Duyuru

**igokcek** · 28 June 2013, 16:16

Söğüt Forte, Söğüt, Weide, Salix alba

**igokcek** · 28 June 2013, 16:16

Salix alba L.'nin metanolik ekstraktlarının çeşitli hastalıklara neden olan patojenlere karşı antibakteriyel ve antifungal aktivitesi

Atividade antibacteriana ve antifungica de ekstratos metanolicos de Salix alba L. contra çeşitli patógenos que causam doenças

B. Javed[...]K. NavazYAZARLAR HAKKINDA

Gujrat Üniversitesi, Kimya ve Biyoloji Bilimleri Enstitüsü, Botanik Bölümü, Gujrat, Pencap, Pakistan.
²Dublin Teknoloji Üniversitesi, Fen Bilimleri ve Sağlık Fakültesi, Gıda Bilimi ve Çevre Sağlığı Okulu, Dublin, İrlanda.
³Devlet Koleji Üniversitesi Lahore, Endüstriyel Biyo-Teknoloji Enstitüsü, Pencap, Pakistan.
⁴Hizmetler Tıp Bilimleri Enstitüsü, Lahore, Punjab, Pakistan.
⁵Fatima Jinnah Tıp Üniversitesi, Lahore, Pencap, Pakistan.
⁶Ziauddin Üniversitesi, Ziauddin Tıp Fakültesi, Karaçi, Sindh, Pakistan.
⁷Bahavalpur Islamia Üniversitesi, Botanik Bölümü, Bahavalpur, Pencap, Pakistan.
⁸PMAS-Arid Tarım Üniversitesi, Ormancılık ve Tarla Yönetimi Bölümü, Rawalpindi, Pencap, Pakistan.
⁹Gujrat Üniversitesi, Nawaz Sharif Medical College, Gujrat, Pencap, Pakistan.
¹⁰jPMAS-Arid Tarım Üniversitesi, Botanik Bölümü, Ravalpindi, Pencap, Pakistan.

Soyut

Bu çalışma, Salix alba L.'nin metanolik ekstraktlarının yedi Gram-pozitif ve Gram-negatif bakteriyel patojene karşı antibakteriyel ve antifungal aktivitesini ortaya koymayı amaçlamıştır, örneğin Streptococcus pyogenes, Staphylococcus aureus (1), S. aureus (2), Shigella sonnei , Escherichia coli (1), E. coli (2) ve Neisseria gonorrhoeae ve Aspergillus terreus, A. ornatus ve Rhizopus stolonifer gibi havadan üç mantar izolatı . S. aureus ve E. coli'nin iki farklı serotipikullanılmış. Agar kuyu difüzyon yöntemi sonuçları, bitki ekstraktlarının bakteri ve mantar suşlarına karşı doza bağlı tepkisini gösterirken, bazı organizmalar dirençli bulunurken, örneğin E. coli (1), S. sonnei, A. terreus ve R. stolonifer . En yüksek antibakteriyel aktivite, 100 mg/mL yaprak metanolik ekstraktından 17.000±1.732 mm'de S. pyogenes'e karşı kaydedilirken , çoğu patojenin aktivitesi 24 saatlik inkübasyondan sonra azaldı. En yüksek antifungal aktivite, 48 saatlik kuluçka döneminden sonra 50 mg/mL'de A. ornatus'a karşı 11.833±1.0 mm'de rapor edilmiştir . Bu deneysel bulgular, S. alba'nın kullanımını desteklemektedir.Etnofarmakolojik formülasyonlarda ve patojenik mikroplara neden olan dirençli hastalıkların proliferasyonunu kontrol etmek için ilaçlar geliştirmek için söz konusu bitkinin metanolik ekstraktlarının kullanımını önermektedir.

Anahtar Kelimeler:
antimikrobiyal; bitki özütü; salix alba; MIC; MBC; Söğüt

özgeçmiş
Antibakterya ve antifungisa de ekstratos metanolicos de Salix alba L. kontra sete patogenos bakterinos Gram-pozitivos ve Gram-negativos. Streptococcus pyogenes , Staphylococcus aureus (1), S. aureus (2), Shigella sonnei , Escherichia coli (1), E. coli (2) ve Neisseria gonorrhoeae e três isolados de fungos do ar, como Aspergillus terreus , A. ornatus , e Rhizopus stolonifer . Dois sorotipos diferentes de S. aureus ve E. coliforam usados. Diğer sonuçların en yaygın şekilde kullanılması, bakterilerin ve mantarların kontrol altına alınmasına bağlı olarak en çok kullanılan yöntemlerdir, örn. E. coli (1), S. sonnei , A. terreus e R. stolonifer . Temel bir antibakteri kaydı için 17.000 ± 1.732 de 100 mg/mL ekstratos metanolicos de folhas contra S. pyogenes , enquanto a atividade da maioria dos patogenos diminuiu após 24 h incubação. Bir ana antifungida antifungica foi relatada em 11.833 ± 1,0 kontra A. ornatus bir 50 mg/mL için 48 saat período de incubação. Esses achados deneyselais endossam o uso de S. albaBu formüllerin etnofarmakoloğu ve ekstratoları, metanolicos ve refida planta para o desenvolvimento de farmacos kontrole ve prolifereaço de doenças dirençler que causam mikrobiyolojik patogênicos.

Palavras-chave:
antimikrobiyal; ekstra bitkisel; salix alba; mikrofon; MBC; salgueiro

1. Giriş

Bitkiler kendilerini doğal tedavi edici bileşiklerin bir hazinesi olarak temsil eder ve anti-enfeksiyöz özellikleri ile tanınan ve cilt, solunum, üreme, sindirim bozuklukları gibi hemen hemen her türlü rahatsızlığın tedavisinde kullanılan 'Tıbbi Bitkiler' olarak telaffuz edilir. , su çiçeği, dizanteri, ateş, histeri, sıtma, karın ağrısı, mani, infantum, bademcik iltihabı ve kusma. Bulaşıcı hastalıklar kroniktir ve tüm dünyada erken ölümlerin başlıca nedenidir.Şinvari, 2010). Bitki parçalarının ve bitki özlerinin çeşitli rahatsızlıkların tedavisinde kullanılması insanlık tarihine kadar uzanmaktadır. Bugün satılmakta olan son derece etkili ilaçlar, bitki veya bitki ürünlerinden elde edilmektedir.

Fouche ve diğerleri, 2008).
Söğüt'ün bitkisel bir ilaç olarak kullanılmasından 6000 yıl önce Mezopotamya'da bahsedilmiştir. Sümer, Babil, Mısır, Asur, Çin, Yunan ve Roma uygarlıkları Söğüt'ü ağrı ve iltihabı gidermek için kullandı. Hipokrat, ağrı ve iltihabı hafifletmek için Salix kök kabuğunun çiğnenmesini tavsiye etti. Brew of Willow, dayanılmaz hamilelik ağrılarını gidermek için de belirgindir. Bir İngiliz din adamı Edward Stone, Willow'u sırt ağrısı, diş ağrısı, baş ağrısı ve adet kramplarını tedavi etmek için bir çare olarak kullandı. S. albaSöğüt, Beyaz Söğüt, Gümüş Söğüt ve Altın Söğüt olarak bilinir. Salix cinsine ve Salicaceae familyasına aittir. Sarı, gri veya kırmızı-kahverengi dalları olan uzun boylu bir ağaçtır, genç yapraklar sivri uçlu ve ipeksi dokulu sarımsı-yeşildir. Bitki Avrupa, Akdeniz bölgesi, Batı, Güney ve Orta Asya'da alışmıştır. Bitki Pakistan'da yaygın olarak doğallaştırılmıştır ve besin açısından zengin topraklarda yetişir (Adnan ve diğerleri, 2015;Fortini ve diğerleri, 2016;Alamgeer ve diğerleri, 2018). Daha az fitokimyasal çalışma glikozitlerin, tanenlerin, flavonoidlerin ve aromatik aldehitlerin varlığını bildirmiştir.Gligorić ve diğerleri, 2019;Marinho ve diğerleri, 2021). Salisin, 1829'da Fransız bilim adamı H. Leroux tarafından S. alba'dan tanımlandı. Salisilik asit, doğada bir glikozittir ve S. alba'nın tüm ağrı giderici etkilerinden sorumlu olduğu bulunmuştur (Sulima ve Przyborowski, 2019).

Mikroorganizmalar farklı rahatsızlıklara neden olmaktan sorumludur ve antibiyotikler bunlara karşı direnç kazanır. Salix bitkisinin geniş spektrumlu antibiyotik potansiyelini araştırmak için farklı mikroorganizmalar seçildi. S. aureus pnömoni, solunum yolu enfeksiyonları, kardiyovasküler bozukluklar ve cerrahi alan enfeksiyonlarının başlıca nedenidir. S. aureus ayrıca nozokomiyal bakteriyemiye neden olan bir ajandır . Hastane kaynaklı enfeksiyonlardan yaygın olarak izole edilir. Penisilin ve diğer düşük spektrumlu antibiyotiklere karşı direncin ortaya çıkması nedeniyle S. aureus'un neden olduğu enfeksiyonların tedavisi zordur (Lowy, 1998). Başka bir bakteri S. pyogenes çok öldürücüdür ve çeşitli akut ve kronik hastalıklara neden olur. S. pyogenes farenjit ve nekrotizan fasiite neden olur ve ABD ve İngiltere gibi hem gelişmekte olan hem de gelişmiş ülkelerde önde gelen ölüm nedenidir (Lamagni ve diğerleri, 2008). Şigelloz, 5 yaşından küçük çocuklarda çok şiddetli olan ve patojenik S. sonnei'nin neden olduğu bir gastrointestinal enfeksiyondur . Ampisilin bu enfeksiyonu ortadan kaldırmak için bir ilaç olarak kullanılır, ancak seçici basınç nedeniyle bakteri dirençli hale gelir ve bu da yeni antibakteriyel ilaçların geliştirilmesini içerir (Kapperud ve diğerleri, 1995). N. gonorrhoeae , Cinsel Yolla Bulaşan Bir Hastalık (STD) olan gonore etkenidir. Enfekte bir kişiyle cinsel temas, hastalığın bulaşmasına neden olur ve insan genital sisteminde alışkanlık haline gelir ve insan vücudu dışında çok sürdürülemez (Lycke ve diğerleri, 1980). Hastalıklara neden olan bir diğer ünlü bakteri ise E. coli'dir . Hem bebeklerde hem de yetişkinlerde gastrointestinal enfeksiyonlara neden olur (Harrington ve diğerleri, 2006). Bu mikroorganizmalar, antimikrobiyal ilaçların enzimatik inhibisyonunu, hedef bölgedeki değişikliği ve mikroorganizmaların antibiyotiklere karşı direnç geliştirmesine yardımcı olan bakteri hücresinden ilaçların aktif akışını içeren antibiyotiklere direnmek için özel stratejilere sahiptir. Hakim olan antimikrobiyal ilaç direnci, modern dünyanın artan dirençli patojen popülasyonunu kontrol etmek için antibiyotik geliştirmesi için bir meydan okumadır.Javed ve diğerleri, 2020;Silva ve diğerleri, 2021).

Burada , çeşitli bakteri ve mantar patojenlerinin tedavisi için S. alba yapraklarının ve kabuğunun metanolik ekstraktlarının kullanımını rapor ediyoruz . Doz ve zamana bağlı yanıtın, ekstraktların hastalığa neden olan patojen popülasyonunu frenleme potansiyelini değerlendirmek için rapor edildi. Çalışmanın tam bir resimsel düzeni şurada temsil edilmektedir:Şema 1 .

Şema 1
İşin şematik gösterimi.

2. Malzemeler ve Yöntemler

2.1. Bitki örneklerinin toplanması ve ekstrakt hazırlanması

S. alba L.'nin bitki örnekleri Bajwat Wildlife Sanctuary, Sialkot, Pakistan'dan (32° 40' 00.0” K, 75° 40' 00.0” D) toplanmıştır. Yapraklar ayrıldı ve gövde kabuğu gövdeden soyuldu. Kurutulduktan sonra bitki parçaları öğütülmüş ve ekstraksiyona kadar 4 °C'de karanlıkta hava geçirmez bir kapta saklanmıştır. Organik bitki ekstraktı hazırlamak için hava ile kurutulmuş toz haline getirilmiş bitki materyali ve metanolün 1 ila 10 oranı sırasıyla kullanılmıştır (Dafallah Bilal ve Hossain, 2019).

2.2. McFarland standardının ayarlanması

Sıvı bir süspansiyondaki bakteri ve mantar hücrelerinin sayısını ayarlamak için McFarland standartları kullanıldı. Bulanıklık, 600 nm'de ışık dalga boyu ölçülerek 0.5 McFarland'da (yaklaşık 1.5 x 108 hücre) ayarlandı ⁽Celalvand ve diğerleri, 2019).

2.3. Ham bitki ilacının antibakteriyel duyarlılık testi

Metanolik bitki ekstraktlarının (gövde kabuğu ve yapraklar) antibakteriyel aktivitesi, agar kuyusu difüzyon deneyi kullanılarak değerlendirildi. Luria-Bertani (LB) agar ortamı, sterilize edilmiş koşullar altında otoklavlanmış Petri plakalarına döküldü. Fidenin homojen dağılımı için bakteri aşısı yayıldı. Bitki özlerinin yüklenmesi için kullanılan 6 mm çapında kuyular açılmıştır. Gentamisin pozitif kontrol olarak kullanılırken dimetil sülfoksit (DMSO) negatif kontrol olarak kabul edildi. Her Petri plakasında dört kuyucuk delinmiştir. Kuyucuklar yüklendikten sonra plakalar parafin bantla sarılarak 37 °C'de 24 saat ters pozisyonda inkübatöre yerleştirildi. Kuyuların etrafındaki inhibisyon bölgesi bir cetvelle ölçüldü ve milimetre (mm) olarak ifade edildi.Javed ve diğerleri, 2020). Aktivite İndeksi (AI) ve Yüzde Aktivite (PA) aşağıdakiler kullanılarak belirlendiDenklem 1 ve2 :

ActivityIndex=ZoneofinhibitionControl(1)

PercentageActivity=ActivityIndex×100(2)

2.4. Minimum İnhibitör Konsantrasyonunun (MIC) ve Minimum Bakterisidal Konsantrasyonun (MBC) Belirlenmesi

MIC'yi belirlemek ve farklı konsantrasyonları (75 mg/mL, 37.5 mg/mL, 18.75 mg/mL, 9.37 mg/mL, 4.68 mg/mL, 2.34 mg/mL ve 1.17 mg/mL) hazırlamak için seri seyreltme yöntemi ima edildi. mL) bitki özlerinin LB suyu içinde. Bakteri aşısı, belirli bitki özü dozlarını içeren LB et suyunu tohumlamak için kullanıldı ve ardından 37 °C'de 24 saat inkübe edildi. Kontrol tüpleri bakteri inokülasyonu yapılmadan, pozitif kontrol ise gentamisin ile hazırlandı. 24 saatlik inkübasyondan sonra, tohumlanmış tüplerin görsel bulanıklığı kontrol tüpleri ile karşılaştırılarak MIC kaydedildi. İnkübasyon süresinin sonunda, LB katı besiyerine bakteri kültürüyle dolu bir öze yerleştirildi ve MBC'yi belgelemek için 24 saat 37 °C'de inkübe edildi (Bhuyan ve diğerleri, 2017). 2.5. Ham bitki ilacının antifungal duyarlılık testi

Bitki ekstraktlarının farklı konsantrasyonlarının (75 mg/mL, 50 mg/mL, 25 mg/mL) mantar önleyici aktiviteleri, agar kuyusu difüzyon testi uygulanarak değerlendirildi. Patates dekstroz agar ortamı, Laminar hava akış başlığının mikropsuz bir ortamı altında sterilize edilmiş Petri plakalarına döküldü. Ortamın oda sıcaklığında 5-10 dakika stabilize olmasına izin verildi. Petri plakaları, medyanın ortasındaki spor süspansiyonu dökülerek aşılandı ve bükülmüş bir çubuk yardımıyla yayıldı. Her Petri plakası, 6 mm çapında dört kuyu ile kazılmıştır. Kuyular, plakanın kenarlarından 25,4 mm (1 inç) belirli bir mesafede bir mantar delici yardımıyla delindi ve ayrıca 100 ul bitki özü ile dolduruldu. Bitki ekstraktlarının agar içinde serbestçe dağılması için 5-10 dakika süre verildi. Plakaları kapatmak için parafin bant kullanıldı ve 48 saat boyunca 28 °C'de ters konumda inkübe edildi. Antifungal aktivite, kalibre edilmiş şeffaf bir ölçek yardımıyla milimetre (mm) cinsinden ölçüldü (Mativandlela ve diğerleri, 2006).

2.6. istatistiksel analiz

Deneyler üç kopya halinde yapıldı ve sonuçlar ortalama ve standart sapma olarak ifade edildi. Tüm sonuçlar, anlamlılık ve önemsizlik değerlerini belirlemek için çok faktörlü Varyans Analizi (ANOVA) ve Duncan'ın Çoklu Aralık Testi (DMRT) biçiminde MSTAT C® yazılımının ^yardımıyla istatistiksel olarak analiz edildi . Anlamlı farkı belirtmek için P < 0.05 kullanıldı.
3. Sonuçlar

3.1. S. alba'nın metanolik ekstraktlarının antibakteriyel aktivitesi

3.1.1. 24 ve 48 saatlik inkübasyondan sonra 75 mg/mL'de yaprakların metanolik ekstraktlarının antibakteriyel aktivitesi

S. alba'nın yapraklarının ve gövde kabuğu ekstrelerinin antibakteriyel aktivitesi 75 mg/mL'de değerlendirildi (Tablo 1 ) ve iki zaman aralığından sonra 100 mg/mL, yani 24 ve 48 saat. Tüm bakteri suşlarının söz konusu ekstraktlara duyarlılığının önemli ölçüde farklı olduğu gözlendi (P<0.05). En yüksek inhibitör aktivite S. aureus'a karşı gözlemlendi (1) , bunu sırasıyla 13.333±1.155, 12.667±0.577 ve 10.667±1.528 mm'lik bir inhibisyon bölgesi ile N. gonorrhoeae ve E. coli (2) izledi. Bu özler, E. coli (1) ve S. sonnei'nin büyümesini engelleyemedi . Standart antibiyotik ile yapılan karşılaştırma, aktivite indeksi (AI) ve aktivite yüzdesi (PA) açısından en yüksek aktivitenin N. gonorrhoeae'ye karşı gözlendiğini ortaya çıkardı.(AI = 1.15 ve PA = 115) ardından S. aureus (1) (AI = 0.95 ve PA = 95). Ham bitki ilacının duyarlılığı, 48 saatlik inkübasyondan sonra bile kullanılmış patojenlere karşı aktivitede çok yetersiz bir azalma ile stabil kalmıştır (Şekil 1 &Şekil 2 ).

küçük resim
Tablo 1 S. alba'nın
antibakteriyel aktivitesi , 75 mg/mL'de ekstrakt bırakır.

Şekil 1 24 saatlik inkübasyondan sonra S. alba'nın
yaprak ve gövde kabuğu ekstrelerinin inhibisyon bölgelerinin karşılaştırılması . L=S. alba yaprakları. SB=S. alba kök kabuğu. 75 ve 100, mg/mL cinsinden konsantrasyonu temsil eder. B1=S. aureus (1), B2=S. piyojenler, B3=N. belsoğukluğu, B4=S. aureus (2), B5=E. koli (1), B6=E. koli (2), B7=S. sonnei.

Şekil 2 48 saatlik inkübasyondan sonra S. alba'nın
yaprak ve gövde kabuğu ekstrelerinin inhibisyon bölgelerinin karşılaştırılması . L=S. alba yaprakları. SB=S. alba kök kabuğu. 75 ve 100, mg/mL cinsinden konsantrasyonu temsil eder. B1=S. aureus (1), B2=S. piyojenler, B3=N. belsoğukluğu, B4=S. aureus (2), B5=E. koli (1), B6=E. koli (2), B7=S. sonnei. 3.1.2.

24 ve 48 saatlik inkübasyondan sonra 75 mg/mL'de gövde kabuğunun metanolik ekstraktlarının antibakteriyel aktivitesi

24 ve 48 saat sonra 75 mg/mL'de gövde kabuğu özütlerinin antibakteriyel aktivitesi şu şekilde temsil edilir:Tablo 2 . En yüksek aktivite E. coli'ye karşı gözlendi (2), bunu 10.333±0.577, 9.667±0.577, 9.333±1.155 ve 9.333±1.155'te S. aureus (1) , S. pyogenes ve N. gonorrhoeae izledi. sırasıyla mm. Metanolik yaprak özütünün bildirdiği gibi E. coli (1) ve S. sonnei'nin büyüme inhibisyonu yoktu . Ham metanolik ekstraktın etkinliği, S. aureus'un inhibisyonunda bir artış olması dışında 48 saatlik inkübasyondan sonra azaldı (2) (Şekil 1 &Şekil 2 ).

küçük resim
Tablo 2 75 mg/mL'de S. alba
kabuğu ekstrelerinin antibakteriyel aktivitesi .

3.1.3. 24 ve 48 saatlik inkübasyondan sonra 100 mg/mL'de yaprakların metanolik ekstraktlarının antibakteriyel aktivitesi

100 mg/mL'de S. alba yaprağı ekstraktlarının antibakteriyel aktivitesi, 24 ve 48 saatlik inkübasyondan sonra gözlemlendi ve şu şekilde temsil edildi:Tablo 3 . Ham bitki ilacının konsantrasyonundaki bir artış, inhibisyon bölgesinin artmasıyla sonuçlanmıştır. En yüksek aktivite S. pyogenes'e karşı gözlenirken , bunu sırasıyla 17.000±1.732, 15.333±1.155 ve 15.000±1.732 mm'lik inhibisyon zonu ile S. aureus (1) ve N. gonorrhoeae izledi. Bu özler, E. coli (1) ve S. sonnei'nin büyümesini engellememiştir . AI ve PA açısından en yüksek aktivite S. aureus'a karşı gözlemlendi (1) (AI = 1.39 ve PA = 139), ardından S. pyogenes (AI = 1.21 ve PA = 121) ve N. gonorrhoeae (AI = 0.94 ve PA = 94) (Şekil 1 &Şekil 2 ).

küçük resim
Tablo 3 S. alba'nın
antibakteriyel aktivitesi 100 mg/mL'de ekstrakt bırakır.

3.1.4. 24 ve 48 saatlik inkübasyondan sonra 100 mg/mL'de gövde kabuğunun metanolik ekstraktlarının antibakteriyel aktivitesi

S. alba kök kabuğu ekstrelerinin antibakteriyel aktivitesi, 24 saatlik bir zaman aralığından sonra 100 mg/mL'de değerlendirildi veTablo 4 . İnhibisyon zonu açısından en yüksek aktivite (14.000±0.000 mm) S. pyogenes'e karşı gözlenirken , bunu E. coli (2) (11.667±1.155 mm) takip ederken, 48'den sonra inhibisyon aktivitesinde kademeli bir azalma oldu. h kuluçka. Bu özler, E. coli (1) ve S. sonnei'nin büyümesini engellememiştir . AI ve PA açısından en yüksek aktivite E. coli'ye karşı gözlemlendi (2) (AI = 1.06 ve PA = 106), ardından S. aureus (1) (AI = 0.63 ve PA = 63) ve S. pyogenes (AI ) izledi. = 0,58 ve PA = 58) (Şekil 1 &Şekil 2 ).

küçük resim
Tablo 4 100 mg/mL'de S. alba
kabuğu ekstrelerinin antibakteriyel aktivitesi .

3.1.5. Minimum İnhibitör Konsantrasyon (MIC) ve Minimum Bakterisidal Konsantrasyonlar (MBC)

En düşük MİK değeri (0.585 mg/mL) S. aureus'a karşı kaydedilmiştir (2) , bunu E. coli (2) (2.34 mg/mL), S. pyogenes (4.68 mg/mL), E. coli (1 ) (9.37 mg/mL), S. aureus (1) (18.75 mg/mL) ve N. gonorrhoeae (18.75 mg/mL) ham metanolik yaprak özütü kullanıldığında. Kök kabuğu ekstraktlarında en düşük MİK değeri (1.17 mg/mL) S. aureus'a karşı kaydedilirken (2) , bunu S. pyogenes (9.37 mg/mL), E. coli (1) ( 18.75 mg/mL) ve S. aureus (1) , N. gonorrhoeae ve E. coli (2) (her biri 150 mg/mL ile)Tablo 5 .

küçük resim
Tablo 5 S. alba ekstraktlarının
Minimum İnhibitör Konsantrasyonu (MIC) ve Minimum Bakterisidal Konsantrasyon (MBC) .

En düşük MBC değeri (1.17 mg/mL) S. aureus'a karşı kaydedildi (2) , bunu E. coli (2) (4.68 mg/mL), S. pyogenes (9.36 mg/mL), E. coli (1. ) (18.74 mg/mL) ve N. gonorrhoeae ve S. aureus (1) (her biri 37.5 mg/mL) yaprak özütü kullanılarak. MBC değerlerinin S. aureus (1) , N. gonorrhoeae ve E. coli'ye (2) karşı çok yüksek olması dışında (her biri 150 mg/mL değerinde) gövde kabuğu özütü için durum hemen hemen aynıydı (Tablo 5 ). Genel resim, seçilen tüm bakteri suşlarına karşı yaprak özütünün MIC ve MBC'sinin kabuk özütünden daha düşük olduğunu yansıtıyordu (Şekil 3 ).

Şekil 3
Seçilen bakteri suşlarına karşı yaprak ve gövde kabuğu ekstrelerinin MIC ve MBC'sinin karşılaştırılması.

3.2. Salix alba'nın metanolik ekstraktlarının antifungal aktivitesi

S. alba yapraklarının ve ağaç kabuğu ekstrelerinin antifungal aktivitesi , ham ilacın etkinliğini ve potensini araştırmak için 48 ve 96 saatlik düzenli aralıklarla kaydedildi (Tablo 6 ). Varyans analizi oldukça önemli sonuçlar ortaya çıkardı (P<0.05). Bitki özleri, bir ilacın uygulanan en düşük etkili konsantrasyonunu belirlemek için 25 mg/mL, 50 mg/mL ve 75 mg/mL dozlarında hazırlandı. Bitkinin hem yaprak hem de gövde kabuğu ekstraktları, uygulanan tüm konsantrasyonlarda A. terreus ve R. stolonifer'e karşı etkili bulunmazken, A. ornatus çapı (11.833±1.041 mm) olan tüm deneysel konsantrasyonlara karşı güçlü bulunmuştur. mL yaprak metanolik özü. 25 mg/mL'de inhibisyon zonu çapı (11.5±0.500 mm), 75 mg/mL (9.667±1.155 mm) konsantrasyonundan daha büyüktü. Bitkinin kabuk özü de hem A. terreus hem de R. stolonifer'e karşı etkisiz bulundu. A. ornatus25 mg/mL, 50 mg/mL ve 75 mg/mL'de aktiviteyi sırasıyla 12.5±0.50, 10.333±1.528 ve 12.667±2.082 mm olarak ifade etti. Antifungal ham ilacın etkinliği 96 saatlik bir aralıkta ölçüldü ve A. ornatus'a karşı inhibisyon zon çapı azaldı .

küçük resim
Tablo 6 S. alba ekstraktlarının
antifungal aktivitesi .

4. Tartışma

Antibiyotikler, güçlü bir terapötik ajan görevi görür ve mikrobiyal enfeksiyonlarla mücadelede çok önemli bir rol oynar. Antibiyotiklere karşı direncin ortaya çıkması nedeniyle, daha önce tedavi edildiği ve yönetildiği düşünülen hastalıklar artık eskisinden daha şiddetli görünmektedir. Çoklu ilaç direncine sahip potansiyel olarak aktif mikrobiyal suşların ortaya çıkması, günümüzün yeni bir sıcak konuşmasıdır (Dafallah Bilal ve Hossain, 2019;EL Moussaoui ve diğerleri, 2019). S. alba'nın yaprakları ve gövde kabuğu metanolik ekstreleri , antibakteriyel ve antifungal aktivitenin belirlenmesi için kullanıldı.Şekil 1 , S. alba yaprak ve gövde kabuğu metanolik ekstraktlarının antibakteriyel aktivitesini temsil etmektedir ve ilacın dozunun 75 mg/mL'den 100 mg/mL'ye yükseltilmesiyle inhibisyon bölgesinin arttığı ortaya konmuştur. 48 saatlik zaman aralığından sonra antibakteriyel ilacın etkinliğinin ölçülmesini içeren bu çalışmada başka bir parametre de değerlendirilmiştir (Şekil 2 ). S. alba yapraklarının ham ilacı da 48 saatlik bir inkübasyon periyodundan sonra aktif bulundu ve bu da antimikrobiyal ilacın uygulanan konsantrasyona karşı etkinliğini gösterdi. En yüksek inhibisyon zonu başlangıçta 13.333±1.155 mm olarak ölçülen 75 mg/mL doz kullanılarak S. aureus'a (1) karşı 11.667±0.577 mm'de ölçülmüştür (Tablo 1 ). İnhibisyon bölgesindeki bir azalma, artan seçici basıncın ve ilacın bir patojen tarafından bozunmasının bir sonucu olabilecek, ilaç etkinliğinin azalmasını ve bakteri üremesindeki artışı gösterir. Diğer bir neden, bitki fitometabolitlerinin patojenlere karşı etkinliğini kaybetmesi olabilir. 24 saatlik inkübasyonda resmen etkisiz bulunan E. coli (1) ve S. sonnei bakteri suşlarının da 48 saatlik bir aradan sonra yenilmediği bulundu; bu, uygulanan tüm konsantrasyonlarda metanolik ekstraktın bu suşlara karşı etkisizliğini gösterir.

Antimikrobiyal ilaç konsantrasyonundaki artışın bakteri kolonilerinin inhibisyonu ile doğru orantılı olduğu gözlendi. Ham ilaç dozunun konsantrasyonunun arttırılması, bakteri üremesinin inhibisyon sürecini hızlandıran fitometabolitlerin etkinliğinin ve konsantrasyonunun artmasıyla sonuçlanır.Mogaşoa ve diğerleri, 2019). Bu görevi gerçekleştirmek için S. alba ham bitki metanolik ekstresinin konsantrasyonu 100 mg/mL olarak hazırlandı (Tablo 3 ). Bu nedenle, E. coli (1) ve S. sonnei durumunda artan konsantrasyon , deneysel ham ilacın referans alınan patojenlere karşı tam iktidarsızlığını gösteren büyüme inhibisyonu için herhangi bir pozitif etki bildirmemiştir. Bitki sekonder metabolitleri, karakteristik olarak farklı bitki kısımlarında çeşitli metabolik yollarla oluşturulan bitki ailelerine atfedilir. Farklı bitki parçalarının farklı fonksiyonel özellikleri vardır. Farklı kısımlarda oluşan ikincil ürünler, farklı fizyolojik rollere sahiptir ve mikroplara karşı farklı aktivitelere sahiptir.Putra ve diğerleri, 2016). Sonuçlarımız, Mentha longifolia'nın kullanımını bildiren daha önce yayınlanmış bazı çalışmaların lehindedir (Hafedh ve diğerleri, 2010), M. piperita (Desam ve diğerleri, 2017), Pelargonium sidoides (Mativandlela ve diğerleri, 2006), Platymiscium gracile (Cuellar ve diğerleri, 2018), Allium saralicum (Celalvand ve diğerleri, 2019), Okaliptüs (Bhuyan ve diğerleri, 2017), farklı Güney Afrikalı (Shai ve diğerleri, 2008) ve Norveççe (Burčová ve diğerleri, 2018) antibakteriyel aktivitelerin belirlenmesi için bitkiler.

Minimum İnhibitör Konsantrasyon (MIC), mikrobiyal büyümeyi engelleyebilecek bir antimikrobiyal ilacın en düşük konsantrasyonu olarak tanımlanır ve Minimum Bakterisidal Konsantrasyon (MBC), mikrobiyal popülasyonu öldürebilecek en düşük konsantrasyon olarak tanımlanır (Desam ve diğerleri, 2017;Kutluk ve diğerleri, 2018;Silva ve diğerleri, 2019).Şekil 3 , yapraklar ve ağaç kabuğu metanolik ekstraktlarının MIC ve MBC karşılaştırmasını temsil etmektedir. Bir karşılaştırma , bitki yapraklarında bulunan fitometabolitlerin daha etkili etkisine bağlı olarak daha düşük bir dozda S. alba yaprakları metanolik ekstraktlarının daha verimli aktivitesini ortaya çıkardı . Diğer bir neden, yapraklarda faaliyet gösteren ikincil metabolitlerin sentezi için daha çeşitli ve dinamik metabolik yolların varlığıdır. Bu sonuçlar daha önce yayınlanmış bazı bilimsel literatürün lehindedir (Mativandlela ve diğerleri, 2006;Putra ve diğerleri, 2016;Dias ve diğerleri, 2018;Sati ve diğerleri, 2018).

Şekil 4 a ve b, bitki metanolik ekstraktlarının antifungal aktivitesini temsil eder. S. alba'nın antifungal duyarlılık sonuçları , ham ilacın A. terreus ve R. stolonifer'e karşı uygulanan tüm konsantrasyonlarda etkisiz olduğunu gösterirken, A. ornatus'un uygulanan tüm konsantrasyonlarda farklı bitki kısımlarından hazırlanan her iki ekstreye karşı savunmasız olduğu tespit edildi. Kuluçka süresinin arttırılması, ilacın etkisizliğini ve patojenlerin direncini gösteren yukarıda belirtilen suşlara karşı bitki ilacının etkinliğini artırmadı. Bu bulgular, S. alba'nın geniş spektrumlu antibakteriyel aktivitelerini göstermektedir.dar antifungal aktiviteler rapor edilirken metanolik ekstraktlar.

Şekil 4 48 saat ve 96 saat inkübasyondan sonra S. alba
ekstraktlarının antifungal aktivitesi . L= S. alba yaprakları. SB= S. alba kök kabuğu. 25, 50 ve 75 mg/mL cinsinden konsantrasyonu temsil eder. F1= A. ornatus, F2= A. terreus, F3= R. stolonifera.

5. Sonuç

Burada , çeşitli bakteri ve mantar türlerinin büyümesini engellemek için etkili bir antibakteriyel ve antifungal ajan olarak yapraklardan ve ağaç kabuğu tozundan hazırlanan Salix alba'nın metanolik ekstraktlarının kullanımını bildirdik . Doz ve zamana duyarlı aktiviteler ölçüldü ve artan inkübasyon periyodu ile aktivitede kademeli bir düşüş olurken, konsantrasyonun arttırılması inhibisyon zonu çapının artmasıyla sonuçlandı. Deneysel kanıtlar, Escherichia coli (1), Shigella sonnei, Aspergillus terreus ve Rhizopus stolonifer'in hem yapraklar hem de gövde kabuğu metanolik özleri tarafından inhibe edilmediğini,Streptococcus pyogenes, Staphylococcus aureus (1), Staphylococcus aureus (2), Shigella sonnei, Escherichia coli (2) ve Neisseria gonorrhoeae , A. ornatus hem yapraklar hem de ağaç kabuğu metanolik özleri tarafından bastırılmıştır. Bu bulgular, çeşitli bakteri ve mantar patojenlerini tedavi etmek için S. alba'nın metanolik preparatlarının kullanımını desteklemektedir .

Referanslar

ADNAN, M., BİBİ, R., AZİZULLAH, A., ANDALEEB, R., MUSSARAT, S., TARIQ, A., ULLAH, R., ELSALAM, NM, KHAN, AL ve BEGÜM, S., 2015. Yaygın sindirim sorunlarına karşı kullanılan etnomedikal bitkiler. Afrika Geleneksel, Tamamlayıcı ve Alternatif Tıp Dergisi , cilt. 12, hayır. 5, s. 99-117. http://dx.doi.org/10.4314/ajtcam.v12i5.15
» http://dx.doi.org/10.4314/ajtcam.v12i5.15
ALAMGEER, UTTRA, AM, AHSAN, H., HASAN, UH ve CHAUDHARY, MA, 2018. Pakistan'da inflamatuar bozuklukların tedavisinde kullanılan bitki kökenli geleneksel ilaçlar: bir derleme. Geleneksel Çin Tıbbı Dergisi , cilt. 38, hayır. 4, s. 636-656. http://dx.doi.org/10.1016/S0254-6272(18)30897-5 PMid:32186090.
» http://dx.doi.org/10.1016/S0254-6272(18)30897-5
BHUYAN, DJ, VUONG, QV, CHALMERS, AC, VAN ALTENA, IA, BOWYER, MC ve SCARLETT, CJ, 2017. Okaliptüs microcorys yapraklarının sulu ekstraktının fitokimyasal, antibakteriyel ve antifungal özellikleri. Güney Afrika Botanik Dergisi , cilt. 112, s. 180-185. http://dx.doi.org/10.1016/j.sajb.2017.05.030
» http://dx.doi.org/10.1016/j.sajb.2017.05.030
BURČOVÁ, Z., KREPS, F., GREIFOVÁ, M., JABLONSKÝ, M., HÁZ, A., SCHMIDT, Š. ve ŠURINA, I., 2018. Norveç ladin kabuğu ekstrelerinin fitosterollerinin ve metil dehidroabietatın antibakteriyel ve antifungal aktivitesi. Biyoteknoloji Dergisi , cilt. 282, s. 18-24. http://dx.doi.org/10.1016/j.jbiotec.2018.06.340 PMid:29940188.
» http://dx.doi.org/10.1016/j.jbiotec.2018.06.340
CUELLAR, JE, MARTÍNEZ, J., ROJANO, B., GIL, JH ve DURANGO, D., 2018. Platymiscium gracile Benth'in kimyasal bileşimi ve antioksidan ve antibakteriyel aktivitesi.: nesli tükenme tehdidi altındaki bir tür. King Saud Üniversitesi Dergisi - Bilim , cilt. 32, hayır. 1, s. 702-708. https://doi.org/10.1016/j.jksus.2018.11.006
» https://doi.org/10.1016/j.jksus.2018.11.006
DAFALLAH BILAL, MA ve HOSSAIN, MA, 2019. Geleneksel olarak hepatit tedavisinde kullanılan Suaeda maritima'nın farklı ham özlerinin antibakteriyel aktivitesi. Biyokataliz ve Tarımsal Biyoteknoloji , cilt. 22, s. 101383. http://dx.doi.org/10.1016/j.bcab.2019.101383
» http://dx.doi.org/10.1016/j.bcab.2019.101383
DESAM, NR, AL-RAJAB, AJ, SHARMA, M., MYLABATHULA, MM, GOWKANAPALLI, RR ve ALBRATTY, M., 2017. Mentha × Piperita L. (nane) esansiyelinin kimyasal bileşenleri, in vitro antibakteriyel ve antifungal aktivitesi yağlar. King Saud Üniversitesi Dergisi – Bilim , cilt. 31, hayır. 4, s. 528-533. https://doi.org/10.1016/j.jksus.2017.07.013
» https://doi.org/10.1016/j.jksus.2017.07.013
DIAS, IJ, TRAJANO, ERIS, CASTRO, RD, FERREIRA, GLS, MEDEIROS, HCM ve GOMES, DQC, 2018. Candida spp. oral kandidiyazisli bireylerden izole edilmiştir. Brezilya Biyoloji Dergisi = Revista Brasileira de Biologia , cilt. 78, hayır. 2, s. 368-374. http://dx.doi.org/10.1590/1519-6984.171054 PMid:28977047.
» http://dx.doi.org/10.1590/1519-6984.171054
EL MOUSSAOUI, A., JAWHARI, FZ, ALMEHDI, AM, ELMSELLEM, H., FIKRI BENBRAHIM, K., BUSTA, D. ve BARI, A., 2019. Withania frutescens'in toplam polifenollerinin antibakteriyel, antifungal ve antioksidan aktivitesi. L. Biyoorganik Kimya , cilt. 93, pp. 103337. http://dx.doi.org/10.1016/j.bioorg.2019.103337 PMid:31627061.
» http://dx.doi.org/10.1016/j.bioorg.2019.103337
FORTINI, P., DI MARZIO, P., GUARRERA, PM ve IORIZZI, M., 2016. Mainarde Dağları'ndaki (orta-güney Apenin, İtalya) şifalı bitkiler üzerine etnobotanik çalışma. Etnofarmakoloji Dergisi , cilt. 184, sayfa 208-218. http://dx.doi.org/10.1016/j.jep.2016.03.010 PMid:26969402.
» http://dx.doi.org/10.1016/j.jep.2016.03.010
FOUCHE, G., CRAGG, GM, PILLAY, P., KOLESNIKOVA, N., MAHARAJ, VJ ve SENABE, J., 2008. Güney Afrika bitkilerinin in vitro antikanser taraması. Etnofarmakoloji Dergisi , cilt. 119, hayır. 3, s. 455-461. http://dx.doi.org/10.1016/j.jep.2008.07.005 PMid:18678239.
» http://dx.doi.org/10.1016/j.jep.2008.07.05
GLIGORIĆ, E., IGIĆ, R., SUVAJDŽIĆ, L. ve GRUJIĆ-LETIĆ, N., 2019. Salix L. cinsinin türleri: Potansiyel asetilkolinesteraz inhibitörlerine biyokimyasal tarama ve moleküler yerleştirme yaklaşımı. Uygulamalı Bilimler (İsviçre) , cilt. 9, hayır. 9, s. 1842. https://doi.org/10.3390/app9091842
» https://doi.org/10.3390/app9091842
HAFEDH, H., FETHI, BA, MEJDI, S., EMIRA, N. ve AMINA, B., 2010. Effect of Mentha longifolia L. ssp. atomik kuvvet mikroskobu ile görüntülenen dört patojenik bakterinin morfolojisi üzerinde longifolia esansiyel yağı. Afrika Mikrobiyolojik Araştırma Dergisi , cilt. 4, hayır. 11, s. 1122-1127.
HARRINGTON, SM, DUDLEY, EG ve NATARO, JP, 2006. Enteroagregatif Escherichia coli enfeksiyonunun patogenezi. FEMS Mikrobiyoloji Mektupları , cilt. 254, hayır. 1, s. 12-18. http://dx.doi.org/10.1111/j.1574-6968.2005.00005.x PMid:16451173.
» http://dx.doi.org/10.1111/j.1574-6968.2005.00005.x
JALALVAND, AR, ZHALEH, M., GOORANI, S., ZANGENEH, MM, SEYDI, N., ZANGENEH, A. ve MORADI, R., 2019. Etanol özütünün kimyasal karakterizasyonu ve antioksidan, sitotoksik, antibakteriyel ve antifungal özellikleri Allium Saralicum RM Fritsch, linolenik asit, metil ester açısından zengin bırakır. Fotokimya ve Fotobiyoloji Dergisi. B, Biyoloji , cilt. 192, sayfa 103-112. http://dx.doi.org/10.1016/j.jphotobiol.2019.01.017 PMid:30731424.
» http://dx.doi.org/10.1016/j.jphotobiol.2019.01.017
JAVED, B., NAWAZ, K. ve MUNAZIR, M., 2020. Salix alba L.'den ekstrakte edilen tanenlerin farklı Gram-Pozitif ve Gram-Negatif bakteri suşlarına karşı fitokimyasal analizi ve antibakteriyel aktivitesi. İran Bilim ve Teknoloji Dergisi, İşlem A: Bilim , cilt. 44, s. 1303-1314.
KAPPERUD, G., RORVIK, LM, HASSELTVEDT, V., HOIBY, EA, IVERSEN, BG, STAVELAND, K., JOHNSEN, G., LEITAO, J., HERIKSTAD, H., ANDERSSON, Y., LANGELAND, G ., GONDROSEN, B. ve LASSEN, J., 1995. Shigella sonnei enfeksiyonunun patlak vermesi, ithal buzdağı maruluna kadar uzanıyor. Klinik Mikrobiyoloji Dergisi , cilt. 33, hayır. 3, s. 609-614. http://dx.doi.org/10.1128/jcm.33.3.609-614.1995 PMid:7751364.
» http://dx.doi.org/10.1128/jcm.33.3.609-614.1995
KUTLUK, İ., ASLAN, M., ORHAN, İE ve ÖZÇELİK, B., 2018. Seçilmiş Helichrysum türlerinin antibakteriyel, antifungal ve antiviral biyoaktiviteleri. Güney Afrika Botanik Dergisi , cilt. 119, s. 252-257. http://dx.doi.org/10.1016/j.sajb.2018.09.009
» http://dx.doi.org/10.1016/j.sajb.2018.09.009
LAMAGNI, TL, NEAL, S., KESHISHIAN, C., ALHADDAD, N., GEORGE, R., DUCKWORTH, G., VUOPIO-VARKILA, J. ve EFSTRATIOU, A., 2008. Şiddetli streptokok pyogenes enfeksiyonları, Birleşik Krallık , 2003-2004. Gelişen Bulaşıcı Hastalıklar , cilt. 14, hayır. 2, s. 202-209. http://dx.doi.org/0.3201/eid1402.070888 PMid:18258111.
» http://dx.doi.org/0.3201/eid1402.070888
LOWY, FD, 1998. Staphylococcus aureus enfeksiyonları. New England Tıp Dergisi , cilt. 339, hayır. 8, s. 520-532. http://dx.doi.org/10.1056/NEJM199808203390806 PMid:9709046.
» http://dx.doi.org/10.1056/NEJM199808203390806
LYCKE, E., LÖWHAGEN, GB, HALLHAGEN, G., JOHANNISSON, G. ve RAMSTEDT, K., 1980. Genital Chlamydia trachomatis enfeksiyonunun bulaşma riski, genital Neisseria gonorrhoeae enfeksiyonundan daha azdır. Cinsel Yolla Bulaşan Hastalıklar , cilt. 7, hayır. 1, s. 6-10. http://dx.doi.org/10.1097/00007435-198001000-00002 PMid:6771879.
» http://dx.doi.org/10.1097/00007435-198001000-00002
MARINHO, TA, OLIVEIRA, MG, MENEZES-FILHO, ACP, CASTRO, CFS, OLIVEIRA, IMM, BORGES, LL, MELO-REIS, PR ve SILVA-JR, NJ, 2021. Anadenanthera peregrina kök kabuğunun hidroetanol özü. Brezilya Biyoloji Dergisi = Revista Brasileira de Biologia , cilt. 82, s. e234476. http://dx.doi.org/10.1590/1519-6984.234476 PMid:33681898.
» http://dx.doi.org/10.1590/1519-6984.234476
MATIVANDLELA, SPN, LALL, N. ve MEYER, JJM, 2006. Pelargonium reniforme (CURT) ve Pelargonium sidoides (DC) (Geraniaceae) kök ekstraktlarının (köklerinin) antibakteriyel, antifungal ve antitüberküler aktivitesi. Güney Afrika Botanik Dergisi , cilt. 72, hayır. 2, s. 232-237. http://dx.doi.org/10.1016/j.sajb.2005.08.002
» http://dx.doi.org/10.1016/j.sajb.2005.08.002
MOGASHOA, MM, MASOKO, P. ve ELOFF, JN, 2019. Farklı Combretum molle (Combretaceae) yaprak özleri, birkaç farklı mantar önleyici ve antibakteriyel bileşik içerir. Güney Afrika Botanik Dergisi , cilt. 126, s. 322-327. http://dx.doi.org/10.1016/j.sajb.2019.06.035
» http://dx.doi.org/10.1016/j.sajb.2019.06.035
PUTRA, MY, HADI, TA ve MURNIASIH, T., 2016. Endonezya, Anambas Adaları'ndan toplanan on iki süngerin in vitro antibakteriyel ve antifungal aktiviteleri. Asya Pasifik Tropikal Hastalık Dergisi , cilt. 6, hayır. 9, s. 732-735. http://dx.doi.org/10.1016/S2222-1808(16)61119-2
» http://dx.doi.org/10.1016/S2222-1808(16)61119-2
SATI, P., DHYANI, P., BHATT, ID ve PANDEY, A., 2018. Ekstraksiyon yöntemine göre antimikrobiyal perspektifte Ginkgo biloba flavonoid glikozitler. Geleneksel ve Tamamlayıcı Tıp Dergisi , cilt. 9, hayır. 1, s. 15-23. http://dx.doi.org/10.1016/j.jtcme.2017.10.003 PMid:30671362.
» http://dx.doi.org/10.1016/j.jtcme.2017.10.003
SHAI, LJ, MCGAW, LJ, MASOKO, P. ve ELOFF, JN, 2008. Candida albicans'a karşı aktif olan, geleneksel olarak kullanılan yedi Güney Afrika bitki türünün antifungal ve antibakteriyel aktivitesi. Güney Afrika Botanik Dergisi , cilt. 74, hayır. 4, s. 677-684. http://dx.doi.org/10.1016/j.sajb.2008.04.003
» http://dx.doi.org/10.1016/j.sajb.2008.04.003
SHINWARI, ZK, 2010. Pakistan'da tıbbi bitkiler araştırması. Tıbbi Bitkiler Araştırma Dergisi , cilt. 4, hayır. 3, s. 161-176.
SILVA, FRG, MATIAS, TMS, SOUZA, LIO, MATOS-ROCHA, TJ, FONSECA, SA, MOUSINHO, KC ve SANTOS, AF, 2019. Kırmızı propolis Alagoas'ın fitokimyasal tarama ve in vitro antibakteriyel, antifungal, antioksidan ve antitümör aktiviteleri . Brezilya Biyoloji Dergisi = Revista Brasileira de Biologia , cilt. 79, hayır. 3, s. 452-459. http://dx.doi.org/10.1590/1519-6984.182959 PMid:30379200.
» http://dx.doi.org/10.1590/1519-6984.182959
SILVA, KB, PINHEIRO, CTS, SOARES, CRM, SOUZA, MA, MATOS-ROCHA, TJ, FONSECA, SA, PAVÃO, JMSJ, COSTA, JG, PIRES, LLS ve SANTOS, AF, 2021. Fitokimyasal karakterizasyon, antioksidan potansiyel ve Averrhoa carambola L.'nin (Oxalidaceae) çok dirençli patojenlere karşı antimikrobiyal aktivitesi. Brezilya Biyoloji Dergisi = Revista Brasileira de Biologia , cilt. 81, hayır. 3, s. 509-515. http://dx.doi.org/10.1590/1519-6984.220259 PMid:32876163.
» http://dx.doi.org/10.1590/1519-6984.220259
SULIMA, P. ve PRZYBOROWSKI, JA, 2019. Mor söğüt (Salix purpurea L.) ve artrit ve romatizma tedavisinde potansiyel kullanımları. Artrit ve ilgili inflamatuar hastalıklar için diyet müdahaleleri olarak biyoaktif gıda ABD: Elsevier.

Bel Fıtığına Ne İyi Gelir Bel Ağrısı Nasıl Geçer Bel Fıtığı Tedavisi Nasıl Olur.

**igokcek** · 01 July 2013, 08:55

Salix alba (L.) Yaprak ve Kabuğundaki Fenolik Bileşiklerin Tanımlanması ve Birikmesi ve Biyolojik Potansiyelleri

Ewelina Piątczak , ¹Monika Dybowska , ²Elżbieta Płuciennik , ³Katarzyna Kośla , ³Joanna Kolniak-Ostek , ⁴ ve Urszula Kalinowska-Lis ^2,^*
Yazar bilgileri Makale notları Telif hakkı ve Lisans bilgileri Sorumluluk Reddi
Bu makale, PMC'deki diğer makaleler tarafından alıntılanmıştır .
Git: Soyut

Çalışma, Salix alba'nın hidrometanol özütlerindeki fenolik bileşikleri incelemektedir.(L.) yaprak ve kabuğunun yanı sıra antioksidan aktiviteleri ve sitotoksik potansiyelleri. UPLC-PDA-Q/TOF-MS analizi, yapraklarda toplam 29 ve kabukta 34 fenolik bileşik gösterdi. Toplam fenolik bileşik içeriği, yapraklarda 5575.96 mg/100 g kuru ağırlık (DW) ve kabukta 2330.31 mg/100 g DW idi. Bileşikler, fenolik asitlerin (yedi yaprakta ve beşi kabukta), flavanoller ve prosiyanidinlerin (yapraklarda sekiz ve kabukta 26) ve flavonollerin (yapraklarda 14 ve kabukta üç) türevleri olarak tanımlandı. Her iki ekstre de 1,1-difenil-2-pikrilhidrazil (DPPH) ve 2,2'-azinobis (3-etilbenzotiazolin-6-sülfonik asit (ABTS)'e karşı radikal süpürücü aktivite ile değerlendirilen güçlü antioksidan potansiyeli sergilemiştir, ancak ağaç kabuğu ekstresi standart olarak kullanılan askorbik asitten bile daha güçlüdür. Her iki ekstrenin sitotoksisitesi, Presto Blue hücre canlılığı testi kullanılarak insan derisi fibroblastlarına ve insan epidermal keratinosit hücre hatlarına karşı değerlendirildi. Keratinositler, test edilen özlere fibroblastlardan daha dirençliydi. Antioksidan aktivite sergileyen konsantrasyonlardaki yaprak ve ağaç kabuğu ekstreleri de keratinosit hücre hattına karşı toksik değildi. Böylece,S. alba özleri, özellikle yaprak özü, kozmetik ürünlerde veya bitkisel ilaçlarda toksik olmayan bir doğal antioksidan ve biyoaktif ikincil metabolitlerin kaynağı olarak umut vaat ediyor.

Anahtar Kelimeler: polifenolik bileşikler, antioksidan aktivite, sitotoksik aktivite, fibroblast hücre dizisi, keratinosit hücre dizisi
Git: 1. Giriş

Son birkaç yılda, sentetik ürünlere alternatif olarak şifalı bitkilerden elde edilen doğal ilaçlara olan ihtiyaçta bir artış görülmüştür [ 1 ]. Bu biyoaktif bileşiklerin bir kısmı, yeni ilaçların geliştirilmesi için başlangıç noktaları olarak hizmet eder [ 2 ]. Klinik çalışmalar, bazı bitkisel ilaçların hastalar tarafından daha iyi tolere edildiğini ve sentetik türevlerden daha az yan etki gösterdiğini göstermiştir [ 3 ].

Söğüt kabuğu özü binlerce yıldır analjezik, antipiretik ve antiinflamatuar olarak kullanılmaktadır. Kayıtlar, 6000 yıl kadar önce Mezopotamya'da beyaz söğüt kullanıldığını gösteriyor. Hipokrat, ateş, iltihaplanma ve ağrıdan muzdarip hastalar için söğüt kabuğu çiğnemeyi önerdi [ 4 ]. Günümüzde söğüt kabuğu, romatizmal ağrı, sırt ağrısı, diş ağrısı ve adet krampları gibi birçok farklı ağrı türünü tedavi etmek için kullanılmaktadır. Ayrıca, doğal seçici olmayan bir COX-1 ve COX-2 inhibitörü olan salisin varlığından dolayı ateş, boğaz ağrısı, baş ağrısı ve gribi gidermek için de kullanılır [ 5 ].

Söğüt kabuğu özleri genellikle salisin için standardize edilmiş olsa da, özlerdeki polifenoller dahil diğer bileşikler de kozmetoloji gibi alanlarda önemli roller oynayabilir [ 6 , 7 ]. Son zamanlarda, farklı damarlı odunsu bitkilerin kabukları, diğerlerinin yanı sıra antioksidan, antienflamatuar ve antitümör özellikleri de dahil olmak üzere geniş biyolojik aktiviteler sergileyen değerli bir biyoaktif bileşik kaynağı olarak kabul edilmektedir. Birçok çalışma, ağaç kabuğu ekstraktlarının geniş biyoaktivite spektrumunun esas olarak (poli)fenolik bileşiklerin varlığı ile bağlantılı olduğunu doğrulamaktadır [ 8 , 9].]. Polifenolik bileşikler, antimutajenik, antikanserojenik ve yaşlanma karşıtı özellikler gösterir; ayrıca reaktif oksijen türlerini [ 10 ] yakalayarak çok güçlü antioksidan özellikler gösterirler ve dolayısıyla biyolojik sistemleri diğerlerinin yanı sıra kansere, ateroskleroza, diyabete, hızlandırılmış yaşlanmaya ve Alzheimer hastalığına neden olabilen oksidatif strese karşı koruyabilirler [ 11 , 12 ].

Ak söğüt ( Salix alba L.)—Salicaceae, Avrupa, Asya ve Kuzey Afrika'da doğal olarak bulunan küçük bir ağaçtır. Tür, kuzey yarımkürenin soğuk ve düşük sıcaklıklı bölgelerinde ve çoğunlukla nemli topraklarda nehir kıyılarında yetiştiği Polonya'da yaygındır [ 13 ].

Üç tür: Salix purpurea , S. daphnoides ve S. fragilis , uyuşturucu söğüt kabuğunun ana kaynaklarıdır - Salicis Cortex ve literatürde yaygın olarak tanımlanmıştır [ 14 ]. Diğer Salix türlerinde bulunan polifenolik bileşiklerle ilgili raporlar eksik ve sınırlıdır. S. alba söğüt türleri dışındaki türlerin kabuklarında ve/veya yapraklarında şimdiye kadar sadece birkaç bileşik rapor edilmiştir , örneğin, S. purpurea , S. daphnoides , S. phylicifolia , S. myrsinites , S. glauca , S. fragilis , S. lapponum, S. borealis ve S. reticulata [ 15 , 16 , 17 , 18 , 19 ]. S. alba'nın kimyasal bileşimi ve biyolojik aktivitesi hakkındaki veriler sınırlıdır [ 6 , 20 , 21 ]. Karl et al. [ 20 ] S. alba'da birkaç flavonoid türevi tespit etti . Zaiter et al. [ 21 ] öğütme ve elemeden sonra elde edilen S. alba kabuğu tozlarının hidrometanol özütlerinden ana bileşiklerin (lipidler, protein, küller, karbonhidratlar) miktarını belirledi . Süleyman et al. [ 6] , Folin–Ciocalteu yöntemiyle S. alba kabuğundan elde edilen etanolik ekstrakttaki toplam fenolik içeriği belirledi ve DPPH tahlili ile radikal temizleme aktivitesi dahil olmak üzere çeşitli biyolojik aktiviteleri tahlil etti.

Bununla birlikte, beyaz söğüt yaprağı ekstraktının fitokimyasal profili şimdiye kadar araştırılmamıştır. Bu nedenle, bu çalışmanın amacı, S. alba'nın yaprak ve kabuk ekstraktlarının polifenolik profilinin UPLC-PDA-Q/TOF-MS kullanarak kalitatif ve kantitatif bir analizini yapmaktır . Kağıt ayrıca analiz edilen iki özütün biyolojik potansiyellerini karşılaştırır. 1,1-difenil-2-pikrilhidrazil (DPPH) ve 2,2'-azinobis(3-etilbenzotiazolin-6-sülfonik asit (ABTS) deneylerini kullanarak radikal süpürücü aktivitelerini inceler.Ayrıca, bu çalışmada ayrıca araştırdık. , Presto Blue hücre canlılığı testinde ilk kez, iki ekstraktın iki satır insan derisi hücre hattına (insan derisi fibroblastı ve insan epidermal keratinositleri) karşı sitotoksik aktivitesi.

Git: 2. Malzemeler ve Yöntemler

2.1. Reaktifler ve Standartlar

TPTZ (2,4,6-tris(2-piridil)-s-triazin), ABTS (2,2′azino-bis(3-etilbenzotiazolin-6-sülfonik asit), potasyum persülfat, DPPH (2,2-difenil -1 picrylhydrazyl), pH 7.4'te fosfat tampon çözeltisi, FeCb _3, Sigma-Aldrich (Merck. HCI, askorbik asit ve kloroform Poch tarafından temin edilmiştir Darmstadt, Almanya) 'dan temin edildi, pH 3.6, metanol, asetat diretkeni (Avantor , Gliwice, Polonya).

Formik asit, metanol, 1-kafeoilkinik, 3-kafeoilkinik ve 5-kafeoilkinik asit, Sigma-Aldrich'ten (Steinheim, Almanya) satın alındı. Asetonitril, Merck'ten (Darmstadt, Almanya) satın alındı. İzoramnetin 3- O -rutinoside, izoramnetin 3- O -P-galaktozid, kersetin 3- O -P-galaktozid, kersetin 3- O glukosit, kuersetin 3- O -rutinoside, (+) - kateşin prosiyanidin B2 Extrasynthese (Lyon satın alınmıştır, Fransa). 2.2. Bitki Malzemesi

Salix alba'nın (L.) kabuğu ve yaprakları Polonya, Lębork'ta (54°32′ K 17°45″ D) toplandı (22 Nisan 2019). Bitki, Rutkowski'ye göre E. Piątczak tarafından tanımlanmıştır [ 22 ]. Kupon örneği, Polonya Łódź Tıp Üniversitesi Biyoloji ve Farmasötik Botanik Departmanında saklandı (No. EP/Sa/2019). Bitki materyali, ışıktan korunarak iki hafta boyunca oda sıcaklığında havayla kurutuldu. 2.3. Ekstraktların Hazırlanması

Kuru bitki materyali (antioksidan deneyler için 1 gr kullanıldı ve UPLC analizi için 100 mg ağırlıklandırıldı), klorofilin çıkarılması için gece boyunca kloroform ile önceden özümlendi. Filtrasyondan sonra kalan bitki materyali, 40 °C'de bir ultrasonik banyoda 30 dakika boyunca 30 mL metanol/su karışımı 7:3 ( h / h ) ile üç kez özümlendi . Daha sonra karışım bir kağıt filtreden süzüldü, özler birleştirildi ve düşük basınç altında kuruyana kadar buharlaştırıldı. Ekstraktların verimleri şu şekildeydi: %32.8 (yaprak özü) ve %34.6 (kabuk özü). 2.4. Fitokimyasal Profilleme

UPLC-PDA-Q/TOF-MS Polifenollerin Analizi

S. alba ekstraktlarındaki polifenoller, bir kütle dedektörü G2 Q-TOF mikro kütle spektrometresi (Waters Corporation, Milford, MA, ABD) ile bir ikili solvent yöneticisine (Waters Corporation, Milford, MA, ABD) sahip bir fotodiyot dizi detektörü ile donatılmış bir ACQUITY Ultra Performance LC sistemi kullanılarak tanımlandı ( Waters, Manchester, UK) negatif modda çalışan bir elektrosprey iyonizasyon (ESI) kaynağı ile donatılmıştır. Bireysel polifenoller, 30 °C'de bir UPLC BEH C18 kolonu (1.7 mm, 2.1 x 100 mm, Waters) kullanılarak ayrıldı. 10 uL'lik bir numune hacmi enjekte edildi ve elüsyon, bir dizi lineer gradyan ve 0.42 mL/dk'lık sabit akış oranları ile 15 dakikada tamamlandı. Mobil faz, solvent A'dan (% 0.1 formik asit, v / v) oluşuyordu.) ve solvent B (%100 asetonitril). Doğrusal gradyan şu şekildeydi: 0.0–1.0 dakika, %99 A, 0.42 mL/dak (izokratik), 1.0–12,0 dakika, %65,0 A, 0.42 mL/dak (doğrusal), 12.0–12.5 dakika, %99 A, 0,42 mL/dak (doğrusal), 12,5–13,5 dakika, %99 A, 0,42 mL/dak (izokratik). Analiz, m / z 100–1500'den tam tarama, verilere bağlı MS taraması kullanılarak gerçekleştirildi . Referans bileşik olarak 500 pg/mL'lik bir konsantrasyonda lösin-enkefalin kullanıldı ve 554.2615 Da'da [MH] ⁻ iyonu tespit edildi. [MH] ^-iyonlar, bir Hamilton pompası kullanılarak LockSpray kanalı aracılığıyla kalıcı olarak verilen ESI-MS doğru kütle deneylerinde gerçekleştirilen 15 dakikalık bir analiz sırasında tespit edildi. Kitle penceresi için kilit kütle düzeltmesi 1000 idi. Kütle spektrometresi negatif iyon modunda çalıştırıldı, taban tepe yoğunluğu (BPI) kromatogramlarına ayarlandı ve saniyede 12.400 sayıma (cps) (%100) ölçeklendirildi. Optimize edilmiş MS koşulları aşağıdaki gibidir: 2500 V'luk kılcal voltaj, 30 V'luk koni voltajı, 100 °C'lik kaynak sıcaklığı, 400 °C'lik desolvasyon sıcaklığı ve 600 L/h'lik desolvasyon gazı (azot) akış hızı.

Çarpışma kaynaklı parçalanma deneyleri, 0,3 ila 2 V voltaj rampa döngüleri ile, çarpışma gazı olarak argon kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Tek bileşenlerin karakterizasyonu, tutma süresi ve doğru moleküler kütlelere dayalı olarak gerçekleştirilmiştir. Her bileşik, parçalanmadan önce ve sonra negatif modda tahmini moleküler kütlesine optimize edildi. UPLC–MS'den elde edilen veriler daha sonra MassLynx 4.0 ChromaLynx Application Manager yazılımına (Waters) girildi.

Çalışmalar şu dalga boylarında izlendi: 280 nm'de flavan-3-ols ve prosiyanidinler, 320 nm'de fenolik asitler ve 360 nm'de flavonoller. PDA spektrumları, 2 nm'lik adımlarla 200-600 nm dalga boyu aralığında ölçülmüştür. Tutma süreleri ve spektrumlar, otantik standartlarınkiyle karşılaştırıldı.

Fenolik bileşiklerin miktar tayini, yapı ile ilgili hedef analit/standart (kimyasal yapı veya fonksiyonel grup) ilkesine göre seçilen referans bileşikler kullanılarak harici kalibrasyon eğrileri ile gerçekleştirilmiştir. 3-kafeoilkinik asit için kalibrasyon eğrisi, kafeoilkinik asit türevlerini ölçmek için kullanıldı. Kafeik asit için kalibrasyon eğrisi, kafeoilheksoz türevlerini ölçmek için kullanıldı. Daha sonra 1-kafeoilkinik ve 5-kafeoilkinik asitler kendi standartlarıyla ölçülmüştür. Prosiyanidin B2 için kalibrasyon eğrisi, tüm B tipi prosiyanidinleri ölçmek için kullanıldı. (+)-kateşin ve (-)-epikateşin, (+)-kateşin standardı ile ölçülmüştür. Quercetin rutinoside, 3- O -glucoside ve 3- O kalibrasyon eğrileri-galaktozid, kuersetin türevlerini ölçmek için kullanıldı. İzoramnetin ölçümü için, izoramnetin 3- O -rutinoside ve 3- O glukosit kullanılmıştır.

Tüm belirlemeler üç kopya halinde yapıldı ( n = 3). 2.5. Antioksidan Aktivite

2.5.1. ABTS Testi

Antioksidan aktivite, Re ve arkadaşlarına göre ABTS radikal katyon renk giderme testi kullanılarak belirlendi. [ 23 ] ve Guss ve ark. [ 24] bir Shimadzu UV-1800 UV/Vis spektrofotometre kullanarak. 19.5 mg ABTS (Sigma-Aldrich Sp. z oo, Poznan, Polonya) pH 7.4'te 50 mM fosfat tamponu ve 3.3 mg potasyum persülfat (Sigma-Aldrich Sp. z oo, Poznan, Polonya) ile karıştırılarak bir ABTS stok solüsyonu hazırlandı. . Bu karışım, kullanımdan önce 14 saat oda sıcaklığında karanlıkta tutuldu. ABTS stok solüsyonu, 734 nm'de negatif kontrolün (0.9 ± 0.05) bir absorbansını vermek üzere pH 7.4'te fosfat tamponu ile seyreltildi. Deney, 0.5 mL ABTS çözeltisine 7.5, 10.0, 15.0, 25.0 ve 50.0 µg/mL konsantrasyonlarında her bir söğüt ekstraktından (yapraklardan ve ağaç kabuğundan ayrı ayrı) 0.5 mL eklenerek gerçekleştirildi. Absorbans, 734 nm'de 10 dakika sonra ölçüldü. Sonuçlar EC ₅₀ olarak ifade edildi, maksimum süpürme aktivitesinin %50'sinin kaydedildiği numunenin konsantrasyonu (µg kuru ekstrakt/mL cinsinden). Antioksidan standart olarak askorbik asit kullanılmıştır.

2.5.2. DPPH Testi

Numunelerin radikal süpürme aktivitesi, yokluğunda veya varlığında karanlıkta 30 dakika süreyle inkübe edilen radikal DPPH'nin (2,2-difenil-1-pikrilhidrazil) 517 nm metanolik solüsyonunda absorbans azalması izlenerek spektrofotometri ile değerlendirildi. bitki özleri [ 25 , 26 ]. DPPH solüsyonu, 517 nm'de negatif kontrolün (0.9 ± 0.05) bir absorbansını vermek üzere metanol/su karışımı 7:3 ( h / h ) ile seyreltildi . Deneyler, 0.5 mL DPPH çözeltisine 1.0, 5.0, 10.0, 15.0, 20.0, 25.0, 50.0, 100.0 (ug/mL) konsantrasyonlarında her bitki özünden 0.5 mL eklenerek gerçekleştirildi. DPPH'nin başlangıç konsantrasyonunu %50 (EC ₅₀ ) azaltmak için gerekli olan ekstrakt konsantrasyonu (µg kuru ekstrakt/mL).) deneysel koşullar altında hesaplanmıştır. Askorbik asit pozitif kontrol olarak kullanıldı. 2.6. Sitotoksik Aktivite

2.6.1. Hücre Çizgileri ve Kültür Ortamı

Sitotoksisite, iki insan hücre hattına karşı ölçüldü: 1BR.3.N (insan derisi fibroblastları, ECACC, Co. 90020508) ve insan epidermal keratinositleri, neonatal hücreler (Millipore, co. SCCE020).

İnsan derisi fibroblast (1BR.3.N) hücreleri, 2 mM glutamin, %1 esansiyel olmayan amino asitler (NEAA), %10 fetal sığır serumu (FBS), %1 antibiyotik-antimikotik ile desteklenmiş EMEM (EBSS) kültür ortamında tutuldu. .

İnsan epidermal keratinositleri, 6 mM L-glutamin, %0.40 EpiFactor P, 1.0 μM epinefrin, 0.5 ng/mL TGF-a, 100 ng/mL hidrokortizon hemisüksinat, 5 μg/mL içeren EpiGRO™ insan epidermal keratinosit tam ortamında kültürlendi. insülin ve apo-transferrin.

Hücreler 37 ° C'de kültürlendi ° bir C,% 5 CO nemlendirilmiş ₂ inkübatör.

2.6.2. Sitotoksik Aktivite Testi

S. alba yaprağı ve kabuğu ekstresi, 1BR.3.N ve insan epidermal keratinositlerine, Neonatal hücrelere karşı in vitro sitotoksisite için üreticinin talimatlarına göre Presto Blue hücre canlılık testi [ 27 ] ile test edildi .

Bitki özlerinin stok solüsyonu (1 mg/mL) bir metanol/su karışımı (7:3 v / v ) içinde çözüldü . Stok çözeltilerin son dilüsyonu kültür ortamında yapıldı. Hücreler ayrıca araç kontrolü (yani, özütler olmaksızın 7:3'lük bir metanol/su çözeltisi karışımının eşdeğer miktarları) ile işlendi.

Keratinositler ve fibroblastlar, 10 bir yoğunlukta tam bir ortamda 96 oyuklu plakalara tohumlandı ⁴ de / hücreleri. Tohumlamadan yirmi dört saat sonra hücreler, farklı konsantrasyonlarda bitki özütleri (5 ila 200 μg/mL) veya tam ortam (keratinositler için) veya FBS'siz ortam (fibroblastlar için) araç kontrolü ile işleme tabi tutuldu. 24 saatlik inkübasyondan sonra sitotoksisite, bir VICTOR™ ×4 Multilabel Plate Reader (Perkin Elmer, London, UK) üzerinde Presto Blue hücre canlılığı testi kullanılarak değerlendirildi. IC ₅₀ ekstrakt konsantrasyonu hücre büyüme inhibisyonu% 50 sergiledi araçları değerleri, GraphPad Prism 5.01 yazılımı aracı kullanılarak hesaplanmıştır. 2.7. İstatistiksel analiz

Her deney üç kopya halinde yapıldı ve en az üç kez tekrarlandı. Tüm veriler ortalama ± standart sapma (SD) olarak sunulmuştur. AK ₅₀ değerleri (antioksidan aktivite) Microsoft Excel yazılımı kullanılarak hesaplandı. IC ₅₀ değerleri (sitotoksik aktivite) GraphPad Prism 5.01 yazılımı aracı kullanılarak hesaplanmıştır.

Her iki ekstrakt arasındaki istatistiksel anlamlılık, parametrik olmayan, dağılımı olmayan bir Mann-Whitney U-testi veya Kruskal-Wallis testi kullanılarak belirlendi. Ortalamalar arasındaki farklar , her iki test için p ≤ 0.05'te anlamlı kabul edildi . Tüm istatistiksel analizler, Statistica yazılımı (sürüm 13.1, 2016, STATSoft, Cracow, Polonya) kullanılarak hesaplandı.

Git: 3. Sonuçlar ve tartışma

3.1. Fitokimyasal Profilleme

3.1.1. Salix alba Ekstraktlarında Fenoliklerin Tanımlanması

Bu çalışmada, S. alba yapraklarının ve kabuğunun hidrometanol özütlerinin fitokimyasal profili UPLC-PDA-Q/TOF-MS kullanılarak analiz edildi. Niteliksel ve niceliksel analizlerin sonuçları aşağıda özetlenmiştir:tablo 1 ve Şekil 1, şekil 2 ve Figür 3.

Resim, illüstrasyon vb. içeren harici bir dosya. Nesne adı biomolecules-10-01391-g001.jpg

Ayrı bir pencerede aç
Şekil 1
340 nm S. alba yaprağında 2.00 ila 12.00 dakikalık LC-DAD kromatogramı segmenti . Tepe numarası kimlikleri şurada görüntülenir:tablo 1.

Bir resim, illüstrasyon vb. içeren harici bir dosya. Nesne adı biomolecules-10-01391-g002.jpg

Ayrı bir pencerede aç
şekil 2
280 nm S. alba kabuğunda 2.00 ila 11.50 dakikalık LC-DAD kromatogramını segmentlere ayırın. Tepe numarası kimlikleri şurada görüntülenir:tablo 1.

Bir resim, illüstrasyon vb. içeren harici bir dosya. Nesne adı biomolecules-10-01391-g003.jpg

Ayrı bir pencerede aç
Figür 3
İçindekiler (mg/100 g DW) S. alba'nın yaprak ve kabuğunun hidrometanol özütlerindeki fenolik bileşiklerin ± SD'si. Kruskal-Wallis testinde aynı harfe sahip ortalamalar p ≤ 0.05'te istatistiksel olarak farklı değildir . tablo 1

UPLC-PDA-Q/TOF-MS ile Salix alba hidrometanol yaprak ve ağaç kabuğu ekstrelerinde (mg/100 g DW) karakteristik iyonlar ve fenolik bileşikler içeriği .

Fenolik Asitler
1	2.51	324	341	179	kafeoilheksoz I	2,98 ± 0,07	57,71 ± 0,09 *
2	2.72	324	341	179	kafeoilheksoz II	nd	24.71 ± 0.10 *
3	2.76	320	487	308/179	Kafeoil heksoz-deoksiheksosit I	nd	140,00 ± 0,22 *
5	3.26	320	487	308/179	Kafeoil heksoz-deoksiheksosit II	875.32 ± 1.18 *	nd
9	4.04	324	353	191/179	1- O -Kafeoilkinik asit ^b	117,43 ± 0,88 *	nd
11	4.12	324	353	191/179	3- O -Kafeoilkinik asit ^b	386.31 ± 1.26	41,96 ± 2,53 *
13	4.17	324	341	179	kafeoilheksoz III	nd	240,49 ± 0,46 *
15	4.24	325	707	353/191/179	Kafeoilkinik asit dimer I	60,63 ± 1,83 *	nd
21	4.77	325	707	353/191/179	Kafeoilkinik asit dimer II	10.11 ± 0.75 *	nd
24	5.14	324	353	191	5- O -Kafeoilkinik asit ^b	37,85 ± 0,59 *	nd
						Toplam 1490.63 ± 2.86	Toplam 504,87 ± 2,58 *
Flavanoller ve Prosiyanidinler
4	3.12	280	593	407/289	(Epi)kateşin-(Epi)gallocatechin I	nd	130.67 ± 1.16 *
6	3.45	280	593	407/289	(Epi)kateşin-(Epi)gallokateşin II	nd	10.09 ± 0.19 *
7	3.69	280	593	407/289	(Epi)kateşin-(Epi)gallokateşin III	nd	59.79 ± 5.79 *
8	3.87	279	881	407/289	A-type procyanidin dimer digallate	n.d.	48.66 ± 0.50 *
10	4.09	280	577	407/289	A-type procyanidin dimer ^b I	n.d.	224.33 ± 1.58 *
12	4.16	281	577	407/289	A-type procyanidin dimer ^b II	241.31 ± 1.03	22.33 ± 0.57 *
14	4.20	280	577	289	A-type procyanidin dimer ^b III	n.d.	9.22 ± 0.90 *
16	4.30	277	865	577/287	B-type procyanidin trimer I	241.43 ± 1.16	22.90 ± 0.46 *
17	4.39	277	865	577/289	A-type procyanidin trimer I	n.d.	25.87 ± 0.18 *
18	4.48	281	577	407/289	A-type procyanidin dimer ^b IV	n.d.	14.27 ± 5.63 *
19	4.55	280	289		(+)-Catechin	n.d	63.79 ± 2.60 *
20	4.74	280	289	245	(−)-Epicatechin ^b	n.d.	176.49 ± 14.02 *
22	5.08	281	305	221/179	Epigallocatechin ^b I	319.52 ± 1.62 *	n.d.
23	5.12	279	1169	865/577/289	A-type procyanidin trimer digallate	n.d.	99.25 ± 0.04 *
25	5.30	277	865	577/289	A-type procyanidin trimer II	n.d.	15.07 ± 0.08 *
26	5.45	277	865	577/287	B-type procyanidin trimer II	n.d.	40.79 ± 1.01 *
27	5.64	280	865	577/287	B-type procyanidin trimer III	124.37 ± 9.44 *	n.d.
28	5.75	280	305	221/219/179	Epigallocatechin ^b II	324.69 ± 0.88 *	n.d.
29	6.07	281	1153	865/577/287	B-type procyanidin tetramer I	n.d.	25.54 ± 0.04 *
30	6.10	277	865	577/287	B-type procyanidin trimer IV	246.46 ± 1.69 *	n.d.
31	6.20	281	1154	577/287	B-type procyanidin tetramer II	n.d.	56.07 ± 1.51 *
33	6.45	280	577	289	A-type procyanidin dimer ^b V	n.d.	198.24 ± 0.06 *
34	6.47	281	1441	864/575/287	B-type procyanidin pentamer	118.11 ± 0.13 *	n.d.
36	6.79	279	575	287	B-type procyanidin dimer ^b I	395.23 ± 0.73 *	n.d.
38	7.14	280	465	289	(Epi)catechin methyl-hexoside I	n.d.	68.55 ± 1.12 *
41	7.28	280	465	289	(Epi)catechin methyl-hexoside II	n.d.	56.78 ± 0.99 *
43	7.60	280	1152	863/577/289	A-type procyanidin tetramer	n.d	33.45 ± 0.11 *
45	8.08	280	577	407/289	A-type procyanidin dimer ^b VI	n.d.	94.91 ± 0.08 *
47	8.17	280	865	577/289	A-type procyanidin trimer III	n.d.	103.61 ± 0.10 *
49	8.68	280	465	289	(Epi)catechin methyl-hexoside III	n.d.	96.21 ± 1.10 *
50	9.56	280	465	289	(Epi)catechin methyl-hexoside IV	n.d.	28.52 ± 0.07 *
56	11.09	280	893	603/289	(Epi)catechin-ethyl trimer	n.d.	70.45 ± 0.9 *
						Sum 2011.12 ± 9.92	Sum 1795.85 ± 16.78
Flavonols
32	6.39	350	609	301	Quercetin 3-O-rutinoside ^b	92.91 ± 2.05 *	n.d.
35	6.62	340	447	301	Quercetin methyl-pentoside	9.11 ± 0.39 *	n.d.
37	7.13	340	651	446/301	Quercetin acylated-deoxyhexoside I	166.51 ± 1.79 *	n.d.
39	7.18	340	651	447/301	Quercetin acylated-deoxyhexoside II	148.93 ± 1.02 *	n.d.
40	7.22	351	623	315	Isorhamnetin 3-O-rutinoside ^b	459.80 ± 5.61 *	n.d.
42	7.54	355	463	301	Quercetin 3-O-galactoside ^b	59.27 ± 0.24 *	n.d.
44	7.70	355	463	301	Quercetin 3-O-glucoside ^b	98.43 ± 1.88 *	n.d.
46	8.14	340	505	301	Quercetin-acylated-hexoside I	180.03 ± 0.99 *	n.d.
48	8.43	340	505	463/301	Quercetin-acylated-hexoside II	413.14 ± 11.86 *	n.d.
51	9.69	355	463	301	Quercetin 3-O-hexoside	n.d.	10.47 ± 0.06 *
52	9.80	353	519	314/299	Isorhamnetin-acylated-hexoside I	4.65 ± 0.12 *	n.d.
53	10.20	350	477	314	Isoramnetin 3-O-galactoside ^b	145.89 ± 2.11 *	n.d.
54	10.27	350	423	287	Kaempferol pentoside	n.d.	6.58 ± 0.09 *
55	10.63	350	519	314/299	Isorhamnetin acylated-hexoside II	32.62 ± 0.88 *	n.d.
57	11.24	353	519	314/299	Isorhamnetin-acylated-hexoside III	234.36 ± 4.29 *	n.d.
58	11.33	346	447	287	Kaempferol 3-O-galactoside ^b	n.d.	12.54 ± 0.07 *
59	11.63	353	519	314/299	Isorhamnetin-acylated-hexoside IV	28.56 ± 1.18 *	n.d.
						Sum2074.21 ± 14.50	Sum29.59 ± 0.13 *
					Sum of phenolic compounds	5575.96 ± 17.80	2330.31 ± 16.98 *

Ayrı bir pencerede aç
^a Deneysel veriler; ^{b İlgili} özgün standartlar kullanılarak tanımlanmış; ^c Değerler ortalama ± standart sapmadır (SD) n = 3. Mann–Whitney U-testinde satırlar içinde yıldız işareti (*) ile gösterilen ortalamalar p ≤ 0.05'te farklıdır . Fenolik asitler, flavanoller, prosiyanidinler, flavonoller ve flavanonların miktarları 3- O- kafeoilkinik asit (kafeoilkinik asit türevleri), kafeik asit (kafeik asit türevleri), (+)-kateşin ((+)-kateşin ve (-)'ye dönüştürülmüştür. )-epikateşin), epi)kateşin metil-heksosit, (epi)kateşin-etil trimer), prosiyanidin B2 (B-tipi polimerik prosiyanidinler), prosiyanidin A2 (A-tipi polimerik prosiyanidinler), kersetin 3- OP-galaktozid (kersetin türevleri), kaempferol 3- O -P-galaktozid (kaempferol türevleri), izoramnetin 3- O glukosit (türevleri izoramnetin) hesperidin (hesperetin türevleri). Epigallocatechin ve quercetin 3- O- rutinosid, ilgili özgün standartlar temelinde dönüştürülmüştür.

Yaprak ekstrelerinde 29, ağaç kabuğu ekstrelerinde 35 fenolik bileşik tespit edildi. Bunlar fenolik asitler, flavanoller, prosiyanidinler ve flavonollerin türevlerini içeriyordu.

Fenolik Asit Türevleri

S. alba yaprak özütünde yedi kafeik asit türevi (tepe noktaları 1 , 5, 9, 11, 15, 21 ve 24 ) ve kabuk özütünde beş (zirveler 1–3 , 11 ve 13 ) tespit edildi. Bunlar arasında kafeik asit heksozları, kafeoil heksoz-deoksiheksositler, kafeoilkinik asit izomerleri ve dimerleri belirlendi. Yapraklarda bulunan üç izomerik bileşik, yani. 1- O- kafeoilkinik asit, 3- O- kafeoilkinik asit (neoklorojenik asit) ve 5- O- kafeoilkinik asit (klorojenik asit), pikler 9 , 11 ve 24 (t _r = 4.04, 4.12 ve 5.14 dk), otantik standartlarla karşılaştırılarak tanımlandı (tablo 1). Bir pseudomoleküler sergilemiştir [MH] ^- iyonlar m / z 353 ve parçalanma iyonları m / z 191 ve m / z sırasıyla kinik asit ve kafeik asit kalıntılarına karşılık gelen 179,. Bahsedilen türevlerden biri, yani 3- O- kafeoilkinik asit, pik 11 (t _r = 4.12), kabukta da mevcuttu.

Diğer türevler, iki izomerik kafeoilkinik asit dimeri, sadece yapraklarda tanımlandı. Bileşikler 15 ve 21 (t _r = 4.24 ve 4.77 dak) bir pseudomoleküler ile temsil edilmiştir, [MH] ^- iyonlar m / z 707 de parçalanma iyonlarının bulunması, m / z bağlı kafeoilkinik asit kaybına 353 (-353 u ) dimerik yapılarını doğruladı.

Kafeoilkinik asit türevleri (1 ve / veya 3-, 4-, 5-caffeoylquinnic asit) daha önce tomurcuk ekstreleri tespit edilmiştir Salix pyrolifolia [ 28 , örneğin] ve diğer türlerin yapraklarda Morus alba, Morus rubra [ 29 ], Salvia verticillata [ 30 ], Gultheria procumbens [ 31 ], Sorbus domestica [ 32 ].

Hem kabukta hem de yapraklarda kafeik asit heksozları tespit edildi. Bileşikler 1 , 2 ve 13 (t _r = 2.51, 2.72 ve 4.17 dak) kabuk ve bileşik bulunan 1 (t _r vardı = 2.51 dakika) yapraklarda saptanmıştır ana pseudomoleküler iyonlar, [MH] ^- de m / z 341 ve heksoz kalıntılarının (162 u) kaybına karşılık gelen m / z 179'da parçalanma iyonları .

Kafeoil heksoz-deoksiheksositler olarak tanımlanan Bileşikler 3 (t _r = 2.76 dak) ve 5 (t _r = 3.26 dak) sırasıyla hem özlerde, hem ağaç kabuğunda hem de yapraklarda saptandı. Bunlar pseudomoleküler iyonlar, [MH] sergilemiştir ^- en m / z 487. fragmentasyon örneği iyonları gösterdi m / z 308 [MH-179] ^- ve en m / z 179 [MH-162-146]. Birincisi, kafeik asit aglikonunun (179 u) kaybıyla elde edildi. Bileşiğin kalıntı kısmı, bir heksoz kalıntısından (162 u) ve bir deoksiheksosit kalıntısından (146 u) oluşuyordu.

Flavanoller ve Prosiyanidinler

S. alba kabuğu ekstresinde flavanoller ve prosiyanidinler grubundan yirmi altı bileşik bulundu . Bu bileşikler temel olarak A-tipi ve B-tipi prosiyanidinler (dimerler, trimerler ve tetramerler) ve bunların digallatları gibi (epi)kateşin türevlerini; (epi)kateşin-(epi)gallokateşinler veya (epi)kateşin metil-heksositler. İki epigallokatekin, A tipi prosiyanidin dimer ve beş B tipi prosiyanidin (bir dimer, üç trimer ve bir pentamer) içeren yapraklarda bu türev grubundan çok daha az bileşik bulundu.

Serbest (+)-kateşin ve (-)-epikateşin sadece kabuk özünde mevcuttu. Pikleri 19 ve 20 (t _r = 4.55 ve 4.74 dak), pesudomolecular iyonları [MH] ile tespit edilmiştir ^- de m / z 289. İki epigallocatechins, tepe 22 (t _r = 5.08) ve 28 içinde ihtiva edilen (tr = 5.75), yapraklar ana iyonu, [MH] vardı ^- en m / z (epi) kateşin- (epi) gallocatechins, yani tepe 305. üç izomerleri 4 , 6 ve 7 (t _r= 3.12, 3.45 ve 3.69 dk) sadece kabukta mevcuttu; bunlar pseudomoleküler iyonlar tarafından tanımlanmıştır [MH] ^- de m / z 593 ve parçalanma iyonları m / z (epi) kateşin atfedilen 289. (+)-Catechin ve (-)-epicatechin bir dizi meyve, fasulye ve çikolatada bulunur [ 33 ]. Bileşikler ayrıca S. alba , S. subserrata , S. fragilis , S. daphnoides , S. caprea , S. cinerea [ 19 ] dahil olmak üzere çeşitli Salix türlerinin [ 15 ] yaprak özütlerinde yaygın olarak dağıtılmıştır., 34 ]. Kateşin ayrıca S. aegyptiaca yapraklarının [ 35 ] ve S. pyrolifolia tomurcuklarının [ 28 ] su özütlerinde baskın bir bileşikti .

B-tipi prosiyanidinler (dimer, trimerler, tetramerler ve pentamer) hem kabukta hem de yapraklarda tespit edildi. B-tipi prosiyanidin dimer ( t _r = 6,79'un 36 zirvesi ), trimerler ( t _r = 4,30, 5,45, 5,64 ve 6,10 dakikanın 16, 26, 27 ve 30 pikleri), tetramerler ( tr = 6,07'nin 29 ve 31 pikleri) ve 6.20 dakika) ve pentamer ( t _r = 6.47 dakikanın tepe 34'ü ), m / z 575 (dimer), m / z 865 (trimerler), m / z 1153 (tetramerler) ve m'de psödomoleküler iyonlar gösterdi./ z 1441 (pentamer), sırasıyla. Bu beş B-tipi prosiyanidinlerin her biri , kateşin monomeri ve onun çoklu için tipik olan m / z 287'de parçalanma iyonu ile temsil edildi .

Kabukta ve yapraklarda çok sayıda izomerik A tipi prosiyanidin dimeri ( sırasıyla t _r = 4.09, 4.16, 4.20, 4.48, 6.45 ve 8.08 dk'nın 10 , 12 , 14 , 18 , 33 ve 45 pikleri ) m'de iyonlar gösterdi. / z 577 ve 289; trimerleri (tepe noktaları 17 , 25 ve 47 t _r = 4.39, 5.30 ve 8.17 dak) m / z 865, 577 ve 289 ve tetramer (tepe 43 t _r en = 7.60 dakika) m / z 1152, 863, 577 ve 289. Belirtilen tüm bu tepe değerleri, 287'ye eşit olan monomerik (epi)kateşinin kütlesinin bir çarpım faktörüydü.

Proantosiyanidinler, bitkilerde, örneğin meyvelerde (elma, üzüm, kızılcık), kırmızı şarapta, tarçında ve alıç çiçeklerinde yaygın olarak bulunan flavan-3-ollerin oligomerleri veya polimerleridir [ 36 ]. Metabolitler, antihipertansif, antioksidatif ve anti-inflamatuar özellikler dahil olmak üzere çeşitli biyolojik aktiviteler sergiler [ 15 ]. Proantosiyanidin dimerleri B1 ve B2'nin anti-inflamatuar etkisinin olası mekanizması, nükleer faktör-kappa B'nin (NF-KB) transkripsiyonunun inhibisyonu ile bağlantılı olabilir [ 37]. Bu çalışmada beyaz söğüt yapraklarında tanımlanan B tipi prosiyanidin, kateşin ve/veya epikateşin birimlerinden oluşan proantosiyanidinlerdir. Daha önce, S. alba kabuğu özleri de dahil olmak üzere üç söğüt türünün yapraklarında prosiyanidinlerin (oligomerler ve polimerler) (B ve C tipi) varlığı doğrulanmıştır [ 19 , 21 , 38 ]. Diğer türler arasında, birkaç prosiyanidin A ve B tipi türevler, Gultheria procumbens yaprak ekstraktlarında [ 39 ] ve Sorbus demestica yaprak ekstraktında altı farklı dimer ve üç farklı B tipi prosiyanidin trimer tanımlanmıştır [ 32 ].

Pikleri 38 , 41 , 49 ve 50 (t _r = 7.14, 7.28, 8.68 ve 9.56 dak), sadece kabuk tespit (epi) kateşin metil-hexosides olarak tanımlandı. Bunlar en parçalanma iyonları gösterdi m / z (epi) kateçin aglikon metil-hexoside bir kaybından kaynaklanan karşılık gelen, 289 [MH-176] ^- bir pseudomoleküler iyonundan parçası m / z 465 [MH] ^- .

A-tipi prosiyanidin dimer digallat (pik 8 , t _r = 3.87 dak) ve prosiyanidin trimer digallat (pik 23 , t _r = 5.12 dak) sırasıyla m / z 881 ve 1169'da psödomoleküler iyonlar gösterdi . Her bileşik , epikateşin'e atanan m / z 289'da parçalanma iyonları gösterdi . Trimerik bileşik (zirve parçalanma motifleri 23 de) m / z 289, 577 ve 865, sırasıyla, monomerik, dimerik ve trimerik epikateşin varlığını ve bir ana pseudomoleküler iyonundan digallat kalıntısının kaybı (304 u) teyit m / z 1169.

Söğüt kabuğunda bulunan son bileşik-(epi)catechin-etil trimer (tepe 56 , t _r = 11.09 dak) ile m / z 893'te ana iyon ve m / z 603 ve 289'da parçalanma iyonları , bileşiğin parçalandığını ortaya çıkardı. bir (epi)kateşin-etil (317 u) parçası ve iki (epi)kateşin (289 u) halinde.

flavonoller

S. alba kabuğu ekstraktı sadece üç türevleri dahil olmak üzere bir bileşikler ihmal edilebilir bir miktarının, vardı yaprağı özütü, flavonol türevleri özellikle zengindi.

Yaprak ekstraktlarında on dört flavonol tespit edildi: sekiz kuersetin türevi (pikler 32 , 35 , 37 , 39 , 42 , 44 , 46 ve 48 ) ve altı izorhamnetin türevi (pikler 40 , 52, 53, 55, 57 ve 59 ) (tablo 1). Hiçbiri ağaç kabuğu özünde bulunmadı.

Kuersetin türevleri, kuersetin 3- O- rutinosit (rutin), -3- O -galaktozit , -3- O -glukozit, metil-pentosit ve -asilatlanmış-heksositler ile temsil edildi. Türevlerin her biri, m / z 301'de tipik kuersetin fragmanını gösterdi. Pik 32 (t _r = 6.39 dakika), kuersetin 3- O- rutinosid (rutin) olarak tanımlandı. Rutin , m / z 609'da bir psödomoleküler iyon [MH] ^- ve bir rutinosid kalıntısının [MH-308] kaybıyla elde edilen m / z 301'de bir parçalanma iyonu sergiledi ^-. Bileşik yaygın olarak çeşitli taksonlardan bitkilerde bulunur, örneğin Salvia verticillata [ 30 ], Gultheria procumbens [ 31 ] ve Morus alba [ 29 ] ve beyaz söğüt yapraklarında [ 20 ].

Pikleri 42 ve 44 (t _r = 7.54 ve 7.70 dak) tahsis etmek kersetin -3- O -P-galaktozid ve kuersetin -3- O glukosit had ana iyonları m / z bir hexoside kısmının kaybı ile ilişkilendirilen 463 ve parçalanma iyonları (−162 u) m / z'de 301 [MH-heksoside] ⁻ . Bahsedilen kersetin glikozitlerinin her ikisi de daha önce altı farklı kuzey söğüt türünden [ 18 ] elde edilen yaprak özütlerinde ve ayrıca Salix pyrolifolia'nın tomurcuklarında [ 28 ] tespit edilmiştir. Quercetin -3- O-glukozit, başka bir kuersetin türevi olan kuersetin7′,3-dimetileter 3- O -glukozit ile birlikte S. alba'nın yapraklarında daha önce tespit edilmiştir [ 20 ]. Quercetin -3- O -glucoside, diğer birkaç quercetin ve kaempferol glikozit ile birlikte Morus alba , M. rubra , Gultheria procumbens'in yapraklarında da tanımlanmıştır [ 29 , 31 ].

Diğer kersetin türevleri, izomerik asile-hexosides, tepe noktaları 37 , 39 , 46 , 48 (t _r = 7.13, 7.18, 8.14, 8.43 dakika) ve metil-pentoside, tepe 35 (t _r = 6.62 dk), tipik vardı kersetin iyon parçası en m / z 301 ve ana iyon [MH] ^- de m / z 651, 651, sırasıyla 505, 505, ve 447,. İki kersetin-açillenmiş-deoxyhexosides (tepe noktaları 37 ve 39 ) ana iyonu m / z 651 de parçalanma iyonlarını vermiştir m /z 446 ve 301, bileşiklerin başlangıçta bir asetil grubu (-162 u ve −42 u) ile birlikte bir miktar heksosit kalıntısını ve ardından bir deoksiheksosit kalıntısını, örn., ramnoz parçası (-146 u) kaybettiğini ileri sürer. İki kuersetin-açillenmiş-heksosit (pikler 46 ve 48 ), m / z 505'te psödomoleküler iyonlara ve m / z 301'de parçalanma iyonlarına sahipti ve bunlardan biri ayrıca m / z 463'te bir iyona sahipti , bu da her iki bileşiğin de asetil grubunu kaybettiğini ortaya çıkardı ( −42 u) ve bir miktar heksozit parçası (−162 u). Son kuersetin türevi, metil-pentosit (en yüksek 35 ), m / z'de iyonlar verdi.447 ve 301'de, bu da metil-pentosit kalıntısının (-146 u) kaybını doğruladı.

İzorhamnetin türevleri, -3- O- rutinoside, pik 40 (t _r = 7.22 dak); -3- O- galaktozit, tepe 53 (t _r = 10.20 dak); ve –asilatlanmış-heksositler, tepe noktaları 52 , 55 , 57 , 59 (t _r = 9.80, 10.63, 11.24, 11.63 dk), 623, 477 ve 519'da [ MH] ⁻m / z [477 + 42 (asetil sırasıyla –C(O)CH ₃ )] grubu . Bunların hepsi tipik izoramnetin (ya da deprotone izoramnetin) de fragmanını sahip m / z 315 (ya da m/ z 314) heksozit kalıntılarının, yani rutinozit (−308 u), -galaktozit (−162 u) ve –asilatlanmış-heksositler (−204 u [−162 u ve −42 u]), isorhamnetin glikozitler. Ek olarak, -asilatlanmış-heksosit türevleri , demetile edilmiş izorhamnetine karşılık gelen m / z 299'da bir parçaya sahiptir. Isorhamnetin türevleri genellikle çeşitli söğüt türlerinin yapraklarında bulunurdu. Isorhamnetin-3- O -glucoside ve isorhamnetin-3- O - rutinoside daha önce S. alba'nın yapraklarında tespit edilmiştir [ 20 ]. Isorhamnetin-3- O - glucoside daha önce altı Salix yaprağının ekstraktlarında bulunmuştur.Finlandiya Laponyası'nda [ 18 ] ve S. viminalis'in [ 40 ] yapraklarında yetişen türler . S. pyrolifolia'nın tomurcuklarında farklı bir isorhamnetin türevi (isorhamnetin-3- O - rhamnoside) de tanımlanmıştır [ 28 ].

Kabuk ekstraktındaki flavonollerin içeriğine gelince, sadece üç türev tespit edildi, yani quercetin 3- O- heksosit, kaempferol pentosit ve kaempferol 3- O- galaktozit .

Kersetin 3- O -hexoside, tepe 51 (t _r = 9.69 dk), en tipik kersetin iyon fragmanı vardı m / z ana iyonun [MH] + Bir hexoside parçasının bir bölünme (162 u) ile elde edilen 301 ^- de m / z 463.

İki kaempferol türevi, 54 ve 58 pikleri (t _r = 10.27 ve 11.33 dak) , sırasıyla m / z 423 ve 447'de psödomoleküler iyonlar [MH] ^- sergiledi . m / z 287'deki parçalanma iyonları , bahsedilen türevlerde karakteristik bir protonlanmış kaempferolün varlığını ve ana iyonlardan sırasıyla bir pentosit (-132 u) ve galaktozit (-162 u) kısımlarının bölünmesini doğruladı.

3.1.2. S. alba Yaprağı ve Kabuk Ekstraktlarının Kantitatif Analizi

S. alba yapraklarının ve kabuğunun kuru ekstraktlarının kantitatif analizi, fenolik asitler, flavanoller ve prosiyanidinler gibi polifenolik bileşiklerin ve flavonollerin varlığı için yapılmıştır.tablo 1; Figür 3). Analizler, seçilen referans bileşikler kullanılarak harici kalibrasyon eğrilerine dayalı olarak gerçekleştirilmiştir (Malzemeler ve Yöntemler: Bölüm 2.4 ). Tek tek maddelerin konsantrasyonu mg/100 g DW olarak ifade edildi.

İki özütün farklı fenolik bileşik içerikleri vardı. S. alba yaprak özütü, kabuk özünden daha zengin bir toplam aktif fenolik içerik kaynağıydı: yapraklarda 5575.96 mg/100 g DW, kabukta 2330.31 mg/100 g DW, yani %58.2 daha yüksek içerik.

Flavonol içeriği, yapraklarda kabuktan %98,5'e kadar daha yüksekti, kabukta sadece eser miktarlar vardı. Benzer şekilde, yapraklar da kabuktan %66 daha fazla fenolik asit içeriyordu. Toplam flavanol ve prosiyanidin içeriği de yapraklarda kabuktan %11 daha yüksekti.

Yapraklarda, flavonollerin sayısı, 2011.12 mg/100 g DW'ye eşit olan flavanoller ve prosiyanidinlerin içeriğine benzer şekilde 2074.21 mg/100 g DW idi. Flavonoller arasında kersetin türevleri %56.3'ü (1168.33 mg/100 g DW); kalan %43.7'si isorhamnetin türevlerinden (905.88 mg/100 g DW) oluşuyordu. Fenolik asitler bu ekstraktın önemli bir miktarını oluşturdu ve 1490.63 mg/100 g DW'ye eşitti.

Kabukta, flavanoller ve prosiyanidinler, dikkate alınan tüm fenolik bileşiklerin %77,1'ini (1795,85 mg/100 g DW) oluşturuyordu. Fenolik asit içeriği, yapraklardan yaklaşık 3.5 kat daha düşük (504.87 mg/100 g DW) idi. Kabuktaki flavonol içeriği önemsizdi (29.59 mg/100 g DW) (tablo 1). 3.2. Antioksidan Aktivite

Hidrometanollü yaprak ve ağaç kabuğu ekstrelerinin antioksidan aktivitesi, DPPH ve ABTS ^- radikal süpürme deneyleri ile belirlendi (Tablo 2). Tablo 2

S. alba hidrometanollü yaprak ve ağaç kabuğu ekstrelerinin DPPH ve ABTS deneylerinde in vitro antioksidan aktiviteleri .

Havlamak	13,51 ± 0,2 ^bir	21,50 ± 0,32 ^bir
Yaprak	28,23 ± 0,6 ^b	65,41 ± 0,27 ^b
Askorbik asit (antioksidan standardı)	28,88± 0,21 ^b	65,43± 0,22 ^b

Sütunlarda aynı harfin olduğu ortalamalar Kruskal-Wallis testine göre anlamlı farklılık göstermemektedir ( p ≤ 0.05). Değerler, altı kopyanın ortalamasıdır ± SD; * EC ₅₀ , maksimum radikal süpürme aktivitesinin %50'sini gösteren numune konsantrasyonu (μg/mL).

S. alba'nın kabuk özü , yaprak özünden daha güçlü antioksidan aktivite (DPPH'de %48 ve ABTS'de %33) sergiledi. Bununla birlikte, yaprak özü aktivitesi de çok güçlüydü ve doğal referans antioksidana benzerdi ( p ≤ 0.05'te): askorbik asit ( DPPH testinde EC ₅₀ = 28 μg/mL ve ABTS testinde 65 μg/mL) (Tablo 2). Kabuğu ekstraktı gösterdi düşük EC ₅₀ değerlerini (EC ₅₀ = 13.5 ug / ml DPPH denemesinde ve ABTS analizi 21.5 ug / mL), askorbik asit daha güçlü antioksidan etkinliği gösteren bir referans standardına göre. S. alba kabuğu ekstresindeki antioksidan aktivitenin önceki bir DPPH ölçümü, biraz daha düşük aktivite gösterdi (EC ₅₀ = 19.1 μg/mL) [ 41 ]. Başka bir çalışma, toz haline getirilmiş ağaç kabuğu ekstresinin granülometri sınıflarına bağlı olarak DPPH (58-65 μg/mL) ve ABTS (47-53 μg/mL) testlerinde daha da düşük antioksidan aktivite bildirmiştir [ 21 ]. Diğer Salix türleri arasında S. atrocinerea ve S. viminaliskabuk özleri , bu çalışmada olduğu gibi DPPH testinde ( sırasıyla EC ₅₀ = 10.98 ve 14.06 μg/mL) benzer aktiviteler sergiledi . Öte yandan, S. fragilis'in kabuk özütü daha düşük aktivite gösterdi (EC ₅₀ = 23.62 μg/mL) [ 42 ]. ABTS testinin sonuçları, S. purpurea kabukları (EC ₅₀ = 20 μg/mL) dahil olmak üzere diğer söğüt türleri için daha önce elde edilenlerle karşılaştırılabilir [ 43 ].

Bizim makalemiz, beyaz söğüt yaprağı ekstresinin antioksidan potansiyelini tanımlayan ilk kişidir. Diğer yapraklarından ekstreler Salix tür, örneğin, S. subserrata ve S. aegyptiaca [ 34 , 35 ], yaprak özü daha DPPH deneyinde daha düşük antioksidan aktivite göstermiştir S. alba çalışmamızda. Aynı deneyde aynı türler arasında bile gözlenen antioksidan kapasitedeki farklılıklar, fitokimyasal profildeki, hasat zamanındaki ve hatta bitki materyalinin ekstraksiyon yöntemindeki farklılıklardan kaynaklanabilir.

Söğüt ekstraktlarının antioksidan özellikleri üzerindeki en büyük etki, muhtemelen her ekstrakta bulunan fenolik bileşikler tarafından gerçekleştirilmiştir. Bunlar esas olarak yapraklardaki fenolik asit türevleri ve flavonollerdir (kersetin ve isorhamnetin türevleri). Kabuk ekstraktında kateşin, epikateşin ve A ve B tipi prosiyanidin türevleri muhtemelen özelliklerden başlıca sorumludur. 3.3. Sitotoksik Aktivite

S. alba yapraklarının ve kabuğunun hidrometanol özleri, iki insan derisi hücre dizisi kullanılarak in vitro sitotoksisite için test edildi: insan derisi fibroblastları (1BR.3.N) ve insan epidermal keratinositleri, yenidoğan hücreleri. Bu iki hücre hattı, test edilen ekstraktların (5 ila 200 µg/mL konsantrasyon aralığında) cilt hücreleri üzerindeki sitotoksik etkisini kontrol etmek ve ekstraktların örneğin kozmetolojide harici kullanım olasılığını kontrol etmek için seçildi.

S. alba fıbroblastlarda ve keratinositlerde karşı kabuk ve yaprak ekstreleri göstermiştir farklı sitotoksik aktivitesi (Şekil 4a,b). Elde edilen IC ₅₀ değerleri, her iki ekstreler fibroblastlar daha keratinositler için daha az sitotoksik olduğu anlamına gelir fibroblastlar için, daha keratinositler için daha yüksekti. Her iki sitotoksik etkisi S. alba kabuğu ve yaprakları yani araç kontrolü, metanol / su çözeltisinin eşdeğer miktarları (7: 3) ile benzer olduğunu keratinositler için, (IC ₅₀ 46.08 değerleri ve 69.33 sırasıyla ug / mL, karşı Araç kontrolü için 51,51 µg/mL). Fibroblast durumunda, sitotoksik aktivitesi, S. alba kabuğu neredeyse iki katı yaprakları (IC olan ₅₀ 14.06 sırasıyla 25.92 ug / mL, değerleri, araç kontrolü için 48.22 ng / ml'ye kıyasla).

Resim, illüstrasyon vb. içeren harici bir dosya. Nesne adı biomolecules-10-01391-g004.jpg

Ayrı bir pencerede aç
Şekil 4
Presto Blue hücre canlılığı deneyinde S. alba kabuğu ve yaprak hidrometanol özütlerinin keratinosit ( a ) ve fibroblast ( b ) hücre hattı canlılığı üzerindeki etkileri .

Her iki S. alba ekstraktının sitotoksik etkisine keratinositlerin daha dirençli olduğu sonucuna varılabilir (Şekil 4a). Bununla birlikte, fibroblastlar söz konusu olduğunda, yaprak özütü, kabuk özünden daha düşük sitotoksik potansiyel göstermiştir (Şekil 4B).

Bununla birlikte, her iki özütün de keratinositler için toksik olmayan konsantrasyonlarda önemli antioksidan aktivite sergilediğini belirtmek önemlidir ( DPPH testinde EC ₅₀ = 13.5 μg/mL ve ABTS testinde 21.5 μg/mL). Bu nedenle, ekstreler, epidermis için güvenli olan, harici olarak kullanılan ürünlerin aktif bileşenleri olabilir. Bununla birlikte, test edilen ekstraktların, özellikle kabuk ekstraktının dermisin fibroblast hücrelerine daha yüksek toksisitesi nedeniyle, ciltte daha derine etki eden kozmetiklerde daha düşük konsantrasyonlar kullanılmalıdır.

Daha önceki çalışmalarda, S. alba kabuğu ekstresi farklı hücre hatlarına karşı sitotoksik ve genotoksik potansiyel göstermiştir, örneğin insan lösemi (HL-60) hücre hattı [ 6 ], insan periferik lökosit hücreleri ve insan hepatoma hücre hattı 50 ve 200 ug/mL [ 44 ]. Bununla birlikte, S. atrocinerea ve S. fragilis'in kabuğundan elde edilen diğer ekstraktlar, ölümsüzleştirilmiş insan keratinositleri (HaCaT) ve fare fibroblast (L929) hücrelerine karşı sitotoksik bir etki (625 ve 1250 µg/mL'de) göstermedi [ 42 ]. Sitotoksisite dozu arasındaki farklılıklar, çözücü veya hücre hattı modelindeki farklılıklarla bağlantılı olabilir. Makalemiz, sitotoksik potansiyelinin ilk araştırmasıdır.Cilt hücre hatlarında S. alba özleri.

Git: 4. Sonuçlar

Salix'ten özler olsa dasp. Beyaz söğüt yaprağı ve kabuğu ekstrelerindeki polifenol bileşiklerinin fitokimyasal profillerinin, kersetin glikozitleri, monomerik, dimerik ve trimerik flavanların varlığı nedeniyle insan sağlığı üzerinde potansiyel olarak yararlı bir etkiye sahip olduğu görülmektedir. B tipi prosiyanidinler dahil 3-ol türevleri ve ayrıca kafeoilkinik psödodepsidler. Bu özel ikincil bitki metabolitlerinin çok çeşitli biyolojik aktiviteler sergilediği bilinmektedir. Ayrıca, bu çalışmada açıklanan her iki ak söğüt özü, keratinositler için toksik olmayan konsantrasyonlarda güçlü antioksidan aktivite sergiledi. Bu nedenle özler, özellikle yaprak özütü, bazı yaşlanma karşıtı kozmetiklerde olası uygulamalarla potansiyel yeni bir biyoaktif polifenol kaynağı olarak kullanılabilir. hangi epidermis için güvenli olurdu. Polifenolik bileşikler açısından da zengin olan kabuk özleri, fibroblastlara karşı daha yüksek toksisiteleri nedeniyle, özellikle cildin daha derinlerine nüfuz eden kozmetiklerde, yaprak özlerinden daha düşük konsantrasyonlarda kullanılmalıdır. Bununla birlikte, özellikle kullanım ve özüt standardizasyonu potansiyeli ile bağlantılı daha ileri çalışmalara ihtiyaç vardır.

Git: Yazar Katkıları

Kavramsallaştırma, UK-L., MD; metodoloji, MD, JK-O., EP (Elżbieta Płuciennik), KK; yazılım, EP (Ewelina Piątczak), EP (Elżbieta Płuciennik), MD, JK-O.; doğrulama, JK-O., MD; biçimsel analiz, UK-L.; soruşturma, KK, JK-O., MD; kaynaklar, EP (Ewelina Piątczak), MD; veri küratörlüğü, EP (Ewelina Piątczak), MD, JK-O.; yazma—orijinal taslak hazırlama, EP (Ewelina Piątczak), MD, UK-L.; yazma—inceleme ve düzenleme, UK-L., EP (Ewelina Piątczak); görselleştirme, JK-O., KK, UK-L., EP (Elżbieta Płuciennik), EP (Ewelina Piątczak); denetim, UK-L.; proje yönetimi, UK-L.; finansman edinimi, UK-L. Tüm yazarlar, makalenin yayınlanan versiyonunu okudu ve kabul etti.

Git: Finansman

Bu araştırma Lodz Tıp Üniversitesi tarafından finanse edilmiştir (hibe No. 503/3-066-02/503-31-001).

Git: Çıkar çatışmaları

Yazarlar herhangi bir çıkar çatışması beyan etmemektedir.

Git: Referanslar

1. Braithwaite MC, Tyagi C., Tomar LK, Kumar P., Choonara YE, Pillay V. Modern tıbbı tamamlamak için etkinliklerini artıran nutrasötik bazlı terapötikler ve formülasyon stratejileri: Genel bir bakış. J. Fonksiyon. yiyecekler. 2014; 6 :82–99. doi: 10.1016/j.jff.2013.09.022. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
2. SM Tesislerini ilaç kaynağı olarak değerlendirir. toksik 2001; 39 :603-613. doi: 10.1016/S0041-0101(00)00154-9. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
3. Schmid B., Lüdtke R., Selbmann HK, Kotter R., Tschirdewahn B., Schaffner W., Heide L. Osteoartritli hastalarda standardize söğüt kabuğu ekstresinin etkinliği ve tolere edilebilirliği: Randomize plasebo kontrollü, çift kör klinik duruşma. bitki Araş. 2001; 15 :344–350. doi: 10.1002/ptr.981. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
4. Mehdi JG, Mehdi AJ, Mehdi AJ, Bowen ID Aspirin keşfinin tarihsel analizi, söğüt ağacı ve antiproliferatif ve antikanser potansiyeli ile ilişkisi. Hücre Prolif. 2006; 39 :147–155. doi: 10.1111/j.1365-2184.2006.00377.x. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
5. Bonaterra GA, Kelber O., Weiser D., Metz J., Kinscherf R. Söğüt kabuğu ekstresinin STW 33-I in vitro anti-proliferatif etkileri. Arzneimittelforschung. 2010; 60 :330–335. doi: 10.1055/s-0031-1296296. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
6. Sulaiman GM, Hussien NN, Marzoog TR, Awad HA Etanolik ekstrakt Salix alba'nın fenolik içeriği, antioksidan, antimikrobiyal ve sitotoksik aktiviteleri. NS. J. Biochem. Biyoteknoloji. 2013; 9 :41-46. doi: 10.3844/ajbbsp.2013.41.46. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
7. Ishikado A., Sono Y., Matsumoto M., Robida-Stubbs S., Okuno A., Goto M., King GL, Blackwell TK, Makino T. Söğüt kabuğu özü, antioksidan enzimleri arttırır ve aktivasyon yoluyla oksidatif stresi azaltır. Vasküler endotel hücrelerinde Nrf2 ve Caenorhabditis elegans . Ücretsiz Radic. Biol. Med. 2013; 65 :1506–1515. doi: 10.1016/j.freeradbiomed.2012.12.006. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
8. Tanase C., Coşarcă S., Muntean D.-L. Odunsu vasküler bitkilerin kabuğundan ekstrakte edilen fenolik bileşiklerin ve potansiyel biyolojik aktivitelerinin eleştirel bir incelemesi. Moleküller. 2019; 24 :1182. doi: 10.3390/moleküller24061182. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
9. Tanase C., Mocan A., Coșarcă S., Gavan A., Nicolescu A., Gheldiu A.-M., Vodnar DC, Muntean D.-L., Crişan O. Kayının biyolojik ve kimyasal görüşleri ( Fagus sylvatica L.) Kabuk: Fonksiyonel özelliklere sahip biyoaktif bileşiklerin bir kaynağı. Antioksidanlar. 2019; 8 :417. doi: 10.3390/antiox8090417. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
10. Arnao MB, Cano A., Acosta M. Toplam antioksidan aktiviteye hidrofilik ve lipofilik katkı. Gıda Kimyası 2001; 73 :239–244. doi: 10.1016/S0308-8146(00)00324-1. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
11. Ingkaninan K., Temkitthawon P., Chuenchom K., Yuyaem T., Thongnoi W. Tay geleneksel gençleştirici ve nörotonik ilaçlarda kullanılan bitkilerde asetilkolinesteraz inhibitör aktivite taraması. J. Etnofarmakol. 2003; 89 :261–264. doi: 10.1016/j.jep.2003.08.008. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
12. Valko M., Leibfritz D., Moncol J., Cronin MT, Mazur M., Telser J. Normal fizyolojik fonksiyonlarda ve insan hastalıklarında serbest radikaller ve antioksidanlar. Int. J. Biochem. Hücre Biol. 2007; 39 :44-84. doi: 10.1016/j.biocel.2006.07.001. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
13. Lauron-Moreau A., Pitre FE, Argus GW, Labrecque M., Brouillet L. Amerikan söğütlerinin filogenetik ilişkileri ( Salix L., Salicaceae) PLoS ONE. 2015; 10 :e0138963. doi: 10.1371/journal.pone.0138963. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
14. Mohr R. Europaisches Arzneibuch 8. Ausgabe, 2. Nachtrag (Ph.Eur. 8.2); Amtliche deutsche Ausgabe. 1. baskı. Deutscher Apotheker Verlag; Stuttgart, Almanya: 2015. Weidenrinde: Salicis cortex; s. 2135–2136. [ Google Akademik ]
15. Jürgenliemk G., Petereit F., Nahrstedt A. flavan-3-ols ve Salix purpurea L. Pharmazie'nin kabuğundan prosiyanidinler . 2007; 62 :231–234. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
16. Esatbeyoglu T., Wray V., Winterhalter P. Dimerik prosiyanidinler: Beyaz söğüt kabuğunun polimerik bir prosiyanidin fraksiyonundan B1 ila B8 için tarama ve B3, B4, B6 ve B8'in yarı sentetik preparasyonu ( Salix alba ) J. Agric. Gıda Kimyası 2010; 58 :7820–7830. doi: 10.1021/jf101023e. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
17. Wiesneth S., Petereit F., Jürgenliemk G. Salix daphnoides : Oligomerik ve polimerik proantosiyanidinler için bir tarama. Moleküller. 2015; 20 :13764–13779. doi: 10.3390/moleküller200813764. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
18. Nyman T., Julkunen-Tiitto R. Altı kuzey söğüt türü içindeki ve arasındaki kimyasal varyasyon. Fitokimya. 2005; 66 :2836–2843. doi: 10.1016/j.phytochem.2005.09.040. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
19. Wiesneth S., Aas G., Heilmann J., Jürgenliemk G. Bir büyüme mevsimi boyunca söğüt türlerinde flavan-3-ol kalıplarının araştırılması. Fitokimya. 2018; 145 :26–39. doi: 10.1016/j.phytochem.2017.10.001. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
20. Karl CH, Müller G., Pedersen PA Flavonoide aus Salix alba . Asilflavonoidler için geçerlidir. Fitokimya. 1976; 15 :1084-1085. doi: 10.1016/S0031-9422(00)84419-2. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
21. Zaiter A., Becker L., Petit J., Zimmer D., Karam M.-C., Baudelaire É, Scher J., Dicko A. Salix alba (L) kabuğunun farklı granülometrik sınıflarının antioksidan ve antiasetilkolinesteraz aktiviteleri tozlar. Toz Teknolojisi. 2016; 301 :649–656. doi: 10.1016/j.powtec.2016.07.014. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
22. Rutkowski L. Klucz do Oznaczania Roślin Naczyniowych Polski Niżowej. Wydawnictwo Naukowe PWN; Warszawa, Polonya: 2007. s. 86, 88, 91. (Lehçe) [ Google Akademik ]
23. Re R., Pellegrini N., Proteggente A., Pannala A., Yang M., Rice-Evans C. Geliştirilmiş bir ABTS radikal katyon renk giderme deneyi uygulayan antioksidan aktivite. Ücretsiz Radic. Biol. Med. 1999; 26 :1231–1237. doi: 10.1016/S0891-5849(98)00315-3. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
24. Guss KL, Pavanni S., Prati B., Dazzi L., de Oliveira JP, Nogueira BV, Pereira TMC, Fronza M., Endringer DC, Scherer R. Achyrocline satureioides'in ultrason destekli ekstraksiyonu, kontrast kaynaklı nefropatiyi önler. fareler. Ultrason. Sonochem. 2017; 37 :368-374. doi: 10.1016/j.ultsoch.2017.01.035. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
25. Scherer R., Godoy HT Antioksidan aktivite indeksi (AAI), 2,2-difenil-1-pikrilhidrazil yöntemiyle. Gıda Kimyası 2009; 112 :654–658. doi: 10.1016/j.foodchem.2008.6.026. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
26. Santos SAO, Vilela C., Domingues RMA, Oliveira CSD, Villaverde JJ, Freire CSR, Neto CP, Silvestre AJD Portekiz, Brezilya ve Güney Afrika'da yetiştirilen Okaliptüs grandis ağacından elde edilen ikincil metabolitler. Endüstriyel Kırpma Ürün 2017; 95 :357–364. doi: 10.1016/j.indcrop.2016.10.044. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
27. Varbanov HP, Kuttler F., Banfi D., Turcatti G., Dyson PJ Tarama yaklaşımı kullanarak sorunlu kanserlerin tedavisi için onaylı ilaçları yeniden konumlandırma. PLoS BİR. 2017; 12 :e0171052. doi: 10.1371/journal.pone.0171052. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
28. Lavola A., Maukonen M., Julkunen-Tiitto R. Bitki kısmı ve yaşı ile ilgili olarak kış uykusunda Salix pyrolifolia'daki fenolik bileşiklerin bileşimindeki değişkenlik . Fitokimya. 2018; 153 :102–110. doi: 10.1016/j.phytochem.2018.05.021. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
29. Thabti I., Elfalleh W., Hannachi H., Ferchichi A., Da Graca Campos M. Tunus Morus türlerinde fenolik asitlerin ve flavonol glikozitlerin HPLC-DAD ve HPLC-MS ile tanımlanması ve miktar tayini. J. Fonksiyon. yiyecekler. 2012; 4 :367-374. doi: 10.1016/j.jff.2012.01.006. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
30. Katanić Stanković JS, Srećković N., Mišić D., Gašić U., Imbimbo P., Monti DM, Mihailović V. Lila adaçayının biyoaktivitesi, biyouyumluluğu ve fitokimyasal değerlendirmesi, Salvia verticillata L. (Lamiaceae)-A bitkisi bakımından zengindir. rosmarinik asit. Sanayi Mahsulleri Prod. 2020; 143 :111932. doi: 10.1016/J.INDCROP.2019.111932. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
31. Michel P., Owczarek A., Kosno M., Gontarek D., Matczak M., Olszewska MA Doğu teaberry'nin ( Gaulttheria procumbens L.) polifenolik profildeki varyasyon ve in vitro antioksidan aktivite, yaprak gelişimini takiben bırakır. Bitki kimyası. Lett. 2017; 20 :356–364. doi: 10.1016/j.phytol.2016.12.007. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
32. Matczak M., Marchelak A., Michel P., Owczarek A., Piszczan A., Kolodziejczyk-Czepas J., Nowak P., Olszewska MA Sorbus domestica L. fonksiyonel ürünler olarak yaprak özleri: Fitokimyasal profil oluşturma, hücresel güvenlik, in vitro olarak oksidatif strese karşı proinflamatuar enzimlerin inhibisyonu ve koruyucu etkileri. J. Fonksiyon. yiyecekler. 2018; 40 :207–218. doi: 10.1016/j.jff.2017.10.046. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
33. Williamson G., Manach C. İnsanlarda polifenollerin biyoyararlanımı ve biyoetkinliği. II. 93 müdahale çalışmasının gözden geçirilmesi. NS. J. Clin. Nutr. 2005; 81 :243S–255S. doi: 10.1093/ajcn/81.1.243S. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
34. Tawfeek N., Sobeh M., Hamdan DI, Farrag N., Roxo M., El-Shazly AM, Wink M. Populus alba L. ve Salix subserrata Willd'den Fenolik bileşikler . (Salicaceae) Caenorhabditis elegans'ta oksidatif strese karşı koyar . Moleküller. 2019; 24 :1999. doi: 10.3390/moleküller24101999. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
35. Enayat S., Banerjee S. Salix aegyptiaca sp. Gıda Kimyası 2009; 116 :23–28. doi: 10.1016/j.foodchem.2009.01.092. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
36. Cos P., De Bruyne T., Hermans N., Apers S., Berghe DV, Vlietinck AJ Sağlık hizmetlerinde proantosiyanidinler: Güncel ve yeni trendler. Kör. Med. Kimya 2004; 11 :1345-1359. doi: 10.2174/0929867043365288. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
37. Park YC, Rimbach G., Saliou C., Valacchi G., Packer L. Monomerik, dimerik ve trimerik flavonoidlerin NO üretimi, TNF-alfa salgılaması ve RAW 264.7 makrofajlarında NF-kappaB'ye bağlı gen ekspresyonu üzerindeki aktivitesi . FEBS Lett. 2000; 465 :93-97. doi: 10.1016/S0014-5793(99)01735-4. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
38. Pobłocka-Olech L., Krauze-Baranowska M. Salix'in farklı tür ve klonlarının kabuklarından elde edilen prosiyanidinlerin SPE-HPTLC'si. J. Eczacılık. Biyomedya. 2008; 48 :965-968. doi: 10.1016/j.jpba.2008.05.039. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
39. Michel P., Dobrowolska A., Kicel A., Owczarek A., Bazylko A., Granica S., Piwowarski JP, Olszewska MA Doğu teaberry ( Gaulttheria procumbens L.) yaprağının polifenolik profili, antioksidan ve antienflamatuar aktivitesi özler. Moleküller. 2014; 19 :20498–20520. doi: 10.3390/moleküller191220498. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
40. Karl CH, Pedersen PA, Schwarz CH Ein neues flavonolacetylglucosid aus Salix viminalis . Fitokimya. 1977; 16 :1117. doi: 10.1016/S0031-9422(00)86766-7. (Almanca) [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
41. Amel Zabihi N., Mahmoudabady M., Soukhtanloo M., Hayatdavoudi P., Beheshti F., Niazmand S. Salix alba , hiperkolesterolemik tavşanların kalp ve böbreklerinde oksidatif stresi azalttı . İbni Sina J. Phytomed. 2018; 8 :63–72. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
42. Ramos PAB, Moreirinha C., Silva S., Costa EM, Veiga M., Coscueta E., Santos SAO, Almeida A., Pintado MM, Freier CSR, et al. Salix spp'nin sağlığı geliştirme potansiyeli . kabuk kutup özleri: Fenolik bileşim ve in vitro biyoaktivite ve biyouyumluluk hakkında temel bilgiler. Antioksidanlar. 2019; 8 :609. doi: 10.3390/antiox8120609. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
43. Durak A., Gawlik-Dziki U., Sugier D. Söğüt ile zenginleştirilmiş kahve ( Salix purpurea ve Salix myrsinifolia ) kabuğu hazırlama-antioksidatif fitokimyasalların bir model sistemde etkileşimleri. J. Fonksiyon. yiyecekler. 2015; 18 :1106–1116. doi: 10.1016/j.jff.2014.06.012. [ CrossRef ] [ Google Akademik ]
44. Maistro EL, Terrazzas PM, Perazzo FF, Gaivão IOM, Sawaya ACHF, Rosa PCP Salix alba (beyaz söğüt) tıbbi bitki, insan kültürlü lökositlerinde genotoksik etkiler gösterir. J. Toksikol. Çevre. Sağlık. 2019; 82 :1223–1234. doi: 10.1080/15287394.2019.1711476. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Akademik ]

**igokcek** · 04 July 2013, 10:52

**igokcek** · 04 July 2013, 11:17

**igokcek** · 04 July 2013, 11:20

**igokcek** · 06 July 2013, 16:33

**igokcek** · 19 July 2013, 09:52

**igokcek** · 23 July 2013, 17:05

**igokcek** · 23 July 2013, 17:16

**igokcek** · 20 August 2013, 14:55

**igokcek** · 26 October 2013, 11:44

**igokcek** · 26 October 2013, 12:29

**igokcek** · 26 October 2013, 12:31

Duyuru

Sogut Forte, Salix alba

Sogut Forte, Salix alba

Yorum yap

Yorum yap

Yorum yap

Yorum yap

Yorum yap

Yorum yap

Yorum yap

Yorum yap

Yorum yap

Yorum yap

Yorum yap

Yorum yap

Yorum yap

Yorum yap