Duyuru

***maturidi*** · 06 October 2022, 07:02

Baharat uçucu yağlarının antimikrobiyal aktivitesi ve insan patojenlerinin olgun biyofilmleri üzerindeki etkinliği

carla condo¹, Immacolata Anacarso¹, carla sabia¹, Ramona Iseppi¹, Igor Anfelli¹, Luca Forti¹, Simona de Niederhäusern¹, Moreno Bondi¹, Patrizia Messi¹
Bağlantılar yıkılmak Üyelik

¹Yaşam Bilimleri Bölümü, Modena Üniversitesi ve Reggio Emilia, Modena, İtalya.

PMID: 30317865
DOI: 10.1080/14786419.2018.1490904

Soyut

Pimpinella anisum L., Cinnamomum zeylanicum , Syzygium aromaticum ve Cuminum cyminum L. esansiyel yağlarının (EO'lar) bazı yaygın patojenik mikroorganizmalara ( Staphylococcus aureus ATCC 6538, Staphylococcus epidermidis ATCC 14990, Stococcus faecalis ATCC 29212, St. , Escherichia coli ATCC 8739, Pseudomonas aeruginosa ATCC 27853, Aeromonas hydrophila ATCC 7966, Proteus mirabilis ATCC 10005, Klebsiella pneumoniae ATCC 13883 veCandida albicans ATCC 10231 ve biyofilmleri incelenmiştir. EO'ların inhibe edici etkileri, hem Agar Kuyusu Difüzyon testi hem de Minimum İnhibitör Konsantrasyon (MIC) tayini ile değerlendirildi. En aktif EO'lar, tarçın ve karanfil de 18, 24, 48, 72 saatlik olgun biyofilmler üzerinde test edildi. Tarçın ve karanfil, test edilen tüm bakterilere karşı önemli bir aktivite gösteren en iyi sonuçları sergiledi. Biyofilm ile ilgili sonuçlar, Cinnamomum zeylanicum yağının, test edilen Gram-negatif bakteriler tarafından üretilen biyofilmi bozmak için yararlı bir yaklaşım olabileceğini düşündürmektedir. [Formül: metne bakın].

Anahtar Kelimeler: Uçucu yağlar; Antimikrobiyal etkinlik; biyofilm; patojenler.

***maturidi*** · 06 October 2022, 07:12

Üç uçucu yağ karışımının antibakteriyel, antifungal ve antiviral etkileri

Amandine Brochot , ¹Angèle Guilbot , ¹Laïla Haddioui , ²ve Christine Roques ^{2 ,}³
Yazar bilgileri Makale notları Telif hakkı ve Lisans bilgileri Sorumluluk Reddi
¹ PiLeJe, Paris Cedex 15, Fransa
² Fonderephar, Toulouse Cedex 09, Fransa
³ Laboratoire de Génie Chimique UMR 5503, Faculté des Sciences Pharmaceutiques, Université Paul Sabatier, Toulouse, Fransa
Amandine Brochot, E-posta: moc.etnasaneral@tohcorb.a .
İlgili yazar.
^*Yazışma
Amandine Brochot,
PiLeJe, Paris Cedex 15, Fransa.
E-posta: moc.etnasaneral@tohcorb.a , İlişkili Veriler

Ek Malzemeler
Git: Soyut

Özellikle geleneksel antimikrobiyal ajanlara dirençli olanlar için yaygın patojenlere karşı etkili yeni ajanlara ihtiyaç duyulmaktadır. Uçucu yağlar (EO'lar) antimikrobiyal aktiviteleri ile bilinir. Et suyu mikrodilüsyon yöntemini kullanarak, (1) Cinnamomum zeylanicum , Daucus carota , Eucalyptus globulus ve Rosmarinus officinalis EO'larının (AB1 ve AB2; iki farklı tedarikçiden tarçın EO'ları) iki benzersiz karışımının on dört Gram-pozitif ve - Bazı antibiyotiğe dirençli suşlar da dahil olmak üzere test edilen negatif bakteri suşları. Minimal inhibitör konsantrasyonlar (MIC'ler) %0.01 ila %3 h/h arasında, minimum bakterisidal konsantrasyonlar <%0.01 ila %6.00 h/h; (2) Cinnamomum zeylanicum'un bir karışımı, Daucus carota, Syzygium aromaticum, Origanum vulgare EO'ları, test edilen altı Candida suşuna karşı antifungaldi ve MIC'ler %0.01 ila %0.05 h/h arasında ve minimum fungisit konsantrasyonları %0.02 ila %0.05 h/h arasındaydı. Blend AB1, H1N1 ve HSV1 virüslerine karşı da etkiliydi. Bu ikili aktivite ile, H1N1'e karşı ve özellikle S. aureus ve S. pneumoniae'ye karşı AB1, influenza ve postinfluenza bakteriyel pnömoni enfeksiyonlarını tedavi etmek için ilginç olabilir. Bu karışımlar, antimikrobiyal ilaçlara dirençli mikroorganizmaların neden olduğu enfeksiyonlar dahil olmak üzere yaygın enfeksiyonlarla mücadelede klinik uygulamada çok faydalı olabilir.

Anahtar Kelimeler: antimikrobiyaller, E. coli , Mantarlar, enfeksiyon, virüsler
Git: 1. Giriş

Antimikrobiyal direnç, bakteri, mantar ve virüslerin neden olduğu sürekli artan bir dizi enfeksiyonun etkili tedavisi için ciddi bir tehdit oluşturmaktadır. Dünya genelinde antibiyotik direnci artıyor. Örneğin, Escherichia coli , Klebsiella pneumoniae , Streptococcus pneumoniae , DSÖ Antimikrobiyal Direnç Küresel Sürveyans Raporuna veri sağlayan çoğu ülkede %50'yi aşan antibiyotik duyarlılığının azaldığını bildirmiştir (WHO, 2014 ). Candida albicans , yaygın antifungal ajanlara karşı artan direnç gösterdiğinden , kandidiyazis de önemli ölçüde sorunlu hale gelmiştir (Goncalves, Souza, Chowdhary, Meis ve Colombo, 2016 ; Hawser ve Douglas, 1995 ).). Yakın zamanda yeni bir H1N1 influenza viral suşu ve yaygın olarak kullanılan anti-herpes simpleks ilaçlara dirençli suşların ortaya çıkması, viral enfeksiyonları önlemek ve tedavi etmek için etkili yaklaşımların belirlenmesi ihtiyacını vurgulamaktadır (Boivin, 2013 ; James & Prichard, 2014 ).

Artan bu direnç, yeni antimikrobiyal ajanların geliştirilmesi ihtiyacını doğurmuştur. Çalışmalar, terpenler ve terpenoidler (1,8-sineole, karvakrol) ve aromatik bileşikler (sinnamaldehit ve öjenol) dahil olmak üzere bireysel EO'ların ve bunların izole bileşiklerinin çok çeşitli patojenlere karşı antimikrobiyal aktiviteye sahip olduğunu gösterdiğinden, uçucu yağlar (EO'lar) iyi adaylardır. , çeşitli aktivite spektrumları ile (Bassole ve Juliani, 2012 ; Friedman, Henika ve Mandrell, 2002 ; Jantan, Karim Moharam, Santhanam ve Jamal, 2008). EO'ların antimikrobiyal etkileri, hücre zarı hasarına neden olan bileşimleri ve sitotoksik etkileri ile bağlantılıdır. EO bileşikleri lipofiliktir ve bu nedenle hücre duvarı ve sitoplazmik membrandan geçerler. Polisakkarit, yağ asidi ve fosfolipid tabakalarının yapısını bozarak zarı geçirgen hale getirirler (Bakkali, Averbeck, Averbeck ve Idaomar, 2008 ). Ne yazık ki, EO'lar spesifik olarak patojenleri hedef almaz; ayrıca ökaryotik hücreleri tersinir veya tersinmez bir şekilde etkileyebilirler (Carson, Hammer ve Riley, 2006 ). Aşırı durumlarda, EO sitotoksisitesi apoptoz, nekroz ve organ yetmezliğine yol açabilir (Tisserand & Young, 2013 ).). Bu nedenle, mümkün olduğunda ilgili otoriteler tarafından belirlenen günlük alım limitleri dahilinde EO'lar dikkatli kullanılmalıdır (EMEA ve HMPC 2010 , 2011 ; FAO ve WHO 2003 ).

Her birinin spesifik aktivitesi dikkate alınarak üç farklı EO karışımı formüle edildi. İlk ikisi (AB1 ve AB2), Cinnamomum zeylanicum , Daucus carota , Eucalyptus globulus ve Rosmarinus officinalis'ten gelen EO'ları içeriyordu; bu, yalnızca tarçın EO'larının iki farklı tedarikçi tarafından sağlanmasıyla farklılık gösteriyordu. Bu EO'lar, daha önce yayınlanmış çalışmalarda ayrı ayrı veya çiftler halinde gözlemlenen antibakteriyel etkileri nedeniyle seçilmiştir (inceleme için bkz. Bassole & Juliani, 2012 ). Okaliptüs globulus ve Cinnamomum Zeylanicum EO'ların da antiviral aktiviteye sahip olduğu bildirilmiştir (Astani, Reichling ve Schnitzler, 2010 ).; Cermelli, Fabio, Fabio ve Quaglio, 2008 ; Vimalanathan & Hudson, 2014 ). Üçüncü karışım (AF) , antifungal aktiviteleri ile bilinen Cinnamomum zeylanicum , Daucus carota , Syzygium aromaticum , Origanum vulgare'den EO'ları içeriyordu (Khan & Ahmad, 2011 ; Pinto, Vale‐Silva, Cavaleiro, & Salgueiro, 2009 ; Tavares ve ark. al., 2008 ; Zore, Thakre, Jadhav ve Karuppayil, 2011 ).

AB1 ve AB2'nin antibakteriyel aktivitesi, antibiyotik direnci olan veya olmayan bir dizi Gram-pozitif ve Gram-negatif bakteriye karşı in vitro olarak değerlendirildi, AB1 antiviral aktivite için ve AF farklı Candida suşlarına karşı aktivite için değerlendirildi.

Git: 2. Malzemeler ve Yöntemler

2.1. Uçucu yağ karışımları

AB1 ve AB2 karışımları eşit parçalardan (her biri %3.52) Okaliptüs globulus CT cineol (yaprak) ve Cinnamomum zeylanicum CT sinnamaldehit (kabuk), %3.00 Rosmarinus officinalis CT cineol (yaprak), %1.04 Daucus karota CT karotolü ( tohum) ve %88.90 Camelina sativa yağı (tohum).

Blend AF, Cinnamomum zeylanicum CT sinnamaldehit (kabuk), Syzygium aromaticum CT eugenol (Eş anlamlı: Eugenia caryophyllus Sprengel, karanfil) ve Origanum vulgare CT carvacol (havadan parçalar), DaCT carota carota'nın eşit parçalarını (her biri %3.53) içeriyordu . (tohum) ve %88.35 Camelina sativa yağı (tohum).

Bontoux'dan (Saint-Aubin-sur-l'Ouvèze, Fransa) AB1'deki C. zeylanicum dışında tüm EO'lar Golgemma (Espéraza, Fransa) tarafından sağlandı . Camelina sativa yağı Polaris (Pleuven, Fransa) tarafından sağlandı. Karışımlar kullanılıncaya kadar 4°C'de saklandı.

EO ekstraksiyon yöntemi ve bileşimi, Destekleyici bilgi olarak sağlanır. 2.2. Bakteriyel ve mantar türleri

American Type Culture Collection'dan (ATCC; Molsheim, Fransa), Pasteur Institute Collection'dan (CIP; Paris, Fransa) veya klinik örneklerden ( Escherichia coli UTI89 ve genişletilmiş spektrumlu beta-laktamaz pozitif [ESBL]) on dört bakteri suşu kullanıldı. test edildi. Dört Gram pozitif suş vardı: Streptococcus pyogenes CIP 5641T, Streptococcus pneumoniae CIP 104471, Listeria monocytogenes CIP 82110T ve Staphylococcus aureus MRSA ATCC 33591; ve on Gram negatif suş: Pseudomonas aeruginosa CIP 103467, Proteus mirabilis CIP 103181T, Escherichia coli ESBL, Escherichia coli UTI 89,Klebsiella pneumoniae CIP 8291T, Salmonella typhimurium CIP 6062T, Yersinia enterocolitica CIP 8027T, Bacteriodes fragilis ATCC 25285, Haemophilus influenza IP 102514 ve Branhamella catarrhalis CIP 7321T. Pseudomonas aeruginosa CIP 103467, Staphylococcus aureus MRSA ATCC 3359 ve Escherichia coli ESBL, antibiyotiklere karşı belirgin doğal veya kazanılmış dirençleri nedeniyle seçilmiştir.

Aşağıdaki altı mantar suşu şu şekilde test edilmiştir: Candida albicans DSM 1386, Candida glabatra DSM 11226, Candida tropikalis IP 2148.93, Candida albicans F26, Candida albicans F35 ve Candida albicans F78. İkisi Deutsche Sammlung von Mikrooganismen und Zellkulturen'den (DSM), biri Pasteur Enstitüsü'nden (IP) ve üçü klinik izolattı (F).

2.3. Antibakteriyel ve antifungal testler
Suşlar -80°C'de korunmuş ve aerobik koşullar altında (1) tripcase soya agar (Biomérieux, Craponne, Fransa) üzerinde 36°C'de P. aeruginosa CIP 103467, P. mirabilis CIP 103181T, E. coli UTI 89, için alt kültürlenmiştir. S. thyphimurium CIP 6062T, Y. enterocolitica CIP 8027T, K. pneumoniae CIP 8291T, S. aureus MRSA ATCC 33591 ve E. coli ESBL; (2) S. pyogenes CIP 5641T, S. pneumoniae CIP 104471, L. monocytogenes CIP82110T için ₃₆ °C'de CO2 veya anaerobik koşullar altında %5 koyun eritrositli Columbia agar ( Biomerieux),B. fragilis ATCC 25285, H. influenza IP 102514 ve B. catarrhalis CIP 7321T; ve (3) mayalar için 30°C'de aerobik koşullar altında Sabouraud agar (Biomerieux). Süspansiyonlar, bakteriler için ¹⁰⁸ CFU / ml ve mayalar için 107 CFU ^/ ml'lik bir nihai inokulum elde etmek üzere steril distile su içinde hazırlanmıştır .

AB1 ve AB2 karışımları, daha önce bildirilen bir mikroyönteme göre antibakteriyel aktiviteleri ve AF'nin antifungal aktivitesi için test edildi (Ibrahim ve diğerleri, 2012 ). Mikroorganizma duyarlılığı için bir kontrol olarak bakteriler için amoksisilin ve mayalar için amfoterisin B ile testler de yapıldı.

Her harman, kültür ortamında mikrotitre plakalarında iki aşamalı aşama kullanılarak seyreltildi: (1) P. mirabilis CIP 103181T, E. coli UTI 89, S. typhimurium CIP 6062T, Y. enterocolitica CIP için Muller Hinton (MH) broth (Biomérieux) 8027T, K. pneumoniae CIP 8291T, S. aureus MRSA ATCC 33591, P. aeruginosa CIP 103467 ve E. coli ESBL; (2) S. pyogenes CIP 5641T, S. pneumoniae CIP 104471, L. monocytogenes CIP 82110T için ₃₆ °C'de CO2 veya anaerobik koşullar altında %10 fetal buzağı serumu (PAN-Dutscher) ile takviye edilmiş MH broth ,B. fragilis ATCC 25285 ve B. catarrhalis CIP 7321T; (3) H. influenza IP 102514 için %10 cenin buzağı serumu (PAN-Dutscher) ve %1 Polyvitex (Biomérieux) ile takviye edilmiş MH broth ; ve (4) Sütun 1'den sütun 10'a kadar mayalar için Sabouraud (Biomerieux). Sütun 11 ve 12, sterilite kontrolü (ürün veya mikroorganizmalar olmadan) ve büyüme kontrolü (ürün olmadan ve mikroorganizmalar ile) için korunmuştur. İki kat seyreltmeler, testlerin yapılmasına izin veren emülsiyonlara yol açtı. Her süspansiyon için yaklaşık 1.5 µl hacim altında çok noktalı bir aşılayıcı (Denley) kullanılarak aşılama yapıldı ve mikroplakalar yukarıda tarif edildiği gibi inkübe edildi.

Minimal inhibitör konsantrasyon (MIC), bileşik içermeyen kontrole kıyasla hiçbir makroskopik hücresel büyüme belirtisinin tespit edilmediği test bileşiği konsantrasyonu olarak tanımlandı. Test bileşiklerinin seri seyreltmelerinin varlığında 36°C'de 24 saat ve mayalar için 30°C'de 24 saat inkübasyondan sonra bakteriler için belirlendi. Bakteriler (MBC) veya mantarlar (MFC) için minimum mikrop öldürücü konsantrasyonlar, alt kültürleme üzerine kontrol ile karşılaştırıldığında hiçbir makroskopik hücresel büyüme belirtisinin tespit edilmediği bileşik konsantrasyonu olarak tanımlandı. Bu konsantrasyonlar, bakteri ve mantar suşları inkübe edildikten sonra karşılık gelen agar plakaları (MH agar veya takviyeli MH veya Sabouraud agar) üzerinde alt kültürleme yapılarak belirlendi.

Tüm deneyler, CA-SFM yönergelerine dayalı bir mikro yöntem analizi kullanılarak her konsantrasyonda iki kopya halinde yapıldı.

2.4. Viral suşlar ve antiviral aktivite
AB1'in antiviral aktivitesi influenza A H1N1 ATCC VR-R 1520 ve oral herpes simplex HSV1 ATCC VR-1383 ile test edilmiştir. Testler NF EN 14476'ya (AFNOR 2015 ) göre yapılmıştır. H1N1 suşu, EMEM ortamında (PAN-Dutscher) MDCK hücreleri (CCL-34, ATCC) ve VERO hücreleri üzerinde HSV1 amplifiye edildi. Temiz koşullar altında (%1 PBS, Sigma Aldrich) enterferans yapan madde içeren test bileşiğine virüs süspansiyonu ilave edildi. Bu karışım 60 dakika ± 10 için 35°C ± 1'de tutuldu. Aktivite, bir elek filtre (Sephadex LH 20) kullanılarak moleküler eleme yöntemiyle durduruldu. Ürünün nötralizasyonu, 1/10 dilüsyonda Sephadex'ten geçirilerek doğrulandı.

Süspansiyondaki hücreler üzerinde virüs titrasyonu mikroplakalarda gerçekleştirildi. Cam tüplerde buz gibi soğuk ortamda 30 dakika süreyle dört faktörlü bir seyreltme serisi hazırlandı. Seyreltme daha sonra her bir oyuğa hücre süspansiyonu eklenmeden önce mikrotitre plakalarına aktarıldı. Viral sitopatik etki, 4 günlük inkübasyondan sonra ters çevrilmiş bir mikroskop altında okundu ve aşağıdaki formüle göre Spearman-Kärber yöntemiyle (Lorenz & Bogel, 1973 ) belirlendi:

%50 bitiş noktasının negatif logaritması = kullanılan en yüksek virüs konsantrasyonunun negatif logaritması – ([Her seyreltmede etkilenen % toplamı/100 - 0,5] X [seyreltme günlüğü])

Virüs enfektivitesindeki azalma, tedaviden önce ve sonra log virüs titrelerinin farkından hesaplandı. Log redüksiyonu ≥4 olduğunda ürün virüsidal olarak kabul edildi.

Git: 3. Sonuçlar ve tartışma

3.1. AB1 ve AB2'nin antibakteriyel aktivitesi

AB1 ve AB2 karışımları, test edilen tüm Gram-pozitif ve Gram-negatif bakterilere karşı, %0.01 ila %3 v/v arasında değişen MİK'ler ve <%0.01 ila %6 h/h MBC'ler ile hem bakteriyostatik hem de bakterisidal etkiler sergilemiştir (Tablo 1). Bu bulgular, karışımlarımızın elde edildiği aynı bitkilerden EO'ları kullanan ve aynı bakteri türlerine karşı test edilen, ancak çalışmamızda test edilenlerden farklı suşları kullanan önceki çalışmalarla tutarlıdır (Rokbeni ve diğerleri, 2013 ; Salari, Amine, Shirazi, Hafezi ve Mohammadypour, 2006 ; Ünlü, Ergene, Ünlü, Zeytinoğlu ve Vural, 2010 ; Wang, Li, Luo, Zu ve Efferth, 2012 ). AB1 ve AB2 karışımları, antibiyotiğe dirençli suşlar Pseudomonas aeruginosa CIP 103467, Staphylococcus aureus MRSA ATCC 3359 ve Escherichia coli ESBL'ye karşı etkiliydi (Tablo 1). Ancak, P. aeruginosa CIP 103467, test edilen karışımlara karşı en az duyarlı olandı (MBC: AB2 için %3 v/v ve AB1 için %6 v/v). P. aeruginosa'nın doğal direnci daha önce bildirildiği için bu sonuç şaşırtıcı değildi (Longbottom, Carson, Hammer, Mee ve Riley, 2004 ; Papadopoulos, Carson, Chang ve Riley, 2008 ). Bir mekanizma kombinasyonu bu bakteriyi korur. Dış zar özellikle ilaçlara karşı geçirimsizdir ve porine bağlı inhibisyon ve dışa akış mekanizmalarına sahiptir (Papadopoulos ve diğerleri, 2008 ). P. aeruginosa , karışımlarımızda yüksek seviyelerde bulunan bir monoterpen olan 1,8-sineol gibi bileşikleri ekstrüde eden bir çoklu ilaç akış sistemi kullanır.R. officinalis EO ve E. globulus EO'da >%80 ; bkz. Destekleyici bilgiler).

tablo 1

AB1 ve AB2 karışımları için minimum inhibitör konsantrasyonlar (MIC'ler), minimum bakterisidal konsantrasyonlar (MBC'ler) ve MBC/MIC oranı (% v/v)

Gram pozitif
Staphylococcus aureus MRSA ATCC ^33591a	0.38	0.38	0.38	0.75	1.00	2.00
Streptococcus pyogenes CIP 5641T	0.09	0.19	0.19	0.19	2.00	1.00
Streptococcus pneumoniae CIP 104471	0.38	0.05	0.38	0.19	1.00	4.00
Listeria monocytogenes CIP82110T	0.38	0.38	0.38	0.38	1.00	1.00
gram negatif
Pseudomonas aeruginosa CIP 103467 ^a	3.00	3.00	6.00	3.00	2.00	1.00
Proteus mirabilis CIP 103181T	0.75	0.38	0.75	0.38	1.00	1.00
Escherichia coli GSBL Klinik ^bir	0.75	0.38	1.50	0.75	2.00	2.00
Escherichia coli üropatojen UTI 89	0.38	0.38	1.50	1.50	4.00	4.00
Klebsiella pneumoniae CIP 8291T	0.38	0.38	0.75	0.75	2.00	2.00
Salmonella typhimurium CIP 6062T	0.75	0.75	3.00	0.75	4.00	1.00
Yersinia enterocolitica CIP 8027T	0.09	0.02	0.38	0.05	4.00	2.50
Bakteriyotlar fragilis ATCC 25285	0.01	0.02	0.01	0.09	1.00	4.50
Haemophilus influenza IP 102514	-	0.09	-	0.09	-	1.00
Branhamella catarrhalis CIP 7321T	-	<0.01	-	<0.01	-	1.00

Ayrı bir pencerede aç
Antibiyotiklere dirençli ^{bir suş.}
Gram pozitif bakteriler arasında AB1 ve AB2, S. pyogenes'e karşı en düşük MBC'yi gösterdi (AB1 için %0,19 ve AB2 için %0,02 v/v). Gram negatif bakteriler için, AB1, B. fragilis'e karşı en düşük MBC'yi (MBC: %0.01 h/h) ve AB2, B. catarrhalis'e karşı (MBC: < %0.01 h/v; Tablo ) gösterdi.1). Gram-pozitif ve Gram-negatif bakteriler arasında duyarlılık açısından belirgin farklılıklar gözlemledik, sonuçlar EO'ların veya bunların bazı bileşenlerinin birleşik etkisine atfedilebilir. Literatürden elde edilen sonuçlar çelişkilidir. Gram negatif bakterilerin bireysel EO'lara karşı daha duyarlı olduğu bildirildi (Kim, Marshall ve Wei, 1995 ). Bununla birlikte, diğer çalışmalar, EO'ların Gram pozitif bakterilere veya belirli EO'lar için seçicilik eksikliğine karşı daha etkili olduğunu bulmuştur (Hammer, Carson ve Riley, 1999 ; Prabuseenivasan, Jayakumar ve Ignacimuthu, 2006 ).

MBC/MIC oranları temelinde , iki karışım için E. coli UTI89 ve Y. enterocolitica , AB1 ve S için S. thyphimurium dışında test edilen çoğu suş için (oranlar ≤ 2) AB1 ve AB2 için bakterisidal etki doğrulandı . AB2 için pneumoniae ve B. fragilis (Tablo 1). Karışımlar arasındaki farklılıklar, iki farklı tarçın EO'sunun farklı kimyasal bileşimi ile açıklanabilir. İki tarçın EO'sunun kemotipleri aynı olmasına rağmen (CT sinnamadehit), tarçın EO'sindeki sinnamaldehit konsantrasyonu AB2'de AB1'den neredeyse iki kat daha yüksekti ve öjenol konsantrasyonu AB2'de ~%2'ye kıyasla AB1'de >%30'du.

3.2. AF'nin mantar önleyici etkisi

Blend AF, %0.01 ila %0.05 h/h arasında değişen MIC'ler ve %0.02 ila %0.05 h/h arasında minimum fungisit konsantrasyonları (MFC'ler) ile test edilen tüm Candida suşlarına karşı fungistatik ve fungisidal aktivitelere sahipti (Tablo2). MFC/MIC oranı, test edilen tüm suşlar için ≤2 idi (yaygın antifungal ilaçlara spesifik direnç olmadan). Bu sonuçlar, C. zeylanicum , E. caryophyllus ve O. vulgare'den elde edilen EO'ların ve bunların ana bileşiklerinin (sinnamaldehit, öjenol ve karvakrol) C. albicans ve diğer Candida türlerine karşı mantar öldürücü olduğunu gösteren diğer çalışmalarla tutarlıdır. yaygın antifungal ilaçlara dirençlidir (flukonazol veya amfoterisin B; Tampieri ve diğerleri, 2005 ; Pinto ve diğerleri, 2006 ; Khosravi ve diğerleri, 2011 ; Shreaz ve diğerleri, 2011 ).

Tablo 2

Karışım AF için minimum inhibitör konsantrasyonlar (MIC'ler), minimum fungisit konsantrasyonlar (MFC'ler) ve MFC/MIC oranı (% v/v)

Candida albicans DSM1386	0.02	0.02	1.00
Candida albicans F26	0.02	0.02	1.00
Candida albicans F35	0.02	0.02	1.00
Candida albicans F78	0.02	0.02	1.00
Candida tropikalis IP 2148.93	0.01	0.02	2.00
Candida gabatra DSM 11226	0.05	0.05	1.00

Ayrı bir pencerede aç

3.3. AB1'in antiviral aktivitesi

Blend AB1, H1N1 ve HSV1 için viral birimleri önemli ölçüde azalttı. H1N1 için, 60 dakikalık temas süresi ile %1 AB1 ile %99'dan fazla (>2 log) bir azalma ve 60 dakika sonra %80 ve %40 AB1 ile %99,99'dan (>4 log) daha fazla bir azalma gözlemlendi. HSV1 için 60 dakikalık temas süresinden sonra %1 ve %40 AB1 ile %99'dan fazla azalma ve 60 dakika boyunca %80 AB1'de %99,99 azalma elde edildi. Bu sonuçlar, E. globulus ve C. zeylanicum EO'ların H1N1 ve HSV1 üzerinde antiviral aktiviteye sahip olduğunu gösteren önceki çalışma ile tutarlıdır (Astani ve diğerleri, 2010 ; Vimalanathan & Hudson, 2014 ).). Örneğin, okaliptüs EO ve bileşikleri 1,8 sineol ve β-karyofillen, serbest virüs partiküllerini doğrudan inaktive ederek bir anti-HSV1 aktivitesi sergiler ve konakçı hücrelere giriş için gerekli viryon zarf yapılarına müdahale edebilir (Astani, Reichling ve Schnitzler, 2011 ; Astani ve diğerleri, 2010 ). Yaygın olarak kullanılan antiviral ilaçlar (örneğin, asiklovir ve gansiklovir) DNA polimerazları inhibe eder. DNA polimerazlar dışında viral hedeflere sahip maddelerin belirlenmesi, direnci önlemek için özellikle ilgi çekicidir.

Biberiye, portakal, karanfil, tarçın ve okaliptüs EO'larının (On guard Wild ^™ ) tescilli bir karışımı ile gerçekleştirilen daha önce yayınlanmış bir çalışmada, etkinlik H1N1'e karşı gösterilmiş ancak bakterilere karşı test edilmemiştir (Wu ve diğerleri, 2010 ). Çalışmamızda AB1'in hem virüslere hem de özellikle bakterilere, H1N1 virüsüne, S. aureus ve S. pneumoniae'ye karşı etkili olduğu kanıtlanmıştır. İnfluenza sonrası pnömoniden sorumlu iki bakteri (Chung & Huh, 2015 ). Bu ikili aktivite, influenza ile ilişkili ölümün önde gelen nedeni olan influenza ve ayrıca postinfluenza bakteriyel pnömoni enfeksiyonlarını tedavi etmek için özellikle ilgi çekici olabilir.

Bu in vitro çalışma, C. zeylanicum , D. carota , E. globulus ve R. officinalis EO'larının AB1 ve AB2 karışımlarının Gram pozitif ve Gram negatif bakterilere karşı yüksek oranda antimikrobiyal aktiviteye sahip olduğunu göstermektedir. Blend AB1 virüslere karşı da etkilidir. Karışım AF içeren C. zeylanicum , D. carota , S. aromaticum ve O. vulgare EO'ları yüksek oranda antifungal aktiviteye sahipti. Bu, bu karışımların yaygın, akut ve kronik insan enfeksiyonlarına karışan mikroorganizmalarla mücadelede etkili olabileceğini düşündürmektedir. Bu in vitro sonuçların etkinlik açısından doğrulanması ve ayrıca güvenliklerinin değerlendirilmesi için klinik ortamlarda daha fazla araştırmaya ihtiyaç duyulacaktır.

Git: Çıkar çatışması

Amandine Brochot ve Angèle Guilbot, sırasıyla PiLeJe'de Proje yöneticisi ve Bilimsel departmanın Yöneticisidir. Fonderephar Laboratuvarı'ndan Laïla Haddioui ve Christine Roques, PiLeJe için çalışmayı gerçekleştirdi.

Git: Destek Bilgisi

Ek veri dosyası için buraya tıklayın. ^{(20K, belge)}
Git: Teşekkür

Yazarlar, Claude Blondeau (PiLeJe) ve Amy Whereat (Speak the Speech Consulting) tarafından sağlanan yazı ve editör yardımını kabul eder.

Git: Notlar

Brochot A, Guilbot A, Haddioui L, Roques C. Üç uçucu yağ karışımının antibakteriyel, antifungal ve antiviral etkileri . MikrobiyolojiAçık . 2017; 6 :e459 https://doi.org/10.1002/mbo3.459 [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]

Git: Referanslar

ANFOR (2015). Norme NF EN 14476 Antiseptikler ve dezenfektanlar chimiques – Essai virüsid kantitatif de süspansiyon dökün les antiseptiques ve desinfectants chimiques utilisés en tıbbi insani .
Astani, A. , Reichling, J. ve Schnitzler, P. (2010). Uçucu yağlardan elde edilen seçilmiş monoterpenlerin antiviral aktivitesi üzerine karşılaştırmalı çalışma . Fitoterapi Araştırması , 24 , 673–679. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
Astani, A. , Reichling, J. ve Schnitzler, P. (2011). Uçucu yağlardan izole edilen bileşiklerin antiviral aktivitelerinin taranması . Kanıta Dayalı Tamamlayıcı ve Alternatif Tıp: ECAM , 2011 , 253643. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
Bakkali, F. , Averbeck, S. , Averbeck, D. , & Idaomar, M. (2008). Uçucu yağların biyolojik etkileri – bir inceleme . Gıda ve Kimyasal Toksikoloji , 46 , 446-475. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
Bassole, IH ve Juliani, HR (2012). Uçucu yağlar kombinasyon halinde ve antimikrobiyal özellikleri . Moleküller , 17 , 3989–4006. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
Boivin, G. (2013). İnfluenza virüsleri için antiviral direncin tespiti ve yönetimi . Grip ve Diğer Solunum Virüsleri , 7 , 18–23. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
Carson, CF , Hammer, KA ve Riley, TV (2006). Melaleuca alternifolia (Çay Ağacı) yağı: Antimikrobiyal ve diğer tıbbi özelliklerin gözden geçirilmesi . Klinik Mikrobiyoloji İncelemeleri , 19 , 50–62. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
Cermelli, C. , Fabio, A. , Fabio, G. ve Quaglio, P. (2008). Okaliptüs esansiyel yağının solunum yolu bakteri ve virüsleri üzerindeki etkisi . Güncel Mikrobiyoloji , 56 , 89-92. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
Chung, DR ve Huh, K. (2015). Yeni pandemik influenza A (H1N1) ve toplumla ilişkili metisiline dirençli Staphylococcus aureus pnömonisi . Anti-Enfektif Tedavinin Uzman İncelemesi , 13 , 197-207. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
Avrupa İlaç Ajansı (EMA) Beşeri İlaçların Değerlendirilmesi, Bitkisel Tıbbi Ürünler Komitesi (HMPC) (2010). Rosmarinus officinalis l.,aetheroleum üzerine topluluk bitkisel monografisi . http://www.ema.europa.eu/docs/en_GB/...C500101493.pdf . Son erişim: 23 Aralık 2016.
Avrupa İlaç Ajansı (EMA) Beşeri İlaçların Değerlendirilmesi, Bitkisel Tıbbi Ürünler Komitesi (HMPC) (2011). Cinnamomum verum JS Presl, korteks ve corticis aetheroleum hakkında değerlendirme raporu . http://www.ema.europa.eu/docs/en_GB/...C500110090.pdf . Son erişim: 23 Aralık 2016
Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü (FAO) ve Dünya Sağlık Örgütü (WHO) (2003). Gıda Katkı Maddeleri Ortak FAO/WHO Uzman Komitesi (JECFA) . http://www.fao.org/food/food-safety-...vice/jecfa/en/ . Son erişim: 23 Aralık 2016.
Friedman, M., Henika, PR ve Mandrell, RE (2002). Campylobacter jejuni, Escherichia coli, Listeria monocytogenes ve Salmonella enterica'ya karşı bitki esansiyel yağlarının ve bunların izole bileşenlerinin bakterisidal aktiviteleri . Gıda Koruma Dergisi , 65 , 1545–1560. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
Goncalves, SS , Souza, AC , Chowdhary, A. , Meis, JF , & Colombo, AL (2016). Candida ve Aspergillus'ta antifungal direncin epidemiyolojisi ve moleküler mekanizmaları . Mikozlar , 59 , 198-219. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
Hammer, KA, Carson, CF ve Riley, TV (1999). Uçucu yağların ve diğer bitki özlerinin antimikrobiyal aktivitesi . Uygulamalı Mikrobiyoloji Dergisi , 86 , 985-990. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
Hawser, SP ve Douglas, LJ (1995). Candida albicans biyofilmlerinin in vitro antifungal ajanlara direnci . Antimikrobiyal Ajanlar ve Kemoterapi , 39 , 2128-2131. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
İbrahim, H. , Furiga, A. , Najahi, E. , Pigasse, HC , Nallet, JP , Roques, C. , … Nepveu, F. (2012). İndolon-N-oksit türevlerinin antibakteriyel, antifungal ve antileishmanial aktiviteleri . Antibiyotikler Dergisi , 65 , 499-504. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
James, SH ve Prichard, MN (2014). Herpes simpleks virüs enfeksiyonları için mevcut ve gelecekteki tedaviler: Etki mekanizması ve ilaç direnci . Virolojide Güncel Görüş , 8 , 54-61. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
Jantan, I.b. , Karim Moharam, BA , Santhanam, J. ve Jamal, J.A. (2008). Sekiz tarçının uçucu yağlarının kimyasal bileşimi ve antifungal aktivitesi arasındaki ilişki . türler . Farmasötik Biyoloji , 46 , 406-412. [ Google Akademik ]
Khan, MS , & Ahmad, I. (2011). Uçucu yağların antifungal aktivitesi ve bunların ilaca dirençli Aspergillus fumigatus ve Trichophyton rubrum suşlarına karşı flukonazol ile sinerjisi . Uygulamalı Mikrobiyoloji ve Biyoteknoloji , 90 , 1083–1094. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
Khosravi, AR , Shokri, H. , Kermani, S. , Dakhili, M. , Madani, M. , & Parsa, S. (2011). Artemisia sieberi ve Origanum vulgare uçucu yağlarının vulvovajinal kandidiyazisli hastalardan elde edilen Candida glabrata izolatlarına karşı antifungal özellikleri . Journal de Mycologie Médicale , 21 , 93-99. [ Google Akademik ]
Kim, J., Marshall, MR ve Wei, C. (1995). Bazı uçucu yağ bileşenlerinin beş gıda kaynaklı patojene karşı antibakteriyel aktivitesi . Tarım ve Gıda Kimyası Dergisi , 43 , 2839-2845. [ Google Akademik ]
Longbottom, CJ , Carson, CF , Hammer, KA , Mee, BJ , & Riley, TV (2004). Pseudomonas aeruginosa'nın Melaleuca alternifolia (çay ağacı) yağına toleransı , dış zar ve enerjiye bağlı hücresel süreçlerle ilişkilidir . Antimikrobiyal Kemoterapi Dergisi , 54 , 386-392. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
Lorenz, RJ ve Bogel, K. (1973). Kuduzda laboratuvar teknikleri: Hesaplama yöntemleri . Monograf Serisi. Dünya Sağlık Örgütü , 23 , 321–335. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
Papadopoulos, CJ , Carson, CF , Chang, BJ , & Riley, TV (2008). Çay ağacı ( Melaleuca alternifolia ) yağı ve monoterpen bileşenleri terpinen-4-ol, 1,8-sineole ve alfa-terpineol toleransında Pseudomonas aeruginosa'nın MexAB-OprM akış pompasının rolü . Uygulamalı ve Çevre Mikrobiyolojisi , 74 , 1932–1935. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
Pinto, E. , Pina‐Vaz, C. , Salgueiro, L. , Goncalves, MJ , Costa‐de‐Oliveira, S. , Cavaleiro, C. , … Martinez‐de‐Oliveira, J. (2006). Candida , Aspergillus ve dermatofit türleri üzerinde Thymus pulegioides uçucu yağının antifungal aktivitesi . Tıbbi Mikrobiyoloji Dergisi , 55 , 1367-1373. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
Pinto, E. , Vale‐Silva, L. , Cavaleiro, C. , & Salgueiro, L. (2009). Syzygium aromaticum'dan elde edilen karanfil esansiyel yağının Candida , Aspergillus ve dermatofit türleri üzerindeki antifungal aktivitesi . Tıbbi Mikrobiyoloji Dergisi , 58 , 1454-1462. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
Prabuseenivasan, S. , Jayakumar, M. ve Ignacimuthu, S. (2006). Bazı bitki esansiyel yağlarının in vitro antibakteriyel aktivitesi . BMC Tamamlayıcı ve Alternatif Tıp , 6 , 39. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
Rokbeni, N. , M'rabet, Y. , Dziri, S. , Chaabane, H. , Jemli, M. , Fernandez, X. , & Boulila, A. (2013). Tunus Daucus carota L' nin doğal popülasyonlarının uçucu yağlarının kimyasal bileşiminin ve antimikrobiyal aktivitesinin değişimi . ( Apigiller ) . Kimya ve Biyoçeşitlilik , 10 , 2278–2290. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
Salari, MH , Amine, G. , Shirazi, MH , Hafezi, R. , & Mohammadypour, M. (2006). Okaliptüs globulus yaprağı ekstraktının solunum yolu rahatsızlıkları olan hastaların örneklerinden izole edilen patojenik bakteriler üzerindeki antibakteriyel etkileri . Klinik Mikrobiyoloji ve Enfeksiyon , 12 , 194–196. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
Shreaz, S. , Bhatia, R. , Khan, N. , Muralidhar, S. , Basir, SF , Manzoor, N. , & Khan, LA (2011). Baharat yağı sinnamaldehit, flukonazole dirençli klinik izolatlara karşı güçlü antikandidal aktivite sergiler . Fitoterapia , 82 , 1012–1020. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
Tampieri, MP , Galuppi, R. , Macchioni, F. , Carelle, MS , Falcioni, L. , Cioni, PL , & Morelli, I. (2005). Candida albicans'ın seçilmiş uçucu yağlar ve ana bileşenleri tarafından inhibisyonu . Mikopatoloji , 159 , 339-345. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
Tavares, AC , Goncalves, MJ , Cavaleiro, C. , Cruz, MT , Lopes, MC , Canhoto, J. , & Salgueiro, LR (2008). Daucus carota subsp . uçucu yağı . halophilus : Bileşim, antifungal aktivite ve sitotoksisite . Etnofarmakoloji Dergisi , 119 , 129-134. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
Tisserand, R. ve Young, R. (2013). Esansiyel Yağ Güvenliği: Sağlık Hizmetleri Uzmanları İçin Bir Kılavuz s. 23–38. Birleşik Krallık: Elsevier Sağlık Bilimleri. [ Google Akademik ]
Ünlü, M. , Ergene, E. , Ünlü, GV , Zeytinoğlu, HS , & Vural, N. (2010). Cinnamomum zeylanicum Blume'den ( Lauraceae ) elde edilen uçucu yağın bileşimi, antimikrobiyal aktivitesi ve in vitro sitotoksisitesi . Gıda ve Kimyasal Toksikoloji , 48 , 3274-3280. [ PubMed ] [ Google Akademik ]
Vimalanathan, S. ve Hudson, J. (2014). Uçucu yağların ve buharların anti-grip virüsü aktivitesi . American Journal of Essential Oil and Natural Products , 2 , 47-53. [ Google Akademik ]
Wang, W. , Li, N. , Luo, M. , Zu, Y. , & Efferth, T. (2012). Rosmarinus officinalis L'nin antibakteriyel aktivitesi ve antikanser aktivitesi . Ana bileşenlerine kıyasla uçucu yağ . Moleküller , 17 , 2704-2713. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
WHO (Dünya Sağlık Örgütü) . (2014). Antimikrobiyal direnç: sürveyans hakkında küresel rapor . http://apps.who.int/iris/bitstream/1...8_eng.pdf?ua=1 . En son 23 Aralık 2016 tarihinde erişildi.
Wu, S. , Patel, KB , Booth, LJ , Metcalf, JP , Lin, HK , & Wu, W. (2010). Koruyucu uçucu yağ, influenza virüsü enfeksiyonunu hafifletir: MDCK hücrelerinde in vitro bir çalışma . BMC Tamamlayıcı ve Alternatif Tıp , 10 , 69. [ PMC ücretsiz makale ] [ PubMed ] [ Google Akademik ]
Zore, GB , Thakre, AD , Jadhav, S. , & Karuppayil, SM (2011). Terpenoidler, membran bütünlüğünü etkileyerek ve hücre döngüsünü durdurarak Candida albicans büyümesini engeller . Bitki tıbbı , 18 , 1181-1190 . [ PubMed ] [ Google Akademik ]

Duyuru

Tarçın, Zimt, Cinnamomum verum

Tarçın, Zimt, Cinnamomum verum

Yorum yap

Yorum yap