etkili bir tedavi bulmak için uyguladık.

Bu çalışmanın amacı, CADS hastalarından alınan C. albicans numuneleri üzerinde in vitro antifungal aktivite S. aromaticum ve P. granatum ekstrelerinin nistatin ile karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesidir.

Bölüm snippet'leri
Bitki çıkarma
Bitki parçaları küçük parçalara ayrıldı ve mekanik havanda ezildi. Makine her kullanım arasında temizlendi. On gram (10 g) toz numune, 100 cm3 metanol ^{içinde ıslatıldı.} Daha sonra çözeltiler 250 cm3'lük bir Erlenmeyer ^Şişesine döküldü ve 20 °C sıcaklıkta 24 saat çalkalayıcıya konuldu . Numuneler vakum pompası ve Whatman filtresi kullanılarak süzüldü. Filtrelenen çözeltiler, döner buharlaştırıcı heidolp makinesine ( Laborota 4001 verimli) her çözeltinin hacmi ¹⁰ cm3'e ulaşana kadar konuldu .

Sonuçlar
Bu çalışmada, iki bitki ekstresi olan S. aromaticum ve P. granatum'un anti- Candida aktivitesi, kuyu yöntemi kullanılarak 21 C. albicans izolatına karşı değerlendirildi .

Kuyu yönteminde, S. aromaticum ve P. granatum , belirgin bir anti - kandida aktivitesi gösterdi. Tablo 1'de görüldüğü gibi, S. aromaticum , C. albicans izolatları üzerinde en yüksek etkiyi göstermiş , bunu nistatin ve P. granatum izlemiştir .

S. aromaticum , P. granatum ve nistatin sonuçlarını birbirleriyle karşılaştırdık. Her üç grubun da olduğu tespit edildi.

Tartışma
Son zamanlarda, Candida türlerinin neden olduğu sistemik mantar enfeksiyonu oranı, bağışıklığı baskılanmış konaklardaki (AIDS), hematolojik bozukluklar, maligniteler ve yaygın antibiyotiklere karşı biyolojik direnç nedeniyle çarpıcı biçimde artmıştır. Mantar enfeksiyonlarına karşı terapötik stratejiler, topikal ve sistemik antifungal ajanlara dayanmaktadır [24].

Antifungal ilaçlar sitotoksiktir ve bazı Candida türlerinin bu ilaçlara duyarlılığı azalmaktadır. Bu nedenle, refrakter türler beklenir [13], [15]. Ayrıca

menfaatin ifşası
Yazarlar bu makale ile ilgili herhangi bir çıkar çatışması olmadığını beyan eder.

Referanslar (27)
S. Voravuthikunchai Enterohemorajik Escherichia coli'ye karşı etkili tıbbi bitkiler O157: H7 J Etnofarmakol (2004)

• DP Lynch'i Oral kandidiyaz: tarihçe, sınıflandırma ve klinik sunum
  
  Oral Cerrahi Oral Med Oral Pathol
  
  
  (1994)
• A. Iacopino ve ark. Oral kandidal enfeksiyon ve protez stomatit: kapsamlı bir derleme
  
  J Am Dent Doç.
  
  
  (1992)
• M. Hong Nguyen Candideminin değişen yüzü: Candida dışı albicans türlerinin ortaya çıkışı ve antifungal direnç
  
  J Med miyim
  
  
  (1996)
• WS Bacon Elizabeth Lee Hazen: 1885–1975
  
  JSTOR
  
  
  (1976)
• GS Bonjar ve ark. İran'ın güneydoğu bölgelerinin yerli bitkisel ilaçlarında kullanılan bitkilerde antibakteriyel ve antifungal araştırma
  
  J Biol Bilim
  
  
  (2004)
• E. Budtz-Jörgensen ve ark. Candida ile ilişkili protez stomatit tedavisinde bir mikonazol cila
  
  mikozlar
  
  
  (1994)
• L. César de Souza Vasconcelos Protez stomatit ile ilişkili kandidoza karşı antifungal ajan olarak Punica granatum kullanımı
  
  mikozlar
  
  
  (2003)
• K. Chaieb Karanfil esansiyel yağının kimyasal bileşimi ve biyolojik aktivitesi. Eugenia caryophyllata (Syzigium aromaticum L. Myrtaceae): kısa bir inceleme
  
  Fitoter Res
  
  
  (2007)
• N. Chami İmmün sistemi baskılanmış sıçanlarda oral kandidiyazisin karvakrol ve öjenol ile antifungal tedavisi
  
  Braz J Infect Dis
  
  
  (2004)

[maturidi]

Baharatların Antibakteriyel ve Antifungal Aktiviteleri

Qing Liu , ¹ Xiao Meng , ¹ Ya Li , ¹ Cai-Ning Zhao , ¹ Guo-Yi Tang , ¹ ve Hua-Bin Li ^{1, 2, *}
Yazar bilgileri Makale notları Telif hakkı ve Lisans bilgileri Sorumluluk Reddi
Bu makale, PMC'deki diğer makaleler tarafından alıntılanmıştır .
Git: Soyut


Patojenlerin neden olduğu bulaşıcı hastalıklar ve bozan mikroorganizmaların neden olduğu gıda zehirlenmeleri tüm dünyada insan sağlığını tehdit etmektedir. Günümüzde gıda endüstrisinde gıda ürünlerinin raf ömrünü uzatmak ve güvenliğini artırmak ve tıpta hastalığa neden olan mikroorganizmaları engellemek amacıyla kullanılan bazı antimikrobiyal ajanların etkinlikleri mikrobiyal direnç nedeniyle zayıflamıştır. Bu nedenle bu direnci yenebilecek yeni antimikrobiyal ajanların keşfedilmesi gerekmektedir. Karanfil, kekik, kekik, tarçın ve kimyon gibi pek çok baharat, Bacillus subtilis ve Pseudomonas fluorescens gibi gıdaları bozan bakterilere , Staphylococcus aureus ve benzeri patojenlere karşı önemli antibakteriyel ve antifungal aktivitelere sahiptir.Vibrio parahaemolyticus , Aspergillus flavus gibi zararlı mantarlar , hatta metisiline dirençli Staphylococcus aureus gibi antibiyotiğe dirençli mikroorganizmalar . Bu nedenle baharatlar yeni ve güvenli antimikrobiyal ajanlar olarak geliştirilme potansiyeline sahiptir. Bu derleme, çeşitli baharatların ve türevlerinin antibakteriyel ve antifungal aktiviteleri üzerine yapılan bilimsel çalışmaları özetlemektedir.

Anahtar kelimeler: baharat, antibakteriyel aktivite, antifungal etki, antimikrobiyal özellik, uçucu yağ, karanfil, kekik, kekik
Git: 1. Giriş


Gıdalardaki mikrobiyal patojenler bozulmaya neden olabilir ve gıda kaynaklı hastalık insidansına ve Staphylococcus aureus ( S. aureus ), Escherichia coli ( E. coli ) ve Pseudomonas aeruginosa ( P. aeruginosa ) gibi dezenfektanlara dirençli bakterilerin ortaya çıkmasına katkıda bulunabilir. )—hızla artmış, morbidite ve mortalite artışına neden olmuştur [ 1 ]. Benzoik ve sorbik asitler gibi zayıf asitler [ 2 ], gıda endüstrisinde patojenik ve bozulmaya neden olan gıda ile ilgili mikroorganizmaları kontrol ederek üretilen gıdaların tüm raf ömrü boyunca güvenliğini ve stabilitesini artırmak için kimyasal koruyucular olarak yaygın olarak uygulanır.3 ], mikrobiyolojik direncin gelişmesine neden olabilir [ 4 ]. Ayrıca, kimyasal koruyucular gıda ürünlerindeki Listeria monocytogenes ( L. monocytogenes ) gibi çeşitli patojenik bakterileri tamamen ortadan kaldıramaz veya bozulmaya neden olan mikroorganizmaların büyümesini geciktiremez [ 5 ]. Sentetik kimyasal koruyucuların ikamesi olarak doğal ürünler, insan vücudunda doğuştan daha iyi tolere edildikleri ve gıda endüstrisi için doğal üstünlüklere sahip oldukları için giderek daha fazla kabul görmektedir [ 4 ]. Doğal ürünlerin antimikrobiyal aktivitelerinin araştırılması ve gıda endüstrisinde uygulanması gerekmektedir.

Morbidite ve mortalite esas olarak tüm dünyada bulaşıcı hastalıklardan kaynaklanmaktadır. Dünya Sağlık Örgütü, 2011 yılında dünya çapında 55 milyon insanın öldüğünü ve ölümlerin üçte birinin bulaşıcı hastalıklardan kaynaklandığını bildirdi [ 6 ]. Antibiyotiğe dirençli mikroorganizmalar, bulaşıcı hastalıkların tedavilerinden biri olan antibiyotik ilaçlara maruz kaldıktan sonra direnç kazanma ve iletme yetenekleri sayesinde hayatta kalabildikleri ve iyileşebildikleri için ölüm oranlarını artırabilir [ 7 ]. Antibiyotiğe dirençli bakteriler, antibiyotik etkinliğini tehdit eder ve yaygın enfeksiyonlar için bile tedavi seçeneklerini sınırlar [ 8 ].]. S. aureus gibi antibiyotiğe dirençli hastalığa neden olan mikroorganizmaları inhibe edebilen yeni antibakteriyel ajanların araştırılması ve geliştirilmesindeki düşüş , ortaya çıkan antibiyotik direncini şiddetlendirmektedir [ 9 ]. Bu nedenle, insan hastalıklarını tedavi etmek için etkili ilaçlar olarak kullanılabilecek, patojenlere karşı etkinliği yüksek ve yan etkileri ihmal edilebilir doğal ürünlere çok dikkat edilmelidir.

Baharatlar eski zamanlardan beri gıda ve tatlandırıcı olarak [ 10 ] ve son yıllarda ilaç ve gıda koruyucu olarak kullanılmaktadır [ 11 , 12 ]. Karanfil, kekik, kekik, tarçın ve kimyon gibi pek çok baharat, bulaşıcı hastalıkları tedavi etmek veya gıdaları korumak için kullanılmıştır çünkü deneysel olarak patojenik ve bozulmaya neden olan mantar ve bakterilere karşı antimikrobiyal aktivitelere sahip oldukları kanıtlanmıştır [ 10 , 13 , 14 ]. Ayrıca, bu baharatların sekonder metabolitleri antimikrobiyal ajanlar olarak bilinir ve bunların çoğu genellikle önemsiz yan etkileri olan gıda için güvenli malzemeler olarak kabul edilir [ 11 ].]. Bu nedenle baharatlar, gıda kaynaklı ve insan patojenlerine karşı yeni antimikrobiyal ajanları keşfetmeye ve geliştirmeye aday olabilir.

Bu derleme, baharat ve türevlerinin antibakteriyel ve antifungal aktivitelerine ilişkin bilimsel çalışmaları özetlemekte ve gelecek çalışmalar için bazı öneriler ve beklentiler sunmaktadır.

Git: 2. Karanfil


Myrtaceae familyasına ait karanfil ( Eugenia caryohyllata ), oral bakterilere karşı antimikrobiyal aktivitelerinden dolayı periodontal hastalık gibi enfeksiyöz hastalıklara karşı antiseptik olarak tıpta yaygın olarak kullanılmaktadır [ 15 ]. Karanfil ayrıca gıda endüstrisinde bazı gıda kaynaklı patojenlere karşı etkili antimikrobiyal aktivitelerden dolayı raf ömrünü artırmak için doğal bir katkı maddesi veya antiseptik olarak yaygın olarak kullanılmaktadır [ 16 ]. Karanfil yağı ve ekstraktının ana aktif bileşeni, yani öjenol bulundu [ 15 , 17 ]. 2.1. Karanfilin Antimikrobiyal Aktiviteleri


Karanfil suyu ekstraktının antimikrobiyal aktiviteleri, patojenik mikroorganizmalara karşı in vitro ve in vivo olarak incelenmiştir ( S. aureus ve E. coli , bir piyelonefrit modelinde) [ 18 ]. Agar kuyusu difüzyon yöntemiyle bir in vitro çalışma yapıldı ve sonuçlar karanfil suyu ekstraktının S. aureus (minimum inhibitör konsantrasyon (MIC): 2 mg/mL) ve E. koli(MIC: 2.5 mg/mL). İn vivo iken, çalışma 40 yetişkin erkek albino sıçanda yapıldı ve sonuçlar karanfil özütünün doğal antimikrobiyaller olarak etkinliğini doğruladı. Ultra ince bilyeli öğütülmüş tarçın ve karanfil tozlarının doğrudan antimikrobiyal aktiviteleri Kuang ve ark. [ 19 ] E'ye karşı . koli , S. _ aureus , Brochothrix thermosphacta ( B. thermosphacta ), Lactobacillus rhamnosus ( L. rhamnosus ) ve Pseudomonas fluorescens ( P. fluorescens )) et suyu seyreltme yöntemini kullanarak etten. Karanfil tozu, %1.0 w / v ( L. rhamnosus ve B. thermosphacta ) ile %2.0 w / v ( P. fluorescens ) arasında değişen MIC'lerle test edilen beş mikroorganizma üzerinde güçlü inhibitör etkiler gösterdi ve inhibitör etkiler, %0.5'ten %2.5 a / h'ye yükselen toz konsantrasyonları .

Karanfil, mikroorganizmaların hücre duvarlarını ve zarlarını tahrip edebilir ve sitoplazmik zarlara nüfuz edebilir veya hücrelere girebilir, ardından DNA ve proteinlerin normal sentezini engelleyebilir [ 16 ]. Karanfilin ana bileşeni olan öjenol, Bacillus cereus'ta ( B. cereus ) amilaz ve proteaz üretimini engelleyebilir ve hücre duvarını bozma ve hücre parçalama yeteneğine sahiptir [ 20 ]. 2.2. Karanfil ve Diğer Baharatların Antimikrobiyal Aktivitelerinin Karşılaştırılması


Badei et al. [ 21 ] disk difüzyon yöntemini kullanarak kakule, tarçın ve karanfil uçucu yağlarının (EO'lar) dokuz Gram-pozitif bakteri suşuna, dört Gram-negatif bakteri suşuna, yedi küfe ve iki mayaya karşı antimikrobiyal aktivitelerini fenol ile karşılaştırdı. Karanfil EO en yüksek antimikrobiyal aktiviteyi gösterdi ve %10 karanfil EO'nun antimikrobiyal spektrumu (inhibisyon bölgelerinin çapı) %10 fenolünkinin 1.48 katıydı. Schmidt ve ark. [ 22 ] 4 baharatın öjenol içeren EO'larının 38 Candida albicans ( C. albicans ) üzerindeki antifungal etkilerini değerlendirdi.) 12'si orofaringlerden, 16'sı vajinadan ve 10'u hasarlı deriden mikrodilüsyon yöntemiyle izole edilen izolatlar. Karanfil EO, tüm C'ye karşı en güçlü antifungal aktivitelere sahipti . albicans suşları test edilen baharatlar arasındadır. Tek başına saf öjenol, karanfil yaprağı EO'dan daha zayıf antifungal aktiviteler sergilemiştir. Angienda et al. [ 23 ] dört baharatın EO'larının Salmonella typhimurium ( S. typhimurium ), E'ye karşı antimikrobiyal aktivitelerini araştırdı . coli , B. cereus ve Listeria innocua ( L. innocua )) agar difüzyon testi ile. Karanfil EO, diğer üç EO ile karşılaştırıldığında hem Gram pozitif bakterilere hem de Gram negatif bakterilere karşı en etkili inhibisyonu gösterdi ve MİK değerleri %1.25 v / v ( B. cereus ) ile %2.50 v / v ( S. typhimurium ve E. koli ) . Lomarat ve ark. [ 17 ], Morganella morganii ( M. morganii ) dahil olmak üzere histamin üreten bakterilere karşı dokuz baharattan gelen EO'ların antimikrobiyal aktivitelerini bildirdiler .), broth seyreltme tahlilini kullanarak MIC'leri ve minimum bakterisidal konsantrasyonları (MBC'ler) belirleyerek ve ayrıca biyootografi kılavuzluğunda izolasyonla EO'ların antibakteriyel bileşiklerini buldu. Sonuçlar karanfil EO'nun M'ye karşı en etkili olduğunu gösterdi . morganii , MIC %0.13 v / v ve MBC %0.25 h / v ile test edilen dokuz baharat arasında . Öjenol, ince tabaka kromatografi biyootografi tahlili ile karanfil EO'nun aktif bileşeni olarak tanımlandı.

Şan et al. [ 24 ] beş baharat ve bitkiden elde edilen etanol ekstraktlarının antibakteriyel aktivitelerini L'ye karşı test etti . monositogenler , S . aureus , ve Salmonella enterica ( S. enterica ) çiğ domuz eti bakteri sayımı ile sayılarak. Karanfil özü ile muamele edildiğinde, en az test edilen bakteri kolonisine sahip çiğ domuz örnekleri bulundu. Bayoub et al. [ 25 ] karanfil dahil 13 bitkinin etanol ekstraktlarının L. monocytogenes'e karşı antimikrobiyal aktivitelerini bildirdiler, MIC'ler agar kuyusu difüzyon testi ile belirlendi. Sonuçlar, karanfil ekstraktının L'ye karşı en etkili inhibitör olduğunu gösterdi.. monocytogenes , MIC 0.24 mg/mL ile seçilen diğer 12 bitki etanol özü ile karşılaştırıldığında. Cui et al. [ 26 ], 90 bitki özütünün (su ve %99,5 etanol özütleri) Clostridium spp.'ye karşı antimikrobiyal aktivitelerini test etti. Tüm su ekstraktları arasında triptikaz pepton glikoz maya ekstraktı suyunda (pH = 7.0) Clostridium botulinum'a karşı en yüksek antimikrobiyal aktiviteye sahip karanfil suyu ekstraktı bulundu ve karanfil ekstraktının MIC'leri Clostridium spp.'ye karşı %0.1 ila %0.2 aralığındaydı . 12 bitkinin 3 özütünün (etil asetat, aseton ve metanol özütleri) antimikrobiyal etkileri 2 mantar ( Kluyveromyces marxianus ( K. marxianus ) üzerinde test edilmiştir.) ve Rhodotorula rubra ( R. rubra ) ve 8 bakteri ( Klebsiella pneumoniae ( K. pneumoniae ) , Bacillus megaterium ( B. megaterium ), P. aeruginosa , S. aureus , E. coli , Enterobacter cloacae ( E. cloacae ) , Corynebacterium xerosis ( C. xerosis ) ve Streptococcus faecalis ( S. faecalis ) disk difüzyon yöntemi ile [ 27 ]]. Karanfil en etkili engelleyici etkileri sergiledi. Karanfilden elde edilen metanol özütü, mikroorganizmalara karşı inhibisyon gösterdi (inhibisyon bölgelerinin (DIZ'lerin çapı): 8-24 mm) K hariç test edildi . pnömoni . Aseton özütü, R hariç test edilen mikroorganizmalara (DIZ'ler: 8–18 mm) karşı inhibisyon gösterdi . rubra ve K. _ pnömoni . Etil asetat özütü sadece B'ye karşı antibakteriyel aktivite gösterdi . megarium (DIZ: 7 mm). Liang et al. [ 28] yedi baharatın antimikrobiyal aktivitelerini gözlemledi ve elma şarabındaki bozulma mikroorganizmalarının büyümesi üzerindeki etkilerini toplam plaka sayılarıyla test etmek için her baharatta farklı konsantrasyonlarda ekstraktlar ve EO'lar kullanıldı. Karanfil ürünleri, test edilen diğer baharatlarla karşılaştırıldığında en güçlü antimikrobiyal aktivite gösterdi. Oda sıcaklığında karanfil yağı için elma şarabında %0.8 v / v'de ve karanfil tozu için %2 w / w'de mikroorganizmalarda yaklaşık yedi log azalma gözlemlendi . Badhe et al. [ 29 ] birçok baharat ve bitki tozunun antimikrobiyal aktivitelerini S. aureus , S. typhimurium , E. kolive B. _ 0, 3, 6, 12, 24 ve 48 saat aralıklarla buzdolabında (8 ± 2 °C) cereus . Sonuçlar, %2 konsantrasyonunda karanfil tozunun S üzerinde en yüksek etkiyi gösterdiğini göstermiştir . aureus ve ardından E. koli ve S. _ Typhimurium ve buzdolabında 24 saatte karanfil tozu bakteri sayımında önemli bir azalmaya yol açtı. 2.3. Karanfilin Gıda Ambalajında Antimikrobiyal Ajan Olarak Uygulanması


Karanfil EO ve fonksiyonel özleri, bazı çalışmalarda antimikrobiyal aktiviteleri değerlendirilen filmlere dahil edilmiştir. Bir çalışmada, yüksek, orta ve düşük moleküler kütleli kitosan, EO'lar ve iki baharattan elde edilen ekstraktlarla birleştirilmiş antimikrobiyal filmler ile detaylandırılmıştır [ 30 ]. Daha sonra filmlerin antimikrobiyal etkileri E. coli üzerinde araştırıldı . koli , S. _ Typhimurium , S . aureus , B. _ cereus ve L. _ monositogenler. %2 EO ve karanfilden elde edilen etil heptanoat özü ile düşük moleküler kütleli kitosan ile hazırlanan filmler, test edilen suşların çoğuna karşı antimikrobiyal aktiviteler gösterdi. Başka bir çalışmada, araştırmacılar EO'ların antimikrobiyal aktivitelerini ve kimyon, karanfil ve elecampanın fonksiyonel özlerini E'ye karşı test ettiler . coli , S. typhimurium , B. cereus , S . aureus ve L. _ MIC'leri ve MBC'leri belirleyerek monositogenler [ 31]. Ayrıca kitosan polimerik yapıya dayalı baharatların fonksiyonel ekstraktları ve EO'lar tarafından hazırlanan yenilebilir filmlerin antibakteriyel aktivitelerini DIZ'leri belirleyerek aynı bakterilere karşı değerlendirdiler. Karanfil EO, test edilen tüm bakteriler üzerinde 500 mg/L'lik MIC ile en iyi inhibitör etkileri gösterdi, karanfil özleri, karanfilin L'ye karşı etil kaproat özü dışında, EO'nunkilere çok benzer MIC'ler gösterdi . monocytogenes (750 mg/L'lik MIC) ve karanfilin B'ye karşı etil heptanoat özütü . cereus (250 mg/L MİK). EO'larla eklenen kitosan filmleri arasında sadece karanfil, L hariç tüm test edilen bakterilerin inhibisyon bölgelerini gösterdi . monositogenler. Karanfil filminin etil heptanoat özü ayrıca, test edilen tüm bakterilere karşı antibakteriyel aktivitelere sahipti, ancak karanfil EO'sundan daha zayıftı. Liu et al. [ 32 ], DIZ'leri belirlemek için disk difüzyon yöntemini ve MIC'leri belirlemek için seri seyreltme tahlilini kullanarak PE film antimikrobiyal paketinde saklanan soğutulmuş domuz eti içindeki mikrobiyal popülasyonlara karşı baharat EO'larının antimikrobiyal aktivitelerini değerlendirdi. Karanfil EO, test edilen tüm baharat EO'ları arasında test edilen mikroorganizmalara karşı en etkiliydi. Karanfil EO'nun MIC'leri, Enterobacteriaceae , S'ye karşı %0.10, %0.10 ve %0.30 v / v idi . aureus ve Pseudomonassırasıyla sp. Spice EO'ları, bozulma popülasyonlarının sayısını azaltma yeteneğine sahipti, ancak bozulma mikrobiyotasının tür çeşitliliğini değil.

Toplu olarak, karanfil EO ve özleri bazı gıda bozulmalarına ve gıda kaynaklı patojenlere karşı önleyebilir (tablo 1), özellikle Gram pozitif bakteriler. Karanfilin MIC'leri, P gibi test edilen mikroorganizmalara karşı %2.5'ten azdı . fluorescens , S. typhimurium , E. coli , B. cereus ve L. innocua. Genel olarak, atıfta bulunulan makalelerin nitelikleri iyidir ve sonuçlar güvenilirdir. tablo 1


Karanfilin antibakteriyel ve antifungal aktiviteleri.

Karanfil ve tarçın suyu özleri	Staphylococcus aureus ve Escherichia coli	Hem in vivo hem de in vitro sonuçlar, karanfil özütünün doğal antimikrobiyaller olarak etkinliğini doğruladı.	[ 18 ]
Bilyalı öğütülmüş karanfilin ultra ince tozları	E. _ koli , S. _ aureus , Brochothrix thermosphacta , Lactobacillus rhamnosus , Pseudomonas fluorescens	Karanfil tozu, %1.0 ila %2.0 w / v arasında değişen minimum inhibitör konsantrasyonları (MIC'ler) ile güçlü bir inhibitör etki gösterdi .	[ 19 ]
Kakule, tarçın, karanfil esansiyel yağları (EO'lar) ve fenol	13 bakteri suşu, 7 küf ve 2 maya	Karanfil EO en yüksek antimikrobiyal aktiviteye sahiptir.	[ 21 ]
4 baharat EO'su	Candida albicans	Clove EO, tüm C'lere karşı en güçlü aktiviteye sahipti . albicans suşları.	[ 22 ]
4 baharat EO'su	Salmonella typhimurium , E. coli , Bacillus cereus , Listeria innocua	Karanfil EO , %1,25 ila %2,50 arasında değişen MIC'lerle en etkili inhibisyonu gösterdi .	[ 23 ]
9 baharat EO'su	morganella morganii	Karanfil EO, %0.13 v / v MIC ile en etkiliydi .	[ 17 ]
5 baharat ve bitkiden etanol özleri	Listeria monocytogenes , S . aureus , Salmonella enterika	Karanfil özü, test edilen bakterilere karşı en etkiliydi.	[ 24 ]
13 bitki etanol özü	L. _ monositogenler	Karanfil özü, 0.24 mg/mL MIC ile en etkiliydi.	[ 25 ]
90 bitki özü	Clostridium spp.	Karanfil suyu özütü, %0,1 ila %0,2 arasında değişen MİK değeri ile tüm su özleri arasında en etkiliydi.	[ 26 ]
12 bitki türünün etil asetat, aseton ve metanol özleri	Kluyveromyces marxianus , Rhodotorula rubra , Klebsiella pneumoniae , Bacillus megaterium , Pseudomonas aeruginosa , S. aureus , E. _ coli , Enterobacter cloacae , Corynebacterium xerosis , Streptococcus faecalis	Karanfil en etkili inhibitör etkilere sahipti.	[ 27 ]
7 baharat, özleri ve EO'ları	Elma şarabındaki mikroorganizmalar	Karanfil ürünleri, test edilen diğer baharatlarla karşılaştırıldığında en güçlü antimikrobiyal aktiviteye sahipti.	[ 28 ]
Birçok baharat ve bitki tozu	S. _ aureus , S. typhimurium , E. koli , B. _ cereus	%2 karanfil tozu seviyesi S'ye karşı daha etkiliydi . aureus ve ardından E. koli ve S. _ soğutma altında typhimurium .	[ 29 ]
EO'lar ve kimyon ve karanfilin fonksiyonel özleri.	E. _ koli , S. _ Typhimurium , S . aureus , B. _ cereus , L. _ monositogenler	%2 EO karanfil ve karanfil etil heptanoat özü konsantrasyonuna sahip düşük moleküler ağırlıklı kitosan filmleri, test edilen çoğu suşa karşı antimikrobiyal aktivitelere sahipti.	[ 30 ]
EO'lar ve kimyon, karanfil ve elecampane'nin fonksiyonel özleri	E. _ coli , S. typhimurium , B. cereus , S . aureus , L. _ monositogenler	Karanfil EO ile eklenen kitosan filmleri, 500 mg/L'lik MIC'ler ile en iyi inhibitör etkileri göstermiştir.	[ 31 ]
3 baharat EO'su	Enterobacteriaceae , S . aureus , Pseudomonas sp., Laktik asit bakterileri, Brocithrix thermosphacta	Karanfil EO, test edilen mikroorganizmalara karşı en etkiliydi.	[ 32 ]

Ayrı bir pencerede aç
Git: 3. Kekik


Lamiaceae familyasına ait kekik ( Origanum vulgare ), uzun süredir yemeklerde baharat ve tatlandırıcı olarak kullanılmaktadır. Kekik EO'daki antimikrobiyal aktivitelerle ilişkili ana bileşenlerin karvakrol ve timol olduğu kanıtlanmıştır [ 33 ]. 3.1. Kekik Antimikrobiyal Aktiviteleri


Babacan et al. [ 34 ] , disk difüzyon yöntemi ile bakteri üremesini değerlendirerek çeşitli Salmonella serotiplerine karşı kekik ekstraktının antimikrobiyal aktivitelerini değerlendirdi. Sonuçlar, kekik DIZ'lerinin Salmonella gallinarum ( S. gallinarum ), Salmonella enteritidis ( S. enteritidis ) ve S. typhimurium için sırasıyla 15, 19 ve 16 mm olduğunu gösterdi. Santoyo et al. [ 35 ] , ikinci ayırıcıda farklı koşullarda altı mikroorganizma suşuna ( S. aureus ,Bacillus subtilis ( B. subtilis ) , E. koli , P. _ aeruginosa , C . albicans ve Aspergillus niger ( A. niger )), disk difüzyon ve broth seyreltme yöntemlerini kullanarak. Sonuçlar, süperkritik sıvı ekstraksiyon fraksiyonlarının tamamının test edilen mikroorganizmalar üzerinde antimikrobiyal etkiler sergilediğini ve en verimli fraksiyonun 150 bar ve 40 °C'de %7 etanol ile elde edildiğini gösterdi. De Souza et al. [ 36] ısıtmanın (60, 80, 100 ve 120 °C sıcaklıklarda, her biri için 1 saat süreyle) kekik EO'nun 9 mikroorganizma suşuna karşı antimikrobiyal aktiviteleri üzerindeki etkilerini değerlendirdi ( C. albicans , Candida krusei ( C. krusei ) , Candida tropikalis ( C. tropikalis ) , B. cereus , E. coli , S. aureus , Yersinia enterocolitica ( Y. enterocolitica ) , S. enterica veSerratia marcescens ( S. marcescens )), katı ortam difüzyon prosedürünü kullanarak. Sonuçlar, ısıtılmış EO'nun DIZ'leri ve MIC'leri oda sıcaklığında tutulan EO'nunkilere yakın (10 ila 40 μL/mL arasında değişen MIC'ler) ile ısıtma işleminin EO'nun antimikrobiyal aktiviteleri üzerinde önemli bir etki göstermediğini gösterdi.

Kekik, C. albicans suşlarının mantar zarlarındaki sterollere bağlanabilir [ 37 ], ancak diğer mikroorganizmalar üzerindeki tam etki mekanizmaları daha fazla çalışılacaktır. Kekik ana bileşenlerinden biri olan karvakrol, küçük katyonların geçirgenliğini değiştirerek hücre zarları ile etkileşime girebilir [ 38 ]. EO'daki kimyasal bileşikler ve kekik özleri karmaşık olduğundan, farklı hücre hedefleri aracılığıyla mikroorganizmaları inhibe edebilirler. 3.2. Kekik ve Diğer Baharatların Antimikrobiyal Aktivitelerinin Karşılaştırılması


Özcan et al. [ 39 ], altı kalıba ( Fusarium oxysporum f. sp. Phaseoli , Macrophomina Phaseoli ( M. Phaseoli ), Botrytis cinerea ( B. cinerea ), Rhizoctonia solani ( R. solani ), Alternaria solani ( A. solani ) ve Alternaria parasiticus ( A. parasiticus )). Sonuçlar, misel büyümesinin, kültür ortamında %10 kekik kaynatma ile %100 inhibe edildiğini gösterdi. Ai-Türki et al. [ 40] dört bitkinin sulu ekstraktlarının antimikrobiyal aktivitelerini E'ye karşı test etti . koli ve B. _ disk difüzyon yöntemini kullanarak subtilis . Kekik özü, diğer üç baharat özü ile karşılaştırıldığında iki bakteri üzerinde en iyi antibakteriyel etkileri gösterdi ve B. subtilis , E'den daha fazla hassasiyet gösterdi . koli . Marques et al. [ 41 ], kekik ve mercanköşkün EO'larının S.a'ya karşı antimikrobiyal aktivitelerini değerlendirdi . kanatlı etinden disk difüzyon yöntemi kullanılarak izole edilen aureus ve MİK'ler ve MBC'ler mikrodilüsyon tekniği kullanılarak test edilmiştir. HepsiS. aureus suşları, 6.25 ila 25 μL/mL arasında değişen MİK değerleri ile kekik EO'ya duyarlıydı, ancak izolatların dördü ampisiline ve biri tetrasikline dirençliydi. Bozin et al. [ 42 ], delik plakalı agar difüzyon yöntemini kullanarak 13 bakteri suşuna ve mikrodilüsyon tekniği ile 6 mantara karşı 3 baharat EO'sunun antimikrobiyal aktivitelerini araştırdı. Sonuçlar, en etkili antibakteriyel aktivitelerin, çok dirençli P. aeruginosa ve E suşları üzerinde bile kekik EO tarafından ifade edildiğini gösterdi . koli . Viuda-Martos ve ark. [ 43 ], altı baharattan elde edilen EO'ların altı bakteriye (Lactobacillus curvatus) karşı antimikrobiyal aktivitelerini inceledi .L. curvatus ), Lactobacillus sakei ( L. sakei ), Staphylococcus carnosus ( S. carnosus ), Staphylococcus xylosus ( S. xylosus ), Enterobacter gergoviae ( E. gergoviae ) ve Enterobacter amnigenus ( E. amnigenus )), disk difüzyonunu kullanarak yöntem. Oregano EO, 35.29 mm ( S. xylosus ) ile 57.90 mm ( E. amnigenus ) arasında değişen DIZ'ler ile test edilen bakterilere karşı en etkili olanıydı . Santurio ve ark. [ 44 ], sekiz baharatın EO'larının E'ye karşı antimikrobiyal aktivitelerini bildirdi .et suyu mikrodilüsyon tekniği kullanılarak MIC'ler belirlenerek kümes hayvanları ve sığır dışkılarından izole edilen coli suşları. Sonuçlar, tüm E'lere karşı en etkili olduğunu gösterdi . coli suşları çalışmada kekik EO idi. Khosravi et al. [ 45 ] , broth makrodilüsyon yöntemini kullanarak vulvovajinal kandidiyazisli hastalardan izole edilen Candida glabrata'ya ( C. glabrata ) karşı Artemisia sieberi ve kekik EO'larının antifungal aktivitelerini MİK'leri ve minimal fungisit konsantrasyonlarını (MFC'ler) belirleyerek araştırmışlardır. Sonuçlar, EO'ların test edilen tüm C'yi inhibe ettiğini gösterdi . glabratakekik için 0,5 ila 1100 μg/mL (ortalama: 340,2 μg/mL) arasında değişen MIC'lerle konsantrasyona bağlı olarak izole eder. Dal Pozzo et al. [ 46 ], 7 baharat EO'sunun antimikrobiyal aktivitelerini ve bu baharatların karvakrol, timol, sinnamaldehit ve sineole gibi bazı çoğunluk bileşenlerini 33 Staphylococcus spp. et suyu mikrodilüsyon yöntemini kullanarak MIC ve MBC'leri belirleyerek, süt keçisi sürülerinden izolatlar. Kekik ve kekik, EO'lar arasında eşit derecede güçlü antimikrobiyal aktivitelere sahipti. Santos et al. [ 47 ] dört baharatın S. aureus ve E gibi çeşitli bakterilere karşı antimikrobiyal aktivitelerini değerlendirdi . kolivongole ve bakteri standardı ATCC'den izole edilmiştir (Amerikan Tipi Kültür Koleksiyonu) : E. coli , S. aureus ve Salmonella choleraesuis ( S. choleraesuis ), difüzyon testi kullanılarak MİK'leri belirleyerek. Kekik ve karanfil EO'ları, test edilen tüm bakterilere karşı antimikrobiyal aktiviteler gösterdi, ancak kekik, 26,7 mm ( E. coli ) ve 29,3 mm ( S. aureus ) gibi daha büyük DIZ'ler sundu . Hyun et al. [ 48], daldırma yöntemini kullanarak ürünlerdeki (taze yaprak marul ve turp filizi) toplam mezofilik mikroorganizmalar üzerindeki kekik dahil çeşitli baharat EO'larının antibakteriyel etkilerini test etti. Bir kekik türü (ABD'de) EO, kontrol ile karşılaştırıldığında taze yaprak marul ve turp filizlerinde toplam mezofilik mikroorganizmaların azaltılmış seviyelerini korumada en iyi etkileri göstermiştir. 3.3. Kekik'in Gıda Ambalajında Antimikrobiyal Ajan Olarak Uygulanması


Dört baharatın saf EO'larının ve kitosan-EO filmlerinin L. monositogenler ve E. _ coli in vitro olarak agar difüzyon testi ile değerlendirildi [ 49 ]. Tek başına ve filmlere dahil edilen EO'ların antimikrobiyal aktiviteleri şu sırayla benzerdi: kekik >> kişniş > fesleğen > anason. 10 °C'de aşılanmış bologna numunelerinde kullanıldığında ve beş gün boyunca saklandığında, saf kitosan filmleri L' de 2 log azalmaya yol açmıştır . monocytogenes , L'nin 3.6–4 log azalması . monositogenler ve E'nin 3 log azalması . koli%1 ve %2 kekik EO içeren filmlerde gözlenmiştir.

Yukarıdaki çalışmaların tümü iyi kalitededir ve kekik, Staphylococcus spp. gibi mikroorganizma suşlarına karşı güçlü antimikrobiyal aktiviteler göstermiştir . ve S. aureus diğer bazı baharatlarla karşılaştırıldığında daha büyük DIZ'lere ve daha düşük MIC, MBC'lere ve MFC'lere sahip izolatlar (Tablo 2). Gelecekteki çalışmalar, kekik ve EO'nun gıda endüstrisinde uygulanmasına ve ayrıca olası eylem şekline odaklanabilir. Tablo 2


Kekik antibakteriyel ve antifungal aktiviteleri.

kekik özü	Salmonella gallinarum , Salmonella enteritidis , S. Typhimurium	Kekik özütü, Salmonella serotipleri üzerinde antibakteriyel etkilere sahipti .	[ 34 ]
EO açısından zengin kekik fraksiyonları	S.aureus , B. _ subtilis , E. _ koli , P. _ aeruginosa , C . albicans , Aspergillus niger	Süper kritik sıvı ekstraksiyon fraksiyonlarının tümü, test edilen tüm mikroorganizmalara karşı antimikrobiyal aktiviteler gösterdi.	[ 35 ]
kekik EO	C. _ albicans , Candida krusei , Candida tropikalis , B. cereus , E. _ coli , S. aureus , Yersinia enterocolitica , S . enterica , Serratia marcescens	Isıtma işlemi, EO'nun antimikrobiyal aktiviteleri üzerinde önemli bir etki göstermedi.	[ 36 ]
4 baharat kaynatma	F. _ oksisporum f. sp. Phaseoli , Macrophomina Phaseoli , Botrytis cinerea , Rhizoctonia solani , Alternaria solani , Alternaria parasiticus	%10'luk kekik kaynatma seviyesi, kültür ortamında misel büyümesine %100 engel oldu.	[ 39 ]
4 bitki sulu özü	E. _ koli ve B. _ altyazı	Kekik özütü, test edilen tüm bakterilere karşı en yüksek antibakteriyel aktiviteye sahipti.	[ 40 ]
Kekik ve mercanköşk EO'ları	Kanatlı etinden izole edilen S. aureus .	Test edilen tüm izolatlar kekik EO'suna duyarlıydı.	[ 41 ]
3 baharat EO'su	13 bakteri suşu ve 6 mantar	Oregano EO, en etkili antibakteriyel aktiviteleri gösterdi.	[ 42 ]
6 baharat EO'su	Staphylococcus xylosus , Staphylococcus carnosus , Lactobacillus sakei , Lactobacillus curvatus , Enterobacter gergoviae , Enterobacter amnigenus	Kekik EO en etkiliydi.	[ 43 ]
8 baharat EO'su	E. _ kümes hayvanları ve sığır dışkılarından izole edilen coli suşları.	Oregano EO, E. coli'ye karşı en etkiliydi .	[ 44 ]
Kekik ve A. sieberi EO'ları	Vulvovajinal kandidiyazisli hastalardan izole edilen Candida glabrata .	Kekik EO'nun MIC'leri, test edilen tüm C için 0,5 ila 1100 μg/mL arasında değişmiştir . glabrata izolatları.	[ 45 ]
7 baharat EO'su ve çoğunluk bileşenleri	33 Staphylococcus spp. izolatlar	Kekik ve kekik EO'ları, EO'lar arasında eşit ve en güçlü antimikrobiyal aktivitelere sahipti.	[ 46 ]
4 baharat EO'su	S. aureus ve E. vongole'den izole edilen coli ve bakteri standardı ATCC : E. coli , S. aureus , Salmonella choleraesuis	Kekik, test edilen tüm bakterilere karşı antimikrobiyal aktiviteler sundu.	[ 47 ]
Çeşitli baharat EO'ları	Taze yaprak marul ve turp filizlerinde mikroorganizmalar.	Kekik-2 (ABD'de) yağı, toplam mezofilik mikroorganizmaların azaltılmış seviyelerini korumada en etkiliydi.	[ 48 ]
4 baharat ve kitosan-EO filmlerinin saf EO'ları	L. _ monositogenler ve E. _ koli	Hem tek başına hem de filmlere dahil edilen kekik EO, en iyi antimikrobiyal aktivitelere sahipti.	[ 49 ]

Ayrı bir pencerede aç
Git: 4. Kekik


Lamiaceae familyasına ait kekik ( Thymus vulgaris ), batı Akdeniz bölgesine özgü bir alt çalıdır. Kekik, yemeklere özel lezzet katmak için baharat olarak yaygın olarak kullanılmaktadır. Son araştırmalarda kekiğin etkili antimikrobiyal aktivitelere sahip olduğu ve bazı gıdalarda raf ömrünü uzatmak için kullanıldığı bulunmuştur [ 50 ]. 4.1. Kekik Antimikrobiyal Aktiviteleri


Bir çalışmada kekik EO'nun bakterilere ( B. subtilis , S. aureus , Staphylococcus epidermidis ( S. epidermidis ), P. aeruginosa , E. coli ve Mycobacterium smegmatis ( M. smegmatis ) ve mantar suşlarına ( C ) karşı antimikrobiyal aktiviteleri değerlendirildi . albicans ve Candida vaginalis ) [ 51]. Kekik EO, bakteriler için 75 ila 1100 μg/mL ve mantarlar için 80 ila 97 μg/mL arasında değişen MIC'leri olan test edilmiş mikroorganizma suşlarına karşı etkili bakterisidal ve antifungal aktiviteler göstermiştir. Başka bir çalışmada, dört ontogenetik aşamada hasat edilen kekiklerden elde edilen EO'lar, bakteriyostatik aktiviteleri test etmek için biyoempedans yöntemi ve plaka sayma tekniği kullanılarak dokuz Gram-negatif bakteri ve altı Gram-pozitif bakteri suşuna karşı antibakteriyel aktiviteleri için test edildi. doğrudan temas yoluyla engelleyici etkiler [ 52 ]. Sonuçlar, tüm kekik EO'larının test edilen mikroorganizmalara karşı önemli bakteriyostatik aktivitelere sahip olduğunu gösterdi. Ayrıca, dört Thymus türünün ( T. vulgaris ) EO'larının antimikrobiyal aktiviteleri, T. serpyllum , T. pulegioides ve T. glabrescens ) agar difüzyon yöntemiyle belirlendi [ 53 ]. T. vulgaris ve T. serpyllum EO'ları, test edilen tüm bakterileri ( P. aeruginosa , Cronobacter sakazakii ( C. sakazakii ) , L. innocua ve Streptococcus pyogenes ( S. pyogenes ) ) ve mayaları ( C. albicans ve Saccharomyces cerevisiae ( S. cerevisiae)) hem orijinal hem de yarı seyreltilmiş konsantrasyonlarda. P. _ aeruginosa , L . innocua ve S. _ pyogenes , Thymus yağlarına yüksek ve eşit derecede duyarlıyken , C. sakazakii sınırlı duyarlılık sergiledi ve iki maya türünün duyarlılığı C'ninkine benzerdi . sakazakii , ancak S. cerevisiae , C'den biraz daha hassastı . albicans .

Kekiğin ana aktif bileşiği, antimikrobiyal etkisini hidrofobik bağ ve hidrojen bağı ile membran proteinlerine bağlanarak ve ardından membranların geçirgenliğini değiştirerek sergileyen timoldür [ 20 ]. Timol ayrıca E. coli'nin hücre içi adenozin trifosfat (ATP) içeriğini azalttı ve hücre dışı ATP'yi artırdı, bu da plazma membranlarının işlevini bozabilir [ 54 ]. Timolün Gram-pozitif ve Gram-negatif bakterilere karşı farklı etki gösterdiği kanıtlandığından [ 20 ], antimikrobiyal etkinin kesin mekanizmaları daha fazla çalışılmalıdır. 4.2. Kekik ve Diğer Baharatların Antimikrobiyal Aktivitelerinin Karşılaştırılması


Al-Turki et al. [ 55 ] , agar disk difüzyon yöntemini kullanarak kekik, nane, adaçayı, karabiber ve sarımsak hidrosollerinin B. subtilis ve S. enteritidis'e karşı antibakteriyel aktivitelerini bildirmiştir. Kekik hidrosolü, B. subtilis ve S. enteritidis üzerinde adaçayı, nane ve karabiber hidrosollerinden daha önemli inhibitör etkiler göstermiştir ve ortalama DIZ'ler B. subtilis için 20 mm ve S. enteritidis için 15 mm'dir . Başka bir araştırmaya göre , altı bitki hidrosolünün antimikrobiyal etkileri S. aureus , E. koli , S. _ Typhimurium, P . aerugenosa ve C. albicans , hidrosol agar plakaları ve kontrol agar plakaları üzerindeki mikrobiyal büyüme bölgeleri belirlenerek test edildi [ 56 ]. Sonuçlar, %15 kekik hidrosolünde E'yi tamamen inhibe ettiğini gösterdi . koli ve S. _ typhimurium , ancak C. albicans test edilen hidrosollere karşı etkisizdi. Girova et al. [ 57 ], beş bitki EO'sunun psikrotrofik mikroorganizmalara karşı antimikrobiyal aktivitelerini değerlendirdi ( P. fluorescens , Pseudomonas putida ( P. putida ) , P.fragi , B. thermosphacta ve C. albicans ) bozulmuş soğutulmuş et ürünlerinden ve bazı referans suşlardan ( P. fluorescens ATCC 17397, P. putida NBIMCC (Ulusal Endüstriyel Mikroorganizmalar ve Hücre Kültürleri Bankası) 561, P. aeruginosa ATCC 9027, ve C. albicans ATCC 10231) disk difüzyonu ve seri et suyu seyreltme yöntemini kullanarak . Sonuçlar, EO'ların antimikrobiyal etkilerinin 37 °C ve 4 °C'de eşit olduğunu gösterdi. Kekik EO, ağırlıkça % 0.05 ila %0.8 arasında değişen MİK değerleri ile en yüksek antimikrobiyal aktiviteleri sergiledi.v . Hajlaoui et al. [ 58 ], agar kuyusu difüzyon testi kullanarak beş aromatik bitki EO'sunun anti- Vibrio alginolyticus ( V. alginolyticus ) aktivitelerini gözlemledi ve MIC'ler ve MBC'ler, broth mikrodilüsyon duyarlılık yöntemi kullanılarak incelendi. Diğer 4 EO ile karşılaştırıldığında, 13 V. alginolyticus suşuna karşı kekik EO'nun en etkili olduğu kanıtlanmıştır , MİK aralıkları 0.078-0.31 mg/mL ve MBC aralıkları 0.31-1.25 mg/mL'dir. Ayrıca, Viuda-Martos ve ark. [ 59 ] bozulmaya neden olan bakteri türlerinin bazı göstergelerinin ( L . innocua , S . marcescens ve P .fluorescens ) ve agar disk difüzyon yöntemini kullanarak beş baharat EO'sunun konsantrasyon etkileri. Sadece kekiğin EO'su, eklenen tüm dozlarda (%100, %50, %25, %12.5 ve %5) test edilen tüm bakteriler üzerinde inhibe edici etkiler göstermiştir. Aliakbarlu et al. [ 60 ] kekik, Thymus kotschyanus , Ziziphora tenuior ve Ziziphora clinopodioides kaynaklı EO'ların iki Gram pozitif bakteriye ( B. cereus ve L. monocytogenes ) ve iki Gram negatif bakteriye ( S. typhimurium ve E. koli), agar disk difüzyonu ve mikro kuyu seyreltme tahlilini kullanarak. Kekiğin EO'su, en geniş inhibisyon bölgeleri ve en düşük MIC'ler (0.312-1.25 μL/mL) ile en yüksek antibakteriyel aktiviteleri gösterdi ve B. cereus test edilen en hassas bakteriydi. Hyun et al. [ 48 ], agar disk difüzyon testi ile birkaç EO'nun 18 patojenik bakteri ve 15 bozulma bakterisi üzerindeki antibakteriyel etkilerini araştırdı. Sonuçlar kekik-1 ( T. vulgaris ) EO ve kekik-2 ( T. vulgaris ct linalool ) EO'nun P. aeruginosa hariç diğer baharatlarla karşılaştırıldığında 18 patojenik bakteri suşuna karşı en yüksek antibakteriyel aktiviteyi gösterdiğini göstermiştir.. Kekik-1 EO ayrıca bozulma bakterileri üzerinde en iyi antibakteriyel etkileri göstermiştir. Ek olarak, 17 baharat ve bitkinin Shigella suşlarına karşı antimikrobiyal etkileri başka bir çalışmada test edilmiştir [ 61 ]. MIC'ler, et suyuna ve agara eklenen kurutulmuş öğütülmüş baharatlar ve otlar ile agar seyreltme yöntemiyle belirlendi ve sonuçlar, Shigella suşları için kekik MIC'lerinin %0.5–1 w / v olduğunu gösterdi. Çalışma ayrıca sıcaklık (12, 22 ve 37 °C), pH değerleri (5.0, 5.5 ve 6.0) ve NaCl konsantrasyonlarının (%1, %2, %3 ve %4 a / h ) çeşitli kombinasyonlarını kullanmıştır. ve kekik veya fesleğenin %1 w / v oranında dahil edilmesi veya hariç tutulmasıKekik ve fesleğenin engelleyici etkilerini test etmek için Mueller-Hinton agar model sisteminde. Kekik varlığında, Shigella flexneri ( S. flexneri ), test edilen 18 kombinasyonun 16'sı için yedi günlük inkübasyon süresi boyunca Koloni Oluşturan Birimler (CFU) geliştirmedi.

Bazı çalışmalar, farklı kekik ekstraktlarının antimikrobiyal aktivitelerini karşılaştırdı. Martins et al. [ 62 ] kekikten hazırlanan infüzyon, kaynatma ve hidroalkolik ekstraktların S. aureus , S. epidermidis , E. coli , Klebsiella spp., P. aeruginosa , Enterobacter aerogenes ( E. aerogenes ), karşı antimikrobiyal aktivitelerini değerlendirdi ve karşılaştırdı. Disk difüzyon halo testi kullanılarak Proteus vulgaris ( P. vulgaris ) ve Enterobacter sakazakii ( E. sakazakii ). Gram pozitif türler için kekik özleri yalnızcaS. _ epidermidis ve hidroalkolik ekstrakt, benzer aktiviteler gösteren kaynatma ve infüzyon ekstraktlarından daha düşük bir antibakteriyel aktivite gösterdi. Gram-negatif türler için kekik özleri, E sırasında antimikrobiyal aktiviteler gösterdi . koli > P . vulgaris , P. _ aeruginosa > E . aerojenler = E . sakazakii ; kaynatma ve hidroalkolik özütler, P hariç bakterilere karşı benzer etkilere sahipti . aeruginosa, en düşük aktivite ise infüzyon ekstraktlarında gözlendi. Ayrıca kekik EO, hidrosol ve propolis ekstraktlarının sucuk yüzeyindeki doğal mikobiyota üzerindeki antifungal etkileri değerlendirilmiştir [ 63 ]. Sonuçlar, potasyum sorbat (suda %15 w / v ), kekik EO (dimetil sülfoksit içinde 10 mg/mL) ve propolis özütünün (dimetil sülfoksit içinde 50 mg/mL) 4.88, 2.45 ve Maya-küf sayımında sırasıyla steril su ile karşılaştırıldığında 2.05 log CFU/g.

Aman et al. [ 64 ] kekik dahil 4 baharattan elde edilen yağlı tohumların polifenolik fraksiyonlarını ve yağ fraksiyonlarını 35 bakteri suşuna karşı antimikrobiyal aktiviteleri için analiz ettiler. Sonuçlar, tüm baharat yağlı tohumlarının yağ fraksiyonlarının polifenolik fraksiyonlarından daha aktif olduğunu ve kekik yağı fraksiyonunun diğer baharat yağlı tohumlarına kıyasla en yüksek antibakteriyel aktiviteye sahip olduğunu göstermiştir. Aznar et al. [ 65 ] , farklı konsantrasyonlarda nisin (0.1-3 mmol/L), timol (0.02-1.5 mmol/L), karvakrol (0.02-1 mmol/L) veya simen üzerinde Candida lusitaniae'nin ( C. lusitaniae ) büyümesini inceledi. (0,02–3 mmol/L) et sularında (pH = 5, 25 °C) ve ayrıca timolün C. lusitaniae'ye karşı inhibitör aktivitesini değerlendirdidomates suyunda. Timol, karvakrol ve simen, konsantrasyonlar 1 mmol/L'den yüksek olduğunda 25 °C'de 21 günden fazla maya büyümesini tamamen inhibe etti. Timol içermeyen kontrol ile karşılaştırıldığında, timolün C'ye karşı aktivitesi . lusitaniae domates suyunda önemliydi.

Sonuç olarak, iyi kalitede bir dizi araştırmadan elde edilen sonuçlar, kekiğin S. aureus ve E gibi çeşitli patojenik ve bozulmaya neden olan bakteri ve mantarlara karşı etkili antimikrobiyal aktivitelere sahip olduğunu göstermiştir . coli , düşük MIC'li (≤1100 μL/mL) (Tablo 3). Tablo 3


Kekiğin antibakteriyel ve antifungal aktiviteleri.

kekik EO	B. _ subtilis , S. aureus , Staphylococcus epidermidis , P . aeruginosa , E . coli , Mycobacterium smegmatis , C . albicans , Candida vajinalis	MİK'ler bakteriler için 75 ila 1100 μg/mL ve mantarlar için 80 ila 97 μg/mL arasındaydı.	[ 51 ]
4 ontogenetik aşamanın Kekik EO'ları	E. _ coli , Proteus mirabilis , Proteus vulgaris , S. Typhimurium , S . marcescens , Y . enterokolitika , P. _ fluorescens , Pseudomonas putida , Micrococcus spp., S . flava , S. aureus , Bacillus licheniformis , Bacillus thuringiensis , L. zararsız	Tüm kekik EO'ları, test edilen mikroorganizmalara karşı önemli antibakteriyel aktivitelere sahipti.	[ 52 ]
4 Timus türü EO'ları	P. _ aeruginosa , Cronobacter sakazakii , L . innocua , Streptococcus pyogenes , C . albicans , Saccharomyces cerevisiae	Kekik EO, hem orijinal hem de yarı seyreltilmiş konsantrasyonlarda test edilen tüm bakteri ve mayalar üzerinde en etkiliydi.	[ 53 ]
5 baharat hidrosolü	B. _ subtilis ve S. _ enteritidis	Kekik hidrosolü adaçayı, nane ve karabiberden daha etkiliydi.	[ 55 ]
6 bitki hidrosolü	S.aureus , E. _ koli , S. _ Typhimurium , P. _ aeruginosa , C . albicans	%15'lik hidrosol kekik konsantrasyonu E'yi tamamen inhibe etti . koli ve S. _ Typhimurium .	[ 56 ]
5 bitki EO'su	P. _ floresanlar , P . putida , Pseudomonas fragi , Brochothrix thermosphacta C . albicans , P. _ aeruginosa	Kekik EO, %0.05 ila %0.8 a / h arasında değişen MİK değerleri ile en yüksek antimikrobiyal aktiviteleri göstermiştir .	[ 57 ]
5 aromatik bitki EO'su	13 Vibrio alginolyticus suşu	Kekik EO'nun MIC'leri 0,078 ila 0,31 mg/mL aralığında ve MBC'ler 0,31 ila 1,25 mg/mL aralığındaydı.	[ 58 ]
5 baharat EO'su	L. _ innocua , S . marcescens , P. _ floresan	Sadece kekik EO, eklenen tüm dozlarda test edilen tüm bakteriler üzerinde inhibisyon etkileri gösterdi.	[ 59 ]
4 baharat EO'su	B. _ cereus , L. _ monositogenler , S . Typhimurium , E. _ koli	Kekik EO MIC'leri 0,312 ila 1,25 μL/mL arasında değişmektedir.	[ 60 ]
Çeşitli EO'lar	18 patojen ve 15 bozulma bakterisi	Kekik EO, bozulma bakterilerine karşı en güçlü antibakteriyel aktiviteyi göstermiştir.	[ 48 ]
17 baharat ve ot	Shigella sonnei ve Shigella flexneri	Kullanılan Shigella suşlarına bağlı olarak kekiğin MIC'leri %0.5 ila %1 ( w / v ) arasında değişmektedir.	[ 61 ]
Kekik infüzyonu, kaynatma ve hidroalkolik özler	S.aureus , S. _ epidermidis , E. _ coli , Klebsiella spp. , P. aeruginosa , Enterobacter aerogenes , P. vulgaris , Enterobacter sakazakii	Kaynatma en belirgin etkileri sundu.	[ 62 ]
Kekik EO, hidrosol ve propolis özleri	Sucuk yüzeyindeki doğal mikobiyota	Kekik EO ve propolis özütü, maya-küf sayısında sırasıyla 2.45 ve 2.05 log CFU/g azalma sağladı.	[ 63 ]
4 baharat yağlı tohumlarından polifenolik fraksiyonlar ve yağ fraksiyonları	35 bakteri suşu	Kekik yağı fraksiyonu, diğer baharat yağlı tohumları ile karşılaştırıldığında en yüksek antibakteriyel aktiviteye sahipti.	[ 64 ]
Timol, nisin, karvakrol, simen	Candida lusitaniae	Timol, 25 °C'de en az 21 gün boyunca 1 mmol/L'nin üzerindeki konsantrasyonlarda maya büyümesini tamamen inhibe etti.	[ 65 ]

Ayrı bir pencerede aç
Git: 5. Tarçın


Lauraceae familyasına ait olan tarçın ( Cinnamomum zeylanicum ), tuzlu yemeklerde, turşularda ve çorbalarda yaygın olarak kullanılmaktadır [ 66 ]. Sinnamaldehit, sinnamil asetat ve sinnamil alkol tarçının üç ana bileşiğidir [ 67 ]. Antimikrobiyal aktivitelerinden dolayı tarçın kozmetik veya gıda ürünlerinde de kullanılır [ 11 ] ve ayrıca iltihaplanma, gastrointestinal bozukluklar ve idrar yolu enfeksiyonları gibi hastalıkları tedavi etmek için sağlığı geliştirici ajanlar olarak kullanılır [ 68 , 69 ]. 5.1. Tarçın Antimikrobiyal Aktiviteleri


Tarçın antimikrobiyal aktiviteleri bazı çalışmalarda değerlendirilmiştir. Gupta et al. [ 70 ] tarçın özütü (%50 etanol) ve EO'nun antimikrobiyal aktivitelerini agar kuyusu difüzyon yöntemiyle 10 bakteri ve 7 mantara karşı karşılaştırdı. Tarçın EO, test edilen mikroorganizmalara karşı tarçın özünden daha etkiliydi ve MIC'ler %1.25 ila %5 v / v arasında değişiyordu . Tarçın EO, B üzerinde en güçlü etkiyi yaptı . bakteriler arasında cereus ve Rhizomucor sp. mantarlar arasında. Tarçın özü en yüksek aktiviteyi B'ye karşı göstermiştir . bakteriler arasında cereus ve Penicillium sp. mantarlar arasında. Ceylan et al. [ 71] tarçın, sodyum benzoat, potasyum sorbat ve bunların kombinasyonlarının E.coli üzerindeki antibakteriyel etkilerini test etti . elma suyunda 8 ve 25 °C'de coli . Sonuçlar, %0.3 w / v tarçının E üzerinde 1.6 log CFU/mL azalma sağladığını gösterdi . 8 °C'de coli ve 25 °C'de 2,0 log CFU/mL azalma. Tarçın, sodyum benzoat ve potasyum sorbat ile E. coli üzerinde sinerjik etkilere sahipti . coli 8 ve 25 °C'de. Son zamanlarda, tarçın EO ve lipozom kapsüllü tarçın EO'nun metisiline dirençli S. aureus üzerindeki anti-biyofilm etkileri(MRSA), taramalı elektron mikroskobu ve lazer taramalı konfokal mikroskopi analizleri ile bir çalışmada değerlendirildi [ 72 ]. Tarçın EO, MRSA'ya karşı etkili antibakteriyel aktiviteye ve belirgin anti-biyofilm aktivitesine sahipti. Lipozomların varlığında tarçın EO'nun stabilitesi ve etki süresi daha da iyileştirildi.

Tarçın ana bileşeni olan sinnamaldehit, hücre duvarı biyosentezini, membran fonksiyonunu ve spesifik enzim aktivitelerini inhibe ettiği için mikroorganizmalar üzerinde antimikrobiyal etkilere sahiptir. Sinnamaldehitin daha spesifik hücresel hedeflerinin hala detaylı olarak çalışılması gerekmektedir [ 73 ]. 5.2. Tarçın ve Diğer Baharatların Antimikrobiyal Aktivitelerinin Karşılaştırılması


Mvuemba ve ark. [ 74 ] dört baharatın (tarçın, zencefil, hindistan cevizi ve yaban turpu) sulu ekstraktlarının çeşitli bozulma patojenlerinin ( A. niger , Fusarium sambucinum ( F. sambucinum ), Pythium sulcatum ( P. sulcatum ) ve Rhizopus stolonifera ( R. stolonifera )) . 0.05 g/mL konsantrasyonunda tarçın özütü A'yı tamamen inhibe etti . nijer ve P. _ sulcatum , 0.10 ve 0.15 g/mL F seviyesinde iken .sambucinum ve R. _ stolonifer sırasıyla tamamen inhibe edildi. Wang ve ark. [ 75 ] beş bitki sulu ekstraktının beş bakteri ( S. aureus , Lactobacillus sp., B. thermosphacta , Pseudomonas spp. ve E. coli ) üzerindeki antibakteriyel etkilerini aerobik plaka sayımı yöntemi ve disk difüzyonu ile test etti. Tarçın sulu özütü, test edilen tüm mikroorganizmaları %1 w / v konsantrasyonunda inhibe eden tek kişiydi . Ekstrakt konsantrasyonlarının %1'den %5'e artmasıyla inhibitör etkiler daha güçlüydü.w / v . Aynı şekilde altı baharatın (fesleğen, karanfil, kakule, tarçın, hardal ve kekik) hidrosollerinin beş mikroorganizmaya ( S. aureus , E. coli , S. typhimurium , P. aeruginosa ve C ) karşı antimikrobiyal aktiviteleri incelenmiştir . . albicans ) test edildi [ 56 ] . Tarçın hidrosolünün inhibisyon yüzdesi, test edilen mikroorganizmalara karşı %5 v / v hidrosolde %10-33.8, %10 v / v hidrosolde %10-66,5 ve %15 v / v hidrosolde %10-100 idi.C. _ albicans . Ayrıca, S. aureus tarçın hidrosolüne en duyarlı suş iken, P . aeruginosa en az duyarlı türdü. Ağaoğlu et al. [ 76 ], et ürünlerinde kullanılan altı baharatın dietil eter ekstraktlarının sekiz bakteri türüne ( S. aureus , K. pneumonia e, P. aeruginosa , E. coli , Enterococcus faecalis ( E. faecalis ), M ) karşı antimikrobiyal aktivitelerini inceledi . smegmatis , Micrococcus luteus ( M. luteus ) veC. albicans ), disk difüzyonu ile. Test edilen tüm baharatlar arasında sadece tarçın, test edilen tüm mikroorganizmalara karşı inhibitör aktivite göstermiştir. S.aureus ve C. _ albicans tarçına en duyarlı iken , E. koli en azdı. Keskin et al. [ 27 ] disk tahlilini kullanarak 12 bitki türünün etil asetat, aseton ve metanol ekstraktlarının 8 bakteri ve 2 mantar türü üzerindeki antimikrobiyal etkilerini araştırdı. Tarçın metanol özütü, test edilen tüm mikroorganizmalar üzerinde antimikrobiyal etkiler gösterirken, etil asetat özütü, P hariç test edilen mikroorganizmalara karşı inhibisyon gösterdi . aeruginosa veR. _ rubra ve aseton özütü, R hariç test edilen mikroorganizmalara karşı inhibisyon gösterdi . rubra . Revati et al. [ 77 ] , agar kuyusu difüzyon yöntemiyle insan klinik örneklerinden izole edilen Enterokoklara (215 enterokok suşu dahil) karşı yedi Hint baharatı etanol ekstraktının antimikrobiyal aktivitelerini araştırdı . Tarçın ham etanol özütü Enterococci'nin tüm klinik izolatlarına karşı en etkiliydi., 31 ila 34 mm arasında değişen DIZ'ler ile. Ayrıca, 8 baharat EO'sunun 6 bakteri türü ve 10 mantar türüne karşı antimikrobiyal aktiviteleri, disk difüzyon testi kullanılarak bir çalışmada test edildi ve MIC'ler, agar seyreltme testi kullanılarak belirlendi [ 78 ]. Tarçın EO, 0.015-2.0 mg/mL MIC aralıkları ile incelenen tüm baharatlar arasında test edilen tüm mikroorganizmalar üzerinde en güçlü inhibisyon etkilerine sahiptir. Bakterilerle karşılaştırıldığında, mantarlar tarçın EO'suna daha duyarlıydı.

Toplu olarak, iyi kalitede bahsedilen tüm çalışmalar, tarçının MRSA ve A gibi çok çeşitli türleri kapsayan antimikrobiyal aktiviteler gösterdiğini göstermiştir . nijer , düşük MIC'lerde (Tablo 4), tarçının gıda endüstrisinde uygulama yoluyla sağlık yararları sağlama konusunda büyük bir potansiyele sahip olduğunu belirtti. Tablo 4


Tarçın antibakteriyel ve antifungal aktiviteleri.

Tarçın özü ve yağı	7 Gram pozitif bakteri, 3 Gram negatif bakteri ve 7 mantar	Tarçın yağı, %1.25 ile %5 arasında değişen MIC değerleri ile tarçın özünden daha etkiliydi .	[ 70 ]
Tarçın, sodyum benzoat, potasyum sorbat	E. _ koli	E. _ E. coli , 8 °C'de 1,6 log CFU/mL ve 25 °C'de 2,0 log CFU/mL oranında %0,3 tarçın oranında azaltılmıştır.	[ 71 ]
Tarçın yağı ve lipozom kapsüllü tarçın yağı	Metisiline dirençli Staphylococcus aureus (MRSA)	Tarçın yağı, MRSA'ya karşı etkili antibakteriyel aktiviteye ve belirgin anti-biyofilm aktiviteye sahipti.	[ 72 ]
4 baharat sulu özü	A. _ nijer , Fusarium sambucinum , Pythium sulcatum , Rhizopus stolonifer	0,05 g/mL tarçın özü A'yı tamamen inhibe etti . nijer ve P. _ sulcatum , 0.10 g/mL tarçın özü F'yi tamamen inhibe etti . sambucinum .	[ 74 ]
5 bitki sulu özü	S. aureus , Lactobacillus sp., B . termosphacta , Pseudomonas spp., E . koli	Tarçın sulu özütü, test edilen tüm mikroorganizmaları %1 konsantrasyonda inhibe etti.	[ 75 ]
6 baharat hidrosolü	S.aureus , E. _ coli , S. typhimurium , P. aeruginosa , C . albicans	Yüzde inhibisyon, tarçının %5 hidrosolünde %10 ila %33.8 arasında değişmiştir.	[ 56 ]
6 baharat dietil eter özü	S.aureus , K. _ pnömoni , P . aeruginosa , E . coli , Enterococcus faecalis , M . smegmatis , Micrococcus luteus , C . albicans	Tarçın, test edilen tüm mikroorganizmalara karşı inhibitör aktivitelere sahipti.	[ 76 ]
12 bitkiden etil asetat, aseton ve metanol özleri	K. pnömoni , B. megaterium , P. aeruginosa , S. aureus , E. coli , E. cloacae , C. xerosis , S. faecalis , K. marxianus , R. rubra	Tarçın metanol özütü, test edilen tüm mikroorganizmalara karşı antibakteriyel aktiviteler gösterdi.	[ 27 ]
7 Hint baharat etanol özü	215 enterokok suşu	Tarçın ham etanol özütü, tüm klinik izolatlara karşı en etkiliydi.	[ 77 ]
8 baharat EO'su	B. _ cereus , E. _ koli , L. _ monositogenler , S . rissen , P. _ fluorescens , S. aureus , Candida lipolytica , Hanseniaspora uvarum , Pichia membranaefaciens , Rhodotorula glutinis , Schizosaccharomyces pombe , Zygosaccharomyces rouxii , A. flavus , Aspergillus .	Tarçın EO, 0.015 ila 2.0 mg/mL arasında değişen MIC'lerle en güçlü inhibisyon etkilerine sahipti.	[ 78 ]
10 baharat EO'su	B. _ cereus , B. _ subtilis , E. _ coli , K. pneumoniae , L . monositogenler , P . aeruginosa , S. aureus , S. enterica , S. marcencens , Y. enterocolitica	Tarçın EO, test edilen tüm bakteri suşlarını inhibe etmede etkiliydi.	[ 79 ]

Ayrı bir pencerede aç
Git: 6. kimyon


Kimyon ( Cuminum cyminum ) Apiaceae familyasına ait aromatik bir bitkidir. Kimyon Orta Doğu'da eski zamanlardan beri gıdalarda bir bileşen olarak kullanılmaktadır ve kimyon tohumları Hindistan'da uzun zamandır antiseptik ve dezenfektan olarak kullanılmaktadır [ 80 ]. Cuminaldehit, simen ve terpenoidler, kimyon EO'larının başlıca biyoaktif bileşenleridir [ 81 ]. 6.1. Kimyonun Antimikrobiyal Aktiviteleri


Bir çalışmada, kimyon EO'nun E'ye karşı antimikrobiyal aktiviteleri . coli , S. aureus , S. faecalis , P . aeruginosa ve K. pneumoniae , agar difüzyon ve seyreltme yöntemleriyle araştırıldı [ 81 ]. E. _ coli , S. aureus ve S . faecalis , çeşitli kimyon EO seyreltmelerine duyarlıyken , P. aeruginosa ve K. _ pnömonidirençliydiler. Başka bir çalışmada, kimyon tohumlarının EO'nun gıda örneklerinden izole edilen 1230 mantara karşı antifungal aktiviteleri test edilmiştir [ 82 ]. EO, mantar türlerinin çoğu için mantar öldürücüydü ve R. stolonifer hariç 19 gıda kaynaklı mantar türünün tümüne karşı MIC'de (0,6 μL/mL) geniş bir mantar toksisitesi spektrumu uyguladı . Ayrıca, Abd El Mageed ve ark. [ 83 ] kimyon tohumlarının EO üzerindeki mikrodalgaların E. coli'ye karşı antimikrobiyal aktiviteleri üzerindeki etkilerini araştırdı . coli , S. aureus , P . aeruginosa , A. _ nijer , A. _ parazitik veC. _ disk difüzyon yöntemini kullanarak albicans . Hem mikrodalga hem de geleneksel (fırın) kavrulmuş kimyon yağları, test edilen mikroorganizmalar üzerinde benzer antimikrobiyal etkilere sahipti ve ham yağlardan daha etkiliydi. Rıza et al. [ 80 ], kimyonun E'ye karşı antibakteriyel aktiviteleri üzerinde ã-ışınlamasının (10 ve 25 kGy) etkilerini inceledi . koli , P. _ aeruginosa , B . cereus ve S. aureus, agar kuyu difüzyon yöntemi ve disk difüzyon yöntemi ile. Sonuçlar, kimyon EO'nun test edilen bakteriler üzerinde antibakteriyel etkiler gösterdiğini ve kimyon tohumlarına ã-ışınlamasının (10 ve 25 kGy) kimyonun antimikrobiyal aktiviteleri üzerinde önemli bir etkisinin olmadığını göstermiştir. 6.2. Kimyon ve Diğer Baharatların Antimikrobiyal Aktivitelerinin Karşılaştırılması


Chaudhry ve ark. [ 84 ], disk difüzyon testi ile, 3 baharatın sulu infüzyonlarının ve sulu kaynatmalarının antibakteriyel etkilerini, görünüşte sağlıklı bireylerin ağız boşluğundan izole edilen 11 cinsten 188 bakteri üzerinde belirlediler. Kimyonun sulu kaynatılması, test edilen bakteri türlerinin %73'ünde engelleyici etkiler gösterdiği için en yüksek antimikrobiyal aktiviteye sahipti. Kimyon EO, bildirildiği gibi bazı baharat EO'larından daha etkiliydi. Iacobellis ve ark. [ 85 ] kimyon ve Carum carvi L.'nin EO'larının E. coli ve Pseudomonas , Clavibacter , Curtobacterium , Rhodococcus , cinslerine karşı antimikrobiyal aktivitelerini değerlendirdi .Agar difüzyon testi kullanılarak Erwinia , Xanthomonas , Ralstonia ve Agrobacterium . Kimyon EO , test edilen en yüksek seviye olan 8 μL EO'ya dirençli olan Pseudomonas viridiflava dışında hem Gram pozitif hem de Gram negatif bakteriler üzerinde antibakteriyel etkiler gösterdi . Özcan et al. [ 86 ], S. typhimurium , B. cereus , S. aureus , E. faecalis , E'ye karşı üç konsantrasyonda (%1, %10 ve %15 v / v ) dokuz baharat EO'sunun antimikrobiyal aktivitelerini inceledi . koli . Y. enterokolitika ,S. cerevisiae , Candida rugosa , Rhizopus oryzae ve A. niger . Sonuçlar, kimyon EO'nun test edilen tüm bakteri türlerine ve ayrıca S'ye karşı etkili olduğunu gösterdi . mantarlar arasında cerevisiae ve Candida rugosa . Stefanini et al. [ 87 ], DIZ'leri belirleyerek baharatların EO'larının (rezene tohumları, dereotu, kimyon ve kişniş) antimikrobiyal aktivitelerini analiz ettiler. Sonuçlar, kimyonun E'ye karşı etkili olduğunu gösterdi . koli , P. _ aeruginosa ve Salmonellasp. DIZ'leri sırasıyla 18, 10 ve 23 mm'dir. Başka bir çalışmada, altı baharatın EO'larının L. curvatus , L. sakei , S. carnosus , S. xylosus , E. gergoviae ve E. amnigenus'a karşı antimikrobiyal aktiviteleri agar disk difüzyon yöntemi kullanılarak değerlendirildi [ 43 ]. Kimyon EO, 31.23 mm ( L. sakei ) ile 38.17 mm ( E. gergoviae ) arasında değişen DIZ'lerle test edilen bakterilere karşı ikinci etkili oldu .). Ayrıca, başka bir çalışma, disk difüzyon yöntemiyle beş baharatın EO'larının farklı mikroorganizma türlerine karşı antimikrobiyal aktivitelerini değerlendirdi ve bitkiler ile antibiyotikler arasındaki olası etkileri in vitro olarak tartıştı [ 88 ]. Kimyon, test edilen tüm bakteri ve mantarları inhibe etti. Kimyonun gentamisin, sefalotin ve seftriakson ile uygulanması, Pseudomonas pyocyaneus ( P. pyocyaneus ) ve Aeromonas hydrophila'ya ( A. hydrophila ) karşı sinerjistik etkiler gösterdi, ancak test edilen diğer bakterilere karşı antagonistik etkiler gösterdi. Benzer şekilde, bazı baharat EO'larının altı gıda kaynaklı bakteriye karşı antibakteriyel aktiviteler üzerindeki olası sinerjik etkileşimleri - B.cereus , L. _ monocytogenes , M. luteus , S. aureus , E. coli ve S. typhimurium — mikro et suyu seyreltme, dama tahtası titrasyonu ve zaman öldürme yöntemleriyle değerlendirildi [ 89 ]. Sonuçlar kişniş ve kimyon tohumu yağı kombinasyonunun antibakteriyel aktiviteler üzerinde sinerjik etkileşimler sergilediğini göstermiştir.

Sonuç olarak, kimyon, E gibi çeşitli mikroorganizmalar üzerinde antimikrobiyal etkilere sahipti . coli , S. aureus ve S . düşük konsantrasyonlarda dışkı (Tablo 5). Gelecekte, kimyonun ve ana bileşenlerinin (küminaldehit ve simen) diğer mikroorganizmalar üzerindeki antimikrobiyal etki mekanizmaları daha fazla çalışılmalıdır. Tablo 5


Kimyonun antibakteriyel ve antifungal aktiviteleri.

kimyon	E. _ coli , S. aureus , S . fecalis , P . aeruginosa , K . pnömoni	E. _ coli , S. aureus ve S . faecalis , çeşitli kimyon EO seyreltmelerine duyarlıydı.	[ 81 ]
kimyon tohumları	Gıda örneklerinden elde edilen 1230 mantar izolatı	EO, 0.6 μL/mL MIC'de mantar türlerinin çoğuna karşı mantar öldürücüydü.	[ 82 ]
Kimyon tohumları EO'lar	E. _ coli , S. aureus , P . aeruginosa , A. _ nijer , A. _ parazitik , C. _ albicans	Hem mikrodalga hem de geleneksel (fırın) kavrulmuş kimyon yağları, ham yağlardan daha yüksek etkiler göstermiştir.	[ 83 ]
kimyon	E. _ koli , P. _ aeruginosa , B . cereus , S. aureus	ã-Kimyon tohumlarına 10 ve 25 kGy'de yapılan ışınlamanın antibakteriyel etkiler üzerinde önemli bir etkisi olmamıştır.	[ 80 ]
Kalonji, kimyon ve haşhaş tohumlarından sulu infüzyonlar ve sulu kaynatmalar	Görünüşe göre sağlıklı bireylerin ağız boşluğundan izole edilen 188 bakteri izolatı	Kimyonun sulu kaynatılması, test edilen bakterilerin %73'ünü inhibe etti.	[ 84 ]
Kimyon ve C. carvi EO'lar	E. coli , cinsler Pseudomonas , Clavibacter , Curtobacterium , Rhodococcus , Erwinia , Xanthomonas , Ralstonia , Agrobacterium	Kimyon EO, Pseudomonas viridiflava dışında test edilen tüm bakterilere karşı antibakteriyel aktiviteler gösterdi .	[ 85 ]
9 baharat EO'su	S. _ Typhimurium , B. _ cereus , S. aureus , E . fecalis , E . koli . Y. _ enterokolitika , S . cerevisiae , Candida rugosa , Rhizopus oryzae , A. Nijer	Kimyon EO, tüm bakteri türlerine ve iki mantara ( S. cerevisiae ve Candida rugosa ) karşı etkiliydi .	[ 86 ]
4 baharat EO'su	S. aureus , Salmonella sp., E . koli , P. _ aeruginosa , vb.	Kimyon EO, E'ye karşı etkiliydi . koli , P. _ aeruginosa ve Salmonella sp.	[ 87 ]
6 baharat EO'su	L. _ eğrilik , L. _ saki , S. _ karnosus , S . ksilozus , E. _ gergoviae , E. _ amnigenus	Kimyon EO, test edilen baharatlar arasında ikinci etkili oldu.	[ 43 ]
5 baharat EO'su	M.luteus , B. _ megaterium , Brevibacillus brevis , E. faecalis , Pseudomonas pyocyaneus , M. smegmatis , E . coli , Aeromonas hydrophila , Y. enterocolitica , S. aureus , S. faecalis , S. cerevisiae , Kluvyeromyces fragilis	Kimyon, test edilen tüm bakteri ve mantarları inhibe etti ve antibiyotiklerle sinerjistik ve antagonistik etki gösterdi.	[ 88 ]
9 baharatın kombinasyon halinde EO'ları	B. _ cereus , L. _ monositogenler , M . luteus , S. aureus , E . koli , S. _ Typhimurium	Kişniş/kimyon tohumu yağı kombinasyonu, antibakteriyel aktiviteler üzerinde sinerjik etkileşimler göstermiştir.	[ 89 ]

Ayrı bir pencerede aç
Git: 7. Biberiye


Biberiye ( Rosmarinus officinalis ), Lamiaceae familyasına ait, hoş kokulu ve dünyanın her yerinde yetişen çok yıllık bir çalıdır. Biberiye, farmasötik ürünlerde ve geleneksel tıpta kullanılmıştır ve ayrıca arzu edilen aroması, antioksidan aktiviteleri ve antimikrobiyal aktiviteleri nedeniyle gıda ürünlerinde aroma maddesi olarak kullanılmaktadır [ 90 , 91 ]. 7.1. Biberiyenin Antimikrobiyal Aktiviteleri


Tavassoli et al. [ 91 ] biberiye EO'nun Leuconostoc mesenteroides , Lactobacillus delbruekii , S. cerevisia ve C. krusei'yi baskıladığını bildirdi . Sonuçlar, biberiye EO'nun test edilen bakteriler üzerinde (MIC'ler: 0,5–1,5 mg/mL) mayalara göre daha yüksek inhibitör etkiler gösterdiğini göstermiştir. Bozin et al. [ 92 ] mikrodilüsyon tekniği ile biberiye ve adaçayı EO'larının 13 bakteri suşuna ve 6 mantara karşı antimikrobiyal aktivitelerini tanımladı. Bifonazol ile karşılaştırıldığında, biberiye EO, özellikle C'ye karşı daha iyi antifungal aktiviteler göstermiştir . albicans , Trichophyton tonsurans ( T . tonsurans )) ve daha düşük MIC'lerde (15.0–30.2 μL) Trichophyton rubrum . Rosemary EO ayrıca E üzerinde önemli antibakteriyel aktiviteler ifade etti . coli , S. typhimurium , S . enteritidis ve Shigella sonei . Weerakkody ve ark. [ 93 ] yedi baharat ve bitkiden elde edilen ekstraktların E. coli üzerindeki antibakteriyel etkilerini karşılaştırdılar . coli , S. typhimurium , L . monocytogenes ve S. aureusagar disk difüzyonu ve et suyu seyreltme deneyi ile. Her iki yöntemin sonuçları, biberiye heksan ekstraktının, S. hariç test edilen tüm bakterilere karşı etanol ve su ekstraktlarından önemli ölçüde daha yüksek antibakteriyel aktiviteler sergilediğini göstermiştir . MIC'leri 1,25 ila 5,0 mg/mL arasında değişen typhimurium . 7.2. Biberiye ve Diğer Baharatların Antimikrobiyal Aktivitelerinin Karşılaştırılması


Ek olarak, Krajcova ve ark. [ 94 ], B'ye karşı beş bitki etanol ekstraktının antimikrobiyal aktivitelerini gözlemledi . cereus , E. _ koli , P. _ aeruginosa , S. aureus ve L. seyreltme yöntemi ve test edilen bakterilerin büyüme eğrilerinin tanımı kullanılarak monositogenler . Biberiye ekstraktının tüm konsantrasyonlarda (%0.1, %0.05, %0.02 ve %0.01 w / w ) en etkili olduğu kanıtlanmıştır . %0.01 w / w konsantrasyonunda, biberiye özütü sadece P'yi inhibe etti .aeruginosa ve E. _ coli , daha yüksek ekstrakt konsantrasyonları ise diğer tüm bakterilere karşı etkiliydi. Zhang et al. [ 95 ], 14 baharat etanol ekstraktının ve bunların karışımlarının L. üzerindeki antimikrobiyal etkilerini inceledi . monositogenler , E. _ koli , P. _ kuyu difüzyon testi kullanılarak fluorescens ve L. sake . Bireysel biberiye özütü, güçlü antimikrobiyal aktiviteler gösterdi ve biberiye ve meyan kökü özütlerinin kombinasyonu, test edilen tüm mikroorganizmalar üzerinde en iyi inhibitör etkileri gösterdi. Kozlowska ve ark. [ 96] disk difüzyon testi ile 5 baharattan elde edilen sulu ekstraktların 8 Gram pozitif bakteriye ve 12 Gram negatif bakteriye karşı antimikrobiyal aktivitelerini test etti. Biberiye, test edilen tüm Gram-pozitif bakteriler için MIC'ler 0.125-0.5 mg/mL ve dört Gram-negatif bakteri için 0.25-0.5 mg/mL olduğundan, diğer dört baharattan daha geniş bir spektrumla inhibitör etkilerini sergiledi. Weerakkody ve ark. [ 97 ] L 'ye karşı iki ekstrakt kombinasyonunun antimikrobiyal aktivitelerini inceledi . monocytogenes ve S. aureusve 4 veya 8 °C'de 16 gün boyunca saklanan hazır karides üzerindeki doğal bozulma mikroflorası. Her iki kombinasyon da (havlıcan, biberiye ve limon; havlıcan ve biberiye), aerobik bakteri ve laktik asit bakterilerinin seviyelerini önemli ölçüde azalttı, ancak L üzerinde hiçbir etki göstermedi . monocytogenes veya S. aureus . Azizkhani et al. [ 90 ] biberiye, nane ve bir tokoferol karışımının sosislerdeki mikroorganizmalara karşı antimikrobiyal etkilerini değerlendirdi. Biberiye uygulaması, mikroorganizmaların büyümesini önemli ölçüde engelledi ve olası sinerjik etkileri gösteren, hem biberiye hem de nane içeren numunelerde en düşük mikrobiyal sayımlar elde edildi. Toroğlu [ 88] disk difüzyon yöntemiyle beş baharat EO'sunun antimikrobiyal aktivitelerini değerlendirdi ve bitkilerin ve antibiyotiklerin olası etkilerini tartıştı. Biberiye, test edilen tüm mantar ve bakteriler üzerinde antimikrobiyal etkilere sahipti. Biberiye EO ve sefalotin antibiyotiklerinin kombinasyonu S. aureus üzerinde sinerjik etkiler gösterirken, biberiye EO ve seftriakson antibiyotiklerinin kombinasyonu hiçbir etki göstermedi.

Her şeyden önce, atıfta bulunulan makaleler iyi kalitededir ve biberiye EO ve ekstraktlarının düşük MIC'lerde bazı bakteri ve mantarlara, özellikle S. aureus gibi Gram pozitif bakterilere karşı antimikrobiyal bulunduğunu göstermiştir (Tablo 6). Bazı araştırmalar biberiyenin bazı baharatlar ve havlıcan ve sefalotin gibi antibiyotiklerle sinerjik etkiler gösterdiğini göstermiştir. Hem biberiyenin hem de ana bileşenlerinin antimikrobiyal etki mekanizmaları daha fazla çalışılmalıdır. Tablo 6


Biberiyenin antibakteriyel ve antifungal aktiviteleri.

Biberiye EO	Leuconostoc mesenteroides , Lactobacillus delbruekii , S. cerevisiae , C . krusei	Biberiye EO, test edilen bakterilere karşı mayalardan daha yüksek etkiler gösterdi.	[ 91 ]
Biberiye ve adaçayı EO'ları	C. _ albicans , Trichophyton mentagrophytes , Trichophyton tonsurans , Trichophyton rubrum , Epidermophyton floccosum , Microsporum canis , P . aeruginosa , E . koli , S. _ Typhimurium , S . enteritidis , Shigella sonei , Micrococcus flavus , Sarcina lutea , S. aureus , S. epidermidis , B. _altyazı	Biberiye EO'su, önemli antifungal aktiviteler ve antibakteriyel aktiviteler gösterdi.	[ 92 ]
7 baharat ve bitki özü	E. _ koli , S. _ Typhimurium , L. _ monocytogenes , S. aureus	Biberiyenin heksan özü, etanol ve su özütlerinden önemli ölçüde daha yüksek antibakteriyel aktivite sergilemiştir.	[ 93 ]
5 bitki etanol özü	B. _ cereus , E. _ koli , P. _ aeruginosa , S. aureus , L . monositogenler	Biberiye özütü, test edilen tüm mikroorganizmalara karşı en etkiliydi.	[ 94 ]
14 baharat etanol özü ve bunların karışımı	L. _ monositogenler , E. _ koli , P. _ floresanlar , L. _ uğruna	Biberiye ve meyan kökü ekstrelerinin karışımı, test edilen tüm bakterilere karşı en etkiliydi.	[ 95 ]
5 baharat sulu özü	8 Gram pozitif bakteri ve 12 Gram negatif bakteri	MİK'ler Gram pozitif bakteriler için 0,125 ila 0,5 mg/mL ve Gram negatif bakteriler için 0,25-0,5 mg/mL aralığındaydı.	[ 96 ]
2 baharat ve bitki özü kombinasyonu	L. _ monocytogenes , S. aureus ve 4 veya 8 °C'de 16 gün boyunca saklanan pişmiş, yemeye hazır karideslerde doğal olarak mevcut bozulma mikroflorası	Havlıcan, biberiye ve limon kombinasyonu ve havlıcan ve biberiye kombinasyonu, aerobik bakteri ve laktik asit bakterilerinin seviyelerini önemli ölçüde azalttı.	[ 97 ]
Biberiye, nane ve tokoferol karışımı	Sosislerdeki mikroorganizmalar	Biberiye ilavesi, mikrobiyal büyümenin önemli ölçüde inhibisyonu ile sonuçlandı ve nane ile olası sinerjik etkiler gösterdi.	[ 90 ]
5 baharat EO'su	M. luteus , B. megaterium , B. brevis , E. _ fecalis , P . pyocyaneus , M. smegmatis , E. coli , A. hydrophila , Y. enterocolitica , S. aureus , S . faecalis , S. cerevisiae , K. fragilis	Biberiye EO, sefalotin ile sinerjik etkiler gösterdi.	[ 88 ]

Ayrı bir pencerede aç
Git: 8. Sarımsak


Sarımsak ( Allium sativum ) Liliaceae familyasına aittir [ 98 ]. Sarımsağın antimikrobiyal aktiviteleri uzun yıllardır bilinmektedir ve aktif bileşen allisin, bir dialil tiyosülfinat (2-propenil-2-propenetiol sülfonat) olarak tanımlanmıştır [ 99 ]. 8.1. Sarımsağın Antimikrobiyal Aktiviteleri


Bir çalışmada, Sallam ve ark. [ 100 ] taze sarımsak, sarımsak tozu ve sarımsak yağının çiğ tavuk sosisindeki mikroorganizmalar üzerindeki antimikrobiyal etkilerini aerobik plaka sayımı ile inceledi. Sarımsak malzemeleri, şu sırayla antimikrobiyal aktivite gösterdi: taze sarımsak > sarımsak tozu > sarımsak yağı > bütillenmiş hidroksianisol. Başka bir çalışmada ayrıca farklı kurutma yöntemleriyle yapılan kurutulmuş sarımsak tozlarının S. aureus , E. koli , S. _ Typhimurium , B. _ cereus ve Lactobacillus delbrueckii subsp. bulgaricus ve Streptococcus thermophilus[ 99 ]. Taze sarımsak en yüksek aktiviteyi sergiledi ve bunu dondurularak kurutulmuş toz izledi. Antimikrobiyal faaliyetlerden sorumlu aktif bileşenlerin tutulması, esas olarak hem kurutma sıcaklığından hem de zamandan etkilenmiştir.

%0'dan %10'a kadar olan konsantrasyonlarda kıyılmış sarımsak, toplam aerobik mezofilik bakteri, maya ve depolamadan 2, 6, 12 ve 24 saat sonra kalıplar [ 101 ]. Sonuçlar, doğranmış sarımsağın, sarımsak konsantrasyonuna bağlı olarak kıymadaki mikroorganizmaların büyümesini geciktirdiğini göstermiştir. Çiğ köfte karışımına sarımsak (%5 veya %10) eklenmesi, toplam aerobik mezofilik bakteri, maya ve küf sayıları açısından mikroorganizma sayımını azaltmıştır.

Sarımsak EO, hücre zarlarına ve hatta mitokondri gibi organellerin zarlarına nüfuz etmiş, organellere zarar vermiş ve C. albicans'ın ölümüyle sonuçlanmıştır [ 102 ]. Ayrıca, sarımsak EO, oksidasyon-indirgeme süreçlerinde yer alanlar ve ilaçlara ve açlığa hücresel tepki dahil olmak üzere birkaç kritik genin farklı ekspresyonunu indükledi. 8.2. Sarımsak ve Diğer Baharatların Antimikrobiyal Aktivitelerinin Karşılaştırılması


Bazı çalışmalar, farklı baharatların antimikrobiyal aktivitelerini karşılaştırdı. Indu et al. [ 103 ], 5 baharat ekstraktının 20 E serogrupları üzerindeki antimikrobiyal etkilerini inceledi . coli , 8 Salmonella serotipi , L . monocytogenes ve A. hydrophila , agar kuyusu yöntemini ve filtre kağıdı yöntemini kullanarak. Sarımsak özütü, L hariç tüm test mikroorganizmalarına karşı tüm konsantrasyonlarda (%100, %75, %50 ve %25) önemli antibakteriyel aktiviteler sergilemiştir . monositogenler ve E'ye karşı aktivite . coli , konsantrasyona lineer olarak bağımlıydı. Joe ve ark. [ 104] sarımsak, zencefil ve biber etanol özlerinin K. pneumoniae , S. aureus , M. morgani , C üzerindeki antimikrobiyal etkilerini bildirdi . albicans , E. _ coli ve P. vulgaris filtre kağıdı tahlilini kullanarak. Sarımsak özütü, tüm konsantrasyonlarda (1000, 1500 ve 2000 ppm), özellikle P. vulgaris ve M. _ morgani ve aktiviteler konsantrasyonların doğrusal bir fonksiyonuydu. Geremew et al. [ 105], altı baharat ham özütünün (aseton, etanol ve heksan özütleri) E. coli'ye karşı antimikrobiyal aktivitelerini inceledi . coli , S. aureus , S . flexneri ve Streptococcus pneumoniae agar kuyusu difüzyon yöntemiyle. Sarımsak, S hariç tüm test edilen patojenlere karşı en etkiliydi . esnek . Kullanılan farklı solvent ekstraktları arasında en yüksek antibakteriyel aktiviteyi sarımsak aseton ekstraktı sergilemiştir. Touba et al. [ 106] zehirli gıda tekniği ile yedi baharatın ham ekstraktlarının üç Roselle patojenine karşı antimikrobiyal aktivitelerini test etti. Sonuçlar, sarımsağın soğuk su ekstraktının test edilen üç mantarın tümüne karşı iyi antifungal aktiviteler gösterdiğini ve sarımsakın sıcak su ekstraktının en iyi antifungal aktiviteleri gösterdiğini gösterdi. Nejad et al. [ 98 ] sarımsak sulu ekstraktının S. aureus üzerindeki antibakteriyel etkisini bildirdihamburgerde. Sarımsak sulu özü ile muamele edilen numuneler, bir ve iki hafta buzdolabında tutuldu ve mikrobiyal sayımlarla test edilmeden önce bir, iki ve üç ay süreyle donduruldu. Birinci ve ikinci hafta numuneleri, sırasıyla 100 g hamburger numunelerine eklenen tüm 1, 2 ve 3 mL'lik ekstraktlarla önemli ölçüde azaldı ve 2 ve 3 mL'lik ekstraktların daha etkili olduğunu gösterdi. Bir, iki ve üç aylık numunelerin tedavisinde, S. aureus'un büyümesi 2 ve 3 mL'lik ekstraktlarla önemli ölçüde azaldı. Al-Turki [ 55 ] beş baharat hidrosolünün (kekik, nane, adaçayı, karabiber ve sarımsak) B'ye karşı antimikrobiyal aktivitelerini araştırdı . subtilis ve S. _ enteritidisagar disk difüzyon yöntemini kullanarak. Sarımsak hidrosolü, B'ye karşı daha güçlü antibakteriyel aktiviteler sergiledi . subtilis ve S. _ enteritidis ile kekik, nane, adaçayı ve karabiber hidrosollerinin karşılaştırılması.

Sonuç olarak, sarımsak, E. coli gibi çeşitli patojenik mikroorganizmalara karşı düşük konsantrasyonlarda büyük antimikrobiyal aktiviteler göstermiştir . coli ve S. aureus (Tablo 7). Taze sarımsağın, sarımsak tozu ve yağından daha yüksek antimikrobiyal aktiviteye sahip olduğu bulundu. Tablo 7


Sarımsağın antibakteriyel ve antifungal aktiviteleri.

Taze sarımsak, sarımsak tozu, sarımsak yağı	Çiğ tavuk sosisindeki mikroorganizmalar	Antimikrobiyal aktivitelerin sırası taze sarımsak > sarımsak tozu > sarımsak yağı > bütillenmiş hidroksianisol şeklindeydi.	[ 100 ]
Sarımsak tozu	S.aureus , E. _ koli , S. _ Typhimurium , B. _ cereus ve Lactobacillus delbrueckii subsp. bulgaricus ve Streptococcus thermophilus	Taze sarımsak en büyük engellemeyi üretti, bunu dondurularak kurutulmuş toz izledi.	[ 99 ]
Kıyılmış sarımsak	Kıyma ve çiğ köftedeki mikroorganizmalar	Doğranmış sarımsak, mikrobiyolojik büyüme üzerinde yavaşlatıcı etkilere sahipti.	[ 101 ]
5 baharat özü	20 serogrup E. coli , 8 Salmonella serotipi , L . monositogenler ve A. _ hidrofil	Sarımsak özütü , tüm konsantrasyonlarda L. monocytogenes dışındaki mikroorganizmalara karşı önemli aktiviteler sergilemiştir .	[ 103 ]
3 etanol özü	K. _ pnömoni , S. aureus , M . morgani , C. _ albicans , E. _ koli , P. _ vulgaris	Sarımsak özütü, tüm konsantrasyonlarda üstün antibakteriyel aktiviteler sergilemiştir.	[ 104 ]
6 baharat ham etanol, heksan ve aseton özleri	E. _ coli , S. aureus , S . flexneri , Streptococcus pneumoniae	Sarımsak, S hariç tüm test edilen patojenlere karşı en etkiliydi . esnek .	[ 105 ]
7 baharat ham özü	Phoma exigua , Fusarium nygamai , R. solani	Sarımsağın soğuk su özütü, test edilen üç mantarın tümüne karşı iyi antifungal aktiviteler sergiledi.	[ 106 ]
Sarımsak sulu özü	S. aureus	Birinci ve ikinci hafta numuneleri, tüm 1, 2 ve 3-mL sarımsak özütleri tarafından önemli ölçüde azaldı.	[ 98 ]
5 baharat hidrosolü	B. _ subtilis ve S. _ enteritidis	Sarımsak hidrosolleri, diğer baharat hidrosollerinden daha güçlü antibakteriyel aktiviteler göstermiştir.	[ 54 ]

Ayrı bir pencerede aç
Git: 9. Zencefil


Zingiberaceae [ 107 ] familyasına ait olan zencefil ( Zingiber officinale ), gıda, ilaç, kozmetik ve diğer endüstrilerde yaygın olarak bir bileşen olarak kullanılmaktadır. Zencefildeki antimikrobiyal aktivitelerden sorumlu olan bazı uçucu bileşikler á-pinene, borneol, camphene ve linalool'dur [ 108 ]. 9.1. Zencefilin Antimikrobiyal Aktiviteleri


Zencefilin çeşitli çalışmalarda antimikrobiyal aktivitelere sahip olduğu kanıtlanmıştır. Singh et al. [ 109 ] zencefilin EO ve oleoresinin Aspergillus terrus , A. niger , Aspergillus flavus ( A. flavus ), Trichothecium roseum ( T. roseum ), Fusarium graminearum ( F. graminearum ) F. oxysporum , Fusarium'a karşı antifungal aktivitelerini belirledi . oxysporum ( F. monoliforme ) ve Curvularia palliscens , gıda zehiri ve ters petri-plaka tekniği ile. Sonuçlar, EO'nun %100 F. oxysporum'u inhibe ettiğini gösterdi., oleoresin ise A. niger'i %100 inhibe etti . Park et al. [ 107 ] , zencefil ve beş zencefil bileşeninin etanol ve n -heksan özlerini üç anaerobik Gram-negatif bakteri, Porphyromonas gingivalis ( P. gingivalis ), Porphyromonas endodontalis ve Prevotella intermedia ile karşılaştırdı . Sonuçlar, zencefil özlerinin test edilen üç bakteriye karşı antibakteriyel aktiviteler sergilediğini gösterdi. Yüksek oranda alkillenmiş iki gingerol, 6 ila 30 µg/mL arasında değişen MİK değerleri ile bu oral patojenlerin büyümesine karşı önemli inhibisyon gösterdi ve ayrıca 4-20 µg/mL MBC aralığında oral patojenleri öldürdü. Sa-Nguanpuag ve ark. [ 108] hidrodistilasyon ve solvent ekstraksiyon yöntemi ile elde edilen zencefil yağlarının in vitro ve in vivo antimikrobiyal aktivitelerini değerlendirdi. Sonuçlar, her iki yöntemle ekstrakte edilen yağların B'ye karşı antimikrobiyal aktivitelere sahip olduğunu gösterdi . subtilis , Bacillus nutto , P. aerugenosa , Rhodoturola sp., Samonella newport , S. enteritidis ve Fusarium sp.; E. coli , Campylobactor coli ve Campylobactor jejuni ( C. jejuni ) dışında in vitro .Rendelenmiş yeşil papaya durumunda, pakete 5 ve 10 μL zencefil yağı eklendiğinde mikroorganizmaların büyümesi iyi bir şekilde engellenirken, 15 μL zencefil yağı ile büyüme oranında bir azalma gözlemlendi. 9.2. Zencefil ve Diğer Baharatların Antimikrobiyal Aktivitelerinin Karşılaştırılması


Yoo et al. [ 110 ], zencefil ve hardaldaki EO'ların çeşitli sıcaklıklarda Vibrio türlerine karşı antibakteriyel aktivitelerini araştırdı . Sonuçlar, zencefil ve hardaldan elde edilen EO'ların 5 °C'lik depolamada Vibrio parahaemolyticus ve Vibrio vulnificus'un büyümesini engelleyebileceğini göstermiştir . Indu et al. [ 103 ], 5 baharat ekstraktının antibakteriyel aktivitelerini 20 serogrup E'ye karşı test etti . coli , 8 Salmonella serotipi , L . monocytogenes ve A. hydrophilaagar kuyusu yöntemi ve filtre kağıdı yöntemi ile. Sonuçlar, zencefil ekstraktının iki E. coli serogrubu üzerinde engelleyici etkilere sahip olduğunu gösterdi . Mvuemba ve ark. [ 74 ], A'nın misel büyümesine karşı dört baharat suyu ekstraktının antimikrobiyal aktivitelerini değerlendirdi . niger , F. sambucinum , P. sulcatum veya R. stolonifera . Sonuçlar, zencefil ekstraktının test edilen mikroorganizmaların misel büyümesini önemli ölçüde baskıladığını ve P. sulcatum , 0.05 g/mL zencefil özütü ile %100 inhibe edilmiştir. Touba et al. [ 106] soğuk su ve sıcak su ile yapılan yedi baharatın ham ekstraktlarının Phoma exigua ( P. exigua ), Fusarium nygamai ( F. nygamai ) ve R. solani'ye karşı zehirli gıda tekniği ile antifungal aktivitelerini test etti. Sonuçlar, sarımsak ve zencefilden elde edilen sıcak su özlerinin en iyi mantar önleyici faaliyetlere sahip olduğunu gösterdi. Soğuk su özleri, test edilen patojenler üzerinde genellikle sıcak su özlerinden daha etkiliydi. Başka bir çalışmada, baharatların 7 etanol ekstraktının klinik örneklerden izole edilen yüksek düzeyde gentamisin dirençli 215 enterokok suşuna karşı antibakteriyel aktiviteleri kuyu difüzyon yöntemi ile değerlendirilmiştir.]. Sonuçlar, zencefilin DIZ'lerinin 27 ila 30 mm arasında değiştiği, tüm izolatlara karşı sadece tarçın ve zencefil ekstraktlarının aktiviteye sahip olduğunu göstermiştir.

Toplu olarak, zencefilin düşük konsantrasyonlarda hem in vivo hem de in vitro olarak P. aerugenosa gibi bazı yaygın mikroorganizmalara karşı önemli antimikrobiyal aktivitelere sahip olduğu kanıtlanmıştır (Tablo 8). Zencefil ayrıca P. gingivalis gibi patojenleri ve düşük MİK'leri ve MBC'leri olan enterokok izolatlarını da inhibe edebilir. Zencefilin bakteri ve mantarlar üzerindeki kesin etki mekanizmaları nadiren çalışıldı ve daha fazla araştırmaya ihtiyaç var. Tablo 8


Zencefilin antibakteriyel ve antifungal aktiviteleri.

3 baharat özü ve EO	5 suş L. monocytogenes , 4 suş S . Typhimurium DT104	Zencefilin ticari EO'ları tüm L'yi inhibe etti . ≤ 0.6'da monositogenler	[ 111 ]
Zencefil EO ve oleoresin	Aspergillus terrus , A. niger , A. flavus , Trichothecium roseum , Fusarium graminearum , Fusarium oxysporum , Fusarium monoliforme , Curvularia palliscens	Zencefilin EO ve oleoresini, F'ye karşı %100 antifungaldi . oxysporum ve A. _ sırasıyla nijer .	[ 109 ]
Zencefil etanol ve n -heksan özleri	Porphyromonas gingivalis , Porphyromonas endodontalis , Prevotella intermedia	Yalnızca [10]-gingerol ve [12]-gingerol, test edilen bakterilerin büyümesini 6–30 µg/mL MIC aralığında etkili bir şekilde engelledi.	[ 107 ]
Hidrodistilasyon ve solvent ekstraksiyon yöntemiyle ekstrakte edilen zencefil yağı	B. _ subtilis , Bacillus nutto , P . aerugenosa , Rhodoturola sp., Samonella newport , S . enteritidis , Fusarium sp.	Her iki ekstraksiyon yöntemiyle elde edilen ekstraktlar, listelenen mikroorganizmaları inhibe etti.	[ 108 ]
Zencefil ve hardal EO'ları	titreşim türleri	Zencefil ve hardal EO'ları Vibrio parahaemolyticus ve Vibrio vulnificus'un büyümesini engelledi .	[ 110 ]
5 baharat özü	20 serogrup E. coli , 8 Salmonella serotipi , L . monositogenler ve A. _ hidrofil .	Zencefil özü, iki E. coli serogrubu üzerinde engelleyici etkilere sahipti .	[ 102 ]
4 baharat suyu özü	A. _ nijer , F. _ sambucinum , P . sulcatum , R . stolonifera	Zencefil özü, test edilen mikroorganizmaların misel büyümesini önemli ölçüde engelledi.	[ 74 ]
7 baharat ham özü	P. _ exigua , F . nygamai , R. _ solani	Sıcak su özleri durumunda, sarımsak ve zencefil en iyi mantar önleyici aktiviteleri gösterdi.	[ 106 ]
7 baharat etanol özü	Klinik örneklerden izole edilen 215 enterokok suşu	Zencefilin tüm izolatlara karşı antibakteriyel aktiviteye sahip olduğu bulundu.	[ 76 ]

Ayrı bir pencerede aç
Git: 10. Fesleğen


Fesleğen ( Ocimum basilicum ) şekerlemelerde, unlu mamüllerde, çeşnilerde vb. tatlandırmada yaygın olarak kullanılan en eski baharatlardan biridir. Fesleğen yağı ayrıca parfümeride, dişçilik ve ağız ürünlerinde de kullanılmıştır [ 112 ]. Fesleğen, birçok çalışmanın bildirdiği gibi antimikrobiyal aktivitelere sahip doğal bir baharattır. 10.1. Fesleğenin Antimikrobiyal Aktiviteleri


Bir çalışmada, fesleğenin hava kısımlarından (yaz, sonbahar, kış ve ilkbaharda tam çiçeklenme döneminde toplanan) EO'ların S. aureus , E'ye karşı antimikrobiyal aktiviteleri . koli , B. _ subtilis ve Pasteurella multocida'nın yanı sıra patojenik mantarlar A. niger , Mucor mucedo , Fusarium solani ( F. solani ), Botryodiplodia theobromae ve R. solani disk difüzyon yöntemi ile değerlendirildi ve MİK'ler bir mikrodilüsyon sıvı duyarlılığı ile belirlendi. tahlil [ 113]. Sonuçlar, fesleğen EO'larının test edilen tüm mikroorganizmalara karşı antimikrobiyal aktivitelere sahip olduğunu gösterdi. EO'ların antimikrobiyal aktiviteleri mevsimler değiştikçe önemli ölçüde değişti ve kış ve sonbahar mahsullerinden gelen EO'lar daha fazla antimikrobiyal aktivite sergiledi. Başka bir çalışmada, fesleğenin kloroform, aseton ve 2 farklı konsantrasyondaki metanol ekstraktlarının 10 bakteri ve 4 mayaya karşı antimikrobiyal aktiviteleri disk difüzyon deneyi ile belirlendi [ 114 ]. Metanol özleri, P. aeruginosa , Shigella sp., L üzerinde inhibisyon bölgeleri sağladı . monocytogenes , S. aureus ve iki E suşu . koliancak kloroform ve aseton özleri hiçbir etki göstermedi. Kocic-Tanackov ve ark. [ 115 ], agar plaka testi ile fesleğen ekstraktının Fusarium türleri ( Fusarium oxysporum , Fusarium proliferatum , Fusarium subglutinans ve Fusarium verticillioides keklerden izole edilmiştir) üzerindeki mantar önleyici etkilerini bildirmiştir . Fesleğen özü F'ye karşı önemli aktiviteler gösterdi . proliferatum ve F. _ 0.35 ve %0.70 h / h konsantrasyonunda subglutinanlar , ancak test edilen diğer Fusarium'a karşı daha düşük aktiviteler gösterdiTürler. Fesleğen özütü, test edilen tüm Fusarium türlerinin hava miselyumunu %100 inhibe etti . %1,50 h / h'de . Beatovic et al. [ 116 ], 12 fesleğen çeşidinin EO'larının 8 bakteri türüne ( B. cereus , Micrococcus flavus , S. aureus ve E. faecalis , E. coli , P. aeruginosa , S. typhimurium ve L. monocytogenes ) karşı antimikrobiyal aktivitelerini araştırdı . ve 7 mantar ( Aspergillus fumigatus (A. fumigatus ) , A. niger , Aspergillus versicolor ( A. versicolor ), Aspergillus ochraceus ( A. ochraceus ), Penicillium funiculosum , Penicillium ochrochloron ve Trichoderma viride ) değiştirilmiş bir mikrodilüsyon tekniği ile. Test edilen tüm fesleğen EO'ları, bakteriler için 0.009 ila 23.48 μg/mL ve mantarlar için 0.08–5.00 μg/mL arasında değişen MİK'lerle önemli antimikrobiyal aktiviteler gösterdi. Tüm EO'lar, bazı bakteriler için ampisiline göre 100 kat daha yüksek antibakteriyel aktiviteler ve örneğin ketokonazol ve bifonazol gibi ticari mantar önleyici maddelerden 10 ila 100 kat daha yüksek mantar önleyici faaliyetler göstermiştir. 10.2. Fesleğen ve Diğer Baharatların Antimikrobiyal Aktivitelerinin Karşılaştırılması


El-Habib [ 117 ] yedi baharat EO'sunun A. flavus'a ve A tarafından üretilen aflatoksine karşı antifungal aktivitelerini araştırdı . flavus suşu. Sonuçlar, fesleğen EO'nun A'nın büyümesini geciktirdiğini gösterdi . flavus. 150 μL/100 mL'de fesleğen EO, A'yı tamamen inhibe etti . flavus ve aflatoksin B1 üretimini etkili bir şekilde kontrol etti. Lomarat ve ark. [ 17 ] , mikrodilüsyon tahlili ile, bir histidin dekarboksilaz üreten bakteri olan M. morganii'ye karşı sekiz EO'nun antibakteriyel aktivitelerini test etti . Basil EO, M'ye karşı antibakteriyel aktiviteye sahipti . morgani(MIC: 2.39 mg/mL, MBC: 4.77 mg/mL) ve fesleğen yağının aktif bileşiği metil chavicol idi.

Genel olarak fesleğenin, düşük MIC'lerde, özellikle A gibi mantarlarda bazı mikroorganizmaları inhibe etme etkilerine sahip olduğu kanıtlanmıştır . lezzet (Tablo 9), ancak etki mekanizmaları nadiren araştırılmıştır. Bu nedenle, gelecekteki çalışmalara ihtiyaç vardır. Tablo 9


Fesleğenin antibakteriyel ve antifungal aktiviteleri.

Fesleğenin hava kısımlarından EO	S.aureus , E. _ koli , B. _ subtilis , Pasteurella multocida , A . nijer , Mucor mucedo , F. solani , Botryodiplodia theobromae , R . solani	Test edilen tüm mikroorganizmalar fesleğenin EO'larına duyarlıydı.	[ 113 ]
Fesleğenin kloroform, aseton ve metanol özleri	E. gallinarum , E. faecalis , B. subtilis , E. _ coli , Shigella sp., S. pyogenes , S. aureus , L . monositogenler , P . aeruginosa , S . cerevisiae , C . albicans , C. crusei	Metanol özütü, P'yi inhibe etti . aeruginosa , Shigella sp. , L. monocytogenes , S. aureus ve iki E suşu . koli .	[ 114 ]
fesleğen özleri	Fusarium oxysporum , Fusarium proliferatum , Fusarium subglutinans , Fusarium verticillioides	% 1.50 v / v konsantrasyonunda fesleğen özütü Fusarium spp.'yi tamamen inhibe etti . test edildi.	[ 115 ]
12 kimyon çeşidinden EO'lar	B. _ cereus , M . flavus , S. aureus , E . fecalis , E . koli , P. _ aeruginosa , S . Typhimurium , L. _ monocytogenes , 7 mantar , Aspergillus fumigatus , A . nijer , A. _ versicolor , Aspergillus ochraceus , Penicillium funiculosum , Penicillium ochrochloron ,trikoderma virüsü	Fesleğen EO'larının MIC'leri bakteriler için 0.009 ile 23.48 μg/mL ve mantarlar için 0.08–5.00 μg/mL arasında değişmektedir.	[ 116 ]
7 baharat EO'su	bir. flavus	Basil EO, A'yı tamamen inhibe etti . 150 μL/100 mL'de flavus .	[ 117 ]
8 baharat EO'su	M dahil olmak üzere histamin üreten bakteriler . morgani	Basil EO M'yi inhibe etti . morganii'nin MİK değeri 2,39 mg/mL'dir.	[ 17 ]

Ayrı bir pencerede aç
Git: 11. Rezene


Rezene ( Foeniculum vulgare ), Umbellifarae [ 118 ] familyasına ait olup , aromatik meyveleri için ılıman bölgelerde ve tropikal kuşakta yaygın olarak ekilir ve yemek pişirmede bir bileşen olarak kullanılır [ 119 ]. Rezene tohumlarının EO'su, önemli antifungal aktiviteler ve antibakteriyel aktiviteler ile rapor edilmiştir. 11.1. Rezenenin Antimikrobiyal Aktiviteleri


Bir çalışmada, rezene tohumlarının EO'nun Streptococcus mutans ( S. mutans ) suşlarına karşı antibakteriyel aktiviteleri test edildi [ 120 ]. Sonuçlar, tüm S büyümelerinin olduğunu gösterdi . test edilen mutans suşları, 80 ppm'den yüksek konsantrasyonlarda rezene tohumları EO'ları tarafından tamamen inhibe edildi. Diao et al. [ 119 ] ayrıca, rezene tohumlarından elde edilen EO'nun çeşitli gıda kaynaklı patojenlere karşı antibakteriyel aktivitelerini öldürme süresi eğrisi tahlil yöntemiyle belirledi. Sonuçlar, rezene tohumlarının EO'nun Streptomyces albus ( S. albus ), B. subtilis , S. typhimurium ,Shigella dysenteriae ( S. dysenteriae ). ve E. _ coli , aralarında S. dizanteri , en düşük MİK (0.125 mg/mL) ve MBC (0.25 mg/mL) ile en duyarlı olanıydı. Başka bir çalışmada, ham rezene özütünün antimikrobiyal aktiviteleri, E. coli'ye karşı agar difüzyon yöntemi kullanılarak belirlendi . coli , S. blanc , P. merabilis , P. vulgaris , S. epidemidis , S. saprophyticus , A. versicolor , A. fumigates ve Penicilium camemberti [ 121]. Sonuçlar, ham rezene özütünün, test edilen dokuz mikroorganizmanın tümüne, özellikle mantar suşlarına karşı bir antimikrobiyal materyal olarak büyük bir potansiyele sahip olduğunu gösterdi. Bazı çalışmalar ayrıca rezenenin metanol, etanol ve aseton özlerini de test etti. Bir çalışmada, EO ve rezene aseton ekstraktının 10 mantara karşı antifungal aktiviteleri ters petriplate yöntemiyle değerlendirildi [ 118 ]. Sonuçlar, rezene EO'nun 6 μL'de (20 mL kültür ortamında) A. niger , A. flavus , F. graminearum ve Fusarium moniliforme'u ( F. moniliforme ) tamamen inhibe ettiğini ve A üzerinde etkili olduğunu gösterdi . 4 μL'de bile nijer .

Rezene tohumu EO, S. dysenteriae'nin hücre zarının geçirgenliğini bozabilir ve elektrolitlerin sızmasına, protein kayıplarına, indirgen şekerlere vb. neden olabilir ve sonunda hücrelerin ayrışmasına ve ölümüne yol açabilir [ 119 ]. 11.2. Rezene ve Diğer Baharatların Antimikrobiyal Aktivitelerinin Karşılaştırılması


Kimyon ve rezene EO'larının S. typhimurium ve E. üzerindeki antimikrobiyal aktiviteleri . coli , disk difüzyon yöntemi ve seyreltme yöntemi [ 122 ] ile karşılaştırıldı. Rezene EO, S'ye karşı %0.031 ve %0.062 v / v'lik en düşük MIC'ler ile kimyon EO'dan daha etkiliydi . Typhimurium ve E. _ sırasıyla koli . Nguyen et al. [ 123 ] sekiz baharatın metanol ve etanol ekstraktlarının B'ye karşı antimikrobiyal aktivitelerini değerlendirdi . subtilis , E. faecalis , L .innocua , E. _ coli , P. putida , Providencia stuartii ve Acetobacter calcoaceticus ( A. calcoaceticus ) Kirby-Bauer disk difüzyon yöntemi ile. Rezene tohumlarından elde edilen metanol ve etanol ekstraktları, en büyük DIZ'ler ile en iyi antimikrobiyal etkileri E hariç yedi bakteriden altısında sergiledi . koli .

Rezene EO ve ekstraktları, S gibi düşük MİK ve MBC'lere sahip çeşitli gıda kaynaklı patojenlere karşı etkiliydi . dizanteri , S . typhimurium ve E. _ koli (Tablo 10). Rezenenin mekanizmaları ve ana bileşenleri daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyar. Tablo 10


Rezenenin antibakteriyel ve antifungal aktiviteleri.

Rezene tohumları EO	Streptococcus mutans	MIC'ler: 80 ppm	[ 120 ]
Rezene tohumları EO	Streptomyces albus , B. subtilis , S. typhimurium , P. aeruginosa , Shigella dysenteriae , E. coli	Rezene tohumlarının EO'su, 0.125 mg/mL'lik en düşük MIC ile birkaç gıda kaynaklı patojeni inhibe etti.	[ 119 ]
Rezene ham özü	E. _ koli , S. _ beyaz , P. _ merabilis , P . vulgaris , S . epidemidis , Staphylococcus saprophyticus , A. çok renkli , A. dezenfekte , Penicilium camemberti	Rezene ham özütü, başta mantarlar olmak üzere dokuz mikroorganizmanın tümüne karşı antimikrobiyal aktivitelere sahipti.	[ 121 ]
Rezene EO ve aseton özü	A. _ nijer , A. _ flavus , Aspergillus oryzae , A. ochraceus , F. _ graminearum , F . moniliforme , P . ctrium , Penicillium viridicatum , Penicillium madriti , Curvularia lunata	Rezene EO, 6 μL dozda birkaç suşa karşı tam bölge inhibisyonu gösterdi.	[ 118 ]
Kimyon ve rezene EO'ları	S. _ Typhimurium ve E. _ koli	Rezene EO'nun MIC'leri, S. typhimurium'a karşı %0.031 v / v ve %0.062 v / v E. coli idi .	[ 122 ]
8 baharat metanol ve etanol özütü	B. _ subtilis , E. _ fecalis , L . innocua , E. _ koli , P. _ putida , Providencia stuartii , Acetobacter calcoaceticus	Rezene tohumu özleri, yedi bakteriden altısında en büyük inhibisyon bölgelerini gösterdi.	[ 123 ]

Ayrı bir pencerede aç
Git: 12. Kişniş


Umbelliferae ailesine ait kişniş ( Coriandrum sativum ), Akdeniz bölgesinin yerli bir bitkisidir ve Hindistan, Rusya, Orta Avrupa, Asya ve Fas'ta yaygın olarak yetiştirilmektedir. Kişniş, Hint turşusu ve sos üretiminde, hamur işlerine, kurabiyelere, çöreklere ve tütün ürünlerine aroma vermekte ve köri tozu, salamura baharatları, sosisler, çeşniler ve gıda koruyucularının hazırlanmasında yaygın olarak kullanılmıştır [ 4 , 118 ]. 12.1. Kişnişin Antimikrobiyal Aktiviteleri


Duarte et al. [ 124 ] disk difüzyon testi, buhar fazı yöntemi ve mikrodilüsyon yöntemiyle kişniş EO ve ana bileşiği olan linalool'ün C. jejuni ve C. coli suşlarına karşı antimikrobiyal aktivitelerini araştırdı . Kişniş EO ve linalool'ün C. jejuni ve C. coli suşlarına karşı MIC'leri 0,5 ile 1 μL/mL arasında değişmiştir. Kişniş EO ayrıca Campylobacter spp.'nin biyofilim oluşumu üzerinde engelleyici etkiler göstermiştir . Ayrıca, kişniş EO'nun çoklu ilaca dirençli patojen Acinetobacter baumannii'ye ( A. baumannii ) karşı antimikrobiyal aktiviteleri test edildi [ 125]. MIC'ler ve MBC'ler, bir mikrodilüsyon broth duyarlılık tahlili ile belirlendi. Kişniş EO'nun A. baumannii suşlarına karşı MİK'leri ve MBC'lerinin her ikisi de 1 ile 4 μL/mL arasında değişmiştir. Başka bir çalışma, kişniş EO ve altı antibakteriyel ilacın (sefoperazon, kloramfenikol, siprofloksasin, gentamisin, tetrasiklin ve piperasilin) iki A. baumannii suşuna karşı sinerjik antibakteriyel etkilerini araştırdı [ 126 ]. Sonuçlar, kişniş EO'nun kloramfenikol, siprofloksasin ve tetrasiklin ile sinerjistik etki gösterdiğini ve A. baumannii'nin kloramfenikol etkisine karşı yeniden duyarlı hale getirilmesine katkıda bulunduğunu gösterdi. Freires ve ark. [ 127] kişniş yapraklarından EO'nun Candida spp.'ye karşı antifungal aktivitelerini araştırdı . Sonuçlar, Candida spp.'ye karşı MIC'lerin 15,6 ila 31,2 µg/mL aralığında olduğunu ve MFC'lerin 31,2 ila 62,5 µg/mL aralığında olduğunu gösterdi . kişniş EO için. Sliva et al. [ 128 ] mikrodilüsyon broth duyarlılık tahlili ile 12 bakteri suşuna karşı kişniş EO'nun bakteriyel aktivitelerini değerlendirdi. Sonuçlar, kişniş EO'nun test edilen tüm bakterilere karşı antimikrobiyal aktiviteler gösterdiğini ve B. cereus ve E. faecalis dışındaki bakterilere karşı bakterisidal aktiviteler gösterdiğini gösterdi . Kişnişin test edilen tüm bakterilere karşı MIC'leri %0.1 ila %1.6 v / v aralığındaydı, ve MBC'ler B. cereus ve E. faecalis hariç %0.1 ila %3.2 v / v aralığındaydı. Acimovic et al. [ 129 ] ters petriplate yöntemini kullanarak Colletotrichum acutatum ve Colletotrichum gloeosporioides'e karşı farklı kökenlere sahip altı kişniş girişindeki EO'ların antifungal aktivitelerini değerlendirdi . Sonuçlar, kişniş EO'larının daha yüksek uygulama oranlarında (≥0.16 μL/mL hava) Colletotrichum cinsini inhibe edebileceğini göstermiştir.

Singh et al. [ 130 ], ters petriplate ve gıda zehiri teknikleri ile sekiz mantar üzerinde kişniş EO ve oleoresinin antifungal etkilerini bildirmiştir. Önceki yöntemin sonuçları, EO'nun Curpularia palliscens , F. oxysporum , Fusarium monitiforme ve Aspergillus terreus'a ( A. terreus ) karşı oldukça aktif olduğunu ve oleoresinin, F. oxysporum , A. niger için misel bölgelerini %50'den fazla inhibe ettiğini gösterdi. ve A. terreus . İkinci yöntemin sonuçları, EO %100'ün A'nın büyümesini engellediğini gösterdi . terreus , A. _nijer , F. _ graminearum ve F. _ oxysporum , ancak oleoresin daha zayıf fungitoksik aktiviteler sergiledi, bu da F'nin büyümesini sadece %100 inhibe etti . oksisporum . Başka bir çalışmada, kişnişin etanol ve sulu-etanol ekstraktlarının antimikrobiyal aktiviteleri B'ye karşı araştırıldı . subtilis , S. aureus , P. vulgaris , E. bobin , P. aeruginosa , K. peunomona , L . monositogenler ve C. _albicans [ 131 ]. Etanol özütü, P. vulgaris ve C'ye karşı yüksek antimikrobiyal aktiviteleri ortaya çıkardı . albicans ve test edilen mikroorganizmalara karşı daha güçlüydü. Ayrıca, sulu-etanol özütü, B'ye karşı en yüksek aktiviteleri sergiledi . subtilis ve L. _ monositogenler . Ayrıca, mikrodalgaların kişnişin EO'su üzerindeki antimikrobiyal aktiviteleri üzerindeki etkisi de test edilmiştir [ 83 ]. Hem mikrodalga hem de geleneksel olarak kavrulmuş yağların mikroorganizmalara karşı antimikrobiyal etkileri, ham yağlarınkine benzer ve daha etkiliydi.

Kişniş EO, hücre zarlarına nüfuz ederek tüm hücresel fonksiyonların kaybına neden oldu [ 4 ]. Kişniş EO'nun Gram pozitif ve Gram negatif bakteriler üzerindeki antibakteriyel etkisinin mekanizmaları farklıdır ve daha fazla araştırılması gerekir. Kişniş EO'nun zar ergosterolüne bağlandığı ve iyonik geçirgenliği arttırdığı ve sonuçta C. albicans'ın hücre ölümüne neden olduğu bulundu [ 127 ]. 12.2. Kişniş ve Diğer Baharatların Antimikrobiyal Aktivitelerinin Karşılaştırılması


Dört baharat EO'sunun izole klinik örneklere karşı antimikrobiyal aktiviteleri difüzyon yöntemi [ 87 ] kullanılarak karşılaştırıldı ve sonuçlar kişniş yağının sadece Salmonella sp.'ye karşı aktif olduğunu gösterdi. Dimic et al. [ 132 ] beş kalıba ( A.parasiticus , Cladosporium cladosporioides ( C.cladosporioides ), Eurotium herbariorum , Penicillium chrysogenum ve Aspergillus carbonarius ) karşı limon EO, kişniş özü ve tarçın özütünün mantar önleyici aktivitelerini test etti.) agar seyreltme yöntemi ve buhar fazı yöntemi ile. Sonuçlar, kişniş ekstraktının buhar fazında en iyi antifungal aktiviteye sahip olduğunu gösterdi çünkü A. parasiticus , C. cladosporioides , E. herbariorum ve P. chrysogenum'u 4.17 μL/mL'de tamamen inhibe etti.

Bahsedilen makaleler yüksek kalitededir ve kişnişin, A. baumannii , Campylobacter spp. gibi çeşitli patojenlere karşı düşük konsantrasyonlarda önemli antimikrobiyal aktivitelere sahip olduğunu göstermiştir. düşük MIC'lerde, MBC'lerde ve MFC'lerde (Tablo 11). Tablo 11


Kişnişin antibakteriyel ve antifungal aktiviteleri.

Kişniş EO ve linalool	Campylobactor jejuni ve Campylobactor coli suşları	MIC'ler 0,5 ile 1 mL/mL arasında değişiyordu.	[ 124 ]
kişniş EO	A. baumannii suşları	MIC'ler ve MBC'ler 1 ile 4 μL/mL arasında değişiyordu.	[ 125 ]
Kişniş EO ve 6 antibakteriyel ilaç	A. baumannii suşları	Kişniş EO, kloramfenikol, siprofloksasin ve tetrasiklin ile sinerjik etki gösterdi.	[ 126 ]
Kişniş EO bırakır	Candida spp.	MIC'ler 15,6 ila 31,2 µg/mL aralığında ve MFC'ler 31,2 ila 62,5 µg/mL aralığındaydı.	[ 127 ]
kişniş EO	12 bakteri striansı	Kişnişin tüm test edilmiş bakterilere karşı MIC'leri %0.1 ila %1.6, v / v aralığındaydı .	[ 128 ]
6 kişniş katılımının EO'ları	Colletotrichum acutatum ve Colletotrichum gloeosporioides	Kişniş EO'ları , daha yüksek uygulama oranlarında Colletotrichum cinsini inhibe edebilir.	[ 129 ]
Kişniş EO ve oleoresin	Aspergillus terreus , A. nijer , F. _ graminearum , F . oksisporum	Kişnişin hem EO hem de oleoresin, test edilen mantarlara karşı etkiliydi.	[ 130 ]
Kişniş etanol ve sulu etanol özleri	B. _ subtilis , S. aureus , P . vulgaris , E. _ bobin , P. _ aeruginosa , K . peunomoni , L . monositogenler , C . albicans	Etanol özütü, sulu-etanol özütü ile karşılaştırıldığında test edilen mikroorganizmalara karşı açık bir fark ve daha güçlü gösterdi.	[ 131 ]
kişniş EO	-	Mikrodalga ve geleneksel olarak kavrulmuş yağlar, benzer antimikrobiyal etkiler sergiler ancak ham yağlardan daha yüksek etkiye sahiptir.	[ 83 ]
4 baharat EO'su	Hastaların klinik örneklerinden izole edilen mikroorganizmalar	Kişniş yağı sadece Salmonella sp.'ye karşı etkindi.	[ 87 ]
Limon EO, kişniş özü ve tarçın özü	A. parasiticus , Cladosporium cladosporioides , Eurotium herbariorum , Penicillium chrysogenum ve Aspergillus carbonarius	Kişniş özü, buhar fazında en iyi mantar önleyici aktiviteye sahipti	[ 132 ]

Ayrı bir pencerede aç
Git: 13. Galangal


Havlıcan ( Alpinia havlıcan ) (Tablo 12) eski zamanlardan beri Tayland ve diğer Asya ülkelerinde gıda katkı maddesi olarak kullanılmaktadır [ 133 ]. Bir çalışmada, yedi baharat ve bitkinin ekstraktlarının E. coli'ye karşı antimikrobiyal aktiviteleri . coli , S. typhimurium , L . monocytogenes ve S. aureus , agar disk difüzyonu ve broth seyreltme deneyleriyle karşılaştırıldı [ 93 ]. Galangalın heksan ve etanol özleri, S. aureus'a (MIC < 0.625 mg/mL) ve L'ye karşı güçlü antimikrobiyal aktivitelere sahipti . monositogenler(MİK < 0.625 mg/mL 24 saatte ve 1.25 mg/mL 48 saatte). Ayrıca, ekstrakt kombinasyonunun (havlıcan, biberiye ve limon demir kabuğu) S. aureus , L. monocytogenes , E üzerindeki sinerjik antimikrobiyal etkileri . koli , S. _ typhimurium ve Clostridium perfringens değerlendirildi [ 134 ]. Havlıcan ve biberiye, S. aureus ve L'ye karşı sinerjik aktiviteler gösterdi . monocytogenes , havlıcan ve limon demir kabuğu ise E'ye karşı sinerjistik aktiviteler gösterdi . koli ve S. _ Typhimurium. Ek olarak, Rao ve ark. [ 133 ] galangal metanol, aseton ve dietil eter ekstrelerinin antibakteriyel aktivitelerini B'ye karşı test etti . subtilis , E. aerogenes , E. cloacae , E. faecalis , E. coli , K. pneumoniae , P . aeruginosa , S . typhimurium , S. aureus ve S. epidermisagar kuyusu difüzyon yöntemi ve makrodilüsyon yöntemi kullanılarak. Kullanılan üç solvent arasında, pH 5.5'te metanol ekstraktının aktiviteleri tüm patojenlere karşı mükemmeldi (MIC: 0.04-1.28 mg/mL, MBC'ler: 0.08–2.56 mg/mL). Başka bir çalışmada ayrıca, disk difüzyon tahlili [ 135 ] kullanılarak, dört Alpinia türünün metanol ekstrelerinin altı bakteri ve dört mantar türüne karşı antimikrobiyal aktiviteleri değerlendirildi. Sonuçlar, havlıcan çiçeğinin M. luteus üzerinde en iyi etkilere sahip olduğunu ve sadece havlıcan köksapından elde edilen özütün A. niger'e karşı mantar önleyici aktivite gösterdiğini gösterdi . Galangalın etki mekanizmaları şimdiye kadar nadiren araştırılmıştır. Tablo 12


Havlıcanların antibakteriyel ve antifungal aktiviteleri.

7 baharat ve bitki özü	E. _ koli , S. _ Typhimurium , L. _ monocytogenes , S. aureus	Galangal heksan ve etanol özleri, S. aureus ve L'ye karşı güçlü antimikrobiyal aktivitelere sahipti . monositogenler .	[ 93 ]
Havlıcan, biberiye ve limon demir kabuğundan elde edilen özlerin kombinasyonu	S.aureus , L. _ monositogenler , E. _ koli , S. _ Typhimurium , Clostridium perfringens	Galangal, biberiye ve limon demir kabuğu ile test edilen mikroorganizmalara karşı sinerjik aktiviteler göstermiştir.	[ 134 ]
Galangal metanol, aseton ve dietil eter özleri	B. _ subtilis , E. _ aerojenler , E . kloak , E. _ fecalis , E . koli , K. _ pnömoni , P . aeruginosa , S . typhimurium , S. aureus , S . epidermis	pH 5.5'te metanol özütünün aktiviteleri, 0.04 ila 1.28 mg/mL arasında değişen MIC'lerle mükemmeldi.	[ 133 ]
4 Alpinia suşu metanol özleri	6 bakteri ve 4 mantar türü	Havlıcan çiçeği M'ye karşı en yüksek aktiviteye sahipti . luteus ve sadece havlıcan köksapından elde edilen ekstrakt, A'ya karşı mantar önleyici aktivite gösterdi . nijer .	[ 135 ]

Ayrı bir pencerede aç
Git: 14. Karabiber


Karabiber ( Piper nigrum ) (Tablo 13) büyük ölçüde gıdalarda aroma maddesi olarak kullanılır. EO ve karabiberin aseton ekstraktının çeşitli patojenik mantarlar üzerindeki mantar önleyici etkileri, ters petriplate tekniği ve gıda zehirlenmesi tekniği ile test edildi [ 136 ]. Sonuçlar, EO'nun F. graminearum'un misel büyümesini %100 kontrol ettiğini , aseton özütünün ise Penicillium viridcatum ve A. ochraceus'un misel büyümesini %100 engellediğini gösterdi . Başka bir çalışmada, EO'ların ve dört baharatın aseton ekstraktlarının S. aureus , B üzerindeki bakteriyel etkileri . cereus , B. _ subtilis , E. _ koli ,S. _ Typhi ve P. _ aeruginosa , disk difüzyonu ve zehirli gıda tahlili kullanılarak incelenmiştir [ 137 ]. Sonuçlar, karabiber ekstraktlarının S. aureus , B kolonilerini tamamen azalttığını gösterdi . cereus ve B. _ zehirli gıda yöntemi kullanılarak 5 ve 10 μL seviyelerinde subtilis . Zarai et al. [ 138 ] biberden elde edilen çeşitli solvent ekstraktlarının, piperin ve piperik asidin E. coli'ye karşı antimikrobiyal etkilerini değerlendirdi . coli , K. pnömoni , S . enterik ,S.aureus , S. _ epidermidis , E. _ faecalis ve B. _ agar difüzyon testi ve mikro kuyu seyreltme testi ile subtilis . Sonuçlar, 156.25 μg/mL ( S. aureus ve B. subtilus ) ila 1250 μg/mL ( E. coli ve K. pneumonia ) arasında değişen MİK değerleriyle etanol özütünün test edilen bakteriler için en etkili olduğunu gösterdi . Tablo 13


Karabiberin antibakteriyel ve antifungal aktiviteleri

Karabiber EO ve aseton özü	A. flavus , A. ochraceus , A.oryzae , A. niger , F. moniliforme , F. graminearum , Penicillium citrinum , Penicillium viridcatum , P . madriti , curvularia lunata	EO, F'ye karşı etkiliydi . graminearum , aseton özü ise P'ye karşı etkiliydi . viridcatum ve A. _ ochraceus .	[ 136 ]
4 baharat EO ve aseton özü	S.aureus , B. _ cereus , B. _ subtilis , E. _ koli , S. _ Typhimurium , P. _ aeruginosa	Karabiber özleri, 5 ve 10 μL seviyelerinde test edilen bakteri suşlarına karşı kolonilerin tamamen azaldığını gösterdi.	[ 137 ]
Biberden çeşitli çözücü özler, piperin ve piperik asit	E. _ koli , K. _ pnömoni , S . enterica , S. aureus , S . epidermidis , E. _ fecalis , B . altyazı	Etanol özütü, 156.25 ila 1250 μg/mL arasında değişen MİK değerleri ile en etkiliydi.	[ 138 ]

Ayrı bir pencerede aç
Karabiber EO, E. coli'nin hücre duvarlarında ve zarlarında fiziksel ve morfolojik değişikliklere neden olabilir ve ardından elektrolitlerin, ATP'nin, proteinlerin ve DNA malzemelerinin sızmasına neden olabilir [ 139 ]. Karabiberin kimyasal bileşenleri ve antimikrobiyal etki mekanizmaları daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyar.

Git: 15. Diğer Baharatlar


Yukarıda bahsedilen baharatların birkaç yaygın mikroorganizmaya karşı antimikrobiyal aktiviteleri aşağıda özetlenmiştir.Tablo 14. Allium roseum L., Cinnamomum verum , Laurus nobilis , Myristica fragrans ve Pimpinella anisum gibi diğer baharatların da önemli antifungal ve antibakteriyel aktivitelere sahip olduğu kanıtlandı (Tablo 15). Tablo 14


Baharatların birkaç yaygın mikroorganizmaya karşı antimikrobiyal aktiviteleri.

E. koli	karanfil	sulu ekstrakt	[ 18 ]
aseton özü	[ 27 ]
EO	[ 23 , 30 , 31 ]
etil asetat özü	[ 27 ]
etil heptanoat özü	[ 30 ]
metanol özü	[ 27 ]
Pudra	[ 19 , 29 ]
Kekik	sulu ekstrakt	[ 40 ]
EO	[ 36 , 44 , 47 , 49 ]
EO açısından zengin kesirler	[ 35 ]
Kekik	Kaynatma	[ 62 ]
EO	[ 51 , 52 , 60 ]
hidroalkolik özü	[ 62 ]
hidrosol	[ 56 ]
infüzyon	[ 62 ]
Tarçın	aseton özü	[ 27 ]
sulu ekstrakt	[ 75 ]
Dietil eter özü	[ 76 ]
EO	[ 78 , 79 ]
etil asetat özü	[ 27 ]
hidrosol	[ 56 ]
metanol özü	[ 27 ]
Pudra	[ 71 ]
Kimyon	EO	[ 80 , 81 , 83 , 85 , 86 , 87 , 88 , 89 ]
Biberiye	sulu ekstrakt	[ 93 ]
EO	[ 88 , 92 ]
etanol özü	[ 93 , 94 , 95 ]
heksan özü	[ 93 ]
Sarımsak	aseton özü	[ 105 ]
sulu ekstrakt	[ 103 ]
etanol özü	[ 104 , 105 ]
heksan özü	[ 105 ]
Pudra	[ 99 ]
Zencefil	sulu ekstrakt	[ 103 ]
Reyhan	aseton özü	[ 114 ]
kloroform özü	[ 114 ]
EO	[ 113 , 116 ]
metanol özü	[ 114 ]
Rezene	ham özü	[ 121 ]
EO	[ 121 , 122 ]
etanol özü	[ 123 ]
metanol özü	[ 123 ]
Kişniş	Sulu etanol özü	[ 131 ]
etanol özü	[ 131 ]
Galangal	aseton özü	[ 133 ]
Dietil eter özü	[ 133 ]
heksan özü	[ 134 ]
metanol özü	[ 133 ]
Karabiber	aseton özü	[ 137 ]
EO	[ 137 ]
etanol özü	[ 138 ]
S. aureus	Clove	Acetone extract	[27]
Aqueous extract	[18]
EO	[30,31,32]
Ethanol extract	[24]
Ethyl heptanoate extract	[30,31]
Methanol extract	[27]
Powder	[19,29]
Oregano	EO	[36,41,47]
EO-rich fractions	[35]
Thyme	Decoction	[62]
EO	[51,52]
Hydroalcoholic extract	[62]
Infusion	[62]
Cinnamon	Acetone extract	[27]
Aqueous extract	[75]
Diethyl ether extract	[76]
EO	[72,78,79]
Ethyl acetate extract	[27]
Hydrosol	[56]
Methanol extract	[27]
Cumin	EO	[80,81,83,86,88,89]
Rosemary	EO	[88,92]
Ethanol extract	[94,97]
Hexane extract	[93]
Garlic	Aqueous extract	[98]
Acetone extract	[105]
Ethanol extract	[104,105]
Hexane extract	[105]
Powder	[99]
Basil	Acetone extract	[114]
Chloroform extract	[114]
EO	[113,116]
Methanol extract	[114]
Coriander	Aqueous-ethanol extract	[131]
Ethanol extract	[131]
Galangal	Acetone extract	[133]
Diethyl ether extract	[133]
Ethanol extract	[93]
Hexane extract	[93,134]
Methanol	[133]
Black pepper	Acetone extract	[137]
EO	[137]
Ethanol extract	[138]
L. monocytogenes	Clove	Ethanol extract	[24,25]
Ethyl heptanoate extract	[30,31]
EO	[30,31]
Oregano	EO	[49]
Thyme	EO	[60]
Cinnamon	EO	[78,79]
Cumin	EO	[89]
Rosemary	Aqueous extract	[93]
Ethanol extract	[93,94,95,97]
Hexane extract	[93]
Garlic	Aqueous extract	[103]
Ginger	EO	[111]
Basil	Acetone extract	[114]
Chloroform	[114]
EO	[116]
Methanol extract	[114]
Coriander	Aqueous-ethanol extract	[131]
Ethanol extract	[131]
Galangal	Ethanol extract	[93]
Hexane extract	[93,134]
S. typhimurium	Clove	EO	[23,30,31]
Ethyl heptanoate extract	[30]
Powder	[29]
Oregano	Extract	[34]
Thyme	EO	[60,52]
Hydrosol	[56]
Cumin	EO	[86,89]
Rosemary	Aqueous extract	[93]
EO	[92]
Ethanol extract	[93]
Hexane extract	[93]
Garlic	Powder	[99]
Basil	EO	[116]
Fennel	EO	[121,122]
Galangal	Acetone extract	[133]
Diethyl ether extract	[133]
Hexane extract	[134]
Methanol extract	[133]
Black pepper	Acetone extract	[137]
EO	[137]
P. aeruginosa	Clove	Acetone extract	[27]
EO	[32]
Ethyl acetate extract	[27]
Methanol extract	[27]
Oregano	EO-rich fractions	[35]
Thyme	Decoction	[62]
EO	[51,53,57]
Hydroalcoholic extract	[62]
Infusion	[62]
Cinnamon	Diethyl ether extract	[76]
EO	[79]
Hydrosol	[56]
Methanol extract	[27]
Cumin	EO	[83,87]
Rosemary	EO	[92]
Ethanol extract	[94]
Ginger	EO	[108]
Basil	Acetone extract	[114]
Chloroform	[114]
EO	[116]
Methanol extract	[114]
Fennel	EO	[121]
Coriander	Aqueous-ethanol extract	[131]
Ethanol extract	[131]
Galangal	Acetone extract	[133]
Diethyl ether extract	[133]
Methanol extract	[133]
Black pepper	Acetone extract	[137]
EO	[137]
B. subtilis	Oregano	Aqueous extract	[40]
EO-rich fractions	[35]
Thyme	EO	[51]
Hydrosol	[55]
Cinnamon	EO	[79]
Rosemary	EO	[92]
Garlic	Hydrosol	[55]
Ginger	EO	[108]
Basil	EO	[113]
Fennel	EO	[121]
Ethanol extract	[123]
Methanol extract	[123]
Coriander	Aqueous-ethanol extract	[131]
Ethanol extract	[131]
Galangal	Acetone extract	[133]
Diethyl ether extract	[133]
Methanol extract	[133]
Black pepper	Acetone extract	[137]
EO	[137]
Ethanol extract	[138]
B. cereus	Clove	EO	[23,30,31]
Ethyl heptanoate extract	[30]
Oregano	EO	[36]
Thyme	EO	[60]
Cinnamon	EO	[78,79]
Cumin	EO	[80,86,89]
Rosemary	Ethanol extract	[94]
Garlic	Powder	[99]
Basil	EO	[116]
Black pepper	Acetone extract	[137]
EO	[137]
E. faecalis	Cinnamon	Diethyl ether extract	[76]
Cumin	EO	[86,88]
Rosemary	EO	[88]
Basil	EO	[116]
Fennel	Ethanol extract	[123]
Methanol extract	[123]
Galangal	Acetone extract	[133]
Diethyl ether extract	[133]
Methanol extract	[133]
Black pepper	Ethanol extract	[138]
E. faecalis	Cinnamon	Diethyl ether extract	[76]
Cumin	EO	[86,88]
Basil	EO	[116]
Fennel	Ethanol extract	[123]
Methanol extract	[123]
Galangal	Acetone extract	[133]
Diethyl ether extract	[133]
Methanol extract	[133]
Black pepper	Ethanol extract	[138]
K. pneumoniae	Clove	Acetone extract	[27]
Ethyl acetate	[27]
Methanol extract	[27]
Cinnamon	Acetone extract	[27]
Diethyl ether extract	[76]
EO	[79]
Ethyl acetate	[27]
Methanol extract	[27]
Garlic	Ethanol extract	[104]
Galangal	Acetone extract	[133]
Diethyl ether extract	[133]
Methanol extract	[133]
Black pepper	Ethanol extract	[138]
P. vulgaris	Thyme	Decoction	[62]
EO	[52]
Hydroalcoholic extract	[62]
Infusion	[62]
Garlic	Ethanol extract	[104]
Fennel	Crude extract	[121]
Coriander	Aqueous-ethanol extract	[131]
Ethanol extract	[131]
P. fluorescens	Clove	Powder	[19]
Thyme	EO	[57,59,52]
Cinnamon	EO	[78]
Rosemary	Ethanol extract	[95]
L. innocua	Clove	EO	[23]
Thyme	EO	[52,59,52]
Fennel	Ethanol extract	[123]
Methanol extract	[123]
S. faecalis	Clove	Acetone extract	[27]
Ethyl acetate	[27]
Methanol extract	[27]
Cinnamon	Acetone extract	[27]
Ethyl acetate	[27]
Methanol extract	[27]
Cumin	Decoctions	[81]
EO	[88]
Infusions	[81]
S. enteritidis	Thyme	Hydrosol	[55]
Garlic	Hydrosol	[55]
Ginger	EO	[108]
M. luteus	Cinnamon	Diethyl ether extract	[76]
Cumin	EO	[88]
Galangal	Methanol extract	[135]
B. megaterium	Clove	Acetone extract	[27]
Ethyl acetate	[27]
Methanol extract	[27]
Cinnamon	Acetone extract	[27]
Ethyl acetate	[27]
Methanol extract	[27]
Cumin	EO	[88]
A. hydrophila	Cumin	EO	[88]
Garlic	Aqueous extract	[103]
S. epidermidis	Thyme	Decoction	[62]
EO	[51]
Hydroalcoholic extract	[62]
Infusion	[62]
Black pepper	Ethanol extract	[138]
C. albicans	Clove	EO	[22]
Oregano	EO	[35,36]
Thyme	EO	[51,57]
Cinnamon	Hydrosol	[56,76]
Diethyl ether extract	[76]
Cumin	EO	[83]
Rosemary	EO	[92]
Garlic	Ethanol extract	[104]
Coriander	Aqueous-ethanol extract	[131]
EO	[127]
Ethanol extract	[131]
A. niger	Oregano	EO-rich fraction	[35]
Cinnamon	Aqueous extract	[74]
Cumin	EO	[83]
Ginger	Aqueous extract	[74,109]
EO	[109]
Oleoresin	[109]
Basil	EO	[113,116]
Fennel	Acetone extract	[118]
EO	[118]
Coriander	EO	[130]
Galangal	Methanol extract	[ 135 ]
A. _ lezzet	Reyhan	EO	[ 117 ]
Rezene	aseton özü	[ 118 ]
EO	[ 118 ]
F. _ oksisporum	kekik	Kaynatma	[ 39 ]
Zencefil	EO	[ 109 ]
reyhan	Çıkarmak	[ 115 ]
Kişniş	EO	[ 130 ]
oleoresin	[ 130 ]
F. _ graminearum	Rezene	aseton özü	[ 118 ]
EO	[ 118 ]
Kişniş	EO	[ 130 ]
oleoresin	[ 130 ]
Karabiber	aseton özü	[ 136 ]
EO	[ 136 ]
S. _ cerevisiae	Kekik	EO	[ 52 ]
Kimyon	EO	[ 86 ]

Ayrı bir pencerede aç Tablo 15


Diğer baharatların antibakteriyel ve antifungal aktiviteleri.

Aşil türleri	etanol özü	K. _ pnömoni , E. _ kloak , S . Typhimurium , S . epidermis , E. _ koli , E. _ aerogenes , S. aureus , Klebsiella oxytoca , S. piyojenler , P . aeruginosa , C . albicans	Achillea türleri, test edilen tüm mikroorganizmalara karşı geniş bir yelpazede güçlü antibakteriyel aktivite göstermiştir.	[ 140 ]
Achillea millefolium	etanol özü	S.aureus , S. _ enteritidis , E. _ koli , S. _ pnömoni , K. _ pnömoni , P . aeruginosa , E . aerogenes , P. mirabilis , A . nijer , Ç . albicans	A'nın antibakteriyel aktiviteleri . millefolium , diğer penisilin türevlerine daha büyük veya benzerdi, ancak Ampisilin'den daha azdı.	[ 141 ]
aframomum düzeltme	Tohumlar, baklalar, yapraklar ve rizomlar özü	A. _ flavus ve Penicillum expansum	A. corrorima ham tohum özütü, A'ya karşı en aktif olanıydı . flavus ve P. _ 0.4 mg/mL konsantrasyonda genişleme .	[ 142 ]
Allium hirtifolium Boiss.	hidrometanol özü	MRSA , S. epidermidis , S . pnömoni , E. _ koli , S. _ Typhimurium , P. _ mirabilis , K . pnömoni	A. _ hirtifolium özütü, MIC'leri 1.88 ila 7.50 mg/mL arasında değişen 10 patojenik bakteri türüne karşı etkiliydi.	[ 143 ]
Allium roseum L.	3 ekstraksiyon yöntemiyle soğan, yaprak, çiçek ve tohum özleri	S. _ aureu , S. _ epidermidis , M. luteus , B. cereus , B. _ subtilis , E. _ fecalis , S . Typhimurium , E. _ koli , P. _ aeruginosa , C . albicans	A. _ gül özütü, C gibi suşlara karşı çok önemli antimikrobiyal aktiviteler gösterdi . albicans (MIC'ler: 1.00–3.44 μg/μL) ve E . coli (MIC'ler: 2.00–3.44 μg/μL).	[ 144 ]
Allium ursinum L.	Basınçlı-sıvı özü	S. aureus ve A. Nijer	A. _ ursinum özütü, DIZ'leri 12 ve 10 mm (iki paralel belirleme) ve A ile S. aureus'a karşı antimikrobiyal aktiviteler gösterdi . 6 mm nijer .	[ 145 ]
Amomum kravanh	EO	Farklı gıda kaynaklı patojenler	A. _ kravanh EO, B'ye karşı en iyi antibakteriyel aktiviteleri sergiledi . subtilis ve E. _ koli .	[ 146 ]
Anethum graveolens L.	EO ve aseton özü	P. sitrinum , A. nijer , S. aureus , B . cereus , P. _ aeruginosa	EO ve ekstrakt, test edilen mikroorganizmalara karşı farklı ancak her ikisi de etkili aktiviteler gösterdi.	[ 147 ]
Anethum graveolens L.	dietil-eter özü	P. _ aeruginosa , E . koli , K. _ pnömoni , M . luteus , E. _ fecalis , B . megateryum , S. aureus	A. _ Gravolens özü, test edilen tüm bakterileri etkiledi.	[ 148 ]
Anethum graveolens L.	EO	A. _ lezzet	A. _ Gravolens EO, aflatoksin üretimine karşı en etkili olanıdır.	[ 117 ]
Brassica jancea	EO	Vibrio parahaemolyticus ve Vibrio vulnificus	B. _ jancea EO, V'yi engelleyebilir . parahaemolyticus ve Vibrio vulnificus , 5 °C'lik depolamada dilimlenmiş çiğ yassı balıkları aşıladı.	[ 110 ]
Brassica jancea	Su özü	E. _ coli , S. aureus , B . cereus	B. _ jancea özütü, %1 konsantrasyonda iyi bir inhibitör etki göstermiştir.	[ 149 ]
buniyum persicum	uçucu bileşikler	F. oksisporum	B. _ persicum , diğer 51 baharat ve bitki ile karşılaştırıldığında en güçlü etkiyi göstermiştir.	[ 150 ]
Caesulia axillaris Roxb.	EO	A. _ lezzet	C. _ axillaris EO, A'ya karşı tam inhibisyon gösterdi . 1.0 μg/mL'de flavus .	[ 151 ]
kırmızı biber froutescens	etanol özü	S. aureus	C. _ froutescens özü en yüksek aktiviteyi göstermiştir.	[ 152 ]
Kırmızı biber frutescens L.	kurutulmuş tohumların n -heksan, kloroform, etil asetat, aseton ve metanol özleri	B. _ cereus , S. aureus , MRSA, E . coli , S. typhimurium , P . aeruginosa , K . pnömoni , P. vulgaris , C . albicans , C. _ krusei	Mikrodalga destekli solvent ekstraktları önemli aktiviteler gösterdi ve n -heksan ekstraktı P'ye karşı etkiliydi . aeruginosa ve C. _ albicans , etil asetat özütü ise C'ye karşı etkiliydi . krusei .	[ 153 ]
karambol capticum	EO	Corynebacterium diphtheriae , S. aureus , Staphylococcus haemolyticus , B. subtilis , P. _ aeruginosa , E . coli , Klebsiella türleri, P . vulgaris	C. _ capticum , test edilen tüm bakterilere karşı çok etkiliydi.	[ 154 ]
karambol	EO	S.aureus , B. _ cereus , E. _ koli , S. _ enteritidis , L . monositogenler	C. _ copticum EO, diğer iki baharatla karşılaştırıldığında 0.03-0.5 mg/mL MIC'leri ile test edilen bakterilere karşı en etkiliydi.	[ 155 ]
tarçın burmanii	Metanol ham özü	B. _ cereus , L. _ monocytogenes , S. aureus , E. coli , Salmonella anatum	B için MIC ve MBC . cereus sırasıyla 625 ve 2500 μg/mL idi, diğer dört bakteri için 2500 μg/mL'den fazlaydı.	[ 156 ]
tarçın	Ultra ince toz	E. _ coli , S. aureus , P . fluorescens , L. rhamnosus , B. thermosphacta	C. _ cassia tozu, ≤%2.5 w / v konsantrasyonunda test edilen mikroorganizmaları önemli ölçüde azalttı ve inhibitör etkiler, konsantrasyonlarla pozitif korelasyon gösterdi.	[ 19 ]
tarçın tamala	EO bırakır	C. _ albicans , A. _ nijer , A. _ fumigatus , R . stolonifer , Penicillium spp .	Test edilen tüm mantarlara karşı EO'nun MFC'leri 230 μg/mL idi.	[ 157 ]
tarçın çiçeği	Kabuk ve yaprak özleri ve EO	İdrar örneklerinden izole edilen bakteriler ve A. Nijer	C. _ Verum yağı, ekstraktlardan daha güçlü antimikrobiyal aktivitelere sahipti. A. _ nijer petrol varlığında büyüme göstermedi.	[ 158 ]
tarçın çiçeği	EO	E. _ coli , S. typhimurium , S. aureus , B. subtilis , A. _ flavus , C. _ albicans	C. _ verum EO ile tedavi edilen grup, canlı bakteri sayımlarında önemli düşüş gösterdi.	[ 159 ]
tarçın çiçeği	EO	S. _ typhimurium , S. paratyphi , E. coli , S. aureus , P . fluorescens , B. licheniformis	C. _ verum bark EO, 2,9 ila 4,8 mg/mL arasında değişen ortalama MIC'lerle en iyi antibakteriyel aktiviteleri gösterdi.	[ 160 ]
Narenciye aurantium L.	etanol özü	E. _ koli , P. _ aeruginosa , S. aureus , B. cereus	C. _ aurantium , test edilen bakterilere karşı güçlü antimikrobiyal aktiviteler gösterdi.	[ 161 ]
klinopodyum yükselir	EO	S.aureus , S. _ fecium , S . mutans , Agrobacterium tumefasciens , E. coli , B. cinerea , C . albicans	C. _ yükselişler E'ye karşı dikkate değer bir aktivite sergiledi . coli ve A'ya karşı aktifti . tumefasciens , S. aureus ve B. sinerea .	[ 162 ]
Corydothymus kapitatus	EO	P. _ putida	C. _ capitatus EO, %0.025 a / h MIC ve % 0.006 a / h MTC ile en aktif olanıydı .	[ 163 ]
Cotoneaster nummularioides	EO bırakır	B. _ cereus , S. aureus , Salmonella entrica , E. koli	C'nin özü . nummularioides , B için daha yüksek hassasiyetle test edilen iki Gram pozitif mikroorganizma üzerinde güçlü etkiler gösterdi . cereus (MIC: 3.125 mg/mL).	[ 164 ]
kroton hirtus	EO	E. _ koli , S.aureus	C. _ hirtus EO, 512 μg/mL MİK ile S. aureus'a karşı etkiliydi .	[ 165 ]
Cuminum nigrum L.	polifenolik bileşikler	B. _ subtilis , B. _ cereus , Enterobacter spp. , E. koli , L. _ monocytogenes , S. aureus , Y. enterocolitica	C. _ nigrum özü, B üzerinde önemli ölçüde engelleyici etkilere sahipti . subtilis , B. _ cereus ve S. aureus .	[ 166 ]
zerdeçal	kurkumin	S. aureus	Kurkuminin S. aureus'a karşı antibakteriyel aktivitesi , konsantrasyonun artmasıyla arttı.	[ 167 ]
kunila galioides	Hava parçalarından EO	Bacillus sp., L dahil 15 bakteri türü . monocytogenes , S. aureus , A . hidrofil , E . dışkı vb.	C'nin yağı . galioides citral, hem temas hem de gaz halinde aktivite gösteren bazı mikroorganizmaları verimli bir şekilde kontrol etti.	[ 168 ]
dikrostachys glomerata	metanol özü	Providencia stuartii , P. aeruginosa , K . pnömoni , E. _ koli , E. _ aerojenler , E . kloak	D. _ glomerata özütü, MİK'leri ≤ 1024 μg/mL olan 29 test edilen bakterinin tamamının büyümesini engelledi.	[ 169 ]
Echinops dev	metanol özü	Mycobacterium tuberculosis H(37)Rv, Mycobacterium tuberculosis H37Ra	E'nin özü . giganteus , diğer 19 baharatla karşılaştırıldığında, sırasıyla H37Ra ve H(37)Rv'ye karşı 32 μg/mL ve 16 μg/mL MIC'leri ile en etkiliydi.	[ 170 ]
elettaria kakule	etanol özü	4 Gram pozitif bakteri ve 12 Gram negatif bakteri türü	E. _ kakule özü patojenlerin çoğuna karşı etkiliydi , baharat özüne karşı büyük bir duyarlılığa sahip olan E. coli , B. cereus ve E. cloacae hariç MIC'ler 9.4 ila 18.75 mg/mL arasındaydı (MIC < 2.34 mg/mL) .	[ 171 ]
elettaria kakule	EO ve çeşitli oleoresinler	S.aureus , B. _ cereus , E. _ coli , S. typhimurium , A . terreus , Penicillium purpurogenum , F. graminearum , Penicillium madriti	EO, 3000 ppm'de test edilen bakterilere karşı güçlü etkiler gösterdi ve metanol ve etanol oleoresinleri A'ya karşı en iyi sonuçları verdi . 3000 ppm'de terreus .	[ 172 ]
okaliptüs globulus	hidrodistile özü	S.aureus , B. _ subtilis , L. _ innocua , E. _ koli , P. _ aeruginosa	E. _ globulus özütü, 3 ve 4 mg/mL MIC ile test edilen tüm bakterilere karşı bir inhibisyon etkisi gösterdi.	[ 173 ]
Okaliptüs largiflorens	EO	A. _ flavus , A. _ parazitik , A. _ nijer , Penicillium chryzogenum , P. sitrinyum	E yaprağı yağı . largiflorens , diğer dört Okaliptüs baharatından daha yüksek antifungal aktivite gösterdi .	[ 174 ]
okaliptüs radiata	EO	P. _ aeruginosa , E . koli , K. _ pnömoni , S . typhimurium , Acinetobacter baumannii , P. aeruginosa , K . pnömoni	E. _ radiate , 8 ila 32μL/mL arasında değişen MIC'lerle daha iyi antibakteriyel aktiviteler gösterdi.	[ 175 ]
Eugenia caryophyllum Bullock ve Harrison	sulu ekstrakt	S.aureus , S. _ Typhimurium , E. _ koli , S. _ epidermidis , L . plantarum , P. _ vulgaris	Test edilen tüm bakterilere karşı MIC'ler ve MBC'ler sırasıyla 1 ila 4 g/L ve 2 ila 8 g/L arasındaydı.	[ 176 ]
Foeniculum vulgare ssp. piperitum	EO	A. alternatif , F. oxysporum , R. solani	40 ppm doz F ile %100 fungistatik etkiler gözlendi . kaba yağlar.	[ 177 ]
Glaucium elegans	metanol özü	E. _ coli , S. aureus , S . enteritidis , Bacillus anthracis , Proteus	G . elegans metanol özütü önemli antibakteriyel etkilere sahipti.	[ 178 ]
Gloriosa superba Linn	Farklı solvent sistemlerinde metanol özütü ve fraksiyonları	C. _ albicans , Candida glaberata , Trichophyton longifusus , M. canis , S. aureus , E. _ koli , B. _ altyazılı , K. _ pnömoni , S . flexneri , S . Typhimurium	G'nin n -bütanol fraksiyonu . superba , mükemmel antifungal aktiviteler gösterdi ve kloroform fraksiyonu, S'ye karşı en yüksek antibakteriyel aktiviteyi gösterdi . aureus .	[ 179 ]
Helichrysum türleri	metanol özleri	13 bakteri ve 2 maya	Tüm ekstraktlar, test edilen tüm mikroorganizmalara karşı önemli antimikrobiyal aktiviteler gösterdi.	[ 180 ]
4 Helichrysum Değirmeni. bitkiler	metanol özleri	A. hydrophila , Bacillus brevis , B. cereus , K. _ pnömoni , P . aeruginosa , S. aureus , E. coli , M. morganii , M. smegmatis , P. mirabilis , Y. enterocolitica , S . cerevisiae	The methanol extracts had antibacterial activities against the first six microorganisms listed.	[181]
horseradish	Aqueous extract	S. aureus	Horseradish water extract showed a higher biological activity.	[182]
Hyssopus officinalis L.	EO	A. niger, A. ochraceus, A. versicolor, A. fumigatus, Cladosporium cladosporioides, Cladosporium fulvum, Penicillium funiculosum, Penicillium ochrochloron, Trichoderma viride, C. albicans	All tested EO and deodorized extracts showed activities with the MICs ranging from 4 to 16 mg/mL.	[183]
Laser trilobum L.	Methanol extract	S. aureus, P. vulgaris, P. mirabilis, B. cereus, A. hydrophila, E. faecalis, K. pneumoniae, S. typhimurium, E. aerogenes, E. coli	The fruit extract had significant antimicrobial effects on pathogen bacteria.	[184]
Laurus nobilis	Ethanol extract	4 Gram-positive bacteria and 12 Gram-negative bacteria	L. nobilis extract was effective in inhibiting a majority of the pathogens, MICs ranged from 4.7 to 9.4 mg/mL.	[185]
Laurus nobilis L.	EO and leaves ethanol, water and hot water extract	B. thermosphacta, E. coli, L. innocua, L. monocytogenes, P. putida, S. typhimurium, Shewanella putrefaciens	L. nobilis EO exhibited strong antibacterial activities against all tested bacteria.	[186]
Laurus nobilis L.	Aqueous, ethanol, ethyl acetate and hexane extracts	B. cereus, S. aureus, E. coli, K. pneumoniae, C. albicans	Only aqueous extract of L. nobilis showed anticandidal activities among the tested 8 plants.	[187]
Lavandula officinalis	EO	L. innocua and P. fluorescens	L. officinalis EO showed the highest activity against L. innocua.	[188]
Lichen Xanthoria parietina	Acetone extract	S. aureus, E. faecalis, P. vulgaris, P. mirabilis, S. typhimurium, E. cloacae, E. aerogenes, P. aeruginosa, K. pneumoniae, R. solani, Botridis cinerea, C. albicans	X. parietina acetone extract and parietin showed similar activities on the nine bacteria tested, but less active than parietin on the three fungi tested.	[189]
Lippia grandis Schauer.	EO	E. coli, P. aeruginosa, K. pneumoniae, S. aureus, E. faecalis	The EO was effective against 75% of the microorganisms analyzed especially S. aureus, E. faecalis, and E. coli.	[190]
Lippia javanica	Acetone and aqueous extracts	S. aureus, L. monocytogenes, S. typhimurium, E. coli, A. fumigatus, A. niger, M. canis, Microsporum gypseum, T. tonsurans, T. rubrum, T. mucoides, Penicillium aurantiogriseum, Penicillium chrysogenum	The aqueous and acetone extracts were active against the bacterial strains, and the acetone extract exhibited the antifungal activities higher than even the reference drugs.	[191]
Lippia origanoides H.B.K.	EO	C. albicans, Candida parapsilosis, Candida guilliermondii, Cryptococcus neoformans, Trichophyton rubrum, Fonsecaea pedrosoi, S. aureus, Lactobacillus casei, S. mutans	L. origanoides EO showed highly significant inhibition zones for all microorganisms tested.	[192]
Litsea cubeba	EO	E. coli	The MIC and MBC of L. cubeba against E. coli were both 0.125% v/v.	[193]
Melissa officinalis L.	Ethanol, ethyl acetate and aqueous extracts	Agrobacterium tumefaciens, Bacillus mycoides, B. subtilis, E. cloaceae, Erwinia carotovora, E. coli, Proteus sp., P. fluorescens, S. aureus	M. officinalis ethanol, ethyl acetate, and aqueous extracts significantly enhanced the effectiveness of tested preservatives (sodium benzoate, sodium nitrite, and potassium sorbate).	[194]
Mentha piperita L.	EO	T. rubrum, T. tonsurans, T. schoenleinii, T. mentagrophytes, M. canis, M. fulvum	For effective concentration of M. piperita oil against tested antropophilic dermatophytes, and MICs ranged from 0.1 to 1.5 μL/mL.	[195]
Mentha spicata L.	hexane, chloroform, ethyl acetate, and aqueous fractions of ethanol extract	Salmonella paratyphi, Shigella boydii, S. aureus, E. coli, Vibrio cholera, P. aeruginosa, E. faecalis, S. typhimurium, P. vulgaris, K. pneumoniae	M. spicata ethanol extract and its solvent fractions effectively inhibited half of the microorganism growth.	[196]
Myristica argentea	Water extract	E. coli and S. aureus	M. argentea were more effective against E. coli (MIC of 9.80 mg/mL) and S. aureus (MIC of 6.20 mg/mL).	[197]
Myristica fragrans	-	20 different serogroups of E. coli, 8 serotypes of Salmonella, L. monocytogenes, A. hydrophila	M. fragrans showed good anti-listerial activity, although activities against E. coli and Salmonella were serotype dependent.	[103]
Myristica fragrans	Ethyl acetate and ethanol extracts of flesh, mace and seed	S. mutans, Streptococcus mitis, Streptococcus salivarius, Aggregatibacter actinomycetemcomitans, P. gingivalis, Fusobacterium nucleatum	Flesh ethyl acetate extract had the highest effects against tested bacteria with mean MICs ranging from 0.625 to 1.25 mg/mL among all tested extracts.	[198]
Myrtus communis	EO	P. aeruginosa, S. typhimurium, E. coli, A. hydrophila, L. monocytogenes, C. albicans	M. communis EO exhibited antimicrobial activities against all tested microorganisms, especially Gram-negative bacteria.	[199]
Myrtus communis L.	Methanol, ethyl acetate, acetone extracts	S. aureus, P. vulgaris, P. mirabilis	The most effective extract was the methanol extract from M. communis leaves against S. aureus.	[200]
Myrica gale L.	EO	A. flavus, Cladosporium cladosporioides, Penicillium expansum	A complete antifungal activity was observed at 1000 ppm of M. gale EO against Cladosporium cladosporioides.	[201]
Nepeta alpina	EO	Bacillus pumilus, E. coli, Kocuria varians, L. monocytogenes, P. aeruginosa, S. typhimurium, A. niger, A. flavus, C. glabrata	The EO was active against L. monocytogenes with MIC of 32 μg/mL.	[202]
Nigella saliva L.	Aqueous extracts	Uromyces appendiculatus	N. saliva extract was effective against U. appendiculatus and controlled rust similar to mancozeb fungicide at 2 and 3% concentrations.	[203]
Nigella sativa L.	n-hexan extract	24 pathogenic, spoilage and lactic acid bacteria	N. sativa oil showed antibacterial activities against all the bacteria at all concentrations (0.5%, 1.0% and 2.0%) tested.	[204]
Ocimum canum	EO	B. subtilis, E. coli, K. pneumoniae, M. luteus, P. aeruginosa, Raoultella planticola, S. typhimurium, S. mutans	MICs of O. canum ranged from 0.43 to 2.08 μL/mL against 7 out of 10 bacteria tested.	[205]
Ocimum gratissimum L.	EO	A. flavus, A. niger, Aspergillus fumigatus, Aspergillus terreus, Aspergillus sydowi, Aspergillus alternate, Penicillium italicum, Fusarium nivale, C. lunata, Cladosporium spp.	The EO exhibited antifungal activities against fungal isolates from some spices and showed better efficacy as fungi toxicant than prevalent fungicide Wettasul-80.	[206]
Ocimum sanctum	EO	A. flavus	MIC: 0.3 μL/mL.	[207]
Ocimum sanctum L.	EO	A. flavus, Aspergillus fumigatus, Aspergillus clavatus, Aspergillus orizae S. aureus, E. faecalis, E. coli, enterohemorrhagic E. coli, P. aeruginosa, S. flexneri	O. sanctum EO exhibited antimicrobial activities against all tested pathogens at concentrations of 0.125–32 μL/mL except P. aeruginosa.	[208]
Ocimum suave	EO	S. aureus, S. epidermidis, S. mutans, S. viridans, E. coli, E. cloacae, K. pneumoniae, P. aeruginosa, C. albicans, C. tropicalis, C. glabrata	O. suave EO showed the strongest antibacterial activities with MICs ranging from 0.05 to 1.37 mg/mL.	[209]
Olea europaea L.	Methanol extract	S. aureus, S. epidermidis, S. pyogenes, Streptococcus agalactiae, S. enterica serovar Typhi, P. aeruginosa, Acetobacter calcoaceticus, C. albicans, P. vulgaris, S. faecalis, S. dysenteriae, K. pneumoniae, E. coli, V. cholera, C. xerosis	O. europaea methanol extract showed strong antibacterial activities against S. aureus, S. epidermidis, and S. pyogenes at MICs range of 31.25–62.5 μg/mL.	[210]
Origanum marjorana	Water extract	Vibrio parahaemolyticus	O. marjorana showed the lowest MICs against V. parahaemolyticus both in a nutrient rich and poor medium.	[211]
Origanum minutiflorum	EO	E. coli, S. aureus, S. enteritidis, L. monocytogenes, L. plantarum	Whey protein based edible films incorporated with O. minutiflorum EO was the most effective at 2% level.	[212]
Orthosiphon stamineus Benth.	Methanol and aqueous extracts	V. parahaemolyticus	V. parahaemolyticus was more susceptible to 50–100% methanol extracts of O. stamineus.	[213]
Peganum harmala L.	Methanol extract	S. aureus, S. epidermidis, S. pyogenes, S. agalactiae, S. enterica serovar Typhi, P. aeruginosa, Acetobacter calcoaceticus, C. albicans, P. vulgaris, S. faecalis, S. dysenteriae, K. pneumoniae, E. coli, V. cholera, C. xerosis	P. harmala seed showed MICs of 31.25–62.5, 250, 125–250, and 31.25–250 μg/mL, respectively for S. aureus, S. enterica serovar Typhi, Acetobacter calcoaceticus, and C. albicans.	[210]
Pimenta dioica L.	Alcoholic and hexane extracts	P. fluorescens, B. megaterium, A. niger, Penicillium sp.	Alcoholic and hexane extracts of P. dioica exerted significant inhibitory effects on both the bacteria and fungi.	[214]
Pimpinella anisum L.	EO of fruit	A. alternate, A. niger, A. parasiticus	The most sensitive fungus for P. anisum oil was A. parasiticus.	[215]
Pimpinella anisum L.	EO	16 microorganisms	P. anisum EO exhibited strong antifungal activities against R. glutinis, A. ochraceus, and F. moniliforme.	[78]
Pimpinella anisum L.	EO	C. lipolytica, H. uvarum, Pichia membranaefaciens, R. glutinis, S. pombe, Z. rouxii, A. flavus, A. ochraceus, A. parasiticus, F. moniliforme	P. anisum EO completely inhibited the growth of tested fungi.	[78]
Piper capense	EO	S. aureus, E. faecalis, C. albicans	P. capense showed moderate activities against tested microorganisms.	[216]
Piper guineense	powder	B. cereus, Bacillus coagulans, B. enterobacter sp., A. niger, R. stolonifer	P. guineense inhibited R. stolonifer at concentrations above 0.5%.	[217]
Phlomis oppositiflora	Methanol, ethanol, ethyl acetate extracts and EO	E. coli, S. aureus, K. pneumonia, M. smegmatis, P. aeruginosa, E. cloacae, B. megaterium, M. luteus, R. rubra, C. albicans, K. marxianus	P. oppositiflora contains antimicrobial components against various microorganisms.	[218]
Ramalina species	Acetone, methanol and ethanol extracts	E. coli and S. aureus	The MICs of all extracts ranged from 64 to 512 g/mL for all bacterial strains tested.	[219]
Rhus coriaria L.	80% (v/v) aqueous alcohol extract	S. aureus, B. cereus, E. coli, S. typhimurium, P. vulgaris, S. flexneri	The MICs of R. coriaria extract against the tested bacteria ranged from 0.04% to 0.2%.	[220]
Rhus coriaria	Water extract	B. cereus, L. monocytogenes, E. coli, S. typhimurium	R. coriaria extract was the most effective against the four bacteria tested.	[221]
Salvia officinalis L.	EO	13 bacterial strains and 6 fungi	Sage EO was more effective against E. coli, S. typhimurium, S. enteritidis, and S. sonei.	[92]
Salvia officinalis L. (sage)	80% ethanol extract	Campylobacter coli, E. coli, Streptococcus infantis, B. cereus, L. monocytogenes, S. aureus	Sage extract showed the best antibacterial activities compared with four other plants, especially against Gram-positive bacteria and C. coli.	[222]
Salvia officinalis L.	EO	E. coli, P. aeruginosa, Enterobacter sp., S. aureus	Microwave-EO of S. officinalis possessed good antibacterial activities than the hydrodistilled oil.	[223]
Salvia leriifolia	Methanol extract	S. aureus	S. leriifolia extract exhibited antimicrobial activity against S. aureus.	[224]
Santolina chamaecyparissus L.	EO	K. pneumonia and C. albicans	S. chamaecyparissus EO was very active against the two microorganisms listed.	[225]
Satureja cuneifolia Ten.	EO	E. coli, Campylobacter jejuni, S. sonnei, S. aureus, L. monocytogenes, B. cereus, P. aeruginosa, S. enteritidis	MICs of S. cuneifolia EO for tested bacteria were in the range of 600–1400 μg/mL.	[226]
Satureja kitaibelii	EO	30 pathogenic microorganisms	S. kitaibelii EO showed significant activities against foodborne microbes (MIC: 0.18–25.5 μg/mL), multiresistant bacterial isolates (MIC: 6.25–50.0 μg/mL), and dermatophyte strains (MIC: 12.5–50.0 μg/mL).	[227]
Satureja wiedemanniana	EO	37 Bacillus strains	Both S. wiedemanniana EO and its main component p-cymene exhibited strong antimicrobial activities against some Bacillus strains.	[228]
Satureja species	EOs	A. niger, Penicillium digitatum, B. cinerea, R. stolonifer	The EOs exhibited fungicidal activities against P. digitatum, B. cinereal, and R. stolonifer.	[229]
Silene laxa	Ethyl acetate, chloroform, methanol, ethanol and acetone extract	P. aeruginosa, E. cloacae, B. megaterium, E. cloacae, S. aureus	S. laxa leaves ethanol extract showed the best activities against P. aeruginosa, E. cloacae, B. megaterium, while the methanol extracts of S. laxa fruits showed the best antibacterial activity against B.megaterium.	[230]
Summer savory	-	A. niger, A. alternate, A. parasiticus	0.5% summer savory extract showed 100% inhibition till the seventh day of incubation.	[231]
Syzygium aromaticum L.	Water extract	S. aureus, S. epidermidis, S. pyogenes, S. agalactiae, S. enterica serovar Typhi, P. aeruginosa, Acetobacter calcoaceticus, C. albicans, P. vulgaris, S. faecalis, S. dysenteriae, K. pneumoniae, E. coli, V. cholera, C. xerosis	S. aromaticum water extract showed antibacterial activities with MICs in the range of 31.25–250 μg/mL for S. aureus, S. epidermidis, S. pyogenes, S. enterica serovar Typhi, Acetobacter calcoaceticus, and P. aeruginosa.	[210]
Thymbra spicata L.	Decoction	F. oxysporum f. sp. phaseoli, M. phaseoli, B. cinerea, R. solani, A. solani, A. parasiticus	T. spicata completely inhibited the mycelial growth of fungi and showed a complete fungicidal effect on molds.	[39]
Thymus capitata	EO	L. monocytogenes	MICs ranged from 0.32 to 20 mg/mL.	[232]
Thymus capitatus	EO	L. innocua, S. marcescens, P. fragi, P. fluorescens, A. hydrophila, Shewanella putrefaciens, Achromobacter denitrificans, E. amnigenus, E. gergoviae, Alcaligenes faecalis, Leuconostoc carnosum	T. capitatus EOs showed inhibitory effects on the 10 tested bacteria with MICs ranging from 1.87 to 7.5 μL/mL.	[233]
Thymus cappadocicus Boiss.	EO	13 bacteria and 2 yeasts	T. cappadocicus EO showed great antimicrobial activities against microorganisms tested.	[234]
Thymus eigii	EO	M. luteus, B. megaterium, B. brevis, E. faecalis, P. pyocyaneus, M. smegmatis, E. coli, A. hydrophila, Y. enterocolitica, S. aureus, S. faecalis, S. cerevisiae, K. fragilis	T. eigii EO showed the highest antimicrobial activities compared with two other plants.	[235]
Thymus piperella	EO	L. innocua, S. marcescens , P. fragi, P. fluorescens, A. hydrophila, S. putrefaciens, A. denitrificans, E. amnigenus, E. gergoviae, A. faecalis, L. carnosum	T. piperella EO had inhibitory effects on 5 of the 11 bacteria tested.	[236]
Thymus serpyllum	EO	Penicillium sp., Alternaria sp., Aureobasidium sp.	8 mg/disc EO of T. serpyllum has a good efficiency by inhibiting the germination of spores from 80% to 100%.	[237]
Trachyspermum ammi L.	EO	A. niger, A. flavus, A. oryzae, A. ochraceus, F. monoliforme, F. graminearum, Pencillium citrium, P. viridicatum, P. madriti, C. lunata	T. ammi EO exhibited a broad spectrum of fungi toxic behavior against all tested fungi.	[238]
Xylopia aethiopica	-	Sclerotium rolfsii	X. aethiopica extract was the most effective against S. rolfsii compared with four other spices.	[239]
Zanthoxylum piperitum	Polymeric procyanidin	S. aureus	A polymeric proanthocyanidin purified from the fruit of Z. piperitum, noticeably decreased the MICs of β-lactam antibiotics for MRSA.	[240]
Zanthoxylum schinifolium	EO	S. aureus, S. epidermidis, B. subtilis, S. typhimurium, P. aeruginosa, S. dysenteriae, E. coli	Z. schinifolium EO was particularly strong against S. epidermidis, with MIC 2.5 mg/mL.	[241]
Zataria multiflora Boiss.	80% (v/v) aqueous alcohol extract	S.aureus , B. _ cereus , E. _ koli , S. _ Typhimurium , P. _ vulgaris , S . esnek	Z'nin MIC'leri . test edilen bakterilere karşı multiflora %0,4 ila %0,8 arasında değişmiştir.	[ 220 ]

Ayrı bir pencerede aç
Git: 16. Sonuçlar


Yaygın olarak kullanılan baharatların antibakteriyel ve antifungal aktiviteleri özetlenmiştir. Karanfil, kekik, kekik, tarçın ve kimyon gibi çeşitli baharatlar, B. subtilis ve P. fluorescens gibi gıda bozulma bakterilerine karşı önemli antimikrobiyal aktiviteler sergilemiştir ; S. aureus , V gibi patojenler . parahaemolyticus ve S. typhimurium ; A. flavus ve A gibi zararlı mantarlar . Nijer; ve hatta MRSA gibi antibiyotiğe dirençli mikroorganizmalar. Bu nedenle, bu baharatlar gıda zehirlenmesi ve bozulma olasılığını azaltmak, ürünlerin gıda güvenliğini ve raf ömrünü artırmak ve bazı bulaşıcı hastalıkları tedavi etmek için kullanılabilir. Gelecekte, birkaç baharatın kombinasyonlarının, belirli bakteriler üzerinde bireysel baharatlarınkinden daha yüksek inhibitör etkilere sahip olduğu kanıtlandığından, farklı gıda ürünlerindeki farklı mikroorganizmaları inhibe etmek için daha fazla baharatın etkileşimleri incelenmeli ve değerlendirilmelidir. Ek olarak, baharatlar yayınlandığı gibi gıda ambalajlarında kullanılabilir, ancak doğal baharat özleri içeren paketlerden paketlenmiş gıdalara koku/tat aktarımının nasıl önleneceği gibi diğer hususların da dikkate alınması için daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır. Üstelik, baharat ürünleri, bulaşıcı hastalıkları tedavi etmek için yaygın antibiyotiklere bir alternatif olarak düşünülebilir. Çalışmaların çoğu, baharatların insan patojenik bakterilere karşı in vitro aktivitelerine odaklandığından, gelecekte in vivo çalışmalara ve klinik denemelere ihtiyaç duyulmaktadır. Baharatlardan en iyi şekilde yararlanmak için baharatların antimikrobiyal etki mekanizmalarının açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Ayrıca baharatların insanlar üzerindeki potansiyel toksisitesi de değerlendirilmelidir.

Git: Teşekkür


Bu çalışma Çin Ulusal Doğa Bilimleri Vakfı (No. 81372976), Guangdong Eyaleti Bilim ve Teknoloji Programı Anahtar Projesi (No. 2014B020205002) ve Sun Yat-Sen Üniversitesi Yüz Yetenek Programı tarafından desteklenmiştir.

Git: Yazar Katkıları


Qing Liu ve Hua-Bin Li bu makaleyi tasarladı; Qing Liu, Xiao Meng, Ya Li, Cai-Ning Zhao ve Guo-Yi Tang bu makaleyi yazdı; Hua-Bin Li makaleyi revize etti.

Git: Çıkar çatışmaları


Yazarlar herhangi bir çıkar çatışması beyan etmemektedir.

Git: Referanslar

1. Miladi H., Zmantar T., Chaabouni Y., Fedhila K., Bakhrouf A., Mandouani K., Chaieb K. Gıda kaynaklı patojenlere karşı timol ve karvakrolün antibakteriyel ve akış pompası inhibitörleri. Mikrop. Patog. 2016; 99 :95–100. doi: 10.1016/j.micpath.2016.08.008. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
2. Brul S., Coote P. Gıdalardaki koruyucu maddeler. Etki şekli ve mikrobiyal direnç mekanizmaları. Int. J. Gıda Mikrobiol. 1999; 50 :1–17. doi: 10.1016/S0168-1605(99)00072-0. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
3. De Souza EL, Stamford T., Lima ED, Trajano VN, Barbosa JM Baharatların antimikrobiyal etkinliği: Gıda koruma sistemlerinde kullanım için bir yaklaşım. Braz. Kemer Biol. Teknoloji. 2005; 48 :549–558. doi: 10.1590/S1516-89132005000500007. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
4. Silva F., Domingues FC Kişniş yağının antimikrobiyal aktivitesi ve gıda koruyucu olarak etkinliği. Kritik. Rev. Gıda Bilimi. Nutr. 2017; 57 :35-47. doi: 10.1080/10408398.2013.847818. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
5. Tajkarimi MM, İbrahim SA, Cliver DO Gıdalarda antimikrobiyal bitki ve baharat bileşikleri. Gıda Kontrolü. 2010; 21 :1199–1218. doi: 10.1016/j.foodcont.2010.02.003. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
6. Nabavi SM, Marchese A., Izadi M., Curti V., Daglia M., Nabavi SF Antibakteriyel ajan olarak Thymus cinsine ait bitkiler : Çiftlikten eczaneye. Gıda Kimyası 2015; 173 :339–347. doi: 10.1016/j.foodchem.2014.10.042. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
7. Marchese A., Barbieri R., Sanches-Silva A., Daglia M., Nabavi SF, Jafari NJ, Izadi M., Ajami M., Nabavi SM Allisin'in antifungal ve antibakteriyel aktiviteleri: Bir inceleme. Trendler Gıda Bilimi Teknoloji. 2016; 52 :49-56. doi: 10.1016/j.tifs.2016.03.010. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
8. Paphitou NI Antimikrobiyal direnç: Artan mikrobiyal zorluklarla mücadele eylemi. Int. J. Antimikrobiyal. Ajanlar. 2013; 42 :S25–S28. doi: 10.1016/j.ijantimicag.2013.04.007. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
9. Högberg LD, Heddini A., Cars O. Etkili antibiyotiklere yönelik küresel ihtiyaç: Zorluklar ve son gelişmeler. Trendler Pharmacol. bilim 2010; 31 :509–515. doi: 10.1016/j.tips.2010.08.002. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
10. Lai PK, Roy J. Otların ve baharatların antimikrobiyal ve kimyasal önleyici özellikleri. Kör. Med. Kimya 2004; 11 :1451–1460. doi: 10.2174/0929867043365107. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
11. Nabavi SF, di Lorenzo A., Izadi M., Sobarzo-Sánchez E., Daglia M., Nabavi SM Tarçının antibakteriyel etkileri: Çiftlikten gıda, kozmetik ve ilaç endüstrilerine. besinler 2015; 7 :7729-7748. doi: 10.3390/nu7095359. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
12. Zheng J., Zhou Y., Li Y., Xu DP, Li S., Kanserlerin önlenmesi ve tedavisi için Li HB Baharatlar. besinler 2016; 8 :495. doi: 10.3390/nu8080495. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
13. De M., De AK, Banerjee AB Bazı Hint baharatlarının antimikrobiyal taraması. bitki Araş. 1999; 13 :616-618. doi: 10.1002/(SICI)1099-1573(199911)13:7<616::AID-PTR475>3.0.CO;2-V. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
14. Arora DS, Kaur J. Baharatların antimikrobiyal aktivitesi. Int. J. Antimikrobiyal. Ajanlar. 1999; 12 :257-262. doi: 10.1016/S0924-8579(99)00074-6. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
15. Chaieb K., Hajlaoui H., Zmantar T., Kahla-Nakbi AB, Rouabhia M., Mahdouani K., Bakhrouf A. Karanfil esansiyel yağının kimyasal bileşimi ve biyolojik aktivitesi, Eugenia caryophyllata ( Syzigium aromaticum L. Myrtaceae) : Kısa bir inceleme. bitki Araş. 2007; 21 :501–506. doi: 10.1002/ptr.2124. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
16. Xu JG, Liu T., Hu QP, Cao XM Karanfil tomurcuklarından elde edilen uçucu yağın Staphylococcus aureus'a karşı kimyasal bileşimi, antibakteriyel özellikleri ve etki mekanizması . Moleküller. 2016; 21 :1194. doi: 10.3390/moleküller21091194. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
17. Lomarat P., Phanthong P., Wongsariya K., Chomnawang MT, Bunyapraphatsara N. Tay baharatlarından elde edilen uçucu yağların antibakteriyel bileşiklerinin histamin üreten bakterilere karşı biyootografi rehberliğinde izolasyonu. Pak. J. Ecz. bilim 2013; 26 :473-477. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
18. Nassan MA, Mohamed EH, Abdelhafez S., Ismail TA Karanfil ve tarçın ekstraktlarının albino sıçanlarda deneysel akut hematojen piyelonefrit modeli üzerindeki etkisi: İmmünopatolojik ve antimikrobiyal çalışma. Int. J. İmmünopatol. farmakol. 2015; 28 :60-68. doi: 10.1177/0394632015572075. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
19. Kuang X., Li B., Kuang R., Zheng XD, Zhu B., Xu BL, Ma MH Ultra ince tarçın ve karanfil tozlarının tanecikliği ve antibakteriyel aktiviteleri. J. Gıda Saf. 2011; 31 :291–296. doi: 10.1111/j.1745-4565.2011.00300.x. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
20. Burt S. Uçucu yağlar: Antibakteriyel özellikleri ve gıdalardaki potansiyel uygulamaları—Bir inceleme. Int. J. Gıda Mikrobiol. 2004; 94 :223–253. doi: 10.1016/j.ijfoodmicro.2004.03.022. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
21. Badei A., Faheld S., El-Akel A., Mahmoud B. Bazı baharatların kurabiyelerin tatlandırılmasında ve korunmasında uygulanması: 2-Kakule, tarçın ve karanfilin antimikrobiyal ve duyusal özellikleri. Dtsch. Lebensm. Rundsch. 2002; 98 :261–265. [ Google Akademik ]
22. Schmidt E., Jirovetz L., Wlcek K., Buchbauer G., Gochev V., Girova T., Stoyanova A., Geissler M. Candida'nın 38 klinik izolatına karşı öjenol ve çeşitli öjenol içeren uçucu yağların antifungal aktivitesi albicans . J. Essent. Yağ Ayı. Bitkiler. 2007; 10 :421–429. doi: 10.1080/0972060X.2007.10643575. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
23. Angienda PO, Onyango DM, Hill DJ Patojenik bakterilere karşı antimikrobiyal etkinliklerini artıran dış koşullar altında ölümcül olmayan konsantrasyonlarda bitki esansiyel yağlarının potansiyel uygulaması. Afr. J. Mikrobiyol. Araş. 2010; 4 :1678-1684. [ Google Akademik ]
24. Shan B., Cai YZ, Brooks JD, Corke H. Çiğ domuz etinin doğal koruyucuları olarak beş baharat ve bitki özünün antibakteriyel ve antioksidan etkileri. J. Sci. Gıda Tarımı. 2009; 89 :1879–1885. doi: 10.1002/jsfa.3667. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
25. Bayoub K., Baibai T., Mountassif D., Retmane A., Soukri A. Tıbbi bitkilerin ham etanol ekstraktlarının Listeria monocytogenes ve diğer bazı patojenik suşlara karşı antibakteriyel aktiviteleri. Afr. J. Biyoteknoloji. 2010; 9 :4251-4258. [ Google Akademik ]
26. Cui HY, Gabriel AA, Nakano H. Clostridium botulinum'a karşı bitki özleri ve sodyum nitritin antimikrobiyal etkinlikleri . Gıda Kontrolü. 2010; 21 :1030-1036. doi: 10.1016/j.foodcont.2009.12.023. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
27. Keskin D., Toroğlu S. Farklı baharatların solvent ekstraktlarının antimikrobiyal aktiviteleri üzerine araştırmalar. J. Çevre. Biol. 2011; 32 :251–256. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
28. Liang ZW, Cheng ZH, Mittal GS Düşük enerjili darbeli elektrik alanı olan ve olmayan antimikrobiyaller olarak baharat tozları, özler ve yağlar kullanılarak elma şarabındaki mikroorganizmaların etkisizleştirilmesi. J. Gıda Tarımı. Çevre. 2003; 1 :28–33. [ Google Akademik ]
29. Badhe SR, Fairoze MN Soğutma sıcaklığında (8 ± 2 °C) patojenik referans suşlar eklenmiş tavuk budu karanfil tozunun antibakteriyel etkinliği Indian J. Anim. Araş. 2012; 46 :371–375. [ Google Akademik ]
30. Hernández-Ochoa L., Gonzales-Gonzales A., Gutierrez-Mendez N., Munoz-Castellanos LN, Quintero-Ramos A. Baharat uçucu yağları ve baharat esansiyel yağları dahil olmak üzere farklı moleküler ağırlıklarla hazırlanan kitosan bazlı filmlerin antibakteriyel aktivitesinin incelenmesi. Antimikrobiyal ajanlar olarak fonksiyonel özler. Rev. Mex. Ing. Quim. 2011; 10 :455–463. [ Google Akademik ]
31. Hernández-Ochoa L., Macías-Castañeda CA, Nevárez-Moorillón GV, Salas-Muñoz E., Sandoval-Salas F. Baharatların uçucu yağları ve fonksiyonel özleri dahil olmak üzere kitosan bazlı filmlerin antimikrobiyal aktivitesi. CyTA J. Gıda. 2012; 10 :85–91. doi: 10.1080/19476337.2011.576434. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
32. Liu GQ, Zhang LL, Zong K., Wang AM, Yu XF Baharat esansiyel yağlarının antimikrobiyal pakette saklanan soğutulmuş domuz etinde bozulma ile ilgili mikrobiyota üzerindeki etkileri. Gıda Bilimi Teknoloji. Araş. 2012; 18 :695–704. doi: 10.3136/fstr.18.695. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
33. Rodriguez-Garcia I., Silva-Espinoza BA, Ortega-Ramirez LA, Leyva JM, Siddiqui MW, Cruz-Valenzuela MR, Gonzalez-Aguilar GA, Ayala-Zavala JF Gıda ürünlerinde antimikrobiyal ve antioksidan katkı maddesi olarak kekik esansiyel yağı . Kritik. Rev. Gıda Bilimi. Nutr. 2016; 56 :1717–1727. doi: 10.1080/10408398.2013.800832. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
34. Babacan O., Cengiz S., Akan M. Kekik bitkisinin çeşitli Salmonella serotipleri üzerindeki antibakteriyel etkisinin tespiti . Ank. Üniv. Veteriner. Fak. Derg. 2012; 59 :103–106. [ Google Akademik ]
35. Santoyo S., Cavero S., Jaime L., Ibanez E., Senorans FJ, Reglero G. Origanum vulgare L.'den antimikrobiyal aktiviteye sahip bileşiklerin süper kritik karbon dioksit ekstraksiyonu : Optimum ekstraksiyon parametrelerinin belirlenmesi. J. Gıda Prot. 2006; 69 :369-375. doi: 10.4315/0362-028X-69.2.369. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
36. De Souza EL, Stamford T., Lima E., Barbosa JM, Marques M. Origanum vulgare L. (Lamiaceae) uçucu yağının antimikrobiyal aktivitesi ve kimyasal bileşimi üzerine ısıtmanın müdahalesi . Cenc. Teknoloji. Besin. 2008; 28 :418-422. doi: 10.1590/S0101-20612008000200023. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
37. Lima IO, Pereira FDO, de Oliveira WA, Lima EDO, Menezes EA, Cunha FA, Formiga Melo Diniz MDF Karvakrolün Candida albicans suşlarına karşı antifungal aktivitesi ve etki şekli . J. Essent. Petrol Res. 2013; 25 :138–142. doi: 10.1080/10412905.2012.754728. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
38. Ultee A., Kets E., Smid EJ Karvakrolün gıda kaynaklı patojen Bacillus cereus üzerindeki etki mekanizmaları . Uygulama Çevre. Mikrop. 1999; 65 :4606–4610. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
39. Özcan M., Boyraz N. Bazı bitki kaynatmalarının antifungal özellikleri. Avro. Gıda Araş. Teknoloji. 2000; 212 :86-88. [ Google Akademik ]
40. Ai-Turki AI, Ei-Ziney MG, Abdel-Salam AM Kekik, mercanköşk, adaçayı ve meyan kökü sulu ekstraktlarının kimyasal ve anti-bakteriyel karakterizasyonu ve bunların süt ve labnede uygulanması. J. Gıda Tarımı. Çevre. 2008; 6 :39-44. [ Google Akademik ]
41. Marques JD, Volcao LM, Funck GD, Kroning IS, da Silva WP, Fiorentini AM, Ribeiro GA Origanum vulgare L. ve Origanum majorana L. uçucu yağlarının kanatlı etinden izole edilen Staphylococcus aureus'a karşı antimikrobiyal aktivitesi. Endüstriyel Kırpma Ürün 2015; 77 :444–450. doi: 10.1016/j.indcrop.2015.09.013. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
42. Bozin B., Mimica-Dukic N., Simin N., Anackov G. Bazı Lamiaceae baharatlarının uçucu yağlarının uçucu bileşiminin ve tüm yağların antimikrobiyal ve antioksidan aktivitelerinin karakterizasyonu. J. Agric. Gıda Kimyası 2006; 54 :1822–1828. doi: 10.1021/jf051922u. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
43. Viuda-Martos M., Ruiz-Navajas Y., Fernández-López J., Pérez-Álvarez JA Akdeniz diyetinde yaygın olarak kullanılan baharatlardan elde edilen farklı uçucu yağların antibakteriyel aktivitesi. Int. J. Gıda Bilimi. Teknoloji. 2008; 43 :526-531. doi: 10.1111/j.1365-2621.2006.01489.x. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
44. Santurio DF, da Costa MM, Maboni G., Cavalheiro CP, de Sá MF, Dal Pozzo M., Alves SH, Fries L. Kümes hayvanları ve sığırlardan izole edilen Escherichia coli suşlarına karşı baharat esansiyel yağlarının antimikrobiyal aktivitesi . Cenc. Kırsal. 2011; 41 :1051-1056. doi: 10.1590/S0103-84782011005000067. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
45. Khosravi AR, Shokri H., Kermani S., Dakhili M., Madani M., Parsa S. Artemisia sieberi ve Origanum vulgare uçucu yağlarının vulvovajinal kandidiyazisli hastalardan elde edilen Candida glabrata izolatlarına karşı antifungal özellikleri. J. Mycol. Med. 2011; 21 :93-99. doi: 10.1016/j.mycmed.2011.01.006. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
46. Dal Pozzo M., Viégas J., Santurio DF, Rossatto L., Soares IH, Alves SH, da Costa MM Baharatlardan elde edilen uçucu yağların Staphylococcus spp.'ye karşı antimikrobiyal aktiviteleri . keçi mastitisinden izole edilmiştir. Cenc. Kırsal. 2011; 41 :667–672. doi: 10.1590/S0103-84782011005000029. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
47. Santos JC, Carvalho CD, Barros TF, Guimaraes AG Kekik, sarımsak, karanfil ve limondan elde edilen uçucu yağların Anomalocardia brasiliana'dan izole edilen patojenik bakterilere karşı in vitro antimikrobiyal aktivitesi . Semin. Cenc. Agrar. 2011; 32 :1557–1564. [ Google Akademik ]
48. Hyun JE, Bae YM, Song H., Yoon JH, Lee SY Taze ürünlerde çeşitli uçucu yağların patojenlere ve bozulma mikroorganizmalarına karşı antibakteriyel etkisi. J. Gıda Saf. 2015; 35 :206–219. doi: 10.1111/jfs.12162. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
49. Zivanovic S., Chi S., Draughon AF Uçucu yağlarla zenginleştirilmiş kitosan filmlerinin antimikrobiyal aktivitesi. J. Gıda Bilimi. 2005; 70 :M45–M51. doi: 10.1111/j.1365-2621.2005.tb09045.x. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
50. Assiri AMA, Elbanna K., Abulreesh HH, Ramazan MF Antioksidan ve antimikrobiyal özelliklere sahip soğuk preslenmiş kekik ( Thymus vulgaris ) yağının biyoaktif bileşikleri. J. Oleo Sci. 2016; 65 :629–640. doi: 10.5650/jos.ess16042. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
51. Al Maqtari M., Alghalibi SM, Alhamzy EH Yemen'den Thymus vulgaris uçucu yağının kimyasal bileşimi ve antimikrobiyal aktivitesi . Türk. J. Biochem. 2011; 36 :342–349. [ Google Akademik ]
52. Marino M., Bersani C., Comi G. Thymus vulgaris L.'nin uçucu yağlarının antimikrobiyal aktivitesi, bir biyoimpedometrik yöntem kullanılarak ölçülmüştür. J. Gıda Prot. 1999; 62 :1017–1023. doi: 10.4315/0362-028X-62.9.1017. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
53. Varga E., Bardocz A., Belak A., Maraz A., Boros B., Felinger A., Boszormenyi A., Horvath G. Kekik esansiyel yağlarının antimikrobiyal aktivitesi ve kimyasal bileşimi ve farklı timus ekstraktlarının polifenolik içeriği . Farmacia. 2015; 63 :357–361. [ Google Akademik ]
54. Tiwari BK, Valdramidis VP, O'Donnell CP, Muthukumarappan K., Bourke P., Cullen PJ Gıdaların korunması için doğal antimikrobiyallerin uygulanması. J. Agric. Gıda Kimyası 2009; 57 :5987-6000. doi: 10.1021/jf900668n. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
55. Al-Turki AI Kekik, nane, adaçayı, karabiber ve sarımsak hidrosollerinin Bacillus subtilis ve Salmonella enteritidis'e karşı antibakteriyel etkisi . J. Gıda Tarımı. Çevre. 2007; 5 :92-94. [ Google Akademik ]
56. Hussien J., Teshale C., Mohammed J. Bazı etiyopya aromatik baharat ve bitki hidrosollerinin antimikrobiyal etkilerinin değerlendirilmesi. Int. J. Pharmacol. 2011; 7 :635–640. doi: 10.3923/ijp.2011.635.640. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
57. Girova T., Gochev V., Jirovetz L., Buchbauer G., Schmidt E., Stoyanova A. Baharatlardan elde edilen uçucu yağların psikrotrofik gıda bozulma mikroorganizmalarına karşı antimikrobiyal aktivitesi. Biyoteknoloji. Biyoteknoloji. Donatmak. 2010; 24 :547–552. doi: 10.1080/13102818.2010.10817895. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
58. Hajlaoui H., Snousi M., Noumi E., Zaneti S., Ksouri R., Bakhrouf A. Beş Tunus aromatik bitkisinin uçucu yağlarının kimyasal bileşimi, antioksidan ve antibakteriyel aktiviteleri. İtalyan. J. Gıda Bilimi. 2010; 22 :320–329. [ Google Akademik ]
59. Viuda-Martos M., Mohamady MA, Fernández-López J., Abd ElRazik KA, Omer EA, Perez-Alvarez JA, Sendra E. Mısır aromatik bitkilerinden elde edilen uçucu yağların in vitro antioksidan ve antibakteriyel aktiviteleri. Gıda Kontrolü. 2011; 22 :1715–1722. doi: 10.1016/j.foodcont.2011.04.003. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
60. Aliakbarlu J., Shameli F. Thymus vulgaris , T. Kotschyanus , Ziziphora tenuior ve Z. Clinopodioides'ten elde edilen uçucu yağların in vitro antioksidan ve antibakteriyel özellikleri ve toplam fenolik içerikleri . Türk. J. Biochem. 2013; 38 :425–431. doi: 10.5505/tjb.2013.58070. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
61. Bagamboula CF, Uyttendaele M., Debevere J. Baharatların ve bitkilerin Shigella sonnei ve Shigella flexneri üzerindeki antimikrobiyal etkisi . J. Gıda Prot. 2003; 66 :668-673. doi: 10.4315/0362-028X-66.4.668. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
62. Martins N., Barros L., Santos-Buelga C., Silva S., Henriques M., Ferreira I. Yetiştirilen kekiğin kaynatma, infüzyon ve hidroalkolik özü: Antioksidan ve antibakteriyel aktiviteler ve fenolik karakterizasyon. Gıda Kimyası 2015; 167 :131–137. doi: 10.1016/j.foodchem.2014.06.094. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
63. Öztürk I. Fermente bir Türk sucuğu olan sucuğun doğal mikobiyotasında propolis, kekik esansiyel yağı ve hidrosolün antifungal aktivitesi: Mikrobiyolojik, renk ve aroma özellikleri üzerine etkilerinin izlenmesi. J. Gıda İşlemi Muhafazası. 2015; 39 :1148–1158. doi: 10.1111/jfpp.12329. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
64. Aman S., Naim A., Siddiqi R., Naz S. Küçük tropikal meyvelerden, çay ve baharat yağlı tohumlarından elde edilen antimikrobiyal polifenoller. Gıda Bilimi Teknoloji. Int. 2014; 20 :241–251. doi: 10.1177/1082013213482476. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
65. Aznar A., Fernandez PS, Periago PM, Palop A. Candida lusitaniae'nin büyümesine karşı nisin, timol, karvakrol ve simenin antimikrobiyal aktivitesi . Gıda Bilimi Teknoloji. Int. 2015; 21 :72-79. doi: 10.1177/1082013213514593. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
66. Ranasinghe P., Jayawardana R., Galappaththy P., Constantine GR, de Vas Gunawardana N., Katulanda P. Diyabette farmasötik bir ajan olarak “gerçek” tarçının ( Cinnamomum zeylanicum ) etkinliği ve güvenliği: Sistematik bir inceleme ve meta -analiz. diyabet. Med. 2012; 29 :1480–1492. doi: 10.1111/j.1464-5491.2012.03718.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
67. Khasnavis S., Pahan K. Tarçın metaboliti ve bir gıda katkı maddesi olan sodyum benzoat, astrositlerde ve nöronlarda nöroprotektif Parkinson hastalığı proteini DJ-1'i yukarı regüle eder. J. Nöroimmün Ecz. 2012; 7 :424–435. doi: 10.1007/s11481-011-9286-3. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
68. Brierley SM, Kelber O. Gastrointestinal tedavilerde doğal ürünlerin kullanımı. Kör. Görüş. farmakol. 2011; 11 :604-611. doi: 10.1016/j.coph.2011.09.007. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
69. Al-Jiffri O., El-Sayed ZMF, Al-Sharif FM Esherichia coli ile idrar yolu enfeksiyonu ve bazı bitki özlerinin antibakteriyel aktivitesi. Int. J. Mikrobiyol. Araş. 2011; 2 :1–7. [ Google Akademik ]
70. Gupta C., Garg AP, Uniyal RC, Kumari A. Tarçın yağı ve tarçın ekstraktının bazı gıda kaynaklı mikroplar üzerindeki antimikrobiyal aktivitesinin karşılaştırmalı analizi. Afr. J. Mikrobiyol. Araş. 2008; 2 :247–251. [ Google Akademik ]
71. Ceylan E., Fung D., Sabah JR Elma suyunda Escherichia coli O157: H7'nin kontrolünde tarçının sodyum benzoat veya potasyum sorbat ile antimikrobiyal aktivitesi ve sinerjik etkisi . J. Gıda Bilimi. 2004; 69 :M102–M106. doi: 10.1111/j.1365-2621.2004.tb06348.x. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
72. Cui HY, Li W., Li CZ, Vittayapadung S., Lin L. Metisiline dirençli Staphylococcus aureus biyofilmine karşı antibakteriyel aktiviteye sahip tarçın yağı içeren lipozom. Biyolojik kirlilik. 2016; 32 :215–225. doi: 10.1080/08927014.2015.1134516. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
73. Shreaz S., Wani WA, Behbehani JM, Raja V., Irshad M., Karched M., Ali I., Siddiqi WA, Hun LT Sinnamaldehit ve türevleri, yeni bir mantar önleyici madde sınıfı. Fitoterapi. 2016; 112 :116-131. doi: 10.1016/j.fitote.2016.05.016. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
74. Mvuemba HN, Green SE, Tsoomo A., Avis TJ Tarçın, zencefil, yaban turpu ve hindistan cevizi özlerinin bozulma patojenlerine karşı antimikrobiyal etkinliği. Bitki koruma. 2009; 90 :65–70. doi: 10.7202/044024ar. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
75. Wang Q., Ou ZB, Lei HW, Zeng XH, Ying Y., Bai WD Gıda kaynaklı bakterilere karşı yeni bir baharat suyu ekstraktının antimikrobiyal aktiviteleri. J. Gıda İşlemi Muhafazası. 2012; 36 :374–381. doi: 10.1111/j.1745-4549.2012.00691.x. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
76. Ağaoğlu S., Dostbil N., Alemdar S. Et endüstrisinde kullanılan bazı baharatların antimikrobiyal aktiviteleri. Boğa. Veteriner. Enst. Pulawy. 2007; 51 :53–57. [ Google Akademik ]
77. Revati S., Bipin C., Chitra P., Minakshi B. Yedi Hint baharatının yüksek düzeyde gentamisin dirençli enterokok suşlarına karşı in vitro antibakteriyel aktivitesi. Kemer Med. bilim 2015; 11 :863-868. doi: 10.5114/aoms.2015.53307. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
78. Nanasombat S., Wimuttigosol P. Baharat esansiyel yağlarının antimikrobiyal ve antioksidan aktivitesi. Gıda Bilimi Biyoteknoloji. 2011; 20 :45-53. doi: 10.1007/s10068-011-0007-8. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
79. Trajano VN, Lima ED, de Souza EL, Travassos A. Baharat esansiyel yağlarının gıdaya bulaşan bakteriler üzerindeki antibakteriyel özelliği. Ciencia Tecnol. Besin. 2009; 29 :542–545. doi: 10.1590/S0101-20612009000300014. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
80. Reza ZM, Atefeh JY, Faezeh F. ã-ışınlamanın Cuminum cyminum L. uçucu yağlarının in vitro ve in vivo sistemlerdeki antibakteriyel aktiviteleri üzerindeki etkisi. J. Essent. Yağ Ayı. Bitkiler. 2015; 18 :582–591. doi: 10.1080/0972060X.2014.958559. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
81. Allahghadri T., Rasooli I., Owlia P., Nadooshan MJ, Ghazanfari T., Taghizadeh M., Astaneh S. İran'da üretilen kimyondan elde edilen uçucu yağın antimikrobiyal özelliği, antioksidan kapasitesi ve sitotoksisitesi. J. Gıda Bilimi. 2010; 75 :H54–H61. doi: 10.1111/j.1750-3841.2009.01467.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
82. Kedia A., Prakash B., Mishra PK, Dubey NK Cuminum cyminum (L.) tohum uçucu yağının antifungal ve antiaflatoksijenik özellikleri ve depolanan ürünlerde koruyucu olarak etkinliği. Int. J. Gıda Mikrobiol. 2014; 168 :1–7. doi: 10.1016/j.ijfoodmicro.2013.10.008. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
83. Abd El Mageed MA, Mansour AF, El Massry KF, Ramazan MM, Shaheen MS, Shaaban H. Mikrodalgaların kişniş ve kimyon tohumlarının uçucu yağları ve bunların antioksidan ve antimikrobiyal aktiviteleri üzerindeki etkisi. J. Essent. Yağ Ayı. Bitkiler. 2012; 15 :614–627. doi: 10.1080/0972060X.2012.10644096. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
84. Chaudhry N., Tariq P. Kalonji, kimyon ve haşhaş tohumunun in vitro antibakteriyel aktiviteleri. Pak. J. Bot. 2008; 40 :461–467. [ Google Akademik ]
85. Iacobellis NS, Lo Cantore P., Capasso F., Senatore F. Cuminum cyminum L. ve Carum carvi L. uçucu yağlarının antibakteriyel aktivitesi. J. Agric. Gıda Kimyası 2005; 53 :57-61. doi: 10.1021/jf0487351. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
86. Özcan M., Erkmen O. Türk bitki baharatlarının uçucu yağlarının antimikrobiyal aktivitesi. Avro. Gıda Araş. Teknoloji. 2001; 212 :658–660. [ Google Akademik ]
87. Stefanini MB, Figueiredo RO, Ming LC, Junior AF Bazı baharat bitkilerinin uçucu yağlarının antimikrobiyal aktivitesi. İçinde: Szoke E., Mathe I., Blunden G., Kery A., editörler. 21. Yüzyılda Tıbbi ve Aromatik Bitki Üretiminin Olanakları ve Sınırlamaları Uluslararası Tıbbi ve Aromatik Bitkiler Konferansı Tutanakları; Budapeşte, Macaristan. 8–11 Temmuz 2001; Leuven, Belçika: Uluslararası Bahçe Bitkileri Bilimi Derneği; 2003. s. 215–216. [ Google Akademik ]
88. Toroğlu S. Antibiyotikler ile bazı baharat esansiyel yağları arasındaki etkileşimlerin in vitro antimikrobiyal aktivitesi ve sinerjistik/antagonistik etkisi. J. Çevre. Biol. 2011; 32 :23–29. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
89. Çanta A., Chattopadhyay RR Kombinasyon halinde baharat ve şifalı otların uçucu yağlarının sinerjik antibakteriyel ve antioksidan etkinliğinin değerlendirilmesi. PLoS BİR. 2015; 10 :e0131321. doi: 10.1371/journal.pone.0131321. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
90. Azizkhani M., Tooryan F. Biberiye özütü, nane özütü ve bir tokoferol karışımının 4C'de saklama sırasında sığır sosisindeki antioksidan ve antimikrobiyal aktiviteleri. J. Gıda Saf. 2015; 35 :128–136. doi: 10.1111/jfs.12166. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
91. Tavassoli SK, Mousavi SM, Emam-Djomeh Z., Razavi SH Rosmarinus officinalis L. uçucu yağının kimyasal bileşimi ve antimikrobiyal özelliklerinin değerlendirilmesi . Afr. J. Biyoteknoloji. 2011; 10 :13895–13899. [ Google Akademik ]
92. Bozin B., Mlmica-Dukic N., Samojlik I., Jovin E. Biberiye ve adaçayı ( Rosmarinus officinalis L. ve Salvia officinalis L., Lamiaceae) uçucu yağlarının antimikrobiyal ve antioksidan özellikleri. J. Agric. Gıda Kimyası 2007; 55 :7879–7885. doi: 10.1021/jf0715323. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
93. Weerakkody NS, Caffin N., Turner MS, Dykes GA Daha az kullanılan baharat ve bitki özlerinin seçilmiş gıda kaynaklı bakterilere karşı in vitro antimikrobiyal aktivitesi. Gıda Kontrolü. 2010; 21 :1408–1414. doi: 10.1016/j.foodcont.2010.04.014. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
94. Krajcova E., Greifova M., Schmidt S. Seçilmiş bitki özlerinin bakteriyel gıda kirleticilerine karşı antimikrobiyal aktivitesinin incelenmesi. J. Gıda Nutr. Araş. 2008; 47 :125-130. [ Google Akademik ]
95. Zhang HY, Kong BH, Xiong Y., Sun X. 4 °C'de saklanan modifiye atmosferde paketlenmiş taze domuz eti ve vakumla paketlenmiş jambon dilimlerinde baharat ekstraktlarının patojenik ve bozulmaya neden olan bakterilere karşı antimikrobiyal aktiviteleri. Et Bilimi. 2009; 81 :686-692. doi: 10.1016/j.meatsci.2008.11.011. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
96. Kozlowska M., Laudy AE, Przybyl J., Ziarno M., Majewska E. Lamiaceae familyasından bazı tıbbi bitkilerin kimyasal bileşimi ve antibakteriyel aktivitesi. ACTA Pol. Eczacılık 2015; 72 :757-767. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
97. Weerakkody NS, Caffin N., Dykes GA, Turner MS Antimikrobiyal baharat ve bitki özü kombinasyonlarının , pişmiş, yemeye hazır vakumlu paketlenmiş karides üzerinde Listeria monocytogenes , Staphylococcus aureus ve Spoilage Microflora gelişimi üzerindeki etkisi. J. Gıda Prot. 2011; 74 :1119-1125. doi: 10.4315/0362-028X.JFP-11-052. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
98. Nejad A., Shabani S., Bayat M., Hosseini SE Sarımsak sulu ekstraktının hamburgerde Staphylococcus aureus üzerindeki antibakteriyel etkisi . Jundishapur J. Microbiol. 2014; 7 :e13134. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
99. Rahman MS, Al-Sheibani HI, Al-Riziqi MH, Mothershaw A., Guizani N., Bengtsson G. Farklı kurutma yöntemleriyle üretilen kurutulmuş sarımsak tozlarının anti-mikrobiyal aktivitesinin değerlendirilmesi. Int. J. Gıda Prop. 2006; 9 :503–513. doi: 10.1080/10942910600596480. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
100. Sallam KI, Ishloroshi M., Samejima K. Sarımsağın tavuk sosisinde antioksidan ve antimikrobiyal etkileri. LWT-Gıda Bilimi Teknoloji. 2004; 37 :849-855. doi: 10.1016/j.lwt.2004.04.001. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
101. Aydın A., Bostan K., Erkan ME, Bingöl B. Kıyılmış sarımsağın kıyma ve çiğ köftede (Çiğ Köfte) antimikrobiyal etkileri J. Med. Besin. 2007; 10 :203–207. doi: 10.1089/jmf.2005.066. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
102. Li W., Shi Q., Dai H., Liang Q., Xie X., Huang X., Zhao G., Zhang L. Sarımsak yağının Candida albicans'a karşı antifungal aktivitesi, kinetiği ve moleküler etki mekanizması . bilim Birleşik Krallık 2016; 6 :22805. doi: 10.1038/srep22805. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
103. Indu MN, Hatha A., Abirosh C., Harsha U., Vivekanandan G. Bazı güney Hindistan baharatlarının Escherichia coli , Salmonella , Listeria monocytogenes ve Aeromonas hydrophila serotiplerine karşı antimikrobiyal aktivitesi . Braz. J. Mikrobiyol. 2006; 37 :153–158. doi: 10.1590/S1517-83822006000200011. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
104. Joe MM, Jayachitra J., Vijayapriya M. Bazı yaygın baharatların belirli insan patojenlerine karşı antimikrobiyal aktivitesi. J. Med. Bitkiler Araş. 2009; 3 :1134-1136. [ Google Akademik ]
105. Geremew T., Kebede A., Andualem B. Metata ayib'in (geleneksel Etiyopya baharatlı fermente süzme peynir) raf ömrünü uzatmak için baharatların ve laktik asit bakterilerinin antimikrobiyal ajan olarak rolü J. Food Sci. Teknoloji. Mysore. 2015; 52 :5661–5670. doi: 10.1007/s13197-014-1694-y. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
106. Touba EP, Zakaria M., Tahereh E. Baharatların soğuk ve sıcak su ekstraktlarının roselle ( Hibiscus sabdariffa ) mantar patojenlerine karşı in vitro mantar önleyici aktivitesi . Mikrop. Patog. 2012; 52 :125-129. doi: 10.1016/j.micpath.2011.11.001. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
107. Park M., Bae J., Lee DS Zencefil köksapından izole edilen [10]-gingerol ve [12]-gingerolün periodontal bakterilere karşı antibakteriyel aktivitesi. bitki Araş. 2008; 22 :1446–1449. doi: 10.1002/ptr.2473. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
108. Sa-Nguanpuag K., Kanlayanarat S., Srilaong V., Tanprasert K., Techavuthiporn C. Minimum düzeyde işlenmiş ürünler için bir antimikrobiyal madde olarak zencefil ( Zingiber officinale ) yağı: Parçalanmış yeşil papayada bir vaka çalışması. Int. J. Agric. Biol. 2011; 13 :895–901. [ Google Akademik ]
109. Singh G., Maurya S., Katalan C., de Lampasona MP Uçucu yağlar üzerine çalışmalar, Bölüm 42: Zencefil esans yağı ve oleoresin üzerinde kimyasal, mantar önleyici, antioksidan ve filiz baskılayıcı çalışmalar. Lezzet Frag. J. 2005; 20 :1–6. doi: 10.1002/ffj.1373. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
110. Yoo MJ, Kim YS, Shin DH Zencefil ve hardaldan elde edilen doğal uçucu yağların dilimlenmiş çiğ yassı balıklara aşılanmış Vibrio türlerine karşı antibakteriyel etkileri . Gıda Bilimi Biyoteknoloji. 2006; 15 :462–465. [ Google Akademik ]
111. Thongson C., Davidson PM, Mahakarnchanakul W., Vibulsresth P. Tay baharatlarının Listeria monocytogenes ve Salmonella typhimurium DT104'e karşı antimikrobiyal etkisi. J. Gıda Prot. 2005; 68 :2054–2058. doi: 10.4315/0362-028X-68.10.2054. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
112. Suppakul P., Miltz J., Sonneveld K., Bigger SW Fesleğenin antimikrobiyal özellikleri ve gıda ambalajlarında olası uygulaması. J. Agric. Gıda Kimyası 2003; 51 :3197–3207. doi: 10.1021/jf021038t. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
113. Hussain AI, Anwar F., Sherazi S., Przybylski R. Fesleğen ( Ocimum basilicum ) uçucu yağlarının kimyasal bileşimi, antioksidan ve antimikrobiyal aktiviteleri mevsimsel değişimlere bağlıdır. Gıda Kimyası 2008; 108 :986-995. doi: 10.1016/j.foodchem.2007.12.010. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
114. Kaya İ., Yiğit N., Benli M. Ocimum basilicum L.'nin çeşitli ekstraktlarının antimikrobiyal aktiviteleri ve taramalı elektron mikroskobu kullanılarak bakteri hücreleri üzerindeki inhibisyon etkisinin incelenmesi. Afr. J. Gelenek. Tamamlayıcı. Alternatif. Med. 2008; 5 :363–369. doi: 10.4314/ajtcam.v5i4.31291. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
115. Kocic-Tanackov S., Dimic G., Levic J., Tanackov I., Tuco D. Fesleğenin ( Ocimum basilicum L.) Fusarium türleri üzerindeki antifungal aktiviteleri. Afr. J. Biyoteknoloji. 2011; 10 :10188–10195. [ Google Akademik ]
116. Beatovic D., Krstic-Miloseviç D., Trifunovic S., Siljegovic J., Glamoclija J., Ristic M., Jelacic S. Yetiştirilen on iki Ocimum basilicum L. çeşidinin uçucu yağlarının kimyasal bileşimi, antioksidan ve antimikrobiyal aktiviteleri Sırbistan'da. Kayıt Nat. Ürün 2015; 9 :62-75. [ Google Akademik ]
117. El-Habib R. Bazı uçucu yağların Aspergillus flavus büyümesi ve aflatoksin üretimi üzerindeki antifungal aktivitesi . J. Gıda Tarımı. Çevre. 2012; 10 :274–279. [ Google Akademik ]
118. Singh G., Maurya S., de Lampasona MP, Katalan C. Foeniculum vulgare uçucu yağının ve aseton özütünün kimyasal bileşenleri, antifungal ve antioksidatif potansiyeli . Gıda Kontrolü. 2006; 17 :745–752. doi: 10.1016/j.foodcont.2005.03.010. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
119. Diao WR, Hu QP, Zhang H., Xu JG Rezene tohumlarından elde edilen uçucu yağın kimyasal bileşimi, antibakteriyel aktivitesi ve etki mekanizması ( Foeniculum vulgare Mill.) Gıda Kontrolü. 2014; 35 :109-116. doi: 10.1016/j.foodcont.2013.06.056. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
120. Park JS, Baek HH, Bai DH, Oh TK, Lee CH Rezene ( Foeniculum vulgare Mill.) tohum esansiyel yağının Streptococcus mutans büyümesine karşı antibakteriyel aktivitesi . Gıda Bilimi Biyoteknoloji. 2004; 13 :581–585. [ Google Akademik ]
121. Zellagui A., Gherraf N., Elkhateeb A., Hegazy M., Mohamed TA, Touil A., Shahat AA, Rhouati S. Cezayir Foeniculum Vulgare hava parçalarından kimyasal bileşenler ve antimikrobiyal aktivitenin değerlendirilmesi. J. Chil. Kimya Soc. 2011; 56 :759–763. doi: 10.4067/S0717-97072011000300008. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
122. Bisht DS, Menon K., Singhal MK Cuminum cyminum L. ve Foeniculum vulgare Mill tohumlarının uçucu yağlarının Salmonella typhimurium ve Escherichia coli'ye karşı karşılaştırmalı antimikrobiyal aktivitesi . J. Essent. Yağ Ayı. Bitkiler. 2014; 17 :617-622. doi: 10.1080/0972060X.2014.956675. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
123. Nguyen S., Huang H., Foster BC, Tam TW, Xing T., Smith ML, Arnason JT, Akhtar H. Yaygın fonksiyonel gıdaların antimikrobiyal ve P450 inhibitör özellikleri. J. Ecz. Eczacılık bilim 2014; 17 :254–265. doi: 10.18433/J3P599. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
124. Duarte A., Luis A., Oleastro M., Domingues FC Kişniş esansiyel yağı ve linaloolün antioksidan özellikleri ve Campylobacter spp.'yi kontrol etme potansiyelleri . Gıda Kontrolü. 2016; 61 :115-122. doi: 10.1016/j.foodcont.2015.09.033. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
125. Duarte AF, Ferreira S., Oliveira R., Domingues FC Kişniş yağının ( Coriandrum sativum ) Acinetobacter baumannii'nin planktonik ve biyofilm hücreleri üzerindeki etkisi . Nat. Ürün Komün. 2013; 8 :673–678. [ Google Akademik ]
126. Duarte A., Ferreira S., Silva F., Domingues FC Acinetobacter baumannii'ye karşı kişniş yağı ve geleneksel antibiyotiklerin sinerjistik aktivitesi . Bitkisel ilaç. 2012; 19 :236–238. doi: 10.1016/j.phymed.2011.11.010. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
127. Freires ID, Murata RM, Furletti VF, Sartoratto A., de Alencar SM, Figueira GM, Rodrigues J., Duarte M., Rosalen PL Coriandrum sativum L. (kişniş) uçucu yağ: Antifungal aktivite ve Candida üzerinde etki modu spp. ve insan tam genom ifadesinden etkilenen moleküler hedefler. PLoS BİR. 2014; 9 :e99086. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
128. Silva F., Ferreira S., Queiroz JA, Domingues FC Kişniş ( Coriandrum sativum L.) uçucu yağ: Akış sitometrisi ile değerlendirilen antibakteriyel aktivitesi ve etki şekli. J. Med. Mikrobiyol. 2011; 60 :1479–1486. doi: 10.1099/jmm.0.034157-0. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
129. Acimovic MG, Grahovac MS, Stankovic JM, Cvetkovic MT, Masireviç SN Farklı kişniş ( Coriandrum sativum L.) katılımlarının uçucu yağ bileşimi ve bunların Colletotrichum spp. Acta Sci. Pol. Hortorum Kültürü. 2016; 15 :35–44. [ Google Akademik ]
130. Singh G., Maurya S., de Lampasona MP, Katalan C. Uçucu yağlar üzerine çalışmalar, Bölüm 41. Kişniş ( Coriandrum sativum ) esansiyel yağının ve oleoresinin kimyasal bileşimi, mantar önleyici, antioksidan ve filiz baskılayıcı aktiviteleri. Lezzet Frag. J. 2006; 21 :472-479. doi: 10.1002/ffj.1608. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
131. Yakout SM, Abd-Alrahman SH, Mostafa A., Salem-Bekhit MM Kişniş tohumu etanolik ekstraktının antimikrobiyal etkisi. J. Pure Appl. Mikrobiyol. 2013; 7 :459-463. [ Google Akademik ]
132. Dimic G., Kocic-Tanackov S., Mojovic L., Pejin J. Limon esansiyel yağı, kişniş ve tarçın ekstraktlarının gıda kaynaklı kalıplar üzerinde doğrudan temas ve buhar fazında antifungal aktivitesi. J. Gıda İşlemi. Basın. 2015; 39 :1778–1787. doi: 10.1111/jfpp.12410. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
133. Rao K., Ch B., Narasu LM, Giri A. Alpinia galanga'nın (L.) antibakteriyel aktivitesi, ham özütler isteyecektir. Uygulama Biyokimya. Biyoteknoloji. 2010; 162 :871-884. doi: 10.1007/s12010-009-8900-9. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
134. Weerakkody NS, Caffin N., Lambert LK, Turner MS, Dykes GA Havlıcan ( Alpinia galanga ), biberiye ( Rosmarinus officinalis ) ve limon demir kabuğu ( Eucalyptus staigerana ) özlerinin sinerjistik antimikrobiyal aktivitesi. J. Sci. Gıda Tarımı. 2011; 91 :461-468. doi: 10.1002/jsfa.4206. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
135. Wong LF, Lim YY, Omar M. Bazı Alpina türlerinin antioksidan ve antimikrobiyal aktiviteleri . J. Gıda Biyokimyası. 2009; 33 :835-851. doi: 10.1111/j.1745-4514.2009.00258.x. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
136. Singh G., Marimuthu P., Catalan C., DeLampasona MP Karabiber uçucu yağının ve aseton ekstraktının kimyasal, antioksidan ve antifungal aktiviteleri. J. Sci. Gıda Tarımı. 2004; 84 :1878–1884. doi: 10.1002/jsfa.1863. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
137. Singh G., Marimuthu P., Murali HS, Bawa AS Çeşitli baharat malzemelerinden izole edilen uçucu yağların ve ekstraktların antioksidan ve antibakteriyel potansiyelleri—Bölüm 48. J. Food Saf. 2005; 25 :130–145. doi: 10.1111/j.1745-4565.2005.00564.x. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
138. Zarai Z., Boujelbene E., Ben Salem N., Gargouri Y., Sayari A. Piper nigrum'dan çeşitli çözücü ekstraktlarının, piperin ve piperik asidin antioksidan ve antimikrobiyal aktiviteleri . LWT-Gıda Bilimi Teknoloji. 2013; 50 :634–641. doi: 10.1016/j.lwt.2012.07.036. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
139. Zhang J., Ye K., Zhang X., Pan D., Sun Y., Cao J. Karabiber esansiyel yağının et kaynaklı Escherichia coli üzerindeki antibakteriyel aktivitesi ve etki mekanizması . Ön. Mikrobiyol. 2017; 7 doi: 10.3389/fmicb.2016.02094. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
140. Barış D., Kızıl M., Aytekin C., Kızıl G., Yavuz M., Çeken B., Ertekin A.Ş. Türkiye'den üç Hypericum ve üç Achillea türünün etanol ekstraktının in vitro antimikrobiyal ve antioksidan aktivitesi . Int. J. Gıda Prop. 2011; 14 :339–355. doi: 10.1080/10942910903189256. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
141. Tacik H., Jalali F., Sobhani A., Shahbazi Y., Zadeh MS Achillea millefolium'un alkollü ekstraktının penisilin türevleriyle karşılaştırıldığında antimikrobiyal etkinliğinin in vitro değerlendirmesi . J. Animasyon. Veteriner. reklam 2008; 7 :508–511. [ Google Akademik ]
142. Eyob S., Martinsen BK, Tsegaye A., Appelgren M., Skrede G. Korarima özü ve uçucu yağının antioksidan ve antimikrobiyal aktiviteleri ( Aframomum corrorima (Braun) PCM Jansen) Afr. J. Biyoteknoloji. 2008; 7 :2585–2592. [ Google Akademik ]
143. İsmail S., Jalilian FA, Talebpour AH, Zargar M., Shameli K., Sekawi Z., Jahanshiri F. Allium hirtifolium Boiss'in kimyasal bileşimi ve antibakteriyel ve sitotoksik aktiviteleri . BioMed Arş. Int. 2013; 2013 yılı: 10.1155/2013/696835. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
144. Najjaa H., Ammar E., Neffati M. Kuzey Afrika'da yenilebilir yabani bir tür olan Allium roseum L.'nin protenik ekstraktlarının antimikrobiyal aktiviteleri. J. Gıda Tarımı. Çevre. 2009; 7 :150–154. [ Google Akademik ]
145. Mihaylova DS, Lante A., Tinello F., Krastanov AI Allium ursinum L. basınçlı sıvı ekstraktının antioksidan ve antimikrobiyal aktiviteleri üzerine çalışma . Nat. Ürün Araş. 2014; 28 :2000–2005. doi: 10.1080/14786419.2014.923422. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
146. Diao WR, Zhang LL, Feng SS, Xu JG Amomum kravanh'dan elde edilen uçucu yağın kimyasal bileşimi, antibakteriyel etkinliği ve etki mekanizması . J. Gıda Prot. 2014; 77 :1740–1746. doi: 10.4315/0362-028X.JFP-14-014. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
147. Singh G., Maurya S., de Lampasona MP, Katalan C. Anethum graveolens L. uçucu yağ ve aseton özütünün kimyasal bileşenleri, antimikrobiyal araştırmaları ve antioksidan potansiyelleri : Bölüm 52. J. Food Sci. 2005; 70 :M208–M215. doi: 10.1111/j.1365-2621.2005.tb07190.x. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
148. Akkoyun HT, Dostbil N. Umbelliferae'nin Bazı Türlerinin Antibakteriyel Aktiviteleri . Asya J. Chem. 2007; 19 :4862-4866. [ Google Akademik ]
149. Sofia PK, Prasad R., Vijay VK, Srivastava AK Hint baharatlarının yaygın gıda kaynaklı patojenlere karşı antibakteriyel aktivitesinin değerlendirilmesi. Int. J. Gıda Bilimi. Teknoloji. 2007; 42 :910–915. doi: 10.1111/j.1365-2621.2006.01308.x. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
150. Sekine T., Sugano M., Majid A., Fujii Y. Siyah zira ( Bunium persicum ) ve diğer baharat ve bitkilerden elde edilen uçucu bileşiklerin antifungal etkileri . J. Chem. ekol. 2007; 33 :2123–2132. doi: 10.1007/s10886-007-9374-2. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
151. Mishra PK, Shukla R., Singh P., Prakash B., Dubey NK Caesulia axillaris Roxb uçucu yağının bazı bitkisel hammaddeleri bozan mantarlara karşı antifungal ve antiaflatoksijenik etkinliği ve antioksidan aktivitesi. Endüstriyel Kırpma Ürün 2012; 36 :74-80. doi: 10.1016/j.indcrop.2011.08.009. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
152. Wahba NM, Ahmed AS, Ebraheim ZZ Biber, maydanoz ve dereotu antimikrobiyal etkileri ve geleneksel Mısır kareish peynirinin mikrobiyolojik kalite geliştirmesindeki rolleri. Gıda kaynaklı Patog. Dis. 2010; 7 :411–418. doi: 10.1089/fpd.2009.0412. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
153. Gurnani N., Gupta M., Shrivastava R., Mehta D., Mehta BK Ekstraksiyon yöntemlerinin Capsicum frutescens L. Indian J. Nat. Ürün Kaynak. 2016; 7 :32–39. [ Google Akademik ]
154. Singh G., Kapoor I., Pandey SK, Singh UK, Singh RK Uçucu yağlar üzerine araştırmalar: Bölüm 10; Bazı baharatların uçucu yağlarının antibakteriyel aktivitesi. bitki Araş. 2002; 16 :680–682. doi: 10.1002/ptr.951. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
155. Oroojalian F., Kasra-Kermanshahi R., Azizi M., Bassami MR Üç Apiaceae türünden uçucu yağların fitokimyasal bileşimi ve gıda kaynaklı patojenler üzerindeki antibakteriyel etkileri. Gıda Kimyası 2010; 120 :765–770. doi: 10.1016/j.foodchem.2009.11.008. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
156. Shan B., Cai YZ, Brooks JD, Corke H. Tarçın çubuğunun antibakteriyel özellikleri ve ana biyoaktif bileşenleri ( Cinnamomum burmannii ): Gıda kaynaklı patojenik bakterilere karşı aktivite. J. Agric. Gıda Kimyası 2007; 55 :5484–5490. doi: 10.1021/jf070424d. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
157. Pandey AK, Mishra AK, Mishra A. Hint baharat bitkisi Cinnamomum tamala'nın yapraklarından elde edilen yağ ve ekstraktların antifungal ve antioksidatif potansiyeli . Hücre. Mol. Biol. 2012; 58 :142–147. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
158. Shreya A., Manisha D., Sonali J. Tarçın baharatının idrar yolu enfeksiyonu ve mantar patojenlerine karşı fitokimyasal taraması ve anti-mikrobiyal aktivitesi. Int. J. Yaşam Bilimi. İlaç Arş. 2015; 5 :P30–P38. [ Google Akademik ]
159. Naveed R., Hussain I., Mahmood MS, Akhtar M. Bazı yerli baharatlardan ekstrakte edilen uçucu yağların antimikrobiyal aktivitelerinin in vitro ve in vivo değerlendirilmesi. Pak. Veteriner. J.2013 ; 33 :413–417. [ Google Akademik ]
160. Naveed R., Hussain I., Tawab A., Tariq M., Rahman M., Hameed S., Mahmood MS, Siddique A., Iqbal M. Salmonella'ya karşı Pakistan baharatlarından elde edilen uçucu yağların biyoaktif bileşenlerinin antimikrobiyal aktivitesi ve diğer çoklu ilaca dirençli bakteriler. BMC Tamamlayıcı. Alternatif. Med. 2013; 13 :265. doi: 10.1186/1472-6882-13-265. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
161. Hashemi S., Amininezhad R., Shirzadinezhad E., Farahani M., Yousefabad S. Citrus aurantium L. çiçeklerinin (Bahar narang) geleneksel yoğurt güvecinde buzdolabında saklama sırasında antimikrobiyal ve antioksidan etkileri . J. Gıda Saf. 2016; 36 :153-161. doi: 10.1111/jfs.12222. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
162. Castilho P., Liu K., Rodrigues AI, Feio S., Tomi F., Casanova J. Madeira'dan Clinopodium riseens (Ürdün) Sampaio'nun uçucu yağının bileşimi ve antimikrobiyal aktivitesi . Lezzet Frag. J.2007 ; 22 :139–144. doi: 10.1002/ffj.1771. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
163. Oussalah M., Caillet S., Saucier L., Lacroix M. Etten izole edilen bir Pseudomonas putida suşunun büyümesi üzerinde seçilmiş bitki esansiyel yağlarının antimikrobiyal etkileri . Et Bilimi. 2005; 73 :236–244. doi: 10.1016/j.meatsci.2005.11.019. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
164. Sani AM, Yaghooti F. Cotoneaster nummularioides'ten elde edilen uçucu yağın antibakteriyel etkileri ve kimyasal bileşimi, tipik gıda kaynaklı patojenler üzerinde ekstrakt bırakır. J. Essent. Yağ Ayı. Bitkiler. 2016; 19 :290–296. doi: 10.1080/0972060X.2014.983996. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
165. Daouda T., Prevost K., Gustave B., Joseph DA, Nathalie G., Raphael O., Rubens D., Claude CJ, Mireille D., Felix T. Terpenes, uçucu yağların antibakteriyel ve modülatör antibiyotik aktivitesi Croton hirtus L'Hér. (Euphorbiaceae) Fildişi Sahili'nden. J. Essent. Yağ Ayı. Bitkiler. 2014; 17 :607-616. doi: 10.1080/0972060X.2014.958550. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
166. Ani V., Varadaraj MC, Naidu KA Acı kimyondan polifenolik bileşiklerin antioksidan ve antibakteriyel aktiviteleri ( Cuminum nigrum L.) Eur. Gıda Araş. Teknoloji. 2006; 224 :109–115. doi: 10.1007/s00217-006-0295-z. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
167. Li XF, Jin C., He J., Zhou J., Wang HT, Dai B., Yan D., Wang JB, Zhao YL, Xiao XH Kurkuminin çok değişkenli Staphylococcus aureus üzerindeki antibakteriyel aktivitesinin mikrokalorimetrik araştırılması analiz. J. Term. Anal. Kalori. 2012; 109 :395-402. doi: 10.1007/s10973-011-1428-6. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
168. Sandri IG, Zacaria J., Fracaro F., Delamare A., Echeverrigaray S. Cunila cinsinin Brezilya türlerinin uçucu yağlarının gıda kaynaklı patojenlere ve bozucu bakterilere karşı antimikrobiyal aktivitesi. Gıda Kimyası 2007; 103 :823-828. doi: 10.1016/j.foodchem.2006.09.032. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
169. Fankam AG, Kuete V., Voukeng IK, Kuiate JR, Pages JM Seçilen Kamerun baharatlarının antibakteriyel aktiviteleri ve çoklu ilaca dirençli fenotiplere karşı antibiyotiklerle sinerjik etkileri. BMC Tamamlayıcı. Alternatif. Med. 2011; 11 :104. doi: 10.1186/1472-6882-11-104. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
170. Tekwu EM, Askun T., Kuete V., Nkengfack AE, Nyasse B., Etoa FX, Beng VP Seçilmiş Kamerun diyet baharatlarının antibakteriyel aktivitesi, Mycobacterium tuberculosis suşlarına karşı etno-tıbbi olarak kullanılır . J. Etnofarmakol. 2012; 142 :374–382. doi: 10.1016/j.jep.2012.05.003. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
171. El Malti J., Mountassif D., Amarouch H. Elettaria kakulenin antimikrobiyal aktivitesi : Toksisite, biyokimyasal ve histolojik çalışmalar. Gıda Kimyası 2007; 104 :1560–1568. doi: 10.1016/j.foodchem.2007.02.043. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
172. Singh G., Kim S., Marimuthu P., Isidorov V., Vinogorova V. Uçucu yağın antioksidan ve antimikrobiyal aktiviteleri ve Elettaria kakule (tohumlar ve baklalar) J. Sci. Gıda Tarımı. 2008; 88 :280–289. doi: 10.1002/jsfa.3087. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
173. Bey-Ould Si Said Z., Haddadi-Guemghar H., Boulekbache-Makhlouf L., Rigou P., Remini H., Adjaoud A., Khoudja NK, Madani K. Hidrodistile edilmiş uçucu yağların bileşimi, antibakteriyel ve antioksidan aktiviteleri Okaliptüs globulus meyvelerinin özü . Endüstriyel Kırpma Ürün 2016; 89 :167–175. doi: 10.1016/j.indcrop.2016.05.018. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
174. Nikbakht MR, Rahimi-Nasrabadi M., Ahmadi F., Gandomi H., Abbaszadeh S., Batooli H. Beş Okaliptüs türünün uçucu yağlarının kimyasal bileşimi ve in vitro antifungal aktiviteleri . J. Essent. Yağ Ayı. Bitkiler. 2015; 18 :666-677. doi: 10.1080/0972060X.2014.935061. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
175. Luís Â., Duarte A., Gominho J., Domingues F., Duarte AP Eucalyptus globulus ve Eucalyptus radiata uçucu yağlarının kimyasal bileşimi, antioksidan, antibakteriyel ve anti-nispeten algılama aktiviteleri. Endüstriyel Kırpma Ürün 2016; 79 :274–282. doi: 10.1016/j.indcrop.2015.10.055. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
176. Puangpronpitag D., Niamsa N., Sittiwet C. Karanfilin ( Eugenia caryophyllum Bullock ve Harrison) sulu ekstraktının gıda kaynaklı patojen bakterilere karşı anti-mikrobiyal özellikleri. Int. J. Pharmacol. 2009; 5 :281–284. [ Google Akademik ]
177. Özcan MM, Chalchat JC, Arslan D., Ateş A., Ünver A. Farklı bitki örtüsü sırasında elde edilen acı rezene ( Foeniculum vulgare ssp. piperitum ) meyve yağlarının karşılaştırmalı uçucu yağ bileşimi ve antifungal etkisi. J. Med. Besin. 2006; 9 :552-561. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
178. Soureshjan EH, Heidari M. Glaucium elegans ve safran ( Crocus sativus ) üzerinde antibakteriyel aktivite bitki özlerinde in vitro varyasyon Bangladeş J. Pharmacol. 2014; 9 :275–278. [ Google Akademik ]
179. Khan H., Khan MA, Mahmood T., Choudhary MI Gloriosa süperba Linn (Colchicaceae) özlerinin antimikrobiyal aktiviteleri. J. Enzim. Engelle. Med. Kimya 2008; 23 :855-859. doi: 10.1080/14756360701747409. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
180. Albayrak S., Aksoy A., Sağdıç O., Hamzaoğlu E. Türkiye'den toplanan Helichrysum (Asteraceae) türlerinin bileşimleri, antioksidan ve antimikrobiyal aktiviteleri . Gıda Kimyası 2010; 119 :114-122. doi: 10.1016/j.foodchem.2009.06.003. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
181. Albayrak S., Aksoy A., Sağdıç O., Budak U. Doğu Anadolu, Türkiye'den toplanan Helichrysum türlerinin fenolik bileşikleri ve antioksidan ve antimikrobiyal özellikleri . Türk. J. Biol. 2010; 34 :463-473. [ Google Akademik ]
182. Czapska A., Balasinska B., Szczawinski J. Seçilmiş baharat bitkilerinden elde edilen sulu ekstraktların antimikrobiyal ve antioksidan özellikleri. Med. ıslak. 2006; 62 :302–305. [ Google Akademik ]
183. Džamiæ AM, Sokoviæ MD, Novakoviæ M., Jadranin M., Ristiæ MS, Teševiæ V., Marin PD Hyssopus officinalis L. subsp pilifer (Pant.) Murb esansiyel yağı ve koku giderilmiş özlerin bileşimi, mantar önleyici ve antioksidan özellikleri . Endüstriyel Kırpma Ürün 2013; 51 :401–407. doi: 10.1016/j.indcrop.2013.09.038. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
184. Parlatan A., Sarıcoban C., Özcan MM Farklı bölgelerden Kefe kimyonu ( Lazer trilobum L.) meyvelerinin ekstraktlarının kimyasal bileşimi ve antimikrobiyal aktivitesi. Int. J. Gıda Bilimi. Nutr. 2009; 60 :606-617. doi: 10.3109/09637480801993938. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
185. El Malti J., Amarouch H. Antibakteriyel etki, histolojik etki ve oksidatif stres çalışmaları Fromlaurus nobilis özü. J. Gıda Kal. 2009; 32 :190–208. doi: 10.1111/j.1745-4557.2009.00245.x. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
186. Ramos C., Teixeira B., Batista I., Matos O., Serrano C., Neng NR, Nogueira J., Nunes ML, Marques A. Defne defnesi Laurus nobilis Linnaeus'un uçucu yağı ve özlerinin antioksidan ve antibakteriyel aktivitesi (Lauraceae) Portekiz'den. Nat. Ürün Araş. 2012; 26 :518–529. doi: 10.1080/14786419.2010.531478. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
187. Ceyhan N., Keskin D., Uğur A. Dört farklı familyadan sekiz bitki türünün farklı ekstraktlarının bazı patojenik mikroorganizmalara karşı antimikrobiyal aktiviteleri. J. Gıda Tarımı. Çevre. 2012; 10 :193–197. [ Google Akademik ]
188. Marín I., Sayas-Barberá E., Viuda-Martos M., Navarro C., Sendra E. İspanya'dan organik rezene, maydanoz ve lavantadan elde edilen uçucu yağların kimyasal bileşimi, antioksidan ve antimikrobiyal aktivitesi. yiyecekler. 2016; 5:18 . doi: 10.3390/foods5010018. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
189. Basile A., Rigano D., Loppi S., Di Santi A., Nebbioso A., Sorbo S., Conte B., Paoli L., de Ruberto F., Molinari AM Antiproliferatif, antibakteriyel ve antifungal aktivite liken Xanthoria parietina ve ikincil metaboliti parietin. Int. J. Mol. bilim 2015; 16 :7861–7875. doi: 10.3390/ijms16047861. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
190. Sarrazin S., Oliveira RB, Barata L., Mourao R. Batı Amazon'dan Lippia grandis Schauer (Verbenaceae) uçucu yağının kimyasal bileşimi ve antimikrobiyal aktivitesi . Gıda Kimyası 2012;134 :1474–1478. doi: 10.1016/j.foodchem.2012.03.058. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
191. Asowata-Ayodele AM, Otunola GA, Afolayan AJ Lippia javanica (Burm.F.) Spreng'in aseton ve sulu ekstraktlarının polifenolik içeriği, serbest radikal süpürücü, anti-inflamatuar ve antimikrobiyal aktivitelerinin değerlendirilmesi. farmakoj. Mag. 2016; 12 :S353–S362. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
192. Oliveira DR, Leitao GG, Bizzo HR, Lopes D., Alviano DS, Alviano CS, Leitao SG Lippia origanoides HBK uçucu yağının kimyasal ve antimikrobiyal analizleri . Gıda Kimyası2007; 101 :236-240. doi: 10.1016/j.foodchem.2006.01.022. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
193. Li WR, Shi QS, Liang Q., Xie XB, Huang XM, Chen YB Escherichia coli üzerinde Litsea küba yağının antibakteriyel aktivitesi ve kinetiği . PLoS BİR. 2014; 9 :e110983. doi: 10.1371/journal.pone.0110983. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
194. Stanojevic D., Comic L., Stefanovic O., Sukdolak SS Melissa officinalis L.'nin in vitro sinerjik antibakteriyel aktivitesi ve bazı koruyucular. aralık. J. Agric. Araş. 2010;8 :109-115. doi: 10.5424/sjar/2010081-1149. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
195. Sharma M., Sharma M. Mentha piperita L.'den elde edilen uçucu yağın antropofilik dermatofitlere karşı antimikrobiyal potansiyeli. J. Essent. Yağ Ayı. Bitkiler. 2012; 15 :263–269. doi: 10.1080/0972060X.2012.10644045. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
196. Arumugam P., Murugan R., Subathra M., Ramesh A. Mentha spicata (L.) Med. etanol ekstraktının farklı fraksiyonlarının süperoksit radikal süpürücü ve antibakteriyel aktiviteleri . Kimya Araş. 2010; 19 :664-673. doi: 10.1007/s00044-009-9221-9. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
197. Esekhiagbe M., Agatemor M., Agatemor C. Xylopia aethiopica ve Myristica argentea'nın fenolik içeriği ve antimikrobiyal potansiyelleri . Maced. J. Chem. Kimya Müh.2009; 28 :159-162. [ Google Akademik ]
198. Shafiei Z., Shuhairi NN, Yap N., Sibungkil C., Latip J. Myristica fragrans'ın oral patojenlere karşı antibakteriyel aktivitesi. Kötü. Temelli Tamamlayıcı. Alternatif. 2012; 2012 yılı: 10.1155/2012/825362. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
199. Mhamdi B., Abbassi F., Marzouki L. Antimikrobiyal Aktiviteler Baharatlı gıdaların uçucu yağının etkileri Myrtus communis yaprakları vr. italik. J. Essent. Yağ Ayı. Bitkiler. 2014; 17 :1361-1366. doi: 10.1080/0972060X.2014.961040. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
200. Özcan MM, Uyar B., Ünver A. Mersin ( Myrtus communis L.) yaprağı ekstraktının mikroorganizmalar üzerindeki antibakteriyel etkisi. J. Gıda Saf. Gıda Kalitesi. 2015;66 :18-21. [ Google Akademik ]
201. Popovici J., Bertrand C., Bagnarol E., Fernandez MP, Comte G. Myrica gale L. meyvelerinden uçucu yağ ve üst boşluk katı mikro ekstraktlarının kimyasal bileşimi ve mantar önleyici aktivite. Nat. Ürün Araş. 2008; 22 :1024–1032. doi: 10.1080/14786410802055568. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
202. Aboee-Mehrizi F., Rustaiyan A., Zare M. İran'da yabani olarak yetişen Nepeta alpina'nın uçucu yağlarının kimyasal bileşimi ve antimikrobiyal aktivitesi . J. Essent. Yağ Ayı. Bitkiler. 2016; 19 :236-240. doi: 10.1080/0972060X.2014.935050.[ CrossRef ] [ Google Akademik ]
203. Arslan U., İlhan K., Karabulut OA Sulu baharat ekstraktlarının fasulye pasına karşı antifungal aktivitesi ( Uromyces appendiculatus ) Allelopath. J.2009 ; 24 :207–213. [ Google Akademik ]
204. Arıcı M., Sağdıç O., Geçgel U. Çörek otu ( Çörek otu L.) yağlarının antibakteriyel etkisi. Grasas Asitleri. 2005; 56 :259-262. doi: 10.3989/gya.2005.v56.i4.90.[ CrossRef ] [ Google Akademik ]
205. Wouatsa N., Misra L., Kumar RV Yenilebilir baharatların uçucu yağlarının antibakteriyel aktivitesi, Ocimum canum ve Xylopia aethiopica . J. Gıda Bilimi. 2014; 79 :M972–M977. doi: 10.1111/1750-3841.12457. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
206. Prakash B., Shukla R., Singh P., Mishra PK, Dubey NK, Kharwar RN Kimyasal olarak karakterize edilmiş Ocimum gratissimum L. uçucu yağının bir antioksidan ve mantar ve aflatoksin B ₁ baharat kontaminasyonuna karşı güvenli bir bitki bazlı antimikrobiyal olarak etkinliği . Gıda Araş. Int. 2011; 44 :385–390. doi: 10.1016/j.foodres.2010.10.002. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
207. Kumar A., Dubey NK, Srivastaya S. Ocimum sanctum uçucu yağının, depolama sırasında Rauvolfia serpentina hammaddelerinin mantar bozulmasına karşı antifungal değerlendirmesi. Endüstriyel Kırpma Ürün 2013; 45 :30–35. doi: 10.1016/j.indcrop.2012.12.006. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
208. Saharkhiz MJ, Kamyab AA, Kazerani NK, Zomorodian K., Pakshir K., Rahimi MJ Farklı hasat aşamalarında Ocimum sanctum L. uçucu yağlarının kimyasal bileşimleri ve antimikrobiyal aktiviteleri . Jundishapur J. Microbiol. 2015; 8 :e13720. doi: 10.5812/jjm.13720. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
209. Runyoro D., Ngassapa O., Vagionas K., Aligiannis N., Graikou K., Chinou I. Tanzanya'da yetişen dört Ocimum türünün uçucu yağlarının kimyasal bileşimi ve antimikrobiyal aktivitesi . Gıda Kimyası 2010; 119 :311-316. doi: 10.1016/j.foodchem.2009.06.028. [ Çapraz Referans ] [ Google Akademik ]
210. Ali NH, Faizi S., Kazmi SU Karaçi, Pakistan'ın klinik izolatlarına karşı baharatlarda ve yerel tıbbi bitkilerde antibakteriyel aktivite. Eczacılık Biol. 2011; 49 :833-839. doi: 10.3109/13880209.2010.551136. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
211. Yano Y., Satomi M., Oikawa H. Baharatların ve bitkilerin Vibrio parahaemolyticus üzerindeki antimikrobiyal etkisi . Int. J. Gıda Mikrobiol. 2006; 111 :6–11. doi: 10.1016/j.ijfoodmicro.2006.04.031. [ PubMed ] [ Çapraz Referans ] [ Google Akademik ]
212. Seydim AC, Sarıkuş G. Kekik, biberiye ve sarımsak esansiyel yağları ile birleştirilmiş peynir altı suyu proteini bazlı yenilebilir filmlerin antimikrobiyal aktivitesi. Gıda Araş. Int. 2006; 39 :639-644. doi: 10.1016/j.foodres.2006.01.013. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
213. Ho CH, Noryati I., Süleyman SF, Rosma A. Orthosiphon stamineus Benth özlerinin gıda kaynaklı bakterilere karşı in vitro antibakteriyel ve antioksidan aktiviteleri . Gıda Kimyası 2010; 122 :1168–1172. doi: 10.1016/j.foodchem.2010.03.110. [ Çapraz Referans ] [ Google Akademik ]
214. Boyd F., Benkeblia N. Pimenta dioica L.'nin (Merr.) ham ekstrelerinin antimikrobiyal aktivitesinin in vitro değerlendirilmesi . İçinde: Muhammed M., Francis JA, editörler. Tropikal Bölgeler İçin İlgi Çeken Bahçe Bitkilerinin Hasat Sonrası ve Kalite Yönetimine İlişkin 3. Uluslararası Konferansın Tutanakları; İspanya Limanı, Trinid ve Tobago. 1-5 Temmuz 2013; Leuven, Belçika: Uluslararası Bahçe Bitkileri Bilimi Derneği; 2014. s. 199–205. [ Google Akademik ]
215. Özcan MM, Chalchat JC Olgunlaşma aşamasında anason ( Pimpinella anisum L.) meyve yağının kimyasal bileşimi ve antifungal etkisi. Anne. Mikrobiyol. 2006; 56 :353–358. doi: 10.1007/BF03175031. [ Çapraz Referans ] [ Google Akademik ]
216. Woguem V., Maggi F., Fogang H., Tapondjou LA, Womeni HM, Quassinti L., Bramucci M., Vitali LA, Petrelli D., Lupidi G., et al. Kamerun'da bir mutfak baharatı olarak kullanılan yabani biber piper capense'den elde edilen uçucu yağın antioksidan, antiproliferatif ve antimikrobiyal aktiviteleri. Nat. Ürün Komün. 2013; 8 :1791–1796. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
217. Eruteya OC, Odunfa SA Suya çeşnisinin hazırlanmasında kullanılan üç baharatın formüle edilmiş numunelerden ve tek tek bileşenlerden izole edilen organizmalara karşı antimikrobiyal özellikleri. Afr. J. Biyoteknoloji. 2009; 8 :2316-2320. [ Google Akademik ]
218. Toroğlu S., Çenet M. Endemik Phlomis oppositiflora Boiss'in uçucu yağ ve solvent ekstraktlarının antimikrobiyal aktivitelerinin karşılaştırılması . & Hausskn. Türkiye'den. Pak. J. Zool. 2013; 45 :475–482. [ Google Akademik ]
219. Şahin S., Oran S., Şahintürk P., Demir C., Öztürk S. Ramalina likenleri ve olası doğal antioksidan ve antimikrobiyal ajanlar olarak ana metabolitleri. J. Gıda Biyokimyası. 2015; 39 :471-477. doi: 10.1111/jfbc.12142. [ Çapraz Referans ] [ Google Akademik ]
220. Fazeli MR, Amin G., Attari M., Ashtiani H., Jamalifar H., Samadi N. İran sumak ve avishan-e shirazi'nin antimikrobiyal aktiviteleri. ( Zataria multiflora ) bazı gıda kaynaklı bakterilere karşı. Gıda Kontrolü. 2007; 18 :646–649. doi: 10.1016/j.foodcont.2006.03.002. [ Çapraz Referans ] [ Google Akademik ]
221. Aliakbarlu J., Mohammadi S., Khalili S. İran diyetinde yaygın olarak tüketilen bazı baharatların su ekstraktlarının antioksidan gücü ve antibakteriyel aktivitesi üzerine bir çalışma. J. Gıda Biyokimyası. 2014; 38 :159–166. doi: 10.1111/jfbc.12034. [ Çapraz Referans ] [ Google Akademik ]
222. Mekinic IG, Skroza D., Ljubenkov I., Simat V., Mozina SS, Katalinic V. Lamiaceae fenolik ekstraktlarının in vitro antioksidan ve antibakteriyel aktivitesi: Bir korelasyon çalışması. Gıda Teknolojisi. Biyoteknoloji. 2014; 52 :119–127. [ Google Akademik ]
223. Bouajaj S., Benyamna A., Bouamama H., Romane A., Falconieri D., Piras A., Marongiu B. Atlas Dağları'nda yabani olarak yetişen Salvia officinalis L. uçucu yağının antibakteriyel, alelopatik ve antioksidan aktiviteleri Fas. Nat. Ürün Araş. 2013; 27 :1673-1676. doi: 10.1080/14786419.2012.751600. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
224. Mehr HM, Hosseini Z., Khodaparast M., Edalatian MR Salvia leriifolia (nowroozak) yaprak özü tozunun hamburgerde Staphylococcus aureus'un büyümesi üzerindeki antimikrobiyal etkisi üzerine çalışma. J. Gıda Saf. 2010; 30 :941–953. doi: 10.1111/j.1745-4565.2010.0253.x. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
225. Djeddi S., Djebile K., Hadjbourega G., Achour Z., Argyropoulou C., Skaltsa H. Cezayir'den Santolina chamaecyparissus uçucu yağının in vitro antimikrobiyal özellikleri ve kimyasal bileşimi . Nat. Ürün Komün. 2012; 7 :937-940. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
226. Öke F., Aslım B., Öztürk S., Altundağ S. Satureja cuneifolia Ten'in uçucu yağ bileşimi, antimikrobiyal ve antioksidan aktiviteleri . Gıda Kimyası 2009; 112 :874-879. doi: 10.1016/j.foodchem.2008.6.061. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
227. Mihajilov-Krstev T., Kitic D., Radnovic D., Ristic M., Mihajlovic-Ukropina M., Zlatkovic B. Satureja kitaibelii esansiyel yağının patojenik mikrobiyal suşlara karşı kimyasal bileşimi ve antimikrobiyal aktivitesi . Nat. Ürün Komün. 2011; 6 :1167–1172. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
228. Yücel N., Aslim B. Satureja wiedemanniana uçucu yağının tavuk etinden izole edilen Bacillus türlerine karşı antibakteriyel aktivitesi. Gıda kaynaklı Patog. Dis. 2011; 8 :71-76. doi: 10.1089/fpd.2010.0618. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
229. Farzaneh M., Kiani H., Sharifi R., Reisi M., Hadian J. Üç Satureja türünün ( S. hortensis , S. spicigera ve S. khuzistanica ) ana patojenler üzerindeki kimyasal bileşimi ve antifungal etkileri meyve kümesi. Hasat Sonrası Biol. Teknoloji. 2015; 109 :145–151. [ Google Akademik ]
230. Toroğlu S., Keskin D., Dadandi MY, Yıldız K. Silene laxa Boiss'in antimikrobiyal aktivitesinin karşılaştırılması . & Kotschy ve Silene caramanica Boiss. & Heldr Türkiye'den farklı özler. J. Pure Appl. Mikrobiyol. 2013; 7 :1763–1768. [ Google Akademik ]
231. Özcan MM, Al Juhaimi FY Bazı aromatik bitki ekstraktlarının antioksidan ve antifungal aktiviteleri. J. Med. Bitkiler Araş. 2011; 5 :1361-1366. [ Google Akademik ]
232. El Abed N., Kaabi B., Smaali MI, Chabbouh M., Habibi K., Mejri M., Marzouki MN, Ahmed SB Listeria monocytogenes'e karşı koruyucu etkisiyle Thymus capitata uçucu yağının kimyasal bileşimi, antioksidan ve antimikrobiyal aktiviteleri kıyılmış dana etine aşılanmıştır. Kötü. Temelli Tamamlayıcı. Alternatif. 2014; 2014 yılı: 10.1155/2014/152487. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
233. Ballester-Costa C., Sendra E., Fernandez-Lopez J., Perez-Alvarez JA, Viuda-Martos M. Organik büyümeden dört Thymus türünün uçucu yağlarının kimyasal bileşimi ve in vitro antibakteriyel özellikleri . Endüstriyel Kırpma Ürün 2013; 50 :304–311. doi: 10.1016/j.indcrop.2013.07.052. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
234. Albayrak S., Aksoy A. Thymus cappadocicus Boiss'in uçucu yağ bileşimi ve in vitro antioksidan ve antimikrobiyal aktiviteleri . J. Gıda İşlemi Muhafazası. 2013; 37 :605-614. doi: 10.1111/j.1745-4549.2012.00694.x. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
235. Toroğlu S. Bitki türlerinden elde edilen uçucu yağların in vitro antimikrobiyal aktivitesi ve antagonistik etkisi. J. Çevre. Biol. 2007; 28 :551–559. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
236. Ruiz-Navajas Y., Viuda-Martos M., Sendra E., Perez-Alvarez JA, Fernández-López J. Thymus moroderi ve Thymus piperella uçucu yağlarının kimyasal karakterizasyonu ve antibakteriyel aktivitesi , İspanya'nın güneydoğusundan iki Thymus endemik türü . Gıda Kontrolü. 2012; 27 :294–299. doi: 10.1016/j.foodcont.2012.04.005. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
237. Georgescu C., Mironescu M. Thymus serpyllum'dan ekstrakte edilen uçucu yağın antifungal aktivitesinin elde edilmesi, karakterizasyonu ve taranması . J. Çevre. koruma ekol. 2011; 12 :2294–2302. [ Google Akademik ]
238. Singh G., Maurya S., Katalan C., de Lampasona MP Kimyasal bileşenleri, ajwain esansiyel yağının ve aseton özütünün antifungal ve antioksidatif etkileri. J. Agric. Gıda Kimyası 2004; 52 :3292–3296. doi: 10.1021/jf035211c. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
239. Adesegun EA, Adebayo OS, Akintokun AK Baharat özlerinin Sclerotium rolfsii'ye karşı antifungal aktivitesi . İçinde: Mourao I., Aksoy U., editörler. 28. Uluslararası Bahçıvanlık İnsanlar için Bilim ve Bahçıvanlık Kongresi (IHC)/Uluslararası Organik Bahçıvanlık Sempozyumu—Verimlilik ve Sürdürülebilirlik; Lizbon, Portekiz. 22–27 Ağustos 2010; Leuven, Belçika: Uluslararası Bahçe Bitkileri Bilimi Derneği; 2012. s. 415–419. [ Google Akademik ]
240. Kusuda M., Inada K., Ogawa TO, Yoshida T., Shiota S., Tsuchiya T., Hatano T. Zanthoxylum piperitum meyvesinin polifenolik kurucu yapıları ve polimerik prosiyanidininin metisiline dirençli Staphylococcus aureus üzerindeki antibakteriyel etkileri . Biosci. Biyoteknoloji. Biyokimya. 2006; 70 :1423–1431. doi: 10.1271/bbb.50669. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
241. Diao WR, Hu QP, Feng SS, Li WQ, Xu JG Yeşil huajiao'dan ( Zanthoxylum schinifolium ) elde edilen uçucu yağın seçilmiş gıda kaynaklı patojenlere karşı kimyasal bileşimi ve antibakteriyel aktivitesi . J. Agric. Gıda Kimyası 2013; 61 :6044–6049. doi: 10.1021/jf4007856. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]

[nguven]

Syzygium samarangense yaprak özlerinin antifungal aktivitesi Candida'ya karşı

S. Raj1 , V. Vinod1 , J. Jayakumar1 , P. Suresh1 , A. Kumar2 and R. Biswas1

1 Nanobilimler ve Moleküler Tıp Merkezi, Amrita Vishwa Vidyapeetham, Kochi, Kerala, Hindistan
2 Mikrobiyoloji Anabilim Dalı, Amrita Tıp Bilimleri Enstitüsü, Amrita Vishwa Vidyapeetham, Kochi, Kerala, Hindistan

Çalışmanın Önemi ve Etkisi: Syzygium bitki ekstraktlarının çeşitli kısımları geleneksel olarak kullanılmıştır.
İnsanlarda baş ağrısı, öksürük ve ateş tedavisi için ilaç. S. samarangense yaprak özütü, analjezik, immünomodülatör, anti-hiperglisemik ve anti-inflamatuar aktiviteler sergiler. Bu çalışmada,
S. samarangense yaprak ekstrelerinin ayrıca potansiyel antifungal aktiviteye sahip olduğunu gösterdik birkaç Candida türüne karşı ve kalkon, çaydaki potansiyel aktif bileşenlerden biri olabilir.
antifungal aktivitesine katkıda bulunan yaprak özleri. Sonuçlar, S. samarangense yaprak özlerinde bulunan mantar önleyici aktiviteleri vurgulamaktadır.

anahtar kelimeler
antifungal, antimikrobiyal, Candida, drosophila,
bitki özü, Syzygium samarangense.

Soyut
Candida türleri, akut enfeksiyonlara neden olan fırsatçı insan fungal patojenleridir. ve sadece birkaç antifungal ajanın mevcut olduğu kronik enfeksiyonlar. Burada Syzygium samarangense yaprağının antifungal etkisini açıkladık. özütler (SSLE). SSLE'nin antifungal aktivitesi Candida'ya karşı çalışıldı albicans, C. krusei, C. parapsilosis, C. glabrata, C. auris ve C.tropicalis.
Aşağıdaki deneyler gerçekleştirilmiştir: minimum fungisit konsantrasyonu (MFC) tayini, agar kuyusu disk difüzyon deneyleri, mantar morfolojisi taramalı elektron mikroskobu (SEM) kullanılarak analiz, ex vivo fungal hayatta kalma kullanarak domuz dili ve derisi üzerinde deneyler ve in vivo mantar hayatta kalma deneyleri Drosophila melanogaster sinek modeli. Sonuçlar, SSLE aralıklarının MFC'sini gösterdi 100 ve 125 mg ml 1 arasında . SEM görüntüleri, C'nin hücre duvarı bozulmasını gösterdi. SSLE ile tedavi edildiğinde albicans. C. albicans canlılığında yaklaşık %75 azalma enfekte domuz dili ve derisi SSLE kullanılarak tedavi edildiğinde gözlendi. SSLE ile beslendiğinde C. albicans enfekte D. melanogaster gösterdi enfekte kontrole göre mantar sayısında önemli bir azalma (yaklaşık %80). Ayrıca, agar plakası disk difüzyon deneyleri, antifungalin SSLE'nin aktivitesi, aktif olanlardan biri olan kalkon nedeniyle olabilir.
SSLE'deki bileşenler. Çalışmamız, SSLE'nin aşağıdakiler için kullanılabileceğini göstermiştir. Candida enfeksiyonlarının topikal tedavisi.

Giriş
Candida türleri deride, ağız mukozasında kolonize olur. sindirim kanalı ve genito-idrar yolu, neden konakçıya çok az zarar verir veya hiç zarar vermez (Kennedy ve Volz 1985;Achkar ve Patates Kızartması 2010; Kuhbacher € et al. 2017). Yine de, Bağışıklık baskılayıcı tedavi gören hastalarda, geniş spektrumlu antibiyotik tedavisi ve intravenöz kateterler gibi kalıcı tıbbi cihazlar,
diyabet ve insan immün yetmezlik virüsü olan hastalar enfeksiyonlar, bu mantar popülasyonu enfeksiyonlara neden olur (Barr 1992; Krcmery ve ark. 1999; Friedman ve ark. 2000; Bünyamin
et al. 2006; Flaitz ve Hicks 1999; Kojik ve Daruiche 2004; Chellan et al. 2010). Candida türleri dördüncü hastane kanına neden olan en yaygın mantar patojenleri akış enfeksiyonları (Pfaller ve ark. 1998). farklı arasında Candida türleri, Candida albicans, C.tropicalis, C.glabrata ve C. parapsilosis en sık görülen etiyolojik kandidiyaz ajanları ve yaklaşık %95'ini oluştururlar.
Kandida enfeksiyonları. Diğer Candida türleri arasında C. krusei, C. lusitanisae ve C. guilliermondii bulunur ve invaziv kandidiyazisin yaklaşık %5'ini oluşturur (Yapar 2014).

İlaca dirençli mantar enfeksiyonları son günlerde önemli bir klinik sorun olarak ortaya çıkmıştır. kandida türleri karşı hem kazanılmış hem de içsel direnci gösterir. farklı antifungal ilaçlar. Kazanılan antifungal direnç, C. albicans ve C. glabrata izolatlarında azol direncini içerir (Vermitsky ve Edlind 2004; Xiang ve ark. 2013), C. glabrata'da ekinokandin direnci (Perlin 2015) ve C. lusitaniae'nin karşı kazanılmış direnci amfoterisin B (Peyron ve ark. 2001). Bazı mantar türleri bazı ilaçlara özünde dirençlidirler, yani. direnci C. krusei, flukonazole karşı (Orozco ve ark. 1998). C. ortaya çıkan bir patojen olan auris'in dirençli olduğu gösterilmiştir. birden fazla mantar önleyici madde sınıfına (Cortegiani ve ark. 2018). Her ne kadar antifungal direnç insidansı farklı antibiyotiklere karşı bakteriyel dirençten çok daha düşük, mantar enfeksiyonlarına karşı tedavi seçenekleri sınırlıdır. Aktif olan yeni antifungal ajanlar ilaca dirençli klinik izolatlara karşı acilen
gereklidir (Santos ve ark. 2018). Bitkiden elde edilen ekstraktlar böyle umut verici bir alternatif.

Bitki özleri uzun zamandır farklı ülkelerde çeşitli hastalıkları tedavi etmek için kullanılmaktadır. Azadirachta indica'nın etanolik özleri (Polaquini ve diğerleri 2006), Ocimum sanctum (Khan ve ark. 2017), Eugenia caryophyllus (Cortes-Rojas ve ark. 2014), Syzygium jambolanum (Prabhakar et al. 2008), Cassia siamea (Prabhakar et al. 2008), Camellia sinensis (Ghorbani et al. 2018), Mentha piperila (Duarte et al. 2005), Aloe vera (Saniasiaya ve diğerleri 2017) ve Odina wodier (Prabhakar) et al. 2008); Juglans regia'nın metanolik özü (Raja ve ark. 2017) ve Commiphora myrrha'nın sulu özleri (Adwan ve ark. 2012) literatürde C. albicans'a karşı antifungal aktiviteleri. flavonoidler, alkaloidler, sülfürik bileşikler, tanenler, sitronelol, geraniol, timokinon ve mevcut fenolik bileşikler farklı bitki özlerinde antifungal aktivitelerine katkıda bulunabilir. Bu çalışmada Syzygium'u test ettik. kullanarak antifungal aktiviteleri için samarengese yaprağı ekstresi in vitro, ex vivo ve in vivo testler.

Sonuçlar ve tartışma
SSLE karşı önemli antifungal aktivite uyguladı farklı Candida türleri

Syzygium samarangense yaprak özlerinin inhibe ettiği bulundu farklı Candida türlerinin büyümesi: C. albicans (ATCC 90028), C. parapsilosis (ATCC 22019), C. glabrata (ATCC 2950), C. auris (klinik izolat), C. krusei (ATCC) 6258) ve C.tropicalis (ATCC 750). C. albicans'a karşı SSLE için büyüme önleyici zon çapı, 197 mm, C. glabrata 215 mm, C. krusei 213 mm, C. parapsilosis 188 mm, C. tropikalis 19 mm ve C. auris 134 mm idi (Şekil 1). Agar kuyusu difüzyon testi sonuçları, C. auris'in test edilen diğer Candida suşlarından SSLE'ye daha az duyarlı olduğunu göstermiştir. Sahibiz SSLE'nin antifungal aktivitesini farklı Candida klinik izolatlarına karşı daha da test etti. Tüm klinik izolatlar SSLE'ye karşı duyarlı olduğu bulundu (Şekil 2). bu SSLE'nin farklı Candida türlerine karşı MFC değerleri 100 ve 125 mg ml 1 arasındaydı.

C. albicans hücre yüzey morfolojisinin değişmesi
S. samarangense yaprağı ekstresi ile tedavi edildi

SSLE'nin mantar önleyici etkinliğini nasıl uyguladığını anlamak için C. albicans hücreleri SSLE ile muamele edilmiş ve SEM kullanılarak gözlemlenmiştir. SSLE tedavisi olmayan C. albicans (işlenmemiş kontrol) pürüzsüz bir hücre yüzeyi gösterir. Bununla birlikte, SSLE ile muamele edilmiş C. albicans, hücre yüzeyi morfolojisinde oluklar, kırılmalar ve ezikler. Pozitif kontrol olarak klotrimazol ile muamele edilmiş C. albicans kullanıldı. Klotrimazol tedavisi ayrıca gösterildiği gibi mantar hücre zarfının deformasyonuna neden oldu Şekil 3. S. samarangense yaprağının morfolojik değişiklikleri ekstrakt ile muamele edilmiş C. albicans daha belirgindi. klotrimazol ile tedavi edilen C. albicans. Özetle, C. albicans üzerinde S. samarangense yaprağı ekstresi ile tedavi şiddetli gösterdi Candida türlerine karşı potansiyel antifungal ajan olarak rolünü gösteren morfolojik kusurlar.

in vitro ve ex vivo antifungal aktivitesi C. albicans'a karşı S. samarangense yaprağı ekstresi

Sabit fazlı bir C. albicans kültürü peletlendi, PBS içinde süspanse edilmiş ve 50 mg ml 1 SSLE veya 50 lg ml 1 klotrimazol. Mantarın tamamen azaltılması Her iki SSLE ile 5 saatlik tedaviden sonra büyüme gözlendi ve klotrimazol (Şekil 4a). Daha sonra, domuz dili kullanılarak ex vivo C. albicans hayatta kalma deneyleri yapıldı (Şekil 4b) ve doku örneklerinin ilk enfekte olduğu cilt (Şekil 4c) C. albicans ile ve daha sonra SSLE kullanılarak tedavi edilir veya klotrimazol. C. albicans'ın canlılığı, SSLE veya klotrimazol ile tedavi edildiğinde hem domuz derisi hem de dil numunelerinde önemli ölçüde azaldı. SSLE ile tedavi edilen dil ve deri numunelerinde yaklaşık %75 ve %95 azalma göstermiştir. C. albicans canlılığı sırasıyla.

S. samarangense yaprağı ekstresinin in vivo antifungal aktivitesi
D. melanogaster'da C. albicans kolonizasyonuna karşı

S. samarangense yaprağının in vivo antifungal aktivitesi C. albicans'a karşı ekstrakt, D. melanogaster meyve sineği modeli kullanılarak doğrulanmıştır (Şekil 5a). Sinekler kullanılarak enfekte edildi C. albicans ve SSLE veya klotrimazol kullanılarak tedavi edildi. bu enfekte sineklerdeki ve ilaçla tedavi edilen sineklerdeki bakteri yükü, sinek yaymalarının kristal viyole boyamasıyla belirlendi. (Şekil 5b). içinde bulunan C. albicans sayısı sinekler görüntülendi ve 10 mikroskobik alandan sayıldı. Sonuçlar, C. albicans'ta ciddi bir azalma olduğunu gösterdi Klotrimazol veya SSLE kullanılarak tedavi edildiğinde sayılır. Enfekte C. albicans'ta tarla başına ortalama mantar sayısı 84'tür. ve işlenmemiş sinek örnekleri. Mantar sayısı düşürüldü klotrimazol ile tedavi edildiğinde alan başına iki ve dört SSLE kullanılarak işlendiğinde alan başına (Şekil 5c). sonuçlarımız klotrimazol ile beslenen sinekler veya SSLE, C. albicans kolonizasyonundan kurtarıldı.

S. samarangense yaprak özütü ile mantar büyümesinin engellenmesi.



Şekil 1 SSLE'nin (kuyu başına 15 mg) Candida albicans, C. glabrata, C.tropicalis'e karşı antifungal aktivitesini gösteren Agar kuyusu difüzyon deneyleri, C. krusei, C. parapsilosis ve C. auris. Semboller: Ctrl = Kontrol (özütsüz çözücü), CLO = klotrimazol (kuyu başına 20 lg), SSLE = Syzygium samarangense yaprağı ekstresi.



Şekil 2 SSLE'nin (kuyu başına 15 mg) Candida kliniğe karşı antifungal aktivitesini gösteren agar kuyusu difüzyon deneylerinin temsili görüntüleri izole eder. Semboller: Ctrl = Kontrol (özütsüz çözücü), SSLE = Syzygium samarangense yaprağı özütü.


S. samarangense yaprak özütü ile mantar büyümesinin engellenmesi

Şekil 3 Candida albicans'ın taramalı elektron mikroskobik görüntüleri. (a) Candida albicans, klotrimazol ile inkübe edildi (Clo; 50 µg ml 1) ve Syzygium samarangense yaprak özütü (SSLE, 50 mg ml 1 ). İşlenmemiş numuneler kontrol (Ctrl) olarak görev yaptı. (b) SSLE'nin büyütülmüş görüntüleri (50 mg ml 1 ) C. albicans'ı farklı mikroskobik alanlardan tedavi etti. SEM görüntüsündeki oklar, üzerindeki kopmaları ve hücresel deformasyonları gösterir. mantar hücre yüzeyi.



Şekil 4 Syzygium samarangense yaprak özütünün (SSLE) antimikrobiyal aktivitesi. (a–c) SSLE'nin in vitro (a) ve ex vivo (b, c) altında antifungal aktivitesi domuz dili (b) ve cilt (c) üzerindeki koşullar. Semboller: CLO = klotrimazol; Ctrl = işlenmemiş kontrol. * P < 005'i gösterir ve *** gösterir P < 0001.

Aktif bir madde olan kalkonun in vitro antifungal aktivitesi S. samarangense yaprağı ekstresinde bulunan bileşen C. albicans'a karşı

Önceki çalışmalar, S. samarangense yapraklarının flavanonlar, flavonol glikozitler, antosiyanidinler, kalkonlar, ellagitanninler, proantosiyanidinler ve triterpenoidler ve uçucu terpenoidler içerdiğini göstermiştir (Monde 2005). Svetaz et al. (2004), kalkon türevlerinin 20,40 -dihidroksi-30 -metoksikalkon ve 20 ,40 -dihidroksikalkon, dahil olmak üzere birçok mantarın büyümesini engelleyebilir.
Alternaria alternatifi, Phomopsis longicolla, Colletotrichum truncatum ve Fusarium equiseti. Önceki çalışmalar ayrıca en az üç kalkon varlığını gösterdi SSLE ekstraktlarındaki türevler. Bu kalkon türevleri 20 yaşında ,40 -dihidroksi-30 ,50 -dimetil-60 -metoksikalkon, 5- O-metil-40 -desmethoxymatteucinol ve 20 40-dihidroksi 60 -metoksi-30 -metilkalkon (Resurreccion-Magno ve ark.
2005). Bu kalkon türevleri mevcut olmadığından bizimle birlikte bir kalkon türevinin antifungal aktivitelerini test ettik 20 -Candida'ya karşı hidroksi-kalkon. Agar kuyusu disk difüzyon testi sonuçları göstermiştir bu 20 -hidroksi-kalkon, mantarlara karşı antifungal aktivitelere sahiptir. C. albicans (Şekil 6). Çalışmalarımız SSLE'nin mantar önleyici aktiviteleri olduğunu doğruladı ve kalkonlar olası SSLE'de antifungal aktivitelerle bulunan adaylar. İçinde Bu çalışmada, SSLE'yi potansiyel antifungal ajan kaynaklarından biri olarak belirledik. SSLE olduğunu bulduk C. albicans, C. glabrata, C. auris, C. krusei'ye karşı aktif, MFC değeri 100 ile 125 mg ml arasında değişen C. parapsilosis ve C.tropicalis 1 . SEM görüntüleri ayrıca SSLE'nin antifungal aktivitesini doğrular. hücre yüzeyleri C. albicans SSLE sonrası kırık ve deforme olmuş göründü tedavi. SSLE'nin ex vivo antifungal aktivitesi gerçekleştirildi C. albicans'a karşı dil yüzeylerinde. mantar SSLE ile tedaviden sonra sayı önemli ölçüde azaldı. Son olarak, sitouyumluluk ve antifungal aktivite SSLE, D. melanogaster sinek modeli kullanılarak doğrulandı. Sinekler C. albicans ile enfekte edildi ve ardından SSLE. Mantar yükünün önemli ölçüde azaldığı (%75'ten fazla) bulundu ve bu da in vivo antifungal etkisini doğruladı. aktivite. Önceki literatürler birkaç terapötik gösterdi S. samarangense'nin etkileri. S. samarangense yaprak özütü, bağışıklık uyarıcı aktiviteler sergiledi ve bağırsağın hiper hareketliliğini gevşetmede etkilidir. Kalkonlar, SSLE'nin bileşenlerinden biridir ve aynı zamanda antimikrobiyal aktiviteye sahip olduğu bildirilmiştir. Böylece, 20'nin antifungal aktivitelerini doğruladık. -hidroksi-kalkon C. albicans'a karşı. Sonuçlarımız, kalkonların içinde bulunan aktif bileşenlerden biri olabileceğini göstermiştir. SSLE. Bununla birlikte, kalkonların ve diğer maddelerin tam rolünü aydınlatmak için daha fazla doğrulayıcı çalışmaya ihtiyaç vardır.
karşı antifungal aktiviteleri için SSLE bileşenleri kandida.

S. samarangense yaprak özütü ile mantar büyümesinin engellenmesi



Şekil 5 (a) Sinek kolonizasyonu ve ilaç tedavisi için kabul edilen deneysel protokolün şematik gösterimi. (b) Kristal mor boyama Candida albicans ile enfekte sinek yaymaları. (i) Kontrol (enfekte ve tedavi edilmemiş), (ii) klotrimazol (CLO) ile muamele edilmiş ve (iii) Syzygium samarangense yaprağı özü (SSLE) ile muamele edildi. (c) D. melanogaster'da C. albicans'ın in vivo kolonizasyonunu ve ardından C. albicans'ın indirgenmesini gösteren çubuk diyagram CLO ve SSLE ile tedaviden sonra kolonizasyon. ***, P < 0001'i gösterir.



Şekil 6 Mantar önleyici aktiviteyi gösteren Agar kuyusu difüzyon deneyleri SSLE (kuyu başına 15 mg), 20 -hidroksi-kalkon (disk başına 30 lg) ve klotrimazol (CLO) (kuyu başına 20 lg).

Malzemeler ve yöntemler
Malzemeler

Metanol, dimetil sülfoksit (DMSO), etanol, izopropanol, glutaraldehit ve filtre kağıtları (3 mm) kullanıldı. Sigma-Aldrich, Bangalore, Hindistan'dan satın alındı. Sabouraud dekstroz (SD; %05 enzimatik olarak sindirilmiş hayvan doku, %05 kazein hidrolizat, %40 dekstroz ve %10 pepton; pH 56) et suyu ve agar (%2 içeren SD et suyu agar), klotrimazol (CLO), kristal viyole, agar agar (bakteriyolojik) ve fosfat tamponlu salin (pH 72), Himedia'dan (Mumbai, Hindistan) temin edildi. Maya özü granülatlar Merck, Bangalore, Hindistan'dan satın alındı.

Bitki materyallerinin toplanması ve bitkinin hazırlanması yaprak özleri

S. samarengese bitkilerinden yapraklar toplanmıştır. Kochi, Hindistan'ın yerel bölgeleri. Toplanan yapraklar yıkandı su ile kurutulur ve motor ve havan tokmağı kullanılarak öğütülür.
Öğütülmüş yapraklar, 72 saat boyunca metanol (1 g yaprak için 5 ml metanol) içinde ıslatıldı. Ekstraktlar süzüldü 3 mm süzgeç kağıtlarından geçirilerek kurutulur. ham özler DMSO (500 mg ml 1
) ve depolanır 20°C. Bu özler daha fazla antifungal için kullanıldı aktivite deneyleri (Chirayath ve diğerleri 2019).

Mantar türleri ve büyüme koşulları

Candida albicans (ATCC 90028), C. parapsilosis (ATCC) 22019), C. glabrata (ATCC 2950), C. auris (klinik izolat), C. krusei (ATCC 6258), C. tropikalis (ATCC 750) ve 16 farklı Candida klinik izolatı elde edilmiştir. Tıbbi Mikrobiyoloji Anabilim Dalı, AIMS, Koçi. Tüm Candida suşları steril SD'de kültürlendi. 120 devir dak. 1 çalkalanarak 37°C'de et suyu. Tüm Candida suşlar steril SD agar plakalarında tutuldu (Weerasekera ve ark. 2016).

In vitro ve ex vivo antimikrobiyal aktivite testleri

Minimum fungisit konsantrasyonu (MFC) tayini Candida türlerine karşı minimum mantar öldürücü SSLE konsantrasyonu standart protokol kullanılarak belirlendi (de Vasconcelos ve ark. 2014; Şaban et al. 2020) ve artan SSLE konsantrasyonlarının varlığında C. albicans'ın kültürlenmesinden sonra. 48 saatlik inkübasyondan sonra, kültürler, koloni için SD agar plakalarına kaplandı
numaralandırma. MFC, en düşük SSLE olarak tanımlandı görünür C. albicans kolonisi göstermeyen konsantrasyon 48 saatlik inkübasyondan sonra SD agar plakalarında oluşumu 37°C.

Agar kuyusu difüzyon deneyleri
Syzygium samarengese ham yaprak ekstreleri tarandı. agar kuyusu difüzyon yöntemleri ile antifungal aktiviteleri için. 100 µl C. albicans sabit kültürleri yayıldı SD agar plakaları üzerine kaplanmıştır. 8 mm çapında delikler steril mantar delici ve 30 ll ham 500 mg ml 1 stoktan ekstraktlar (kuyu başına 15 mg) ilgili kuyulara eklenir. Klotrimazol eklendi kontrol olarak bir kuyuya (kuyu başına 20 lg). plakalar vardı 37°C'de inkübe edildi ve elde edilen inhibisyon bölgeleri 24 saat sonra ölçüldü (Nair ve ark. 2016). antimikrobiyal için 20 kullanılarak aktivite testleri -hidroksi-kalkon (disk başına 30 lg), filtre diskleri kullanılmıştır.

PBS'de antifungal aktivite testleri
Sabit faz C. albicans kültürleri peletlendi, PBS ile iki kez yıkanmış ve aynı hacimde PBS. PBS içinde 100 ul C. albicans süspansiyonu taze santrifüj tüplerine eklendi. C. albicans süspansiyonlarına 50 mg S. samarangense yaprağı ekstresi ilave edildi, uygun şekilde karıştırıldı ve 37°C'de 5 saat inkübe edildi. Bu süspansiyonlar seri olarak seyreltilmiş ve yayılarak plakalanmıştır. koloni sayımı için SD agar plakaları üzerinde. pozitif için kontrol, 100 ul'ye 50 lg klotrimazol ilave edildi. C. albicans kültürü (Nair ve ark. 2016; Baranwal ve ark. 2017).

Ex vivo antimikrobiyal aktivite
Taze toplanan domuz kulak derisi ve dili etanol ile silinerek sterilize edildi ve hemen Deney. Domuz derisi ve dili kesildi küçük bölümler (15 9 15 cm2 ). 100 ul C. albicans durağan faz kültürü kabın yüzeyine ilave edildi. eksize edilmiş cilt veya dil. 10 dakikalık inkübasyondan sonra, 50 mg SSLE (DMSO içinde Stok 500 mg ml 1) cilt veya dil bölümlerine eklenir. Kontrol için
deneyde, enfekte olmuş deri ve dil bölümleri, 50 ug klotrimazol kullanılarak tedavi edildi. Domuz derisi ve dili kesitler nemli bir odaya yerleştirildi ve 37°C'de inkübe edildi. 5 saat sonra deri ve dil kesitleri alındı. PBS içeren santrifüj tüplerine ayrı ayrı yerleştirildi. Tüpleri serbest bırakmak için kuvvetlice (5 dakika) vortekslendi. mantarı yüzeyden PBS çözeltisine ayrıca seri olarak seyreltildi ve SD agar plakalarına kaplandı koloni sayımı için 50 lg klotrimazol ile muamele edilmiş deri ve dil örnekleri pozitif kontrol olarak kullanıldı (Pushkaran ve ark. 2019).

Taramalı elektron mikroskobu (SEM)
S tarafından indüklenen morfolojik değişiklikleri değerlendirmek. samarangense yaprağı ekstresi, 1 ml sabit fazlı C. albicans kültürü topak haline getirildi ve içinde yeniden süspanse edildi.
Aynı hacimde PBS. 50 mg S. samarangense yaprağı mantar süspansiyonuna ekstrakt eklendi. 5 saat sonra 37°C'de inkübasyon, kültür santrifüjlendi, yıkandı PBS ile bir kez ve mantar peleti yeniden süspanse edilerek sabitlendi 2 saat boyunca 4°C'de 05 ml %25 glutaraldehit içinde. Mantar hücreler, dereceli etanol serileri kullanılarak dehidre edildi (75–%100) ve SEM (JEOL JSM-6490LA) altında görselleştirildi. 50 lg klotrimazol ile muamele edilmiş mantar örnekleri pozitif kontrol (Pushkaran ve ark. 2019).

D. melanogaster'da in vivo antimikrobiyal aktivite

Drosophila melanogaster (Vahşi tip sinek tabanı Stok 2: FBst0000002) muz agar ortamı (100 g muz ezmesi (ağırlık başına ağırlık), 2 g agar agar 100 ml distile suya eklendi, 3 dakika kaynatıldı). bu sinekler, %60 nem ile 26°C'de tutuldu. bu sinekler taze ortam ile yeni şişelere aktarıldı her üç günde bir (Nair ve ark. 2016). Sabit faz C. albicans kültürleri peletlendi oda sıcaklığında indirildi ve eşit hacimde %5 sakaroz çözeltisi içinde yeniden süspanse edildi. üzerine yerleştirilen 3 mm filtre kağıdı disklerine 25 ul C. albicans süspansiyonu eklendi. Drosophila için belirlenmiş tüplerde muz-agar besiyeri kültür. Sinekler 6 saat aç bırakıldı ve C ile beslenmesine izin verildi. albikanlar. 24 saat sonra, enfekte sinekler yeni şişeler ve 24 saat daha SSLE ile beslenmesine izin verildi. Sineklerin fiziksel aktiviteleri ve ölümleri izlendi. olarak klotrimazol ile beslenen enfekte sinekler kullanıldı. pozitif kontrol (Nair ve ark. 2016; Pushkaran ve ark. 2019). Sinekler 24 saatlik ilaç tedavisinden sonra toplandı, 20°C'de dondurularak öldürüldü, iki cam arasında ezildi slaytlar, smear hazırlandı ve ısıyla sabitlendi. Kristal Menekşe boyama yapıldı ve slaytlar gözlendi
mikroskop altında ve görüntüler yakalandı (Nair ve ark. 2016).

Teşekkür
Yazarlar Nanobilimler Merkezi'ne ve Moleküler Tıp, Amrita Vishwa Vidyapeetham altyapı ve finansal destek.

Çıkar Çatışması
Yazarlar çıkar çatışması olmadığını beyan etmişlerdir. var.

Yazarların katkısı
S.R.., V.V., J.J. ve not deneyleri gerçekleştirdi; A.K. ve R.B. taslağı yazdı.

Referanslar
Achkar, J.M. ve Fries, B.C. (2010) Candida enfeksiyonları Genitoüriner sistem. Clin Microbiol Rev 23, 253–273.Adwan, G., Salameh, Y., Adwan, K. ve Barakat, A. (2012) Bitkisel ve antifungal aktivitenin değerlendirilmesi klinik izolatlarına karşı geleneksel diş macunları Candida albicans. Asya Pac J Trop Biomed 2, 375–379. Baranwal, G., Mohammad, M., Jarneborn, A., Reddy, B., Golla,A., Chakravarty, S., Biswas, L., Gotz, F. € et al. (2017) Hücre duvarı peptidoglikan O-asetilasyonunun Septik artritte Staphylococcus aureus patogenezi. Int J Med Microbiol 307, 388-397.
Barr, C.E. (1992) HIV-1 enfeksiyonunda ağız hastalıkları. disfaji 7, 126-137. Benjamin, D.K., Stoll, B.J., Fanaroff, A.A., McDonald, S.A., Oh,W., Higgins, R.D., Duara, S., Poole, K. et al. (2006)
Son derece düşük doğum ağırlığı arasında yenidoğan kandidiyazisi bebekler: risk faktörleri, ölüm oranları ve 18 ila 22 ayda nörogelişimsel sonuçlar. Pediatri 117, 84-92. Chellan, G.,Shivaprakash, S., Ramaiyar, S.K., Varma, A.K., Varma, N., Sukumaran, M.T., Vasukutty, J.R., Bal, A. et al. (2010) Derinlere bulaşan mantarların spektrumu ve yaygınlığı tip 2 hastalarda alt ekstremite yaralarının dokuları diyabet. J Clin Microbiol 48, 2097–2102. Chirayath, R.B., Aparna Viswanathan, A., Jayakumar, R., Biswas, R. ve Vijayachandran, L.S. (2019) Geliştirme Mangifera indica yaprak özü, dahil edilmiş karbopol hidrojel ve Staphylococcus aureus'a karşı antibakteriyel etkinliği. Kolloidler Sörf B Biyoarayüzleri 178, 377-384. Cortegiani, A., Misseri, G., Fasciana, T., Giammanco, A., Giarratano, A. ve Chowdhary, A. (2018) Epidemiyoloji, klinik özellikleri, direnci ve tedavisi Candida auris enfeksiyonları. J Yoğun Bakım 6, 1-13. Cortes-Rojas, D.F., de Souza, C.R.F. ve Oliveira, W.P. (2014) Karanfil (Syzygium aromaticum): Değerli bir baharat. Asya Pak J Trop Biomed 4, 90–96. Duarte, M.C.T., Figueira, G.M., Sartoratto, A., Rehder, V.L.G.
ve Delarmelina, C. (2005) Anti-Candida aktivitesi Brezilya şifalı bitkiler. J Ethnopharmacol 97, 305–311. Flatitz, C.M. ve Hicks, M.J. (1999) Oral kandidiyaz bağışıklık baskılanması olan çocuklar: klinik görünüm ve terapötik düşünceler. ASDC J Dent Çocuk 66, 161–166, 154. Friedman, S., Richardson, S.E., Jacobs, S.E. ve O'Brien, K. (2000) Aşırı düşük doğumda sistemik Candida enfeksiyonu kilolu bebekler: kısa süreli morbidite ve uzun süreli nörogelişimsel sonuç. Pediatr Infect Dis J 19, 499– 504. Ghorbani, A., Sadrzadeh, A., Habibi, E., Dadgar, K., Akbari, J.,
Moosazadeh, M., Bakhshi, H., Ahangarkani, F. et al. (2018) Camellia sinensis ekstraktının Candida'ya karşı etkinliği Protez stomatitli hastalarda türler. Curr Med Mycol 4, 15-18. Kennedy, M.J. ve Volz, P.A. (1985) Candida'nın Ekolojisi albicans bağırsak kolonizasyonu: Candida yapışmasının inhibisyonu, kolonizasyon ve gastrointestinal sistemden yayılım bakteriyel antagonizma ile yol alır. Infect Immun 49, 654-663. Khan, S., Imran, M., Imran, M. ve Pindari, N. (2017) Çeşitli etanolik bitki özlerinin antimikrobiyal aktivitesi patojenik çoklu ilaca dirençli Candida spp. Biyobilgi 13, 67-72. Kojic, E.M. ve Darouiche, R.O. (2004) Candida enfeksiyonları Tıbbi cihazlar. Clin Microbiol Rev 17, 255–267. Krcmery, V., Matejicka, F., Pihnov a, E., Jurga, L., Sulcova, M., Kunova, A. ve West, D. (1999) Belgelenmiş mantar geniş spektrumlu profilaksi veya tedavi sonrası enfeksiyonlar antibiyotikler: belirli mantar patojenleri arasındaki ilişki ve özellikle antimikrobiyaller? J Chemother 11, 385-390. Kuhbacher, A., Burger-Kentischer, A. ve Rupp, S. (2017) € Candida türlerinin deri ile etkileşimi Mikroorganizmalar 5, 32. Nair, S.V., Baranwal, G., Chatterjee, M., Sachu, A., Vasudevan, A.K., Bose, C., Banerji, A. ve Biswas, R. (2016) Antimicrobial doğal olarak oluşan bir naftokinon olan plumbagin aktivitesi Plumbago rosea'dan Staphylococcus aureus'a karşı ve
Candida albicans. Int J Med Microbiol 306, 237–248. Orozco, A.S., Higginbotham, L.M., Hitchcock, C.A., Parkinson, T., Falconer, D., İbrahim, A.S., Ghannoum, M.A. ve Filler, S.G. (1998) Candida'da flukonazol direncinin mekanizması krusei. Antimikrobiyal Ajanlar Chemother 42, 2645–2649. Perlin, D.S. (2015) Candida'da Ekinokandin direnci. klinik Dis 61, S612–S617'yi enfekte edin. Peyron, F., Favel, A., Michel-Nguyen, A., Gilly, M., Regli, P. ve Bolmstrom, A. (2001) İyileştirilmiş algılama € tarafından Candida lusitaniae'nin amfoterisin B'ye dirençli izolatları
E-testi. J Clin Microbiol 39, 339-342. Pfaller, M.A., Jones, R.N., Messer, S.A., Edmond, M.B. ve Wenzel, R.P. (1998) Ulusal hastane gözetimi Candida albicans'a bağlı kan dolaşımı enfeksiyonu: sıklık SCOPE'da oluşum ve antifungal duyarlılık programı. Microbiol Infect Dis 31, 327–332'yi teşhis edin. Polaquini, S.R.B., Svidzinski, T.I.E., Kemmelmeier, C. ve Gasparetto, A. (2006) Neem'den sulu ekstraktın etkisi (Azadirachta indica A. Juss) hidrofobiklik, biyofilm üzerine Candida ile kompozit reçinede oluşum ve yapışma albikanlar. Arch Oral Biol 51, 482-490. Prabhakar, K., Kumar, L.S., Rajendran, S., Chandrasekaran, M.,Bhaskar, K. ve Khan, A.S. (2008) mantar önleyici aktivite oral lezyonlardan Candida türlerine karşı bitki özleri. Hint J Eczacılık Bilimi 70, 801-803. Pushkaran, A.C., Vinod, V., Vanuopadath, M., Nair, S.S., Nair, S.V., Vasudevan, A.K., Biswas, R. ve Mohan, C.G. (2019) Yeniden tasarlanmış ilaç diosmin ile kombinasyonu amoksisilin-klavulanik asit sinerjik inhibisyona neden olur mikobakteriyel büyüme. Bilim Temsilcisi 9, 1-14. Raja, V., Ahmed, S.I., Irshad, M., Wani, W.A., Siddiqi, W.A. ve Shreaz, S. (2017) Etanolün antikandidal aktivitesi Juglans regia (L.) kök ekstresi: büyüme, hücre üzerindeki etkisi morfoloji ve temel virülans faktörleri. J Mycol Med 27, 476-486. Resurreccion-Magno, M.H., Villasenor, I.M., Harada, N. ve ~ Monde, K. (2005) Antihiperglisemik flavonoidler Syzygium samarangense (Blume) Merr. ve Perry. Phytother Res 19, 246-251.Saniasiaya, J., Salim, R., Mohamad, I. ve Harun, A. (2017) Malezya aloe vera yaprağı ekstresinin mantar önleyici etkisi patojenik otomikoz türlerinin seçilmiş mantar türleri in vitro kültür ortamı. Umman Med J 32, 41-46. Santos, G.C., Vasconcelos, C.C., Lopes, A.J.O., Cartagenes, M.S.S., Filho, A.K.D.B., do Nascimento, F.R.F., Ramos, R.M., Pires, E.R.R.B. et al. (2018) Candida enfeksiyonları ve terapötik stratejiler: geleneksel için etki mekanizmaları ve alternatif ajanlar. Ön Mikrobiyol 9, 1-23. Shaban, S., Patel, M. ve Ahmad, A. (2020) Geliştirilmiş etkinlik monoterpen ile kombinasyon halinde antifungal ilaçların Candida auris'e karşı fenoller. Bilim Temsilcisi 10, 1162. Svetaz, L., Tapia, A., Lopez, S.N., Furl an, R.L.E., Petenatti, E., Pioli, R., Schmeda-Hirschmann, G. ve Zacchino, S.A.
(2004) Antifungal kalkonlar ve yeni kafeik asit esterleri Zuccagnia punctata'dan soya fasulyesi enfeksiyonuna karşı etkili mantarlar. J Agric Food Chem 52, 3297-3300. Vasconcelos, L.C., Sampaio, F.C., Albuquerque, A.J.R. ve Vasconcelos, L.C.S. (2014) Candida'nın hücre canlılığı albicans, timolün antifungal aktivitesine karşı. Brezilya Dent J 25, 277-281. Vermitsky, J.P. ve Edlind, T.D. (2004) Azole direnci Candida glabrata: çoklu ilacın düzenlenmesini koordine eder Pdr1 benzeri bir transkripsiyon için taşıyıcılar ve kanıtlar faktör. Antimikrobiyal Ajanlar Chemother 48, 3773–3781. Weerasekera, M.M., Wijesinghe, G.K., Jayarathna, T.A., Gunasekara, C.P., Fernando, N., Kottegoda, N. ve Samaranayake, L.P. (2016) Kültür medyası derinden Candida albicans ve Candida tropikalis büyümesini etkiler, yapışma ve biyofilm gelişimi. Mem Inst Oswaldo Cruz 111, 697–702. Xiang, M.J., Liu, J.Y., Ni, P.H., Wang, S., Shi, C., Wei, B., Ni, Y.X. ve Ge, H.L. (2013) ile ilişkili Erg11 mutasyonları Candida albicans klinik izolatlarında azol direnci. FEMS Maya Res 13, 386-393. Yapar, N. (2014) Epidemiyoloji ve invaziv risk faktörleri kandidiyaz. Ther Clin Risk Manag 10, 95-105.

[maturidi]

Karanfilin ( Syzygium aromaticum L.) Terapötik Potansiyelinin Moleküler Temeli ve Anti-COVID-19 Faydasına İlişkin İpuçları

Caterina Vicidomini , ^{1, †} Valentina Roviello , ^{2, †} ve Giovanni N. Roviello ^{1, *}
Diego Muñoz-Torrero, Akademik Editör
Yazar bilgileri Makale notları Telif hakkı ve Lisans bilgileri Sorumluluk Reddi
¹ Biostrutture ve Bioimmagini Enstitüsü IBB-CNR, Via Tommaso De Amicis 95, 80145 Napoli, İtalya; ti.rnc.bbi@inimodiciv.aniretac
² Kimyasal Malzemeler ve Endüstriyel Üretim Mühendisliği Bölümü (DICMaPI), Napoli Federico II Üniversitesi, Piazzale V. Tecchio 80, 80125 Napoli, İtalya; ti.aninu@olleivor.anitnelav
^* Yazışma: ti.aninu@leivorig ; Tel.: +39-08-1253-4585
^† Bu yazarlar bu çalışmaya eşit derecede katkıda bulunmuştur.
Git: Soyut

SARS-CoV-2 enfeksiyonunun neden olduğu mevcut COronaVirus Hastalığı 19 (COVID-19) pandemisi, dünya çapında sağlık ve ekonomiyi büyük ölçüde etkiliyor. Etkili bir küresel bağışıklama beklerken, sorunun kısa vadeli çözümü olarak COVID-19 hastalarını tedavi etmek için spesifik bir terapötik protokolün geliştirilmesi açıkça gereklidir. İlacın yeniden kullanılması ve bitkisel ilaç, bir anti-COVID-19 ilaç keşfi için en çok keşfedilen stratejilerden ikisini temsil ediyor. Karanfil ( Syzygium aromaticumL.), halk hekimliğinde yüzyıllardır birçok rahatsızlıkta kullanılan iyi bilinen bir mutfak baharatıdır. İlginç bir şekilde, geleneksel ilaçlar karanfili antik çağlardan beri solunum rahatsızlıklarını tedavi etmek için kullanırken, karanfil bileşenleri antiviral ve antiinflamatuar özellikler gösterir. Diğer ilginç özellikleri ise karanfilin antitrombotik, immün sistemi uyarıcı ve antibakteriyel etkileridir. Bu nedenle, bu derlemede, karanfilin ve bilimsel literatürde açıklanan moleküler bileşenlerinin antiviral, antiinflamatuar ve antitrombotik etkilerine odaklanarak, anti-COVID-19 tedavisi çerçevesinde karanfilin potansiyel rolünü tartışıyoruz.

Anahtar Kelimeler: koronavirüs enfeksiyonları, pandemiler, doğal bileşikler, karanfil, Syzygium aromaticum , öjenol, öjeniin, SARS-CoV-2, COVID-19, fitokimyasallar, bitkisel ilaçlar
Git: 1. Giriş

Coronaviridae, hayvanlarda ve insanlarda enfeksiyonlara neden olan Coronavirüsler (CoV'ler) olarak bilinen zarflı RNA virüslerinin bir ailesidir [ 1 , 2 , 3 , 4 , 5 , 6 ]. Halihazırda, bilimsel literatürde [ 7 ] yaygın olarak zoonotik kökenli olduğu düşünülen yedi insan koronavirüsü (HCoV) tanımlanmıştır ve bunlar esas olarak solunum semptomlarıyla ilişkili enfeksiyonlara neden olur [ 8 , 9 , 10 ]. Daha ayrıntılı olarak, HCoV-229E, HCoV-NL63, HCoV-OC43 ve HCoV-HKU1, mevsimsel, genellikle hafif solunum yolu hastalıklarına neden olan "soğuk algınlığı" koronavirüsleridir [ 11 , 12]. Çoğu durumda, bu HCoV'ler ciddi klinik semptomlara yol açmasa da, HCoV-NL63 ve HCoV-HKU1 enfeksiyonları bronşiyolit ve krupa neden olurken CoV 229E ve OC43 pnömoniye [ 15 , 16 ] neden olabilir. Bununla birlikte, son yirmi yılda üç yüksek derecede patojenik HCoV ortaya çıkmıştır, yani Orta Doğu Solunum Sendromu (MERS)-CoV, Şiddetli Akut Solunum Sendromu (SARS)-CoV-1 ve SARS-CoV-2 [17 , 18 , 19 ] ], hem sıhhi hem de sosyoekonomik açıdan küresel olarak çok büyük sorunlara neden olan son MERS, SARS ve mevcut COronaVirus Hastalığı 19 (COVID-19) ile ilişkili hayatı tehdit eden patolojik olaylara yol açabilir [20 ]. SARS-CoV-1 ve MERS-CoV, SARS-CoV-2'den daha öldürücüdür, ancak bu ikincisi daha bulaşıcıdır ve COVID-19'un mevcut pandemik durumunu açıklar [21 ] . Koronavirüs enfeksiyonunun ilk adımında, virüs spike (S) proteini aracılığıyla virüs parçacığı ile konakçı hücre arasında, farklı HCoV'ye özgü reseptörleri içeren spesifik bir moleküler tanıma gerçekleşir [ 22 , 23 , 24 , 25 , 26 ] birkaç CoV için tanımlanan ve SARS-CoV-2 ana proteaz (M ^pro ) ile birlikte anti-CoV biyomedikal stratejileri için birincil hedeflerden biri olarak kabul edilen [ 27 , 28]]. "Soğuk algınlığı" HCoV reseptörleri, HCoV-229E enfeksiyonu ile ilişkili insan aminopeptidaz N (APN) ve HCoV-OC43 tarafından kullanılan 9-O-asetillenmiş sialik asittir (9-O-Ac-Sia) ve HCoV-HKU1. Öte yandan, HCoV-NL63 reseptörü, yani anjiyotensin dönüştürücü enzim 2 (ACE2), daha patojenik olan SARS-CoV-1 ve SARS-CoV-2 için ortakken, dipeptidil peptidaz 4 (DPP4) MERS-CoV ile ilişkili [ 29 , 30 ]. Hücre içine girdikten sonra, tüm HCoV'ler RNA'larını çoğaltır ve sonuç olarak, enfekte olmuş hücre içinde yeni viral partiküllerin üretimi için gerekli olan viral proteinlerin ekspresyonu gerçekleşir [ 31]. Beklendiği gibi, yedi HCoV'den dördü genellikle hafif üst solunum yolu enfeksiyonları ile ilişkiliyken, MERS-CoV ve SARS-CoV-1 ve -2 ölümcül olaylara neden olabilir [32 ] . İlk olarak 2019'un sonunda Çin'de ortaya çıkan [ 32 ], ciddi pnömoniye yol açabilir ve kolayca bulaşabilir olduğundan dünya çapında hızla yayıldı ve Dünya Sağlık Örgütü'nün (WHO) COVID-19'u bir pandemi ilan etmesine yol açtı [ 33 ] . Şu anda dünya çapında COVID-19 nedeniyle iki milyondan fazla ölüm var (2.566.793, 3 Mart 2021'de erişilen Worldometers.info'da [ 34 ] bulundu) ve dünya çapında halk sağlığı ve ekonomi için çok büyük sonuçları var [ 35 , 36 , 37]. Tüm dünya COVID19'a karşı savaşırken ve etkili bir toplu bağışıklamayı beklerken, bilim camiası SARS-CoV-2 enfeksiyonunun tedavisi için spesifik tedaviler geliştirmek için büyük çaba harcıyor. Ayrıca, şiddetli COVID-19 hastalarında bağışıklık sistemi bozukluğu ile birlikte inflamatuar sitokin fırtınaları yaygın olarak görüldüğünden, birkaç araştırma çalışması, antiviral ve antiinflamatuar faydaları olan ikili tedavilerin avantajlarını vurgulamıştır [38 , 39 ] . Böyle bir farmakolojik tedaviye acil ihtiyaç nedeniyle, ilacın yeniden kullanılması [ 40 , 41 , 42 ] ve bitkisel ilaç, en çok dikkate alınan anti-COVID-19 yaklaşımlarından ikisidir [ 43 , 44, 45 , 46 , 47 ]. Aslında, dut, çay ve Ejderha Kanı ağacı gibi birkaç bitki, solunum yolu rahatsızlıklarını tedavi etmek için çare olarak ve COVID-19 ile mücadelede faydalı yönleri olan anti-enflamatuar ve antitrombotik özellikleriyle bilinir [ 48 , 49 , 50 , 51 , 52 ].

Git: 2. Bitkisel Tıpta Karanfil ( Syzygium aromaticum L.) ve Aktif Bileşenleri

Eugenia caryophyllata L. [ 53 ] olarak da bilinen Syzygium aromaticum L., Myrtaceae familyasına ait, tropik iklimlerde yetişen ve 2000 yılı aşkın bir süredir Ayurveda ve Çin geleneksel ilaçlarında yaygın olarak kullanılan, yaprak dökmeyen, kanlı çiçekler açan bir ağaçtır. Arap tüccarlar onu MS 4. yüzyılda Batı dünyasına getirdi ve ortaçağ Avrupa'sında şifalı bir baharat olarak çok popüler oldu [ 54 ].

Moluccas'a özgü olan bu ağaç, Hindistan, Endonezya, Madagaskar, Malezya, Sri Lanka ve Zanzibar dahil olmak üzere birçok Asya ve Afrika ülkesinde yetiştirilmektedir [ 55]. Bu bitkinin kurutulmuş çiçek tomurcuğu, şekli küçük boyutlu bir tırnağa benzediği için Latince "clavus" (tırnak) kelimesinden türetilen İngilizce "clove" adıyla belirtilir. Karanfil şu anda üç farklı biçimde kullanılmaktadır; bütün kurutulmuş tomurcuklar (yaygın olarak "karanfil" olarak anılır), öğütülmüş baharat ve uçucu yağ. Tüm formlar benzer biyomedikal olarak ilgili özellikleri paylaşsa da, etki derecesi bakımından farklılık gösterirler, en yüksek etkiyi gösteren yağdır ve bu nedenle genellikle badem yağı ile seyreltilir. İç kısımlarında iyi miktarda yağ içeren bütün karanfiller hala orta derecede bir etkiye sahipken, öğütülmüş karanfiller en az etkili formdur, çünkü bu formda baharat genellikle uçucu yağın çoğunu kaybeder [54 ] .

Karanfil uzun zamandır hem geleneksel tıpta hem de mutfak amaçları için kullanılmaktadır ve eski çağlardan beri gıda tatlandırıcıları, geleneksel tıp ve parfüm üretiminde bilinen uçucu bir yağın üretilmesine hizmet etmektedir [53 ] . Karanfil, Batı dünyasında çoğunlukla yiyecekler için bir besin baharatı olarak kullanılsa da, geçmişte karanfil anestezik (öjenol nedeniyle), uyarıcı, antimikrobiyal, antifungal, antiviral gibi çeşitli sağlık sorunları için bir çare oluşturmuştur. ve antiseptik özellikleri yüzyıllardır bilinmektedir [ 54 ].

Öte yandan, karanfil esansiyel yağı, diş eti enfeksiyonları [ 56 ] , yanıklar [ 57 ] ve solunum ve sindirim bozukluklarının [ 56 , 58 ] tedavisi dahil olmak üzere diş bakımında uygulamalar bulur . Önceki literatür çalışmaları ayrıca antianjiyojenik [ 53 , 59 ], antikanser [ 53 , 56 , 58 ], antioksidan [ 60 ], anti-enflamatuar [ 61 ] ve antimutajenik aktiviteler [ 62 ] gibi diğer dikkate değer özellikleri de kanıtladı .

Amerikan Gıda ve İlaç İdaresi (FDA) ajansı, karanfil tomurcuklarının, karanfil yağının ve bazı karanfil bileşenlerinin bir gıda takviyesi olarak güvenliğini onaylarken , DSÖ insanlarda karanfilin kabul edilebilir günlük alımını 2,5 mg// olarak belirlemiştir. kg vücut ağırlığı [ 64 ].

Baharat, magnezyum, manganez, potasyum, demir ve selenyum gibi iyi miktarda mineral içerir [ 54 ]. Diğerleri arasında, hücre ve vücut sıvılarının önemli bir elektroliti olan potasyum, kalp atış hızı ve kan basıncı kontrolünde anahtar bir role sahiptir [65], manganez ise vücut tarafından antioksidan enzim süperoksit dismutaz için bir kofaktör olarak kullanılır [ 66 , 67 ]. Ek olarak, karanfil vücut tarafından sağlıklı mukus zarlarını ve cildi korumak için kullanılan iyi bir beta karoten B1 vitamini, B6 vitamini, C vitamini, K vitamini, riboflavin ve A vitamini kaynağıdır [68 ] . Dikkate değer, C vitamini enfeksiyöz ajanlara karşı bir direnç sağlar [ 69] ve hücreler tarafından zararlı oksijensiz radikalleri temizlemek için kullanılır [ 70 ].

Ana karanfil fitokimyasallarını tanımlamak için çeşitli araştırmalar yapılmıştır [ 71 , 72 , 73 , 74 , 75 , 76 , 77 ]. Kurutulmuş karanfil tomurcukları, %70-90 öjenol açısından zengin olan ~%20 esansiyel yağ içerir. Karanfil esansiyel yağından izole edilen diğer ana fitokimyasallar arasında öjenil asetat, β-karyofillen ve a-cubebene, a-copaene ve γ- ve δ-cadinene [ 79 ] dahil olmak üzere çeşitli seskiterpenler [ 53 , 78 ] bulunmaktadır.]. Krategolik asit, vanilin, gallotanik asit, metil salisilat, eugeniin, rhamnetin, kaempferol, eugenitin, oleanolik asit, metil amil keton, metil salisilat, α- ve β-humulen, benzaldehit, chavicol ve β-ylangene daha az miktarlarda bulunur [ 74 ]. Özellikle, öjenol ve metil salisilat ve metil amil keton gibi minör bileşenler, karanfilin karakteristik hoş aromasından sorumludur. Bitki malzemelerinin [ 80 ] ön ıslatma ve sıvı amonyak işlemiyle yüksek verimlilikle elde edilebilen fitokimyasalların ekstraksiyonu, süperkritik _CO2 [ 81 ] kullanımı da dahil olmak üzere farklı çalışma koşullarında gerçekleştirilmiştir _. 2.1. Solunum Hastalıkları İçin Bitkisel İlaç Olarak Karanfil

Geleneksel tıp, karanfilleri solunuma yardımcı olarak kullanır ve özellikle baharat, tropikal Asya'da öksürüğü kolaylaştırmak için kullanılan çayların bileşenlerinden biridir [ 54 ]. Ayrıca, sıcak karanfil çayından salınan aromayı solumayı içeren bir aromaterapi prosedürü, karanfilleri öksürük, soğuk algınlığı, astım, bronşit ve sinüzit gibi solunum yolu rahatsızlıklarında kullanmanın başka bir yaygın yoludur [54 ] . Ayrıca, Asya'da boğaz ağrısı ve farenks iltihabını tedavi etmek için karanfil çiğnemek adettendir [ 54 ]. Isıl işlemden sonra karanfil çiğnemenin şiddetli öksürüğü rahatlattığı bildirilmektedir [ 54]. Karanfil yağı, soğuk algınlığı, bronşit, öksürük, astım ve üst solunum yolu rahatsızlıkları dahil olmak üzere solunum bozukluklarının tedavisinde balgam söktürücü görevi görür [ 74 ]. Balla karıştırıldığında kronik öksürük durumunda yardımcı olur ve özellikle nefes darlığı durumunda yararlı olduğu belirtilmektedir [ 82 ]. 2.2. Karanfilin Antiinflamatuar, İmmün Sistemi Uyarıcı ve Antitrombotik Özellikleri

Artrit ve romatizma [ 54 ] dahil olmak üzere enflamatuar hastalıkları tedavi etmek için aromaterapide sıklıkla kullanılan karanfil esansiyel yağının , hayvan modellerinde 0.05 ve 0.20 mL/kg [ 83 ] dozlarında anti-enflamatuar etkilere sahip olduğu bulunmuştur . İlginç bir şekilde, bu dozajda, karanfil yağının anti-inflamatuar etkisi, sırasıyla 0.025 ve 0.1 ve 0.05 ve 0.2 mL/kg dozlarda uygulanan etodolak ve indometasin gibi anti-inflamatuar ilaçlarınkiyle eşleşir [83 ] . Karanfil tomurcuklarının etanol özleri ayrıca farelerde ve Wistar sıçanlarında üç dozda (50, 100 ve 200 mg/kg) anti-enflamatuar etkiler açısından eski ve formalin kaynaklı arka pençe ödeminde asetik asit kaynaklı karın kasılmaları kullanılarak test edildi. son hayvan modellerinde. _{LD 50} ile ekstrakt565.7 mg/kg'lık (%50 Ölümcül Doz), her üç dozda da önemli etkiler üreterek, karanfil ekstraktının inflamatuar durumlarda kullanımını desteklemiştir [ 84 ].

Moleküler bir bakış açısından, karanfil tomurcukları, karanfilin anti-enflamatuar özelliklerine katkıda bulunan β-karyofillen, kaempferol ve rhamnetin gibi flavonoidler içerir [85 , 86 , 87 , 88 , 89 ] . Deneysel hayvan modellerinde öjenolün (200 ve 400 mg/kg dozlarında), bu molekülün anti-enflamatuar aktivitesini gösteren kan lökositlerinin toplam sayısını değiştirmeden plevral eksuda hacmini azalttığı gösterilmiştir [ 90]. Eugenol'ün, NF-κB (aktive B hücrelerinin nükleer faktör kappa-hafif zincir arttırıcısı) ve ERK (hücre dışı sinyalle düzenlenen kinaz)/MAPK (mitojenle aktive olan protein kinaz) yolları dahil olmak üzere hücresel enflamatuar kaskadları düzenlediğine inanılmaktadır. ve proinflamatuar interlökinlerin salınması [ 82 ]. Diğer çalışmalarda, LPS (lipopolisakkarit) ile indüklenen akciğer iltihabı, hem bütün karanfil sulu özü hem de öjenol ile tedavi edilerek, TNF-a'nın (tümör nekroz faktörü alfa) azaltılması ve NF-κB sinyalinin inhibisyonu yoluyla hafifletildi. alveolar hasar [ 91 , 92 ]. Dikkate değer bir şekilde, karanfil sulu özütü, piyelonefritin bir hayvan modeli üzerinde koruyucu etkiler göstermiştir [ 93], COVID-19 hastalarında bildirilen bir böbrek iltihabı [ 94 ].

Geleneksel tıp, karanfili insan bağışıklık sistemini güçlendirme ve hastalık direncini artırma özelliğine atfeder [ 54 ]. Hayvan modelleri üzerinde yapılan deneysel çalışmalarda, karanfil yağı toplam beyaz küre sayısını iyileştirmiş ve gecikmiş tipte aşırı duyarlılık tepkisini artırmıştır. Dikkate değer bir şekilde, karanfil esansiyel yağı ile tedavi edilen siklofosfamid bağışıklığı baskılanmış farelerde hem hümoral hem de hücresel bağışıklık tepkilerinde doza bağlı bir restorasyon gözlemlendi. İmmün sistemi uyarıcı aktivite, karanfil esansiyel yağı tarafından belirlenen hücre ve hümör aracılı bağışıklık tepkisi mekanizmalarındaki gelişme ile ilişkilendirilmiştir [ 95 ].

Karanfilin hem beyne hem de kalbe giden kan akışını iyileştirdiğinden bahsedilir ve kardiyovasküler sistem için bir tonik olarak kullanılır [ 82 ]. Ayrıca, karanfil yağının trombosit aktive edici faktör, araşidonik asit ve kollajen tarafından indüklenen trombosit agregasyonunu inhibe ettiği ve ilk iki sistemde ikincisinden daha yüksek bir aktivite gözlendiği gösterilmiştir [74 ] . Tavşanlar üzerinde gerçekleştirilen in vivo deneyler, 50-100 mg/kg dozlarında karanfil yağının trombosit aktive edici faktöre karşı tam koruma ve pulmoner trombosit trombozuna bağlı araşidonik asit kaynaklı şoka karşı iyi (%70) koruma sağladığını göstermiştir [74 ] . Karanfil yağı ayrıca C-14 araşidonik asit ile tedavi edilen insan trombositleri tarafından tromboksan-A2 ve 12-hidroksieikosatetraenoik asit üretimini de inhibe etti.96 ]. Antitrombotik ve antiplatelet agregasyon etkileri ayrıca, fibrinolitik aktiviteyi ve trombin kaynaklı trombosit agregasyonu üzerindeki inhibitör etkiyi ölçen ex vivo yöntemlerle karanfil ekstraktları üzerinde de incelenmiştir [ 97 ]. Ekstraktlar, kayda değer fibrinolitik aktivite ve trombosit agregasyonu üzerinde inhibe edici etkiler göstererek, karanfilin anti-aterosklerotik potansiyele sahip olduğunu düşündürür [ 97 ].

Karanfilin antitrombotik etkilerinin moleküler temeline bağlı olarak, karanfil yağının ana bileşeni olan öjenol, trombosit inhibitörü olarak aktivite göstererek kan pıhtılarını önlemektedir [ 87 ]. Daha ayrıntılı olarak, aynı bileşiğin, araşidonik asitle indüklenen trombosit agregasyonunun yanı sıra prostaglandin biyosentezini ve tromboksan B2 oluşumunu inhibe ettiği in vitro gösterilmiştir [ 98 ]. Asetil öjenol ile birlikte, araşidonik asit, adrenalin ve kollajen tarafından indüklenen trombosit agregasyonunu inhibe etmede asetilsalisilik asitten daha etkiliydi ve ilk durumda indometasin ile karşılaştırılabilir bir anti-agregasyon aktivitesi gösterdi [ 99]. Öjenolün yukarıda belirtilen antitrombotik özelliklerinin yanı sıra, bunlar aynı zamanda rhamnetin, gallik asit, kaempferol, mirisetin ve β-karyofilen için de ortaya çıktı.Şekil 1), ayrıca karanfil tomurcuklarından kromatografik yöntemlerle izole edilen iki polisakarit için [ 100 ].

Şekil 1
Mutfak kullanımından bitkisel ilaca kadar karanfil: ( a ) yenilebilir karanfil tomurcukları (fotoğraf Giovanni N. Roviello tarafından çekilmiştir). ( b ) Syzygium aromaticum'dan ekstrakte edilen bazı fitokimyasalların anti-enflamatuar özelliklerle donatılmış yapı gösterimi.

Her iki polisakkarit de tip I rhamnogalacturonan'ın bir omurgasını ve arabinandan yapılmış yan zinciri sunuyordu. Bununla birlikte, esas olarak Ara, Gal, Glc ve Rha şekerlerinden oluşan biri nispeten yüksek bir moleküler ağırlığa (MW ~103.000) sahipti ve esas olarak Rha, Gal, GalA ve Ara'dan oluşan diğeri daha düşük bir moleküler ağırlık gösterdi ( MW ~34.000). Yüksek moleküler ağırlıklı polisakarit, aktive parsiyel tromboplastin zamanı (APTT) testlerinde 145 s'lik bir plazma pıhtılaşma süresi ile antitrombotik aktivite gösterirken, diğeri APTT testinde 90 s'lik bir plazma pıhtılaşma süresi ile daha düşük bir aktivite sergiledi [100 ] .

Git: 3. Karanfilin Antiviral Özellikleri

Bütün karanfil antiviral aktivitesi, bitki çiçek tomurcuklarından elde edilen bir etanol ekstraktını anti-herpes simpleks virüsü (HSV) özellikleri açısından test eden Tragoolpua ve Jatisatienr [ 101 ] tarafından test edildi. Yazarlar, bir plak azaltma deneyi ile HSV'nin karanfil özü tarafından inhibe edildiğini gösterdi. İlginç bir şekilde, karanfil özü, standart HSV suşlarının parçacıkları üzerinde doğrudan etkisizleştirici bir etki gösterdi. Ayrıca, 30 saatteki toplam HSV virüsü verimi, ekstraktla muameleden sonra düştü [ 101 ]. Karanfillerin metanol ekstraktları üzerinde gerçekleştirilen başka bir çalışma, 100 µg/mL'lik bir dozda ≥%90 proteaz inhibisyonu ile, HCV proteazı inhibe etmede ekstraktın yüksek in vitro aktivitesi gösterdi [102 ] . Karanfil Fitokimyasallarının Antiviral Özellikleri

Öjenol (4-allil-2-metoksifenol;şekil 2), karanfilin ana bileşeni olan antiviral aktivitesi çeşitli araştırma grupları tarafından araştırılmıştır. Yukarıda adı geçen Tragoolpua ve Jatisatienr [ 101 ], anti-HSV çalışmalarında referans bileşik olarak saf öjenol kullandılar ve bütün karanfil tomurcuklarının etanol özlerinden daha yüksek bir antiviral aktivite gösterdiğini buldular. Benzer bulgular , HSV-1 ve HSV-2 replikasyonunun öjenol inhibisyonunu sırasıyla 25.6 µg/mL ve 16.2 µg/mL'lik %50 (IC50) inhibitör konsantrasyon değerleri ile bildiren _Benencia ve Courreges tarafından elde edildi . Aynı çalışmada öjenol virüsidal iken, test edilen konsantrasyonlarda bileşikle ilişkili sitotoksisite ortaya çıkmadı [ 103]. Eugenol ayrıca influenza A virüsüne (IAV) karşı antiviral aktivite göstererek IAV replikasyonunu inhibe edebildi [ 104 ]. Son olarak, in vitro Ebola Virüsünün bir inhibitörü olarak da aktif bulundu [ 105 ].

şekil 2
Antiviral aktiviteye sahip bazı karanfil fitokimyasallarının yapı temsilleri.

Diğer karanfil fitokimyasalları, antiviral özellikleri açısından araştırıldı ve bunların arasında öjeniin (şekil 2), karanfil bitki özlerinden ve ayrıca Geum japonicum'dan izole edilen 5 μg/mL konsantrasyonda anti-HSV aktivitesi gösterdi [ 106 ]. Öjeniinin HSV inhibe edici aktivitesi, HSV-1 ve HSV-2'nin DNA polimerazlarının seçici bir inhibitörü olarak hareket ettiğinden, viral DNA sentezinin inhibisyonuna bağlıydı [106 ] .

Eugeniin'in ayrıca, halen spesifik antiviral tedavilerin mevcut olmadığı dünyanın tropikal ve subtropikal bölgelerinde enfeksiyonlara neden olan Dang virüsü (DENV) proteazının güçlü bir inhibitörü olarak hareket ettiği bulunmuştur [107 ] . _{DENV serotip} -2 ve -3'ün proteazlarına karşı eugeniinin IC50 değerleri sırasıyla 94.7 nM ve 7.5 uM idi. Bu nedenle, viral replikasyon döngüsü için DENV proteazının önemi dikkate alındığında, öjeniin, anti-DENV terapötiklerinin geliştirilmesi bağlamında umut verici bir ilaç olarak önerildi [107 ] . Araştırılan diğer DENV proteaz inhibitörleri izobiflorin ve biflorindir (şekil 2), inhibe edici aktiviteleri öjeniinden daha zayıf olmasına rağmen [ 107 ]. Bu üç karanfil fitokimyasalının viral proteaza bağlanmasının atomik düzeyde ayrıntıları, DENV proteazının aktif bölgesindeki moleküler tanımanın hidrofobik ağları içerdiğini gösteren hesaplamalı yerleştirme ve doygunluk transfer farkı (STD) NMR spektroskopisi ile elde edildi. temaslar ve hidrojen bağları [ 107 ].

Git: 4. COVID-19 ile Mücadelede Karanfil

Karanfilin solunum bozukluklarında geleneksel terapötik kullanımı ve farklı virüs türlerine karşı etkinliğinin yanı sıra antiinflamatuar, immün sistemi uyarıcı ve antitrombotik özellikleri, COVID-19 hastalığına karşı mücadeledeki potansiyelini vurgulayan çekici özelliklerdir.

Karanfil, Eucalyptus globulus , Cymbopogon citratus , Zingiber officinale ve ucuz olma avantajına sahip diğer bitkilerle birlikte SARS-CoV-2 ile ilişkili hastalığı önlemek ve kontrol etmek için şu anda kullanılan tıbbi bitkilerden biridir ve dünya çapında bol miktarda bulunur. [ 108 ]. Daha ayrıntılı olarak, tıbbi bitki olarak karanfil kullanılarak COVID-19'un önlenmesi ve tedavisi için bir protokol, hastalığın erken evrelerinde gerçekleştirilmesi koşuluyla tedavi için kanıtlanmış bir etki bildiren Kanyinda, JNM tarafından açıklanmıştır. [ 108]. Protokol, karanfillerin diğer bitki materyalleriyle birlikte suda 15 dakika kaynatıldığı bir kaynatma hazırlanmasını içeriyordu. Serbest bırakılan uçucu aktif maddeler daha sonra hastalar tarafından beş dakika süreyle solunur. Aynı protokol ayrıca karanfil ve diğer bitki materyallerinden elde edilen içilebilir bir kaynatmayı da içeriyordu [ 108 ]. Dikkate değer, anketler, düşük pandemik etkiye sahip ülkeler olan Hindistan ve Fas'ta yapılmıştır [ 109 , 110], yerel halk tarafından COVID-19 sırasında kullanılan ve birçok baharat ve ot içeren çeşitli ev ilaçlarını belirlemek için. İlginç bir şekilde, görüşülen Hintlilerin %93'ünden fazlası baharatların COVID-19'u veya diğer viral enfeksiyonları iyileştirmede yardımcı olduğuna ve bağışıklığı güçlendirmeye yardımcı olabileceğine inanıyor. Tarçın, zencefil, karabiber, sarımsak, neem ve fesleğen gibi diğer bitkilerle birlikte karanfilden, araştırılan alanlarda mevcut COVID-19 salgını sırasında en sık kullanılan baharat ve bitkilerden biri olarak bahsedilmektedir [111 ] . Karanfil ayrıca Fas'ta Salé Eyaletinden şifalı bitkiler uzmanları tarafından COVID-19'un önlenmesi ve tedavisi için kullanılmaktadır [ 112]. Moleküler bir bakış açısıyla, bazı hesaplamalı çalışmalar karanfilden ekstrakte edilen fito bileşikleri güçlü anti-COVID-19 ilaçları [ 113 , 114 ] olarak önerdi ve bunlardan biri olan kaempferolün ana proteazın substrat bağlama cebini bağlamak için silico içinde gösterildi. Cys145 ve His41 gibi aktif bölge kalıntılarıyla hidrofobik etkileşimler ve hidrojen bağı yoluyla etkileşime giren yüksek afiniteli SARS-CoV-2'nin, karanfil flavonoidleri gibi doğal bileşiklerin yeni SARS-CoV-2 inhibitörleri olarak işlev görebileceğini düşündürmektedir [115 ] . ^{Moleküler yerleştirme çalışmaları ayrıca karanfil bileşikleri bikornin (-9.2 kcal/mol) ve biflorinin (-8.5 kcal/mol) M pro} için yüksek afiniteleri göstermiştir , bu da onların potansiyel inhibe edici aktivitelerine işaret etmektedir [ 115].

Git: 5. Sonuçlar

Karanfilin geleneksel tıpta solunum rahatsızlıklarını tedavi etmek için terapötik kullanımı ve farklı virüs türlerine karşı deneysel olarak kanıtlanmış etkinliği, yanı sıra anti-enflamatuar, immün sistemi uyarıcı ve antitrombotik özellikleri, hepsi karanfilin potansiyel öneminin bir resmini oluşturmak için hemfikirdir. COVID-19 hastalığına karşı mücadelede fitokimyasal bileşenler. Yukarıda belirtilen özelliklerin yanı sıra, karanfil esansiyel yağı, hastanede yatan bağışıklığı baskılanmış hastaların enfeksiyonlarına karşı dikkate değer antibakteriyel etkiler göstermiştir [ 78 ], bu da COVID-19 hastalarında ikincil bakteriyel enfeksiyonları önlemede yararlı olduğunu düşündürmektedir [ 82 ].]. Sonuç olarak, yeni koronavirüsün etkisinin Batı dünyasına göre daha düşük olduğu ülkelerde büyük ölçüde kullanılan değerli bir baharat olan karanfil, COVID-19'un önlenmesi ve tedavisinde önemli olduğu düşünülen tıbbi özelliklere sahiptir. Karanfil ve bileşenlerinin COVID-19 hastaları üzerindeki aktivitesine ilişkin gelecekteki klinik veriler ve SARS-CoV-2 protein hedefleriyle spesifik karanfil fitokimyasal etkileşimleri hakkında daha fazla moleküler içgörü, etkili terapötik protokolleri gerçekleştirmek ve yeni ilaçlar tasarlamak için açıkça istenmektedir. optimize edilmiş özelliklere sahip karanfil fitokimyasalları üzerinde.

Git: teşekkürler

Bu inceleme, yazarlar tarafından COVID-19 krizi sırasında akıllı çalışma modunda (Consiglio Nazionale delle Ricerche-CNR ve Napoli Üniversitesi Federico II-UNINA tarafından etkinleştirildi) yazılmıştır. Bu çalışmayı tüm sağlık çalışanlarına ve tüm dünyada COVID-19 salgını nedeniyle acı çeken ve çekmeye devam eden tüm insanlara adıyoruz.

Git: Yazar Katkıları

Tüm yazarlar literatürün toplanmasına, yazılmasına, literatür verilerinin analizine ve makalenin düzenlenmesine ve gözden geçirilmesine eşit olarak katkıda bulunmuştur. Tüm yazarlar makalenin yayınlanan versiyonunu okudu ve kabul etti.

Git: Finansman

Bu araştırma herhangi bir dış finansman almamıştır.

Git: Çıkar çatışmaları

Yazarlar herhangi bir çıkar çatışması beyan etmemektedir.

Git: Dipnotlar


Yayıncının Notu: MDPI, yayınlanan haritalardaki ve kurumsal bağlantılardaki yetki iddiaları konusunda tarafsız kalır.



Git: Referanslar

1. V'kovski P., Kratzel A., Steiner S., Stalder H., Thiel V. Coronavirüs biyolojisi ve replikasyonu: SARS-CoV-2 için çıkarımlar. Nat. Rev. Mikrobiyoloji. 2020; 19 :155–170. doi: 10.1038/s41579-020-00468-6. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
2. Chu DKW, Leung CYH, Gilbert M., Joyner PH, Ng EM, Tse TM, Guan Y., Peiris JSM, Poon LLM Yabani su kuşlarında Avian Coronavirüs. J. Virol. 2011; 85 :12815–12820. doi: 10.1128/JVI.05838-11. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
3. Poon LLM, Chu DKW, Chan KH, Wong OK, Ellis TM, Leung YHC, Lau SKP, Woo PCY, Suen KY, Yuen KY, et al. Yarasalarda yeni bir koronavirüsün tanımlanması. J. Virol. 2005; 79 :2001–2009. doi: 10.1128/JVI.79.4.2001-2009.2005. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
4. Wang L.-F., Anderson DE Yarasalardaki virüsler ve hayvanlara ve insanlara potansiyel yayılma. Curr. görüş. Virol. 2019; 34 :79–89. doi: 10.1016/j.coviro.2018.12.007. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
5. Memish ZA, Mishra N., Olival KJ, Fagbo SF, Kapoor V., Epstein JH, AlHakeem R., Durosinloun A., Al Asmari M., Islam A., et al. Yarasalarda Orta Doğu solunum sendromu koronavirüsü, Suudi Arabistan. ortaya. bulaştırmak. Dis. 2013; 19 :1819–1823. doi: 10.3201/eid1911.131172. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
6. Hofmann H., Pyrc K., van der Hoek L., Geier M., Berkhout B., Pohlmann S. İnsan koronavirüsü NL63, hücresel giriş için şiddetli akut solunum sendromu koronavirüs reseptörünü kullanır. Proc. Natl. Acad. bilim AMERİKA BİRLEŞİK DEVLETLERİ. 2005; 102 :7988–7993. doi: 10.1073/pnas.0409465102. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
7. Ye Z.-W., Yuan S., Yuen K.-S., Fung S.-Y., Chan C.-P., Jin D.-Y. İnsan koronavirüslerinin zoonotik kökenleri. Int. J. Biol. bilim 2020; 16 :1686–1697. doi: 10.7150/ijbs.45472. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
8. Gossner C., Danielson N., Gervelmeyer A., Berthe F., Faye B., Kaasik Aaslav K., Adlhoch C., Zeller H., Penttinen P., Coulombier D. İnsan-tek hörgüçlü deve etkileşimleri ve risk zoonotik orta doğu solunum sendromu Coronavirüs enfeksiyonu edinme. Zoonoz Halk Sağlığı. 2014; 63 :1–9. doi: 10.1111/zph.12171. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
9. Sheahan T., Rockx B., Donaldson E., Sims A., Pickles R., Corti D., Baric R. İnsan hava yolu epitelinde zoonotik şiddetli akut solunum sendromu koronavirüs konak aralığı genişlemesinin mekanizmaları. J. Virol. 2008; 82 :2274–2285. doi: 10.1128/JVI.02041-07. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
10. Sheahan T., Rockx B., Donaldson E., Corti D., Baric R. Sentetik olarak yeniden oluşturulmuş zoonotik şiddetli akut solunum sendromu koronavirüsünün türler arası iletiminin yolları. J. Virol. 2008; 82 :8721–8732. doi: 10.1128/JVI.00818-08. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
11. Gaunt ER, Hardie A., Claas ECJ, Simmonds P., Templeton KE Yeni bir multipleks gerçek zamanlı PCR yöntemi kullanılarak 3 yılda tespit edilen dört İnsan Coronavirüsü 229E, HKU1, NL63 ve OC43'ün epidemiyolojisi ve klinik sunumları. J. Clin. Mikrobiyoloji. 2010; 48 :2940–2947. doi: 10.1128/JCM.00636-10. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
12. Woldemeskel BA, Kwaa AK, Garliss CC, Laeyendecker O., Ray SC, Blankson JN Soğuk algınlığı koronavirüslerine ve SARS-CoV-2'ye sağlıklı donör T hücre yanıtları. J. Clin. Araştırmak 2020; 130 :6631–6638. doi: 10.1172/JCI143120. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
13. Abdul-Rasool S., Fielding BC İnsan Coronavirüsünü Anlamak. Virol'u açın. J.2010 ; 4 :76–84. doi: 10.2174/1874357901004010076. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
14. Esper F., Weibel C., Ferguson D., Landry ML, Kahn JS ABD'de Coronavirüs HKU1 enfeksiyonu. ortaya. bulaştırmak. Dis. 2006; 12 :775–779. doi: 10.3201/eid1205.051316. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
15. Pene F., Merlat A., Vabret A., Rozenberg F., Buzyn A., Dreyfus F., Cariou A., Freymuth F., Lebon P. Bağışıklığı baskılanmış hastalarda Coronavirüs 229E ile ilişkili pnömoni. klinik bulaştırmak. Dis. 2003; 37 :929–932. doi: 10.1086/377612. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
16. Jordan PC, Stevens SK, Deval J. Respiratuar RNA virüsü enfeksiyonlarının tedavisi için Nucleosides. Antivir. kimya kimyager. 2018; 26 :204020661876448. doi: 10.1177/2040206618764483. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
17. Çevik M., Tate M., Lloyd O., Maraolo AE, Schafers J., Ho A. SARS-CoV-2, SARS-CoV-1 ve MERS-CoV viral yük dinamikleri, viral bulaşma süresi ve bulaşıcılık: Yaşayan bir sistematik inceleme ve meta-analiz. SSRN Elektron. J. 2020 doi: 10.2139/ssrn.3677918. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
18. Andersen KG, Rambaut A., Lipkin WI, Holmes EC, Garry RF SARS-CoV-2'nin proksimal kaynağı. Nat. Med. 2020; 26 :450–452. doi: 10.1038/s41591-020-0820-9. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
19. Rabaan AA, Al-Ahmed SH, Haque S., Sah R., Tiwari R., Malik YS, Dhama K., Yatoo MI, Bonilla-Aldana DK, Rodriguez-Morales AJ SARS-CoV-2, SARS-CoV ve MERS-COV: Karşılaştırmalı bir genel bakış. Infez. Med. 2020; 28 :174–184. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
20. Peeri NC, Shrestha N., Rahman MS, Zaki R., Tan Z., Bibi S., Baghbanzadeh M., Aghamohammadi N., Zhang W., Haque U. SARS, MERS ve yeni koronavirüs (COVID-19) ) salgınlar, en yeni ve en büyük küresel sağlık tehditleri: Hangi dersleri aldık? Int. J. Salgın. 2020; 49 :717–726. doi: 10.1093/ije/dyaa033. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
21. Gordon DE, Hiatt J., Bouhaddou M., Rezelj VV, Ulferts S., Braberg H., Jureka AS, Obernier K., Guo JZ, Batra J., et al. Karşılaştırmalı konak-koronavirüs protein etkileşim ağları, pan-viral hastalık mekanizmalarını ortaya koymaktadır. Bilim. 2020; 370 :eabe9403. doi: 10.1126/science.abe9403. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
22. Heurich A., Hofmann-Winkler H., Gierer S., Liepold T., Jahn O., Pohlmann S. TMPRSS2 ve ADAM17 ACE2'yi diferansiyel olarak ayırın ve yalnızca TMPRSS2 ile proteoliz, ciddi akut solunum sendromu koronavirüs spike proteini tarafından yönlendirilen girişi artırır . J. Virol. 2013; 88 :1293–1307. doi: 10.1128/JVI.02202-13. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
23. Belouzard S., Millet JK, Licitra BN, Whittaker GR Viral başak proteininin aracılık ettiği koronavirüs hücre girişinin mekanizmaları. virüsler. 2012; 4 :1011–1033. doi: 10.3390/v4061011. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
24. Hulswit RJG, de Haan CAM, Bosch BJ Coronavirüs başak proteini ve tropizm değişiklikleri. Av. Virüs Çöz. 2016; 96 :29–57. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
25. Kirchdoerfer RN, Cottrell CA, Wang N., Pallesen J., Yassine HM, Turner HL, Corbett KS, Graham BS, McLellan JS, Ward AB Bir insan koronavirüs başak proteininin ön füzyon yapısı. Doğa. 2016; 531 :118–121. doi: 10.1038/nature17200. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
26. Ayın Pillay TS Geni: 2019-nCoV/SARS-CoV-2 yeni koronavirüs başak proteini. J. Clin. Pathol. 2020; 73 :366–369. doi: 10.1136/jclinpath-2020-206658. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
27. Xia S., Liu M., Wang C., Xu W., Lan Q., Feng S., Qi F., Bao L., Du L., Liu S., et al. SARS-CoV-2 (önceden 2019-nCoV) enfeksiyonunun, membran füzyonuna aracılık etmek için yüksek bir kapasite barındıran spike proteinini hedefleyen oldukça güçlü bir pan-koronavirüs füzyon inhibitörü tarafından inhibisyonu. Hücre Res. 2020; 30 :343–355. doi: 10.1038/s41422-020-0305-x. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
28. Roviello V., Musumeci D., Mokhir A., Roviello GN CD ve in silico çalışmalar yoluyla timinle dekore edilmiş bir L-diaminopropanoik asit bazlı bir nükleopeptid tarafından protein bağlanmasına ilişkin kanıt. Curr. Med. kimya 2021 doi: 10.2174/0929867328666210201152326. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
29. Kim C.-H. SARS-CoV-2'nin konak girişine yönelik evrimsel adaptasyonu ve virüs-konak etkileşiminde reseptör O-asetil siyalilasyonunun tanınması. Int. J. Mol. bilim 2020; 21 :4549. doi: 10.3390/ijms21124549. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
30. Artese A., Svicher V., Costa G., Salpini R., Di Maio VC, Alkhatib M., Ambrosio FA, Santoro MM, Assaraf YG, Alcaro S., et al. SARS CoV-2 ve diğer insan patojenik koronavirüslerinin antivirallerinin ve uyuşturulabilir hedeflerinin mevcut durumu. Uyuşturucu Direnci. Güncellemeler 2020; 53 :100721. doi: 10.1016/j.drup.2020.100721. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
31. Schoeman D., Fielding BC Coronavirüs zarf proteini: Güncel bilgiler. Virol. J.2019 ; 16:69 . doi: 10.1186/s12985-019-1182-0. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
32. Chen B., Tian E.-K., He B., Tian L., Han R., Wang S., Xiang Q., Zhang S., El Arnaout T., Cheng W. Genel bakış ölümcül insan koronavirüslerine . Sinyal İletimi. Hedef. orada. 2020; 5:89 . doi: 10.1038/s41392-020-0190-2. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
33. Cucinotta D., Vanelli M. DSÖ, COVID-19'u bir pandemi ilan etti. Açta Biomed. 2020; 91 :157–160. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
34. Mercatelli D., Holding AN, Giorgi FM Pandemilerle savaşmak için web araçları: COVID-19 deneyimi. Kısa bilgi. Biyobilgi. 2020:bbaa261. doi: 10.1093/bib/bbaa261. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
35. Arthi V., Parman J. Hastalık, krizler ve refah: Ekonomik tarih ve COVID-19'un uzun vadeli etkileri. Keşfet. ekonomi Tarih. 2020:101381. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
36. Roviello V., Roviello GN İtalyan ormanlık alanlarında daha düşük COVID-19 ölüm oranı, Akdeniz bitkileri tarafından immün koruma sağlandığını düşündürmektedir. çevre. kimya Letonya 2020; 19 :699–710. doi: 10.1007/s10311-020-01063-0. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
37. Ibn-Mohammed T., Mustapha KB, Godsell J., Adamu Z., Babatunde KA, Akintade DD, Acquaye A., Fujii H., Ndiaye MM, Yamoah FA, et al. COVID-19'un küresel ekonomi ve ekosistemler üzerindeki etkilerinin ve döngüsel ekonomi stratejileri için fırsatların eleştirel bir analizi. kaynak. Konserve geri dönüşüm 2021; 164 :105169. doi: 10.1016/j.resconrec.2020.105169. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
38. Naveja JJ, Madariaga-Mazón A., Flores-Murrieta F., Granados-Montiel J., Maradiaga-Ceceña M., Alaniz VD, Maldonado-Rodriguez M., García-Morales J., Senosiain-Peláez JP, Martínez -Mayorga K. Birliği güçtür: COVID-19 için antiviral ve antiinflamatuar ilaçlar. Uyuşturucu Disk. Bugün. 2020; 26 :229–239. doi: 10.1016/j.drudis.2020.10.018. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
39. Zhang W., Zhao Y., Zhang F., Wang Q., Li T., Liu Z., Wang J., Qin Y., Zhang X., Yan X. Şiddetli koronavirüs hastalığı 2019 (COVID-19) olan kişilerin tedavisi: Çin'den klinik immünologların perspektifleri. klinik immünol. 2020; 214 :108393. doi: 10.1016/j.clim.2020.108393. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
40. Costanzo M., De Giglio MAR, Roviello GN SARS CoV-2: Yeni koronavirüs tedavisi için lopinavir/ritonavir, darunavir/umifenovir, hidroksiklorokin, remdesivir, favipiravir ve diğer ilaçlara dayalı antiviral tedaviler üzerine son raporlar. Curr. Med. kimya 2020; 27 :4536–4541. doi: 10.2174/0929867327666200416131117. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
41. Singh TU, Parida S., Lingaraju MC, Kesavan M., Kumar D., Singh RK Uyuşturucunun amacına uygun hale getirilmesi yaklaşımı, COVID-19 ile mücadele. Eczane. 2020 ; 72 :1479–1508. doi: 10.1007/s43440-020-00155-6. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
42. Borbone N., Piccialli G., Roviello GN, Oliviero G. SARS-CoV-2 ve Diğer Koronavirüslerle Mücadelede İlaç Olarak Nükleosid Analogları ve Nükleosid Öncüleri. moleküller. 2021; 26 :986. doi: 10.3390/moleküller26040986. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
43. Ang L., Lee HW, Choi JY, Zhang J., Lee MS Bitkisel ilaç ve COVID-19 tedavisi için kalıp tanımlama: Kılavuzların hızlı bir incelemesi. bütünleşik Med. Res. 2020; 9 :100407. doi: 10.1016/j.imr.2020.100407. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
44. Li Y., Liu X., Guo L., Li J., Zhong D., Zhang Y., Clarke M., Jin R. Yeni koronavirüs (COVID-19) pnömonisini tedavi etmek için geleneksel Çin bitkisel ilacı: Protokol için sistematik bir gözden geçirme ve meta-analiz. Sist. Rev. 2020; 9 :1–6. doi: 10.1186/s13643-020-01343-4. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
45. Ang L., Lee HW, Kim A., Lee JA, Zhang J., Lee MS Bitkisel ilaç tedavisi için COVID-19 teşhisi konan çocukların: Kılavuzların gözden geçirilmesi. Tamamlayıcı. orada. klinik Pratik 2020; 14 :101174. doi: 10.1016/j.ctcp.2020.101174. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
46. Shahrajabian MH, Sun W., Shen H., Cheng Q. SARS ve SARS-CoV-2 tedavisi ve önlenmesi için Çin bitkisel ilacı, COVID-19 salgını için bitkisel ilaç kullanımını teşvik ediyor. Açta Agric. Tara. Mezhep. B Toprak Bitki Bilimi 2020; 70 :437–443. doi: 10.1080/09064710.2020.1763448. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
47. Lee DY, Li QY, Liu J., Efferth T. Geleneksel Çin bitkisel ilaçları, COVID-19'a karşı ön savaşta: Klinik deneyim ve bilimsel temel. Bitki ilacı. 2021; 80 :153337. doi: 10.1016/j.phymed.2020.153337. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
48. Wei H., Liu S., Liao Y., Ma C., Wang D., Tong J., Feng J., Yi T., Zhu L. Dutun diabetes mellitus tedavisinde tıbbi potansiyelinin sistematik bir incelemesi . Am. J. Chin. Med. 2019; 46 :1743–1770. doi: 10.1142/S0192415X1850088X. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
49. Ng K.-W., Cao Z.-J., Chen H.-B., Zhao Z.-Z., Zhu L., Yi T. Oolong çay: İşleme yöntemlerinin, kimyasal bileşimin, sağlık etkileri ve risk. kritik Rev. Gıda Bilimi Nutr. 2017; 58 :2957–2980. doi: 10.1080/10408398.2017.1347556. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
50. Yi T., Chen H.-B., Zhao Z.-Z., Yu Z.-L., Jiang Z.-H. Geleneksel Çin tıbbında kullanılan iki “Ejderhanın Kanı” ilacının kimyasal profillerinin ve anti-trombosit agregasyon etkilerinin karşılaştırılması. J. Ethnopharmacol. 2011; 133 :796–802. doi: 10.1016/j.jep.2010.11.008. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
51. Yi T., Tang Y., Zhang J., Zhao Z., Yang Z., Chen H. UPLC-PAD-MS ile "Dragon's Blood" etnomedicine'de altı flavonoidin karakterizasyonu ve belirlenmesi. kimya Cent. J.2012 ; 6 :116. doi: 10.1186/1752-153X-6-116. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
52. Xue Y., Zhu L., Yi T. Ultra performanslı sıvı kromatografisi ile Resina Draconis'in parmak izi analizi. kimya Cent. J.2017 ; 11 doi: 10.1186/s13065-017-0299-8. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
53. Zheng G.-Q., Kenney PM, Lam LK Potansiyel antikanserojenik maddeler olarak karanfilden ( Eugenia caryophyllata ) elde edilen seskiterpenler. J. Nat. Üretim 1992; 55 :999–1003. doi: 10.1021/np50085a029. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
54. Bhowmik D., Kumar KS, Yadav A., Srivastava S., Paswan S., Dutta AS Geleneksel Hint bitkilerinde Syzygium aromaticum ve sağlık yararlarında son trendler. J. Ecz. fitokimya 2012; 1 :13–22. [ Google Akademik ]
55. Cortés-Rojas DF, de Souza CRF, Oliveira WP Karanfil ( Syzygium aromaticum ): Değerli bir baharat. Asya Pak. J. Trop. Biyomed. 2014; 4 :90–96. doi: 10.1016/S2221-1691(14)60215-X. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
56. Aisha AF, Abu-Salah KM, Alrokayan SA, Siddiqui MJ, Ismail Z., Majid AMSA Syzygium aromaticum , iyi bir betulinik asit kaynağı ve potansiyel anti-meme kanseri kaynağı olarak özütler. Rahip Sütyen. Çiftlik. 2012; 22 :335–343. doi: 10.1590/S0102-695X2011005000185. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
57. Prashar A., Locke IC, Evans CS Karanfil ( Syzygium aromaticum ) yağının ve ana bileşenlerinin insan cilt hücrelerine sitotoksisitesi. Hücre Çoğaltma 2006; 39 :241–248. doi: 10.1111/j.1365-2184.2006.00384.x. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
58. Banerjee S., Panda CK, Das S. Clove ( Syzygium aromaticum L.), akciğer kanseri için potansiyel bir kemopreventif ajan. Karsinojenez. 2006; 27 :1645–1654. doi: 10.1093/carcin/bgi372. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
59. Aisha A., Nassar Z., Siddiqui M., Abu-Salah K., Alrokayan S., Ismail Z., Abdul Majid A. Syzygium aromaticum L. özlerinin antianjiyojenik, sitotoksik ve antioksidan etkilerinin değerlendirilmesi . Asyalı J. Biol. bilim 2011; 4 :282–290. doi: 10.3923/ajbs.2011.282.290. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
60. Ogata M., Hoshi M., Urano S., Endo T. Öjenolün ve ilgili monomerik ve dimerik bileşiklerin antioksidan aktivitesi. kimya eczane Boğa. 2000; 48 :1467–1469. doi: 10.1248/cpb.48.1467. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
61. Darshan S., Doreswamy R. Geleneksel tıptan patentli antiinflamatuar bitki ilacı geliştirme. fitoter. Res. 2004; 18 :343–357. doi: 10.1002/ptr.1475. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
62. Miyazawa M., Hisama M. Salmonella typhimurium TA1535/pSK1002 umu testinde karanfilden ( Syzygium aromaticum ) alkilfenollerle kimyasal mutajen kaynaklı SOS yanıtının baskılanması. J. Agric. Gıda Kimyası 2001; 49 :4019–4025. doi: 10.1021/jf0103469. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
63. Vijayasteltar L., Nair GG, Maliakel B., Kuttan R., Krishnakumar I. Karanfil tomurcuklarının standartlaştırılmış bir polifenolik ekstraktının güvenlik değerlendirmesi: Subkronik toksisite ve mutajenite çalışmaları. Toksikol. 2016 ; 3 :439–449. doi: 10.1016/j.toxrep.2016.04.001. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
64. Ogunwande I., Olamore N., Ekundayo O., Walker T., Schmidt J., Setzer W. Eugenia uniflora L. Int. J. Aromater. 2005; 15 :147–152. doi: 10.1016/j.ijat.2005.07.004. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
65. Udensi UK, Tchounwou PB Potasyum homeostazı, oksidatif stres ve insan hastalığı. Int. J. Clin. Tecrübe. Fizyol. 2017; 4 :111. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
66. Horsburgh MJ, Wharton SJ, Karavolos M., Foster SJ Manganez: Oksijenli bir yaşam için elemental savunma. Trendler Microbiol. 2002; 10 :496–501. doi: 10.1016/S0966-842X(02)02462-9. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
67. Fang S., Thomas RM, Conklin JL, Oberley LW, Christensen J. Manganez süperoksit dismutaz ve NADH diaphorazın ortak yerleşimi. J. Histochem. Sitokimya. 1995; 43 :849–855. doi: 10.1177/43.8.7622845. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
68. Cao Y., Qin Y., Bruist M., Gao S., Wang B., Wang H., Guo X. Elektrosprey iyonizasyon kütlesi ile izlenen diziler d(XnC4Ym) ile iplikler arası i-motifin oluşumu ve ayrışması spektrometri. J. Am. Sos. Kütle Spektromu. 2015; 26 :994–1003. doi: 10.1007/s13361-015-1093-2. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
69. Wilson JX C vitamininin sepsiste etki mekanizması: Askorbat, endotelyumdaki redoks sinyalini modüle eder. Biyofaktörler. 2009; 35 :5–13. doi: 10.1002/biof.7. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
70. Bagchi D., Garg A., Krohn R., Bagchi M., Tran M., Stohs S. Vitamin C ve E'nin oksijen serbest radikal süpürme yetenekleri ve in vitro bir üzüm çekirdeği proantosiyanidin özü. Res. komün. Mol. Pathol. Eczane. 1997; 95 :179–189. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
71. Pino JA, Marbot R., Agüero J., Fuentes V. Küba'da yetişen karanfil tomurcuklarından ve yapraklarından ( Syzygium aromaticum (L.) Merr. et Perry) uçucu yağ. J. Essent. Petrol Res. 2001; 13 :278–279. doi: 10.1080/10412905.2001.9699693. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
72. Raina V., Srivastava S., Aggarwal K., Syamasundar K., Kumar S. Little Andaman, Hindistan'dan Syzygium aromaticum yaprağının uçucu yağ bileşimi . Lezzet Kokusu J.2001 ; 16 :334–336. doi: 10.1002/ffj.1005. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
73. Zachariah T., Krishnamoorthy B., Rema J., Mathew P. Karanfil ( Syzygium aromaticum ) Ind. Perf. 2005; 49 :313. [ Google Akademik ]
74. Mittal M., Gupta N., Parashar P., Mehra V., Khatri M. Syzygium aromaticum'un fitokimyasal değerlendirmesi ve farmakolojik aktivitesi : Kapsamlı bir inceleme. Int. J. Ecz. eczane bilim 2014; 6 :67–72. [ Google Akademik ]
75. Jimoh SO, Arowolo LA, Alabi KA Syzygium aromaticum ekstraktının ve uçucu yağın fitokimyasal taraması ve antimikrobiyal değerlendirmesi. Int. J. Curr. Mikrobiyoloji. Uygulama bilim 2017; 6 :4557–4567. doi: 10.20546/ijcmas.2017.607.476. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
76. El Ghallab Y., Al Jahid A., Eddine JJ, Said AAH, Zarayby L., Derfoufi S. Syzygium aromaticum L.: Uçucu yağın, ekstraktların ve öjenolün süpürme aktivitesinin fitokimyasal olarak incelenmesi ve karşılaştırılması. Av. gelenek. Med. 2020; 20 :153–158. doi: 10.1007/s13596-019-00416-7. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
77. Begum S., Siddiqui BS, Khatoon R., Aftab F. Syzygium aromaticum Linn üzerinde fitokimyasal çalışmalar. J. Chem. Sos. Pak. 2014; 36 :512. [ Google Akademik ]
78. Chaieb K., Hajlaoui H., Zmantar T., Kahla-Nakbi AB, Rouabhia M., Mahdouani K., Bakhrouf A. Karanfil esansiyel yağının kimyasal bileşimi ve biyolojik aktivitesi, Eugenia caryophyllata ( Syzigium aromaticum L. Myrtaceae) : Kısa bir inceleme. fitoter. Res. 2007; 21 :501–506. doi: 10.1002/ptr.2124. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
79. Gopalakrishnan N., Narayanan C., Mathew A. Karanfil yağından seskiterpen hidrokarbonlar. Lebensmittel-Wissenschaft+ Technol. 1984; 17 :42–43. [ Google Akademik ]
80. Zhao C., Qiao X., Shao Q., Hassan M., Ma Z. Biyoetanol üretim prosesi sırasında lignin kimyasal yapısının evrimi ve bunun enzimatik hidrolize karşı inhibisyonu. Enerji Yakıtları. 2020; 34 :5938–5947. doi: 10.1021/acs.energyfuels.0c00293. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
81. Frohlich PC, Santos KA, Palú F., Cardozo-Filho L., da Silva C., da Silva EA Karanfilden ( Syzygium aromaticum ) öjenol ekstraksiyonu üzerindeki etkilerin süperkritik CO 2 kullanılarak sıcaklık ve basıncın _{değerlendirilmesi} . J. Supercrit. sıvılar. 2019; 143 :313–320. doi: 10.1016/j.supflu.2018.09.009. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
82. Bahramsoltani R., Rahimi R. SARS-CoV-2'nin yönetimi için geleneksel İran tıbbının bir değerlendirmesi. Ön. Eczane. 2020; 11 doi: 10.3389/fphar.2020.571434. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
83. Öztürk A., Özbek H. Eugenia caryophyllata esansiyel yağının antiinflamatuar aktivitesi: Antiinflamatuar aktiviteye sahip bir hayvan modeli. Avro. J. Gen Med. 2005; 2 :159–163. [ Google Akademik ]
84. Tanko Y., Mohammed A., Okasha M., Umah A., Magaji R. Wistar farelerinde ve farelerde Syzygium aromaticum çiçek tomurcuğunun etanol ekstraktının anti-nosiseptif ve anti-enflamatuar aktiviteleri . Afr. J. Trad. Tamamlayıcı. Altern. Med. 2008; 5 :209–212. doi: 10.4314/ajtcam.v5i2.31275. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
85. Martin S., Padilla E., Ocete M., Galvez J., Jimenez J., Zarzuelo A. Bupleurum fruticescens esansiyel yağının anti-inflamatuar aktivitesi . Bitki Med. 1993; 59 :533–536. doi: 10.1055/s-2006-959755. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
86. Depigmente edici ve iltihap önleyici özelliklere sahip Rho HS, Ghimeray AK, Yoo DS, Ahn SM, Kwon SS, Lee KH, Cho DH, Cho JY Kaempferol ve kaempferol rhamnosides. moleküller. 2011; 16 :3338–3344. doi: 10.3390/moleküller16043338. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
87. García-Mediavilla V., Crespo I., Collado PS, Esteller A., Sánchez-Campos S., Tuñón MJ, González-Gallego J. Antiinflamatuar flavonlar quercetin ve kaempferol, indüklenebilir nitrik oksit sentaz, siklooksijenazın inhibisyonuna neden olur -2 ve reaktif C-proteini ve Chang Liver hücrelerinde nükleer faktör kappaB yolunun aşağı regülasyonu. Avro. J. Pharmacol. 2007; 557 :221–229. doi: 10.1016/j.ejphar.2006.11.014. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
88. Jnawali HN, Lee E., Jeong K.-W., Shin A., Heo Y.-S., Kim Y. Rhamnetinin anti-enflamatuar aktivitesi ve c-Jun NH2-terminal kinazına bağlanmasının bir modeli 1 ve p38 MAPK. J. Nat. Üretim 2014; 77 :258–263. doi: 10.1021/np400803n. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
89. Novo Belchor M., Hessel Gaeta H., Fabri Bittencourt Rodrigues C., Ramos da Cruz Costa C., de Oliveira Toyama D., Domingues Passero LF, Dalastra Laurenti M., Hikari Toyama M. Bir inhibitör olarak rhamnetinin değerlendirilmesi salgı fosfolipaz A2'nin farmakolojik etkisi. moleküller. 2017; 22 :1441. doi: 10.3390/moleküller22091441. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
90. Daniel AN, Sartoretto SM, Schmidt G., Caparroz-Assef SM, Bersani-Amado CA, Cuman RKN Deneysel hayvan modellerinde öjenol esansiyel yağının anti-enflamatuar ve antinosiseptif aktiviteleri A. Rahip Sütyen. Çiftlik. 2009; 19 :212–217. doi: 10.1590/S0102-695X2009000200006. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
91. Magalhães CB, Riva DR, DePaula LJ, Brando-Lima A., Koatz VLG, Leal-Cardoso JH, Zin WA, Faffe DS Eugenol'ün lipopolisakarit kaynaklı akciğer hasarı üzerinde in vivo anti-inflamatuar etkisi. J. Uygulama Fizyol. 2010; 108 :845–851. doi: 10.1152/japplphysiol.00560.2009. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
92. Chniguir A., Zioud F., Marzaioli V., El-Benna J., Bachoual R. Syzygium aromaticum sulu özü, insan nötrofillerinin miyeloperoksidazını inhibe eder ve fareleri LPS'nin neden olduğu akciğer iltihabından korur. eczane Biol. 2019; 57 :55–63. doi: 10.1080/13880209.2018.1557697. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
93. Nassan M., Mohamed E., Abdelhafez S., Ismail T. Albino farelerde deneysel akut hematojen piyelonefrit modelinde karanfil ve tarçın özlerinin etkisi: İmmünopatolojik ve antimikrobiyal çalışma. Int. J. İmmunopatol. Eczane. 2015; 28 :60–68. doi: 10.1177/0394632015572075. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
94. Su H., Yang M., Wan C., Yi L.-X., Tang F., Zhu H.-Y., Yi F., Yang H.-C., Fogo AB, Nie X. Renal Çin'de COVID-19 hastalarının 26 ölüm sonrası bulgusunun histopatolojik analizi. böbrek uluslararası 2020; 98 :219–227. doi: 10.1016/j.kint.2020.04.003. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
95. Carrasco FR, Schmidt G., Romero AL, Sartoretto JL, Caparroz-Assef SM, Bersani-Amado CA, Cuman RKN Zingiber officinale Roscoe , Salvia officinalis L. ve Syzygium aromaticum L. uçucu yağların immünomodülatör aktivitesi: Mizah kanıtı- ve hücre aracılı yanıtlar. J. Ecz. Eczane. 2009; 61 :961–967. doi: 10.1211/jpp/61.07.0017. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
96. Saeed SA, Gilani AH Karanfil yağının antitrombotik aktivitesi. J. Pak. Med. Doç. 1994; 44 :112. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
97. Yang Y.-Y., Lee M.-J., Lee H.-S., Park W.-H. Karanfil özlerinin antioksidan, anti-trombosit agregasyonu ve anti-trombotik etkilerinin taranması. J. Physiol. Pathol. Kore Med. 2011; 25 :471–481. [ Google Akademik ]
98. Rasheed A., Laekeman G., Totte J., Vlietinck A., Herman A. Eugenol ve prostaglandin biyosentezi. İngilizce J.Med. 1984; 310 :50–51. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
99. Srivastava K. Bir yemek baharatı karanfilinden ( Syzgium aromaticum L) Prostag'dan antiplatelet prensipler. Lökot. Esans. Yağ. Asitler. 1993; 48 :363–372. doi: 10.1016/0952-3278(93)90116-E. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
100. Im LEE J., Lee HS, Jun WJ, Yu KW, Shin DH, Hong BS, Cho HY, Yang HC Syzygium aromaticum (L.) MERR'den Antitrombotiklerin Saflaştırılması ve Karakterizasyonu. & PERRY. Biol. ve Ecz. Boğa. 2001; 24 :181–187. doi: 10.1248/bpb.24.181. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
101. Tragoolpua Y., Jatisatienr A. Eugenia caryophyllus (Spreng.) Bullock & SG Harrison ve uçucu yağ, eugenol'ün anti-herpes simpleks virüs aktiviteleri. fitoter. Res. 2007; 21 :1153–1158. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
102. Hussein G., Miyashiro H., Nakamura N., Hattori M., Kakiuchi N., Shimotohno K. Sudan şifalı bitki özlerinin hepatit C virüsü (HCV) proteazı üzerinde inhibe edici etkileri. fitoter. Res. 2000; 14 :510–516. doi: 10.1002/1099-1573(200011)14:7<510::AID-PTR646>3.0.CO;2-B. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
103. Benencia F., Courreges M. Öjenolün insan herpes virüsü üzerindeki in vitro ve in vivo aktivitesi. fitoter. Res. 2000; 14 :495–500. doi: 10.1002/1099-1573(200011)14:7<495::AID-PTR650>3.0.CO;2-8. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
104. Dai J.-P., Zhao X.-F., Zeng J., Wan Q.-Y., Yang J.-C., Li W.-Z., Chen X.-X., Wang G .-F., Li K.-S. BiFC tekniği kullanılarak Beclin1-Bcl2 kompleksinin ayrışmasına ve anti-influenza A virüs aktivitesi üzerindeki öjenol mekanizmasına dayanan otofaji inhibitörleri için ilaç taraması. PLoS BİR. 2013; 8 :e61026. doi: 10.1371/journal.pone.0061026. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
105. Lane T., Anantpadma M., Freundlich JS, Davey RA, Madrid PB, Ekins S. Doğal ürün öjenol, ebola virüsünün in vitro bir inhibitörüdür. eczane Res. 2019; 36 :1–6. doi: 10.1007/s11095-019-2629-0. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
106. Kurokawa M., Hozumi T., Basnet P., Nakano M., Kadota S., Namba T., Kawana T., Shiraki K. Geum japonicum ve Syzygium aromaticum'dan bir Anti-herpesvirus Bileşik olarak Eugeniin'in Saflaştırılması ve Karakterizasyonu . J. Pharmacol. Tecrübe. orada. 1998; 284 :728–735. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
107. Saleem HN, Batool F., Mansoor HJ, Shahzad-ul-Hussan S., Saeed M. Syzygium aromaticum (Karanfil) ACS Omega Çiçek Tomurcuklarından İzole Edilen Eugeniin, Isobiflorin ve Biflorin ile dang virüsü proteazının inhibisyonu. 2019; 4 :1525–1533. doi: 10.1021/acsomega.8b02861. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
108. Kanyinda JNM Coronavirüs (COVID-19): Önleme ve tedavi için bir protokol (Covalyse ^® ) Eur. J.Med. Sağlık Bilimi 2020; 2 :1–4. doi: 10.24018/ejmed.2020.2.4.340. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
109. Samaddar A., Gadepalli R., Nag VL, Misra S. Hindistan'da düşük COVID-19 ölüm oranının gizemi. Ön. Genet. 2020; 11 :854. doi: 10.3389/fgene.2020.00854. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
110. Rhodes JM, Subramanian S., Laird E., Kenny RA 35 derece Kuzey enleminin güneyindeki ülkelerde COVID-19 kaynaklı düşük nüfus ölüm oranı, ciddiyeti belirleyen bir faktör olarak D vitaminini destekler. Besin. Eczane. orada. 2020; 51 :1434–1437. doi: 10.1111/apt.15777. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
111. Singh NA, Kumar P., Kumar N. Baharatlar ve otlar: COVID-19 sırasında potansiyel antiviral önleyiciler ve bağışıklık güçlendiriciler. fitoter. Res. 2021; 29 doi: 10.1002/ptr.7019. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
112. Chaachouay N., Douira A., Zidane L. COVID-19, Kuzey-Batı Fas, Salé Eyaletinin bitkisel pazarlarında bitkisel ilaçlarla önleme ve tedavi. Avro. J. Entegre. Med. 2021; 42 :101285. doi: 10.1016/j.eujim.2021.101285. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
113. Pandey P., Singhal D., Khan F., Arif M. SARS-CoV-2'ye karşı Piper nigrum , Syzygium aromaticum ve Zingiber officinale roscoe türevli bileşikler üzerinde in silico tarama : Bir ilacı yeniden kullanma yaklaşımı. Biointerface Res. Uygulama kimya 2020; 11 :11122–11134. [ Google Akademik ]
114. Joshi T., Joshi T., Sharma P., Mathpal S., Pundir H., Bhatt V., Chandra S. Moleküler yerleştirme kullanarak Mpro ve ACE2'yi hedefleyerek doğal bileşiklerin COVID-19'a karşı in silico taraması. Avro. Rahip Med. Eczane. bilim 2020; 24 :4529–4536. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
115. Rehman M., AlAjmi MF, Hussain A. SARS-CoV-2 ana proteazın (3CLpro) inhibitörleri olarak doğal bileşikler: COVID-19 ile mücadele için moleküler yerleştirme ve simülasyon yaklaşımı. Curr. eczane Des. 2020; 16 doi: 10.2174/1381612826999201116195851. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]

[maturidi]

Karanfil ( Syzygium aromaticum ) genomu, öjenol biyosentez yolu hakkında bilgi sağlar.

Sonia Ouadi , ^{1, 2} Nicolas Sierro , ² Simon Goepfert , ² Lucien Bovet , ² Gaetan Glauser , ³ Armelle Vallat , ³ Manuel C. Peitsch , ² Felix Kessler , ¹ ve Nikolai V. Ivanov ²
Yazar bilgileri Makale notları Telif hakkı ve Lisans bilgileri Sorumluluk Reddi
¹ Fen Fakültesi, Bitki Fizyolojisi Laboratuvarı, Neuchatel Üniversitesi, 2000 Neuchâtel, İsviçre
² PMI R&D, Philip Morris Products S. A, Quai Jeanrenaud 5, CH-2000 Neuchâtel, İsviçre
³ Fen Fakültesi, Neuchâtel Analitik Kimya Platformu, Neuchâtel Üniversitesi, 2000 Neuchâtel, İsviçre
Nikolai V. Ivanov, E-posta: moc.imp@vonavi.ialokin .
Sorumlu yazar. İlişkili Veriler

Tamamlayıcı Malzemeler Veri Kullanılabilirliği Bildirimi
Git: Soyut


Karanfil ( Syzygium aromaticum ), küresel ticarette önemli bir tropikal baharat ürünüdür. Gelişen çevresel baskılar, genomik ve genetik bilginin kıtlığı nedeniyle şu anda karanfil yetiştiricilerinin erişemediği modern karakterizasyon ve seçim tekniklerini zorunlu kılmaktadır. Burada, karanfil için 370 Mb yüksek kaliteli kromozom ölçeğinde bir genom düzeneği sunuyoruz. S. aromaticum ve Eucalyptus grandis arasındaki karşılaştırmalı genomik analizMyrtaceae familyasının her iki türü de on bir kromozomun yedisinde genom yapısının iyi korunduğunu ve kromozom içi yeniden düzenlemeleri ortaya koyuyor. Karanfil ürünlerinin ana biyoaktif bileşeni olan öjenolün biyosentezinde yer alan ailelere ait genleri rapor ediyoruz. Transkriptomik ve metabolomik bulgularımıza dayanarak, öjenol asetatın karanfil yapraklarında ve tomurcuklarında yüksek öjenol birikiminde anahtar rol oynadığı varsayımsal bir senaryo öneriyoruz. Karanfil genomu, Myrtaceae familyası için omik kaynaklara yeni bir katkı ve karanfil araştırması için önemli bir araçtır.

Konu terimleri: Karşılaştırmalı genomik, İkincil metabolizma
Git: giriiş


Karanfil, Syzygium aromaticum (L.) Merr. & LM Perry, Myrtaceae familyasına ait (aynı zamanda mersin, okaliptüs ve guava da dahil) çok yıllık tropikal bir ağaçtır. "Baharat adaları" olarak da bilinen doğu Endonezya'daki Maluku Adaları'na özgü olan karanfil, en eski kullanılan ve ticareti yapılan baharatlardan biridir ¹ . 18. yüzyıldan itibaren karanfil ağaçları dünyanın farklı bölgelerine tanıtılmış ve burada ekonomik açıdan önemli hale gelmiştir ^{2 , 3}. Kurutulmuş, açılmamış çiçek tomurcukları (karanfil), oleoresin ve öjenol açısından zengin uçucu yağ (EO) için yetiştirilen karanfil, küresel ticarette en önemli tropikal baharat bitkilerinden biridir. Ürünleri ticari olarak farmasötik, kozmetik, gıda, tütün ve tarım endüstrilerinde geniş bir uygulama yelpazesinde ^{4 – 7} kullanılmaktadır .

Myrtaceae familyası, çiçekli bitkilerin sekizinci en büyük familyasıdır. ~130 ila 140 cinse dağılmış 5650'den fazla tür içerir. Türlerin çoğu diploittir (2n = 22), küçük ila orta genom boyutlarına (234-1788 Mb) sahiptir ^{8 , 9} . Eucalyptus grandis'in (640 Mb) kromozom seviyesindeki genom düzeneği, Myrtaceae familyasına ait tüm türler için bir referans genomdur ve karşılaştırmalı genomik ^{10 – 14} için değerli bir araçtır . Karanfil, yenilebilir meyveleri, kerestesi ve tıbbi özellikleri (örn .Syzygium cumini ve Syzygium jambos ) ^{15 , 16} . Önceki karyotip çalışmaları karanfilin 2n = 22 kromozomlu bir diploid olduğunu göstermektedir ¹⁷ . Bununla birlikte, genom boyutu C-değeri veri tabanına kaydedilmemiştir ve şu anda karanfil ⁹ için hiçbir referans genom veya genetik harita mevcut değildir . Karanfil için bir referans genom, verim (organ boyutu, hastalık direnci gibi), hasat maliyeti (düşük dallanma ve düşen tomurcuklar) ve önemli olan ikincil bileşiklerin biyosentezi ile ilgili ekonomik açıdan önemli özelliklerin genetik temelini araştırmaya başlamak için temel olacaktır. Karanfil ürünlerinin kalitesi için.

Ticari tip karanfil EO'sunda bulunan başlıca bileşikler, öjenol (%72-96,6), öjenol asetat (%0-21,3), β-karyofillen (%1,7-19,5) ve a-humulendir (%0,2-2,2) ¹⁸ . Öjenol (4-allil-2-metoksifenol) karanfilin ana biyoaktif bileşiğidir ve analjezik, antioksidan, antienflamatuar, antibakteriyel, antifungal ve antiviral aktivitelere sahip çok yönlü bir bileşiktir ^{19 – 21} . Eugenol, baharatların, şifalı otların ve meyvelerin aromasına ve tadına katkıda bulunan ve bitki iletişiminde (tozlayıcı çekiciliği) ve savunmada (böceklere, otçullara ve patojenlere karşı) rol oynayan büyük bir fenilpropanoid uçucu grubu olan fenilpropen grubuna aittir ^{. , 23}. Bitki shikimate yolu tarafından üretilen fenilalaninden öjenol biyosentezi, genel fenilpropanoid yolunun gen ailelerini ve monolignol kumaril alkol ve koniferil alkol (CCR, sinnamoil CoA redüktaz ve CAD, sinamil alkol dehidrojenaz). Son adımlar, uçucu fenilpropenlerin (BAHD (benzil alkol-asetil-, antosiyanin- O -hidroksi-sinamoil-, antranilat-N-hidroksisinnamoil/benzoil-, deasetil-) üretiminde yer alan bazı üyeleri içeren ailelere ait biyosentetik genler tarafından katalize edilir. vindolin) açiltransferaz süper ailesi ve PIP (pinoresinol–larisiresinol redüktaz, izoflavon redüktaz, fenilkumaran benzilik eter redüktaz) ailesi) ^{23– 25} . Fenilpropen uçucularının üretimine yol açan biyosentetik yol, çeşitli bitki ve meyvelerde incelenmiştir ve birçok biyosentetik gen izole edilmiş ve karakterize edilmiştir ²⁵ . Karanfil ürünleri en zengin öjenol kaynağı olarak kabul edilse de, öjenolün karanfil organlarında biyosentezi, yüksek birikimi ve düzenlenmesinde yer alan biyolojik ve moleküler mekanizmalar kapsamlı bir şekilde araştırılmamıştır.

Burada, on bir kromozomda toplanmış karanfil için yüksek kaliteli bir referans genomu rapor ediyoruz. Bu çalışmada, Myrtaceae familyasının iki cinsi arasındaki genom evrimini araştırmak için yeni birleştirilmiş karanfil genomunu E. grandis genomu ile karşılaştırdık . Ek olarak, öjenol biyosentezinde yer alan anahtar gen ailelerini belirlemek için genomu analiz ettik ve öjenol biyosentezi ve bunun karanfil yaprakları ve tomurcuklarındaki birikimi hakkında fikir edinmek için kombine bir transkriptomik ve metabolomik analiz gerçekleştirdik.

Git: Sonuçlar

Genome de novo montajı ve açıklama


^{Illumina çift uçlu (PE) ham okumaları ve K-mer analiz yazılımı GenomeScope 2.0 kullanılarak, karanfil genom boyutunun 343 Mb (k = 21 bp) 26} (Ek Şekil 1 ) olduğu tahmin edilmiştir. Oxford Nanopore Technologies'in (ONT) üçüncü nesil uzun okuma sıralama teknolojilerinin Hi-C teknolojisi ile birleştirilmesi, karanfil için yüksek kaliteli bir referans genomun de novo montajını mümkün kıldı (Ek Veri 1 ) . Nihai düzenek, düzeneğin %99,3'ünün 11 kromozoma sabitlendiği 24 yapı iskelesinden oluşan 370 Mb'lık bir genomla sonuçlandı (Tablo 1) (Ek Tablo 1 ). S. aromaticum genom düzeneğinin eksiksizliği, eudicots_odb10 veri seti ²⁷ ile BUSCO kullanılarak değerlendirildi . Test edilen BUSCO genlerinin %98,2'si tam formda bulundu; bu, okaliptüs genomunda gözlemlenene benzer bir yüzde (%97,9). Eksik BUSCO genlerinin düşük yüzdesi (%1.00), karanfil genom düzeneğinin neredeyse tamamlandığını gösterir (Ek Şekil 2 ). tablo 1


S. aromaticum'un genom montajı için istatistikler .

Toplantı
iskele sayısı	24
İskelelerin minimum uzunluğu (bp)	11.734
Maksimum iskele uzunluğu (bp)	43.763.418
İskelelerin ortalama uzunluğu (bp)	15.427.406,3
N	36.000 (%0,01)
N50 (bp)	35.418.074
Montajın kalite değeri (QV)	46.738
Kromozom ölçekli iskele sayısı	11
Kromozom ölçekli yapı iskelelerinin toplam uzunluğu	367.665.948 (%99,3)
Toplam montaj uzunluğu (bp)	370.257.752
Dipnot
Öngörülen genlerin sayısı	27.528
Tahmin edilen transkript sayısı	50.053
Ortalama transkript uzunluğu (bp)	2.215,27
Ortalama CDS uzunluğu (bp)	1.277,41
Transkript başına ortalama ekzon	6.28
UniRef Malvids ile Açıklamalı	22.139 (%80)
Tekrar dizileri (bp)	160.689.965 (%43,4)
LTR retrotranspozonları (bp)	80.731.053 (%21,80)
LTR/Kopya (bp)	29.874.465 (%8,1)
LTR/Çingene (bp)	48.891.039 (%13,2)
Diğerleri (bp)	79.958.912 (%21,6)

Ayrı bir pencerede aç
Karanfil ve okaliptüs transkriptlerinden elde edilen RNAseq verileri kullanılarak, genom düzeneğinin %31'ini (115 Mb) temsil eden toplam 27.528 protein kodlayan gen tahmin edildi (Ek Veri 1 ) . BUSCO sonuçları, gen modeli ve protein tahminleri tarafından gen alanının yüksek oranda kapsandığını gösterdi: transkript seviyesindeki BUSCO'ların %95'i ve protein seviyesindeki BUSCO'ların %93,7'si, eudicots_odb10 ortolog veri seti (Ek Şek. 2 ). Karanfil genomu, %43,4 (161 Mb) tekrarlayan DNA içerir; bu, Myrtaceae göreli guava ( Psidium guajava ) 443,8 Mb genom düzeneğinde (%43,55) bildirilene benzer bir fraksiyondur ¹⁴. Tanımlanan yer değiştirebilir öğeler arasında, uzun terminal tekrarları retrotranspozonları (LTR-RT'ler), karanfil düzeneğinin %21.80'ini temsil ediyordu. LTR-RT üst aileleri Copia ve Gypsy LTR-RT'ler, genom düzeneğinin sırasıyla %8,1'ini (30 Mb) ve %13,2'sini (49 Mb) temsil eden en bol tekrar elementleriydi (Tablo 1). Karanfil genom evrimi


Okaliptüs genomu ile karanfil genomunun karşılaştırmalı analizine göre, iki Myrtaceae türü arasında önemli bir interkromozomal yeniden düzenleme gözlenmedi (Şekil 1b). 1). 1, 3, 5 ve 7 numaralı kromozomların yapıları, E. grandis ve S. aromaticum arasında büyük ölçüde korunmuştur ve diğer yedi kromozom 2, 4, 6, 8, 9'da on kromozom içi yeniden düzenleme (a'dan j'ye) bulunmuştur. 10 ve 11. 4, 6, 9, 10 ve 11 numaralı kromozomlarda büyük terminal inversiyonları mevcuttur ve 2, 6 ve 8 numaralı kromozomlarda daha karmaşık terminal yeniden düzenlemeleri meydana gelir (Ek Tablo 2 ) .

Şekil 1
Syzygium aromaticum genomunun Eucalyptus grandis genomu ile karşılaştırmalı analizi .
S. aromaticum ve E. grandis 11 kromozomlarının DNA hizalaması . E. grandis ve S. aromaticum kromozomlarının (Chr) DNA dizilerinin hizalanması mavi renkle gösterilmiştir. Ana kromozom içi yeniden düzenlemeler (a'dan j'ye) kırmızı ile gösterilmiştir. b E'nin SynVisio temsili . grandis (örn.) ve S. Copia (kırmızı) ve Gypsy (mavi) LTR retrotranspozonlarının (1) dağılımlarını gösteren aromaticum (sa) kromozomları; (2) protein kodlayan genlerin yoğunluğu; ve (3) iki Myrtaceae türü arasında protein sintenik blokların hizalanması.

S. aromaticum genom düzeneğinde tespit edilen yeniden düzenlemelerin bizim derleme boru hattımızdan kaynaklanıp kaynaklanmadığını belirlemek için , Hi-C temas haritalarında S. aromaticum kromozomları arasındaki Hi-C sinyalini doğruladık . S. aromaticum kromozomları arasındaki güçlü Hi-C intrakromozomal sinyali ve çok düşük kromozomlar arası Hi-C sinyali, 11 S. aromaticum kromozomuna bitişik yapı iskelesini destekleyen çok sayıda Hi-C verisi olduğunu ima etti  (Ek Şekil 3 ) . Önerilen S. aromaticum kromozom iskelesinin ve S. aromaticum kromozomları arasında bulunan intrakromozomal yeniden düzenlemelerin güvenilirliğini daha fazla araştırmak içinve E. grandis , sonuçlarımızı Corymbia citriodora subsp.'nin yüksek yoğunluklu bağlantı haritası arasındaki önceki bir karşılaştırmalı çalışmanın sonuçlarıyla karşılaştırdık . variegata (370 Mb) ve E. grandis genomu (640 Mb) ²⁸ . İlginç bir şekilde, 1, 3, 5 ve 7 numaralı kromozomların yapıları, iki okaliptüs türü arasında olduğu gibi, E. grandis ve S. aromaticum arasında yüksek oranda korunmuştur. S. aromaticum ve E. grandis arasında ve C. citriodora subsp. variegata ve E. grandisdiğer yedi kromozomda, kromozom 2, 4, 6, 8, 9, 10 ve 11'de tespit edildi. Aynı tip yeniden düzenleme - büyük terminal inversiyonları - kromozom 4 (c), 9 (h), 10'da bulundu ( i) ve 11 (j) C. citriodora subsp. variegata ve S. aromaticum E. grandis ile karşılaştırıldığında . S. aromaticum kromozomları 4 (b) ve 9 (g) üzerinde iki ek büyük terminal inversiyonu tespit edildi, ancak C. citriodora subsp. variegata bağlantı haritası (Şek. 1).

Karanfil genom evrimini daha fazla araştırmak için, karanfil ve okaliptüs genom düzeneklerinde üst aile Copia ve Gypsy'ye ait LTR retrotranspozon (LTR-RT'ler) elemanlarını soylar halinde sınıflandırdık ve bunların yerleştirme zaman çizelgesini tahmin ettik (Şekil 1b). 2ve Ek Tablolar 3, 4 ). Toplam on Copia soyu (Ale, Bianca, Angela, Ivana, Gymco-IV, Alesia, Ikeros, SIRE, TAR ve Tork) ve yedi Gypsy soyu (Tekay, Athila, Galadriel, CRM, non-chromo-outgroup, Ogre) , ve Reina) karanfil genomunda tanımlandı.

İncir. 2
LTR-RT'lerin öğe ekleme süresinin tahmini.
Üst panel, Gypsy soylarının E. grandis ve S. aromaticum'a girme zamanını ve alt panel, Copia soylarının E. grandis ve S. aromaticum'a girme zamanını gösterir . Yalnızca her iki türde tespit edilen soylar gösterilmektedir.

Tanımlanan 3367 Çingene elementi arasında, Ogre (1244 element) ve Tekay (1538) soyları, LTR-RT soyları arasında en geniş olanıydı ve genom düzeneğinin sırasıyla %6.31 ve %5.41'ini temsil ediyordu. Copia süper ailesi, karanfil genomunda daha az bulunur ve 2811 element içerir. Karanfil genomunda en bol bulunan Copia elementleri, SIRE (502 element), Ale (609), Ikeros (486), Tork (475), Ivana (323) ve TAR (241) soylarına aitti ve 1.65, 1.62, Genom düzeneğinin sırasıyla %1,46, 1,54, 0,78 ve %0,57'si.

Buna karşılık, okaliptüs genom düzeneğinde Gypsy (2910) LTR-RT'lere kıyasla Copia'nın (7736 element) daha yüksek bir genomik bolluğu bulduk. Okaliptüs genom düzeneğinde tanımlanan en bol Copia elementleri, karanfil gibi, SIRE (2646 element), Ale (1302), Ikeros (1660), Tork (1004), Ivana (428) ve TAR (369) soyuna aitti. . Copia elemanlarının eklenme zamanını tahmin ederek, karanfille karşılaştırıldığında okaliptüs genomunda (~ 2.5 Mya'dan) daha fazla sayıda Copia soyunun eklendiğini gözlemledik (Şekil 1b). 2).

Ayrıca, iki tür arasında, özellikle karanfil genomunda (1244 element) okaliptüs genom düzeneğinden (719) daha fazla bulunan Ogre elementleri için belirgin bir Çingene retrotranspozon dinamiği fark ettik. Karanfil genomunda, Ogre elementleri genoma 0 ile ~5 Mya arasında yerleştirildi. Okaliptüste, Ogre elementlerinin çoğunun daha sonra 0 ile ~2,5 Mya arasında eklendiğini tahmin ettik. Öjenol biyosentezinde yer alan gen ailelerinin tanımlanması


Fonksiyonel ek açıklamalara, ortolog en iyi isabetlerine göre kümelemeye ve filogenetik analize dayanarak, 11 gen ailesi PAL, C4H, 4CL, HCT, C3'H, CSE, COMT, CCoAOMT, F5H'ye ait 116 farazi fenilpropanoid biyosentetik gen belirledik. Karanfil genomunda CCR ve CAD (Şek. 3ve Ek Veriler 2 , 3 ). Bazı genler, bu 11 aile için 175 genin rapor edildiği okaliptüs genomundakinden daha düşüktü ^{10 , 29} .

Şek. 3
Syzygium aromaticum'da (ref. ²⁴ ve ref. ^25'ten uyarlanmıştır ) lignin öncüleri ve fenilpropen uçucuları için önerilen biyosentetik yollar ve tanımlanan biyosentetik genlerin ekspresyonunun RNAseq kanıtı.
Lignin, monolignol koniferil alkol, kumaril alkol ve sinapil alkol öncülerinin biyosentezinde yer alan gen aileleri mavi renkle gösterilmiştir; koniferil asetat ve öjenolün biyosentezinde yer alan gen aileleri kırmızıyla gösterilmiştir ve fenilpropenler chavicol, izoöjenol ve t-anolün biyosentezinde yer alanlar siyahla gösterilmiştir. Karanfil yapraklarında ve tomurcuklarında tespit edilen bileşikler gri kutular içindedir. Gri oklar, alkol asiltransferaz (AAT) aktiviteleri yoluyla fenilpropenlerin ve bunların ilgili esterlerinin oluşumuna yol açan varsayımsal reaksiyonları gösterir. Isı haritaları, genç tomurcukların pedinküllerinde (YBP), yeşil tomurcukların pedinküllerinde (GBP), pembe tomurcukların pedinküllerinde (PBP), meyve verme aşamasındaki tomurcukların pedinküllerinde (FBP), genç tomurcuklarda (YB) biyosentetik genlerin nispi ekspresyon profillerini temsil eder. ), çiçekli tomurcuk (FLB) ve pembe tomurcukların pedinkülleri (PBP) için n = 2 ve diğer  tüm gruplar için n = 3. PAL fenilalanin amonyak-liyaz, C4H sinamat 4-hidroksilaz; C3H 4-kumarat 3-hidroksilaz, COMT, kafeat/5-hidroksiferulat 3- O -metiltransferaz, F5H, ferulat 5-hidroksilaz/koniferaldehit 5-hidroksilaz, 4CL 4-hidroksisinamat:CoA ligaz, HCT 4-hidroksisinnamoil CoA:şikimat/kuinat hidroksisinamoiltransferaz, C3'H 4-kumaroil şikimat/kuinat 3'-hidroksilaz, CSE caffeoyl şikimate esteraz, CCoAOMT caffeoyl CoA 3- O-metiltransferaz, CCR sinnamoil CoA redüktaz, CAD sinamil alkol dehidrojenaz, CFAT koniferil alkol asiltransferaz, EGS öjenol sentaz, APS allil-fenilpropen sentaz, IGS izoöjenol sentaz, PPS propenil-fenilpropen sentaz, AIS anol/izöjenol sentaz, AAT alkol asiltransferaz, VST varyansı stabilize edici dönüşüm

PAL, 4CL, CCoAOMT ve COMT ve CAD aileleri, Arabidopsis , Populus ve Oryza genomları ¹⁰ ile karşılaştırıldığında okaliptüs genomunda önemli ölçüde genişletilmiştir . Bu beş aile, HCT ve C3'H aileleri ile birlikte, karanfil ile karşılaştırıldığında okaliptüste daha fazla genişledi; E. grandis genomunda 23 ve 28 ek kopya bulunan COMT ve CAD aileleri için kayda değer bir fark vardı ( Ek Şekil 4 ). C4H, CSE ve CCR aileleri için, C4H ve CCR için bir ek kopya ve CSE ailesi için beş ek kopya ile karanfil genomunda daha fazla sayıda varsayılan ortolog seçtik.

Karanfil genomundaki BAHD süper ailesine ait genler arasında, varsayılan AAT'leri (alkol açiltransferaz) kodlayan 55 gen seçtik: seçilmiş karakterize edilmiş koniferil alkol açiltransferazlarla kümelenen varsayılan AAT'leri kodlayan 10 gen ve sınıf III ve V'in 45 varsayılan AAT'si rapor edildi. uçucu esterlerin biyosentezinde yer alır (Şek. 3, Ek Veri 2 , 3 , Ek Şekil 5 ve Ek Not) ^{30 – 33} .

EGS, öjenolün biyosentezi için anahtar bir enzimdir, substrat olarak koniferil asetat kullanarak öjenol üretimini katalize eder. PIP ailesine ait karakterize edilmiş EGS proteinlerini kullanarak, toplam 24 gen çıkardık: varsayılan EGS'yi kodlayan 15 gen ve varsayılan fenilkumaran benzilik eter redüktazları (PCBER) kodlayan 9 gen (Şekil 1b). 3, Ek Veri 2 , 3 ve Ek Not) ^{25 , 34} . Bir Pfam alanı araştırması, olası PIP üyeleri (NmrA 1-7) olarak kabul edilen bir NmrA alanı içeren proteinleri kodlayan yedi ek genin tanımlanmasına izin verdi.

Varsayılan EGS'yi kodlayan 15 gen, iki lokusa ayrılır. 10. kromozom üzerindeki birinci lokus, on dört varsayılan EGS genini (EGS1 ila EGS14) içerir ve 11. kromozom üzerindeki ikinci bir lokus, tek bir EGS kopyasından (EGS15) oluşur. İlk küme tarafından kodlanan on dört farazi EGS arasındaki yüzde dizi benzerliği yüksektir (%75,5-100). Farklı kromozomlar üzerinde yer alan genler tarafından kodlanan farazi EGS'ler arasındaki dizi benzerliği %55,4'e düşmektedir.

EGS ve NADPH'ye bağlı redüktazların PIP ailesinin diğer üyeleri ile yapılan önceki bir filogenetik analiz, fenilpropen sentazların bağımsız olarak iki farklı soya evrimleştiğini öne sürdü: EGS, IGS, propenil-fenilpropen sentazdan (PPS) oluşan bir fenilpropen sentaz grubu, ve alil-fenilpropen sentaz (APS) ve PCBER'ler ve pterokarpan redüktaz (PTR) ²⁵ ile kümelenen ikinci fenilpropen sentaz grubu (APS ve EGS) . Filogenetik analizimiz, 15 varsayılan EGS'nin EGS-IGS protein grubu ile kümelendiğini ortaya çıkardı. Karanfil varsayılan EGS, Clarkia bira fabrikasına en yüksek dizi benzerliğini gösterdiIGS1 ve EGS1. İlave dokuz varsayılan PCBER, PCBER/PTR/EGS/IGS grubu ile kümelendi ve Gymnadenia conopsea EGS1, G. odoratissima EGS1, G. densiflora IEGS1, C. breweri EGS2, Fragaria ile daha yakın bir filogenetik ilişki gösterdi. x ananassa EGS2 (Şek. 4).

Şekil 4
Syzygium aromaticum'da PIP ailesinin seçilmiş varsayılan üyelerinin evrimi .
PIP ailesinden ve S. aromaticum varsayılan EGS'den, PCBER'lerden ve muhtemelen öjenol biyosentezinde yer alan bir NmrA alanı içeren proteinlerden oluşan filogenetik protein dizileri ağacı. Filogenetik ağaçlar, Clustal Omega kullanılarak üretildi. Koeduka ^25'ten gruplar . EGS öjenol sentaz, IGS izoöjenol sentaz, AIS anol/izoöjenol sentaz, PPS propenil-fenilpropen sentaz, APS allil-fenilpropen sentaz, PTR pterokarpan redüktaz, PCBER fenilkumaran benzilik eter redüktaz, IFR izoflavon redüktaz, LAR lökoantosiyanidin redüktaz, PLR pinoresinol–larisiresinol redüktaz, PrR pinoresinol redüktaz. Farklı büyüme evrelerinde karanfil yapraklarında ve tomurcuklarında öjenol biyosentezi


Farklı büyüme evrelerindeki karanfil yaprakları ve tomurcukları, UHPLC ve GC-MS ile analiz edildi (Şekil 1). 5). Karanfil yapraklarında ve tomurcuklarında bulunan ana bileşenler, karanfil EO'sunda bulunan ana bileşiklerdir: fenilpropenler öjenol (8,3–29,7 mg/g taze ağırlık [FW]) ve öjenol asetat (0,05–43,1 mg/g FW) ve seskiterpenler β -karyofillen (3,07–5,6 mg/g FW) ve α-humulen (0,2–0,6 mg/g FW) (Ek Veri 4). Öjenol konsantrasyonu, karanfil yaprakları ve tomurcuklarının gelişimi sırasında olgun yapraklarda (27,9 ± 6,2 mg/g FW) ve tam tomurcuklanma aşamasındaki pembe tomurcuklarda (29,7 ± 1,9 mg/g FW) maksimuma ulaşacak şekilde arttı. toplandıkları aşama (çiçeklenme aşamasından önce). Buna karşılık, genç yapraklarda ve tomurcuklarda büyük miktarlarda birikmiş olan öjenol asetat konsantrasyonları, organ büyümesi sırasında azaldı ve meyve verme aşamasında olgun yapraklarda ve tomurcuklarda yalnızca bileşik izleri tespit edildi. Genç yaprak ve tomurcuklarda sadece öjenol değil, aynı zamanda fenilpropenler izoöjenol ve chavicol (daha küçük miktarlarda üretilirler) ester formlarında bulunurken, yaşlı yaprak ve tomurcuklarda alkol formları baskındı. Ligninin fenilpropanoid öncüsü olan koniferil alkol, genç yapraklarda ve tomurcuklarda tespit edilmeden kaldı. Fakat, yaşlı yapraklarda ve tomurcuklarda, koniferil alkol konsantrasyonları önemli ölçüde artmıştır. Kumaril asetat ve koniferil asetat (EGS'nin substratı) tespit edilmedi. Fenilpropenlerin metil türevi formları, EO'da rapor edilen küçük metil öjenol yüzdesine (%0,05-0,2) rağmen, yapraklarda veya tomurcuklarda tespit edilmedi.¹⁸ .

Şekil 5
Syzygium aromaticum'daki fenilpropenler eugenol, chavicol ve isoeugenol, bunların ilgili esterleri ve öncülleri koniferil aldehit ve koniferil alkolün konsantrasyonları (mg/g FW) büyüme fazları arasında yapraklar ve tomurcuklar .
Veriler ortalama ± SD ( n = 3) olarak temsil edildi  . Yıldız işaretleri, önceki büyüme aşamasına göre önemli konsantrasyon farklılıklarını gösterir. İki kuyruklu t testi P  < 0.05. □ Bileşik, üç organ kopyasından ikisinde saptanmadı; ● üç organ kopyasından birinde tespit edilmeyen bileşik; O bileşik algılanmadı. Taze ağırlık (FW). Genç tomurcuklar (YB), yeşil tomurcuklar (GB), pembe tomurcuklar (PB), ilk meyve verme aşamasındaki tomurcuklar (IFB), meyve verme aşamasındaki tomurcuklar (FB), genç yapraklar (YLI), genişlemiş genç yapraklar (YLII), genişletilmiş soluk yeşil yapraklar (EL) ve olgun yapraklar (ML).

Sekiz aileden (PAL, C4H, CSE, COMT, 4CL, CCoAOMT, CCR ve CAD) fenilpropanoid genler olarak tanımlanan yirmi dört genin, fenilpropenler izoöjenol, chavicol ve öjenol konsantrasyonu ve bunların ester formları ile ilişkili olduğu bulundu. . Bunlar, özellikle karanfil yapraklarında ve tomurcuklarında öjenol asetat konsantrasyonu ile pozitif korelasyon gösteren on bir geni içermektedir (Şekil 1a). 6). PIP ailesinin üyeleri arasında, iki farazi EGS'nin (EGS1 ve EGS13) gen ekspresyon seviyeleri, öjenol asetat konsantrasyonu ile pozitif korelasyon göstermiştir. Bu iki genin ekspresyon seviyeleri, genç yapraklarda ve tomurcuklarda, öjenol konsantrasyonunun arttığı olgun aşamalara göre daha yüksekti (Şekil 1a). 6). EGS genlerinin ekspresyon seviyeleri olgun organlarda daha düşük olduğundan, koniferil asetatın EGS tarafından öjenole dönüştürülmesi yoluyla öjenolün biyosentezi, olgun yapraklarda ve tomurcuklarda öjenol konsantrasyonundaki artışı açıklıyor gibi görünmektedir. Varsayılan AAT'leri (AAT-8, AAT-15, AAT-18'den AAT-22, AAT-24 ve AAT-25'e) kodlayan dokuz genin ifadesi, öjenol asetat konsantrasyonu ile pozitif olarak ilişkiliydi ve iki gen için ayrıca öjenol ile negatif olarak ilişkiliydi. konsantrasyon (AAT-24 ve AAT-25). EGS protein genleri için gözlemlenen sonuçlara benzer şekilde, bu dokuz AAT geninin genç yapraklarda ve tomurcuklardaki ekspresyon seviyeleri, olgun aşamalardakinden daha yüksekti. Bu çalışmada genç yaprak ve tomurcuklarda saptanan ana bileşik öjenol asetat olup, ve bu büyük öjenol asetat konsantrasyonu muhtemelen organ büyümesi sırasında tamamen buharlaşmaz veya bozulmaz. Bununla birlikte, genç yapraklarda ve tomurcuklarda üretilen öjenol asetatın öjenole enzimatik hidrolizi, EGS genlerinin düşük ekspresyon seviyelerine rağmen olgun tomurcuk ve yapraklarda öjenol seviyelerindeki artışı açıklayabilir. Öjenol asetat konsantrasyonu ile pozitif korelasyon gösteren ve öjenol konsantrasyonu ile negatif korelasyon gösteren hidrolaz (hidrolaz-149, 424 ve 425) ve esteraz (esteraz-23) olarak açıklamalı tahmin edilen dört protein tanımladık (Şekil 1b). 7). Bu dört genin genç yapraklarda ve tomurcuklarda ekspresyon seviyeleri, olgun aşamalardakinden daha yüksekti; bu, bu genlerin, her iki organın büyümesi sırasında öjenol asetatın öjenole hidrolizinde yer alabileceğini düşündürür. ATP bağlayıcı kaset (ABC) taşıyıcıları, bitki sekonder metabolitlerinin taşınmasında yer alan her yerde bulunan bir protein süper ailesini oluşturur ^{35 , 36}. Öjenol asetat ile pozitif korelasyon gösteren varsayılan ABC taşıyıcılarını kodlayan on bir gen bulduk. Bu ABC genlerinin ekspresyon seviyelerinin analizi, bunlardan on tanesinin (ABCI-1, ABCC-41, ABCG-61, ABCG-62, ABCG-64, ABC2-72, ABC2-113, ABC2-115, ABCG-131) olduğunu göstermiştir. , ve ABCG-143) genç organlarda olgun organlara göre daha fazla eksprese edildi, bu da bunların sadece genç yapraklarda ve tomurcuklarda büyük miktarlarda bulunan öjenol asetatın taşınmasında yer alabileceklerini düşündürüyor. Buna karşılık, bir ABC taşıyıcısı (ABCG-116), öjenol konsantrasyonu ile pozitif korelasyona sahipti ve olgun yapraklarda ve tomurcuklarda daha yüksek oranda ifade edildi ve öjenolün taşınmasına dahil olabilir (Şekil 1a). 7) (Ek Veri 3 ).

Şekil 6
Kombine transkriptomik ve metabolomik verilere göre farklı büyüme evrelerinde yapraklarda ve tomurcuklarda öjenol ve öjenol asetat biyosentezinde muhtemelen yer alan genlerin listesi.
Isı haritaları, fenilpropenler öjenol ve chavicol, bunların ilgili esterleri, izoöjenol asetat ve öncü koniferil alkol konsantrasyonları ile ilişkili genlerin ekspresyon profillerini gösterir (Pearson korelasyon katsayısı r > 0.8 ila r < -0.8 ,  n =  3 )  . Genç tomurcuklar (YB), yeşil tomurcuklar (GB), pembe tomurcuklar (PB), ilk meyve verme aşamasındaki tomurcuklar (IFB), meyve verme aşamasındaki tomurcuklar (FB), genç yapraklar (YLI), genişlemiş genç yapraklar (YLII), genişletilmiş soluk yeşil yapraklar (EL) ve olgun yapraklar (ML). PAL fenilalanin amonyak-liyaz, C4H sinamat 4-hidroksilaz, C3H 4-kumarat 3-hidroksilaz, COMT kafeat/5-hidroksiferat 3- O-metiltransferaz, 4CL 4-hidroksisinamat:CoA ligaz, HCT 4-hidroksisinnamoil CoA:şikimat/kinat hidroksisinnamoiltransferaz, CSE caffeoyl shikimate esteraz, CCoAOMT caffeoyl CoA 3-O-metiltransferaz, CCR sinnamoyl CoA redüktaz, CAD sinamil alkol dehidrojenaz, CFAT koniferil alkol asiltransferaz , EGS öjenol sentaz, APS allil-fenilpropen sentaz, IGS izoöjenol sentaz, AAT alkol açiltransferaz, VST varyans stabilize edici dönüşüm.


Şekil 7
Syzygium aromaticum yapraklarında ve tomurcuklarında öjenolün biyosentezi .
Öjenol asetatın, transkriptomik ve metabolomik veri analizi temelinde öjenole dönüştürüldüğü önerilen varsayımsal senaryo. Isı haritaları, fenilpropenler öjenol, öjenol asetat, chavicol ve izoöjenol asetat konsantrasyonları ile ilişkili genlerin ifade profillerini gösterir (Pearson korelasyon katsayısı r  > 0,8 ila r  < -0,8, n  = 3). AAT alkol açiltransferaz, EGS öjenol sentaz, ABC ATP bağlayıcı kaset taşıyıcı. Genç tomurcuklar (YB), yeşil tomurcuklar (GB), pembe tomurcuklar (PB), ilk meyve verme aşamasındaki tomurcuklar (IFB), meyve verme aşamasındaki tomurcuklar (FB), genç yapraklar (YLI), genişlemiş genç yapraklar (YLII), genişletilmiş soluk yeşil yapraklar (EL) ve olgun yapraklar (ML). VST varyansı stabilize edici dönüşüm.

Git: Tartışma


Mevcut Myrtaceae aile içi sınıflandırması, on yedi kabileyi ³⁷ tanır . Eucalyptus ve Corymbia kardeş cinsleri Eucalypteae kabilesine, karanfil ise Syzygieae kabilesine aittir . Eucalypteae kabilesi diğer Myrtaceae'den ayrıldı ~52–59 Mya ^{38 , 39} . Syzygieae kabilesinin tahmini taç yaşı, kabilenin daha sonra ~22.5–36.4 Mya ^{39 , 40'ta} ortaya çıktığını gösterir . C. citriodora subsp. için yüksek yoğunluklu bir bağlantı haritası kullanan bir türler arası karşılaştırma çalışması . variegata (370 Mb) ve E. grandis(640 Mb) genomları, genel genom yapısının bu okaliptüs türleri arasında korunduğunu ortaya çıkardı ve 11 kromozomun yedisinde (2, 4, 6, 8, 9, 10 ve 11) intrakromozomal yeniden düzenlemelerin varlığını bildirdi. Bununla birlikte, C. citriodora subsp.'nin iki bağlantı grubu olan 2 ve 8'de bulunan yeniden düzenlemeler . variegata doğrulanamadı ²⁸ . S. aromaticum (370 Mb) ve E. grandis arasındaki kabileler arası karşılaştırmalı genomik analizimiz, genom mimarisinin iki Myrtaceae türü arasında da büyük ölçüde korunduğunu ortaya çıkardı. Sonuçlarımızı daha önce okaliptüs ve C. citriodora subsp. arasında bildirilen yeniden düzenlemelerle karşılaştırarak. variegata, aynı yedi kromozomun (2, 4, 6, 8, 9, 10 ve 11) karanfil ve C. citriodora subsp. variegata , bu yedi kromozomun yeniden düzenlemelere daha fazla maruz kaldığını ve bu ailedeki kabilelerin ve cinslerin çeşitlenmesinde önemli bir rol oynamış olabileceğini öne sürüyor. Karanfilin 4 (c), 9 (h), 10 (i) ve 11 (j) kromozomlarında ve C. citriodora subsp . variegata , bu yeniden düzenlemelerin Eucalyptus cinsinde meydana gelmiş olabileceğini öne sürüyor . Buna karşılık, Syzygium ve CorymbiaSyncarpieae, Eucalypteae, Leptospermeae, Chamelaucieae ve Lindsayomyrteae soylarının soylardan ayrılması sırasında geç Kretase'de ~ 65-70 Mya'yı bölen iki kabile Syzygieae ve Eucalypteae'nin ortak bir atasının kromozom yapısını korumuş gibi görünüyor Backhousieae, Syzygieae, Tristanieae, Metrosidereae, Myrteae ve Kanieae ³⁹ . C. citriodora subsp. için rapor edilmeyen ek büyük terminal inversiyonları . variegata , S. aromaticum'da meydana geldi ve Syzygieae kabilesindeki genom mimarisinin devam eden evrimini ortaya çıkardı, muhtemelen genom türleşmesine ve Syzygium cinsinin evrimsel sürecine özgüdür.

İnversiyonlar, yerel adaptasyon ve türleşmede belirgin bir rol oynayabilen kromozomal yeniden düzenlemelerdir41 ^. Bununla birlikte, tersine çevirmeler, sıralama ve montaj yapaylıklarının sonuçları da olabilir. Bir genomu oluşturmak için Hi-C verilerinin bulunmaması ve yüksek yoğunluklu bağlantı haritalarının bölgelerindeki düşük işaretleyici yoğunluğu, örneğin, karşılaştırmalı genomik çalışmalarda inversiyonların veya yeniden düzenlemelerin gözlemlenmesine yol açabilir. Bu çalışmada sunulan kromozom yapısının varsayımsal evrim senaryoları, gözlemlenen inversiyonların evrimsel olaylardan kaynaklandığını ima eder. İskele sonuçlarımız Hi-C verileri tarafından iyi bir şekilde desteklense de, Syzygium'dan ek kromozom ölçekli genomlarla yeni karşılaştırmalı genomik çalışmalarS. aromaticum genomunda meydana gelen kromozomal yeniden düzenlemelerin evrimsel tarihini daha iyi anlamak ve yeniden düzenlemelerin Syzygieae kabilesinin evrimi ve gerçek çeşitliliği üzerindeki etkisine dair fikir edinmek için türlere ihtiyaç vardır.

^{Transposable elementler (TE'ler), genomların 42 – 44} evrimine ve işlevine katkıda bulunan mobil genomik DNA'dır . Karanfil genomunda tanımlanan TE'ler arasında, uzun terminal tekrar retrotranspozonları (LTR-RT'ler), genom düzeneğinin %21,8'ini temsil eden en bol olanıydı; bu, okaliptüs için bildirilene benzer bir fraksiyon (%21,9) ¹⁰ . Karanfil genomunda bulunan LTR-RT'lerin çoğu, Populus ve akraba Myrtales türü nar için bildirildiği üzere Gypsy üst ailesine aitti ^{45 , 46}. Karanfil genomunda tanımlanan Gypsy (%13,2) ve Copia (%8,1) retrotranspozon fraksiyonu, nar 274 Mb genom düzeneği (Gypsy (%11,55) ve Copia (%5,87)) için bildirilenlerle tutarlıydı. Buna karşılık, okaliptüs düzeneğinde (690 Mb) Gypsy LT-RT'lere kıyasla Copia'nın genomik bolluğunun daha yüksek olduğunu bulduk. Karanfil ve okaliptüs genom düzeneklerinde Copia ve Gypsy soylarının diferansiyel birikimi, iki Myrtaceae türü genomunda hem Gypsy hem de Copia süper ailelerinin kayda değer bir farklı aktivitesinin meydana geldiğini gösterdi. Karanfil LTR-RT'lerinin Gypsy ve Copia repertuarlarının bu ilk analizi, belirli LTR-RT soylarının veya elementlerinin karanfil genom mimarisi, türleşme ve biyoloji üzerindeki etkisini anlamayı amaçlayan gelecekteki karşılaştırmalı analizler için değerli bir kaynak sağlar.

Karanfil EO'nun kimyasal bileşimi kapsamlı bir şekilde araştırılmış ve ağacın coğrafi kökeni ve yaşından, organından ve gelişme aşamasından ve hasat sonrası işlemlerden (örneğin, kurutma ve depolama) etkilendiği bulunmuştur ^{18 , 47 – 51} . Ayrıca, karanfil tomurcuklarının büyük miktarda öjenol içerdiği ve kuru karanfil için 9381,7 mg/100 g kuru ağırlık öjenol konsantrasyonunun rapor edildiği bildirildi; ) ⁵². Bu çalışmada, öjenol biyosentezinin genomik temelini araştırmak için farklı büyüme evrelerinde karanfil yapraklarını ve tomurcuklarını kullanarak kombine bir transkriptomik ve metabolomik deney gerçekleştirdik. Sonuçlarımız, olgun tomurcuklar ve yapraklara kıyasla gençlerde bulunan daha düşük öjenol konsantrasyonunun, öjenolün AAT'leri tarafından öjenol asetata dönüştürülmesinin sonucu olabileceğini düşündürmektedir. Bu dönüşüm, her iki organın büyümesi sırasında öjenol asetatın öjenole hidrolizi ile tersine çevrilebilir. Korelasyon analizimize dayanarak, öjenol asetatın, öjenole hidrolize edilmeden önce meydana gelen hücrelerin plazma zarı boyunca ABC taşıyıcıları tarafından aktif olarak taşınabileceğini varsaydık.

Öjenol biyosentezinde yer alan genler, lignin öncülerinin biyosentezi veya öjenol ^{23 , 25 , 30} üretimi ile sınırlı olmayan geniş ailelere aittir . Gen ailesinin tanımlanması, homolojiye dayalı bir yaklaşım kullanılarak gerçekleştirildi. Bu yaklaşım, karanfil birleştirme dizilerinin doğruluğu, transkript ve protein tahminleri, seçilen referans proteinler ve bir dizi en iyi isabeti veya ilgilenilen genleri seçmek için kullanılan kimlik ve kapsam kesmesi gibi etkinliğini etkileyen çok sayıda faktöre dayanır. . Öjenol biyosentezinde potansiyel olarak yer alan seçilmiş genlerin listesi, korelasyon temelinde daraltılmıştır (Pearson korelasyon katsayısı r  ≥ 0,8 veya r ≤ −0,8) ekspresyon paterni ile öjenol ve öjenol asetat konsantrasyonu arasında. Bu çalışmada, ne seçilen genlerin fonksiyonel tahminini ne de öjenol biyosentezindeki rollerini doğrulamadık. Bununla birlikte, birleştirilmiş transkriptomik ve metabolomik verilerimiz, karanfil yapraklarında ve tomurcuklarında öjenol biyosentezinin genetik temeline ilişkin ilk içgörüyü sağlar. Ek olarak, seçilen gen adaylarının listesi, farazi biyosentetik enzimlerin daha fazla karakterizasyonu için bir başlangıç noktasını temsil eder. Öjenol, karanfil ürünlerinin değerini etkileyen önemli bir bileşik ve insan sağlığına fayda sağlama potansiyeli yüksek bir biyo bileşiktir ^{21 , 53 – 56}. ^{EO'daki yüksek öjenol birikimini ve tomurcuk 57} tarafından emisyonunu daha fazla araştırmak için farklı organlar (gövdeler, pedinküller ve kökler) ve spesifik anatomik yapılar (örn. salgı boşlukları) üzerinde ek çalışmalar gerekecektir .

Git: Yöntemler

Biyolojik materyal


Karanfil referans genomu, Madagaskar'daki Masoala Ulusal Parkı'nda ortaya çıkan ve 2007'den beri kontrollü iklim koşulları altında İsviçre'deki Zürih Hayvanat Bahçesi'nin Masoala Salonu'nda büyüyen tek bir karanfil ağacından üretildi (Koleksiyon numarası JA 318 A). Madagaskar'ın Masoala Yarımadası'nın iklim koşullarını taklit etmek için hava sıcaklığı 20 ila 30 °C arasında tutulur ve bağıl nem günde 6 mm'ye kadar tropikal yağışla ~%80'dir. Bu ağaçtan toplanan karanfil yaprakları, gövdeleri, tomurcukları ve çiçek sapları -80 °C'de metabolit ve nükleik asit ekstraksiyonuna kadar saklandı. ONT dizileme kitaplığı hazırlama ve dizileme


Yüksek moleküler ağırlıklı DNA, “bitki yapraklarından ONT yüksek moleküler ağırlıklı gDNA ekstraksiyonu” protokolü kullanılarak donmuş yapraklardan izole edildi. Ligasyon dizileme (SQK-LSK109) ve akış hücresi hazırlama (EXP-FLP001) kitleri (Oxford Nanopore Technologies, Oxford, UK) kullanılarak minION akış hücrelerinde (FLOW-MIN106D R9 versiyonu) dizileme için sıralama kitaplıkları hazırlandı. Temel arama, yüksek doğruluk modunda Guppy 4.0.15 kullanılarak gerçekleştirildi. ^{Ham ONT okumaları SeqKit 58} kullanılarak temizlendi . 10000 bp'den kısa veya kalite puanı 7'den düşük olan okumalar atılmıştır. DNAseq kitaplığı hazırlama ve Illumina sıralaması


DNAseq kitaplıkları, "Bitki yapraklarından ONT yüksek moleküler ağırlıklı gDNA ekstraksiyonu" protokolü (Oxford Nanopore Technologies, Oxford, UK) kullanılarak donmuş yapraklardan izole edilen toplam DNA'dan üretildi ve bir enzimatik parçalanma kitiyle Celero PCR iş akışı kullanılarak hazırlandı. Nugen (San Carlos, CA, ABD). DNAseq kitaplıkları daha sonra bir Illumina akış hücresi S2'ye yüklendi ve Illumina Novaseq6000 cihazında (San Diego, CA, ABD) 2 x 151 bp PE okuması olarak dizilendi. ^{Ham okumalar, düşük karmaşıklık dizilerini ve bağdaştırıcı dizilerini 59} kaldırmak için fastp kullanılarak temizlendi . Hi-C kitaplığı hazırlama ve Illumina dizileme


Hi-C kitaplıkları, üreticinin talimatlarına göre (Phase Genomics, Seattle, WA) Proximo Hi-C Kiti kullanılarak 0.2 g donmuş yapraktan hazırlandı. Kütüphaneler daha sonra bir Illumina HiSeq 2500 cihazı (San Diego, CA, ABD) ile 2 x 101 bp PE okumasıyla dizildi. ^{Ham okumalar fastp 59} kullanılarak temizlendi . Genom boyutunun tahmini ve heterozigotluk yüzdesi


DNAseq kitaplıklarından okunan temizlenmiş Illumina PE, 21 bp26'ya eşit bir k-mer boyutu kullanılarak genom boyutunu ve yüzde heterozigotluğu tahmin etmek için GenomeScope 2.0 ile analiz ^edildi . De novo genom düzeneği


Ham hata oranını azaltmak için temizlenmiş ONT okumaları ilk olarak DNAseq kitaplıklarından temizlenmiş Illumina PE kısa okumaları kullanılarak Ratatosk ^{60 ile düzeltilmiştir. Ratatosk düzeltilmiş ONT okumaları daha sonra minimap2 61} tarafından plastid genomlarından kaynaklanan okumaları çıkarmak için okaliptüs kloroplast ve mitokondriyal genomlara eşlendi . ^{Filtrelenen ve düzeltilen ONT okumaları, minimap2 61} ve miniasm ⁶² kullanılarak toplandı . Ortaya çıkan ham düzenek önce düzeltilmiş ONT okumaları kullanılarak minipolish ⁶³ ile ve ardından DNAseq kitaplıklarından Illumina PE kısa okumaları kullanılarak ntEdit ⁶⁴ ile parlatıldı . ^{Haplotig'ler, Purge_dups 65} kullanılarak tespit edildi ve kaldırıldı .

^{Temizlenmiş Illumina Hi-C okumaları, BWA-MEM 66} kullanılarak haplotig ile temizlenmiş birincil kontiglere eşlendi . YAHS ( https://github.com/c-zhou/yahs ) kullanılarak kromozom düzeyinde bir düzeneğe yapı iskelesi yapıldı . Hi-C harita dosyaları PretextMap ( https://github.com/wtsi-hpag/PretextMap ) ile oluşturuldu ve PretextView ( https://github.com/wtsi-hpag/PretextView ) kullanılarak montajı manuel olarak iyileştirmek için kullanıldı . ^{Son olarak, küratörlü karanfil genomu, minimap2 61} kullanılarak E. grandis genomuna ( https://eucgenie.org ) eşlendi , özelleştirilmiş bir R betiği kullanılarak görselleştirildi ve karanfil kromozomlarının oryantasyonu ve adları bunlara göre ayarlandı. ile ilgiliE. grandis . ^{Nihai kromozom düzeyinde düzeneğin eksiksizliği, BUSCO'nun genom değerlendirme modu (sürüm 5.2.2) ve eudicots_odb10 soy veri kümesi 27} kullanılarak değerlendirildi . Nihai montajın kalitesi Yak ⁶⁷ kullanılarak tahmin edildi . Illumina sıralaması için RNAseq kitaplığı hazırlığı


Toplam RNA, bütün yapraklardan (genç kırmızı yapraklar, genişlemiş soluk yeşil yapraklar ve koyu yeşil olgun yapraklar) ve tomurcuklardan (genç tomurcuklar, yeşil tomurcuklar, pembe tomurcuklar, ilk meyve verme aşamasındaki tomurcuklar ve meyve verme aşamasındaki tomurcuklar) altı kopya halinde izole edildi. ); gövdeden üç kopya halinde, genişletilmiş genç yapraklar, olgun yaprakların laminası, çiçek sapları (genç tomurcukların, yeşil tomurcukların, pembe tomurcukların, meyve verme aşamasındaki tomurcukların); ve pembe ve çiçekli tomurcukların çiçeklerinden ve pedinküllerinden iki kopya halinde.

Toplam RNA, üreticinin protokolüne (manuel MAN0000243, revizyon 2.0) uygun olarak Ambion PureLink Bitki RNA Reaktifi (Ambion by Life Technologies; katalog numarası 12322-012) kullanılarak donmuş tozdan özümlendi. Toplam RNA'nın konsantrasyonu ve kalitesi, Agilent RNA 6000 Nano Kit kullanılarak bir Agilent Bioanalyzer ile değerlendirildi. ^{mRNA kütüphaneleri, NuQuant®} (San Carlos, CA, ABD) ile Nugen Universal Plus mRNA-Seq kütüphane hazırlama kiti kullanılarak 500 ng toplam RNA'dan hazırlandı . Agilent Bioanalyzer ve Agilent DNA 1000 Kit kullanılarak kalite kontrol yapıldı. Kitaplıklar, bir HiSeq 4000 cihazında 2 x 151 bp PE okuması olarak sıralandı. Gen modeli tahmini ve fonksiyonel açıklama


Illumina RNAseq okumaları temizlendi ve çakışan eşleştirilmiş okumalar, minimap2 kullanılarak düzeneğe eşlenmeden önce fastp kullanılarak birleştirildi. ^{Gen modelleri, Scallop 68} kullanılarak numune tarafından yaratıldı . Benzer şekilde, minimap2 kullanılarak E. grandis transkriptleri düzeneğe eşlendi ve bedtools bamtobed ⁶⁹ kullanılarak gen modelleri oluşturuldu .

Augustus ^70, eudicot_odb10'dan gelen Complete BUSCO genleri kullanılarak eğitildi ve RNAseq ve E. grandis gen modelleri tarafından ima edilen ab initio ve kanıta dayalı genleri tahmin etmek için kullanıldı. Nihai gen modelleri, RNAseq ve E. grandis gen modellerinin taco ⁷¹ kullanılarak kanıta dayalı ve ab initio Augustus tahminleriyle birleştirilmesi ve Transdecoder ( https://github.com/TransDecoder/TransDecoder/wiki ) ve gffread kullanılarak CDS eklenmesiyle oluşturulmuştur. ⁷² . ^{UniRef'in Malvids kısmı, DIAMOND 73} kullanılarak gen modellerine en iyi isabetleriyle açıklama eklemek için kullanıldı . Pfam ^{74 alanları, HMMER 75} kullanılarak açıklamalandı . Tekrarlanan elemanların tahmini ve açıklaması


^{REXdb 78} ile TEnester ⁷⁶ ve TEsorter ^77, yer değiştirebilir öğeleri tahmin etmek ve açıklama eklemek için kullanıldı ve bunların ekleme yaşı daha önce bildirildiği gibi hesaplandı ⁷⁹ . ^{Ek olarak, tekrarlar Red 80} kullanılarak , MITE'ler GRF ⁸¹ kullanılarak , helitron EAHelitron ⁸² kullanılarak ve tandem tekrarlar tantan ⁸³ kullanılarak tahmin edildi . S . _ aromaticum ve E. _ görkemli


Varsayılan homolog kromozomal bölgelerin tanımlanması , tahmin edilen proteinlerin ikili hizalamaları kullanılarak MCScanX ⁸⁴ ile gerçekleştirildi ve SynVisio ( https://synvisio.github.io/#/ ) kullanılarak en az beş ortak doğrusal protein çiftinin sentezlenmiş bir blok boyutu görselleştirildi. ). Öjenol biyosentezinde yer alan gen ailelerinin tanımlanması


Öjenol biyosentezinde yer alan varsayılan proteinleri kodlayan genleri tanımlamak için, karanfil transkriptlerinin tamamı okaliptüs proteinleri (PAL, C4H, 4CL, C3'H, HCT, CSE, COMT, CCoAOMT ve F5H) ile karşılaştırıldı ve seçildi C3H, AAT ve EGS dizileri (UniProt'tan karakterize edilmiş protein dizileri) (Ek Veri 2 ). En iyi isabetler seçildi ve seçilen genleri filtrelemek için seçilen farazi proteinlerin ve UniProt'tan karakterize edilen proteinlerin filogenetik analizi de yapıldı. Diziler ve filogenetik analiz


^{CLUSTAL OMEGA 85} kullanılarak protein dizilerinin çoklu hizalaması yapıldı . PIP ailesi protein dizilerinin ve S. aromaticum EGS dizilerinin bir filogenetik ağacı, FastTree ⁸⁶ , newick_utils ⁸⁷ ve ete3 ⁸⁸ kullanılarak üretildi . Kombine metabolom ve transkriptom analizi


Toplam RNA ve metabolitler, yapraklardan dört farklı büyüme fazında ekstrakte edildi: genç yapraklar (5.1–6.2 cm), genişlemiş genç yapraklar (8.7–9 cm), genişlemiş soluk yeşil yapraklar (10.8–12.5 cm) ve koyu yeşil olgun yapraklar ( 14,7–15 cm).

Toplam RNA ve metabolitler tomurcuklardan beş farklı büyüme evresinde ekstrakte edildi: toplanmış genç tomurcuklar (<0,5 cm), yeşil tomurcuklar (1,3–1,4 cm), pembe tomurcuklar (tam tomurcuklanma aşaması; 1,7–1,9 cm), başlangıçtaki tomurcuklar meyve verme aşaması (1,5–1,9 cm) ve tomurcuklar meyve verme aşamasında (1,8–1,9 cm).

Yapraklar ve tomurcuklar, her büyüme fazı için üç kopya halinde örneklendi ve sıvı nitrojen içinde öğütülmeden önce -80 °C'de saklandı. Her numune ile elde edilen öğütülmüş malzeme, üç tüpe bölündü ve RNA izolasyonu, öjenol ve öjenol asetat ekstraksiyonu ve uçucu bileşik ekstraksiyonu için ayrı ayrı ilerlemek üzere tartıldı.

Toplam RNA ekstraksiyonu, üreticinin protokolüne (manuel MAN0000243, revizyon 2.0) uygun olarak Ambion PureLink Bitki RNA Reaktifi (Ambion by Life Technologies; katalog numarası 12322-012) kullanılarak gerçekleştirildi.

Öjenol ve öjenol asetat, 10 hacim metanol (ağırlık/hacim) eklenerek donmuş yaprak ve tomurcuk tozundan özümlendi. Toz ve metanol karışımı daha sonra 30 Hz'de 3 dakika süreyle bir Qiagen TissueLyser II içine yerleştirildi. Numuneler daha sonra 2 dakika 14.800 rpm'de santrifüjlendi. ^{Süpernatan, öjenol ve öjenol asetat için sırasıyla 280 ve 272 nm'de bir Waters Acquity TM} UPLC aleti üzerinde ultraviyole modunda (UHPLC-UV) ultra yüksek performanslı sıvı kromatografisi ile analiz için metanol ile 1:10 oranında seyreltildi . Kantifikasyon için 2 ila 200 µg/mL arasındaki öjenol ve öjenol asetat standart çözeltilerinden oluşturulan kalibrasyon eğrileri kullanıldı.

Uçucu bileşikler, 10 hacim diklorometan (ağırlık/hacim) eklenerek donmuş yaprak ve tomurcuk tozundan özümlendi. Toz ve diklorometan karışımı daha sonra her 30 saniyede bir 30 saniyelik bir duraklama ile 30 Hz'de 2 dakika boyunca bir Qiagen TissueLyser II'ye yerleştirildi. Numuneler 2 dakika 14.800 rpm'de santrifüjlendi ve süpernatan süzüldü. Uçucu bileşik özleri, seyreltilmemiş formda ve seyreltilmiş (diklorometan içinde 1:10) formda analiz edildi. Gaz kromatografisi-kütle spektrometrisi (GC–MS) analizi, 5977 A kütle seçici detektörü ve OPTIMA 5 MS Accent ayırma kolonu (30 m x 0,25 mm; 0,25 µm [Macherey Nagel, Almanya]) ile donatılmış bir Agilent 7890B GC sisteminde gerçekleştirilmiştir. ). Numuneler, bölmesiz modda ve 270 °C'lik bir giriş sıcaklığında enjekte edildi. Analiz için aşağıdaki GC–MS koşulları kullanılmıştır: MS kaynağı, 230 °C; MS Dörtlü, 150 °C; transfer hattı, 280 °C; fırın programı, 60 °C'de 7 dakika (120 °C'ye kadar 10 °C/dk ve ardından 280 °C'ye kadar 5 °C/dk); ve çalışma süresi, 45 dk. Uçucu bileşikler, spektrumların NIST MS arama 2.0 veri tabanına karşı karşılaştırılmasıyla tanımlandı ve standart pik alanları (metil chavicol, karyofillen, karyofillen oksit ve β-farnesen) ve kalibrasyon eğrileri kullanılarak miktarları belirlendi.

Metabolomik sonuçların istatistiksel analizi, eşleştirilmemiş, iki kuyruklu t -testleri ile yapıldı . P  < 0.05 anlamlı kabul edildi. Karanfil dokuları arasındaki diferansiyel gen ekspresyon profilleri


^{STAR 90'dan} elde edilen gen seviyesi sayım matrisi kullanılarak DESeq2 ⁸⁹ ile gen ekspresyon analizi yapıldı . ^{Pheatmap 91} ile ısı haritaları oluşturulmadan önce varyans dengeleme dönüşümü kullanıldı . Raporlama özeti


Araştırma tasarımı hakkında daha fazla bilgi , bu makaleye bağlı Doğa Araştırma Raporlama Özetinde mevcuttur .


Git: Ek bilgi



Ek Bilgiler ^{(1.1M, pdf)}

Ek Ek Dosyaların Açıklaması ^{(500K, pdf)}

Ek Veri 1 ^{(29K, xlsx)}

Ek Veri 2 ^{(37K, xlsx)}

Ek Veri 3 ^{(22K, xlsx)}

Ek Veri 4 ^{(20K, xlsx)}

Raporlama Özeti ^{(1,2 milyon, pdf)}


Git: teşekkürler


Bu proje için Syzygium aromaticum ağacının örneklenmesine izin veren ve kolaylaştıran Zürih Hayvanat Bahçesi (İsviçre) Masoala Salonu küratörü Dr. Leyla Davis'e teşekkür ederiz . Veri yorumlama konusundaki tavsiyeleri için Lukas Mueller'e (Boyce Thompson Enstitüsü) de teşekkür ederiz.

Git: Yazar Katkıları


SO—laboratuvar çalışmasını gerçekleştirdi, verileri analiz etti ve taslağı yazdı. NS—sıralama verilerinin hesaplamalı analizini gerçekleştirdi ve el yazması yazımına katkıda bulundu. SG ve LB— sonuçların yorumlanmasına katkıda bulundu. GG—HPLC-UV yöntemi geliştirme ve gerçekleştirilen deneyler. AV—GC–MS yöntemi geliştirme ve gerçekleştirilen deneyler. NS, FK ve NVI—çalışmayı tasarladı ve denetledi. MCP—strateji ve çalışma başlatma. Tüm yazarlar el yazmasını inceledi.

Git: Akran değerlendirmesi

Git: Hakem değerlendirmesi bilgisi


Communications Biology, Xin Liu'ya ve diğer isimsiz incelemeci(ler)e bu çalışmanın akran değerlendirmesine katkılarından dolayı teşekkür eder. Birincil İşlem Editörleri: Yuan Qin ve Caitlin Karniski.

Git: Veri kullanılabilirliği


Illumina ve Oxford Nanopore okumaları, erişim altındaki Ulusal Biyoteknoloji Bilgi Merkezi Kısa Okuma Arşivi'nden (SRA) edinilebilir: PRJNA660399. Bu Bütün Genom Av Tüfeği projesi, JACTMA000000000 katılımı altında DDBJ/ENA/GenBank'ta depolanmıştır. Bu belgede açıklanan sürüm, JACTMA0100000000 sürümüdür. Genom açıklaması Zenodo'dan 10.5281/zenodo.6579856 adresinde mevcuttur. Tüm ek veriler, makul talep üzerine ilgili yazardan (Nikolai V. Ivanov) temin edildi.

Git: Rekabet eden çıkarlar


Yazarlar aşağıdaki çatışan çıkarları beyan etmektedir: SO, NS, SG, LB, NVI ve MCP, Philip Morris International'ın çalışanlarıdır. GG, AV ve FK, Neuchatel Üniversitesi çalışanlarıdır. Kalan yazarlar, herhangi bir çıkar çatışması olmadığını beyan eder.

Git: Dipnotlar




Yayıncının notu Springer Nature, yayınlanan haritalardaki ve kurumsal bağlantılardaki yetki iddiaları konusunda tarafsız kalır.



Git: Ek bilgi


Çevrimiçi sürüm, 10.1038/s42003-022-03618-z adresinde bulunan ek materyal içerir.

Git: Referanslar

1. Kingwell-Banham E, ve ark. Baharat ve pirinç: Sri Lanka, Mantai antik limanında biber, karanfil ve günlük tahıl ürünleri. antik çağ 2018; 92 :1552–1570. doi: 10.15184/aqy.2018.168. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
2. Smith, NJ, Plucknett, DL, Williams, J. & Talbot, JP Tropikal Ormanlar ve Bitkileri . Rapor No. 0801480582 (Comstock Pub. Associates, 1992).
3. Danthu P ve ark. Madagaskar'ın karanfil ağacı: öngörülemeyen bir geleceği olan bir başarı öyküsü. Bois et. Forêts des. tropikler. 2014; 320 :83–96. doi: 10.19182/bft2014.320.a20547. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
4. Cortés-Rojas DF, de Souza CRF, Oliveira WP. Karanfil ( Syzygium aromaticum ): değerli bir baharat. Asya Pak. J. Trop. Biyomed. 2014; 2 :90–96. doi: 10.1016/S2221-1691(14)60215-X. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
5. Nurdjannah, N. & Bermawie, N. Handbook of otlar ve baharatlar içinde (ed. Peter, KV) Böl. 11, 197–215 (Elsevier, 2012).
6. Batıha GE-S, et al. Syzygium aromaticum L.(Myrtaceae): geleneksel kullanımlar, biyoaktif kimyasal bileşenler, farmakolojik ve toksikolojik aktiviteler. Biyomoleküller. 2020; 10 :202. doi: 10.3390/biom10020202. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
7. Douglas, M., Heyes, J. & Smallfield, B. Otlar, Baharatlar ve Uçucu Yağlar: Gelişmekte Olan Ülkelerde Hasat Sonrası İşlemler Cilt. 61 (UNIDO ve FAO, 2005).
8. Grattapaglia D, et al. Myrtace ae genetiği ve genomiğindeki ilerleme : Temel cins olarak okaliptüs . Ağaç Geneti. genomlar. 2012; 8 :463–508. doi: 10.1007/s11295-012-0491-x. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
9. Pellicer J, Leitch IJ. Bitki DNA C-değerleri veri tabanı (sürüm 7.1): karşılaştırmalı çalışmalar için bitki genom boyutu verilerinin güncellenmiş bir çevrimiçi deposu. N. Fitolog. 2020; 226 :301–305. doi: 10.1111/nph.16261. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
10. Myburg AA, et al. Eucalyptus grandis'in genomu . Doğa. 2014; 510 :356–362. doi: 10.1038/nature13308. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
11. Bartholomé J, et al. Okaliptüs'ün yüksek çözünürlüklü genetik haritaları, Eucalyptus grandis genom düzeneğini geliştirir N. Fitolog. 2015; 206 :1283–1296. doi: 10.1111/nph.13150. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
12. Izuno A ve ark. Hawai Adaları'ndaki çeşitli habitatlarda dikkate değer fenotipik varyasyonlara sahip baskın bir tür olan Metrosideros polymorpha'nın (Myrtaceae) genom dizilimi . J. Bitki Res. 2016; 129 :727–736. doi: 10.1007/s10265-016-0822-3. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
13. Thrimawithana AH, et al. Mānuka araştırması için Leptospermum scoparium'un (Myrtaceae) bütün bir genom topluluğu . NZJ Mahsul Hortik. bilim 2019; 47 :233–260. doi: 10.1080/01140671.2019.1657911. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
14. Feng C, et al. Bir kromozom düzeyinde genom düzeneği, guava ( Psidium guajava ) Plant Biotechnol'de askorbik asit birikimi ve meyve yumuşaması hakkında bilgi sağlar. J.2021 ; 19 :717–730. doi: 10.1111/pbi.13498. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
15. Craven LA, Biffin E. Syzygium (Myrtaceae) Blume.-Biodivers'ın infrageneric sınıflandırması . Evrim. Biyocoğrafya Bitkiler. 2010; 55 :94–99. doi: 10.3767/000651910X499303. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
16. Nair, KN Syzygium Cinsi: Syzygium Cumini ve Diğer Yeterince Kullanılmayan Türler (CRC Press, 2017).
17. Oginuma K, Lum SK, Lee Y. Singapur'dan bazı Myrtaceae'lerin Karyomorfolojisi. Gard. Boğa. 1992; 44 :135–139. [ Google Akademik ]
18. Razafimamonjison G, et al. Madagaskar, Endonezya ve Zanzibar'dan Syzygium aromaticum'un tomurcuk, yaprak ve gövde esansiyel yağı bileşimi . Int. J. Temel Uygulama bilim 2014; 3 :224. [ Google Akademik ]
19. Kamatou GP, Vermaak I, Viljoen AM. Eugenol — uzak Maluku Adaları'ndan uluslararası pazar yerine: dikkate değer ve çok yönlü bir molekülün gözden geçirilmesi. moleküller. 2012; 17 :6953–6981. doi: 10.3390/moleküller17066953. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
20. Marchese A, et al. Öjenol ve öjenol içeren uçucu yağların antimikrobiyal aktivitesi: mekanik bir bakış açısı. kritik Rev. Mikrobiyoloji. 2017; 43 :668–689. doi: 10.1080/1040841X.2017.1295225. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
21. Otunola GA. Gıda ve tıpta mutfak baharatları: Syzygium aromaticum (L.) Merr'e genel bakış . ve LM Perry [Myrtaceae] Cephesi. Eczane. 2021; 12 :793200–793200. doi: 10.3389/fphar.2021.793200. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
22. Atkinson RG. Fenilpropenler: meyvelerde oluşum, dağılım ve biyosentez. J. Agric. Gıda Kimyası 2016; 66 :2259–2272. doi: 10.1021/acs.jafc.6b04696. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
23. Vogt T. Fenilpropanoid biyosentezi. Mol. Bitki. 2010; 3 :2–20. doi: 10.1093/mp/ssp106. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
24. Barros J ve ark. 4-Kumarat Lignin biyosentez yolundaki 3-hidroksilaz sitozolik bir askorbat peroksidazdır. Nat. komün. 2019; 10 :1–11. doi: 10.1038/s41467-019-10082-7. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
25. Koeduka T. Bitki uçucularını üreten biyosentetik enzimlerin fonksiyonel evrimi. Biyosci. Biyoteknoloji biyokimya 2018; 82 :192–199. doi: 10.1080/09168451.2017.1422968. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
26. Ranallo-Benavidez TR, Jaron KS, Schatz MC. Poliploid genomların referanssız profillemesi için GenomeScope 2.0 ve Smudgeplot. Nat. komün. 2020; 11 :1–10. doi: 10.1038/s41467-020-14998-3. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
27. Simão FA, Waterhouse RM, Ioannidis P, Kriventseva EV, Zdobnov EM. BUSCO: tek kopya ortologlarla genom düzeneğinin ve açıklama eksiksizliğinin değerlendirilmesi. Biyoinformatik. 2015; 31 :3210–3212. doi: 10.1093/biyoinformatik/btv351. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
28. Butler J ve ark. Okaliptüs ve Corymbia'nın karşılaştırmalı genomiği, düşük genom yapısal yeniden düzenleme oranlarını ortaya koymaktadır. BMC Genom. 2017; 18 :397. doi: 10.1186/s12864-017-3782-7. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
29. Carocha V, et al. Eucalyptus grandis'in lignin araç kutusunun genom çapında analizi . N. Fitol. 2015; 206 :1297–1313. doi: 10.1111/nph.13313. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
30. D'Auria JC. Bitkilerde asiltransferazlar: BAHD olmak için iyi bir zaman. Curr. görüş. Bitki Biol. 2006; 9 :331–340. doi: 10.1016/j.pbi.2006.03.016. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
31. Dhar N, et al. Öjenol biyosentezinde yer alan bir fesleğen açiltransferazın karakterizasyonu. J. Uzm. Bot. 2020; 71 :3638–3652. doi: 10.1093/jxb/eraa142. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
32. Kim SJ, et al. Escherichia coli'de kreozot burcundan alil/propenil fenol sentezleri ve özel/ticari kimyasalların, eugenol/isoeugenol'ün mühendislik üretimi . Ark. biyokimya biyografiler. 2014; 541 :37–46. doi: 10.1016/j.abb.2013.10.019. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
33. Dexter R, et al. Çiçek uçucu izoöjenolün biyosentezinde yer alan bir petunya asetiltransferazın karakterizasyonu. Fabrika J. 2007; 49 :265–275. doi: 10.1111/j.1365-313X.2006.02954.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
34. Koeduka T, et al. Hem Clarkia breweri hem de Petunia hybrida'daki çoklu fenilpropen sentazları, iki farklı protein soyunu temsil eder. Fabrika J. 2008; 54 :362–374. doi: 10.1111/j.1365-313X.2008.03412.x. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
35. Yazaki K. Bitki sekonder metabolitlerinin taşınmasında yer alan ABC taşıyıcıları. FEBS Letonya 2006; 580 :1183–1191. doi: 10.1016/j.febslet.2005.12.009. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
36. Adebesin F, et al. Petunya çiçeklerinden uçucu organik bileşiklerin emisyonu, bir ABC taşıyıcısı tarafından kolaylaştırılır. Bilim. 2017; 356 :1386–1388. doi: 10.1126/science.aan0826. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
37. Wilson PG, O'brien M, Heslewood M, Quinn C. Myrtaceae sensu lato içindeki bir mat K soyoluşuna dayanan ilişkiler . Bitki Sist. Evrim. 2005; 251 :3–19. doi: 10.1007/s00606-004-0162-y. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
38. Thornhill AH, et al. Okaliptüs taksonomisinin, evriminin ve çeşitlendirilmesinin tarihli bir moleküler perspektifi. Avusturya Sist. Bot. 2019; 32 :29–48. [ Google Akademik ]
39. Thornhill AH, Ho SY, Külheim C, Crisp MD. Tarihli bir moleküler soyoluş kullanarak Myrtaceae'nin modern dağılımını yorumlamak . Mol. Filogenet. Evrim. 2015; 93 :29–43. doi: 10.1016/j.ympev.2015.07.007. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
40. Berger BA, Kriebel R, Spalink D, Sytsma KJ. Myrtales'in ayrışma süreleri, tarihsel biyocoğrafyası ve türleşme oranlarındaki değişimler. Mol. Filogenet. Evrim. 2016; 95 :116–136. doi: 10.1016/j.ympev.2015.10.001. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
41. Huang K, Rieseberg LH. Bitkilerde kromozomal inversiyonların sıklığı, kökenleri ve evrimsel rolü. Ön. Bitki Bilimi 2020; 11 :296. doi: 10.3389/fpls.2020.00296. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
42. Bennetzen JL, Wang H. Yer değiştirebilir elementlerin bitki genomlarının yapısına, işlevine ve evrimine katkıları. Annu. Rev. Plant Biol. 2014; 65 :505–530. doi: 10.1146/annurev-arplant-050213-035811. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
43. Lee SI, Kim NS. Bitkilerde yer değiştirebilen elementler ve genom boyutu varyasyonları. Genomik Bilgilendirin. 2014; 12:87 . doi: 10.5808/GI.2014.12.3.87. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
44. Zhang L, et al. Yüksek kaliteli bir elma genom düzeneği, bir retrotranspozon ve kırmızı meyve rengi arasındaki ilişkiyi ortaya çıkarır. Nat. komün. 2019; 10 :1–13. doi: 10.1038/s41467-018-07882-8. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
45. Natali L, Cossu RM, Mascagni F, Giordani T, Cavallini A. Gypsy ve Copia LTR-retrotransposon üst aileleri ve soyları ve bunların Populus trichocarpa (L.) genomundaki belirgin dinamikleri üzerine bir araştırma. Ağaç Geneti. genomlar. 2015; 11 :1–13. doi: 10.1007/s11295-015-0937-z. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
46. Yuan Z ve ark. Nar ( Punica granatum L.) genomu, meyve kalitesi ve yumurta gelişim biyolojisi hakkında bilgi sağlar. Bitki Biyoteknolojisi. J.2018 ; 16 :1363–1374. doi: 10.1111/pbi.12875. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
47. Razafimamonjison G, et al. Gelişimin çeşitli aşamalarında Syzygium aromaticum'dan elde edilen yaprak esansiyel yağının verimi ve bileşimindeki farklılıklar . Int. J. Temel Uygulama bilim 2016; 5:90 . doi: 10.14419/ijbas.v5i1.5614. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
48. Razafimamonjison G, Jahiel M, Ramanoelina P, Fawbush F, Danthu P. Fenolojik aşamaların Madagaskar'dan Syzygium aromaticum tomurcuklarının uçucu yağının verimi ve bileşimi üzerindeki etkileri. Int. J. Temel Uygulama bilim 2013; 2 :312–318. [ Google Akademik ]
49. Alfikri FN, Pujiarti R, Wibisono MG, Hardiyanto EB. Karanfilin ( Syzygium aromaticum L.) Verim, kalite ve antioksidan aktivitesi Genç ve olgun ağaçlarda farklı fenolojik aşamalarda tomurcuk yağı. Scientifica. 2020; 2020 :9701701. doi: 10.1155/2020/9701701. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
50. Murni, V. et al. Proc'ta _ 2. Uluslararası Matematik ve Fen Bilimlerinde Güncel İlerleme Sempozyumu 2016 . (eds Sugeng, KA, Triyono, D. & Mart, T.) 030084 (AIP Publishing, 2017).
51. Hastuti, L. et al. Proc'ta _ 2. Uluslararası Matematik ve Fen Bilimlerinde Güncel İlerleme Sempozyumu 2016 . (eds Sugeng,KA, Triyono, D. & Mart, T.) 030092 (AIP Publishing, 2017).
52. Shan B, Cai YZ, Sun M, Corke H. 26 baharat ekstraktının antioksidan kapasitesi ve fenolik bileşenlerinin karakterizasyonu. J. Agric. Gıda Kimyası 2005; 53 :7749–7759. doi: 10.1021/jf051513y. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
53. Singh P, et al. Öjenolün diyabette ileri glikasyon son ürünlerini inhibe etmedeki potansiyel ikili rolü: proteomik ve mekanik içgörüler. bilim 2016 ; 6 :1–13. doi: 10.1038/s41598-016-0001-8. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
54. Choudhury P, et al. Eugenol, in vivo ve in vitro deneysel bir değerlendirme olan N-terminal Ser37 fosforilasyonu yoluyla β-katenin bozunmasıyla kanser kök hücre popülasyonunu kısıtlar. kimya Biol. Etkileşime girmek. 2020; 316 :108938. doi: 10.1016/j.cbi.2020.108938. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
55. Jabbari N, Eftekhari Z, Roodbari NH, Parivar K. Romatoid artritin agresif modeli üzerinde kitosan nanopartiküller tarafından kapsüllenmiş öjenolün değerlendirilmesi. Int. İmmünofarmakol. 2020; 85 :106554. doi: 10.1016/j.intimp.2020.106554. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
56. Mohamed EH, et al. Çoklu ilaca dirençli bakterilerin doğal ürünlere duyarlılık değerlendirmesi. Doz Yanıtı. 2020; 18 :1559325820936189. doi: 10.1177/1559325820936189. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
57. Kasai H, Shirao M, Ikegami-Kawai M. Karanfil ( Syzygium aromaticum ) tomurcuklarının büyüme fazından etkilenen uçucu bileşiklerinin analizi ve karanfil özlerinin antioksidan aktivitesinin araştırılması. Lezzet Kokusu J.2016 ; 31 :178–184. doi: 10.1002/ffj.3299. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
58. Shen W, Le S, Li Y, Hu F. SeqKit: FASTA/Q dosya manipülasyonu için platformlar arası ve ultra hızlı bir araç seti. PLoS BİR. 2016; 11 :e0163962. doi: 10.1371/journal.pone.0163962. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
59. Chen S, Zhou Y, Chen Y, Gu J. fastp: ultra hızlı hepsi bir arada FASTQ ön işlemcisi. Biyoinformatik. 2018; 34 :i884–i890. doi: 10.1093/biyoinformatik/bty560. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
60. Holley G ve ark. Ratatosk: uzun okumaların hibrit hata düzeltmesi, doğru değişken çağırma ve montajı mümkün kılar. Genom Biol. 2021; 22 :1–22. doi: 10.1186/s13059-020-02244-4. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
61. Li H. Minimap2: nükleotit dizileri için ikili hizalama. Biyoinformatik. 2018; 34 :3094–3100. doi: 10.1093/bioinformatics/bty191. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
62. Li H. Minimap ve miniasm: gürültülü uzun sekanslar için hızlı haritalama ve de novo derleme. Biyoinformatik. 2016; 32 :2103–2110. doi: 10.1093/biyoinformatik/btw152. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
63. Wick RR, Holt KE. Prokaryot tüm genom dizilimi için uzun süredir okunan birleştiricilerin kıyaslaması. F1000Araştırma. 2019; 8 :2138. doi: 10.12688/f1000research.21782.1. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
64. Warren RL, et al. ntEdit: ölçeklenebilir genom dizisi cilalama. Biyoinformatik. 2019; 35 :4430–4432. doi: 10.1093/biyoinformatik/btz400. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
65. Guan D, et al. Birincil genom düzeneklerinde haplotipik çoğaltmanın belirlenmesi ve kaldırılması. Biyoinformatik. 2020; 36 :2896–2898. doi: 10.1093/biyoinformatik/btaa025. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
66. Li, H. Hizalama dizisi okumaları, klon dizileri ve BWA-MEM ile montaj bitişleri. arXiv'de ön baskı:1303.3997 (2013).
67. Cheng H, Concepcion GT, Feng X, Zhang H, Li H. Hifiasm ile aşamalı montaj grafikleri kullanılarak haplotip çözülmüş de novo montajı. Nat. Yöntemler. 2021; 18 :170–175. doi: 10.1038/s41592-020-01056-5. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
68. Shao M, Kingsford C. Faz koruyucu grafik ayrışımı yoluyla transkriptlerin doğru montajı. Nat. Biyoteknoloji 2017; 35 :1167–1169. doi: 10.1038/nbt.4020. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
69. Quinlan AR, Salon IM. BEDTools: genomik özellikleri karşılaştırmak için esnek bir yardımcı program paketi. Biyoinformatik. 2010; 26 :841–842. doi: 10.1093/biyoinformatik/btq033. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
70. Stanke M, Diekhans M, Baertsch R, Haussler D. De novo gen bulgusunu iyileştirmek için doğal ve eşleştirilmiş cDNA hizalamalarının kullanılması. Biyoinformatik. 2008; 24 :637–644. doi: 10.1093/biyoinformatik/btn013. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
71. Niknafs YS, Pandian B, Iyer HK, Chinnaiyan AM, Iyer MK. TACO, RNA-seq'den sağlam çok örnekli transkriptom düzenekleri üretir. Nat. Yöntemler. 2017; 14 :68–70. doi: 10.1038/nmeth.4078. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
72. Pertea, G. & Pertea, M. GFF araçları: GffRead ve GffCompare. F1000Öz. 9 , ISCB Comm J-304 (2020). [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ]
73. Buchfink B, Xie C, Huson DH. DIAMOND kullanarak hızlı ve hassas protein hizalaması. Nat. Yöntemler. 2015; 12 :59–60. doi: 10.1038/nmeth.3176. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
74. Bateman A, et al. Pfam protein aileleri veri tabanı. Nükleik Asitler Res. 2002; 30 :276–280. doi: 10.1093/nar/30.1.276. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
75. Finn RD, Clements J, Eddy SR. HMMER web sunucusu: etkileşimli dizi benzerliği arama. Nükleik Asitler Res. 2011; 39 :W29–W37. doi: 10.1093/nar/gkr367. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
76. Lexa M, Jedlicka P, Vanat I, Cervenansky M, Kejnovsky E. TE-açgözlü-nester: LTR retrotranspozonlarının yapı tabanlı tespiti ve bunların yuvalanması. Biyoinformatik. 2020; 36 :4991–4999. doi: 10.1093/biyoinformatik/btaa632. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
77. Zhang, R.-G. et al. TEsorter: bitki genomlarında LTR-retrotranspozonları sınıflandırmak için doğru ve hızlı bir yöntem. Hortik. Res. 9 , uhac017 (2022). [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ]
78. Neumann P, Novák P, Hoštáková N, Macas J. Bitki LTR-retrotranspozonlarının sistematik araştırması, poliprotein alanlarının filogenetik ilişkilerini aydınlatır ve element sınıflandırması için bir referans sağlar. mafya DNA. 2019; 10 :1–17. doi: 10.1186/s13100-018-0144-1. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
79. Marcon HS, et al. Eucalyptus cinsindeki transkripsiyonel olarak aktif LTR retrotranspozonları, diferansiyel olarak eksprese edilir ve araya girerek polimorfiktir. BMC Fabrika Biol. 2015; 15 :1–16. doi: 10.1186/s12870-015-0550-1. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
80. Girgis HZ. Kırmızı: genomik ölçekte de-novo tekrarları tespit etmek için akıllı, hızlı, doğru bir araç. BMC Biyoinforma. 2015; 16 :1–19. doi: 10.1186/s12859-015-0654-5. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
81. Shi J, Liang C. Genel tekrar bulucu: genom çapında de novo tekrar tespiti için yüksek hassasiyetli bir araç. Bitki Fizyol. 2019; 180 :1803–1815. doi: 10.1104/pp.19.00386. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
82. Hu K ve ark. Brassicaceae'de helitron dağılımı ve tüm genom Helitron yoğunluğu, bitki türlerini ayırt etmek için bir karakter olarak. BMC Biyoinforma. 2019; 20 :1–20. doi: 10.1186/s12859-018-2565-8. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
83. Frith MC. Yeni bir tekrar maskeleme yöntemi, homolog dizilerin spesifik olarak tespit edilmesini sağlar. Nükleik Asitler Res. 2011; 39 :e23–e23. doi: 10.1093/nar/gkq1212. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
84. Wang Y, et al. MCScanX: gen sentezi ve doğrusallığın tespiti ve evrimsel analizi için bir araç seti. Nükleik Asitler Res. 2012; 40 :e49. doi: 10.1093/nar/gkr1293. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
85. Madeira F, et al. 2019'da EMBL-EBI arama ve sekans analiz araçları API'leri. Nükleik Asitler Arş. 2019; 27 :W636–W641. doi: 10.1093/nar/gkz268. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
86. Fiyat MN, Dehal PS, Arkın AP. FastTree 2–büyük hizalamalar için yaklaşık olarak maksimum olasılıklı ağaçlar. PLoS BİR. 2010; 5 :e9490. doi: 10.1371/journal.pone.0009490. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
87. Junier T, Zdobnov EM. Newick yardımcı programları: UNIX kabuğunda yüksek verimli filogenetik ağaç işleme. Biyoinformatik. 2010; 26 :1669–1670. doi: 10.1093/biyoinformatik/btq243. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
88. Huerta-Cepas J, Serra F, Bork P. ETE 3: filogenomik verilerin yeniden yapılandırılması, analizi ve görselleştirilmesi. Mol. Biol. Evrim. 2016; 33 :1635–1638. doi: 10.1093/molbev/msw046. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
89. Anders S, Huber W. Sekans sayımı verileri için diferansiyel ifade analizi. Genom Biol. 2010; 11 :R106. doi: 10.1186/gb-2010-11-10-r106. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
90. Dobin A ve ark. STAR: ultra hızlı evrensel RNA-seq hizalayıcı. Biyoinformatik. 2013; 29 :15–21. doi: 10.1093/biyoinformatik/bts635. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
91. Kolde R, Kolde MR. Paket 'pheatmap' R. Paket. 2015; 1 :790. [ Google Akademik ]

[maturidi]

Syzygium aromaticum L. (Myrtaceae): Geleneksel Kullanımlar, Biyoaktif Kimyasal Bileşenler, Farmakolojik ve Toksikolojik Aktiviteler

Gaber El-Saber Batiha , ^{1, 2, * †} Luay M. Alkazmi , ³ Lamiaa G. Wasef , ¹ Amany Magdy Beshbishy , ^{2, †} Eman H. Nadwa , ^{4, 5} ve Eman K. Rashwan ^{6, 7}
Yazar bilgileri Makale notları Telif hakkı ve Lisans bilgileri Sorumluluk Reddi
Git: Soyut


Bitkisel tıbbi ürünler, ciddi hastalıkları tedavi etmek için kullanılmış olan yeni farmasötik moleküllerin keşfedilmesi için önemli bir kaynak olarak belgelenmiştir. Pek çok bitki türünün, glikozitler, saponinler, flavonoidler, steroidler, tanenler, alkaloitler, terpenler vb. fito bileşenlerine atfedilebilen farmakolojik aktivitelere sahip olduğu bildirilmiştir. Syzygium aromaticum (karanfil), gıda muhafazası için kullanılmış olan ve sahip olduğu geleneksel bir baharattır. çeşitli farmakolojik aktiviteler. S. aromaticum aşağıdaki gibi birçok fitokimyasal açısından zengindir: seskiterpenler, monoterpenler, hidrokarbon ve fenolik bileşikler. Öjenil asetat, öjenol ve β-karyofillen karanfil yağındaki en önemli fitokimyasallardır. Farmakolojik olarak, S. aromaticumpatojenik bakteriler, Plasmodium , Babesia , Theileria parazitleri, Herpes simplex ve hepatit C virüsleri dahil olmak üzere çeşitli patojenik parazitlere ve mikroorganizmalara karşı incelenmiştir . Birkaç rapor, öjenolün metisiline dirençli Staphylococcus epidermidis ve S. aureus dahil olmak üzere çeşitli patojenik bakterilere karşı analjezik, antioksidan, antikanser, antiseptik, anti-depresan, antispazmodik, antiinflamatuar, antiviral, antifungal ve antibakteriyel aktivitesini belgelemiştir . _{Ayrıca öjenolün CCl 4−} ile indüklenen hepatotoksisiteye karşı koruma sağladığı ve çeşitli parazitlerin çoğalmasına karşı potansiyel öldürücü bir etkinlik gösterdiği bulundu.Giardia lamblia , Fasciola gigantica , Haemonchus contortus ve Schistosoma mansoni . Bu inceleme, karanfil özütlerinin fitokimyasal bileşimini ve biyolojik aktivitelerini karanfil esansiyel yağı ve ana aktif bileşik öjenol ile birlikte incelemekte ve gaz kromatografisi-kütle spektroskopisi (GC-MS) analizinden elde edilen yeni bulguları içermektedir.

Anahtar Kelimeler: Syzygium aromaticum , farmakolojik aktiviteler, karanfil, uçucu yağ, biyoaktif kimyasal bileşenler
Git: 1. Giriş


Bitkisel ilaçların kullanımına dayalı geleneksel tıp sistemi, sağlık hizmetleri sisteminde hala önemli bir rol oynamaktadır. Son yıllarda, tıbbi bitkiler, doğal ürünler olan bu bitkilerin sentetik muadillerine göre daha az yan etkiye ve gelişmiş etkinliğe sahip olduğu algısı nedeniyle daha geniş bir kabul görmektedir [ 1 , 2 ]. Şu anda, dünya sakinlerinin yaklaşık %80'i, birincil sağlık hizmetlerinin önemli bir biçimi olarak geleneksel ilaçlara güvenmektedir [ 3 ]. Farmakolojik olarak, çeşitli bitkisel bitkiler bakterisidal, virüsidal, fungisidal aktivitelere sahiptir; mumyalamada, gıda muhafazasında kullanılırlar ve antiinflamatuar, antimikrobiyal, spazmolitik, sedatif, analjezik ve lokal anestezik aktivitelere sahiptirler [ 4 ,5 ]. Pek çok bitki türünün, glikozitler, saponinler, flavonoidler, steroidler, tanenler, alkaloidler, terpenler ve buna bağlı olarak fitobileşenlerine atfedilebilen farmakolojik aktivitelere sahip olduğu bildirilmiştir [4 ] . Bugüne kadar bitkisel ilaçlar, ciddi hastalıkları tedavi etmek için kullanılmış olan yeni farmasötik molekülleri keşfetmek için hayati bir kaynak olarak belgelenmiştir. Bu tanımlanmış fitokimyasallar, etkili ve yeni ilaçlar arayışında dikkate değer bir lider bileşik olarak kabul edilmiştir [ 5 ].

Karanfil olarak da bilinen Syzygium ( S. ) aromaticum , Endonezya'daki Maluku adalarına özgü, ancak son zamanlarda dünyanın farklı yerlerinde yetiştirilen Myrtaceae familyasına ait kurutulmuş bir çiçek tomurcuğudur [ 6 , 7 ]. Karanfil ağacı yaprak ve tomurcuklardan (ağacın ticari kısmı) oluşur ve dikimden dört yıl sonra çiçekli tomurcuk üretimi başlar. Daha sonra çiçeklenme öncesi aşamada elle veya doğal bir fitohormon kullanılarak toplanırlar [ 6]. İlginç bir şekilde, ticari olarak birçok tıbbi amaç için ve parfüm endüstrisinde kullanılmaktadırlar ve karanfil, antioksidan ve antimikrobiyal özellikleri nedeniyle kimyasal koruyucuların yerini almak üzere, özellikle et işlemede olmak üzere birçok gıdada potansiyel olarak koruyucu olarak kullanılabilen baharatlardan biri olarak kabul edilmektedir. özellikler [ 6 , 8 ]. Birkaç rapor, tarçın, kekik, karanfil, kekik ve nane gibi bazı aromatik bitkilerin antibakteriyel, antiviral, antikanserojenik ve antifungal aktivitelerini belgelemiştir. Bununla birlikte karanfil, güçlü antimikrobiyal ve antioksidan aktiviteleri nedeniyle diğer baharatlar arasında büyük ilgi görmüştür.]. Karanfilin farklı dejeneratif hastalıkların inhibisyonundaki etkili rolü, antioksidan aktiviteye sahip yüksek konsantrasyonlarda çeşitli kimyasal bileşenlerin varlığına bağlanmaktadır [ 10 , 11 ]. Karanfil esansiyel yağı (CEO) geleneksel olarak yanık ve yaraların tedavisinde ve diş bakımında ağrı kesici olarak ve ayrıca diş enfeksiyonlarını ve diş ağrısını tedavi etmek için kullanılır. Buna ek olarak, çeşitli endüstriyel uygulamalarda kullanımı belgelenmiştir ve parfümlerde, sabunlarda ve histolojik çalışmalarda temizleme aracı olarak yaygın olarak kullanılmaktadır [ 12 ]. Karanfil, Hint ve Çin geleneksel tıbbında ısınma ve uyarıcı bir madde olarak kullanılır [ 7]. Geleneksel olarak, karanfil yüzyıllardır kusma tedavisinde kullanılmaktadır; şişkinlik; mide bulantısı; karaciğer, bağırsak ve mide rahatsızlıkları; ve sinirler için bir uyarıcı olarak. Tropikal Asya'da karanfilin uyuz, kolera, sıtma ve tüberküloz gibi farklı mikroorganizmaları rahatlattığı belgelenmiştir. Ayrıca Amerika'da karanfil geleneksel olarak virüsleri, solucanları, kandidaları ve farklı bakteriyel ve protozoan enfeksiyonları tedavi etmek için gıda kaynaklı patojenleri inhibe etmede kullanılmıştır [13 ] . Ayrıca öjenol, diş pulpası dokusuna nüfuz edebildiği ve kan dolaşımına girebildiği için diş hekimliğinde yaygın olarak kullanılmaktadır [ 14 ]. Karanfilden izole edilen seskiterpenlerin anti-kanserojen aktiviteye sahip olduğu bildirilmiştir [ 15 ].

Git: 2. Kimyasal Bileşenler


Farmakolojik olarak karanfilin, hidroksibenzoik asitler, flavonoidler, hidroksifenil propens, hidroksisinamik asitler ve ana biyoaktif molekül olan öjenol (C _10H 12 O _{2 ) gibi fenolik moleküllerin} ve hidrolize olabilen tanenler gibi gallik asit türevlerinin ana kaynağı olduğu belgelenmiştir. taze bitkide yüksek miktarlarda bulunan (tablo 1) [ 6 , 9 , 16 ]. Ayrıca karanfil, kuersetin ve kaempferol gibi flavonoidler ve ferulik, kafeik , ellagik ve salisilik asitler gibi fenolik asitler içerir . Karanfil çiçeği tomurcukları, öjenol, öjenol asetat ve β-cariofileno'dan oluşan %18'e kadar uçucu yağ içerir [ 17 ]. Karanfil yağı, belirgin bir karanfil aroması ve tadı ile renksiz veya soluk sarıdır. CEO içeriği ve bileşimindeki farklılıklar temel olarak ön işlemler, çeşitlilik, agro-ekolojik koşullar ve ekstraksiyon süreçleri gibi çeşitli faktörlere bağlıdır [ 18 ]. Özellikle Gülçin [ 19] öjenolün in vitro antioksidan etkinliğini bildirdi ve yapı ile aktivite arasındaki ilişkiyi tartıştı. Öjenolün hidrojen atomunun bağışına izin verdiğini ve ardından fenoksil radikalini sabitlediğini, bunun da oksidasyonu oluşturmayan veya artırmayan kararlı moleküllerin oluşumuyla sonuçlandığını gösterdiler. Ek olarak öjenol bileşiği, rezonans yoluyla fenoksil radikal stabilizasyonuna dahil olabilen aromatik halka ile hoş bir karbon zinciri bağlantısına sahiptir. Gaz kromatografisi-kütle spektroskopisi (GC-MS) analizi, CEO'da öjenol, β-karyofillen, öjenilasetat, etil heksanoat, 2-heptanon, a-humulen, kalakoren, humulenol dahil hidro-distilasyonla izole edilen 36 bileşenin varlığını gösterdi ve calamen-ene [ 20 , 21 ,22 , 23 ]. tablo 1


S. aromaticum'dan izole edilen biyoaktif moleküllerin Uluslararası Saf ve Uygulamalı Kimya Birliği (IUPAC) adı ve kimyasal formülü .

Öjenol	2-Metoksi-4-(prop-2-en-1-il)fenol	C 10 H 12 O 2	gallik asit	3,4,5-Trihidroksibenzoik asit	C 7 H 6 O 5
β-Karyofilen	(1R , 4E , 9S ) -4,11,11-Trimetil-8-metilidenbisiklo[7.2.0]undek-4-en	C15H24 _ _ _	biflorin	5,7-dihidroksi-2-metil-6-[(2S , 3R , 4R , 5S , 6R ) -3,4,5-trihidroksi-6-(hidroksimetil)oksan-2-il]kromen -4-bir	C 16 H 18 O 9
vanilya	4-Hidroksi-3-metoksibenzaldehit	C 8 H 8 O 3	mirisetin	3,5,7-Trihidroksi-2-(3,4,5-trihidroksifenil)-4-kromonon	C 15 H 10 O 8
Crategolic asit (Maslinic asit)	(4a S ,6aR , 6aS , 6bR , 8aR , 10R , 11R , 12aR , 14bS ) -10,11-dihidroksi-2,2,6a,6b,9,9,12a-heptametil -1,3,4,5,6,6a,7,8,8a,10,11,12,13,14b-tetradekahidropicen-4a-karboksilik asit	C 30 H 48 O 4	Kampesterol	(3S , 8S , 9S , 10R , 13R , 14S , 17R ) -17-[(2R , 5R ) -5,6-dimetilheptan-2-il]-10,13-dimetil -2,3,4,7,8,9,11,12,14,15,16,17-dodekahidro-1 H -siklopenta[ a ]fenantren-3-ol	C28H48O _ _ _ _
Kaempferol	3,5,7-Trihidroksi-2-(4-hidroksifenil)-4H - kromen-4-on	C 15 H 10 O 6	Stigmasterol	3 S ,8 S ,9 S ,10R , 13R , 14S , 17R ) -17-[( E ,2R , 5 S )-5-etil-6-metilhept-3-en-2-il ]-10,13-dimetil-2,3,4,7,8,9,11,12,14,15,16,17-dodekahidro-1 H -siklopenta[ a ]fenantren-3-ol	C29H48O _ _ _ _
Rhamnetin	2-(3,4-dihidroksifenil)-3,5-dihidroksi-7-metoksikromen-4-on	C 16 H 12 O 7	Oleanolik asit	(4a S ,6aR , 6aS , 6bR , 8aR , 10S , 12aR , 14bS ) -10-hidroksi-2,2,6a,6b,9,9,12a-heptametil-1,3, 4,5,6,6a,7,8,8a,10,11,12,13,14b-tetradekahidropicen-4a-karboksilik asit	C 30 H 48 O 3
Öjenitin	5-Hidroksi-7-metoksi-2,6-dimetilkromen-4-on	C 12 H 12 O 4	Bikornin	[(12R,14S,15R,16R,17R)-4,5,6,22,23,29,30-heptahidroksi-9,19,26-triokso-14,15-bis[(3,4,5- trihidroksibenzoil)oksi]-2,10,13,18,25-pentaoksaheksasiklo[18.9.3.03,8.012,17.024,32.027,31]dotriaconta-1(29),3,5,7,20,22,24(32) ,27,30-nonaen-16-il] 3,4,5-trihidroksibenzoat	C 48 H 32 O 30
ögenin	5-Hidroksi-7-metoksi-2-metilkromen-4-on	C 11 H 10 O 4	kuersetin	2-(3,4-dihidroksifenil)-3,5,7-trihidroksikromen-4-on	C 15 H 10 O 7
ellagik asit	2,3,7,8-Tetrahidroksi-kromeno[5,4,3-cde]kromen-5,10-dion	C 14 H 6 O 8	Karvakrol	2-metil-5-propan-2-ilfenol	C 10 H 14 O

Ayrı bir pencerede aç
Git: 3. Ham Karanfil Özü Etkileri


Birkaç S. aromaticum molekülü, yani kaempferol, biflorin, 5, 7-dihidroksi-2-metilkromon-8-C-β-D-glukopiranozit, orselinik asit glukozit, mirisetin, rhamnositrin, gallik asit, oleanolik asit, ellagik asit ve flavonoidler triglikozitler oral patojenleri inhibe etmedeki etkinlikleri belgelenmiştir [ 24 ]. Etanolik S. aromaticum ekstresi, parasetamol tedavisinin neden olduğu karaciğer hasarı üzerinde hepatoprotektif aktivitesine ek olarak yüksek antioksidan etkinlik gösterdiğinden [ 25]. Parasetamole bağlı karaciğer hasarında artan serum enzimlerinin olası açıklaması, hücre içi enzimlerin membran stabilizasyon etkinliği yoluyla inhibisyonuna bağlanabilir; bu, serum transaminaz düzeylerinin hepatik Pseudomonas aeruginosa ve Escherichia coli renchyma ve Escherichia coli renchyma ve hepatosit rejenerasyonu [ 26 ]. Essawi ve Srour [ 27 ] altı şifalı bitki özütünün antimikrobiyal etkinliğini in vitro olarak dört bakteriyel tür metisiline dirençli Staphylococcus aureus ve Bacillus subtilis'e karşı en çok inhibe edilen mikroorganizmalar olarak test ettiler. Syzygium aromaticumekstrakt, çoklu ilaca dirençlilere karşı en aktif olandı. Joshi ve ark. [ 28 ] S. aromaticum'un Salmonella typhi'ye karşı en etkili olduğunu buldu . Ayrıca, Jirovetz ve ark. [ 17 ], S. aromaticum'un (karanfil) çiçek tomurcuğu ekstraktının Bacillus ve Serratia marcescens bakteri izolatlarına karşı antibakteriyel etkinlik gösterdiğini gösterdi. Ayrıca, Oulkheir ve ark. [ 29 ] CEO'nun, E. coli'ye karşı 16 mm'lik bir inhibisyon bölgesi ve Salmonella türlerine karşı daha yüksek bir inhibisyon bölgesi (20 mm) ürettiğini, buna karşılık K. pneumoniae üzerinde antibakteriyel etki olmadığını buldu.. Haroun ve Al-Kayali [ 30 ], S. aureus izolatına karşı su ekstraktı ile karşılaştırıldığında, farklı antibiyotiklerle S. aromaticum'dan elde edilen etanolik ekstrakt arasında iyi bir sinerji olduğunu fark ettiler . İlginç bir şekilde, önceki raporlar öjenol ve karanfil yağının mayalara, lifli ve insan patojenik mantarlara karşı antifungal etkinliğini araştırmıştır [ 31 , 32 , 33 , 34 ]. Ayrıca Nejad ve ark. [ 35 ] timol, öjenol, karvakrol ve sinnamaldehit gibi çeşitli doğal biyoaktif moleküllerin E. coli'ye karşı antibakteriyel etkinliğini bildirmiştir.ve öjenolün en düşük antibakteriyel etkinlikle sonuçlandığını, karvakrol ve timol, sinnamaldehit ve öjenol kombine tedavisinin sinerjistik etkinlik ortaya koyduğunu ortaya çıkardılar [ 36 ].

Git: 4. Biyolojik Faaliyetler

4.1. S. aromaticum'un Biyolojik/Biyokimyasal Özellikleri


Han ve Parker [ 37 ], CEO'nun ve ana aktif bileşeni öjenolün antiviral, antimikrobiyal, antifungal, antikanser, antioksidan ve antiinflamatuar aktivitelerini ortaya çıkardılar ve CEO'nun kanser biyolojisini ve hücre döngüsü kontrolünü etkilediğini ortaya çıkardılar. Piyasada bulunan antimikrobiyal ilaçların çoğundaki toksik kalıntıların yanı sıra patojen direnci sorunları, etkili iyileştirici ve koruyucu yaklaşımlarını ciddi şekilde zayıflatmaktadır [ 37 , 38 , 39 ]. Bu nedenle, yeni ve etkili antimikrobiyal tedavi seçeneklerinin geliştirilmesinin hastalık tedavisi ve kontrolünün iyileştirilmesi için hayati olduğu açıktır. Karanfil, geniş farmakolojik etkinliği nedeniyle iyi bilinen ve önemli bir bitkisel ilaçtır [ 40]. Son çalışmalar, diyabetik sıçanlarda lipid peroksidasyonundaki ve kan şekerindeki in vivo artışı incelemiş ve karanfil ile besin takviyesinden sonra antioksidan enzim seviyelerini yeniden belirlemiştir [ 41 ]. Ek olarak, Shukri ve ark. [ 42 ] diyet karanfillerinin in vivo olarak sıçanlarda karaciğer, lens ve kalp kaslarındaki doku hasarlarını azalttığını ortaya çıkardı. Farmakolojik olarak karanfil yağı ağız hastalıklarında antiseptik olarak ve diş ağrıları, alerji bozuklukları, astım, akne, yara izleri ve romatoid artrit tedavisinde geniş bir yelpazede kullanılmaktadır ve Dermatophagoides pteronyssinus ve Dermatophagoides farina'ya karşı antispazmodik ve akarisidal etkiler göstermiştir . 43 , 44]. Ayrıca, CEO afrodizyak, antipiretik, iştah açıcı, hipnotik, anksiyolitik, antiemetik, analjezik, dekonjestan, antimikrobiyal, antiepileptik, kas gevşetici, antienflamatuar ve balgam söktürücü özelliklerin yanı sıra trofik bozukluğa karşı tıbbi bir etkiye sahiptir [37 , 45 ] . . Özellikle, alkollü ve sulu karanfil tomurcuk özlerinden izole edilen tanenler, ellagik asit, gallik asit, flavonoidler ve bunların glikozitlerinin antitrombotik, antiprotozoal, hipoglisemik, antiinflamatuar, gastroprotektif ve afrodizyak etkinliği olduğu bildirilmiştir [ 46 , 47 , 48 , 49 , 50 ]. Geleneksel tıpta karanfil gaz, hazımsızlık şikayetleri ve ishal için kullanılmıştır.51 ]. S. aromaticum ve ilgili bileşiklerinin biyolojik aktiviteleri,Şekil 1.

Şekil 1
S. aromaticum ve ilgili bileşiklerinin biyolojik aktiviteleri .

Birkaç rapor, karanfilin farklı mantar ve bakteri suşlarına karşı antimikrobiyal etkilerini göstermiştir. Örneğin, Sofya ve ark. [ 52 ] birkaç Hint baharat otunun (örn. zencefil, sarımsak, nane, karanfil hardalı ve tarçın) antimikrobiyal etkinliğini inceledi. Ayrıca, Dorman ve Deans [ 53 ] kekik, karanfil, sardunya, küçük hindistan cevizi, kekik ve karabiberin 25 gram-negatif ve gram-pozitif bakteri suşuna karşı antibakteriyel etkinliğini değerlendirdiler. Thielmann ve ark. [ 54 ] kekik , defne otu , kekik ve CEO'ların E. coli'ye karşı farklı derecelerde inhibisyon sergilediğini belgeledi . Ayrıca iyonik olmayan bir yüzey aktif cismin içinde bulunan karvakrol ve öjenol, Listeria monocitogenes veE. coli ve sonuçlar öjenolün bu mikroorganizmaların çoğalmasını baskılama etkinliğini ortaya koydu [ 55 ]. Rana ve ark. [ 56 ] karanfil yağının Trichophyton rubrum , Microsporum canis , T. mentagrophytes , Fusarium monoliforme , M. gypseum , F. oxysporum , Epidermophyton floccosum , Mucor sp., M. gypseum , T. rubrum ve Aspergillus sp . . [ 57 ]. Fu ve ark. [ 58 ] yanı sıra Palombo ve Semple [ 59] saf karanfil yağının tek başına veya biberiye yağıyla kombine halde P. aeruginosa , B. subtilis , S. epidermidis , S. aureus , Proteus vulgaris , E. coli ve metisiline dirençli S. epidermidis ve S. aureus _ Ek olarak, bitkisel ilaçlar, viral enfeksiyonları inhibe etmek ve kontrol etmek için yeni farmasötik moleküllerin keşfedilmesi için önemli bir kaynak olarak belgelenmiştir [ 60 ]. Eugeniin, S. aromaticum'dan izole edilen bileşikekstraktın, viral DNA polimeraz enzimini inhibe ederek viral DNA'nın sentezi üzerindeki etkisiyle çeşitli herpes virüs suşlarına ve hepatit C virüsüne karşı antiviral etkinliği belgelenmiştir [6 , 61 ] . Başka bir araştırma , asiklovir ile birleştirildiğinde S. aromaticum sulu ekstraktlarının herpes simpleks virüs tip 1 (HSV-1) ve influenza A virüsüne karşı antiviral etkinliğini ortaya çıkardı [ 62 , 63 , 64 , 65 ]. Karanfil yağı için olası antimikrobiyal etki, toplam karanfil yağı içeriğinin yaklaşık %85 ila %92'sini oluşturan öjenole atfedilir [ 66 ].

Karvakrol ve öjenol, karanfilin onikomikoz izole mantarlara, T. mentagrophytes ve Candida albicans'a karşı fungisidal özelliklerinden sorumlu ana bileşenleridir [ 31 , 67 , 68 ]. İlginç bir şekilde, Núñez ve ark. [ 69 ], mantarların inokulum büyüklüğünü azaltarak karanfil oleoresini ile konsantre bir şeker solüsyonu karışımının fungisidal aktivitesini bildirdi. Chami ve ark. [ 70 ], karanfil yağının neden olduğu Saccharomyces cerevisiae hücrelerinde hücresel deformasyon ile dikkat çekici morfolojik bozulmayı ortaya çıkardı. Siripornvisal ve ark. [ 71 ] yanı sıra Pinto ve ark. [ 72], CEO'nun Botrytis cinerea'nın miselyal çoğalmasına ve dermatofit, Aspergillus ve Candida türlerinin toplanmasına yönelik güçlü inhibitör antifungal etkilerini inceledi. Son zamanlarda Batıha ve ark. [ 7 ] S. aromaticum metanolik ekstraktlarının piroplazma parazitlerinin çoğalmasına karşı antipiroplazmik etkisini belgelemiştir . Ayrıca önceki çalışma, metanollü S. aromaticum ekstraktlarının, Babesia ve Theileria ile yakından ilişkili apicomplexan paraziti olan Plasmodium falciparum'un klorokin-dirençli bir suşuna karşı in vitro antiplasmodik etkinliğini tanımlamıştır [ 73]. 4.2. Hastalıklarda Etkinlik


1, 1-difenil-2-pikril hidroksil (DPPH) radikali, b-karoten-linoleat, ferrik tiyosiyanat ve hidroksil radikali gibi çeşitli in vitro yöntemler, kimyon ve karanfil antioksidan aktivitesinin, sentetik gıda koruyucusu olan bütillenmiş hidroksitoluen ile tutarlı olduğunu ortaya koydu. BHT) [ 74 ]. Ayrıca Gülçin ve ark. [ 75], alfa-tokoferol, BHT, Troloks ve bütillenmiş hidroksianisol gibi bazı yapay antioksidan maddelerle karşılaştırıldığında karanfil yağının DPPH radikalinin süpürülmesini ölçtüler ve karanfil yağı antioksidan aktivitesinin şu şekilde azaldığını gösterdiler: karanfil yağı > BHT > alfa-tokoferol > bütillenmiş hidroksianisol > Trolox. incelemek için kullanılan DPPH, oksijen radikal absorbans kapasitesi, ferrik indirgeyici antioksidan güç, 2-deoksiguanozin, 2, 2'-azino-bis (3-etilbenzotiazolin-6-sülfonik asit) (ABTS) ve ksantin oksidaz dahil olmak üzere çeşitli in vitro yöntemler sulu S. aromaticum ekstraktının antioksidan aktivitesi. Sulu S. aromaticum'un güçlü antioksidan etkinliğinin olduğunu belgelediler.ekstraktın nedeni güçlü hidrojen verme yeteneği, hidrojen peroksiti, serbest radikalleri ve süperoksiti ve metal şelatlama kabiliyetini yakalaması olabilir [ 76 ]. Karanfil özleri ve CEO gibi antioksidan ajanlar, oksidatif stresten kaynaklanan hafıza eksikliklerinin tedavisinde önemli bir rol oynamaktadır [ 77 ]. Halder ve ark. [ 78 ], CEO'nun ön tedavisinin, farelerin beyinlerindeki malondialdehit seviyelerinin yanı sıra glutatyon tarafından değerlendirilen oksidatif stresi azalttığını ortaya çıkardı. Karanfil yağının kısa ve uzun süreli skopolamin tedavisinden kaynaklanan hafıza ve öğrenme eksikliklerini geri kazanma yeteneğinin, oksidatif stresi azaltmadaki etkinliğine atfedildiği sonucuna vardılar.

Ayrıca, öjenolün yanı sıra karanfilin analjezik etkisi, gangliyoner hücrelerde klorür ve kalsiyum kanallarını aktive ederek diş ağrısına, eklem ağrısına karşı belgelenmiştir [79 ] . Bununla birlikte, başka bir çalışma, karanfilin analjezik aktivitesinin kapsaisin agonist aktivitesine bağlanabileceğini ortaya koymuştur [ 80 ]. Daniel ve ark. [ 81 ] öjenolün asetik asitle uyarılan abdominal kıvırma yöntemini kullanarak in vivo analjezik etkinliğini bildirdi. İlginç bir şekilde, CEO'nun anti-kanserojenik ve sitotoksik aktiviteleri insan tümör hücre hatları PC-3 ve Hep G2'ye karşı rapor edilmiştir [ 15 , 82 , 83 ]. Chaieb ve ark. [ 23] öjenol ve dehidrodieugenolün insan kanser hücresi ölümünü uyardığının gösterildiğini belgelemiştir. Ayrıca sinnamaldehitin antimutajenik etkinliği, farklı heterosiklik aminlerin neden olduğu mikronükleus insidansını inhibe ettiği için insan kaynaklı hepatom hücrelerine karşı araştırılmıştır [ 84 ]. Doğal ürünlerin, kanserle ilgili proteinlerin işlevini değiştirme yetenekleri açısından en etkili ürünler olduğu onaylanmıştır [ 85 ]. Kouidhi ve ark. [ 86 ] ve Kumar ve ark. [ 87] CEO ve öjenolün lösemi, akciğer, meme ve kolorektal kanser hücrelerine karşı antikanser faaliyetlere sahip olduğunu tespit etti. Karanfil, lipopolisakarit (LPS) eyleminin yanı sıra nükleer faktör-κB (NF-κB) yolunu baskılayarak anti-inflamatuar ve immünomodülatör aktiviteler uyguladı. Han ve Parker [ 37 ], karanfilin anti-enflamatuar aktivitesinin, aktif bileşik olan öjenol ile ilişkili olabileceğini bildirdi.

_{Ayrıca öjenolün, CCl4} tedavisi ile birlikte uygulandığında _CCl4'ün neden olduğu hepatotoksisiteye karşı koruma sağladığı bulunmuştur [ 88 ]. İlginç bir şekilde, sanguinarin ve benzo fenantridin alkaloidleri dahil olmak üzere S. aromaticum ekstraktlarından izole edilen diğer fitokimyasal bileşiklerin karaciğer hasarından koruma sağladığı belgelenmiştir [ 89 ]. Shyamala ve ark. [ 90 ] karanfil alımının hiperlipidemik sıçanlardaki normal değerlerle karşılaştırıldığında böbreklerde, serumda ve karaciğerde ALT, üre, AST ve lipid düzeylerini iyileştirme eğiliminde olduğunu kanıtladı. S. aromaticum özlerinin antidiyabetik etkinliği, insülin uyarıcı maddelerin varlığına bağlanabilir [ 91]. İn vivo deneyler, normal kan şekerinin S. aromaticum özleri ile tedavi edilen farelerde arttığını ortaya çıkardı [ 91 , 92 ]. CEO'nun güçlü gastroprotektif aktivitelere sahip birçok biyolojik olarak aktif bileşik içerdiği ve bu aktivitenin yüksek flavonoid içeriği nedeniyle bulunduğu bulunmuştur [ 93 ]. İn vitro ve in vivo deneyler , S. aromaticum ekstraktlarının, serum trigliseridlerini ve kolesterol seviyelerini düşürerek antiobesite etkinliğini belgelemiştir [ 94 ]. Ek olarak, Jung ve ark. [ 95 ], S. aromaticum ile desteklenmiş diyetin belgelendiğini belgelediekstraktlar, yüksek yağlı diyet farelerinin vücut ağırlığı ile birlikte serum insülin, leptin ve hepatik lipid seviyelerini düşürerek, doğal bir anti-obezite takviyesi olma ihtimalini ve hepatik lipid birikimini azaltma kabiliyetini düşündürür.

Karanfil esansiyel yağlarının kan dolaşımını arttırdığı ve vücut ısısını yükselttiği bildirilmiştir [ 6 ]. Birkaç rapor, karanfilin arteriyel skleroz, kardiyovasküler bozukluklar ve oksidatif stresle ilişkili diğer hastalık riskini azaltabileceğini belgelemiştir. Eugenol ayrıca kalp kasında tersinir, doza bağlı vazodilatör ve negatif inotropik aktiviteler sergiler ve düz kas gevşetici ve hipotansif etkinlik gösterir [ 96 ]. Karanfilin, erkek farelerde [ 97 ] sinir uyarıcı ve cinsel davranışı artırıcı etkiye sahip olduğu belgelenmiştir ve bu eylem, onların sinir arttırıcı aktivitesine bağlanabilir. Ayrıca, cinsel motivasyondaki artışa kıyasla farelerde çiftleşme performansında bir artış gösterdi [ 97]. Cortés-Rojas ve ark. [ 6 ] karanfil yağının erken boşalmayı önleme yeteneğini bildirdi. Karanfilin insanlarda cinsel davranışı, testosteron seviyesini uyararak geliştirilmiştir. Karanfil yağı, tromboksan sentezi ve trombosit agregasyonu inhibitörleri olarak belgelenmiştir ve bir antikoagülan aktivite göstermiştir. Ayrıca karanfil yağı, trombosit aktive edici faktör, araşidonik asit veya kollajenin neden olduğu trombosit agregasyonunu önledi ve sonuçlar, karanfil yağının trombosit aktive edici faktör ve araşidonik asit kaynaklı agregasyonu inhibe etmede kolajenden daha etkili olduğunu ortaya çıkardı [98 ] . Ayrıca öjenolün prostaglandin biyosentezini, tromboksan B2 oluşumunu ve araşidonik asidin in vitro neden olduğu trombosit agregasyonunu önlediği bildirilmiştir [ 99]. Öjenolün miyojenik antispazmodik etkisi, sıçanların hava yolu düz kasları üzerinde belgelenmiştir. ^{Voltaj ve reseptörler tarafından yönetilen Ca2 +} kanallarını bloke ederek, sarkoplazmik retikulumdan Ca2 ⁺ salınımını artırarak ve kasılma proteinlerinin Ca2 ^+' ya duyarlılığını azaltarak etki ettiği bulunmuştur [ 100 ]. Buna ek olarak, asetaminofen ve alopatik antipiretik ajanlarla karşılaştırılabilir bir merkezi etki yoluyla antipiretik bir etki göstermiştir [ 101 ]. Öjenol ve analogları, monoamin oksidazı önleyerek anti-depresan etkinliğini in vivo olarak ortaya koydu [ 102 ]. 4.3. En Yaygın Bileşik Eugenol'ün Etkinliği


S. aromaticum'dan türetilen karanfil esansiyel yağı ve öjenolün yararlı analjezik, anestetik ve antiseptik etkilere sahip olduğu belgelenmiştir ve bu nedenle diş hekimliğinde yaygın olarak kullanılmaktadır [ 23 ]. Buna ek olarak, proinflamatuar sitokin üretimini [ 103 , 104 ] baskılayarak murin makrofajlarına karşı bir antiinflamatuar etkinlik gösterdiler ve öjenol yasaklı IL-8 üretimini insan dişeti fibroblastlarına (HGF) karşı artırdılar, ancak cilt keratinositlerine (HaCat) karşı göstermediler. ) veya periodontal ligament fibroblastları (HPLF) [ 41]. Öjenol, farklı Gram-pozitif ve Gram-negatif bakteri suşlarına karşı güçlü bir antibakteriyel etkinlik gösterdi ve gentamisin, β-laktam ve vankomisin antibiyotiklerle birleştirildiğinde daha büyük antimikrobiyal aktivite ortaya çıkardı [58 , 59 ] . Öjenol ve karanfil yağının antifungal etkinliği, çeşitli insan patojenik mantarları ve gıda kaynaklı mantar türleri dahil olmak üzere mayalara ve ipliksi mantarlara karşı araştırılmıştır [ 23 , 31 , 32 , 33 ]. İlginç bir şekilde, birkaç rapor, S. aromaticum özlerinden izole edilen öjenolün, Trypanosoma cruzi'ye karşı güçlü tripanosidal ve leishmanisidal etkinlik gösterdiğini belgelemiştir .Leishmania donovani , L. amazonensis , L. major ve L. tropica [ 105 , 106 ]. Ek olarak öjenol, Giardia lamblia , Fasciola gigantica , Haemonchus contortus ve Schistosoma mansoni [ 107 , 108 ] gibi çeşitli parazitlerin büyümesine ve çoğalmasına karşı potansiyel bir öldürücü etkinlik gösterdi . Eugenol, viral replikasyonu önleyerek ve viral enfeksiyonu azaltarak HSV-1 ve herpes simpleks -2'ye (HSV-2) karşı antiviral aktivite sergiledi [ 64 ]. S. aromaticum'dan izole edilen öjenolözler ve bunların esansiyel yağları, serbest radikal süpürücü, antioksidan ve antimikrobiyal özelliklerini göstermiştir [ 58 , 109 ].

Öjenolün anti-enflamatuar etkileri, nötrofil/makrofaj kemotaksisi ve prostaglandin sentezinin yanı sıra siklooksijenaz II enzim ekspresyonlarını önleme etkisine bağlanmıştır [ 35 ]. Ayrıca öjenol dimerleri, makrofajlarda sitokin ekspresyonunu inhibe ederek kemopreventif bir etki sergiledi [ 110 ]. Eugenol'ün artrit üzerinde iyileştirici etkilere sahip olduğu ve dolayısıyla artrit tedavisinde kullanılabileceği öne sürülmüştür [ 111 ]. Kim ve ark. [ 112 ] öjenolün tümör nekroz faktörünün (TNFa) neden olduğu NF-κB aktivasyonunu inhibe etmedeki ve _IC50 ile LPS ile uyarılan makrofajlarda siklooksijenaz aktivitesini (COX-2) önlemedeki doğrudan etkisini araştırdı.sağlıklı hücrelerde 2,7 μM'ye eşit değer. Ek olarak öjenol, makrofajların kimyasalların neden olduğu hücresel işlev bozukluğunu korudu ve pro/antiinflamatuar mediatörleri stabilize etti. Eugenol, cilt tümörlerine, melanoma, mide kanseri, lösemi ve prostat kanserine karşı anti-kanser aktivitesi için onkojen regülasyonu ve kaspaz bağımlı yol ile araştırılmıştır. Örneğin öjenol ve bifenil (S)-6, 6'-dibromo-dehidrodieugenol, kısmi apoptozu uyararak nöroektodermal tümör hücreleri üzerinde antiproliferatif etkiyi tetikler [ 113 ]. Öjenolün epoksit formunun, insan meme kanseri hücrelerinde apoptozu uyarmak için güçlü bir terapi olduğu bildirilmiştir [ 114]. Ayrıca öjenol, NF-κB ve siklin D1 gibi onkojenlerle ilişkili çeşitli meme kanserini önledi ve meme kanseri çoğalmasını p53'ten bağımsız bir şekilde bloke etti ve esnek sikline bağımlı kinaz inhibitör proteinini yukarı doğru düzenledi ve bu anti-proliferatif aktivite önemli ölçüde arttı. ksenogreft insan meme tümörlerinde fark edildi. In vitro ve in vivo çalışmalar öjenolün anti-meme kanseri aktivitelerini gösterdi, bu da öjenolün E2F1/survivin yolunu hedefleyerek meme kanseri tedavisini geliştirmek için kullanılabileceğini düşündürdü. Öjenol sitotoksik konsantrasyonları, normal oral hücrelerde ve oral skuamöz hücreli karsinomda ATP azalmasına ve glikolitik metabolitlerin ve poliaminlerin artmasına neden olarak programlanmamış hücre ölümü indüksiyonunu gösterir [114 ] . Nam ve Kim [ 115] öjenolün, PMA ile indüklenen HT1080 hücrelerinde matris metaloproteinaz-9'un etkinliğini bloke ederek oksidatif stresle ilişkili metastazı önleme yeteneğini ortaya çıkardı. Günümüzde, kombinasyon kemoterapilerinin, kanser de dahil olmak üzere ciddi hastalıkları hafifletmek, ilaçların dozunu azaltmak, toksik semptomlarının yanı sıra ilaç direncini azaltmak için en önemli strateji olduğu bildirilmektedir. İlginç bir şekilde, Hemaiswarya ve Doble [ 116 ] eugenol ve 5-fluorourasil kombine tedavisinin servikal kanser hücrelerine (HeLa) karşı daha sitotoksik bir etki gösterdiğini gösterdi, bu da öjenolün kanser hücrelerinin apoptozunu indükleyerek iyi bir kombinatoryal ajan olduğunu gösteriyor.

Öjenol ve karanfil yağının , oksidatif hasarı azaltarak oksidatif stresi içeren farklı bir etki mekanizması [ 117 ] ile yağlı karaciğer ve dislipidemi üzerinde güçlü bir etkiye sahip olduğu belgelenmiştir [ 118 ]. İn vivo deneyler, gentamisin ile birlikte 4 gün önce ve 6 gün önce 100 mg/kg öjenol uygulamasının, gentamisinin neden olduğu oksidatif hasarı baskıladığını göstermiştir [ 119 ]. Öjenolün antiülser etkinliği, gastrik mukus üretimini ve bariyer direncini artıran birkaç faktörün varlığı ile ilişkili olabilir [ 120 ]. Ayrıca, Oliveira ve ark. [ 120] sıçanlarda öjenol ön tedavisinin, indometasin tedavisinin neden olduğu gastrik asit sekresyonunu, gastrik ülserleri ve pepsin aktivitesini azalttığını ve gastrik müsin konsantrasyonunu artırdığını belgelemiştir.

Git: 5. Öjenolün Farmakokinetik Çalışmaları


Eugenol metabolizması erkek ve kadın sağlıklı gönüllülerde incelenmiştir. Eugenol'ün oral uygulamadan sonra kolayca emildiği ve sırasıyla 14 ve 18 saatlik yarılanma ömrüyle hızla plazmaya ve kana ulaştığı bilinmektedir ve nöropatik ağrı tedavisi için günlük uygulamasından sonra kümülatif etkisi gözlenmiştir [101 ] . Daha sonra öjenol, karaciğerde glukuronik asit veya sülfat konjugatına metabolize edilir. Metilöjenol, karaciğerde farklı CYP 450 enzimlerinin reaktif 2', 3'-(allilik) epoksit veya 1' hidroksi türevlerine etkisi ile kısmen metabolize edilmiştir [ 121]. Öjenol metabolizması, aynı biyoaktivasyon yolu ile gösterilmiştir ve öjenolün genotoksik ve karsinojenik formu, metileneugenol ile karşılaştırıldığında önemsiz görünmektedir ve 24 saat boyunca idrarda konjuge formda atılmaktadır [122 ] . İkincil metabolik yollar, yan zincir çift bağının epokside oksidasyonunu ve ardından diole hidrolizleşmeyi ve allilik oksidasyonunun eşlik ettiği izoöjenole ek oksidasyonu ve ardından yan zincir çift bağını azaltmayı içerir [ 122]. Öjenol dozunun %0,1'den azı metabolize olmamış halde idrarda salgılanırken, dozunun %95'i idrarda geri kazanılmış, %99'dan fazlası fenolik konjugatlardan ve %50'si öjenol-glukuronid ve sülfat olarak bulunmuştur. İdrar öjenol konjugatları ve diğer metabolitlerden oluşur (örn. cis- ve trans-izoöjenol, 4-hidroksi-3-metoksifenil-propan, 3-(4-hidroksi-3-metoksifenil)-propiyonik asit, 3-(4-hidroksi) -3-metoksifenil)-propan-1,2-diol ve 3-(4-hidroksi3-metoksifenil)-propilen-1,2-oksit) [ 121 ].

Git: 6. Toksisite Dozları


Gıda ve İlaç İdaresi (FDA), karanfil tomurcukları, karanfil yağı, öjenol ve oleoresinlerin gıda takviyesi olarak güvenliğini onayladı; bununla birlikte, son zamanlarda toksisitesi ile ilgili büyük ilgi gösterilmiştir [ 123 ]. Prashar ve ark. [ 21 ] CEO ve öjenolün insan fibroblastları ve endotel hücrelerine karşı in vitro sitotoksik aktivitelerini incelediler ve bunların güvenli olduğunu kabul ettiklerini belgelediler. Öte yandan, diğer raporlar öjenolün diş hekimliğinde kullanıldığında alerjik bir etkinliğe sahip olduğunu ortaya koymuştur [ 12 , 124 ]. Ayrıca öjenolün ve CEO'nun infertil çiftlerin altı erkek partnerinde in vitro sperm öldürücü etkiye sahip olduğu bildirilmiştir [ 125] .]. Dünya Sağlık Örgütü (WHO), insanlarda kabul edilebilir günlük karanfil miktarının 2,5 mg/kg vücut ağırlığı olduğunu kanıtlamıştır [ 82 ]. CEO toksik aktivitesi Poecilia reticulata ve Danio rerio akvaryum balığı türlerinde değerlendirildi ve 96 saat sonra sırasıyla 18,2 ± 5,52 ve 21,7 ± 0,8 mg/mL'de yarı maksimum öldürücü konsantrasyonlar (LD50) _sergiledi [ 126 ]. Janes ve ark. [ 127 ], akut yan etkileri belgelemiştir (örneğin, CEO uygulamasından sonra yayılmış intravasküler koagülopati, jeneralize nöbetler ve hepatotoksisite). Son zamanlarda, Johannah ve ark. [ 50], lipit peroksidasyonunu azaltarak ve endojen redoks enzim seviyelerini artırarak insanlarda dikkate değer detoksifikasyon ve kalp sağlığı etkilerini göstermiştir. Ayrıca başka bir in vivo çalışmada, kobaylarda öjenolün alerjik kontakt dermatiti rapor edilmiştir [ 75 ].

Git: 7. Sonuçlar


Bu derleme, tıbbi özellikleri ve S. aromaticum'dan izole edilen tüm fitokimyasal molekülleri incelemektedir . Karvakrol, öjenol, timol ve sinnamaldehit, CEO'dan çıkarılan ana bileşenlerdir. Eugenol CEO'nun aktif maddesidir ve FDA genel olarak güvenli bir madde olarak kabul etmiştir. DSÖ Gıda katkı maddeleri Uzman Komitesi tarafından onaylanan günlük izin verilen karanfil yağı tüketimi 2,5 mg/kg vücut ağırlığıdır. Farmakolojik olarak karanfil ve ana bileşenleri antimikrobiyal, antioksidan, antiinflamatuar, analjezik, antikanser ve anestetik etkilere sahiptir. Ayrıca böcek öldürücü, sivrisinek kovucu, afrodizyak ve ateş düşürücü aktiviteler gösterdiler.

Git: Kısaltmalar


CCl4 _: karbon tetraklorür; GC-MS; Gaz kromatografisi-kütle spektroskopisi; S. aromaticum : Syzygium aromaticum ; IUPAC: Uluslararası Saf ve Uygulamalı Kimya Birliği; CEO: karanfil esansiyel yağı; HSV-1: Herpes simpleks virüsü tip 1; HSV-2: herpes simpleks -2; DPPH: 1,1-difenil-2-pikril hidroksil; BHT: bütillenmiş hidroksitoluen; ABTS: 2,2'-azino-bis (3-etilbenzotiazolin-6-sülfonik asit); LPS: lipopolisakarit; HGF: insan dişeti fibroblastları; HaCat: cilt keratinositleri; HPLF: periodontal bağ fibroblastları; NF-κB: nükleer faktör-κB; TNFa: tümör nekroz faktörü; COX-2: siklooksijenaz aktivitesi; FDA: Gıda ve İlaç İdaresi; DSÖ: Dünya Sağlık Örgütü; LD50 : yarı maksimum öldürücü konsantrasyonlar _.

Git: Yazar Katkıları


Makaleyi GE-SB, LMA, LGW, AMB, EHN ve EKR yazdı. GE-SB ve AMB makaleyi revize etti. Tüm yazarlar makalenin yayınlanan versiyonunu okudu ve kabul etti.

Git: Finansman


Bu derleme hiçbir dış araştırma fonu almadı.

Git: Çıkar çatışmaları


Yazarlar herhangi bir çıkar çatışması beyan etmemektedir.

Git: Referanslar

1. Abushuk AI, Negida A., Ahmed H., Abdel-Daim MM MPTP kaynaklı nörotoksisiteye karşı bitki özlerinin nöroprotektif mekanizmaları: Parkinson hastalığında gelecekteki uygulamalar. Biyomed. Eczacı. 2017; 85 :635–645. doi: 10.1016/j.biopha.2016.11.074. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
2. Abushouk AI, Ismail A., Salem AMA, Afifi AM, Abdel-Daim MM Doksorubisin kaynaklı kardiyotoksisiteye karşı fitokimyasalların kardiyoprotektif mekanizmaları. Biyomed. Eczacı. 2017; 90 :935–946. doi: 10.1016/j.biopha.2017.04.033. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
3. Ekor M. Bitkisel ilaçların artan kullanımı: Advers reaksiyonlarla ilgili sorunlar ve güvenliğin izlenmesindeki zorluklar. Ön. Eczane. 2014; 4 :177. doi: 10.3389/fphar.2013.00177. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
4. Batiha GES, Beshbishy AA, Tayebwa DS, Shaheen MH, Yokoyama N., Igarashi I. Babesia ve Theileria'nın in vitro büyümesine karşı Uncaria tomentosa kabuğu, Myrtus communis kökleri, Origanum vulgare yaprakları ve Cuminum cyminum tohum özlerinin inhibe edici etkileri . japon Vet. parazitol. 2018; 17 :1–13. [ Google Akademik ]
5. Beshbishy AM, Batiha GES, Adeyemi OS, Yokoyama N., Igarashi I. Metanolik Olea europaea ve asetonik Acacia laeta'nın Babesia ve Theileria'nın büyümesi üzerindeki inhibitör etkileri . Asya Pak. J. Trop. Med. 2019; 12 :425–434. [ Google Akademik ]
6. Cortés-Rojas DF, de Souza CR, Oliveira WP Karanfil ( Syzygium aromaticum ): Kıymetli bir baharat. Asya Pak. J. Trop. Med. 2014; 4 :90–96. doi: 10.1016/S2221-1691(14)60215-X. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
7. Batiha GES, Beshbishy AA, Tayebwa DS, Shaheen MH, Yokoyama N., Igarashi I. Syzygium aromaticum ve Camellia sinensis metanolik ekstraktlarının Babesia ve Theileria parazitlerinin büyümesi üzerindeki inhibitör etkileri . Tikler Tikler Borne Dis. 2019; 10 :949–958. doi: 10.1016/j.ttbdis.2019.04.016. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
8. Chomchalow N. Asya'da baharat üretimi—Genel bir bakış; Konferans Bildirileri IBC'nin Asya Baharat Piyasaları 96 Konferansı; Singapur. 27–28 Mayıs 1996. [ Google Scholar ]
9. Shan B., Cai YZ, Sun M., Corke H. 26 baharat ekstraktının antioksidan kapasitesi ve fenolik bileşenlerinin karakterizasyonu. J. Agric. Gıda Kimyası 2005; 53 :7749–7759. doi: 10.1021/jf051513y. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
10. Hu FB, Willett WC Koroner kalp hastalığının önlenmesi için optimal diyetler. JAMA. 2002; 288 :2569–2578. doi: 10.1001/jama.288.20.2569. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
11. Astuti RI, Listyowati S., Wahyuni WT Etanolden türetilmiş yonca tomurcuğu özü muamelesi üzerine model maya Saccharomyces cerevisiae'nin ömrünün uzatılması . GİB Konf. Sör. Dünya Çevresi. bilim 2019; 299 :012059. doi: 10.1088/1755-1315/299/1/012059. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
12. Sarrami N., Pemberton M., Thornhill M., Theaker ED Diş hekimliğinde öjenol kullanımına bağlı advers reaksiyonlar. Br. Dental J. 2002; 193 :253. doi: 10.1038/sj.bdj.4801539. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
13. Bhowmik D., Kumar KS, Yadav A., Srivastava S., Paswan S., Dutta AS Geleneksel Hint bitkilerinde Syzygium aromaticum ve sağlık yararlarında son trendler. J. Pharmaco. fitokimya 2012; 1 :13–23. [ Google Akademik ]
14. Martínez-Herrera A., Pozos-Guillén A., Ruiz-Rodriguez S., Garrocho-Rangel A., Vértiz-Hernández A., Escobar-García DM Effect of 4-Allyl-1-hydroxy-2-methoxybenzene ( eugenol) diş pulpası fibroblastlarında enflamatuar ve apoptoz süreçlerinde. Arabulucular Inflamm. 2016; 2016 :9371403. doi: 10.1155/2016/9371403. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
15. Miyazawa M., Hisama M. Salmonella typhimurium TA1535/pSK1002 umu testinde karanfilden ( Syzygium aromaticum ) alkilfenollerle kimyasal mutajen kaynaklı SOS tepkisinin bastırılması . J. Agric. Gıda Kimyası 2001; 49 :4019–4025. doi: 10.1021/jf0103469. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
16. Neveu V., Perez-Jiménez J., Vos F., Crespy V., du Chaffaut L., Mennen L., Knox C., Eisner R., Cruz J., Wishart D., et al. Phenol-Explorer: Gıdalardaki polifenol içeriklerine ilişkin çevrimiçi kapsamlı bir veritabanı. Veri tabanı. 2010; 2010 doi: 10.1093/database/bap024. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
17. Jirovetz L., Buchbauer G., Stoilova I., Stoyanova A., Krastanov A., Schmidt E. Karanfil yaprağı uçucu yağının Kimyasal Bileşimi ve Antioksidan özellikleri. J. Agric. Gıda Kimyası 2006; 54 :6303–6307. doi: 10.1021/jf060608c. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
18. Hastuti LT, Saepudin E., Cahyana AH, Rahayu DUC, Murni VW, Haib J. Karanfil tomurcuklarından ( Syzygium aromaticum ) elde edilen uçucu yağın bileşimi üzerinde güneşte kurutma işleminin ve uzun süreli depolamanın etkisi AIP Confer . İlerlemek. 2017; 1862 :030092. [ Google Akademik ]
19. Gülçin İ. Öjenolün antioksidan aktivitesi: Bir yapı-aktivite ilişkisi çalışması. J.Med. Yiyecek. 2011; 14 :975–985. doi: 10.1089/jmf.2010.0197. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
20. Süleyman FA, Nafiu MO, Yusuf BO, Muritala HF, Adeyemi SB, Omar SA, Dosumu KA, Adeoti ZJ, Adegbesan OA, Busari BO, et al. Nicotiana tabacum L.'nin GC-MS parmak izleri, Wistar sıçanlarında böbrek yetmezliği ve serum trigliserit modülasyonu için özü ve eğilimi. J. Ecz. Eczacılık. Res. 2020; 8 :191–200. [ Google Akademik ]
21. Prashar A., Locke IC, Evans CS Karanfil ( Syzygium aromaticum ) yağının ve ana bileşenlerinin insan cilt hücrelerine sitotoksisitesi. Hücre Çoğaltma 2006; 39 :241–248. doi: 10.1111/j.1365-2184.2006.00384.x. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
22. Pawar V., Thaker V. Aspergillus niger'e karşı 75 esansiyel yağın in vitro etkinliği . Mikozlar. 2006; 49 :316–323. doi: 10.1111/j.1439-0507.2006.01241.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
23. Chaieb K., Hajlaoui H., Zmantar T., Kahla-Nakbi AB, Rouabhia M., Mahdouani K., Bakhrouf A. Karanfil esansiyel yağının kimyasal bileşimi ve biyolojik aktivitesi, Eugenia caryophyllata ( Syzygium aromaticum L. Myrtaceae) : Kısa bir inceleme. fitoter. Res. 2007; 21 :501–506. doi: 10.1002/ptr.2124. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
24. Koba K., Nenonene AY, Raynaud C., Chaumont JP, Sanda K. Syzygium aromaticum (L.) Merr tomurcuklarının uçucu yağının antibakteriyel aktiviteleri . & Togo'dan Perry. J. Biol. Davranmak. Üretim Nat. 2011; 1 :42–51. [ Google Akademik ]
25. Nassar M., Gaara A., El-Ghorab A., Farrag A., Shen H., Huq E., Mabry TJ Karanfilin kimyasal bileşenleri ( Syzygium aromaticum , Fam. Myrtaceae) ve bunların antioksidan aktivitesi. latin. Quim. 2007; 35:47 . [ Google Akademik ]
26. Paarakh PM Terminalia arjuna (Roxb.) Wt. ve Arn.: Bir inceleme. Int. J. Pharmacol. 2010; 6 :515–534. doi: 10.3923/ijp.2010.515.534. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
27. Essawi T., Srour M. Bazı Filistin şifalı bitkilerinin antibakteriyel aktivite açısından taranması. J. Ethnopharmacol. 2000; 70 :343–349. doi: 10.1016/S0378-8741(99)00187-7. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
28. Joshi B., Sah GP, Basnet BB, Bhatt MR, Sharma D., Subedi K., Pandey J., Malla R. Farklı şifalı bitkilerin fitokimyasal ekstraksiyonu ve antimikrobiyal özellikleri: Ocimum sanctum (Tulsi), Eugenia caryophyllata ( Karanfil) ), Achyranthes bidentata (Datiwan) ve Azadirachta indica (Neem) J. Microbiol. Antimikrob. 2011; 3 :1–7. [ Google Akademik ]
29. Oulkheir S., Aghrouch M., EL Mourabit F., Dalha F., Graich H., Amouch F., Ouzaid K., Moukale A., Chadli S. Tarçın, kekik, karanfil özlerinden elde edilen uçucu yağların antibakteriyel aktivitesi ve gram-negatif ve gram-pozitif patojenik bakterilere karşı sardunya. J. Dis. Med. Bitkiler. 2017; 3 :1–5. [ Google Akademik ]
30. Haroun MF, Al-Kayali RS Thymbra spicata L. özlerinin çoklu ilaca dirençli Staphylococcus aureus ve Klebsiella pneumoniae suşlarına karşı antibiyotiklerle sinerjik etkisi . İran. J. Temel Med. bilim 2016; 19 :1193–1200. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
31. Velluti A., Sanchis V., Ramos A., Turon C., Marín S. Uçucu yağların, mısır tanesinde farklı sıcaklık ve su aktivitesi koşullarında Fusarium graminearum tarafından büyüme hızı, zearalenon ve deoksinivalenol üretimi üzerindeki etkisi. J. Uygulama Mikrobiyoloji. 2004; 96 :716–724. doi: 10.1111/j.1365-2672.2004.02212.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
32. Lopez P., Sanchez C., Batlle R., Nerín C. Altı esansiyel yağın katı ve buhar fazlı antimikrobiyal aktiviteleri: Seçilen gıda kaynaklı bakteri ve mantar suşlarının duyarlılığı. J. Agric. Gıda Kimyası 2005; 53 :6939–6946. doi: 10.1021/jf050709v. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
33. Gayoso C., Lima E., Oliveira V., Pereira FO, Souza EL, Lima IO, Navarro DF Onikomikozdan izole edilen mantarların Eugenia cariophyllata esansiyel yağı ve eugenol'e duyarlılığı. Fitoterapi. 2005; 76 :247–249. doi: 10.1016/j.fitote.2004.12.005. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
34. Chaieb K., Zmantar T., Ksouri R., Hajlaoui H., Mahdouani K., Abdelly C., Bakhrouf A. Eugenia caryophyllata'nın uçucu yağının antioksidan özellikleri ve çok sayıda klinik Candida türüne karşı antifungal aktivitesi . Mikozlar. 2007; 50 :403–406. doi: 10.1111/j.1439-0507.2007.01391.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
35. Nejad SM, Özgüneş H., Başaran N. Öjenolün farmakolojik ve toksikolojik özellikleri. Türk. J. Ecz. bilim 2017; 14 :201–206. doi: 10.4274/tjps.62207. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
36. Pei RS, Zhou F., Ji BP, Xu J. Öjenol, sinnamaldehit, timol ve karvakrolün E. coli'ye karşı birleşik antibakteriyel etkilerinin geliştirilmiş bir yöntemle değerlendirilmesi . J. Gıda Bilimi 2009; 74 :M379–M383. doi: 10.1111/j.1750-3841.2009.01287.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
37. Han X., Parker TL İnsan dermal fibroblastlarında karanfil ( Eugenia caryophyllata ) esansiyel yağının anti-inflamatuar aktivitesi. eczane Biol. 2017; 55 :1619–1622. doi: 10.1080/13880209.2017.1314513. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
38. Pappas PG, Alexander BD, Andes DR, Hadley S., Kauffman CA, Freifeld A., Anaissie EJ, Brumble LM, Herwaldt L., Ito J., et al. Organ nakli alıcıları arasında invaziv mantar enfeksiyonları: Transplant-Associated Infection Surveillance Network (TRANSNET) Clin sonuçları . bulaştırmak. Dis. 2010; 50 :1101–1111. doi: 10.1086/651262. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
39. Rapp RP İnvazif mantar enfeksiyonlarının yönetimi için değişen stratejiler. Farmakoterapi. 2004; 24 :4S–28S. doi: 10.1592/phco.24.3.4S.33151. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
40. Bouchentouf S., Said G., Noureddine M., Hocine A., Angelika BA Karanfilde bulunan ana moleküllerin DPP-4 enzimi ile moleküler modelleme etkileşimlerini kullanarak antidiyabetik etkisi üzerine bir not çalışması. Int. J. Bilgisayar. teori kimya 2017; 5 :9–13. [ Google Akademik ]
41. Koh T., Murakami Y., Tanaka S., Machino M., Sakagami H. IL-1beta ile uyarılan gingival fibroblast ve pulpa hücrelerinde öjenolün antiinflamatuar potansiyelinin yeniden değerlendirilmesi. Vivo'da. 2013; 27 :269–273. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
42. Shukri R., Mohamed S., Mustapha NM Karanfil diyabetik farelerin kalbini, karaciğerini ve merceğini korur. Gıda Kimyası 2010; 122 :1116–1121. doi: 10.1016/j.foodchem.2010.03.094. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
43. Kim EH, Kim HK, Ahn YJ Karanfil yağı bileşiklerinin Dermatophagoides farinae ve Dermatophagoides pteronyssinus'a (Acari: Pyroglyphidae) karşı akarisidal aktivitesi J. Agric. Gıda Kimyası 2003; 51 :885–889. doi: 10.1021/jf0208278. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
44. Wongsawan K., Chaisri W., Tangtrongsup S., Mektrirat R. Karanfil yağının insan hastalardan ve katledilen domuzlardan izole edilen çoklu ilaca dirençli Streptococcus suis'e karşı bakterisidal etkisi. patojenler. 2019; 9 :E14. doi: 10.3390/pathogens9010014. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
45. Elwakeel H., Moneim H., Farid M., Gohar AA Karanfil yağı kremi: Kronik anal fissür için yeni ve etkili bir tedavi. Kolorektal Dis. 2007; 9 :549–552. doi: 10.1111/j.1463-1318.2006.01185.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
46. Beshbishy AM, Batiha GE, Yokoyama N., Igarashi I. Ellagik asit mikro küreleri, Babesia ve Theileria'nın in vitro ve Babesia microti'nin in vivo büyümesini kısıtlar . Parazit Vektörleri. 2019; 12 :269. doi: 10.1186/s13071-019-3520-x. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
47. Batiha GES, Beshbishy AM, Tayebwa DS, Adeyemi OS, Shaheen H., Yokoyama N., Igarashi I. The effects of trans -chalcone and chalcone 4 hidratın Babesia ve Theileria'nın büyümesi üzerine etkisi . PLoS Negl. Trop. Dis. 2019; 13 :e0007030. doi: 10.1371/journal.pntd.0007030. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
48. Ahmad S., Latif A., Qasmi IA Syzygium aromaticum (L.) Merr'in %50 etanolik ekstraktının etkisi . & Perry. (Karanfil) normal erkek sıçanların cinsel davranışları üzerine. BMC Tamamlayıcı. Altern. Med. 2004; 4:17 . [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
49. Issac A., Gopakumar G., Kuttan R., Maliakel B., Krishnakumar IM Karanfil tomurcuklarının ( Syzygium aromaticum L) yeni bir polifenol bakımından zengin özütünün güvenliği ve anti-ülserojenik aktivitesi Gıda Fonksiyonu. 2015; 6 :842–852. doi: 10.1039/C4FO00711E. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
50. Johannah N., Renny R., Gopakumar G., Balu M., Sureshkumar D., Krishnakumar IM Lezzetin Ötesinde: Yeni bir diyet antioksidan bileşeni olarak karanfil tomurcuklarının ( Syzygium aromaticum L) aroması giderilmiş polifenol açısından zengin özü . Gıda İşlevi. 2015; 6 :3373–3382. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
51. Hochenegg B. Tormentillae rhizoma , Caryophylli flos ve Caryophylli aetheroleum'un geleneksel ve yerleşik kullanımının değerlendirilmesi . Tez Üniv. Wien Almanya Uniwien. 2010 doi: 10.25365/tez.10080. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
52. Sofia PK, Prasad R., Vijay VK, Srivastava AK Hint baharatlarının yaygın gıda kaynaklı patojenlere karşı antibakteriyel etkinliğinin değerlendirilmesi. Int. J. Gıda Bilimi Teknoloji 2007; 42 :910–915. doi: 10.1111/j.1365-2621.2006.01308.x. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
53. Dorman H., Deans SG Bitkilerden Antimikrobiyal Ajanlar: Uçucu Bitki Yağlarının Antibakteriyel Aktivitesi. J. Uygulama Mikrobiyoloji. 2000; 88 :308–316. doi: 10.1046/j.1365-2672.2000.00969.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
54. Thielmann J., Muranyi P., Kazman P. Uçucu yağların, gıda kaynaklı patojen bakteriler Escherichia coli ve Staphylococcus aureus'a karşı antimikrobiyal aktiviteleri açısından taranması . Heliyon. 2019; 5 :e01860. doi: 10.1016/j.heliyon.2019.e01860. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
55. Mytle N., Anderson G., Doyle M., Smith MA Karanfil ( Syzgium aromaticum) yağının tavuk sosislerinde Listeria monocytogenes'i inhibe etmede antimikrobiyal aktivitesi. Gıda Kontrolü. 2006; 17 :102–107. doi: 10.1016/j.foodcont.2004.09.008. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
56. Rana IS, Rana AS, Rajak RC Syzygium aromaticum (L.) esansiyel yağındaki antifungal aktivitenin ana bileşeni öjenolün ekstraksiyonu, saflaştırılması ve analizi yoluyla değerlendirilmesi. Braz. J. Micr. 2011; 42 :1269–1277. doi: 10.1590/S1517-83822011000400004. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
57. Park MJ, Gwak KS, Yang I., Choi WS, Jo HJ, Chang JW, Jeung EB, Choi IG Syzygium aromaticum (L.) Merr'deki uçucu yağların antifungal aktiviteleri. Et Perry ve Leptospermum petersonii Bailey ve bileşenleri çeşitli dermatofitlere karşı. J. Mikrobiyoloji. 2007; 45 :460–465. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
58. Fu Y., Zu Y., Chen L., Shi X., Wang Z., Sun S., Efferth T. Tek başına ve kombinasyon halinde karanfil ve biberiye esansiyel yağlarının antimikrobiyal aktivitesi. fitoter. Res. 2007; 21 :989–994. doi: 10.1002/ptr.2179. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
59. Palombo EA, Semple SJ Avustralya bitki özlerinin metisiline dirençli Staphylococcus aureus (MRSA) ve vankomisine dirençli enterokoklara (VRE) karşı antibakteriyel etkinliği J. Basic Microbiol. 2002; 42 :444–448. doi: 10.1002/1521-4028(200212)42:6<444::AID-JOBM444>3.0.CO;2-8. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
60. Astani A., Reichling J., Schnitzler P. Uçucu yağlardan izole edilmiş bileşiklerin antiviral aktiviteleri için tarama. bariz. Bazlı Tamamlayıcı. Alternatif. Med. 2011; 2011 :8. doi: 10.1093/ecam/nep187. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
61. Hussein G., Miyashiro H., Nakamura N., Hattori M., Kakiuchi N., Shimotohno K. Sudan şifalı bitki ekstrelerinin hepatit C virüsü (HCV) proteazı üzerindeki inhibitör etkileri. fitoter. Res. 2000; 14 :510–516. doi: 10.1002/1099-1573(200011)14:7<510::AID-PTR646>3.0.CO;2-B. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
62. Minami M., Kita M., Nakaya T., Yamamoto T., Kuriyama H., Imanishi J. Uçucu yağların in vitro herpes simpleks virüsü tip-1 replikasyonu üzerindeki inhibitör etkisi. Mikrobiyoloji. immünol. 2003; 47 :681–684. doi: 10.1111/j.1348-0421.2003.tb03431.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
63. Nolkemper S., Reichling J., Stintzing FC, Carle R., Schnitzler P. Lamiaceae familyasının türlerinden sulu ekstraktların in vitro Herpes simpleks virüsü tip 1 ve tip 2'ye karşı antiviral etkisi. Bitki Med. 2006; 72 :1378–1382. doi: 10.1055/s-2006-951719. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
64. Reichling J., Schnitzler P., Suschke U., Saller R. Antibakteriyel, antifungal, antiviral ve sitotoksik özelliklere sahip aromatik bitkilerin uçucu yağları--bir genel bakış. forsch. Tamamlandı. 2009; 16 :79–90. doi: 10.1159/000207196. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
65. Gilling DH, Kitajima M., Torrey JR, Bright KR Murin norovirüsüne karşı bitki antimikrobiyallerinin antiviral etkisinin mekanizmaları. Uygulama çevre. Mikrobiyoloji. 2014; 80 :4898–4910. doi: 10.1128/AEM.00402-14. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
66. Aboubakr HA, Nauertz A., Luong NT, Agrawal S., El-Sohaimy SA, Youssef MM, Goyal SM İnsan Norovirüsü için bir Taşıyıcı olan Feline Calicivirus'e karşı karanfil ve zencefil sulu ekstraktlarının in vitro antiviral aktivitesi. J. Gıda Prot. 2016; 79 :1001–1112. doi: 10.4315/0362-028X.JFP-15-593. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
67. Manohar V., Ingram C., Gray J., Talpur NA, Echard BW, Bagchi D., Preuss HG Origanum yağının Candida albicans'a karşı antifungal aktiviteleri . Mol. Hücre Biyokimyası 2001; 228 :111–117. doi: 10.1023/A:1013311632207. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
68. Tampieri MP, Galuppi R., Macchioni F., Carelle MS, Falcioni L., Cioni PL, Morelli I. Candida albicans'ın seçilmiş esans yağları ve ana bileşenleri tarafından inhibisyonu . Mikopatoloji. 2005; 159 :339–345. doi: 10.1007/s11046-003-4790-5. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
69. Núñez L., D'aquino M., Chirife J. Şeker solüsyonunda karanfil yağının ( Eugenia caryophylata ) antifungal özellikleri. Braz. J. Mikrob. 2001; 32 :123–126. doi: 10.1590/S1517-83822001000200010. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
70. Chami F., Chami N., Bennis S., Bouchikhi T., Remmal A. Kekik ve karanfil esansiyel yağları, Saccharomyces cerevisiae'nin yüzey değişikliğine neden olur . fitoter. Res. 2005; 19 :405–408. doi: 10.1002/ptr.1528. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
71. Siripornvisal S., Rungprom W., Sawatdikarn S. Bazı şifalı bitkilerden elde edilen uçucu yağların gri küfe ( Botrytis cinerea ) karşı antifungal aktivitesi As. J. Gıda Tarım-End. 2009; 2 :S229–S233. [ Google Akademik ]
72. Pinto E., Pina-Vaz C., Salgueiro L., Gonçalves MJ, Costa-de-Oliveira S., Cavaleiro C., Palmeira A., Rodrigues A., Martinez-de-Oliveira J. Antifungal aktivite Candida , Aspergillus ve dermatofit türleri üzerinde Thymus pulegioides'in esansiyel yağı . J.Med. Mikrobiyoloji. 2006; 55 :1367–1373. doi: 10.1099/jmm.0.46443-0. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
73. Bagavan A., Rahuman AA, Kaushik NK, Sahal D. Tıbbi bitki özlerinin Plasmodium falciparum'a karşı in vitro antimalarial aktivitesi . parazitol. Res. 2011; 108 :15–22. doi: 10.1007/s00436-010-2034-4. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
74. Bamdad F., Kadivar M., Karamat J. Model sistemler ve bitkisel yağ kullanılarak İran kimyonunun fenolik içeriği ve antioksidan aktivitesinin karanfil ve BHT ile karşılaştırılması. Int. J. Gıda Bilimi Teknoloji 2006; 41 :20–27. doi: 10.1111/j.1365-2621.2006.01238.x. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
75. Gülçin İ., Elmastaş M., Aboul-Enein HY Karanfil yağının antioksidan aktivitesi–Güçlü bir antioksidan kaynağı. Arap. J. Chem. 2012; 5 :489–499. doi: 10.1016/j.arabjc.2010.09.016. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
76. Gülçin Ì., Şat İ.G., Beydemir Ş., Elmastaş M., Küfrevioǧlu Ö.İ. Karanfil ( Eugenia caryophylata Thunb) tomurcukları ile lavantanın ( Lavandula stoechas L.) antioksidan aktivitelerinin karşılaştırılması Food Chem. 2004; 87 :393–400. doi: 10.1016/j.foodchem.2003.12.008. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
77. Mehta KD, Garg GR, Mehta AK, Arora T., Sharma AK, Khanna N., Tripathi AK, Sharma KK Sıçanlarda 4′-klorodiazepam tarafından propoxur kaynaklı hafıza ve oksidatif stres bozukluğunun tersine çevrilmesi. Naunyn. Schmiedebergs Kemeri. Eczane. 2010; 381 :1. doi: 10.1007/s00210-009-0475-z. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
78. Halder S., Mehta AK, Kar R., Mustafa M., Mediratta PK, Sharma KK Karanfil yağı, skopolaminle tedavi edilen farelerde öğrenme ve hafıza eksikliklerini tersine çevirir. Bitki Med. 2011; 77 :830–834. doi: 10.1055/s-0030-1250605. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
79. Shields KM, McQueen CE, Bryant PJ İlaç bilgi merkezlerinde besin takviyesi kaynaklarının ulusal araştırması. J. Amer. eczane Doç. 2004; 44 :36–40. doi: 10.1331/154434504322713219. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
80. Vriens J., Nilius B., Vennekens R. TRP kanallarını modüle eden bitkisel bileşikler ve toksinler. Curr. Nörofarmakol. 2008; 6 :79–96. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
81. Daniel AN, Sartoretto SM, Schmidt G., Caparroz-Assef SM, Bersani-Amado CA, Cuman RKN Deneysel hayvan modellerinde öjenol esansiyel yağının antiinflamatuar ve antinosiseptif aktiviteleri A. Revista Brasileira de Farmacognosia. 2009; 19 :212–217. doi: 10.1590/S0102-695X2009000200006. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
82. Ogunwande I., Olamore N., Ekundayo O., Walker TM, Schmidt JM, Setzer WN Eugenia uniflora L. Int. J. Aromater. 2005; 15 :147–152. doi: 10.1016/j.ijat.2005.07.004. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
83. Yoo CB, Han KT, Cho KS, Ha J., Park HJ, Nam JH, Kil UH, Lee KT Eugenia caryophyllata'nın esansiyel yağından izole edilen Eugenol, HL-60 insan promiyelositik lösemi hücrelerinde reaktif oksijen türleri aracılı apoptozu indükler . kanser Letonya 2005; 225 :41–52. doi: 10.1016/j.canlet.2004.11.018. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
84. Lin LT, Wu SJ, Lin CC Sinnamaldehitin antikanser özellikleri ve apoptozu tetikleyen mekanizmaları ve insan hepatom hücrelerinde bitkisel reçeteli Huang-Lian-Jie-Du-Tang (Huang Lián Jiě Dú Tang). J. Gelenek. Tamamlayıcı. Med. 2013; 3 :227–233. doi: 10.4103/2225-4110.119732. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
85. Russo A., Formisano C., Rigano D., Senatore F., Delfine S., Cardile V., Rosselli S., Bruno M. Akdeniz adaçayının ( Salvia officinalis L.) uçucu yağlarının kimyasal bileşimi ve antikanser aktivitesi farklı çevre koşullarında yetişir. Gıda Kimyası Toksikol. 2013; 55 :42–47. doi: 10.1016/j.fct.2012.12.036. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
86. Kouidhi B., Zmantar T., Bakhrouf A. Karanfil esansiyel yağının ( Eugenia caryophyllata ) çok sayıda oral patojene karşı antikariyojenik ve sitotoksik aktivitesi. Ann. Mikrob. 2010; 60 :599–604. doi: 10.1007/s13213-010-0092-6. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
87. Kumar P., Febriyanti R., Sofyan F., Luftimas DE, Abdulah R. Syzygium aromaticum L.'nin MCF-7 insan meme kanseri hücre hatlarında antikanser potansiyeli. Eczane Res. 2014; 6 :350–354. doi: 10.4103/0974-8490.138291. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
88. El-Hadary AE, Ramadan Hassanien MF Sıçanlarda karbon tetraklorür (CCl4) kaynaklı hepatotoksisiteye karşı soğuk pres Syzygium aromaticum yağının _{hepatoprotektif} etkisi . eczane Biol. 2016; 54 :1364–1372. doi: 10.3109/13880209.2015.1078381. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
89. Ali S., Prasad R., Mahmood A., Routray I., Shinkafi TS, Şahin K., Küçük O. Syzygium aromaticum'un ( Karanfil) Eugenol-rich fraksiyonu karaciğer sirozunda biyokimyasal ve histopatolojik değişiklikleri tersine çevirir ve hepatik hücreyi inhibe eder çoğalma. J. Kanser Önleme. 2014; 19 :288–300. doi: 10.15430/JCP.2014.19.4.288. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
90. Shyamala MP, Venukumar MR, Latha MS Syzygium aromaticum (gaertn) linn'in (karanfil) yüksek yağlı diyetle beslenen farelerde antioksidan potansiyeli. Hintli J. Pharmacol. 2003; 35 :99–103. [ Google Akademik ]
91. Kuroda M., Mimaki Y., Ohtomo T., Yamada J., Nishiyama T., Mae T., Kishida H., Kawada T. Karanfilin ( Syzygium aromaticum çiçek tomurcukları) genetik olarak diyabetik KK-Ay fareleri üzerinde hipoglisemik etkileri ve aktif bileşenlerin tanımlanması. J. Nat. Med. 2012; 66 :394–399. doi: 10.1007/s11418-011-0593-z. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
92. Sanae F., Kamiyama O., Ikeda-Obatake K., Higashi Y., Asano N., Adachi I., Kato A. Efektleri öjenolle indirgenmiş karanfil ekstraktı glikojen fosforilaz b ve diyabet gelişimi db/ db fareler. Gıda İşlevi. 2014; 5 :214–219. doi: 10.1039/C3FO60514K. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
93. Okasha X., Magaji R., Abubakar MS, Fatihu MY Syzygium aromaticum çiçek tomurcuğu ekstraktının etil asetat kısmının Indometasin kaynaklı mide ülserasyonu ve mide salgısı üzerindeki etkileri. Avro. J. Sci. Res. 2008; 20 :905–913. [ Google Akademik ]
94. Przygodzka M., Zieliński H., Ciesarová Z., Kukurová K., Lamparski G. Zenginleştirilmiş çavdar-karabuğday keklerinde seçilmiş baharatların kimyasal ve duyusal belirteçler üzerindeki etkisi. Gıda Bilimi Nutr. 2016; 4 :651–660. doi: 10.1002/fsn3.329. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
95. Jung CH, Ahn J., Jeon TI, Kim TW, Ha TY Syzygium aromaticum etanol ekstresi, adipojenik ve lipojenik gen ekspresyonunun aşağı regülasyonu yoluyla farelerde yüksek yağlı diyete bağlı obeziteyi azaltır. Tecrübe. orada. Med. 2012; 4 :409–414. doi: 10.3892/etm.2012.609. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
96. Pulikottil SJ, Nath S. Syzygium aromaticum karanfilinin periodontal hastalık için terapötik bir ajan geliştirme potansiyeli: Bir gözden geçirme. Afr. Diş. J.2015 ; 70 :108–115. [ Google Akademik ]
97. Tajuddin AS, Latif A., Qasmi IA Myristica fragrans Houtt'un %50 etanolik ekstraktlarının afrodizyak aktivitesi . (Muskat cevizi) ve Syzygium aromaticum (L) Merr. & Perry. (Karanfil) erkek farelerde: Karşılaştırmalı bir çalışma. BMC Tamamlayıcı. Altern. Med. 2003; 3 :6. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
98. Saeed SA, Simjee RU, Shamim G., Gilani AH Eugenol: Trombosit aktive edici faktör ve araşidonik asit metabolizmasının ikili inhibitörü. Bitki ilacı. 1995; 2 :23–28. doi: 10.1016/S0944-7113(11)80044-9. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
99. Raghavendra RH, Naidu KA İnsan trombosit agregasyonu ve tromboksan biyosentezinin inhibitörleri olarak baharat aktif ilkeleri. Prostaglandinler Lökot. Esans. Yağ asitleri. 2009; 81 :73–78. doi: 10.1016/j.plefa.2009.04.009. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
100. Lima FC, Peixoto-Neves D., Gomes MD, Coelho-de-Souza AN, Lima CC, Araújo Zin W., Magalhães PJ, Saad L., Leal-Cardoso JH Öjenolün sıçan hava yolu düz kası üzerindeki antispazmodik etkileri. Fundam. klinik Eczane. 2011; 25 :690–699. doi: 10.1111/j.1472-8206.2010.00892.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
101. Guénette SA, Ross A., Marier JF, Beaudry F., Vachon P. Öjenolün farmakokinetiği ve sıçanlarda termal aşırı duyarlılık üzerindeki etkileri. Avro. J. Pharmacol. 2007; 562 :60–67. doi: 10.1016/j.ejphar.2007.01.044. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
102. Tao G., Irie Y., Li DJ, Keung WM Eugenol ve yapısal analogları, monoamin oksidaz A'yı inhibe eder ve antidepresan benzeri aktivite sergiler. Biorg. Med. kimya 2005; 13 :4777–4788. doi: 10.1016/j.bmc.2005.04.081. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
103. Sitotoksik olmayan konsantrasyonlardaki Bachiega TF, de Sousa JP, Bastos JK, Sforcin JM Karanfil ve öjenol, kemirgen makrofajları tarafından sitokin üretimi üzerinde immünomodülatör/anti-inflamatuar etki gösterir. J. Ecz. Eczane. 2012; 64 :610–616. doi: 10.1111/j.2042-7158.2011.01440.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
104. Rodrigues TG, Fernandes A., Jr., Sousa JP, Bastos JK, Sforcin JM Karanfilin makrofajlar tarafından proinflamatuar sitokin üretimi üzerindeki in vitro ve in vivo etkileri. Nat. Üretim Res. 2009; 23 :319–326. doi: 10.1080/14786410802242679. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
105. Ueda-Nakamura T., Mendonça-Filho RR, Morgado-Díaz JA, Korehisa Maza P., Prado Dias Filho B., Aparício Garcia Cortez D., Alviano DS, Rosa Mdo S., Lopes AH, Alviano CS, et al. Ocimum gratissimum'dan Eugenol açısından zengin esansiyel yağın antileishmanial aktivitesi . parazitol. Int. 2006; 55 :99–105. doi: 10.1016/j.parint.2005.10.006. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
106. Santoro GF, Cardoso MG, Guimarães LG, Mendonça LZ, Soares MJ Trypanosoma cruzi : Achillea millefolium L., Syzygium aromaticum L. ve Ocimum basilicum L.'den elde edilen uçucu yağların epimastigotlar ve tripomastigotlar üzerindeki etkinliği . Tecrübe. parazitol. 2007; 116 :283–290. doi: 10.1016/j.exppara.2007.01.018. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
107. Machado M., Dinis AM, Salgueiro L., Custódio JB, Cavaleiro C., Sousa MC Syzygium aromaticum esansiyel yağı ve öjenolün Anti-Giardia aktivitesi : Büyüme, canlılık, yapışma ve ince yapı üzerindeki etkiler. Tecrübe. parazitol. 2011; 127 :732–739. doi: 10.1016/j.exppara.2011.01.011. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
108. El-Kady AM, Ahmad AA, Hassan TM, El-Deek HEM, Fouad SS, Althagfan SS Eugenol, Schistosoma mansoni'ye karşı anti-enflamatuar ve antifibrotik etkileri olan potansiyel bir şistozomisidal ajan , indüklenmiş karaciğer patolojisi. bulaştırmak. Uyuşturucu Direnci. 2019; 12 :709–719. doi: 10.2147/IDR.S196544. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
109. Kamatou GP, Vermaak I., Viljoen AM Eugenol—uzak Maluku Adaları'ndan uluslararası pazar yerine: Olağanüstü ve çok yönlü bir molekülün gözden geçirilmesi. moleküller. 2012; 17 :6953–6981. doi: 10.3390/moleküller17066953. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
110. Leem HH, Kim EO, Seo MJ, Choi SW Öjenolün antioksidan ve antienflamatuar aktiviteleri ve karanfilden elde edilen türevleri ( Eugenia caryophyllata Thunb.) J. Korean Soc. Gıda Bilimi Nutr. 2011; 40 :1361–1370. doi: 10.3746/jkfn.2011.40.10.1361. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
111. Grespan R., Paludo M., de Paula Lemos H., Barbosa CP, Bersani-Amado CA, Dalalio MM, Cuman RK Öjenolün kollajen kaynaklı artrit deneysel modelinde anti-artritik etkisi. Biyolog. eczane Boğa. 2012; 35 :1818–1820. doi: 10.1248/bpb.b12-00128. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
112. Kim SS, Oh OJ, Min HY, Park EJ, Kim Y., Park HJ, Nam Han Y., Lee SK Eugenol, lipopolisakarit ile uyarılan fare makrofajı RAW264'te siklooksijenaz-2 ekspresyonunu baskılar. 7 hücre. Hayat Bilimi 2003; 73 :337–348. doi: 10.1016/S0024-3205(03)00288-1. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
113. Pisano M., Pagnan G., Loi M., Mura ME, Tilocca MG, Palmieri G., Fabbri D., Dettori MA, Delogu G., Ponzoni M., et al. Öjenol ile ilişkili bifenillerin malign melanom hücreleri üzerindeki antiproliferatif ve proapoptotik aktivitesi. Mol. Kanser. 2007; 6 :8. doi: 10.1186/1476-4598-6-8. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
114. Raja MRC, Srinivasan V., Selvaraj S., Mahapatra SK Öjenolün çok yönlü ve sinerjik potansiyeli: Bir inceleme. eczane Anal. Açta. 2015; 6 :367. [ Google Akademik ]
115. Nam H., Kim MM Antioksidan aktiviteye sahip Eugenol, insan fibrosarkom hücrelerinde metastaz ile ilgili MMP-9'u inhibe eder. Gıda Kimyası Toksikol. 2013; 55 :106–112. doi: 10.1016/j.fct.2012.12.050. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
116. Hemaiswarya S., Doble M. Fenilpropanoidlerin insan rahim ağzı kanseri (HeLa) hücre hattına karşı anti-kanser ajanları olarak 5-fluorourasil ile kombinasyonu. Bitki ilacı. 2013; 20 :151–158. doi: 10.1016/j.phymed.2012.10.009. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
117. Al-Okbi SY, Mohamed DA, Hamed TE, Edris AE Metabolik sendromun bileşenleri olarak karanfil yağı ve öjenol mikroemülsiyonlarının yağlı karaciğer ve dislipidemi üzerindeki koruyucu etkisi. J.Med. Yiyecek. 2014; 17 :764–771. doi: 10.1089/jmf.2013.0033. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
118. Ali S., Prasad R., Naime M., Zafar H., Mahmood A., Routray I., Yalnız M., Bahçecioğlu İ.H., Şahin K. Citrus sinensis'in kurutulmuş kabuk fraksiyonu kısmen patolojik değişiklikleri tersine çevirir. karaciğer sirozu sıçan modeli. Akdeniz J. Nutr. metabolizma. 2011; 4 :57–67. doi: 10.1007/s12349-010-0033-8. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
119. Bahsedilen MM Sıçan böbreğinde gentamisin kaynaklı nefrotoksisite ve oksidatif hasara karşı öjenolün koruyucu etkisi. Fon, sermaye. klinik Eczane 2011; 25 :708–716. doi: 10.1111/j.1472-8206.2010.00900.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
120. Oliveira F., Andrade LN, de Sousa EB, de Sousa DP Uçucu yağ bileşenlerinin anti-ülser aktivitesi. moleküller. 2014; 19 :5717–5747. doi: 10.3390/molecules19055717. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
121. Pramod K., Ansari SH, Ali J. Eugenol: Çok yönlü farmakolojik etkilere sahip doğal bir bileşik. Nat. Üretim komün. 2010; 5 :1999–2006. doi: 10.1177/1934578X1000501236. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
122. Smith RL, Cohen SM, Fukushima S., Gooderham NJ, Hecht SS, Guengerich FP, Rietjens IMCM, Bastaki M., Harman CL, McGowen MM, et al. Gıda aroma maddelerinin güvenlik değerlendirmesi: Metabolik çalışmaların rolü. Toksikol. Res. (Camb) 2018; 7 :618–646. doi: 10.1039/C7TX00254H. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
123. Vijayasteltar L., Nair GG, Maliakel B., Kuttan R., Krishnakumar IM Karanfil tomurcuklarının standartlaştırılmış bir polifenolik ekstraktının güvenlik değerlendirmesi: Subkronik toksisite ve mutajenite çalışmaları. Toksikol. 2016 ; 3 :439–449. doi: 10.1016/j.toxrep.2016.04.001. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
124. Anuj G., Sanjay S. Eugenol: Çok yönlü terapötik aktivitelere sahip potansiyel bir fitokimyasal. Eczacılık çevrimiçi. 2010; 2 :108–120. [ Google Akademik ]
125. Mishra RK, Singh SK Syzygium aromaticum çiçek tomurcuğu (karanfil) özütünün farelerde testis işlevi açısından güvenlik değerlendirmesi. Gıda Kimyası Zehirli. 2008; 46 :3333–3338. doi: 10.1016/j.fct.2008.08.006. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
126. Doleželová P., Mácová S., Plhalova L., Pistekova V., Svobodova Z. Karanfil yağının Danio rerio ve Poecilia reticulata balıklarına akut toksisitesi. Açta Vet. Brno. 2011; 80 :305–308. doi: 10.2754/avb201180030305. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
127. Janes SEJ, Price CSG, Thomas D. Uçucu yağ zehirlenmesi: Öjenol kaynaklı hepatik yetmezlik için N-asetilsistein ve ulusal bir veritabanının analizi. Avro. J Ped. 2005; 164 :520–522. doi: 10.1007/s00431-005-1692-1. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]

[maturidi]

Syzygium aromaticum L. (Myrtaceae): Geleneksel Kullanımlar, Biyoaktif Kimyasal Bileşenler, Farmakolojik ve Toksikolojik Aktiviteler

Gaber El-Saber Batiha , ^{1, 2, * †} Luay M. Alkazmi , ³ Lamiaa G. Wasef , ¹ Amany Magdy Beshbishy , ^{2, †} Eman H. Nadwa , ^{4, 5} ve Eman K. Rashwan ^{6, 7}
Yazar bilgileri Makale notları Telif hakkı ve Lisans bilgileri Sorumluluk Reddi
Git: Soyut

Bitkisel tıbbi ürünler, ciddi hastalıkları tedavi etmek için kullanılmış olan yeni farmasötik moleküllerin keşfedilmesi için önemli bir kaynak olarak belgelenmiştir. Pek çok bitki türünün, glikozitler, saponinler, flavonoidler, steroidler, tanenler, alkaloitler, terpenler vb. fito bileşenlerine atfedilebilen farmakolojik aktivitelere sahip olduğu bildirilmiştir. Syzygium aromaticum (karanfil), gıda muhafazası için kullanılmış olan ve sahip olduğu geleneksel bir baharattır. çeşitli farmakolojik aktiviteler. S. aromaticum aşağıdaki gibi birçok fitokimyasal açısından zengindir: seskiterpenler, monoterpenler, hidrokarbon ve fenolik bileşikler. Öjenil asetat, öjenol ve β-karyofillen karanfil yağındaki en önemli fitokimyasallardır. Farmakolojik olarak, S. aromaticumpatojenik bakteriler, Plasmodium , Babesia , Theileria parazitleri, Herpes simplex ve hepatit C virüsleri dahil olmak üzere çeşitli patojenik parazitlere ve mikroorganizmalara karşı incelenmiştir . Birkaç rapor, öjenolün metisiline dirençli Staphylococcus epidermidis ve S. aureus dahil olmak üzere çeşitli patojenik bakterilere karşı analjezik, antioksidan, antikanser, antiseptik, anti-depresan, antispazmodik, antiinflamatuar, antiviral, antifungal ve antibakteriyel aktivitesini belgelemiştir . _{Ayrıca öjenolün CCl 4−} ile indüklenen hepatotoksisiteye karşı koruma sağladığı ve çeşitli parazitlerin çoğalmasına karşı potansiyel öldürücü bir etkinlik gösterdiği bulundu.Giardia lamblia , Fasciola gigantica , Haemonchus contortus ve Schistosoma mansoni . Bu inceleme, karanfil özütlerinin fitokimyasal bileşimini ve biyolojik aktivitelerini karanfil esansiyel yağı ve ana aktif bileşik öjenol ile birlikte incelemekte ve gaz kromatografisi-kütle spektroskopisi (GC-MS) analizinden elde edilen yeni bulguları içermektedir.

Anahtar Kelimeler: Syzygium aromaticum , farmakolojik aktiviteler, karanfil, uçucu yağ, biyoaktif kimyasal bileşenler
Git: 1. Giriş

Bitkisel ilaçların kullanımına dayalı geleneksel tıp sistemi, sağlık hizmetleri sisteminde hala önemli bir rol oynamaktadır. Son yıllarda, tıbbi bitkiler, doğal ürünler olan bu bitkilerin sentetik muadillerine göre daha az yan etkiye ve gelişmiş etkinliğe sahip olduğu algısı nedeniyle daha geniş bir kabul görmektedir [ 1 , 2 ]. Şu anda, dünya sakinlerinin yaklaşık %80'i, birincil sağlık hizmetlerinin önemli bir biçimi olarak geleneksel ilaçlara güvenmektedir [ 3 ]. Farmakolojik olarak, çeşitli bitkisel bitkiler bakterisidal, virüsidal, fungisidal aktivitelere sahiptir; mumyalamada, gıda muhafazasında kullanılırlar ve antiinflamatuar, antimikrobiyal, spazmolitik, sedatif, analjezik ve lokal anestezik aktivitelere sahiptirler [ 4 ,5 ]. Pek çok bitki türünün, glikozitler, saponinler, flavonoidler, steroidler, tanenler, alkaloidler, terpenler ve buna bağlı olarak fitobileşenlerine atfedilebilen farmakolojik aktivitelere sahip olduğu bildirilmiştir [4 ] . Bugüne kadar bitkisel ilaçlar, ciddi hastalıkları tedavi etmek için kullanılmış olan yeni farmasötik molekülleri keşfetmek için hayati bir kaynak olarak belgelenmiştir. Bu tanımlanmış fitokimyasallar, etkili ve yeni ilaçlar arayışında dikkate değer bir lider bileşik olarak kabul edilmiştir [ 5 ].

Karanfil olarak da bilinen Syzygium ( S. ) aromaticum , Endonezya'daki Maluku adalarına özgü, ancak son zamanlarda dünyanın farklı yerlerinde yetiştirilen Myrtaceae familyasına ait kurutulmuş bir çiçek tomurcuğudur [ 6 , 7 ]. Karanfil ağacı yaprak ve tomurcuklardan (ağacın ticari kısmı) oluşur ve dikimden dört yıl sonra çiçekli tomurcuk üretimi başlar. Daha sonra çiçeklenme öncesi aşamada elle veya doğal bir fitohormon kullanılarak toplanırlar [ 6]. İlginç bir şekilde, ticari olarak birçok tıbbi amaç için ve parfüm endüstrisinde kullanılmaktadırlar ve karanfil, antioksidan ve antimikrobiyal özellikleri nedeniyle kimyasal koruyucuların yerini almak üzere, özellikle et işlemede olmak üzere birçok gıdada potansiyel olarak koruyucu olarak kullanılabilen baharatlardan biri olarak kabul edilmektedir. özellikler [ 6 , 8 ]. Birkaç rapor, tarçın, kekik, karanfil, kekik ve nane gibi bazı aromatik bitkilerin antibakteriyel, antiviral, antikanserojenik ve antifungal aktivitelerini belgelemiştir. Bununla birlikte karanfil, güçlü antimikrobiyal ve antioksidan aktiviteleri nedeniyle diğer baharatlar arasında büyük ilgi görmüştür.]. Karanfilin farklı dejeneratif hastalıkların inhibisyonundaki etkili rolü, antioksidan aktiviteye sahip yüksek konsantrasyonlarda çeşitli kimyasal bileşenlerin varlığına bağlanmaktadır [ 10 , 11 ]. Karanfil esansiyel yağı (CEO) geleneksel olarak yanık ve yaraların tedavisinde ve diş bakımında ağrı kesici olarak ve ayrıca diş enfeksiyonlarını ve diş ağrısını tedavi etmek için kullanılır. Buna ek olarak, çeşitli endüstriyel uygulamalarda kullanımı belgelenmiştir ve parfümlerde, sabunlarda ve histolojik çalışmalarda temizleme aracı olarak yaygın olarak kullanılmaktadır [ 12 ]. Karanfil, Hint ve Çin geleneksel tıbbında ısınma ve uyarıcı bir madde olarak kullanılır [ 7]. Geleneksel olarak, karanfil yüzyıllardır kusma tedavisinde kullanılmaktadır; şişkinlik; mide bulantısı; karaciğer, bağırsak ve mide rahatsızlıkları; ve sinirler için bir uyarıcı olarak. Tropikal Asya'da karanfilin uyuz, kolera, sıtma ve tüberküloz gibi farklı mikroorganizmaları rahatlattığı belgelenmiştir. Ayrıca Amerika'da karanfil geleneksel olarak virüsleri, solucanları, kandidaları ve farklı bakteriyel ve protozoan enfeksiyonları tedavi etmek için gıda kaynaklı patojenleri inhibe etmede kullanılmıştır [13 ] . Ayrıca öjenol, diş pulpası dokusuna nüfuz edebildiği ve kan dolaşımına girebildiği için diş hekimliğinde yaygın olarak kullanılmaktadır [ 14 ]. Karanfilden izole edilen seskiterpenlerin anti-kanserojen aktiviteye sahip olduğu bildirilmiştir [ 15 ].

Git: 2. Kimyasal Bileşenler

Farmakolojik olarak karanfilin, hidroksibenzoik asitler, flavonoidler, hidroksifenil propens, hidroksisinamik asitler ve ana biyoaktif molekül olan öjenol (C _10H 12 O _{2 ) gibi fenolik moleküllerin} ve hidrolize olabilen tanenler gibi gallik asit türevlerinin ana kaynağı olduğu belgelenmiştir. taze bitkide yüksek miktarlarda bulunan (tablo 1) [ 6 , 9 , 16 ]. Ayrıca karanfil, kuersetin ve kaempferol gibi flavonoidler ve ferulik, kafeik , ellagik ve salisilik asitler gibi fenolik asitler içerir . Karanfil çiçeği tomurcukları, öjenol, öjenol asetat ve β-cariofileno'dan oluşan %18'e kadar uçucu yağ içerir [ 17 ]. Karanfil yağı, belirgin bir karanfil aroması ve tadı ile renksiz veya soluk sarıdır. CEO içeriği ve bileşimindeki farklılıklar temel olarak ön işlemler, çeşitlilik, agro-ekolojik koşullar ve ekstraksiyon süreçleri gibi çeşitli faktörlere bağlıdır [ 18 ]. Özellikle Gülçin [ 19] öjenolün in vitro antioksidan etkinliğini bildirdi ve yapı ile aktivite arasındaki ilişkiyi tartıştı. Öjenolün hidrojen atomunun bağışına izin verdiğini ve ardından fenoksil radikalini sabitlediğini, bunun da oksidasyonu oluşturmayan veya artırmayan kararlı moleküllerin oluşumuyla sonuçlandığını gösterdiler. Ek olarak öjenol bileşiği, rezonans yoluyla fenoksil radikal stabilizasyonuna dahil olabilen aromatik halka ile hoş bir karbon zinciri bağlantısına sahiptir. Gaz kromatografisi-kütle spektroskopisi (GC-MS) analizi, CEO'da öjenol, β-karyofillen, öjenilasetat, etil heksanoat, 2-heptanon, a-humulen, kalakoren, humulenol dahil hidro-distilasyonla izole edilen 36 bileşenin varlığını gösterdi ve calamen-ene [ 20 , 21 ,22 , 23 ]. tablo 1

S. aromaticum'dan izole edilen biyoaktif moleküllerin Uluslararası Saf ve Uygulamalı Kimya Birliği (IUPAC) adı ve kimyasal formülü .

Öjenol	2-Metoksi-4-(prop-2-en-1-il)fenol	C 10 H 12 O 2	gallik asit	3,4,5-Trihidroksibenzoik asit	C 7 H 6 O 5
β-Karyofilen	(1R , 4E , 9S ) -4,11,11-Trimetil-8-metilidenbisiklo[7.2.0]undek-4-en	C15H24 _ _ _	biflorin	5,7-dihidroksi-2-metil-6-[(2S , 3R , 4R , 5S , 6R ) -3,4,5-trihidroksi-6-(hidroksimetil)oksan-2-il]kromen -4-bir	C 16 H 18 O 9
vanilya	4-Hidroksi-3-metoksibenzaldehit	C 8 H 8 O 3	mirisetin	3,5,7-Trihidroksi-2-(3,4,5-trihidroksifenil)-4-kromonon	C 15 H 10 O 8
Crategolic asit (Maslinic asit)	(4a S ,6aR , 6aS , 6bR , 8aR , 10R , 11R , 12aR , 14bS ) -10,11-dihidroksi-2,2,6a,6b,9,9,12a-heptametil -1,3,4,5,6,6a,7,8,8a,10,11,12,13,14b-tetradekahidropicen-4a-karboksilik asit	C 30 H 48 O 4	Kampesterol	(3S , 8S , 9S , 10R , 13R , 14S , 17R ) -17-[(2R , 5R ) -5,6-dimetilheptan-2-il]-10,13-dimetil -2,3,4,7,8,9,11,12,14,15,16,17-dodekahidro-1 H -siklopenta[ a ]fenantren-3-ol	C28H48O _ _ _ _
Kaempferol	3,5,7-Trihidroksi-2-(4-hidroksifenil)-4H - kromen-4-on	C 15 H 10 O 6	Stigmasterol	3 S ,8 S ,9 S ,10R , 13R , 14S , 17R ) -17-[( E ,2R , 5 S )-5-etil-6-metilhept-3-en-2-il ]-10,13-dimetil-2,3,4,7,8,9,11,12,14,15,16,17-dodekahidro-1 H -siklopenta[ a ]fenantren-3-ol	C29H48O _ _ _ _
Rhamnetin	2-(3,4-dihidroksifenil)-3,5-dihidroksi-7-metoksikromen-4-on	C 16 H 12 O 7	Oleanolik asit	(4a S ,6aR , 6aS , 6bR , 8aR , 10S , 12aR , 14bS ) -10-hidroksi-2,2,6a,6b,9,9,12a-heptametil-1,3, 4,5,6,6a,7,8,8a,10,11,12,13,14b-tetradekahidropicen-4a-karboksilik asit	C 30 H 48 O 3
Öjenitin	5-Hidroksi-7-metoksi-2,6-dimetilkromen-4-on	C 12 H 12 O 4	Bikornin	[(12R,14S,15R,16R,17R)-4,5,6,22,23,29,30-heptahidroksi-9,19,26-triokso-14,15-bis[(3,4,5- trihidroksibenzoil)oksi]-2,10,13,18,25-pentaoksaheksasiklo[18.9.3.03,8.012,17.024,32.027,31]dotriaconta-1(29),3,5,7,20,22,24(32) ,27,30-nonaen-16-il] 3,4,5-trihidroksibenzoat	C 48 H 32 O 30
ögenin	5-Hidroksi-7-metoksi-2-metilkromen-4-on	C 11 H 10 O 4	kuersetin	2-(3,4-dihidroksifenil)-3,5,7-trihidroksikromen-4-on	C 15 H 10 O 7
ellagik asit	2,3,7,8-Tetrahidroksi-kromeno[5,4,3-cde]kromen-5,10-dion	C 14 H 6 O 8	Karvakrol	2-metil-5-propan-2-ilfenol	C 10 H 14 O

Ayrı bir pencerede aç
Git: 3. Ham Karanfil Özü Etkileri

Birkaç S. aromaticum molekülü, yani kaempferol, biflorin, 5, 7-dihidroksi-2-metilkromon-8-C-β-D-glukopiranozit, orselinik asit glukozit, mirisetin, rhamnositrin, gallik asit, oleanolik asit, ellagik asit ve flavonoidler triglikozitler oral patojenleri inhibe etmedeki etkinlikleri belgelenmiştir [ 24 ]. Etanolik S. aromaticum ekstresi, parasetamol tedavisinin neden olduğu karaciğer hasarı üzerinde hepatoprotektif aktivitesine ek olarak yüksek antioksidan etkinlik gösterdiğinden [ 25]. Parasetamole bağlı karaciğer hasarında artan serum enzimlerinin olası açıklaması, hücre içi enzimlerin membran stabilizasyon etkinliği yoluyla inhibisyonuna bağlanabilir; bu, serum transaminaz düzeylerinin hepatik Pseudomonas aeruginosa ve Escherichia coli renchyma ve Escherichia coli renchyma ve hepatosit rejenerasyonu [ 26 ]. Essawi ve Srour [ 27 ] altı şifalı bitki özütünün antimikrobiyal etkinliğini in vitro olarak dört bakteriyel tür metisiline dirençli Staphylococcus aureus ve Bacillus subtilis'e karşı en çok inhibe edilen mikroorganizmalar olarak test ettiler. Syzygium aromaticumekstrakt, çoklu ilaca dirençlilere karşı en aktif olandı. Joshi ve ark. [ 28 ] S. aromaticum'un Salmonella typhi'ye karşı en etkili olduğunu buldu . Ayrıca, Jirovetz ve ark. [ 17 ], S. aromaticum'un (karanfil) çiçek tomurcuğu ekstraktının Bacillus ve Serratia marcescens bakteri izolatlarına karşı antibakteriyel etkinlik gösterdiğini gösterdi. Ayrıca, Oulkheir ve ark. [ 29 ] CEO'nun, E. coli'ye karşı 16 mm'lik bir inhibisyon bölgesi ve Salmonella türlerine karşı daha yüksek bir inhibisyon bölgesi (20 mm) ürettiğini, buna karşılık K. pneumoniae üzerinde antibakteriyel etki olmadığını buldu.. Haroun ve Al-Kayali [ 30 ], S. aureus izolatına karşı su ekstraktı ile karşılaştırıldığında, farklı antibiyotiklerle S. aromaticum'dan elde edilen etanolik ekstrakt arasında iyi bir sinerji olduğunu fark ettiler . İlginç bir şekilde, önceki raporlar öjenol ve karanfil yağının mayalara, lifli ve insan patojenik mantarlara karşı antifungal etkinliğini araştırmıştır [ 31 , 32 , 33 , 34 ]. Ayrıca Nejad ve ark. [ 35 ] timol, öjenol, karvakrol ve sinnamaldehit gibi çeşitli doğal biyoaktif moleküllerin E. coli'ye karşı antibakteriyel etkinliğini bildirmiştir.ve öjenolün en düşük antibakteriyel etkinlikle sonuçlandığını, karvakrol ve timol, sinnamaldehit ve öjenol kombine tedavisinin sinerjistik etkinlik ortaya koyduğunu ortaya çıkardılar [ 36 ].

Git: 4. Biyolojik Faaliyetler

4.1. S. aromaticum'un Biyolojik/Biyokimyasal Özellikleri

Han ve Parker [ 37 ], CEO'nun ve ana aktif bileşeni öjenolün antiviral, antimikrobiyal, antifungal, antikanser, antioksidan ve antiinflamatuar aktivitelerini ortaya çıkardılar ve CEO'nun kanser biyolojisini ve hücre döngüsü kontrolünü etkilediğini ortaya çıkardılar. Piyasada bulunan antimikrobiyal ilaçların çoğundaki toksik kalıntıların yanı sıra patojen direnci sorunları, etkili iyileştirici ve koruyucu yaklaşımlarını ciddi şekilde zayıflatmaktadır [ 37 , 38 , 39 ]. Bu nedenle, yeni ve etkili antimikrobiyal tedavi seçeneklerinin geliştirilmesinin hastalık tedavisi ve kontrolünün iyileştirilmesi için hayati olduğu açıktır. Karanfil, geniş farmakolojik etkinliği nedeniyle iyi bilinen ve önemli bir bitkisel ilaçtır [ 40]. Son çalışmalar, diyabetik sıçanlarda lipid peroksidasyonundaki ve kan şekerindeki in vivo artışı incelemiş ve karanfil ile besin takviyesinden sonra antioksidan enzim seviyelerini yeniden belirlemiştir [ 41 ]. Ek olarak, Shukri ve ark. [ 42 ] diyet karanfillerinin in vivo olarak sıçanlarda karaciğer, lens ve kalp kaslarındaki doku hasarlarını azalttığını ortaya çıkardı. Farmakolojik olarak karanfil yağı ağız hastalıklarında antiseptik olarak ve diş ağrıları, alerji bozuklukları, astım, akne, yara izleri ve romatoid artrit tedavisinde geniş bir yelpazede kullanılmaktadır ve Dermatophagoides pteronyssinus ve Dermatophagoides farina'ya karşı antispazmodik ve akarisidal etkiler göstermiştir . 43 , 44]. Ayrıca, CEO afrodizyak, antipiretik, iştah açıcı, hipnotik, anksiyolitik, antiemetik, analjezik, dekonjestan, antimikrobiyal, antiepileptik, kas gevşetici, antienflamatuar ve balgam söktürücü özelliklerin yanı sıra trofik bozukluğa karşı tıbbi bir etkiye sahiptir [37 , 45 ] . . Özellikle, alkollü ve sulu karanfil tomurcuk özlerinden izole edilen tanenler, ellagik asit, gallik asit, flavonoidler ve bunların glikozitlerinin antitrombotik, antiprotozoal, hipoglisemik, antiinflamatuar, gastroprotektif ve afrodizyak etkinliği olduğu bildirilmiştir [ 46 , 47 , 48 , 49 , 50 ]. Geleneksel tıpta karanfil gaz, hazımsızlık şikayetleri ve ishal için kullanılmıştır.51 ]. S. aromaticum ve ilgili bileşiklerinin biyolojik aktiviteleri,Şekil 1.

Şekil 1
S. aromaticum ve ilgili bileşiklerinin biyolojik aktiviteleri .

Birkaç rapor, karanfilin farklı mantar ve bakteri suşlarına karşı antimikrobiyal etkilerini göstermiştir. Örneğin, Sofya ve ark. [ 52 ] birkaç Hint baharat otunun (örn. zencefil, sarımsak, nane, karanfil hardalı ve tarçın) antimikrobiyal etkinliğini inceledi. Ayrıca, Dorman ve Deans [ 53 ] kekik, karanfil, sardunya, küçük hindistan cevizi, kekik ve karabiberin 25 gram-negatif ve gram-pozitif bakteri suşuna karşı antibakteriyel etkinliğini değerlendirdiler. Thielmann ve ark. [ 54 ] kekik , defne otu , kekik ve CEO'ların E. coli'ye karşı farklı derecelerde inhibisyon sergilediğini belgeledi . Ayrıca iyonik olmayan bir yüzey aktif cismin içinde bulunan karvakrol ve öjenol, Listeria monocitogenes veE. coli ve sonuçlar öjenolün bu mikroorganizmaların çoğalmasını baskılama etkinliğini ortaya koydu [ 55 ]. Rana ve ark. [ 56 ] karanfil yağının Trichophyton rubrum , Microsporum canis , T. mentagrophytes , Fusarium monoliforme , M. gypseum , F. oxysporum , Epidermophyton floccosum , Mucor sp., M. gypseum , T. rubrum ve Aspergillus sp . . [ 57 ]. Fu ve ark. [ 58 ] yanı sıra Palombo ve Semple [ 59] saf karanfil yağının tek başına veya biberiye yağıyla kombine halde P. aeruginosa , B. subtilis , S. epidermidis , S. aureus , Proteus vulgaris , E. coli ve metisiline dirençli S. epidermidis ve S. aureus _ Ek olarak, bitkisel ilaçlar, viral enfeksiyonları inhibe etmek ve kontrol etmek için yeni farmasötik moleküllerin keşfedilmesi için önemli bir kaynak olarak belgelenmiştir [ 60 ]. Eugeniin, S. aromaticum'dan izole edilen bileşikekstraktın, viral DNA polimeraz enzimini inhibe ederek viral DNA'nın sentezi üzerindeki etkisiyle çeşitli herpes virüs suşlarına ve hepatit C virüsüne karşı antiviral etkinliği belgelenmiştir [6 , 61 ] . Başka bir araştırma , asiklovir ile birleştirildiğinde S. aromaticum sulu ekstraktlarının herpes simpleks virüs tip 1 (HSV-1) ve influenza A virüsüne karşı antiviral etkinliğini ortaya çıkardı [ 62 , 63 , 64 , 65 ]. Karanfil yağı için olası antimikrobiyal etki, toplam karanfil yağı içeriğinin yaklaşık %85 ila %92'sini oluşturan öjenole atfedilir [ 66 ].

Karvakrol ve öjenol, karanfilin onikomikoz izole mantarlara, T. mentagrophytes ve Candida albicans'a karşı fungisidal özelliklerinden sorumlu ana bileşenleridir [ 31 , 67 , 68 ]. İlginç bir şekilde, Núñez ve ark. [ 69 ], mantarların inokulum büyüklüğünü azaltarak karanfil oleoresini ile konsantre bir şeker solüsyonu karışımının fungisidal aktivitesini bildirdi. Chami ve ark. [ 70 ], karanfil yağının neden olduğu Saccharomyces cerevisiae hücrelerinde hücresel deformasyon ile dikkat çekici morfolojik bozulmayı ortaya çıkardı. Siripornvisal ve ark. [ 71 ] yanı sıra Pinto ve ark. [ 72], CEO'nun Botrytis cinerea'nın miselyal çoğalmasına ve dermatofit, Aspergillus ve Candida türlerinin toplanmasına yönelik güçlü inhibitör antifungal etkilerini inceledi. Son zamanlarda Batıha ve ark. [ 7 ] S. aromaticum metanolik ekstraktlarının piroplazma parazitlerinin çoğalmasına karşı antipiroplazmik etkisini belgelemiştir . Ayrıca önceki çalışma, metanollü S. aromaticum ekstraktlarının, Babesia ve Theileria ile yakından ilişkili apicomplexan paraziti olan Plasmodium falciparum'un klorokin-dirençli bir suşuna karşı in vitro antiplasmodik etkinliğini tanımlamıştır [ 73]. 4.2. Hastalıklarda Etkinlik

1, 1-difenil-2-pikril hidroksil (DPPH) radikali, b-karoten-linoleat, ferrik tiyosiyanat ve hidroksil radikali gibi çeşitli in vitro yöntemler, kimyon ve karanfil antioksidan aktivitesinin, sentetik gıda koruyucusu olan bütillenmiş hidroksitoluen ile tutarlı olduğunu ortaya koydu. BHT) [ 74 ]. Ayrıca Gülçin ve ark. [ 75], alfa-tokoferol, BHT, Troloks ve bütillenmiş hidroksianisol gibi bazı yapay antioksidan maddelerle karşılaştırıldığında karanfil yağının DPPH radikalinin süpürülmesini ölçtüler ve karanfil yağı antioksidan aktivitesinin şu şekilde azaldığını gösterdiler: karanfil yağı > BHT > alfa-tokoferol > bütillenmiş hidroksianisol > Trolox. incelemek için kullanılan DPPH, oksijen radikal absorbans kapasitesi, ferrik indirgeyici antioksidan güç, 2-deoksiguanozin, 2, 2'-azino-bis (3-etilbenzotiazolin-6-sülfonik asit) (ABTS) ve ksantin oksidaz dahil olmak üzere çeşitli in vitro yöntemler sulu S. aromaticum ekstraktının antioksidan aktivitesi. Sulu S. aromaticum'un güçlü antioksidan etkinliğinin olduğunu belgelediler.ekstraktın nedeni güçlü hidrojen verme yeteneği, hidrojen peroksiti, serbest radikalleri ve süperoksiti ve metal şelatlama kabiliyetini yakalaması olabilir [ 76 ]. Karanfil özleri ve CEO gibi antioksidan ajanlar, oksidatif stresten kaynaklanan hafıza eksikliklerinin tedavisinde önemli bir rol oynamaktadır [ 77 ]. Halder ve ark. [ 78 ], CEO'nun ön tedavisinin, farelerin beyinlerindeki malondialdehit seviyelerinin yanı sıra glutatyon tarafından değerlendirilen oksidatif stresi azalttığını ortaya çıkardı. Karanfil yağının kısa ve uzun süreli skopolamin tedavisinden kaynaklanan hafıza ve öğrenme eksikliklerini geri kazanma yeteneğinin, oksidatif stresi azaltmadaki etkinliğine atfedildiği sonucuna vardılar.

Ayrıca, öjenolün yanı sıra karanfilin analjezik etkisi, gangliyoner hücrelerde klorür ve kalsiyum kanallarını aktive ederek diş ağrısına, eklem ağrısına karşı belgelenmiştir [79 ] . Bununla birlikte, başka bir çalışma, karanfilin analjezik aktivitesinin kapsaisin agonist aktivitesine bağlanabileceğini ortaya koymuştur [ 80 ]. Daniel ve ark. [ 81 ] öjenolün asetik asitle uyarılan abdominal kıvırma yöntemini kullanarak in vivo analjezik etkinliğini bildirdi. İlginç bir şekilde, CEO'nun anti-kanserojenik ve sitotoksik aktiviteleri insan tümör hücre hatları PC-3 ve Hep G2'ye karşı rapor edilmiştir [ 15 , 82 , 83 ]. Chaieb ve ark. [ 23] öjenol ve dehidrodieugenolün insan kanser hücresi ölümünü uyardığının gösterildiğini belgelemiştir. Ayrıca sinnamaldehitin antimutajenik etkinliği, farklı heterosiklik aminlerin neden olduğu mikronükleus insidansını inhibe ettiği için insan kaynaklı hepatom hücrelerine karşı araştırılmıştır [ 84 ]. Doğal ürünlerin, kanserle ilgili proteinlerin işlevini değiştirme yetenekleri açısından en etkili ürünler olduğu onaylanmıştır [ 85 ]. Kouidhi ve ark. [ 86 ] ve Kumar ve ark. [ 87] CEO ve öjenolün lösemi, akciğer, meme ve kolorektal kanser hücrelerine karşı antikanser faaliyetlere sahip olduğunu tespit etti. Karanfil, lipopolisakarit (LPS) eyleminin yanı sıra nükleer faktör-κB (NF-κB) yolunu baskılayarak anti-inflamatuar ve immünomodülatör aktiviteler uyguladı. Han ve Parker [ 37 ], karanfilin anti-enflamatuar aktivitesinin, aktif bileşik olan öjenol ile ilişkili olabileceğini bildirdi.

_{Ayrıca öjenolün, CCl4} tedavisi ile birlikte uygulandığında _CCl4'ün neden olduğu hepatotoksisiteye karşı koruma sağladığı bulunmuştur [ 88 ]. İlginç bir şekilde, sanguinarin ve benzo fenantridin alkaloidleri dahil olmak üzere S. aromaticum ekstraktlarından izole edilen diğer fitokimyasal bileşiklerin karaciğer hasarından koruma sağladığı belgelenmiştir [ 89 ]. Shyamala ve ark. [ 90 ] karanfil alımının hiperlipidemik sıçanlardaki normal değerlerle karşılaştırıldığında böbreklerde, serumda ve karaciğerde ALT, üre, AST ve lipid düzeylerini iyileştirme eğiliminde olduğunu kanıtladı. S. aromaticum özlerinin antidiyabetik etkinliği, insülin uyarıcı maddelerin varlığına bağlanabilir [ 91]. İn vivo deneyler, normal kan şekerinin S. aromaticum özleri ile tedavi edilen farelerde arttığını ortaya çıkardı [ 91 , 92 ]. CEO'nun güçlü gastroprotektif aktivitelere sahip birçok biyolojik olarak aktif bileşik içerdiği ve bu aktivitenin yüksek flavonoid içeriği nedeniyle bulunduğu bulunmuştur [ 93 ]. İn vitro ve in vivo deneyler , S. aromaticum ekstraktlarının, serum trigliseridlerini ve kolesterol seviyelerini düşürerek antiobesite etkinliğini belgelemiştir [ 94 ]. Ek olarak, Jung ve ark. [ 95 ], S. aromaticum ile desteklenmiş diyetin belgelendiğini belgelediekstraktlar, yüksek yağlı diyet farelerinin vücut ağırlığı ile birlikte serum insülin, leptin ve hepatik lipid seviyelerini düşürerek, doğal bir anti-obezite takviyesi olma ihtimalini ve hepatik lipid birikimini azaltma kabiliyetini düşündürür.

Karanfil esansiyel yağlarının kan dolaşımını arttırdığı ve vücut ısısını yükselttiği bildirilmiştir [ 6 ]. Birkaç rapor, karanfilin arteriyel skleroz, kardiyovasküler bozukluklar ve oksidatif stresle ilişkili diğer hastalık riskini azaltabileceğini belgelemiştir. Eugenol ayrıca kalp kasında tersinir, doza bağlı vazodilatör ve negatif inotropik aktiviteler sergiler ve düz kas gevşetici ve hipotansif etkinlik gösterir [ 96 ]. Karanfilin, erkek farelerde [ 97 ] sinir uyarıcı ve cinsel davranışı artırıcı etkiye sahip olduğu belgelenmiştir ve bu eylem, onların sinir arttırıcı aktivitesine bağlanabilir. Ayrıca, cinsel motivasyondaki artışa kıyasla farelerde çiftleşme performansında bir artış gösterdi [ 97]. Cortés-Rojas ve ark. [ 6 ] karanfil yağının erken boşalmayı önleme yeteneğini bildirdi. Karanfilin insanlarda cinsel davranışı, testosteron seviyesini uyararak geliştirilmiştir. Karanfil yağı, tromboksan sentezi ve trombosit agregasyonu inhibitörleri olarak belgelenmiştir ve bir antikoagülan aktivite göstermiştir. Ayrıca karanfil yağı, trombosit aktive edici faktör, araşidonik asit veya kollajenin neden olduğu trombosit agregasyonunu önledi ve sonuçlar, karanfil yağının trombosit aktive edici faktör ve araşidonik asit kaynaklı agregasyonu inhibe etmede kolajenden daha etkili olduğunu ortaya çıkardı [98 ] . Ayrıca öjenolün prostaglandin biyosentezini, tromboksan B2 oluşumunu ve araşidonik asidin in vitro neden olduğu trombosit agregasyonunu önlediği bildirilmiştir [ 99]. Öjenolün miyojenik antispazmodik etkisi, sıçanların hava yolu düz kasları üzerinde belgelenmiştir. ^{Voltaj ve reseptörler tarafından yönetilen Ca2 +} kanallarını bloke ederek, sarkoplazmik retikulumdan Ca2 ⁺ salınımını artırarak ve kasılma proteinlerinin Ca2 ^+' ya duyarlılığını azaltarak etki ettiği bulunmuştur [ 100 ]. Buna ek olarak, asetaminofen ve alopatik antipiretik ajanlarla karşılaştırılabilir bir merkezi etki yoluyla antipiretik bir etki göstermiştir [ 101 ]. Öjenol ve analogları, monoamin oksidazı önleyerek anti-depresan etkinliğini in vivo olarak ortaya koydu [ 102 ]. 4.3. En Yaygın Bileşik Eugenol'ün Etkinliği

S. aromaticum'dan türetilen karanfil esansiyel yağı ve öjenolün yararlı analjezik, anestetik ve antiseptik etkilere sahip olduğu belgelenmiştir ve bu nedenle diş hekimliğinde yaygın olarak kullanılmaktadır [ 23 ]. Buna ek olarak, proinflamatuar sitokin üretimini [ 103 , 104 ] baskılayarak murin makrofajlarına karşı bir antiinflamatuar etkinlik gösterdiler ve öjenol yasaklı IL-8 üretimini insan dişeti fibroblastlarına (HGF) karşı artırdılar, ancak cilt keratinositlerine (HaCat) karşı göstermediler. ) veya periodontal ligament fibroblastları (HPLF) [ 41]. Öjenol, farklı Gram-pozitif ve Gram-negatif bakteri suşlarına karşı güçlü bir antibakteriyel etkinlik gösterdi ve gentamisin, β-laktam ve vankomisin antibiyotiklerle birleştirildiğinde daha büyük antimikrobiyal aktivite ortaya çıkardı [58 , 59 ] . Öjenol ve karanfil yağının antifungal etkinliği, çeşitli insan patojenik mantarları ve gıda kaynaklı mantar türleri dahil olmak üzere mayalara ve ipliksi mantarlara karşı araştırılmıştır [ 23 , 31 , 32 , 33 ]. İlginç bir şekilde, birkaç rapor, S. aromaticum özlerinden izole edilen öjenolün, Trypanosoma cruzi'ye karşı güçlü tripanosidal ve leishmanisidal etkinlik gösterdiğini belgelemiştir .Leishmania donovani , L. amazonensis , L. major ve L. tropica [ 105 , 106 ]. Ek olarak öjenol, Giardia lamblia , Fasciola gigantica , Haemonchus contortus ve Schistosoma mansoni [ 107 , 108 ] gibi çeşitli parazitlerin büyümesine ve çoğalmasına karşı potansiyel bir öldürücü etkinlik gösterdi . Eugenol, viral replikasyonu önleyerek ve viral enfeksiyonu azaltarak HSV-1 ve herpes simpleks -2'ye (HSV-2) karşı antiviral aktivite sergiledi [ 64 ]. S. aromaticum'dan izole edilen öjenolözler ve bunların esansiyel yağları, serbest radikal süpürücü, antioksidan ve antimikrobiyal özelliklerini göstermiştir [ 58 , 109 ].

Öjenolün anti-enflamatuar etkileri, nötrofil/makrofaj kemotaksisi ve prostaglandin sentezinin yanı sıra siklooksijenaz II enzim ekspresyonlarını önleme etkisine bağlanmıştır [ 35 ]. Ayrıca öjenol dimerleri, makrofajlarda sitokin ekspresyonunu inhibe ederek kemopreventif bir etki sergiledi [ 110 ]. Eugenol'ün artrit üzerinde iyileştirici etkilere sahip olduğu ve dolayısıyla artrit tedavisinde kullanılabileceği öne sürülmüştür [ 111 ]. Kim ve ark. [ 112 ] öjenolün tümör nekroz faktörünün (TNFa) neden olduğu NF-κB aktivasyonunu inhibe etmedeki ve _IC50 ile LPS ile uyarılan makrofajlarda siklooksijenaz aktivitesini (COX-2) önlemedeki doğrudan etkisini araştırdı.sağlıklı hücrelerde 2,7 μM'ye eşit değer. Ek olarak öjenol, makrofajların kimyasalların neden olduğu hücresel işlev bozukluğunu korudu ve pro/antiinflamatuar mediatörleri stabilize etti. Eugenol, cilt tümörlerine, melanoma, mide kanseri, lösemi ve prostat kanserine karşı anti-kanser aktivitesi için onkojen regülasyonu ve kaspaz bağımlı yol ile araştırılmıştır. Örneğin öjenol ve bifenil (S)-6, 6'-dibromo-dehidrodieugenol, kısmi apoptozu uyararak nöroektodermal tümör hücreleri üzerinde antiproliferatif etkiyi tetikler [ 113 ]. Öjenolün epoksit formunun, insan meme kanseri hücrelerinde apoptozu uyarmak için güçlü bir terapi olduğu bildirilmiştir [ 114]. Ayrıca öjenol, NF-κB ve siklin D1 gibi onkojenlerle ilişkili çeşitli meme kanserini önledi ve meme kanseri çoğalmasını p53'ten bağımsız bir şekilde bloke etti ve esnek sikline bağımlı kinaz inhibitör proteinini yukarı doğru düzenledi ve bu anti-proliferatif aktivite önemli ölçüde arttı. ksenogreft insan meme tümörlerinde fark edildi. In vitro ve in vivo çalışmalar öjenolün anti-meme kanseri aktivitelerini gösterdi, bu da öjenolün E2F1/survivin yolunu hedefleyerek meme kanseri tedavisini geliştirmek için kullanılabileceğini düşündürdü. Öjenol sitotoksik konsantrasyonları, normal oral hücrelerde ve oral skuamöz hücreli karsinomda ATP azalmasına ve glikolitik metabolitlerin ve poliaminlerin artmasına neden olarak programlanmamış hücre ölümü indüksiyonunu gösterir [114 ] . Nam ve Kim [ 115] öjenolün, PMA ile indüklenen HT1080 hücrelerinde matris metaloproteinaz-9'un etkinliğini bloke ederek oksidatif stresle ilişkili metastazı önleme yeteneğini ortaya çıkardı. Günümüzde, kombinasyon kemoterapilerinin, kanser de dahil olmak üzere ciddi hastalıkları hafifletmek, ilaçların dozunu azaltmak, toksik semptomlarının yanı sıra ilaç direncini azaltmak için en önemli strateji olduğu bildirilmektedir. İlginç bir şekilde, Hemaiswarya ve Doble [ 116 ] eugenol ve 5-fluorourasil kombine tedavisinin servikal kanser hücrelerine (HeLa) karşı daha sitotoksik bir etki gösterdiğini gösterdi, bu da öjenolün kanser hücrelerinin apoptozunu indükleyerek iyi bir kombinatoryal ajan olduğunu gösteriyor.

Öjenol ve karanfil yağının , oksidatif hasarı azaltarak oksidatif stresi içeren farklı bir etki mekanizması [ 117 ] ile yağlı karaciğer ve dislipidemi üzerinde güçlü bir etkiye sahip olduğu belgelenmiştir [ 118 ]. İn vivo deneyler, gentamisin ile birlikte 4 gün önce ve 6 gün önce 100 mg/kg öjenol uygulamasının, gentamisinin neden olduğu oksidatif hasarı baskıladığını göstermiştir [ 119 ]. Öjenolün antiülser etkinliği, gastrik mukus üretimini ve bariyer direncini artıran birkaç faktörün varlığı ile ilişkili olabilir [ 120 ]. Ayrıca, Oliveira ve ark. [ 120] sıçanlarda öjenol ön tedavisinin, indometasin tedavisinin neden olduğu gastrik asit sekresyonunu, gastrik ülserleri ve pepsin aktivitesini azalttığını ve gastrik müsin konsantrasyonunu artırdığını belgelemiştir.

Git: 5. Öjenolün Farmakokinetik Çalışmaları

Eugenol metabolizması erkek ve kadın sağlıklı gönüllülerde incelenmiştir. Eugenol'ün oral uygulamadan sonra kolayca emildiği ve sırasıyla 14 ve 18 saatlik yarılanma ömrüyle hızla plazmaya ve kana ulaştığı bilinmektedir ve nöropatik ağrı tedavisi için günlük uygulamasından sonra kümülatif etkisi gözlenmiştir [101 ] . Daha sonra öjenol, karaciğerde glukuronik asit veya sülfat konjugatına metabolize edilir. Metilöjenol, karaciğerde farklı CYP 450 enzimlerinin reaktif 2', 3'-(allilik) epoksit veya 1' hidroksi türevlerine etkisi ile kısmen metabolize edilmiştir [ 121]. Öjenol metabolizması, aynı biyoaktivasyon yolu ile gösterilmiştir ve öjenolün genotoksik ve karsinojenik formu, metileneugenol ile karşılaştırıldığında önemsiz görünmektedir ve 24 saat boyunca idrarda konjuge formda atılmaktadır [122 ] . İkincil metabolik yollar, yan zincir çift bağının epokside oksidasyonunu ve ardından diole hidrolizleşmeyi ve allilik oksidasyonunun eşlik ettiği izoöjenole ek oksidasyonu ve ardından yan zincir çift bağını azaltmayı içerir [ 122]. Öjenol dozunun %0,1'den azı metabolize olmamış halde idrarda salgılanırken, dozunun %95'i idrarda geri kazanılmış, %99'dan fazlası fenolik konjugatlardan ve %50'si öjenol-glukuronid ve sülfat olarak bulunmuştur. İdrar öjenol konjugatları ve diğer metabolitlerden oluşur (örn. cis- ve trans-izoöjenol, 4-hidroksi-3-metoksifenil-propan, 3-(4-hidroksi-3-metoksifenil)-propiyonik asit, 3-(4-hidroksi) -3-metoksifenil)-propan-1,2-diol ve 3-(4-hidroksi3-metoksifenil)-propilen-1,2-oksit) [ 121 ].

Git: 6. Toksisite Dozları

Gıda ve İlaç İdaresi (FDA), karanfil tomurcukları, karanfil yağı, öjenol ve oleoresinlerin gıda takviyesi olarak güvenliğini onayladı; bununla birlikte, son zamanlarda toksisitesi ile ilgili büyük ilgi gösterilmiştir [ 123 ]. Prashar ve ark. [ 21 ] CEO ve öjenolün insan fibroblastları ve endotel hücrelerine karşı in vitro sitotoksik aktivitelerini incelediler ve bunların güvenli olduğunu kabul ettiklerini belgelediler. Öte yandan, diğer raporlar öjenolün diş hekimliğinde kullanıldığında alerjik bir etkinliğe sahip olduğunu ortaya koymuştur [ 12 , 124 ]. Ayrıca öjenolün ve CEO'nun infertil çiftlerin altı erkek partnerinde in vitro sperm öldürücü etkiye sahip olduğu bildirilmiştir [ 125] .]. Dünya Sağlık Örgütü (WHO), insanlarda kabul edilebilir günlük karanfil miktarının 2,5 mg/kg vücut ağırlığı olduğunu kanıtlamıştır [ 82 ]. CEO toksik aktivitesi Poecilia reticulata ve Danio rerio akvaryum balığı türlerinde değerlendirildi ve 96 saat sonra sırasıyla 18,2 ± 5,52 ve 21,7 ± 0,8 mg/mL'de yarı maksimum öldürücü konsantrasyonlar (LD50) _sergiledi [ 126 ]. Janes ve ark. [ 127 ], akut yan etkileri belgelemiştir (örneğin, CEO uygulamasından sonra yayılmış intravasküler koagülopati, jeneralize nöbetler ve hepatotoksisite). Son zamanlarda, Johannah ve ark. [ 50], lipit peroksidasyonunu azaltarak ve endojen redoks enzim seviyelerini artırarak insanlarda dikkate değer detoksifikasyon ve kalp sağlığı etkilerini göstermiştir. Ayrıca başka bir in vivo çalışmada, kobaylarda öjenolün alerjik kontakt dermatiti rapor edilmiştir [ 75 ].

Git: 7. Sonuçlar

Bu derleme, tıbbi özellikleri ve S. aromaticum'dan izole edilen tüm fitokimyasal molekülleri incelemektedir . Karvakrol, öjenol, timol ve sinnamaldehit, CEO'dan çıkarılan ana bileşenlerdir. Eugenol CEO'nun aktif maddesidir ve FDA genel olarak güvenli bir madde olarak kabul etmiştir. DSÖ Gıda katkı maddeleri Uzman Komitesi tarafından onaylanan günlük izin verilen karanfil yağı tüketimi 2,5 mg/kg vücut ağırlığıdır. Farmakolojik olarak karanfil ve ana bileşenleri antimikrobiyal, antioksidan, antiinflamatuar, analjezik, antikanser ve anestetik etkilere sahiptir. Ayrıca böcek öldürücü, sivrisinek kovucu, afrodizyak ve ateş düşürücü aktiviteler gösterdiler.

Git: Kısaltmalar

CCl4 _: karbon tetraklorür; GC-MS; Gaz kromatografisi-kütle spektroskopisi; S. aromaticum : Syzygium aromaticum ; IUPAC: Uluslararası Saf ve Uygulamalı Kimya Birliği; CEO: karanfil esansiyel yağı; HSV-1: Herpes simpleks virüsü tip 1; HSV-2: herpes simpleks -2; DPPH: 1,1-difenil-2-pikril hidroksil; BHT: bütillenmiş hidroksitoluen; ABTS: 2,2'-azino-bis (3-etilbenzotiazolin-6-sülfonik asit); LPS: lipopolisakarit; HGF: insan dişeti fibroblastları; HaCat: cilt keratinositleri; HPLF: periodontal bağ fibroblastları; NF-κB: nükleer faktör-κB; TNFa: tümör nekroz faktörü; COX-2: siklooksijenaz aktivitesi; FDA: Gıda ve İlaç İdaresi; DSÖ: Dünya Sağlık Örgütü; LD50 : yarı maksimum öldürücü konsantrasyonlar _.

Git: Yazar Katkıları

Makaleyi GE-SB, LMA, LGW, AMB, EHN ve EKR yazdı. GE-SB ve AMB makaleyi revize etti. Tüm yazarlar makalenin yayınlanan versiyonunu okudu ve kabul etti.

Git: Finansman

Bu derleme hiçbir dış araştırma fonu almadı.

Git: Çıkar çatışmaları

Yazarlar herhangi bir çıkar çatışması beyan etmemektedir.

Git: Referanslar

1. Abushuk AI, Negida A., Ahmed H., Abdel-Daim MM MPTP kaynaklı nörotoksisiteye karşı bitki özlerinin nöroprotektif mekanizmaları: Parkinson hastalığında gelecekteki uygulamalar. Biyomed. Eczacı. 2017; 85 :635–645. doi: 10.1016/j.biopha.2016.11.074. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
2. Abushouk AI, Ismail A., Salem AMA, Afifi AM, Abdel-Daim MM Doksorubisin kaynaklı kardiyotoksisiteye karşı fitokimyasalların kardiyoprotektif mekanizmaları. Biyomed. Eczacı. 2017; 90 :935–946. doi: 10.1016/j.biopha.2017.04.033. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
3. Ekor M. Bitkisel ilaçların artan kullanımı: Advers reaksiyonlarla ilgili sorunlar ve güvenliğin izlenmesindeki zorluklar. Ön. Eczane. 2014; 4 :177. doi: 10.3389/fphar.2013.00177. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
4. Batiha GES, Beshbishy AA, Tayebwa DS, Shaheen MH, Yokoyama N., Igarashi I. Babesia ve Theileria'nın in vitro büyümesine karşı Uncaria tomentosa kabuğu, Myrtus communis kökleri, Origanum vulgare yaprakları ve Cuminum cyminum tohum özlerinin inhibe edici etkileri . japon Vet. parazitol. 2018; 17 :1–13. [ Google Akademik ]
5. Beshbishy AM, Batiha GES, Adeyemi OS, Yokoyama N., Igarashi I. Metanolik Olea europaea ve asetonik Acacia laeta'nın Babesia ve Theileria'nın büyümesi üzerindeki inhibitör etkileri . Asya Pak. J. Trop. Med. 2019; 12 :425–434. [ Google Akademik ]
6. Cortés-Rojas DF, de Souza CR, Oliveira WP Karanfil ( Syzygium aromaticum ): Kıymetli bir baharat. Asya Pak. J. Trop. Med. 2014; 4 :90–96. doi: 10.1016/S2221-1691(14)60215-X. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
7. Batiha GES, Beshbishy AA, Tayebwa DS, Shaheen MH, Yokoyama N., Igarashi I. Syzygium aromaticum ve Camellia sinensis metanolik ekstraktlarının Babesia ve Theileria parazitlerinin büyümesi üzerindeki inhibitör etkileri . Tikler Tikler Borne Dis. 2019; 10 :949–958. doi: 10.1016/j.ttbdis.2019.04.016. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
8. Chomchalow N. Asya'da baharat üretimi—Genel bir bakış; Konferans Bildirileri IBC'nin Asya Baharat Piyasaları 96 Konferansı; Singapur. 27–28 Mayıs 1996. [ Google Scholar ]
9. Shan B., Cai YZ, Sun M., Corke H. 26 baharat ekstraktının antioksidan kapasitesi ve fenolik bileşenlerinin karakterizasyonu. J. Agric. Gıda Kimyası 2005; 53 :7749–7759. doi: 10.1021/jf051513y. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
10. Hu FB, Willett WC Koroner kalp hastalığının önlenmesi için optimal diyetler. JAMA. 2002; 288 :2569–2578. doi: 10.1001/jama.288.20.2569. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
11. Astuti RI, Listyowati S., Wahyuni WT Etanolden türetilmiş yonca tomurcuğu özü muamelesi üzerine model maya Saccharomyces cerevisiae'nin ömrünün uzatılması . GİB Konf. Sör. Dünya Çevresi. bilim 2019; 299 :012059. doi: 10.1088/1755-1315/299/1/012059. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
12. Sarrami N., Pemberton M., Thornhill M., Theaker ED Diş hekimliğinde öjenol kullanımına bağlı advers reaksiyonlar. Br. Dental J. 2002; 193 :253. doi: 10.1038/sj.bdj.4801539. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
13. Bhowmik D., Kumar KS, Yadav A., Srivastava S., Paswan S., Dutta AS Geleneksel Hint bitkilerinde Syzygium aromaticum ve sağlık yararlarında son trendler. J. Pharmaco. fitokimya 2012; 1 :13–23. [ Google Akademik ]
14. Martínez-Herrera A., Pozos-Guillén A., Ruiz-Rodriguez S., Garrocho-Rangel A., Vértiz-Hernández A., Escobar-García DM Effect of 4-Allyl-1-hydroxy-2-methoxybenzene ( eugenol) diş pulpası fibroblastlarında enflamatuar ve apoptoz süreçlerinde. Arabulucular Inflamm. 2016; 2016 :9371403. doi: 10.1155/2016/9371403. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
15. Miyazawa M., Hisama M. Salmonella typhimurium TA1535/pSK1002 umu testinde karanfilden ( Syzygium aromaticum ) alkilfenollerle kimyasal mutajen kaynaklı SOS tepkisinin bastırılması . J. Agric. Gıda Kimyası 2001; 49 :4019–4025. doi: 10.1021/jf0103469. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
16. Neveu V., Perez-Jiménez J., Vos F., Crespy V., du Chaffaut L., Mennen L., Knox C., Eisner R., Cruz J., Wishart D., et al. Phenol-Explorer: Gıdalardaki polifenol içeriklerine ilişkin çevrimiçi kapsamlı bir veritabanı. Veri tabanı. 2010; 2010 doi: 10.1093/database/bap024. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
17. Jirovetz L., Buchbauer G., Stoilova I., Stoyanova A., Krastanov A., Schmidt E. Karanfil yaprağı uçucu yağının Kimyasal Bileşimi ve Antioksidan özellikleri. J. Agric. Gıda Kimyası 2006; 54 :6303–6307. doi: 10.1021/jf060608c. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
18. Hastuti LT, Saepudin E., Cahyana AH, Rahayu DUC, Murni VW, Haib J. Karanfil tomurcuklarından ( Syzygium aromaticum ) elde edilen uçucu yağın bileşimi üzerinde güneşte kurutma işleminin ve uzun süreli depolamanın etkisi AIP Confer . İlerlemek. 2017; 1862 :030092. [ Google Akademik ]
19. Gülçin İ. Öjenolün antioksidan aktivitesi: Bir yapı-aktivite ilişkisi çalışması. J.Med. Yiyecek. 2011; 14 :975–985. doi: 10.1089/jmf.2010.0197. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
20. Süleyman FA, Nafiu MO, Yusuf BO, Muritala HF, Adeyemi SB, Omar SA, Dosumu KA, Adeoti ZJ, Adegbesan OA, Busari BO, et al. Nicotiana tabacum L.'nin GC-MS parmak izleri, Wistar sıçanlarında böbrek yetmezliği ve serum trigliserit modülasyonu için özü ve eğilimi. J. Ecz. Eczacılık. Res. 2020; 8 :191–200. [ Google Akademik ]
21. Prashar A., Locke IC, Evans CS Karanfil ( Syzygium aromaticum ) yağının ve ana bileşenlerinin insan cilt hücrelerine sitotoksisitesi. Hücre Çoğaltma 2006; 39 :241–248. doi: 10.1111/j.1365-2184.2006.00384.x. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
22. Pawar V., Thaker V. Aspergillus niger'e karşı 75 esansiyel yağın in vitro etkinliği . Mikozlar. 2006; 49 :316–323. doi: 10.1111/j.1439-0507.2006.01241.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
23. Chaieb K., Hajlaoui H., Zmantar T., Kahla-Nakbi AB, Rouabhia M., Mahdouani K., Bakhrouf A. Karanfil esansiyel yağının kimyasal bileşimi ve biyolojik aktivitesi, Eugenia caryophyllata ( Syzygium aromaticum L. Myrtaceae) : Kısa bir inceleme. fitoter. Res. 2007; 21 :501–506. doi: 10.1002/ptr.2124. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
24. Koba K., Nenonene AY, Raynaud C., Chaumont JP, Sanda K. Syzygium aromaticum (L.) Merr tomurcuklarının uçucu yağının antibakteriyel aktiviteleri . & Togo'dan Perry. J. Biol. Davranmak. Üretim Nat. 2011; 1 :42–51. [ Google Akademik ]
25. Nassar M., Gaara A., El-Ghorab A., Farrag A., Shen H., Huq E., Mabry TJ Karanfilin kimyasal bileşenleri ( Syzygium aromaticum , Fam. Myrtaceae) ve bunların antioksidan aktivitesi. latin. Quim. 2007; 35:47 . [ Google Akademik ]
26. Paarakh PM Terminalia arjuna (Roxb.) Wt. ve Arn.: Bir inceleme. Int. J. Pharmacol. 2010; 6 :515–534. doi: 10.3923/ijp.2010.515.534. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
27. Essawi T., Srour M. Bazı Filistin şifalı bitkilerinin antibakteriyel aktivite açısından taranması. J. Ethnopharmacol. 2000; 70 :343–349. doi: 10.1016/S0378-8741(99)00187-7. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
28. Joshi B., Sah GP, Basnet BB, Bhatt MR, Sharma D., Subedi K., Pandey J., Malla R. Farklı şifalı bitkilerin fitokimyasal ekstraksiyonu ve antimikrobiyal özellikleri: Ocimum sanctum (Tulsi), Eugenia caryophyllata ( Karanfil) ), Achyranthes bidentata (Datiwan) ve Azadirachta indica (Neem) J. Microbiol. Antimikrob. 2011; 3 :1–7. [ Google Akademik ]
29. Oulkheir S., Aghrouch M., EL Mourabit F., Dalha F., Graich H., Amouch F., Ouzaid K., Moukale A., Chadli S. Tarçın, kekik, karanfil özlerinden elde edilen uçucu yağların antibakteriyel aktivitesi ve gram-negatif ve gram-pozitif patojenik bakterilere karşı sardunya. J. Dis. Med. Bitkiler. 2017; 3 :1–5. [ Google Akademik ]
30. Haroun MF, Al-Kayali RS Thymbra spicata L. özlerinin çoklu ilaca dirençli Staphylococcus aureus ve Klebsiella pneumoniae suşlarına karşı antibiyotiklerle sinerjik etkisi . İran. J. Temel Med. bilim 2016; 19 :1193–1200. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
31. Velluti A., Sanchis V., Ramos A., Turon C., Marín S. Uçucu yağların, mısır tanesinde farklı sıcaklık ve su aktivitesi koşullarında Fusarium graminearum tarafından büyüme hızı, zearalenon ve deoksinivalenol üretimi üzerindeki etkisi. J. Uygulama Mikrobiyoloji. 2004; 96 :716–724. doi: 10.1111/j.1365-2672.2004.02212.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
32. Lopez P., Sanchez C., Batlle R., Nerín C. Altı esansiyel yağın katı ve buhar fazlı antimikrobiyal aktiviteleri: Seçilen gıda kaynaklı bakteri ve mantar suşlarının duyarlılığı. J. Agric. Gıda Kimyası 2005; 53 :6939–6946. doi: 10.1021/jf050709v. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
33. Gayoso C., Lima E., Oliveira V., Pereira FO, Souza EL, Lima IO, Navarro DF Onikomikozdan izole edilen mantarların Eugenia cariophyllata esansiyel yağı ve eugenol'e duyarlılığı. Fitoterapi. 2005; 76 :247–249. doi: 10.1016/j.fitote.2004.12.005. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
34. Chaieb K., Zmantar T., Ksouri R., Hajlaoui H., Mahdouani K., Abdelly C., Bakhrouf A. Eugenia caryophyllata'nın uçucu yağının antioksidan özellikleri ve çok sayıda klinik Candida türüne karşı antifungal aktivitesi . Mikozlar. 2007; 50 :403–406. doi: 10.1111/j.1439-0507.2007.01391.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
35. Nejad SM, Özgüneş H., Başaran N. Öjenolün farmakolojik ve toksikolojik özellikleri. Türk. J. Ecz. bilim 2017; 14 :201–206. doi: 10.4274/tjps.62207. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
36. Pei RS, Zhou F., Ji BP, Xu J. Öjenol, sinnamaldehit, timol ve karvakrolün E. coli'ye karşı birleşik antibakteriyel etkilerinin geliştirilmiş bir yöntemle değerlendirilmesi . J. Gıda Bilimi 2009; 74 :M379–M383. doi: 10.1111/j.1750-3841.2009.01287.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
37. Han X., Parker TL İnsan dermal fibroblastlarında karanfil ( Eugenia caryophyllata ) esansiyel yağının anti-inflamatuar aktivitesi. eczane Biol. 2017; 55 :1619–1622. doi: 10.1080/13880209.2017.1314513. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
38. Pappas PG, Alexander BD, Andes DR, Hadley S., Kauffman CA, Freifeld A., Anaissie EJ, Brumble LM, Herwaldt L., Ito J., et al. Organ nakli alıcıları arasında invaziv mantar enfeksiyonları: Transplant-Associated Infection Surveillance Network (TRANSNET) Clin sonuçları . bulaştırmak. Dis. 2010; 50 :1101–1111. doi: 10.1086/651262. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
39. Rapp RP İnvazif mantar enfeksiyonlarının yönetimi için değişen stratejiler. Farmakoterapi. 2004; 24 :4S–28S. doi: 10.1592/phco.24.3.4S.33151. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
40. Bouchentouf S., Said G., Noureddine M., Hocine A., Angelika BA Karanfilde bulunan ana moleküllerin DPP-4 enzimi ile moleküler modelleme etkileşimlerini kullanarak antidiyabetik etkisi üzerine bir not çalışması. Int. J. Bilgisayar. teori kimya 2017; 5 :9–13. [ Google Akademik ]
41. Koh T., Murakami Y., Tanaka S., Machino M., Sakagami H. IL-1beta ile uyarılan gingival fibroblast ve pulpa hücrelerinde öjenolün antiinflamatuar potansiyelinin yeniden değerlendirilmesi. Vivo'da. 2013; 27 :269–273. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
42. Shukri R., Mohamed S., Mustapha NM Karanfil diyabetik farelerin kalbini, karaciğerini ve merceğini korur. Gıda Kimyası 2010; 122 :1116–1121. doi: 10.1016/j.foodchem.2010.03.094. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
43. Kim EH, Kim HK, Ahn YJ Karanfil yağı bileşiklerinin Dermatophagoides farinae ve Dermatophagoides pteronyssinus'a (Acari: Pyroglyphidae) karşı akarisidal aktivitesi J. Agric. Gıda Kimyası 2003; 51 :885–889. doi: 10.1021/jf0208278. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
44. Wongsawan K., Chaisri W., Tangtrongsup S., Mektrirat R. Karanfil yağının insan hastalardan ve katledilen domuzlardan izole edilen çoklu ilaca dirençli Streptococcus suis'e karşı bakterisidal etkisi. patojenler. 2019; 9 :E14. doi: 10.3390/pathogens9010014. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
45. Elwakeel H., Moneim H., Farid M., Gohar AA Karanfil yağı kremi: Kronik anal fissür için yeni ve etkili bir tedavi. Kolorektal Dis. 2007; 9 :549–552. doi: 10.1111/j.1463-1318.2006.01185.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
46. Beshbishy AM, Batiha GE, Yokoyama N., Igarashi I. Ellagik asit mikro küreleri, Babesia ve Theileria'nın in vitro ve Babesia microti'nin in vivo büyümesini kısıtlar . Parazit Vektörleri. 2019; 12 :269. doi: 10.1186/s13071-019-3520-x. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
47. Batiha GES, Beshbishy AM, Tayebwa DS, Adeyemi OS, Shaheen H., Yokoyama N., Igarashi I. The effects of trans -chalcone and chalcone 4 hidratın Babesia ve Theileria'nın büyümesi üzerine etkisi . PLoS Negl. Trop. Dis. 2019; 13 :e0007030. doi: 10.1371/journal.pntd.0007030. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
48. Ahmad S., Latif A., Qasmi IA Syzygium aromaticum (L.) Merr'in %50 etanolik ekstraktının etkisi . & Perry. (Karanfil) normal erkek sıçanların cinsel davranışları üzerine. BMC Tamamlayıcı. Altern. Med. 2004; 4:17 . [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
49. Issac A., Gopakumar G., Kuttan R., Maliakel B., Krishnakumar IM Karanfil tomurcuklarının ( Syzygium aromaticum L) yeni bir polifenol bakımından zengin özütünün güvenliği ve anti-ülserojenik aktivitesi Gıda Fonksiyonu. 2015; 6 :842–852. doi: 10.1039/C4FO00711E. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
50. Johannah N., Renny R., Gopakumar G., Balu M., Sureshkumar D., Krishnakumar IM Lezzetin Ötesinde: Yeni bir diyet antioksidan bileşeni olarak karanfil tomurcuklarının ( Syzygium aromaticum L) aroması giderilmiş polifenol açısından zengin özü . Gıda İşlevi. 2015; 6 :3373–3382. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
51. Hochenegg B. Tormentillae rhizoma , Caryophylli flos ve Caryophylli aetheroleum'un geleneksel ve yerleşik kullanımının değerlendirilmesi . Tez Üniv. Wien Almanya Uniwien. 2010 doi: 10.25365/tez.10080. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
52. Sofia PK, Prasad R., Vijay VK, Srivastava AK Hint baharatlarının yaygın gıda kaynaklı patojenlere karşı antibakteriyel etkinliğinin değerlendirilmesi. Int. J. Gıda Bilimi Teknoloji 2007; 42 :910–915. doi: 10.1111/j.1365-2621.2006.01308.x. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
53. Dorman H., Deans SG Bitkilerden Antimikrobiyal Ajanlar: Uçucu Bitki Yağlarının Antibakteriyel Aktivitesi. J. Uygulama Mikrobiyoloji. 2000; 88 :308–316. doi: 10.1046/j.1365-2672.2000.00969.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
54. Thielmann J., Muranyi P., Kazman P. Uçucu yağların, gıda kaynaklı patojen bakteriler Escherichia coli ve Staphylococcus aureus'a karşı antimikrobiyal aktiviteleri açısından taranması . Heliyon. 2019; 5 :e01860. doi: 10.1016/j.heliyon.2019.e01860. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
55. Mytle N., Anderson G., Doyle M., Smith MA Karanfil ( Syzgium aromaticum) yağının tavuk sosislerinde Listeria monocytogenes'i inhibe etmede antimikrobiyal aktivitesi. Gıda Kontrolü. 2006; 17 :102–107. doi: 10.1016/j.foodcont.2004.09.008. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
56. Rana IS, Rana AS, Rajak RC Syzygium aromaticum (L.) esansiyel yağındaki antifungal aktivitenin ana bileşeni öjenolün ekstraksiyonu, saflaştırılması ve analizi yoluyla değerlendirilmesi. Braz. J. Micr. 2011; 42 :1269–1277. doi: 10.1590/S1517-83822011000400004. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
57. Park MJ, Gwak KS, Yang I., Choi WS, Jo HJ, Chang JW, Jeung EB, Choi IG Syzygium aromaticum (L.) Merr'deki uçucu yağların antifungal aktiviteleri. Et Perry ve Leptospermum petersonii Bailey ve bileşenleri çeşitli dermatofitlere karşı. J. Mikrobiyoloji. 2007; 45 :460–465. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
58. Fu Y., Zu Y., Chen L., Shi X., Wang Z., Sun S., Efferth T. Tek başına ve kombinasyon halinde karanfil ve biberiye esansiyel yağlarının antimikrobiyal aktivitesi. fitoter. Res. 2007; 21 :989–994. doi: 10.1002/ptr.2179. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
59. Palombo EA, Semple SJ Avustralya bitki özlerinin metisiline dirençli Staphylococcus aureus (MRSA) ve vankomisine dirençli enterokoklara (VRE) karşı antibakteriyel etkinliği J. Basic Microbiol. 2002; 42 :444–448. doi: 10.1002/1521-4028(200212)42:6<444::AID-JOBM444>3.0.CO;2-8. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
60. Astani A., Reichling J., Schnitzler P. Uçucu yağlardan izole edilmiş bileşiklerin antiviral aktiviteleri için tarama. bariz. Bazlı Tamamlayıcı. Alternatif. Med. 2011; 2011 :8. doi: 10.1093/ecam/nep187. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
61. Hussein G., Miyashiro H., Nakamura N., Hattori M., Kakiuchi N., Shimotohno K. Sudan şifalı bitki ekstrelerinin hepatit C virüsü (HCV) proteazı üzerindeki inhibitör etkileri. fitoter. Res. 2000; 14 :510–516. doi: 10.1002/1099-1573(200011)14:7<510::AID-PTR646>3.0.CO;2-B. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
62. Minami M., Kita M., Nakaya T., Yamamoto T., Kuriyama H., Imanishi J. Uçucu yağların in vitro herpes simpleks virüsü tip-1 replikasyonu üzerindeki inhibitör etkisi. Mikrobiyoloji. immünol. 2003; 47 :681–684. doi: 10.1111/j.1348-0421.2003.tb03431.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
63. Nolkemper S., Reichling J., Stintzing FC, Carle R., Schnitzler P. Lamiaceae familyasının türlerinden sulu ekstraktların in vitro Herpes simpleks virüsü tip 1 ve tip 2'ye karşı antiviral etkisi. Bitki Med. 2006; 72 :1378–1382. doi: 10.1055/s-2006-951719. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
64. Reichling J., Schnitzler P., Suschke U., Saller R. Antibakteriyel, antifungal, antiviral ve sitotoksik özelliklere sahip aromatik bitkilerin uçucu yağları--bir genel bakış. forsch. Tamamlandı. 2009; 16 :79–90. doi: 10.1159/000207196. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
65. Gilling DH, Kitajima M., Torrey JR, Bright KR Murin norovirüsüne karşı bitki antimikrobiyallerinin antiviral etkisinin mekanizmaları. Uygulama çevre. Mikrobiyoloji. 2014; 80 :4898–4910. doi: 10.1128/AEM.00402-14. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
66. Aboubakr HA, Nauertz A., Luong NT, Agrawal S., El-Sohaimy SA, Youssef MM, Goyal SM İnsan Norovirüsü için bir Taşıyıcı olan Feline Calicivirus'e karşı karanfil ve zencefil sulu ekstraktlarının in vitro antiviral aktivitesi. J. Gıda Prot. 2016; 79 :1001–1112. doi: 10.4315/0362-028X.JFP-15-593. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
67. Manohar V., Ingram C., Gray J., Talpur NA, Echard BW, Bagchi D., Preuss HG Origanum yağının Candida albicans'a karşı antifungal aktiviteleri . Mol. Hücre Biyokimyası 2001; 228 :111–117. doi: 10.1023/A:1013311632207. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
68. Tampieri MP, Galuppi R., Macchioni F., Carelle MS, Falcioni L., Cioni PL, Morelli I. Candida albicans'ın seçilmiş esans yağları ve ana bileşenleri tarafından inhibisyonu . Mikopatoloji. 2005; 159 :339–345. doi: 10.1007/s11046-003-4790-5. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
69. Núñez L., D'aquino M., Chirife J. Şeker solüsyonunda karanfil yağının ( Eugenia caryophylata ) antifungal özellikleri. Braz. J. Mikrob. 2001; 32 :123–126. doi: 10.1590/S1517-83822001000200010. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
70. Chami F., Chami N., Bennis S., Bouchikhi T., Remmal A. Kekik ve karanfil esansiyel yağları, Saccharomyces cerevisiae'nin yüzey değişikliğine neden olur . fitoter. Res. 2005; 19 :405–408. doi: 10.1002/ptr.1528. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
71. Siripornvisal S., Rungprom W., Sawatdikarn S. Bazı şifalı bitkilerden elde edilen uçucu yağların gri küfe ( Botrytis cinerea ) karşı antifungal aktivitesi As. J. Gıda Tarım-End. 2009; 2 :S229–S233. [ Google Akademik ]
72. Pinto E., Pina-Vaz C., Salgueiro L., Gonçalves MJ, Costa-de-Oliveira S., Cavaleiro C., Palmeira A., Rodrigues A., Martinez-de-Oliveira J. Antifungal aktivite Candida , Aspergillus ve dermatofit türleri üzerinde Thymus pulegioides'in esansiyel yağı . J.Med. Mikrobiyoloji. 2006; 55 :1367–1373. doi: 10.1099/jmm.0.46443-0. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
73. Bagavan A., Rahuman AA, Kaushik NK, Sahal D. Tıbbi bitki özlerinin Plasmodium falciparum'a karşı in vitro antimalarial aktivitesi . parazitol. Res. 2011; 108 :15–22. doi: 10.1007/s00436-010-2034-4. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
74. Bamdad F., Kadivar M., Karamat J. Model sistemler ve bitkisel yağ kullanılarak İran kimyonunun fenolik içeriği ve antioksidan aktivitesinin karanfil ve BHT ile karşılaştırılması. Int. J. Gıda Bilimi Teknoloji 2006; 41 :20–27. doi: 10.1111/j.1365-2621.2006.01238.x. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
75. Gülçin İ., Elmastaş M., Aboul-Enein HY Karanfil yağının antioksidan aktivitesi–Güçlü bir antioksidan kaynağı. Arap. J. Chem. 2012; 5 :489–499. doi: 10.1016/j.arabjc.2010.09.016. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
76. Gülçin Ì., Şat İ.G., Beydemir Ş., Elmastaş M., Küfrevioǧlu Ö.İ. Karanfil ( Eugenia caryophylata Thunb) tomurcukları ile lavantanın ( Lavandula stoechas L.) antioksidan aktivitelerinin karşılaştırılması Food Chem. 2004; 87 :393–400. doi: 10.1016/j.foodchem.2003.12.008. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
77. Mehta KD, Garg GR, Mehta AK, Arora T., Sharma AK, Khanna N., Tripathi AK, Sharma KK Sıçanlarda 4′-klorodiazepam tarafından propoxur kaynaklı hafıza ve oksidatif stres bozukluğunun tersine çevrilmesi. Naunyn. Schmiedebergs Kemeri. Eczane. 2010; 381 :1. doi: 10.1007/s00210-009-0475-z. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
78. Halder S., Mehta AK, Kar R., Mustafa M., Mediratta PK, Sharma KK Karanfil yağı, skopolaminle tedavi edilen farelerde öğrenme ve hafıza eksikliklerini tersine çevirir. Bitki Med. 2011; 77 :830–834. doi: 10.1055/s-0030-1250605. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
79. Shields KM, McQueen CE, Bryant PJ İlaç bilgi merkezlerinde besin takviyesi kaynaklarının ulusal araştırması. J. Amer. eczane Doç. 2004; 44 :36–40. doi: 10.1331/154434504322713219. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
80. Vriens J., Nilius B., Vennekens R. TRP kanallarını modüle eden bitkisel bileşikler ve toksinler. Curr. Nörofarmakol. 2008; 6 :79–96. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
81. Daniel AN, Sartoretto SM, Schmidt G., Caparroz-Assef SM, Bersani-Amado CA, Cuman RKN Deneysel hayvan modellerinde öjenol esansiyel yağının antiinflamatuar ve antinosiseptif aktiviteleri A. Revista Brasileira de Farmacognosia. 2009; 19 :212–217. doi: 10.1590/S0102-695X2009000200006. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
82. Ogunwande I., Olamore N., Ekundayo O., Walker TM, Schmidt JM, Setzer WN Eugenia uniflora L. Int. J. Aromater. 2005; 15 :147–152. doi: 10.1016/j.ijat.2005.07.004. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
83. Yoo CB, Han KT, Cho KS, Ha J., Park HJ, Nam JH, Kil UH, Lee KT Eugenia caryophyllata'nın esansiyel yağından izole edilen Eugenol, HL-60 insan promiyelositik lösemi hücrelerinde reaktif oksijen türleri aracılı apoptozu indükler . kanser Letonya 2005; 225 :41–52. doi: 10.1016/j.canlet.2004.11.018. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
84. Lin LT, Wu SJ, Lin CC Sinnamaldehitin antikanser özellikleri ve apoptozu tetikleyen mekanizmaları ve insan hepatom hücrelerinde bitkisel reçeteli Huang-Lian-Jie-Du-Tang (Huang Lián Jiě Dú Tang). J. Gelenek. Tamamlayıcı. Med. 2013; 3 :227–233. doi: 10.4103/2225-4110.119732. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
85. Russo A., Formisano C., Rigano D., Senatore F., Delfine S., Cardile V., Rosselli S., Bruno M. Akdeniz adaçayının ( Salvia officinalis L.) uçucu yağlarının kimyasal bileşimi ve antikanser aktivitesi farklı çevre koşullarında yetişir. Gıda Kimyası Toksikol. 2013; 55 :42–47. doi: 10.1016/j.fct.2012.12.036. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
86. Kouidhi B., Zmantar T., Bakhrouf A. Karanfil esansiyel yağının ( Eugenia caryophyllata ) çok sayıda oral patojene karşı antikariyojenik ve sitotoksik aktivitesi. Ann. Mikrob. 2010; 60 :599–604. doi: 10.1007/s13213-010-0092-6. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
87. Kumar P., Febriyanti R., Sofyan F., Luftimas DE, Abdulah R. Syzygium aromaticum L.'nin MCF-7 insan meme kanseri hücre hatlarında antikanser potansiyeli. Eczane Res. 2014; 6 :350–354. doi: 10.4103/0974-8490.138291. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
88. El-Hadary AE, Ramadan Hassanien MF Sıçanlarda karbon tetraklorür (CCl4) kaynaklı hepatotoksisiteye karşı soğuk pres Syzygium aromaticum yağının _{hepatoprotektif} etkisi . eczane Biol. 2016; 54 :1364–1372. doi: 10.3109/13880209.2015.1078381. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
89. Ali S., Prasad R., Mahmood A., Routray I., Shinkafi TS, Şahin K., Küçük O. Syzygium aromaticum'un ( Karanfil) Eugenol-rich fraksiyonu karaciğer sirozunda biyokimyasal ve histopatolojik değişiklikleri tersine çevirir ve hepatik hücreyi inhibe eder çoğalma. J. Kanser Önleme. 2014; 19 :288–300. doi: 10.15430/JCP.2014.19.4.288. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
90. Shyamala MP, Venukumar MR, Latha MS Syzygium aromaticum (gaertn) linn'in (karanfil) yüksek yağlı diyetle beslenen farelerde antioksidan potansiyeli. Hintli J. Pharmacol. 2003; 35 :99–103. [ Google Akademik ]
91. Kuroda M., Mimaki Y., Ohtomo T., Yamada J., Nishiyama T., Mae T., Kishida H., Kawada T. Karanfilin ( Syzygium aromaticum çiçek tomurcukları) genetik olarak diyabetik KK-Ay fareleri üzerinde hipoglisemik etkileri ve aktif bileşenlerin tanımlanması. J. Nat. Med. 2012; 66 :394–399. doi: 10.1007/s11418-011-0593-z. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
92. Sanae F., Kamiyama O., Ikeda-Obatake K., Higashi Y., Asano N., Adachi I., Kato A. Efektleri öjenolle indirgenmiş karanfil ekstraktı glikojen fosforilaz b ve diyabet gelişimi db/ db fareler. Gıda İşlevi. 2014; 5 :214–219. doi: 10.1039/C3FO60514K. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
93. Okasha X., Magaji R., Abubakar MS, Fatihu MY Syzygium aromaticum çiçek tomurcuğu ekstraktının etil asetat kısmının Indometasin kaynaklı mide ülserasyonu ve mide salgısı üzerindeki etkileri. Avro. J. Sci. Res. 2008; 20 :905–913. [ Google Akademik ]
94. Przygodzka M., Zieliński H., Ciesarová Z., Kukurová K., Lamparski G. Zenginleştirilmiş çavdar-karabuğday keklerinde seçilmiş baharatların kimyasal ve duyusal belirteçler üzerindeki etkisi. Gıda Bilimi Nutr. 2016; 4 :651–660. doi: 10.1002/fsn3.329. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
95. Jung CH, Ahn J., Jeon TI, Kim TW, Ha TY Syzygium aromaticum etanol ekstresi, adipojenik ve lipojenik gen ekspresyonunun aşağı regülasyonu yoluyla farelerde yüksek yağlı diyete bağlı obeziteyi azaltır. Tecrübe. orada. Med. 2012; 4 :409–414. doi: 10.3892/etm.2012.609. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
96. Pulikottil SJ, Nath S. Syzygium aromaticum karanfilinin periodontal hastalık için terapötik bir ajan geliştirme potansiyeli: Bir gözden geçirme. Afr. Diş. J.2015 ; 70 :108–115. [ Google Akademik ]
97. Tajuddin AS, Latif A., Qasmi IA Myristica fragrans Houtt'un %50 etanolik ekstraktlarının afrodizyak aktivitesi . (Muskat cevizi) ve Syzygium aromaticum (L) Merr. & Perry. (Karanfil) erkek farelerde: Karşılaştırmalı bir çalışma. BMC Tamamlayıcı. Altern. Med. 2003; 3 :6. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
98. Saeed SA, Simjee RU, Shamim G., Gilani AH Eugenol: Trombosit aktive edici faktör ve araşidonik asit metabolizmasının ikili inhibitörü. Bitki ilacı. 1995; 2 :23–28. doi: 10.1016/S0944-7113(11)80044-9. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
99. Raghavendra RH, Naidu KA İnsan trombosit agregasyonu ve tromboksan biyosentezinin inhibitörleri olarak baharat aktif ilkeleri. Prostaglandinler Lökot. Esans. Yağ asitleri. 2009; 81 :73–78. doi: 10.1016/j.plefa.2009.04.009. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
100. Lima FC, Peixoto-Neves D., Gomes MD, Coelho-de-Souza AN, Lima CC, Araújo Zin W., Magalhães PJ, Saad L., Leal-Cardoso JH Öjenolün sıçan hava yolu düz kası üzerindeki antispazmodik etkileri. Fundam. klinik Eczane. 2011; 25 :690–699. doi: 10.1111/j.1472-8206.2010.00892.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
101. Guénette SA, Ross A., Marier JF, Beaudry F., Vachon P. Öjenolün farmakokinetiği ve sıçanlarda termal aşırı duyarlılık üzerindeki etkileri. Avro. J. Pharmacol. 2007; 562 :60–67. doi: 10.1016/j.ejphar.2007.01.044. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
102. Tao G., Irie Y., Li DJ, Keung WM Eugenol ve yapısal analogları, monoamin oksidaz A'yı inhibe eder ve antidepresan benzeri aktivite sergiler. Biorg. Med. kimya 2005; 13 :4777–4788. doi: 10.1016/j.bmc.2005.04.081. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
103. Sitotoksik olmayan konsantrasyonlardaki Bachiega TF, de Sousa JP, Bastos JK, Sforcin JM Karanfil ve öjenol, kemirgen makrofajları tarafından sitokin üretimi üzerinde immünomodülatör/anti-inflamatuar etki gösterir. J. Ecz. Eczane. 2012; 64 :610–616. doi: 10.1111/j.2042-7158.2011.01440.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
104. Rodrigues TG, Fernandes A., Jr., Sousa JP, Bastos JK, Sforcin JM Karanfilin makrofajlar tarafından proinflamatuar sitokin üretimi üzerindeki in vitro ve in vivo etkileri. Nat. Üretim Res. 2009; 23 :319–326. doi: 10.1080/14786410802242679. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
105. Ueda-Nakamura T., Mendonça-Filho RR, Morgado-Díaz JA, Korehisa Maza P., Prado Dias Filho B., Aparício Garcia Cortez D., Alviano DS, Rosa Mdo S., Lopes AH, Alviano CS, et al. Ocimum gratissimum'dan Eugenol açısından zengin esansiyel yağın antileishmanial aktivitesi . parazitol. Int. 2006; 55 :99–105. doi: 10.1016/j.parint.2005.10.006. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
106. Santoro GF, Cardoso MG, Guimarães LG, Mendonça LZ, Soares MJ Trypanosoma cruzi : Achillea millefolium L., Syzygium aromaticum L. ve Ocimum basilicum L.'den elde edilen uçucu yağların epimastigotlar ve tripomastigotlar üzerindeki etkinliği . Tecrübe. parazitol. 2007; 116 :283–290. doi: 10.1016/j.exppara.2007.01.018. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
107. Machado M., Dinis AM, Salgueiro L., Custódio JB, Cavaleiro C., Sousa MC Syzygium aromaticum esansiyel yağı ve öjenolün Anti-Giardia aktivitesi : Büyüme, canlılık, yapışma ve ince yapı üzerindeki etkiler. Tecrübe. parazitol. 2011; 127 :732–739. doi: 10.1016/j.exppara.2011.01.011. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
108. El-Kady AM, Ahmad AA, Hassan TM, El-Deek HEM, Fouad SS, Althagfan SS Eugenol, Schistosoma mansoni'ye karşı anti-enflamatuar ve antifibrotik etkileri olan potansiyel bir şistozomisidal ajan , indüklenmiş karaciğer patolojisi. bulaştırmak. Uyuşturucu Direnci. 2019; 12 :709–719. doi: 10.2147/IDR.S196544. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
109. Kamatou GP, Vermaak I., Viljoen AM Eugenol—uzak Maluku Adaları'ndan uluslararası pazar yerine: Olağanüstü ve çok yönlü bir molekülün gözden geçirilmesi. moleküller. 2012; 17 :6953–6981. doi: 10.3390/moleküller17066953. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
110. Leem HH, Kim EO, Seo MJ, Choi SW Öjenolün antioksidan ve antienflamatuar aktiviteleri ve karanfilden elde edilen türevleri ( Eugenia caryophyllata Thunb.) J. Korean Soc. Gıda Bilimi Nutr. 2011; 40 :1361–1370. doi: 10.3746/jkfn.2011.40.10.1361. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
111. Grespan R., Paludo M., de Paula Lemos H., Barbosa CP, Bersani-Amado CA, Dalalio MM, Cuman RK Öjenolün kollajen kaynaklı artrit deneysel modelinde anti-artritik etkisi. Biyolog. eczane Boğa. 2012; 35 :1818–1820. doi: 10.1248/bpb.b12-00128. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
112. Kim SS, Oh OJ, Min HY, Park EJ, Kim Y., Park HJ, Nam Han Y., Lee SK Eugenol, lipopolisakarit ile uyarılan fare makrofajı RAW264'te siklooksijenaz-2 ekspresyonunu baskılar. 7 hücre. Hayat Bilimi 2003; 73 :337–348. doi: 10.1016/S0024-3205(03)00288-1. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
113. Pisano M., Pagnan G., Loi M., Mura ME, Tilocca MG, Palmieri G., Fabbri D., Dettori MA, Delogu G., Ponzoni M., et al. Öjenol ile ilişkili bifenillerin malign melanom hücreleri üzerindeki antiproliferatif ve proapoptotik aktivitesi. Mol. Kanser. 2007; 6 :8. doi: 10.1186/1476-4598-6-8. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
114. Raja MRC, Srinivasan V., Selvaraj S., Mahapatra SK Öjenolün çok yönlü ve sinerjik potansiyeli: Bir inceleme. eczane Anal. Açta. 2015; 6 :367. [ Google Akademik ]
115. Nam H., Kim MM Antioksidan aktiviteye sahip Eugenol, insan fibrosarkom hücrelerinde metastaz ile ilgili MMP-9'u inhibe eder. Gıda Kimyası Toksikol. 2013; 55 :106–112. doi: 10.1016/j.fct.2012.12.050. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
116. Hemaiswarya S., Doble M. Fenilpropanoidlerin insan rahim ağzı kanseri (HeLa) hücre hattına karşı anti-kanser ajanları olarak 5-fluorourasil ile kombinasyonu. Bitki ilacı. 2013; 20 :151–158. doi: 10.1016/j.phymed.2012.10.009. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
117. Al-Okbi SY, Mohamed DA, Hamed TE, Edris AE Metabolik sendromun bileşenleri olarak karanfil yağı ve öjenol mikroemülsiyonlarının yağlı karaciğer ve dislipidemi üzerindeki koruyucu etkisi. J.Med. Yiyecek. 2014; 17 :764–771. doi: 10.1089/jmf.2013.0033. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
118. Ali S., Prasad R., Naime M., Zafar H., Mahmood A., Routray I., Yalnız M., Bahçecioğlu İ.H., Şahin K. Citrus sinensis'in kurutulmuş kabuk fraksiyonu kısmen patolojik değişiklikleri tersine çevirir. karaciğer sirozu sıçan modeli. Akdeniz J. Nutr. metabolizma. 2011; 4 :57–67. doi: 10.1007/s12349-010-0033-8. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
119. Bahsedilen MM Sıçan böbreğinde gentamisin kaynaklı nefrotoksisite ve oksidatif hasara karşı öjenolün koruyucu etkisi. Fon, sermaye. klinik Eczane 2011; 25 :708–716. doi: 10.1111/j.1472-8206.2010.00900.x. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
120. Oliveira F., Andrade LN, de Sousa EB, de Sousa DP Uçucu yağ bileşenlerinin anti-ülser aktivitesi. moleküller. 2014; 19 :5717–5747. doi: 10.3390/molecules19055717. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
121. Pramod K., Ansari SH, Ali J. Eugenol: Çok yönlü farmakolojik etkilere sahip doğal bir bileşik. Nat. Üretim komün. 2010; 5 :1999–2006. doi: 10.1177/1934578X1000501236. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
122. Smith RL, Cohen SM, Fukushima S., Gooderham NJ, Hecht SS, Guengerich FP, Rietjens IMCM, Bastaki M., Harman CL, McGowen MM, et al. Gıda aroma maddelerinin güvenlik değerlendirmesi: Metabolik çalışmaların rolü. Toksikol. Res. (Camb) 2018; 7 :618–646. doi: 10.1039/C7TX00254H. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
123. Vijayasteltar L., Nair GG, Maliakel B., Kuttan R., Krishnakumar IM Karanfil tomurcuklarının standartlaştırılmış bir polifenolik ekstraktının güvenlik değerlendirmesi: Subkronik toksisite ve mutajenite çalışmaları. Toksikol. 2016 ; 3 :439–449. doi: 10.1016/j.toxrep.2016.04.001. [ Ücretsiz PMC makalesi ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
124. Anuj G., Sanjay S. Eugenol: Çok yönlü terapötik aktivitelere sahip potansiyel bir fitokimyasal. Eczacılık çevrimiçi. 2010; 2 :108–120. [ Google Akademik ]
125. Mishra RK, Singh SK Syzygium aromaticum çiçek tomurcuğu (karanfil) özütünün farelerde testis işlevi açısından güvenlik değerlendirmesi. Gıda Kimyası Zehirli. 2008; 46 :3333–3338. doi: 10.1016/j.fct.2008.08.006. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
126. Doleželová P., Mácová S., Plhalova L., Pistekova V., Svobodova Z. Karanfil yağının Danio rerio ve Poecilia reticulata balıklarına akut toksisitesi. Açta Vet. Brno. 2011; 80 :305–308. doi: 10.2754/avb201180030305. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
127. Janes SEJ, Price CSG, Thomas D. Uçucu yağ zehirlenmesi: Öjenol kaynaklı hepatik yetmezlik için N-asetilsistein ve ulusal bir veritabanının analizi. Avro. J Ped. 2005; 164 :520–522. doi: 10.1007/s00431-005-1692-1. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]

[maturidi]

Syzygium aromaticum, NRF2/Glo1 Yolu Yoluyla Diyabetin İndüklediği Glukotoksisiteyi Azaltır

Ay Ho Do ¹, Jiwon Choi ¹, Yoonsook Kim ¹, Sang Keun Ha ^{1 2}, guijae yoo ¹, Jinyoung Hur ^{1 2}
üyelikler genişletmek

• PMID: 32645736
• DOI: 10.1055/a-1203-0452

Soyut

Gelişmiş glikasyon son ürünleri ve metilglioksalin diyabetik koşullarda artmış seviyeler gösterdiği ve çeşitli metabolik bozuklukları tetiklediği bilinmektedir. Bununla birlikte, Syzygium aromaticum kabuğunun antiglikasyon yeteneği henüz çalışılmamıştır. Bu çalışmada S. aromaticum'un AGE oluşumu üzerindeki inhibitör etkilerini belirledik . Ayrıca S. aromaticum , AGE-kollajen çapraz bağlarının oluşumuna karşı kırılma ve inhibe etme yeteneği göstermiştir. SV40 MES13 hücrelerinde, S. aromaticum ekstresi ile muamele, sitotoksisitenin yanı sıra MG kaynaklı oksidatif stresi önemli ölçüde iyileştirmiştir. Ayrıca, S. aromaticum'daekstraktla tedavi edilen grupta, streptozotosin ile indüklenen diyabetik sıçanlarda kan şekeri, böbrek ağırlığı ve idrar albümini: kreatinin oranı gibi çeşitli diyabetik belirteçlerin seviyelerinde bir azalma oldu. S. aromaticum ekstraktı ile muamele, antioksidan enzimlerin ifadesinde yer alan bir transkripsiyon faktörü olan nükleer faktör eritroid 2 ile ilişkili faktör 2'nin ifadesini önemli ölçüde artırdı. Ayrıca tedavi, glioksalaz 1'in ekspresyonunu önemli ölçüde yukarı regüle etti ve AGE'ler için reseptör ekspresyonunu aşağı regüle etti. Bu sonuçlar, S. aromaticum ekstraktının, Nrf2/Glo1 yolu yoluyla AGE kaynaklı glukotoksisiteyi ve oksidatif stresi inhibe ederek diyabet kaynaklı böbrek hasarını iyileştirebileceğini düşündürmektedir .

[maturidi]

Syzygium aromaticum sulu ekstraktının farelerde kurşun kaynaklı nörotoksisitede sinaptozomal tirozin hidroksilaz aktivitesi, oksidatif stres parametreleri ve davranış değişiklikleri üzerindeki iyileştirici rolü

James Busayo Agboola ¹, Adeola Folashade Ehigie ², Leonard Ona Ehigie ², Fiyinfoluwa Demilade Ojeniyi ², Akintola Adebola Olayemi ³
üyelikler yıkılmak üyelikler

• ¹Biyokimya ve Moleküler Biyoloji Bölümü, Fen Fakültesi, Obafemi Awolowo Üniversitesi, Ile-Ife, Nijerya.
• ²Biyokimya Bölümü, Sağlık Bilimleri Fakültesi, Ladoke Akintola Teknoloji Üniversitesi, Ogbomoso, Nijerya.
• ³Fen Laboratuvarı Teknolojisi Bölümü, Fen Bilimleri Fakültesi, Ladoke Akintola Teknoloji Üniversitesi, Ogbomoso, Nijerya.

• PMID: 35246863
• DOI: 10.1111/jfbc.14115

Soyut

Bu çalışma, farelerde kurşun (Pb) kaynaklı nörotoksisiteye karşı Syzygium aromaticum'un (ESA) sulu ekstraktının koruyucu rolünü bildirmektedir. Ağırlıkları 18 gr ile 25 gr arasında değişen 30 erkek fare rastgele beş gruba ayrıldı. (1) Grup 1 (kontrol grubu), (2) grup 2 (Pb-testi grubu): %0,1 (a/h) kurşun asetat (PbAc), (3) grup 3 (ESA + Pb100 grubu): %0,1 (a/h) PbAc ile uygulandı, ardından gavaj yoluyla 100 mg/kg S. aromaticum özütü, (4) grup 4 (ESA + Pb200): %0,1 (a/h) ile uygulandı ) PbAc ve ardından 200 mg/kg S. aromaticum ekstresi ve (5) grup 5 (ESA grubu): 100 mg/kg S. aromaticum ile uygulandı. Kurşun seviyesi, atomik absorpsiyon spektroskopisi ile belirlendi. Oral olarak kurşun asetat uygulanan farelerden hazırlanan serebral korteks sinaptozomları, tirozin hidroksilaz ve protein karbonil seviyesinde önemli ölçüde artış (p < .05) ve süperoksit dismutaz, glutatyon redüktaz ve glutatyon transferaz aktivitelerinde önemli ölçüde azalma (p < .05) gösterdi.Ayrıca beyin kurşun konsantrasyonu seviyesinde önemli bir artış olmuş, ancak test edilen tüm dozlarda S. aromaticum'un kurşun seviyesini önemli ölçüde azalttığı (p < .05) gözlenmiştir. S. aromaticum, oksidatif stresi hafifleterek ve yüksek tirozin hidroksilaz aktivitesini azaltarak serebral korteks sinaptozomlarını kurşun kaynaklı nörotoksisiteden kurtardı. Ayrıca, farklı doz derecelerinde (100 mg ve 200 mg) S. aromaticum, kurşunla indüklenen fare gruplarında motor performans kaybını ortadan kaldırdı. Toplamda, bulgularımız gösterdi ki S. aromaticum, kurşun kaynaklı nöronal hasara karşı antioksidan ve nöro-modülatör potansiyele sahiptir. PRATİK UYGULAMALAR: Ağır metallerle çevre kirliliği bilinen bir halk sağlığı sorunudur ve toprak ve sudaki artan konsantrasyonları eşi görülmemiş bir dereceye yükselmiştir. Kurşun, DSÖ'nün beyni etkileyen en büyük halk sağlığı endişesi taşıyan maddeler listesindeki ilk 10 kirletici maddeden biridir. Bununla birlikte, eksojen doğal biyoaktif takviye molekülleri, Pb'nin neden olduğu toksisiteyi azaltmak için çarelerden biri olabilir. Bu nedenle bulgularımız, S. aromaticum'un Pb nörotoksisitesini azaltmak için iyi bir uyum olabileceğini ve metalik elementlerin neden olduğu katekolaminerjik disfonksiyonu içeren nörodejeneratif hastalıklara karşı nöroprotektif bir molekül olarak önerilebileceğini göstermektedir. PRATİK UYGULAMALAR: Ağır metallerle çevre kirliliği bilinen bir halk sağlığı sorunudur ve toprak ve sudaki artan konsantrasyonları eşi görülmemiş bir dereceye yükselmiştir. Kurşun, DSÖ'nün beyni etkileyen en büyük halk sağlığı endişesi taşıyan maddeler listesindeki ilk 10 kirletici maddeden biridir. Bununla birlikte, eksojen doğal biyoaktif takviye molekülleri, Pb'nin neden olduğu toksisiteyi azaltmak için çarelerden biri olabilir. Bu nedenle bulgularımız, S. aromaticum'un Pb nörotoksisitesini azaltmak için iyi bir uyum olabileceğini ve metalik elementlerin neden olduğu katekolaminerjik disfonksiyonu içeren nörodejeneratif hastalıklara karşı nöroprotektif bir molekül olarak önerilebileceğini göstermektedir. PRATİK UYGULAMALAR: Ağır metallerle çevre kirliliği bilinen bir halk sağlığı sorunudur ve toprak ve sudaki artan konsantrasyonları eşi görülmemiş bir dereceye yükselmiştir. Kurşun, DSÖ'nün beyni etkileyen en büyük halk sağlığı endişesi taşıyan maddeler listesindeki ilk 10 kirletici maddeden biridir. Bununla birlikte, eksojen doğal biyoaktif takviye molekülleri, Pb'nin neden olduğu toksisiteyi azaltmak için çarelerden biri olabilir. Bu nedenle bulgularımız, S. aromaticum'un Pb nörotoksisitesini azaltmak için iyi bir uyum olabileceğini ve metalik elementlerin neden olduğu katekolaminerjik disfonksiyonu içeren nörodejeneratif hastalıklara karşı nöroprotektif bir molekül olarak önerilebileceğini göstermektedir. Ağır metallerle çevre kirliliği bilinen bir halk sağlığı sorunudur ve toprak ve sudaki artan konsantrasyonları eşi görülmemiş bir dereceye yükselmiştir. Kurşun, DSÖ'nün beyni etkileyen en büyük halk sağlığı endişesi taşıyan maddeler listesindeki ilk 10 kirletici maddeden biridir. Bununla birlikte, eksojen doğal biyoaktif takviye molekülleri, Pb'nin neden olduğu toksisiteyi azaltmak için çarelerden biri olabilir. Bu nedenle bulgularımız, S. aromaticum'un Pb nörotoksisitesini azaltmak için iyi bir uyum olabileceğini ve metalik elementlerin neden olduğu katekolaminerjik disfonksiyonu içeren nörodejeneratif hastalıklara karşı nöroprotektif bir molekül olarak önerilebileceğini göstermektedir. Ağır metallerle çevre kirliliği bilinen bir halk sağlığı sorunudur ve toprak ve sudaki artan konsantrasyonları eşi görülmemiş bir dereceye yükselmiştir. Kurşun, DSÖ'nün beyni etkileyen en büyük halk sağlığı endişesi taşıyan maddeler listesindeki ilk 10 kirletici maddeden biridir. Bununla birlikte, eksojen doğal biyoaktif takviye molekülleri, Pb'nin neden olduğu toksisiteyi azaltmak için çarelerden biri olabilir. Bu nedenle bulgularımız, S. aromaticum'un Pb nörotoksisitesini azaltmak için iyi bir uyum olabileceğini ve metalik elementlerin neden olduğu katekolaminerjik disfonksiyonu içeren nörodejeneratif hastalıklara karşı nöroprotektif bir molekül olarak önerilebileceğini göstermektedir. eksojen doğal biyoaktif takviye molekülleri, Pb'nin neden olduğu toksisiteyi azaltmak için çarelerden biri olabilir. Bu nedenle bulgularımız, S. aromaticum'un Pb nörotoksisitesini azaltmak için iyi bir uyum olabileceğini ve metalik elementlerin neden olduğu katekolaminerjik disfonksiyonu içeren nörodejeneratif hastalıklara karşı nöroprotektif bir molekül olarak önerilebileceğini göstermektedir. eksojen doğal biyoaktif takviye molekülleri, Pb'nin neden olduğu toksisiteyi azaltmak için çarelerden biri olabilir. Bu nedenle bulgularımız, S. aromaticum'un Pb nörotoksisitesini azaltmak için iyi bir uyum olabileceğini ve metalik elementlerin neden olduğu katekolaminerjik disfonksiyonu içeren nörodejeneratif hastalıklara karşı nöroprotektif bir molekül olarak önerilebileceğini göstermektedir.

[maturidi]

Syzygium Aromaticum, Yetişkin Farelerde Seryum Klorürün Neden Olduğu Nörotoksik Etkiyi Hafifletiyor

Yamina Kadri ¹, Riadh Nciri ^{1 2}, Sana Bardaa ³, Nura brahmi ¹, Saidi Sabre ^{1 4}, Abdel Halim Harrath ⁵, Velid Aldahmaş ⁵, Salih Alwasel ⁵, Muhammed Mohany ⁵, Abdelfatteh El Feki ¹, Muhammed Salah Allagui ¹
üyelikler yıkılmak üyelikler

• ¹Hayvan Ekofizyoloji Laboratuvarı, Yaşam Bilimleri Fakültesi, Sfax Üniversitesi, Sfax, Tunus.
• ²b Sidi Bouzid Bilim ve Teknoloji Fakültesi, Kairouan Üniversitesi, Sfax, Tunus.
• ³c Farmakoloji Laboratuvarı, Sfax Tıp Fakültesi, Sfax, Tunus.
• ⁴d Biyoloji Bölümü, Fen ve Sanat Fakültesi-Khulais, Cidde Üniversitesi, Cidde, Suudi Arabistan.
• ⁵e Zooloji Bölümü, Fen Fakültesi, King Saud Üniversitesi, Riyad, Suudi Arabistan.

• PMID: 30064281
• DOI: 10.1080/15376516.2018.1506849

Soyut

_{Önceki çalışmalar seryum klorürün (CeCl 3} ) toksik etkisini gün ışığına çıkarmıştır, ancak bu metalin neden olduğu oksidatif beyin hasarı hakkında çok az şey bilinmektedir. _{Tıbbi bitkiler, CeCl3} gibi kirleticilerin neden olduğu hasarın yönetiminde iyi bilinen bir role sahiptir . Biyoaktif bileşiklerin güçlü bir doğal kaynağı ve ikincil metabolitler açısından zengin olan Syzygium aromaticum, geniş bir biyolojik fonksiyon yelpazesine sahiptir. Bu çalışmanın amacı, Syzygium aromaticum etanol ekstraktının (ESA) beyin dokusunda _CeCl3'ün olumsuz etkilerini iyileştirme kapasitesini araştırmaktır . _{Yetişkin fareler CeCl3'e} maruz bırakıldı(20 mg/kg vücut ağırlığı [BW]), ESA'lı veya ESA'sız, 60 gün boyunca. Farelerin davranışlarını, kolinerjik sistem hasarlarını ve fare beynindeki oksidatif stres parametrelerini araştırıyoruz. Bu çalışmada in vitro test, ESA'nın flavonoidler, polifenoller ve tanen içeriklerinin varlığına atfedilen antioksidan kapasiteye sahip olduğunu doğruladı. İn vivo çalışma, CeCl _3'ünhafıza bozukluğu, asetilkolinesteraz aktivitesinde artış, oksidatif stres biyobelirteçleri (lipit, proteinler, enzimatik ve enzimatik olmayan antioksidan sistemler) ve beyin dokusunda histopatolojik değişikliklerle kendini gösteren beyin hasarlarına neden oldu. ESA'nın eklenmesi hafıza bozukluğunu onardı, asetilkolinesteraz aktivitesini düşürdü, oksidatif durumu düzeltti ve histopatolojik değişikliği önledi. Sonuç olarak, deneysel sonuçlar Syzygium aromaticum'un etanol ekstraktının seryum kaynaklı beyin hasarına karşı koruyucu etkilerini göstermiştir.